장음표시 사용
931쪽
Quinta comprehenditur a me, La em 'me sine, e pris des me
iis pycnis, in qua tonus quintum 689 enes , est de F a s, en ia3uelle habet locum ab acutissiuno, quille ton a te cin rure e Leu enmodus olim V poly ι in diceba- mσntant 2 ω mode s appelloit ibatur, estque aparhypate mesontiadis Hypolydie n. lid triten hyperbolaeon. Sexta ab oxypycnis contentat La fixisme, contenue des ox tonum habet sexto loco ab acia vcnes, est de G ag. en laqueste letissimo , fitque a lichano me nitan a te lixissme Leu en montant , ad palaneten hyperbolaeon.Vo-lcrfut Hypophrygien.
Septima species, diapason est, La septiesme e pede de Possaue
quam continent phthongi ba-lcontenue des vorxb.ioncnes, est derypycni , in qua tonus grauissi-la a-οu dea a, en laquest/mum locum habet. Est autemite ton a te pisu bris Leu , tequel hic modus a mese ad neten hy-liadis fui nomme m Commun, perbo Iaeon . aut a piosamba- cr Locrois, cp- Hypodorien. nomeno ad mesen, qui olim&Communis & Loerm dc Upodorι- dicebatur. In genere verb diatonico pri-l Au genre Diatonique la prema species consonantiae, diapa-imi re eklecede I'Octaue est, en la-ls5n est,in qua hemitonium alte-l questei' des deuae demu-tons tienti una est in parte grauissima, alte-Jle plus lisu, in I autre te qua cum vero in quarto loco,si agra- trisme en montant. ut in acutum pergas. Secunda species est, cuius he- La seonile eLpece est,eniaque emitonium alterum habet locumit On des demu-tons a te traisim, tertium a grauissimo , alterumstieis en mentant, α ιυutre le p. lψero locum septimum & acutis-lptisme. simam. Tertia est, in qua utrunque se- La tr. Ome est,en Ia1uePel'inmiton: orum ab altero extremo-i l'aurre dem ton es distant desum abest uno loco. extremes ά'υn heu. Quarta, in qua unum hemi- La quatrisme est, en laquetis
932쪽
tonium grauissimo loco,ali ei umquinto ponitur versius acutas partes. Quinta, in qua unum hemitonium quarto loco post gra uis limum, alterum vero septimo de acutissimo collocatur. Sexta, in qua unum hernitonium tertio loco post locum gi auissimum, alterum autem secundo loco ab acutissimo ponitur.
Denique septima species consonantiae diapason est, in qua
unum hemitonium secundo loco post grauissimum,alterum vero quinto versus acutam partem collocatur.
Porri, hae omnes species diapas 5n fiunt ab iisdem phthongisvn de ν-ton est pose au pl- bm
ad eosdem plithongos eo de nil mesemes voιχ t,int augenre Chromodo quo in harmonia &' chro-imatιjue in Enharmonique, qu. v mate : appellanturque hi modi Dιatoni pιe: in tis modes enim efiisdem nominibus , quibus illisme nom en ces trotagen res qui in harmonicis chromaticisDque speciebus ipsus diapason explicati sunt. Discrimine vel b quo differunt explicabile & inexplicabile, di L
ferent etiam constitutiones ex
interuallis explicabilibus compositae a constitutionibus, quae constant ex interuallis inexplicabilibus. Quippe constitutiones omnes explicabiles, constant ex interor tri I siemes eompose: a'ιnterualles rationeis different deceιιxqui sent composeet ά interualles ιrratroneis, de me meque les intem
933쪽
llis explicabilibus. Qtiae au- Et ceux qui sani composer ii constant ex interuallis inex-i durittioneis sent irracabilibus, sum inexplicabiles.itio reis. Discrimine autem quo disseit Selm Li di prece ausi de ee qui quod consequenter dic o idine simi conseque in ment par ordre, qui ritu, ab eo quod aliqui didulere de ce 'ira sute, in ne fuit Hasilit, nec ordine sequitur, dis par ora re Iovi disserens tes s Τι- i
