장음표시 사용
671쪽
DE ORIGINE IURI s. 63 renumerat Pomponius , verum in eo differt Imas a Livio, qui
Hispaniae dat duos Praetores, atque ita sex essicit, omissa Nar. honensi Provincia, ita enim inquit, lib. 32. cap. 28. Cn. Comnelio , S Q. Minutio Coss. omnium primum de provinciis Consu Ium Praetorumque actum, prius de Praetoribus transacta res , quae transigi sorte poterat. Urbana Sergio , peregrina juris .ctio Minutio obtigit. Sardiniam Acilius , Sicitiam Mantius, Hispaniam Sempronius citeriorem, Helvius ulteriorem es sortiis tm. Sed respondet Cujacius, Pomponium ex duabus Hispaniis maluisse facere unam, quod & plerumque ad sortiendam
utramque unus admitteretur , quam omittere Narbonensem.
quae postea Proconsulem habuit. Deinde Cornelius . G. J Omittit Pomponius praenomen nimir. Lucius. Quisnam hic fuerit L. Cornelius Sylla, nemunem fugere potest, qui a limine tantum antiqua salutavit veterum scriptorum monumenta: ex iis enim perspicimus, nobilem fuisse Romanum, ex antiqua Scipionum oriundum familia, eruditum & facundum , astutum, sed gloriae imprimis cupidum virum, animo grandem, successuque adeo felicem, ut
dubitari posse dicat Salustius, utrum fortior, an felicior fit rit. De eo tradit Pl in. de viris tuastrahas r Cum adhuc par vulus a nutrice ferretur , mulierem obviam dixisse, salve puer, tibi &: Reipub. tuae felix. Et statim quaesita , quae haec dixisset, non potuisse inveniri. Q. Florus Tertuli. Apolog. contra gentes cap. I I. Ouis ex illis Diis vestris gravior S δε
pientior Catone, justior S militarior Scipione , quis sublimior Pompe=o , felicior Sylla, copiosior Cram, eloquentior Tullio
Scribit Appianus equestrem imaginem Syllae auream ante rostra positam cum inscriptione: CORNEL. SYLLAE. IMPERAT. FORTUNATO. Felicem se eo dici voluit, quod inimicos Marianos feliciter ultus esset. Occ o do mum C. Mario septies Consulis filio , Felieis nomen assum t. Veli ejus lib. a. Et Plin. natur. histor. lib. 7. eap. 66. Unus hominum ad Me aevi Felicis bi cognomen asseruit L. Sylla, cis visi nempe sauguine, ac Patriae oppugnatione adoptatum.
tum inquit Iul. Solin. Foohist. Op 7. Dictus potius , quam faerit felix. Nisi, ut inquit Plinius Do. eit. ideo felicem STt-
672쪽
63x Ε xERCITAT. IN HISTOR. POMPON. lam appellari quis velit, quod proscribere tot millia civium ac trucidare potuerit. Quare apud Suet. in Tib. eap. Sy. Arispice felicem sibi , non tibi, Romule, S=llam. Οprava interpretatio X futuro tempore infelix. Adolescentulus omnibus dedutus fuit vitiis. Hinc Valer. Max. IV. 6. c. 9. Turpem adoleriscentulum X virum fortem dicerem, nisi ipse δε Hirem appeumri maluisset. Verum sub Mario ad Quaesturam evectus , imeuntis adolescentiae vitia meliori vivendi ratione emendare coepit. L. vero Sylia usique ad quaesturae suae comitia vitam tibiadine , viso, ludricae artis amore, anquinatam perduxit. Idem dict. Ioc. nussus a Mario ad Bocchum Mauritaniae Regem L gatus , Juguriae Numidarum Regis proditi a Boccho, ad quem confugerat, manibus catenas injecit Mithridatem comis pescuit: socialis belli fluctus repressit. Cinnae dominationem fregit: postremo Dictatura auctus, Rempub. misere oppressit, ita ut nemo, illo invito, nec bona, nec patriam, nec vitam retinere posset, teste Cicer. h. iumrrem. Cruderiter enim tam urbem atque omnes Italiae partes rivitis sanguinis fluminibus inundavit. valer. Max IV. 9. cap. 2. Privatus autem ad postremum Dictatura deposita Puteolis oppidum est diaitans decem millibus passuum a Neapoli periit morbo pe diculari , sexagesimum ingrediens annum. Vide Plutarch. in Mario Dissentit autem a caeteris omnibus fere audioribus Valerius, qui dicit Syllam nimia iracundiae violentia supremum diem obiisse. tib. 9. cap. 3. ubi inquit: aeuid Sulla dum huic vitio obtemperat 2 nonne multo alieno sanguineprofuso, Multimum S, suum erogavit λ Puteolis enim ardens indignatione, quod Gramus princeps ejus coloniis Reeuniam a Securronibus iarefectionem Capitolii promissam cunctantius daret , animi con-cιtatione nimia, atque immoderato vocis impetu convulsopectore, spiritum cruora ac minis mistum evommi.
