장음표시 사용
181쪽
Euangelicis, sed recte colligitur, idq; ex Orthodoxorum potrum consciasu perpetuo, ita δί pro mortuis. Vcrum hac de ro cu antiquioribus Consellionistis facile conueniat,cu ingcnuc agnoscat,iinc Scripturae tamen testimoniis, rocte ac lcgitime offerri in gratiarum actionem,no ita vero facile sortassis de usus sacrifici j Christiani pro mortuoru requirisive,uti olim Cypriani aetate loquebatur, pro defunctoru dor mitione,aut tempore Ambrosi),pro die obitus,pro septenario An missi ociis & tricenario. Nam haec doctrina quaestionem illam expediat, An missa sit sacrificium propitiatorium Quae quidem qu stio plus hoc tempore mouit tragoediaru, quam Ici merebatur aut difficultas, aes obscuritas. Nam si Orthodoxorum sententiis ac perpetuo Ecclesiarum omniu consensui ab Apostolorum usque teporibus stare est animus,quod Conses. Augustanae proceres diserte profitentur,nulla prorsus est amplius dissentiessi causa. Quod ut fiat omnibus luce ipsa manifestius uniuersa orbis climata percurremus, clarissima Ec, . his., bi clesiae Christianς lumina huc recitantes. D. Athmorat. pro dobis Titulam functis, uti Damascenus cx co citat, Oleum de cerei sunt hora Mu .mu locaustum: verum incructa illa hostia Eιλοι uic est propitiatio. D. Cyrillusilerosol. Catechesi v. mystagog. Christum pro ' is nostris peccatis mactatum offerimus,ut de nobis & illis defun/ihailas ctis fratribus i peccatoribus Deum benignit limum ἐξιλα urcillias ' '' reddamus propitiu.Et libr. quaest. q. 34. Sicut vinu in vase reciti, sum conflorescit una cu vite in agro cisso cente: ita intelligimus peccator u animas participare aliqua beneficia ab incrutata immolatione & gratificatione pro i piis facta. Origenes ille Adamantius Alexandrinae Ecclesiae Catechista scribes in Leuiticum cap. 23. homil. 13. docci hanc commemoratione,de qua linquit Dominus dicit, Hoc facite in mei commemorationem;csse solam, quae Deum hominibus facier. Ahil. f.,i propitium. Antiochenae Eta testimonium multo certissimum M Mesopora' ex D. Iohan. Chrysostomi Antiocheni homiliis At liturgia di dum commemoratis petatur. Quid vero iam Olim S sentierit,& in hanc usque horam faciat Syria & Mesopotamia,ex D. Basilii litur ia est manifestissimum, quam vir clariss. D. Andreas Minus de Syro couertit ubi sic legitur: Memulo Do. ad aram
182쪽
tuam caelestem corum omnium,qui transierunt de hoc mundo angustiarum pleno. Erue ipsos ex tenebris & caligine,atque ex tribulatione dolorcque cripe : appareatque cis facics tua pacifica,neque intres cum ipsis in iudicium, accuratauo qua ' .itione habeas de acta vita: ibit obliuioni trade crrores ipsoru . Ita quidem per Oricnte orthodoxi illi Patrcs docuere. Nuc εχ oeriden .. quid Occidens ic stetur audiam us. D. Ambrosius Deo supplicat, ut pro fratre Satyro defuncto propitius fraternum capiat sacerdotis munus Sic& illa ad A A. Gratia. & Valent apostrophe, Nulla nox linquit orat. funebrii vos no dotatos aliqua pic-
cum mearum contextione transcurrct, omnibus vos oblationibus frequentabo. xerat enim paulo ante, Date manibus sancta mysteria. pio requie ei poscamus affectu date sacramcnta caelcstia, anima piam nostris oblationibus prosequamur Ex- tollite populi inccu manus in sancta,ut co salte munere vicem eius meritis rependamus .non ego floribus tumulti eius aspergam,sed spiritum eius Christi odore perfundam. Spargant alii plenis lilia calathis,nobis lilium est Christus, hoc reliquias eius lacrabo,hoc eius gratiam commendabo. Beati ambo, si quid
Eruditissimus ille iure optimo Venerabilis dictus Bedλdo- gesti. ctrinam Ecclesiae Christianae ex Orthodoxorum P P. scriptis admirado studio prcclare haustam suis perfideliter admodum Anglo-Saxonibus exposuit. Illud enim Iohan. Euangelistae de Baptista elogiu, Iohannes testimonium perhibuit, interpretaturus docci cicctorti quosda propter mala,inquit,quibus hinc polluti,discedunt,scuere castigados, flamis ignis purgatorij diu excipi,inisi fidelium precibus, cleemosynis,& hostiae salutaris
oblationibus, soluti paenis,ad beatorii perueniat requie. idem docet & in Prouerb. Salo. cap. II. Anglicanae histo.q.cap. 22. Sed quid noster,sorte inquias,Septentrio hac de quaestione riser Me.
