장음표시 사용
261쪽
lerepossunt. Antecedens patet & supponitu pro utraque parte. Consequentis autem probatur. Quia si existes in mortali potest satisfacere pro suis debitis poenariim pro peccatis iam quoad eulpam dimissis secundum opinionem Scoti & sequacium, qua hic suppono,ergo mulid melius valebit satisfactio Christi & sanctorum per Indulgentias applicata existenti in peccato mortali, quoad poenas debitas pro peccatis iam quo ad culpam dimissis. Patet consequentia. Q a validior & gratior est apud Deum tisfactio & opus amici iusti tam pro se quam pro alio quam opus aut satistactio inimici. Quia ii non admittatur opinio praesupposita,sicut nec eam admittunt Thomistae & alis, tunc alio modo probatur pratalicta consequentia. Quia si peccator pro se ipsbper sua bona opera licet non meritoria gloriae, sim iliter & homo
iustus pro si s existentibus in mortali,per sita bona opera satisfactoria & meritoria meretur saltem de congrito,seu impetrat bona spiritualia & temporalia & releuationem seu liberatione a malis teporalibus huius vitae qud ad corpus & anima,peccator quidem pro se,iustus autem pro alio etiam existente in mortali secun fidum communiter doctores,ergo & talia opera valent eode modo de eadem ratione ad impetrandum seu merendum de ci gruo remissionem poenarum temporalium Deo debitarum pro peccatis iam quo ad ollpam dimistis .Ergo si per viam Indulgentiae talia opera Christi & sanctorum applicentur existesibus in mortali, valebunt eis quo ad praeiatam remissionem poenarum Deo de- 'bitarum hic vel in purgatorio pro peccatis iam quo ad culpam dimisiis. Si negetur ista ultima consequentia quia intentio Christi & sanctorum non fuit φ talibus sua opera applicarentur, aut . ii :valerent,sed membris Christi existentibus in gratia, ut suprό di-eebatur in probatione propositionis: contra hanc euasionem replicatur probando intentio Christi & sanctorum fuit, ut ipsis valerent,ut dictum est. Quod probatur. Quia Christus & sancti st , lira
orauerunt etiam pro existentibus in mortali,& pro eis etiam pas. sus est Christus suffcienter,& voluit illis proficere suam pastione& sua merita quoad eorum culpam & poenam suffcienter,ut redemptor totius mundi, ergo voluit Christus sua opera de labores efficaciter omnibus prodesse quantum ipsi erant capaces & dis positi i& quantum ipsis prodesse poterant,stante lege quo ad capam & poenam peccatorum. Et idem credendum est de ali)s sm-
262쪽
- F. A. Cord ib. De Indulgentijs.
ctis qudd similiter voluerunt, quantum eislicuit,& competit eis suo capiti Christo in hoc se conformare. Possunt autem praedicta eorum opera prodesse existentibus in mortali qi id ad remissione poenarum debitarum pro peccatis iam quil ad culpam dimissis, ex quo qud ad hoc sunt capaces & dispositi, ut patet ex dictis hoc
vel illo modo, ergo praelatus concedens talibus Indulgentias ad praedictam remissionem poenarum praedictarum non iacit contra,sed sectandum intentionem Christi dc sanctorum,ex quo non manet ullus reatus culpae impediens talium poenarum remissionem,ut dictu est. Et confirmatur hoc. ia alias sequeretur statis satisfactio esset frustrata suo effectu, de nil omnino valeret apud Deum, quod patet. Quia si nil valet ipsi existenti in mortali pro remissione dictarum poenarum ad quam applicatur Indulgetia: neque valet alicui alteri cui non applicatur, neque ipsi operati vel applicanti,quia ut supponitur ipsis no eget sua satisfactione, ergo nulli prodest talis satissectio, sicque omnino perit tale bona
difficultas, utrum Induli debitarum pro peccatim a mortali, dc utrum Papa