vaesiones publicas constituit. J Id est, publica constituit judicia: quaestiones enim sunt publica judicia , inde ducto nomine, quod in iis, reo in Iudicium vocato , nocens sit an inis nocens, constituto judicio quaeratur. Qtiaestio enim status Meonstitutio causae dicitur. 1nquit vero Fabius lib. 3. quod
673쪽
ro modo quo dicimus multas quaestiones habere controverissam: quo etiam1minoreS omnes complectimur Altero quos gnificamus summam illam , in qua caula vertitur: ex qua nascitur status an factum sit, an recte factum sit. Verum hiequaestio pro publico judicio accipitur: dc Quaesitor is dicitur, qui quae litonem habet, scit . qui inquirendum curat de crimine, de eoque judicium exercendum: cui judicio praeerat olim Praetor , ideoque veteri nomine Quaesitor vocabatur. Luae 'ere
enim proprium pro praeesse dicitur. Cic. pro Rabir. Ac savi de pecuniis repetundis. Pudex sedi, Praetor quaesivi. Sed
quoniam in exercendis quaestionibus, sive judiciis criminum , servi saepe tormentis subsiciebantur . qui testes saepe rerum do. mi perpetratarum erant, hinc quaestio aliquando pro tormentis accipi potest , ut patet ex tot. tit. st . S Od. de quaes. &ipsa tormenta quaestiones appellatae, inde fortasse, quod tormentis veritas credatur exquiri, & invitis extorqueri. An autem iste adhibendarum quaestionum. sive tormentorum mos &usus ad eruendam facti veritatem , rationi & aequitati atque humanitati sit conveniens nec ne, alio loco a nobis, si Deus
velit, disputabitur. Quaestiones igitur hic recte inlcrpretamur judicia publica. Publica ideo dicta, quod cuivis e populo actio permitteretur, publica autem dicta sunt, quod cuivis e popula executio eorum plerumque datur, inquit Imperator inst. Id. . tit. I 8. Executio hic est criminalis accusatio, ita enim utimur executionis verbo t. I l. V. de accusiui. atque saepissime apud Latinos uitionem significat. Quemadmodum Reipub. interest plures habere de seniores , ita etiam plures maleficiorum accusatores. Caeterum ut inquit Sig. cap. I. Bb. 1. deIud. juaicia publica fuere decreta, quae de criminibus , guae more aliquo judicium exercente laudices ab eo dati fecerunt, prout leges de singuia criminibus cygnoscendu Iatae iusserant. Notandum tamen, non omnia judicia, in quibus crimen vertitur, publica esse, sed ea tantum , quae ex lepibus judiciorum publicorum veniunt, ut Putia Majestatis, Julia de Aduia teriis , Cornelia de Sicariis, S Veneficiis, Pompria de 'Parriacidiis, Putia peculatus , Cornelia de testamentis , Pulia de vi Irivata , 3utia de vi sublica, Julia ambitus, Iutia repetunda-Mmmm 3 rum,
674쪽
63 Ex ERCITAT. IN HISTOR. POMPON. rum, Iulia de annona I. I. f. de pubL Dd. Publica etiam di ci putat Duarenus, quod olim eorum cognitio & animadverso ad populum pertineret, qui lege lata quaestiones, & quae .stionum judices constituebat, quippe cum lege Valeria vetabatur de capite civis Romani injussu populi animadvertere, si ve jus dicere, Quaestores constituebantur a populo , qui capitalibus rebus praeessent. I. 2. h. i. g. 23.