sensit3Sane idem quod aliae orbis habitati plagq. Scribit Euseb.
Caesarien .li. . de vita Constan. A. Episcopos ex Thracia totaq; 202 Jh vicinia euocatos no solum pij populi lachrymis votis'; suas ad- am constan- iunxisse ad Deum preces,scd υπὲρύβασιλέως 'χης pro im q. 'peratoris anima mysticas liturgias,diuinum sacrificium,ritus que diuinos celebrasse. . '
183쪽
Sic & per Cappadociam pro mortuis fuisse oblatum hoc diuinae liturgiae sacrificium D. Basilius nobis est testis, dum in li-
Basaias. turgia orat, Memento Do omnium dormietium in spe resu rectionis vita: aeternae,& refrigera eos ubi visitat lux vultus tui. ciet .Nicen. Suffragatur & germanus eius Gregor. Nisenus. Res autemultis modis utilis est, inquit, teste Dama sceno, & Deo id primis grata,in diuinis praeclarisque sacris operationibus eoru qui in recta fide decesserunt,manifestam facere mentionem. D. est Horum vestigiis insistens pius discipulus Emem sub vita finem suos hortatur, ut non solum in orationibus sui defuncti meminerint : sed obsecrat etiam & assidue pro se offerre, dic miricesimum celebrare dignarentur. Mortui enim,inquit suo intestamento,bςneficio assiciuntur in oblationibus recordatio, num sanctorum viventium. Hanc fuisse veterum Graecorum
omnium siue ad Orientem siue ad Septetrionem nostrum, fidem: paucula haec testimonia satis superq: piis persuadeant. dc necui ullus supersit scrupulus,non fuerit abs re,illud comm A M&- ω morasse, Moscouitas etiam olim hanc habuisse fide. Siquidem . '' '' Wolodomitus mysteriis Christi initiatus una cum Leone Metropolita.constituit decimas omnium rerum esse dandas propter pauperes, pupillos, senes, captiuos, monasteriorum Ecclesias,& in primis propter defunctorum & vivoru refrigerium. Vide Sigismundum Baronem. moesulinu, Porro ne quid supersit ambigui,Theophilactum hac ex Boreali plaga ac tiamus teste. Is in Lucς cap. in .illud exponens, Timete cum qui postquam occidit,potestatem habet mittere in gehennam. No semper,qui moriuntur peccatorcs, ait, mittuntur in gehcnam, sed sint in potestate Dei,ut etiam dimitti de ignosci possit. Hoc autem dico δα- τοῖς - ι 3 - νοις γενομιενα ς προσφορὰς, τας δαδόκτ α, ἀι u ,ακρὰ συντ ia τοῖς D εν ἀμ-τ αις βαρυπις άπιθοπουσι in propter factas pro mo tuis oblationes x distributiones siue largitiones eleemosynarum,quae non parum conducunt etiam his,qui in grauioribus mortui sunt delictis.
et a Quod si ad meridiem nos conuertamus, res quae nunc in
malaus est ipsa meridiana quod dicitur luce fiat clarior. Na
ositi synodus quaeram Carthaginen .vetus,uti D. Cyprianus epist. l. lib. 2.
184쪽
Iio. 2.commemorat,totius conuentus nomine vetuit non esse
pro Gemini) victoris dormitione offerenda altaris oblatione. aut aliquam pro eo in Ecclesia frequentanda dcprecationem.
Huc facit illud quod apud Tertullianum legitur. Et iam
repete apud Deum,inquit exhortat. ad castitatem, pro cuius spiritu postules pro qua oblationes annuas reddas.Stabis orgo
ad Deum cum tot uxoribus, quot illas oratioc commemoras,& offeres pro duabus,& commemorabis illas duas per sacerdorem,& caei.&ascendet sacrificium tuum libera fronte.