ponit sic concedere, &vtram pro talibus poenis quis latisfacere possit pro alio existenti in mortali. Ad quod dico q, no propter rationes suprapositas in probatione propositionis. Pro cuius iris' maiore declaratione,nota secundum Adrianu ubi sit pra,& SupplementumGabrielis in. .distinct. s. articu. 3. lub. 7. ludd licet quis existens in mortali possit satisfacere vel de iustitia vel deco ... gruo pro suis peccatis iam qud ad culpam dimissis secundu Scotum &sequaces,&quamuis peccator possit sibi per bona opera de genere aut moraliter non tamen meritoria gloriς mereri de c5gruo aliqua bona spiritualia & corporalia & temporalia & liberationem 1 poenis temporalibus huius vitae, de mitigationem poenarum purgatoris secundum communiter doctores, non tameni hoc fit per viam iustitiae purae aut iustitiae legis, in quo conuentutcommuniter doctores, neque per viam satisfactionis propriae secundum Thom.quia satisfactio proprie secundum eum pertinet ad iustitiam , sed per vi agratiae seu iustitiae misericordiae admixtae . similiter licet iustus possit pro alio etiam peccatore mereri
omnia praedicta quae pessator potest sibi ipsi mereri, tame id om
opus,& similiter Indulgentia. - Respondeo in argumento tangitur
A euioam dimissis et otii est ii
263쪽
ne fit per meritum 'congrui aut decentiae tamdm, non autem per viam iustitit neque per viam satisfactionis propriae,quae periinet ad iustitiam,vide hs latias habetur supra,quaest tertia,in responsione ad octauum argumentum. Et ultra ibi dicta alia ratio euequia ut unus possit de lege quoad vim satisfacti iram communicare sua bona alteri aut pro alio satisfacere modo praedicto requiritur unio per charitatem,ut membra inter se & ad caput scilicet ad Christum:&per consequens requiritur status gratiae utriusq; aut utrobiqile,ratione cuius est communio sanctorum in charit te re fide uiua,non autem mortua fundata. Ided nullus potest prinatio satisfacere aut bona spiritualiter quo ad praedictam vim sati inctivam communicare nisi de congruo tantum ,& nisi uterque sit in statu gratiae aut in charitate. Nunc autem remissio poenaria
quae sit per Indulgetias pertinet ad satisfictionem propriam,quae de thesauro Ecclesiae per Indulgentias applicatur ad satisfaciendum sic si cora Deo censeatur satisfecisse per viam iustitiae is cui conceditur talis indulgentia, ut supra.quaest 3.dictum est ergo istisfictiones Christi & 5nctorum non pollunt per viam Indulgetiae applicari existenti in mortali,& Indulgentiae non possunt ullo modo eis concedi, ut dictum est. Ex quo in sero, quod opinio Or Dr
quam refert Gabriel in Cano.lect. 6. litera S 'ubd. fpro existentibus in inferno potest iustus satisfacere pro poenis peccatorum mortalium & venialium eorum iamqu6 ad culpam dimissoru, nullo modo videtur vera, neq; vlla probabilitate trabere,ex quo . N
nulla est comunio fidei aut charitatis ad eos, in qua fundatur de lege potestas satisficiendi pro alio, neq: ad hoc est ulla Dei lex aut . promissio sed potius in oppositu, . s. no potest eis valere vlla re demptio neq; sunt in statu quo sint capaces vllius redeptionis, ut dicetur. Ideo & no sunt capaces vllius suis agit, quia Ciaaas mag- .n ii inter nos & illos. Lu. i5. dc ibi ia nulla redeptio, licet Mayro. Liccae.&quide erronee oppositu dixerit,ut supra.q.6. in . 2. parte propo sitionis latius de hoc habetur. Et concordat Medina de oratione Mechv . q. 1s. ibi vide dc supra. q. 3. His ergo suppositis respondeo ad
argumentum in serina negando consequentiam prima . Et ratio est qui aelicti unus positi alteri mereri lilia bon , hoc tamen non est nisi per viam meriti de congruo tant lini. Satisfactio autem
quae per viam Indulgentiae si S applicatur est per viam iustitia:& satisfictionis, ut dicitam est, ideo nil concluditur contra nosia