Quaeri hic posset, num tot secula ante Syllam nullae in Romana Re p. sive sub Regibus, sive Consulibus, fuerint publicae quaestiones quarum Originem vidctur Pomponius ad Syllam referre , cum eas ab eo tradit constitutas e Certissimum est longe ante Syllam a L. Pisone Trib. pl. legem latam esse, qua quaestionem repetundarum perpetuam fecit, ut Cicero scribit hisce verbis: Carbone forum tenente stura judicia fier. ea erunt , nam X quaestiones perpetuae de hisce enim Pomponius sermonem habet j hoc adolescente constitutae sunt, quae nullae ante fuerant. L. enim Piso trib. ρL Iegem ρrimus de pecuniis repetundis Censorino S Manlio Cos . tulit. Post hanc de repetundis quaestionem inter; ecto tempore dc aliae quoque de peculatu , de Majestate, & de ambitu perpetuae iactae sunt. Imo de veneficio etiam Romae quaesitum publice constat , cum civitatis
primores incertis de occultis morbis e medio tollerentur an iscillae cujusdam indicio patefactum est muliebri fraude civitatem premi, matronasque Venena coquere, quibus tot viri absumebantur. Quod ubi compertum est, occisae viginti in foro matronae , apud quas venena deprehensa erant, cum duae ex iis contenderent salubria esse, quae faciebant, medicamenista , ab confutante indice bibere julsae, haud abnuentibus illis
bibere , epoto medicamento , suamet fraude omnes interis ierunt, comprehensae eX templo earum ComiteS, magnum numerum matronarum indicaverunt, eX quibus IT . damnatae.
Quo primum tempore de veneficiis Romae quaesitum. Liv. tib.
Veluti de falsio, de parricidio , de sicariis. Et Praetores rua-ttior ali cit J Ita sese habet Florentina lectio. Quatuor autem
putat Cujacius aliique horum verborum interpretes leges Cor. Sullam instituisse, & hisce tribus adjiciendam esse legem Corneliam
675쪽
BR Ostror NE IURI s. 63 neliam de injuriis. Quot enim cinquit) sunt adjecti Praetores, tot credibile est fuisse constitutas Quaestiones, & Praetoris de iniuriis extat mentio in i. 3 s. f. de injur. ubi inquit Uupianus : Si quis atrocem injuriam fecerit, qui contemnere injuia rjarum judicium possi ob infamiam suam is egestatem , Praetor acriter exequi hanc rem debet , S eos, qui injuriam fecerunt,
eoereere. Sig. tib. 2. de jud. cap. 4. enumerat inter leges a Cor.
Sylla latas legem de veneficiis, nullam legis Corneliae de injurias mentionem faciens. Et propterea cinquit Pomponius
Praetores quoque quatuor, ut de iis quaererent, addidit. Uerum reponit Uujacius, cui ex lege Cornelia de sicariis obtigit quaestio, etiam de veneficiis procul dubio quaerit, ut cui ex lege restamentaria, & eX nummaria ; itaque proprium hanc de veneficiis legem Praetorem non habuisse. Corasius longe ab hac Cujacii sententia recedit , & fatetur se hunc nodum diu multum distorsisse, cum sciret judicium de injuriis privatum esse: ex L 7. I. r. f de injur. ubi inquit Ulpianus : Si dicatur homo injuria occisus , nunquid non debeat permittere I raetor priavato Itidicis legi Corneliae prauudicari y Ita etiam in I. 7. Coae de injur. Injuriarum cauisa non publicijudicii, sed privati continet querelam. Et L uis. eod. Si quando injuriarum actio , quam inter privata desina veteris juris auctores connumerami Se. Et tamen video, inquit, a Pomponio nostro inter quaestiorines publicas a Sylla constitutas, repositum: ut non postim propterea non valde mirari conniventiam scriptorum , qui hunc salebrosum locum , tam belle dissimularint: licet enim lege Cornelia ex tribus causis de injuriis datam actionem , Ulpianus Jultinianusque reserant : de iis tamen causis publicam quaellionem non esse, sed privatam, videre est in I. i. a. 3. st de privat. Alier. Et fatetur se nihil habere quid dicat, nisi haec verba de injuriis subdititia esse, Se ab audaculo quodam nobis obtrusa, & loco de injuriis reponendum censet de reps rundis , quoniam nuspiam ab aliquo Cornelio aut Sylla crimen injuriarum publica quaestione coercitum legimus. Sane Paulus Jctus in I. h. g. I. ait, actionem injuriarum pro publica utilitate quidem exerceri: attamen privatam esse: ideoque in
ea ex lege Cornelia procuratorem dari posse. Cicero quoque lib. Diuitiam by Corale
676쪽