rent etiam constitutiones mo-lanes ch.m ted Zar vor x entres a Dansi
i latae per piri hongos ordine paror ire, iles bytemeschanter pari nsequentes a constitutionibus et oix quι ne s'Ois res Guent pm,ma o lulatis per plithongos mini-quelque chos ent redeuxie consequentes sed per pluho-lρι ι n est p-s chontee. las inter quos aliquis est inter- ledius, quem canendo prarier' et Ii siimus. sConiuncti autem & Disi si isti, Selon l.s il f rente qιι ι la a en is crimine disserent constitutio-lire te comoinri in di-ina, diste- es conflatae ex tetrachordis renites spem es composer, e tetra- Inriin his , a constitutionibus ichordes conio iniri, de cenxquι fontu π constant ex tetrachordisIcompaseet de tetrachordes difοιnts.siunctis Est alucin Coniunistio, duo La comanction est Ia chorile eom- ma retrachoi dorum conseque mune qui continue denae tetrachorer ordineque modulatorum, Scides de mesemes ece, in qui par cο - ccie sic iusium , communis seluent leur est commune, in terluliongus. leonioinst. Dilui stio verb, est duorum La di*nction est linterpositioηetrachordorum consequenterlil υn ton entre deux tetrachorde. rditaeque modulatorum , &lde mefie mis ou ebantea pecie similium, toni interposi-Icontιnu ement..
Sunt autem in uniuersum con- Or en general A I a trais eanunctiones tres, Media,Acutissi-lianctions, a siaueir,m Penne , fluina & Grauissima. haute, plus base.
Et Grauillima quidem est Ia Gm.ncti.n plus base est d
934쪽
rum alterum est tetrachordum hypaton , alterum vero tetrachordum meson. Communis
enim plithongus ea coniungit, qui est hypate meson. Media est coniunctio tetrachordi meson , & tetrachordisynem me non, quae coniunguntur communi phthongo, qui est Mese. Acutissima demum coniunctio, est tetrachordi diezeugmenon, & tetrachordi hyperbolaeon. Ea cnim unus communis phthongus, nete diezeugmenon coniungit.
Disiunctio unica est duorum I C A. le tetrachorde des principaler, er
qui est e. It na a 3udine distanction de deuktetras hordorum, quoru alterum' tetrachor es. l'υn defineis est colu des mo)ennes, in t a uire des di istini es , qui sent com Oinas d' commun ton, qui est de a a Beare. est tetrachordum mediarum, alterum ver b tetrachordum ne tarum disiuistarum, quae uno com
muni tono disiunguntur, qui est inter mesen & paramesen.
Caeterum constitutiones per ectae duae sunt: quarum altera minor est, altera maior.
Ac minor quidem fit per coniunctionem a pronamban Omeno ad neten lynem me non, suntque in ea constitutione tria tetrachorda coniuncta , tetraphordum grauium mediarum &coniunctarum , dc praeterea to-lυne consuance.
935쪽
Maior autem constitutio perecta fit per disiunctionem aroslambanomeno ad neten hy-erbolaeon, in qua sunt quatuor: trachorda quorum duo a re- qtiis duobus disiuncta sunt, in-:r se vero coniuncta, nempe te actiordum grauium , media-im, disiunctarum, & excellenum ) δc duo toni quorum alterit inter pronambanomenon &ypaten hypaton, alter ver b in-er mesen & paramesen. Huic autem disdiapason con- itutioni conuenit definitioonsonantiae. Sed cum in eonstitutione im- vitabili,quae ex perfectis amba us constat, sint quinque tetrahorda , horum quidem duo
ommunia sunt utrique perfetarum constitutionum , t trahordum grauium,&tetrachorum mediarum. Propria vero sunt coniunctae uidem costitutionis tetrachorum laetarum coniunctarum, i situmstae vero tetrachordumetatum disiunctarum, & tetra-rordum netarum excellen
Disserent etiam discrimine tutabili de immutabili, quo Institutiones simplices a nonmplicibus discrepant.