264쪽
F. A. Cordub. De Indulgenti js.
Et ad probationem eonsequentiae respodeo dupliciter. Vno modo supposita opinione Scoti respondeo negando consequentiam. Et ratio est,quia licet pro se quis possit satissicere,n5 tamen pro alio nisi de congruo te dummodo uterque sit in statu gratici ubi sit communicatio charitatis, ut dictum est, & quamuis opus amici & iusti si gratius Deo quam opus inimici,non tamen quo
ad omnem essectum de modu,ut patet.Quia ad merendum Sorti vitam aeternam non tantum valent merita beatae virginis Ma -
riae quantum valet dispositio & merita propria ipsius Sortis. Stequamuis ad merendum de congruo alteri aliqua bona plus Pata. M valida sint coram Deo opera iusti quam iniusti, non tame qud
ad vim satisfictivam pro alio peccatore, ex quo non est charitas utrobique ubi fundatur ratio communicationis satissessionum, ut supra dictum est.Alio modo supposita opinione Thomae, respondeo negando illam ultimam consequetiam positam ad pro-Dationem primae consequentiae principalis. Et ratio est,quia licὀt
bona opera valeant per viam meriti de congruo ad impetrand si alteri bona aliqua remotionem malorum de poenarum temporalium,sperando hoc a liberalitate diuina, non autem per via iv -' stitiae & satisfactionis propriae nisi uterque sit in gratia ut dictum est,ideo negatur quod per Indulgentias potest fieri talis applicatio ex quo via Indulgentiae est via iustitiae & satisfissionis pro- ω repli priar,ut patet ex dictis. Et ad replicam respondeo secundum
omnem viam doctorum quod intentio Christi & sanctorum fuit quod valerent sua opera modo praedicto his omnibus qui essene capaces,scilicet per viam meriti de congruo latum iis qui permanerent in mortali, per viam autem propriae satisfactionis & iustitiae existentibus in gratia,&quia via Indulgentiae est Gam via iustitiae satisfictionisque ex quo satisfictoria latum ut talia ibi applicantur ad satisfactionem tantum efficiendam poenarum, non aute ut sunt meritoria ullo modo,ut supra. quaest. tertia,& quaest. sexta, per totum latius habetur, ergo neganda est illa minor Mconsequetia,' scilicet talia satisfactoria opera Christi & sanctora quae per Indulgentias applicantur,possunt valere existentibus in mortali vita modo, ex quo non est communicatio charitatis , de per consequens nec dispositio requisita in eis, neq; funde' aces. ut eis per viam propriae satisfactionis &iustitiae communicetur satisiactoria Christi de sin rum,ut sapia dictu est.Et cum con
265쪽
eortit Thom.3.Pari Summae,m addi q. 27.art. I. conti a aliquos
tenentes oppositiam. Ad confirmationem responsio patet ex ' dictis, de insuper dico secundum Adrianum ubi supra,*in casu quo quis suam satisfactionem applicaret alicui existenti in mortali tune fructus sitisfactionis,ut talis, reuertitur ad facietem legetituta illud Matth.Io.Si ibi non fuerit filius pacis ad vos reuerte tur:& Psal . 3 . Oratio mea in sinu meo conuertetur , quia in illis Marth.
translationiblis est conditio implicita scilicet si illi quibus applia psalm.
eantur sint capaces & egentes. Si tamen de industria quis vellet nil Iuris sibi reseruare, sed totum transtare in alium incapacem aut non indigentem,utpote in non baptizatum aut in existentem in gloria aut in existente in mortali & huiusmodi , tunc fateor in ex stultitia sua perdet redundantia utilitatis latisfactoriar, sed tune manet in thesauro Ecclesiae sicut&alia satisfactoria eoru qui noni
indiget,quς nulli applicatur. Similiter opinatur aliqui a babiliter θ du rece ter baptiZae iacit multa opera pςnalia,quae iii nullutransfert,& primu peccatum qd ipse comittit post talia opera est mortale,qudd tune ipse ex illis sitis operiae iam sictis nullam expiationem per viam satisfictionis habere potest,quia no antequa peccaret ex quo nullius poenae debitor erat, neq; pdst, ex quo illa
iam non sunt sua nec stia applicata, neti; sibi reseruare potuit, ut infr1. q. 30.latilis habetur de hoc. Eccleua tamen non vid etur Ius 'suum perdere,quod habet in bonis filiorummam per Indulgentias, ac si innocens perseuerasset, ali)s applicare potest Ecclesia&ipsi postea resurgenti sicut& alius potest applicare per Indulgentias: modd sint mortificata ipsi facienti, modd non,hoc enim parum refert ad rem,licti Adrianus ubi suprὶ in hoc videatur aliquam vim ficere. Nota tamen qudd qui est in mortali, licet
non lucretur Indulgentias,tamen per bonum opus quod facit ad eas lucrandum meretur de congruo alia bona spiritualia & tem
poralia secundum communiter doctores.