636 Exxx CrTAT. IN HISTOR. POMPON. Lib. a. de in ut . injuriarum actionem privatam fuisse assirmat sita ut hic locus merito suspectus videri debeat. Verum la giter putat hic Lipsius Pomponium errare, sentientem totidem Syllam instituisse Praetores, quot quaestiones constituit. Conis stat enim, saepissime apud eundem Praetorem plures quaestiones exercitas is ister quippe, ut vult Balduinus ad h. t. quaestio de parricidis comprehensa fuit lego & quaestione de sicariis tempore Cornelii byllae, idque ex Cicerone in orat. Pro Sex. R ficio, probari posse assimat; ita ut Cornelia lex & quaestio de sicariis pertinuerit quoque ad parricidas: 3c consequenter non
videatur de his instituta quaestio diversa, donec Pompeius &legem de iis tulerit proprium Quaestorem instituerit. Quid igitur, inquit, superessent duae tantum quaestiones publicae ex lege Cornelia , nempe de sicariis & de falso Z nam & falsi quaestio comprehendebat quaestionem de veneficio , ut videre est L I. S. ad leg. Cornel. de sicar. Quicquid sit, putat Lipsius ad numerum quaestionum,SFllam non auxisse numerum Praetorum, sed in universum duos tantum addidisse. Itae ut non plures octo Praetores ad Ciceronis aevum , & non decem, ut voluit
Jctus, fuerint. Quippe, ut ex Dione constat, Caesar primus I ictator instituit decem Praetores, lib. a. Ut enim cinquit J pluribus gratiam poset referre, decem Praetores ad inissequentem annum δε quavit. Sin autem Pomponio fidem habeamus, ad)ectis duobus Praetoribus urbano & peregrino, quatuor Provincialibus, & pro numero quaestionum quatuor aliis, decem tempore Syllae Praetores constitutos constabit. Deinde Useus Putius duos Praetores S duos c Eius , qui frumento praeessent , cs a Cerere cereales consituit. Ita enim Suet. in Julio, Senatum β'plevit, patricios aue ite Praetorum , t dilium, Quaestoruis , minorum etiam 3Iagistratuum numeram ampliavit. Supra de AEdilibus plebis, qui in monte sacro primum a picbe & ex plebe creati sunt, atque de YEdilibus Curulibus, qui e patribus creati suere, quaedam disputavimus, hic Pomponius AEdilium Cerealium mentionem facit, quos Iulius Caesar creavit, ut essent qui rei frumentariae Cperam darent, atque praeessent frumento. Hi etiam ex plebe Crcati, unde quaedam antritiae inscriptiones , a D l L E S
677쪽
' DE ORIGI ME J Ux rs. 63 PLEBEI CEREALE S. Didicerant enim Romani quan
ti si momenti in Repub. frumenti & annonae habere copiam, rerum qi e ulu expertes saepillime bellis intestinis annonae carutatem Caul im praebuisse. Quae vix evitari cerar, nisi constituto aliquo M pistratu , qui Uus curam gem rei, & abs re n men haberet. A Cerere itaque Cereale, dicti. Fuit enim C
res Saturni &iopis filia, Dea frugum ab antiquis habita, ageren iis frugibus, ut tradit Cic. δει a. de natiar. Deor. Ceres tanquam geres , priore litera immutata, sic dicta. Inur divos hac de causa relata , quod leges prima hominibus tulisse sit
credita. Nam ante frumenti usum a Cerere inventum, fer rum more mortales sine lege vagabantur, quae feritas in terr pta est, invento frumentorum usu. Hinc Cereris numen ve teres ad eam terram potissimum transferebant, quae frumenti ferax erat. AEdilium itaque munus annonae , reique frumentariae praeesse Unde Aput . r. Metam. Aunouam curamus, ait, se Ehom e rimus. Frumentum vero eX plorabant, Probabant, dividebant, ac providebant ut ejus copia esset. Legimus apud Liv. frumentarios pecunia ab AEdilibus damnatos ob
'Deinde Dιυus Aurulis sederim Praetores eonstituit. J Num
rum Praetorum Augustum auxisse , testatur Suet. in fu, vita cap. 37. verum quot Praetores adfecerit, non tradit. Si Pomponio fidem habeamus, & numerum ab eo traditum velimus exple re , quatuor de novo creasse Praetores dicendum. Cum enim
tempore Julii Caesaris duodecim jam Praetores fuisse scribit Iehus, divumque Augustum sedecim constituisse , necessariosequitur, quatuor Augustum Praetores ad ecisse prioribus, sic ti Jam dictiim. Verum hac in re admodum variant auctores. Tacit. l. auuat. cap. I . Tiberium duodecim Praeturae candia datos nominisse, qui numerus jam ab Augusto traditus erat, refert. Id saltem certissimum , quemadmodum Caesar, ita qu que Augustus saeuillime Praetorum numerum & auxit dc diam inuit. Quippe Augustus jam summa rerum potitus minuit Caesarianum numerum, qui ad sedecim usque creverat, & as