Ibemes passaicti precedens desqueis il est compose , a fauoir is
retrachorde des principales ce- tu dei mogennes. Mais te tetracharile des netesi
Lers au 1 fleme dis Oint. Et ferent ausit disserens felonia
ble, de la ueste difference les oste- mes simpleta different des non I-
936쪽
Simplices eonstitutiones sunt, Les systemes simples sint cenae quae a clunam mediam aptantur,lsu sent approprieetus une 1m enne: duplices vero quae ad duas, Ui-ltes ἀοubles, sent approprie aptie quae ad tres, multiplices,quaeldeux: tes imples , qui sent appro- ad plures aptantur. prie . treM: in tes multiples, Ioni approprieet a plus eurs. Est autem media porestast La mye ne pulsinee de lavo ix liphthongi, cui accidit in disiun- est, a laquelle ad Mentά auoirenuictione quidem tonum habere di sisnman, vn ton simpleata parasimplicem ad partem acutam, sil&e h.tute,si te sisieme est ιmmua constitutio immutabilis sit, di- uele, in vn diten simple eu composi litonum ve id simplicem vel com la tis parti e basse. positum ad partem grauella. In coniunctione autem , cui Et en ta cenisnction, a laque Ieaccidit trium tetrachordo rumiadulent droire eu ia plus haute colunctorum esse vel acutissi- νoix dumostendes trois tetrachordes mum phthongum medii tetra- conioin is, Ou iapl- basse du tetra chordi, vel grauissimum tetra-leharde plus hauti chordi acuti dimi.
Ex hac media cognoscuntur De eette m enne snt cognties reliquorum phtongorum vires .lles fortes des a uires vorae, a citust romodo enim quisque phtho te ranori des aut res a ιcelles gus ad mediam se habent, statim e F manifeste in cog/iu. clarum fit. At Tonus quatuor significa- Orleton aeqv.itre significations,lioties habet. Vsurpatur enim &lear iis pris pοur Uo x polιr 1ns pro phthongo &pro interuallo, 'teru .ille, crpitur te liciι de votae, & pro loco vocis, pro tenore. 'paur te ton de la voix. Αt toni nomen pro phthongo Et certes cev x quι nomment l.:: surpant illi qui lyram appellantityre Heptatone , comme Terpander heptato non, quasi septemtonis lem Ita, prennent le nona de ton pertrid cst phthongis constantem: ut i Ion Ou νοια , υeuque Heptato ne si Terpander & lon. Ita enim lo--Iρον tons ou vσιx: car Tcrquitur Terpander : pandre parte aiisi: lAt nos quadrilbilis instantes Exeitet aset seu uent par des aisi saepe cana ortus, a quatre chanti, l
937쪽
Inde nouos cythara heptata nolsiniat rea sepi coordessanat nou. celebrabimus hymnos. dirons des nouueaux ehants. on verbin Decachordo: Et IEn en sen Deeachorile: Semper habes denas gradiutes To usuri en ι et erure tu M sit ordine chordas , chordea qui vont bien,
Et concordantes harmonias Et chanis harmomeux en Tri trisonas. accommode ἐΑt Graeci hcpta tono cythara, Mais les Grecs άVent a qua trediatess .ii a cantatri, voraefur lit sere a lept tons, Captantes raro carmine dii l- Cherch.im a tin ν.ire vers do
Alij item non pauci eo nomi- Pluseurs au tres ontausti pris tite usi sitiat. ton en celte signis erition. Pio interri allo vero usurpatur Mais si se prend ροur interuasti onus, cum dicimus tonum esse se tuo flave, quod novi disen b
938쪽
Horum acutissimus est Dorius. Reliqui deinceps ab acutissimis ad grauissimum, hemitonio alij alios superant. Duo autem paralleli appellati
tri hemitoni O. Eadem erit ratio in reliquorum tonorum distantiis. Tonus autem Hypermix olydius , est duplo acutior quam Hypodorius.