Secundo prineipaliter de specialiter contra secundam con- 'ditionem supra dictae propositionis arguitur. Nam Ecclesia debet se conformare diuino iudicio, sed Deus remunerat bona voluntatem quando non est facultas operis,ergo quando quis ex inipotentia non implet opus pium pro quo con ceditur In litigetia, videtur quod seniciat Dona voluntas ad eam lucrandiim in tbtor vel in pari ut sic conser exad Rei iudicium remuneretur per
266쪽
1 p. A. Cordub. De Indulgentiis
Ecclesiam. Re onde' dupliciter Uno modo negando antecedens simpliciter. Nam Ecclesia non iudicat de omnino per se ' occollis,qualis est voluntas, Deus autem sic, id in hoc non te netur,nec potest Dei iudicio semper se conformare. Item licet iudicaret de occultis quando de eis constat aliquo modo non tametenetur in opere liberalitatis & gratiae se con mare diuino iudicio aullegi: potest enim Deus esse liberalis quando Ecclesia ratibnabiliter non esset liberalis. Non enim tenemur nisi legi diuia nar obliganti nos consermare: item non eodem modo . Alio inodor spondeo concesso antecedente negatur consequentia. Quia Deus non remunerat bonam voluntatem semper quo ad. praemia accidentalia, ut patet de aureolis secudum communiter doctores,sed quo ad praemium essentiale,& sic Ecclesia no reman tam bona voluntatena quo ad hoc accidentale praemium Indulgentiarium. Ite dico ' sicut Deus praemiat selum facientemqubl&quomodo ipse vult de exigit, sic Ecclesia remunerat perlIndulgentias iη tantum qui se uni quod ει quomodo ipsa immnis IndulgAiae, & operis faciendi proaea lucranti, & usus seii lucrationis ipsius Indulgetiti ,ripatet f hqc sunt tria tepora distinnit iaciendum M non alio modo.
267쪽
ri, quado Papa cocedit dami talem Heemosyna,vi semel in vitati semel in morte positi plenarie abselui &c. tunc enim hodie sit
concessio,de cras op' cleemosynae,dc usus seu lucratio Indulgentiae fit forte hinc ad annsi. Quauis ergo ista tria tepora sint distinimc tames pec5currat Omnia aut duo simul, nsic hoc, nunc illo modo. Ided non curado nunc de tepore cocessionis Indulgentiae,quia nihil refert ad propositu,dicam' s dupliciter potest aut
Blet concedi Indulgentia .Vno modolial tepus operis faciedi pro lucranda Indulgetia & lepus ipsius mictus seu lucrationis In adulgentiae concurrat simul seu sint unu& ide. Exempli gratia. Vt quado Papa cocedit Indul. visitanti tale Ecclesia, in eam visitat, aut pr lentibus suae missae aut ei' absblutioni tali tepore qn ea facit,aut cofitemiae quado absolusitur &c.& de hoc modo cMessionis co muniter dicut doct. in quo null' ferὰ dissentit, q, requiri rurg, sit in giatveqn id agit pro quo ceditur talis Indulgetia.
Nanon est in potestate cuiussi volentis ea lucrari ut trasserat seu disterat usu in fructu seu lucratione ei' in posteru. Et ratio horum est luia sic nat tenor eius. Alio modo solet c5cediqndaeg. sic icilicet tali id sit lepus operis,&aliud sit lepus lucrationis Indubgentiae alit fiuctus eius. Vt quando datur Indulgentia semel in vili ta&semel in mortis articulo suscipienti Crucem, aut danti duos argenteos,aut recitantiae tot Psalmos vel Aue Ma.aut porrigentibus mali' adii itrices,t possent postea plenariὸ absolui& concedi Indulg. plenaria eis per consessore, ubi patet aliud esse tempus operis,aliud lucrationis Indulgetiae aut Minyeius . Et de hoc est duplex opinio: luarsi comunior&verior demagis pia ut mihi videtur est q, non est necesse s homo lucratur' talent Indulgentia
sit in gratia pro illo tepore operis sed tempore lucrationis In dulgentiae aut selictus eius seeundum tenorent coneessionis, ut di icit Spositio supra polita. Et sic t ret Florent.I. pari.Sum .iitu.Io.ca. . g. s. ex Palud. in. .dist.2ori. .ari. 3.c5cl.rz Pbatur quadrupliciter. Primo,quia Papa seuEcclesia pol pr dicto nisi cs.cedere,& vuIt sic cocedere, nisi qn oppositu explicat specialiter in tali modo cocessionis, ergo tenet modo pr dicto Indulgetia. Probatur autecedens in Papa potest. Quia adsunt omnia requisita scilicet autoritas in dante , pietas in causa, de dispositio gratiae in subiecto, pro quando debet suscipere fiuctum Indulgentiae.
