Alciphronis rhetoris Epistolae, cum adnotatione critica, editae ab Augusto Meinekio

121쪽

nus est. De verbo κοπτω dixi ad Fragm. Com. IV p. 484. es. Piersorius ad Moerin p. 74. s. αύλας nil dendum osse vidit Bergieriis. Ih. τὀ ανελευθερον de lit,ertatis amissione interpretatur Bergiuriis, in illia quid Periculosi inesse possit non video. Hoc potius dicere Videtur, Plenam Ilericuli rem esse si quis in aulis illiberulem animum prodat. Nisi sorte scripsit auctor nευθε- ριαζον. Ib. θηρικλείους Bergieriis; libri ηρακλειους. 10. τα ἐν ταις αυλαῖς ἐπίφθονα παρα τουτοις αγαθαφυομενα. Mirum haec intacta reliquisse criticos, in quibus φυομενα inepte dictum est. Alciphro scripsisse videtur αγα-

ο α Sive malis καλουμενα, in bonorum numero

ab his celebrata. Ita Saepe παρα noSter dixit, ut I, 32, 3. παρα πασαις ημιν μειώσηται. 35, 2. ἐλεεῖσθαι παρα τοῖς ἐπιεικεστεροις, ullisque locis. τούτοις ad aulicos reserendum nisi aliquid corruptelae latet. Ib. ορολογίας. In ultima voce codd. ita Variant, ut Illurique ομολογιως, alii ἀνο- λογιας, Flor. deni pie ἀμαλογιας habeant. Verba haec sunt corriuiti SSima Ot adhuc frustra tentata. Coniectant τῆς σῆς

οπιλίας, αστικῆς Vel ἀττικῆς στωμυλίας, σχολικῆς ομολογίας. Requiritur aliquid quod cum publicis ludis coniunctum est, idque rui erisse mihi visus Sum coniciens χρυσῆς βωμολοχίας, quibus verbis ludicros et petulantes comoediae iocos signi lieari puto; eos aureOS vocat uSu noti SSimo, quo quicquid gratum nobis acceptumque eSt χρυσουν appellamus. Ib. scribebatur Ἀκαδημιας. 11. που δὲ θεσμοθμας ἐν ταῖς &ραῖς κωμαις κεκισσωμένους; thesmothetas ceterosque archontes munere Suo sun- gentes coronaS gestaSse constat e Polluce VIII, 86 aliisque. At sancti illi vici, in quos thesmothetas inhiegat se risitor, qui fuerint frustra adhuc quaesitum est. Itaque Reiskius ad coniecturam confugit correxitque ἐν τοις ιεροῖς κώμοις. Enimvero locus lenissima mutatione emendandus: ἐν ταῖς ἱεραῖς κομαις, ubi archontes conspie iam cum Sancta Mua coma 3 Atque habet hoc ipsum Flor. Notissimus autem hic usus est praepositionis ἐν , cuius simillimum nostro loco exemplum habet Lucianus de Sali. 5. τουτο μοι το λοιπον ην ἐν τουτω πώγωνι καὶ πολια τρὶ κομηκαθῆσθαι μέσον ἐν τοίς γυναίοις. Nec dissimile cSt quod Diuiti orale