Pro tenore vero usurpatur tonus , ut cum dicimus aliquem acuto tono aut gratii tono, aut mediocri vocis tono vii.
genere in constitutione,in tono, in melopoeia. Mutatio generum fit, cum ex diatono in chroma vel harmonia,aut cum ab harmonia vel chromate in aliquod reliquorum generum migratio fit. Miatatio autem Constitutionum fit, cum a coniunistione ad diu unctionem , aut contra mi-l gratur. Mutatio tonorum seu modo rum,cum a Dorio in Phrygium,
aut a Phrygio in Lydium, aut ab Hypermix olydio in Hypodorium, aut omnino clim ab aliquo tredecim tonorum, in reliquo-lium quempiam fit transitus. Fiunt autem mutationes ab
Celle du I sieme se fati, quand
qμetque sorte que ce sit, quand onpasse de quetquvn des tresu tonsen quelquvn άes autres. Et certe mutation se fa themitonil
939쪽
hemitonii excessu incipientes euisV-ron ivssi es ivsque ad diapasbn, quatum aliaepiunt per interualla consona , aliae per dissona. Earum vero quae fiunt per interualla dissona, aliae sunt minus oncinnae vel inconcinnae, aliae
Hae ergo in quibus plurium fit
communicatio , concinnioress int: in qcubus verbpauciorum, nconcinniores Ouippe in omni mutatione necesse est aliquid esse commune, phthogum nempe, aut interuallum, aut constitutionem. Sumitur autem communicatio a plathongorum similitudine. Cum enim in mutationibus similes inter sie phthongi ceciderint in densi participatione, con cinna mutatio st. Cum autem dissimiles suerint phthongi, inconcinna. In melopoeῖa vero mutatio st, cum ex affectu interuallari in contractum vocant)I octaue , iuc es aesquellassent Dites par interualles conseniam , d autres par interualles dissonans. Et de cestes qui sent Dites par ιnteruailes dissonans, les unes sent plus ou molns at eaἷles que les auerer.
munication. Car en toure mutation
molns agreabis. Mau en Ia metipse la mutationsi Dist, quand on passe du modeinteruallaire , en celv qui est plio vel quietum: vel ex quieto in in- rusrre est plus languisunt: oudu molores1nime, eu drautre plus herbiasy'e.Lr I mirruagalas est propre a representer la maieste des chosis herosques, ct des asmons σὴ chanteruallarem, migratur. Est autem interuallaris affectus metopoeiae , quo specimen exhibetur magnificentiae, magnanimitatis , dc rerum heroicatum , & his assinium affectio-tes a icelles , se traistent nux Ira dies , cst an chos qui sui- Gl
940쪽
num,quibus maxime utitur tra uent Ie 'Is era que. goedia, de reliqua quae tragicum 11llim imitantur. Contractus autem affectus Maυ is mul se lautissant senest, quo animus in humilita-4pour υι chosis bessis, testes que stem & affectionem parum vi-lus p fom amoure es, lamenta. tilem contrahitur. Conuenit isti οηι, pleura, ct fimbiabis choseo. affectus amatoriis aegritudinibus , lamentationibus , fletibus se similibus. Quietus denique affectus est, Finalement lasse bis tranquilo,
quem sequitur animi quies,&lseri a ia tranquillite ct iust tisis libera pacificaque animi disposi βρυ ct pasibis de iu=- a regetio. Huic conuenient hymni,icyconuiendroniteschansons desiuan- paeanes, en Omia, coetus,& his con Atulatina, des vi tres,
d assembleas, ct d tres ch ses Iem Melopoeia,est usus eorum quae inbus. subiiciuntur harmonicae tracta- Melopece est rosa ἰs diastes p., tioni, vel eorum quae eandem o risera sevi D traicteraehar habent vim, quam ea quae har- , or de tout ce qui a mesime monicae tractationi subiecta smis traicte a harmonte. Ea porro quibus perficitur A quatre parties, qua les Melopoeia, quatuor sunt, Du- sctus, Plexus, Lusus , & Firmi- Tone.
Diictus , est meli progresso Ange est la conduite da nant, pec phthongos deinceps conse-Jqm se fatu par degrex, contomis. quentes.l Plexus, est alterna positio in- Pisce , est lis reprisee da certames
Lusus. est percussio in eodem mitia, se Dict quand on re ραν tono saepius iterata. Istuuent te me e M. Firmitudo, est immoratio dius Tone, πιλ quod en chante continuata susundum unam de plusicura fit bes sur una mesem