od ad opus esse pium non requiratur status gratia aud
268쪽
F. A. C ordub. De Indulgentijs.
γd sit meritorium infiti q. 22.habetur utilis,ergo potest. Et sie Papa velit nisi oppositum explicet in dictis tenoribus Indulgetiarum,patet. Quia stadum est tenori Indulgentiae sic sonati ede intentionem Papae non discordante a suis verbis, praecipue quiae
beneficium Principis est latὶ&fauorabiliter etiam contra eu interpretandum quantum patitur proprietas verborum, praecipuEquando non est in praeiudicium terti),nisi de eius voluntate alias oppositum constet,ut supra.q. 7. in probatione quartae propositionis habetur,ergo. Secunda ratio. Viria sic est in practica Ecclesiae in multis Iubileis qui nunc conceduntur de praedicantur esse de mente Papae s ieiunetur tribus diebus,& oretur,& detur eleemosyna,& interi m examinentur conscientiae,& pdst fiat c5- festio de receptio eucharistiae, dc ibi consequantur Indulgentiam plenariam. Certe in tali Iubileo non oportet esse gratia quando ieiunatur,& oratur de datur eleemosyna, ex quo postea sequitur examinatio conscientiae & confesito per quς homo reponatur in statu gratiae ad digne communicandum S lucrandum Indulgentiam:&si inite iudicium de similibus formis habendu est. Tertia ratio.Quia praecepta de indicta Ecclesiae non obligant ad intetionem prςcipientis,ut scilicet fiant meritorie seu in statu gratiae quantum est ex vi statuti Ecclesiae,puta ieiunare in quadragesima de soluere decimas,& seruare festa & huiusmodi, imo neq; praecepta diuina pura de honorando parentes, de restituendo de huiusmodi,ergo non est sine causa sufficiente praesumendum V vealit nos amplius urgere imponendo opera pia pro lucrandis IndulgAhs. Alioqui durum videretur dicere qudd toto tempore anni quo quis peregrinatur , aut testinat magno tempore pro lucranda aliqua Indulgentia in vita aut in morte teneatur esse in gratia ad illam lucrandum. Quarta ratio. Quia sicut secudum sermam bullae etiam existens in mortali potest facere pro alio quod iniungitur puta dare eleemosynam ad lucrandum illam Indulgetiam
altari xxistenti in gratia,modd sit in hac vita,modd in purgatorio
ut de hoc infra. q. 23. ergo similiter potest in mortali racere opus
de genere pium ad lucrandum sibi Indulgetiam pdst in statu gratiae, tum Hrma concestionis id patitur , ut supponitur in praedicto secundo modo quo concedi solent Indulgentiae, er)o.