122쪽

ipse dixit Λlciphro III, 40, 3. ημίγυμνος ἐν τριβωνίω. duae

Proxime Sequuntur apud Alciphronein item graviter affecta Sunt: ποιαν αιρεσιν, ποιους τρους; Recte Sellerus intellexit αιρεσιν de magiStratuum sortitione diei non posse; ostendit hoc eius emendatio αρχαιρεσία. Idem cum ceteris Xυτρους de Chytrorum sesto accellit, quod recte fieri vix poteSt, cum Saeroriim Λtticorum, quae Se apud AegSptios desideraturum dieit Menander, iam in superioribus mentio facta sit. Hinc nata milii suspicio est scripsisse Alciphronem: ποίαν ιδρυσιν, ποιους χυτρους; Notum est Λthenienses, eum templa vel OO-rum simulacra dedicarent, simul Ollus solenni pompa circumtulisse. CL Aristophanes Plut. 1l97. τὰς χύτρας, αἷς τον θεον ἱδρυσομεθα λαβουσ' 'ἐπὶ τῆς κεφαλῆς φερε σεμνως. ubi selioliasta: ἔθος γαρ ἐν ταzς ἱδρυσεσι τὴν αγαλιι--των οσπρίων ἡκ μένων χύτρο ις περιπομπευεσθαι υ- ρο- ναικῶν ποικίλως ποικίλοις Τ) ὴιιπιεσμένων. Ad hunc igitur morem Alciphronem respexisse arbitror, ideoque nude χρυσιν dicere potuisse pro ιδρυσιν θεων vel αγαλματων. 14. Pro cod. a habet διοργισθη. Hinc fortasse scribendum ἐαν δὲ δη οργι . In sequentibus ineptissime Verba oυτε στρατιώτας - φυλακας iunguntur superioribus. Non dubium est plura excidisse: itaque lacunae signa posui. 15. Post ὁ ελυς in codicibus additur ὁ Ῥῆνος. Vix redere licet Aleiphronem adeo personae Menandri Oblitum fuisse, ut ei Rheni notitiam assingeret. Vix igitur dubito quin ista ploxsatoris Sint.16. ουδέ Sellerus; libri oυτε. Puae sequuntur in libris ita sese excipiunt: ἐμοὶ γένοιτο, βασιλευ Πτολεμαχ, τοναττικον αεὶ στέφεσθαι κιωσον. ἐμοὶ γένοιτο καὶ τάφου πατρωου τυχειν καὶ τον - Αιονυσον. duo ordine cum pessime dirimantur quae arcte coniungenda erunt. transposui orationis partes sic ut iam similia similibus connexa Sint. . Praeterea adhuc frustra quaesitum est quis fuerit ille quem τον ἐπ' ἐσχάρας Λιονυσον vocat ScriΡtOi', quem qui de Baeelio in thymele culto interpretatur Bergierufi, Vereor ut id cuiquam probaturus sit. Non dubito quin corruptus sit locus; ue fori se τον ἐπ ἐσχατιαῖς Αιονυσον scribendum eSt i. e. τον κατ αγρον Λιονυσον. Nam ἐσχατια saeΡe nil

prorsus dissert ab ut Ι, 2b. ἐπὶ ταῖς τῆς Ἀττικῆς ἐσχα-

123쪽

τιαῖς, et III, 34. καταλαβων την ἐσχατιαν, de Timone quingrum cum urbe conantii tarat. Non multum tamen huic conte turae tuibuo, praestatque acutiorum expectare iudieiuna.

17. ευτυχειτω καὶ τἀμα ἀγαθὰ γενόμενος ἐν Αἰγυπτω.

Malim γινομενος. Praeterea nescio an ἐχέτω post ταμα exciderit.

II, 4.

l. Legebatur ως διεπεμι tuo μοι του βασιλεως τας ἐπιστολάς. Puae correxi ex Flor. qi iocum consentiunt a P. Ib. μὰ τὴν Καλλιγενειαν ἐν ης νυν εἰμὶ κατέχωρον. Ineptum est, Si quid video, epistolam hanc in Calligeniae sano, quod nullum fuit, scriptam fingi. Vereor igitur ne hic quoque aliquid aut incuria librariorum exciderit aut mala glossatoris sedulitatu accesserit. Bene omnia haberent si legeretur ἐν ῆς νυν εἰμὶ τελεταῖς. Itii tertio thesmophoriorum die, cui Calligeniae nomen fuisse consuit, epistola scripta esse fingeretur. Nec timien ret,ugnabo si tiliis verba ἐν ῆς νυν εἰ μin ci libus Reis ius imperfectum, e . c. ἐγεγανωμην, latere Putabat, eicienda cen Suerit. Sequuntur Verba κατέχαιρον, -- νανδρε, ἐκπαθγὶς υπο ηδονῆς γινομένη. In hiS κατέχαιρον, impense gaudebam, recte hallet. Ad Sirii xit hoc verbum thesaurus Stephani ullo exemplo ex Numenio Eusebii PΕ. p. 730. Sed ἐκπαθῆς corruptum est. Nec habent ita codices,

quorum plerique ἐκπαλῆς vel ἐκ παλης praebent. Correxi igitur ἐκπλαγῆς. Pro γινομένη malim γενομένη. Ιb. -