decem reduxit. Augustus vero aerem tantum Praetores, fusa
678쪽
638 Ex ERCITAT. IN HIs TOR. POMPO N.
inquit Dio lib. 3s. Anno DCCLXIV. creavit decem. Ita
tamen, ut multis deinceps annis duodecim duntaxat crearet. Ad prima adjecit oculos Pomponius, ad ultima Tacitus, cum. de duodenario numero sermonem habet, Lipsius dict. Ioc. ve
tum lubitu Caesarum numerus vel auctus, vel diminutus saepissime fuit. Divtis Claudius duos Praetores ad cit qui de fideicommisso jus dicerent. J Fideicommissa dicuntur, quae restituenda fidei alicujus committuntur. Eum in diem inventa, ut, quibus olim haereditatem vel legata relinquere vetabant leges, quorum Innumero habebantur peregrini lc coelibes. iis , si quid relictum a se vellent, eorum fidei committebant, cum quibus erat testamenti factio activa vel passiva , qui capere ex testamento Poterant. Iis ea conditione legata si ve haereditatem vel integram , vel partem ejus relinquebant, ut restituerent. auae , ut inis quit Imperator, ideo Adeicommissis appellata sunt, auι a nullo raris vinculo, hed tantum ludore eorum, qui rogabantur , contin tantur. Possea vero Di s 1 Augustus semeI iterumque gratia perfῖnarum motus, vel quia sur ipsius salutem rogatus quis die
retur , aut ob ivsignem quorundam per fiam , jugst Con libus auctoritatem suam interponere. Quod quia justum videbatur 2 ρο-
pulare erat , pauiatim couversum es 3u assiduam jurisdictionemrtantusque eorum Disr facIus es , ut pavLIιm etiam Praetor proprius crearetur quι ae deicomm4sis Ius diceret, quem Meicomamssarium a peltabant. Et hoc est quod tradit Suet. in Gaud.
cap. a 3. ubi inquit: Drfaectionem de deicommisisis quotannis,li; tantum in urbe delegarι Maxi atibus solitam, in per eluum , atque etiam per provincias oresatibus scit. Praesidibus ) demandavit. Id est, ut dicit Imperator, in alii duam Jurisdicti
nem convertit: scit. non opus in singulis negotiis , neque quotannis, eam demandari , verum jam jure Magistratus obtinebatur , imo proprius Praetor constitutus est, qui fideicommissarius vocabatur, qui do fidei commillis cognoscebat & sus cli-Cebat. Verum notandum, interdum quoque Consules de iis jus dixisse , quamvis proprius jam creatus erat Magistratus, ut perspicimus ex fragment. VI ani tit . a s. ia. Sed cognitio cinquit est Nomae quidem Consulum , aut Praetoris, qui Diqiligod by Cooste
679쪽
DE ORIGINE IURIS. 63 9 qui fideicommissarius vocatur. Et Quinctil. lib. 3. cap. 6. 4 abes inquit apud Praetorem petere fideicomosum , sta
apud Consenes. Major enim Praetoria cognitione summa est. Ita. que ratione fidei commissorum, quae petebantur, vel cognitio, erat Consulum, vel Praetorum , de majoribus Consules, de minoribus Praetor cognoscebat sive Judicabat. - Ius dicunt 4 diverso tamen modo, quidam enim cognoscendo per se, quemadmodum Praetor fideicommissarius Tantus erat favor fideicommissorum , ut de iis cognoscere fideicom- . missarius ipse deberet. Itaque non poterat dare judicem. Qua- . re persecutio fidei commisti non actio specialiter ac proprie dicebatur, ut & ceterae, quae non habebant juris ordinarii exe- Cutionem. I. IT. s. a. Is de verb. Ag. ubi inquit Jctus: Perse
cutionis verbo extraordinarιas persecutiones puto contineri: at su
ta fideicommillorum, i, si quae ac sunt , quae non habent Iuris ordinarii executιonem. Alii jus dicebant dando judices peda. neos, qui nullam habebant jurisdictionem , verum judicandi
tantum facultatem. I. ult. ubi Si apud quem cognit. tu intee.