Verum ne quid stapetat pio Lectori vcritatem ex animo quaerenti aut scrupuli aut dubij, unus effecerit D. Augustinus, qui omnium disertissime variis in locis docet,tremendum altaris sacrificium esse quibusdam defunctorum gratiarum actionem,quibusdam vero propitiationem. Cum ergo sacrificia linquit cap. Ho.Enchiridij ad Lauret. sue altaris,siue eleemosynarum pro baptizatis defunctis omnibus offerantur: pro valde bonis gratiarum actiones sunt, pro non valde malis propitiationes sunt. Hanc ipsissimam Euangelij doctrinam eisdem verbis repetit, adeoque recitat quaest. ad Dulcitium quarta. Siquidem haec res tam fuit semper apud Orthodoxos PP. indubitatae fi-dci. ut qui negaret altaris sacrificium prodesse mortuis, mox audiret,haereticus,quemadmodum de Aerio contestatum faciunt D. Epiphan. August. dc Damascenus de haeres. Pe spicuuigitur patet,non modo hoc Sacramentum a Christo Domino Deo Patri fuisse in coena oblatum : sed & Apostolis mandasse. ut ipsum eidem offerrent,quod ex perpetuo Ecclesiarum omnium consensu demonstratum est, toto semper orbe Christi no fuisse oblatum. CAETERvM quia nuc in manibus est illa quaestio, An re- .cte corpus Domini in missa pro Christianorum usibus offeratur:& altera,vnde illa dependet,An in coena Christus Deo Patri obtulerit;non parum utique lucis utraque accipiat, si diuina Prophetarum oracula, illosq: Mosaicos consulamus typosiquos D.Paulo interprete, coriistimas esse rerum a Christo gerendarum,adeoque impictarum prophetias, est piis omnibus indubitatissimum.
185쪽
Mandat in ceremoniis Mosaicis Dominus Aaronem anto quam ad propitiatoriu ingrederetur quod oblati in crucis ara corporis Dominici fuit typus debere vitulum pro peccato os
ferre,& arietem in holocaustum,Leuit. I s.
Similiter & Caprum illum G raecis, οἱ τοπομπαίον, Latinis emis latium dictum,priusquam in solitudinem extra castra a legaret saccrdos Aaronicus,offerendum este ad ostium tabernaculi cum precibus solemnibus.Statuet cum vitium,inquit, coram Domino,ut fundat prcccs super cum , Ut cmittat cum insolitudinem. In horum sacrificiorum de aliorum ad unum Omnium locum,quia Ecclesia unicum habet a Christo Domino institutum sui Sacrosancti corporis sacrificium, recte dicitur in omnes illos Christianos valem usus de fines, in quos omnia illa Mosaica sacrificia huius unius typica S figurativa Sed cum haec de sacrificii Christiani usu doctrina Orthodoxorum Patrum testimoniis sit ostensa liquidior , quam ut typis illustretur Mosaicis , age nunc demonstremus diuina Prophetarum oracula postulasse, ut a Christo Domino institueretur sacrificium, quod toto orbe csset Deo Patri a Christianis offerendum. Extat luculentissima huius rei pictura ut alios in praescimtiarum sileamus) apud Malachiam Prophetam : ubi sam Deus Pater exponit Iudaeis impuris & ingratis , cur t-dida ingrataque ipsorum contemnat sacrificia. Ab ortu enim solis, inquit,vsque ad occasum magnum estis nomen meum in gentibus; & in omni loco sacrificatur,& OD,, fertur nomini meo oblatio munda. Hic si nos ipsos nobis se qui nolumus magistros, venerandum illum obsecro consulamus Christanorum Patrum Senatum I quos audies tactor Christiane uno ore praeclarissimum hoc oraculum de quotidiano diuinae missae sacrificio interpretari: quod Christus Dominus ipse ita instituerit, atque adeo in finem usque seculi os
D. Iustinus dialogo cum Triphone Archisynagogo Ephesio, Prosera, vobis amici, inquit, opera Dei & facta, cum per Malachiam ad populum loquitur,Non est voluntas mea in vobis, nec sacrificia vestra accipio,propterea quod ab Oilente usque
186쪽
ad occasum nomen meum in nationibus in gloria fuit atq; omni loco hostia nomini meo, atque munda θυσία προσφερεται immolatur. Et paulo post. Ei enim acceptae sunt,grataeque natio nes, hostiasque libellus meliusque a nobis quam a vobis accipit. Ite post pauca: De iis hostiis,quae ipsi a nobis getibus ubio; offeruntur,id est.de pane Eucharistiae,& populo similiter Eucharistiae tum praedicit, cum ait, a nobis nomen suum gloria alici : a vobis autem pollui. D. Irenaeus lib. .ca 32. Christus suis discipulis dans consi- n.