νοριον etiam nunc eX Eυφρονιον corruptum puto. In Sequentibus καὶ adieci. 2. τί σοι τηλικουτον γέγονεν ἀγαθον. Ita vulgo legitur; at priora in cod. O sic habentur: τι Oc7α τι σοι, Unde Scripsi: τι ἄρα, τί σοι τηλικουτον γέγονεν ἀγαθον; Nimirumia ex X corruptum est. V. Porsonum ad Euripidis Hec. 782. Ih. τὸ σωμα. Jacob sius το σον Oμμα, iliSe Olim το ομμα, τόσχροα Ersurditus, το στομα Iacobi tritis. Nihil horum probari potest; vereor ne delendum sit. lli. ἔφρασαν, quod codd. Omnes habent, revocavi. CL ad I, 14, 2.3. Ουδ' εἰ μυς μοι το λεγο ειε νον φθέγξαιτο. Scripsi το δὴ λεγομενον, ut constranter haec dictio ab Alciphrone effertur. Vid. I, 2, 1. II, 3, 6. atque ita etiam το δη του Diuiti su by Cooste

124쪽

λογου III, 29, 3. et 56, 1. Praeterea βους mihi suspectum est sinistraque defendere conatus est Iacohsius, loquentis bovis admonens temporibus belli Punici socundi. Non incredibile est proverbium fuisse ουδ' εἰ δρυς φθέγξοατο, in quo δρυς de Oraculo Dodonaeo intellexerim, ut in illa itidem proverbiali dictione δρυος μασμα in Append. Prov. IV, 97. CL Ovidius Λ. A. II, 54 l. haec mihi non hominem, Sed quercus crede Pelasgas dicere. Plene proverbium extulit noster

III, 52, 1. συδ' εἰ μάντευμά μοι ἐκ τῆς Λωδωναίας δρυος

ἐπιτρέποι τὀ δρῆμα. Adde quae docte et vere, ut mihi videtur, disseruit Gottlingus ad Hesiodi Theog. 35. 4. αλλα καὶ τουτο γε δῆλος ἐκ των ἐπιστολων ων ανέγνων δῆλος ήν ὁ βασιλευς. Ita haec vulgo leguntur, quae olim ita emendari posse putabam ut prius δηλος mutaretur in εἰδώς. nunc librorum scripturam quamvis corruptam exhibui. Sellerus Belskium secutus edidit τουτo γε δῆλος

ἀνέγνωπι δῆλος ἐν ὁ βασιλευς τἀμὰ πεπυσμένος. At ita

Alciphro certissime non scripsit; vitium loci in primis verbis αλλα καὶ τουτό γε latere existimo. Vitiosa item sequentia, in quibus περὶ σε scribi voluit Reiskius, quod ferrem Si scriptum esset ταμα περὶ σε πεπυσμένος. nunc aut alia emendandi ratio circumspicienda aut περὶ σου delendum est. Pro ἀτρέμα sortiisse ἡρεμα scribendum est l. e. placide, leniter, ut I, 39, 4. 4ρέμα υπεστέναζεν, et fragm. VI, 9. ηρέμα οἱ σταλαγμοὶ καταλειβομενοι, et 13. τους δακτυλους ἡρε sue πως χαλῶσαι. 5. παρασκηνίοις scribendum esse, non quod libri habent προσκqνιοις, Ostendi Comic. fragm. Vol. N. p. 722. Recepit Sellerus. Ib. την ἱερὰν τῶν δραμάτων ἐκείνην κεφαλ ῆν. Mirum non haesisse viros doctos in sacro illo sabularum capite, quod quid sit me non intelligere lubens lateor: nec vero certiim teneo emendandi loci rationem. Puamquam eum incredibilem illam Alciphronis librorum depravationem cogito, fortasse non nimis audacter conicere iudicatior τὴν

ἱερὰν των χαρίτων ἐκείνην κεφαλ,ήν, tuum illud Gratiis

Sacratum ea Put.

6. ἐμοὶ περικείμενον. Scribendum Videtur προσκείμενον, ut est III, 72, 2. ἄνδρα προσκείμενον τn γωνικῆ παιδί xi. Non prorsus tamen damnaverim quod libri habent. Diuitiaco by GOrale

125쪽

7. ήχουντων serit si ex Flor. aliisque libris; vulgo πε

9. τας αδελφας αυτη ἔσομαι συμπλεουσα σοι. Ilii Sei-lerus haec scripsit, in quibus αυτ i. eum omni vi destitutum

sit, ferri non potest. Libri αυτῆ et αυτῆς, quod Si αυτῆς i. e.