Nam & jus dicere Magistratus dicitur, cum dat Iudicem, quia judicis dandi licentia est jurisdictionis, ut supra annotavimus ex L I. 3. F. de jurisaeg. 33. Et haec omnia, quoties in Republica sunt agistratus, observantur : quoties autem prosciscuntur, unus relinquitur, qui jus dicat, is vocatur Praefectus Urbi; qui Praefectus olim constituebatur, postea fere Latinarum feriartim causa introductus es, θ' quotannis observatur. Nam Praefectus Annonae, D'. Vigilum non sunt in quifratus , sed extra ordinem, utilitatis causa constituti sunt : θ' tamen hi, quos
Cistiberes diximus , postea AEdiles Senatusconsulto
680쪽
έlo Ex ERCITAT. IN HISTOR .iPOMPON. P R publiea. ' Id est, in civitate, in urbe Roma ,&intra m ros ejus. Ita Salust. in coriurat. Catilin. Popea , inquit, Fis in citeriorem Hispamam Quaestor pro Praetore mιssus est, adianitente Cras , quod eum infestam Cn. Pompe cognoverute neque tamen Senatus provmetam invitus dederat : qain faedum homi. νnem a Repub. procul esse Nolebat. Et Tacis. 16. annis. cap. 3. . Husirius γ Paeonius Italia depelluntur : GMontanus patνι conia refus est , praedicto , ne in Repub. haberetur. Proficiscuntur J id est , quoties omnes ab urbe discedunt, ita ut nullus relinquatur Magiitratus, qui jus dicat, di urbis cu- .stodiam habeat, absentibus omnibus Magistratibus. Praet res quoque licet creati suerint ut jurisdictioni praeessent, &civibus litigantibus sus redderent, attamen ob urgens bellum oportebat ad illud proficisci nonnunquam , ejusque curam suncipere. I aque ne justitiae administratio absentibus M agi st ratibus, quibus Ru' incumbebat cura, cessaret , Praefectus conis stituebatur, qui urbis custodiam haberet , jultitiam administraret, a que Provideret ne Respub. Interim aliquid detrimenti
D vocatur Fraefectus urbi. J Constat hunc Magistratum olim ti sub Regibus fuisse, ut, quoties Rex abesset, regia Praeiactus obiret munia. Causam instituti hu)us Magistratus, describit Tacit. tib 6. cap. Io. S II. de L. Pilone Pontifice sermonem habens, ejusque laudes referens, ita inquit: Sed praeipua ex eo glarao , quod Praefectus urbι 'scens , continuam sotestatem, Ur insolentia staν endi graviorem , mi=e temperavit. Namque antea profectis domo Reyibus, ae mox Magybatibus , ne tires sine imis erro foret, tu tempus deligebatur , qui Ius redderet , ac Iubitism iretur. Feruntque ab Romulo Dentrem Romulium , post ab I ous Hostilio Numa in Muν cium , ω ab orquinio Supeν bo Spurrum Lucretium, impositos. Sem Consiles mandabant ἰ durat. ve simulacrum, quoties ob f pras Lat/nas prae=GIur, qui Comsulare munur usurpet. Regibus exactis, Gniuibus etiam fmris ad bellum proficiscentibus , idem mos creanda Prae fictos, qui - domi mpub adminiitrarent, aliquamdiu servatus fuit. Liv. Lb. I. in stu. de Briiro Tithuno Celerum disserens, inquit , eum in castra Profectum, Impurium In urbe Luctutio Praefecto urbis a