lium primitias Deo offerre ex suis creaturis,no quasi indigen- D irm s. quiti,sed ut ipsi nec intructuosa,nec in rati sint,cum qui ex crcatu qu4 Apostolora panis est,accepit,& gratias egit dices; hoc est meum corpus. Et calicem similiter,qui est ex ea creatura,quae secundum nos μμ cst,suim sanguinem confessus est,& noui testa. nouam docuit oblationem: quam Ecclesia ab Apostolis accipens, in uniuerso mundo offert Deo,ei qui alimeta nobis praestat primitias suoru munerum in nouo testa. de quo in XII. Prophetis Malachias sic praesignificauit, No est mihi volutas in vobis. Et ca.seq. quonia nomen situ proprium,paris est,& in Deo omnipotcte per Iesum Christum osteri Ecclesia. bene ait secundum utraq;. Et in omni loco incensum offertur nomini meo.&sacrificium purum .Et cap 3 Igitur Ecclesiae oblatio quam Dominus docuit osterri in univcrio mundo, puru sactificium reputatu est apud Do. M acceptu est ci, no quod ei opus sit nostro sacrificio, non quod indigeat a nobis sacrificium,sed quonia is qui offert glorificatur ipse in eo quod offert, si acceptetur munus eius. Euseb. Caesarien libr. I.de demonstrat. Evang. eundem eX- III. ponens locu ,offertur inconsum & hostia munda in omni loco, Sacrificamus igitur linquit J Deo altissimo sacrificiu laudis, sacrifica inus Deo plenu & horrore assercs,& sacrosanctu sacrifi-
civ.θυωμεν το ενθεον Ρ μ. - Ο ὐπρεπες sacrificamus nouo more secundum nouum testamentum hostiam mundam.
Eande D. Prophetae pericopo tractans D. Chryso.Vides quomodo cultus nobilitatem madi sestauit, inquit Scr. illo aurco, quod Christus est Deus, quomodo excelluria&iimimur/tionc es S, , . eius,quod non in loco, d in modo;non in nidore&fumo,sed uione i Ouod in alio cultu nostra erut ministeria.Et rursus eode Scr.inserius,
187쪽
mo chiis iami In omni loco acrificium offertur mihi,& oblatio pura. Videsbii, quomodo manifestu& Iudaisimum eiecit Si Christianismum ςR: monstrauit effulgentem,ubique in terra diffusum,rationemque cultus significavit' v. Idem dc D Hic m. intellexit. Hunc enim locum in comenti P H expones: Propius nunc ad sacerdotes Iud orum, ait, sermo fit Domini,ut sciant carnalibus victimis spirituales victimas successuras,& nequaquam taurorum hircorumq; sanguinem sed Thymiama,hoc est,sanctorum orationes Domino offerendas,& non in una orbis prouincia Iudaea,nec in una Iudeae urbe Iorusalem : sed in omni loco osterii oblationem nequaquam immundam , ut a populo Israci, sed mundam, ut in ceremoniis
Christianorum. Sic & D. August.de Ciuit lib. is.ca. 23 In lege seripitina est. sacrificas diis,eradicabitur: nisi Domino tantu. Et mox, Huius autem praeclarissimum atque optimum sacrificium nos ipsi scimus, haec est ciuitas eius,cuius rei mysterium cclcbramus oblationibus nostris,quae fidelibus notae sunt,sicut in libris praecedentibus disputauimus. Cessaturas enim victimas, quae in umbra futuri offerebant Iudaei, & unum sacrificium gentes a solis ortu usque ad occasum,sicuti iam fieri cernimus oblaturas,per Prophetas Hebraeos oracula increpuEre diuina. Et lib. I .contra aduersarium legis, p. I 