269쪽
ad luctandum Indulgentiam si fiat in mortali sussciat, quando
aliud est tempus operis & aliud lucrationis Indulgentiae, ergo requiratur. fiat in gratia. Patet consequetia,& antecedens probatur. Quia tenor concessionis hoc innuit,ubi dicitur secti dum antiqua in ec conluetam formam Indulgentiarum concedimus &e. Antiqua autem forma quae etiam si non exprimatur in clausula generali debet intelligi dicit sic. Omnibus vere poenitentibus Se confessis qui vilitatierint talem Ecclesam,vel peregrinatione fecerint Romam dcc vel qui sumpserint Crucem vel manus porrexeri ni ianitrices vel ieiunaverint tot dies dcc.unde patet ui cum ordinate utrunq; exprimitur,ita * primo loco exprimitur status gratiae per veram poenitentiam & cofestionem, & secun id exprimitur Opus,non lii alitercunq;,sed ut ipsa gratia assiciat operante tempore operis ergo manifestὰ patet ex forma Ecclesiae consueta
haberi g, poenitentia seu gratia debet cocomitari necessarid ip stim Opus pium pro quo conceditur talis Indulgentia. Secundo arguitur ad idem. Si a causa Indulgentiae debet esse pia &orpium,ut patet ex supra dictis.q. 18. Sed opus factum in mortali noest pium neq; ibi est vera pietas,ex quo non est Deo honorificum
sine charitate de gratia,ergo non susticit ad Indulgentiam. Tertio arguitur ad idem. Quia thesaurus vitalis no nisi pro causa de opere vitali seu vivo dispensarur de communicatur.Opus autem extra gratiam factum non est vivum sed mortuum , de Indulgentia est thesaurus vitalis,ergo pro opere extra gratiam facto nodispensatur. Consequentia patet,dc maior probatur dupliciter. Primd,quia causa Indulgentiae ex quo est causa&radix communicationis de dispensationis thesauri requiritur * sit uiua per vitam gratiae de charitatis quae est causa communicationis sanctoruut supra.q χo. dictum est,ergo. Item secundd, quia sicut thesau ciuilis non nisi pro causa ciuili dispensatur seu communicatur,similiter thesaurus vitalis non nisi pro causa vitali aut vitia, ergo patet maior. Minor autem probatur.Quia Indulgentia ad vitam ternam introducit tollendo impedimenta poenarum, de ex causa
viva procedit scilicet ex meritis Christi de sanctorum, de a causa principali concedente Indulgentiam scilicet a Christo & eius autoritate collata,ergo est thesaurus vitalis. Respondeo. Propter has rationesCaietan .in secundo quodlibeto,in materia de Indul. cap.9. de iterum.q. a. de eade materia tenuit oppositum ad supra 24 Tertiuin
270쪽
F. A. Cordub. De Indulgenti; s.
dicta: sed certe istae rationes & argumenta non concludunt: issed ad ea, respondeo ad primum argumentum, negando P Papa αEcclesia intendat-requiratur gratia tempore operis, S ad probationem de tenore in forma consueta &c. dico q, nihil probat propter duo. Tum primo quia non est standii ordini illorum verborum.Non enim ponitur ille ordo ut significet ordinem operuptorum agendorum,sed ad meliorem congruitatem modi imite di quia scilicet sic melias explicatur quod intenditur & imponitur, ut patet. Quia si illi ordini esset necessario standum,sequerentur haec absurda,scilicet*prius requireretur poenitetia &consis so dconcessio Indulgentiae,de qua supra diximus P te pus concessionis Indulgentiae nil ficit ad rem,faceret autem ex quo in dicta forma post poenitentiam& confesiionem dicitur,concessim' tot annos indulgentiae Sed quia diceret Caiet. ς, concessit Papa
tunc pro tempore consessionis S c. ided omisso hoc sequere- - tur hoc aliud absurdum,*scilicet sicut secundum Caieta. praerequiritur poenitentia ita etiam consessio ante vel simul cum ipsis opere ieiuni; aut eleemosynς ex quo utrunq; scilicet vere poenitetes de confessi, ponitur simul in illa serma,quod tamen costat filsum. Nam lςpe,ut patet experietia, in nostris temporibus in talibus Iubileis dicitur sprius ieiunent tot dies & faciant eleemosynam,& post examinati confiteantur in triduo, de sic comunicantes lucrentur Indulgentiam ,ergo non erat necessarium P eleemostia a fieret semper in gratia. Tum secundo dico q, dato sed noconcesso, q, adhuc illa forma verborum sic deberct ordinate in telligi &fieri tamen quando non exprimitur illa forma verborii. olim consueta. iam non valeret sua ratio, neq; probaretur 93Papa sic intendat, sed ut verba sonant secundum coiisuetudinem vigere dc practica sui teporis . Na & forma Indulgentiarii per tepora variatur,& quae fuit olim c5sueta,no est modo. Cosuetudo aut dei practica vigens est optima interpres legii & cocessionu humana-
.ca. Cu dilectus. de cosuetud. secudu comuniter doct.& refert Palud. in. . dist.2O.q' .art.3 S supra. q.7. in . . propo & resposione ad argu. cotra eam late habetur,ergo. Adsecundu argu mentu respondeo negando minore. Nam sicut colere Deu exterius die festo,&vouere religione & alia eiusmodi in mortali facta sunt de genere suo opera pia &latriς ad honore Dei,lietilio per- lacte ex quo n5 sunt meritoriania dc opera eleemosynae,ieiunio