8. Sacrificiis autem Deum non egere,quis nescit Z sed nec laudibus nostris mei. Verum sicut nobis,non illi, utile est laudare Deum: sic nobis, non illi utile, offerre sacrificium Deo. Et quoniam singulari'&solo vero faerificio pro nobis Christi sanguis effusus est ideo primis temporibus ad hoc sacrificium talibus significationi hus prophetandum .immaculatorii animalium sacrificia Deus sibi iussit offerri. Et cap. ro.Ecclesia ab Apostolorum temporibus per Episcoporum successiones certissmas usque ad nostra& deinceps tempora, perseuerat & immolat Deo in corpore Christi sacrificium laudis,ex quo Deus Deorum loquutus vocavit terram a selis ortu usque ad occasum
Et paulo post: Vnde alius Propheta dicit ad eum, qui carnaliter est Israel: Non est mihi voluntas in vobis dicitDominus Ecce quod est secundum ordinem Aaron. Cum autem hoc
188쪽
non accipiat, addit & dicit: Quia ab ortu solis usque ad occasum,glorificatum cst nomen nacum in gentibus. Ecce quod secundum ordinem Melchisedech. Rursus li. I 8. de Civit. ca. 33. Malachias prophetans Ecclesiam,quam per Christum iam cernimus propagatam Iudaeis aptissimc dicit ex persona Dei, Non est mihi voluntas in vobis: ab ortu enim solis, S ca t. hoc sacrificium per sacerdotium Christi secundum ordinem Melchisedech cum in omni loco Deo iam videamus offerri,sacruficium Iudaeorum cessasse negare non possunt. Damasconus tib q. cap. I . Orthodox. fidei, haec est pura sci' viti
licet hostia & incruenta,quam abortu usque ad occasum ipti Damasi.libr. 4.
offerri per Prophetam Dominus loquitur, corpus videlicet & 'r' sanguis Christi in stabilimentum animae nostrae & cor iis inconsumptum Sc incorruptum. D. Remigius Altisiodoren . Galliae suae doctrinam testaturus, vineandem Prophetiam simili exponit sententia, docet, Carna- D.Remolibus illorum victimis spirituales successuras, nec in una tantum prouincia Iudaeorum ,sed in omni loco osterre Deo mundam oblationem ,hoc est,sacrificium , quod nunc frequciatat Ecclesia Sed vela nobis contrahenda sunt,ut ad ea quae huius controuersiae supersunt explicanda decurrat oratio. N v N C si in medium veniant argum cia,quq aduersus hoc φε - ν manifestissimu Christi Domini de offerendo Deo Patri suum etinisula coles corpus & sanguinis institutum disertis adeo veterum PP. vem bis contestatum perpetuoque Ecclesiarum omnium cosensu- traditum,& in hanc usque ab Apostolorum aetate toto orbe
perpetuatum obiiciunt Consession istae, facile fuerit ea refellere. vltro enim haud aliter atque ad selis lucem tenebrae diffugiant & evanescant istae nebular,tam illustri Euangelicae doctrinae lumini temere prorsus offusis. His porro argumentis & si in Panopita nostra sit abunde factum satis,quod lepidi isti Consessioni starum apologetici fraudulenter dissimulare maluerunt, recitantes loca alia, quibus noua ipsorum doctrina illic est liquido refutata quam solidum aliquid ad eorum solutionem respodere: nos tame in gratiam eorum,qui illam fortassis non legerunt, aut a diaetoribus aliter si rei veritas habet,sunt persuasi,paucisS hic respondebimus.
189쪽
Quod igitur ex epistolae ad Hebrae. c.7. adserunt, nihil quotidiano Christi Domini suos per vicarios sacerdotes obstat acrificio: cum Paulus eo loco Christi sacrificium Iudaico oonserat multo ossicacius hoc illud csse demonstrans. Non enim nos docemus Christo necessitatem esse quotidie,quemadmodum sacerdotibus prioris testamenti.offerre prius pro suis deluctis hostias deinde pro populi: sed uno illo Crucis Dominicae sacrificio semel expiati, docemus non amplius Christum debere cruentam crucis hostiam offerre; sed in illius tamen oblorionis memoriam,atque uti D. Chrysbstonaus ait, commemorationem idem Dominici corporis sacrificium immolandum: non cruenta specie,sed incruenta .uti Concit. ait Nicenum S Ephesiinuin,caeterique Patres Orthodoxi disertis verbis haec sacrificia docuere autinguenda. In eandem sententiam M alia ex epistola ad Hebraeos per vafros Consesson istarum patronos allogata loca sunt accipienda quemadmodum alibi diffuse,idque Orthodoxis PP. consentanee demonstrauimuS. Caeterum quod Epiphonematis loco ex eadu ad texui opis stola. Vbi peccatoria est remissio ibi no est amplius oblatio pro peccatis:insignem sane resipit istorum Theologorum oscitan-πό, ά. ''. tiam, quae Vel semel inspecto D Pauli loco luculentis Ortho-
Christo alia ho doxorum Patrum commentariis illustrato,eos inexpiabilis arguat ignorantiae. Siquidem D. Paulus in disputatione illa - contra Iudaizantes s qui S Christo volebant quotidianam es se debere hostiam . sicuti Aaronicis sacerdotibusὶ perseuerans asserit unam Christi oblationem illam cruentam in cruce peracta esse instar omnium: quae una semel immolata om- nia omni u prorsus aboleuit crimina. Quidquid igitur de una Paulus dicit hostia ite, quod no est opus alia illius oblatione: ideo sensu est accipiendum scilicet ut offeratur alia hostia a Christo specie iterum cruenta; qualis illa fuit in cruce immolata, S: ut eiusdem fiat oblatio tali modo atque figura, qualis illa fuit ad expianda omnlu peccata in ara crucis semel oblata Quod D. Chrysost.Theodoretus, Photius Oecum. Ambrosius aliique orthodoxi interpretes luculentis verbis csi testantur rideoque loca excpistola ad Hebraeos, allegata quotidianis
190쪽
nihil officiunt sacrificiis, quae in Ecclesia loco & Vice Christi si in A.
suti Cyprianus S Ambros. loquuntur offerimus . Non enim initanu non te- sunt hostia cruento schemate ac sanguinaria specie sicuti illa eio chiilii te
olim in crucc semel immolata, a qua suam hauriunt vim no- ἡ Σ' stratia: quia in illius unius commemorationem, iuxta Christi ψςR mandatum,uti ostensum cst,osseruntur. Nihil enim verba D. Pauli magis contra quotidianum Ecclesiae sacrificium valent, quam contra quotidianum Christi Domini in caelo apud Pi Irrem sacrificium quom admodum alibi ex D. Ambros. diffusius explanavimus. Panopitae lib. q. cap. II.Vbi Conscssionis Au vid. Ambios gustanae argumenta ex his ipsis D. Pauli verbis sophistice con- h ς' texta selide ac luculenter vidcreest dissoluta. Porro alia omnia Patrum testimonia a Consessionistis ex Ado. usii. Augustino,Chrysosto. & Gelasio allata communem nostram d.' iis, uuis' aduersus Sacramentarios stabiliunt fidem de veritate corpo- ι , ψος ris Dominici in S. Eucharillia piresentis. Inter quae una est D. Gelasi; scntcntia, quae si rccto veroque intelligatur, nihil ossicit clcmentorum panis S vini transmutationi, siue tian lub. stantiationi. Cum enim paulo inserius priora explicaturus expresse di- iscat Gelasius, panem S vinum transire in diuinam corporis de is
sanguinis Christi substantiam,nihil ossicit verae huic transub- D statiationi, quod superius dixit: Non desinere substantiam vel
naturam panis vel vini. hic cnim naturam vocat,quod inferius deπ' u sese planius explicans dicit, naturae proprietatem, quae Vere manet in S. Eucharistia apud Catholicos consecrata; manet
namque naturae color,manet odor,sapor, aliaque veram verae ''substantiae proprietatem demonstrantia, Sed quod ipsa panis vinique substantia, perquam res vera ante consecrationem fuerat, sit in corpus Domini mutata
plane D. Gclasius docet, asserens pancm dc vinum in diutinam Sancto Spiritu perficiente transire substantiam. Hic si Diuus G clasius totam panis vinique substantiam sensisset cum noua nouorum Consessionistarum doctrina persistere post consecrationem 1 Sc cum pane& vino dari corpus Christi , non diserte addidisset, Sancto spiritu perficiente. Demonstraturus enim quod omnem excedit ingenij captum,