ἐμαυτῆς scribas, nillil ultra requirendum Videtur. Ih. εκ- κλωμενης κωπος ναυτίας ἐγω θεραπευσω ' θαλφω σου τὸ ασθενουν των πελαγισμῶν. Multa de his frustra disputaui sunt. Iacobsius pro verbis ναυτιας ἐγὼ θεραπευσω, quac glossatoris eSse existimat. aliud olim Scriptum fuisse et lucunam indicandam esse arbitratur. Equidem nihil eliminandum existimo praeter ναυτίας, quae Sulae DXl,licatio esSe videtur τῶν πελαγι σιμῶν. Dicit igitur i lycera, si actu, si sorte, remoso ipsam opem laturam et damnum Surcituram. θεραπευειν proprium verbum esse de iis qui fructius navium partes reliciunt indieat Pollux I. 12. a. Recte autem ἐκκλωμεννὶς dicit,sc. o paxillo. FortaSSe uamen, cum persecti participium potius quam PraesentiS requiratur, κεκακωμένης Scribendum est. Ib. μτων Bergieri emendatio est; libri μυθων. Insequentibus permirum videri debet Aleiphronem, hominem in vetet ilia poetarum lectione probe versatum, ad Dionysum retulisse quae de Τhoseo dicunda erant. Vereor ne hic quoque describentium socordia pluscula exciderint. Coniecuinclisi copia datur, crediderim haec in hunc serine modum a seriptore proditia esse: δε σε ατερ μδεων 'Αριαδνη ουκ εἰς

τον ἐν Κρητρ λαβυρινθον, αλλ'J εἰς Αἴγυπτον, καὶ

ου Λιονυσον, αλλα Aιονυσου θεραποντα καὶ προφήτην.

10. ἐν Νάξω καὶ ἐρημαις ναυτικαις. In his ἐρημίας

ναυτικας editores de locis intellexisse vidciatur, ubi nulla Ariadnae navium nautiirum lue copia crat. Puod cum perlinctiae leges vix liceat, pro ναυτικαῖς Scribendum censeo Ναξιακαῖς vel ἀκταίαις. it. μητε σε μητε περιουσίας μήτε πλουτου ἐπιδυμεῖν. Haec profecto nimia eSt SynonSmorum cumulatio, quam ita sustuli ut μήτε ante περιουσιας eliminarem. Ita περιουσιαν et πλουτον coniuncta habemus, ut infra πλουτεῖν καὶ χρηματίζεσθαι. CL Thucydides I, 2. περιουσίας Ιb. ἀλλ' οἱ συγγενεῖς, αλr

126쪽

η πατρις, αλλ' οἱ φιλοι. Codd. pro η πατρις habent οι πατρίς, quod vide an οἱ πατέρες serit,enduin sit. Vix enim fercndit hie pntriae conamentoratio, maXime pro Pter Sequentia πλουτεῖν εθέλουσι καὶ 12. παθει Berclerus; libri πασι. Ib. περιβεβληνται

καὶ βουλῆς Fl0r. unde coni euro possis οἷς δὲ παραβεβληταικια τι βουλῆς. ib. libri habunt ηδοναῖς τε καὶ δια το πλῆθος, quae eorrexi itii ut curae intelligi possint. Post περιδεές fortasse excidit δια το ἐθος. 13. λυσεις δὲ τὴν γνώμην. Haec quid Significent nemo

adhuc docuit; nam quod Bergierii R existimasse Videtur, λυε ιν γνώμην eSSe decidero sententiam, nihil mihi unquam simile quid lectum est, nec si mihi lectum esset, huic loco accommodatum putarem. Iam cum in optimis libris habeatur λυσει, fortasse Alciphro scripserat: θήσει- δε την γνώμην, eli. Aristoph. Eccles. iJo S. κἀγὼ ταυτην τιθεμαι γνώμ. F. Sequentia scripsi ut in Flor. leguntur. Pro ῶς με, tuae vulgata an tu Sellerum lectio erat, alii libri coς τε et o ς μή. Sellerus ex mea Olim coniectura ος γε ut in Sqq. με διδασκεις, in quibus με receptum ex C, quod ceteri codd.

Om. Omne S.

14. εἰδῶμεν scripsi e Flor. εἴδωμεν steteri, ἴδωμεν vulgo. Ib. θεὰς e codd. revocavi, ὁ θεός vulgo. 15. γαστρὶ μαντευεσθαι Arnuidus. Tum καὶ addidi Sei-lerum Secutus. Ibidem νυκτωρ cum Sequentibus coniunxi ut addidi δε. Spartorum enim διατασις cur noctu fieri dicatur, probabilis ratio assurri potest nulla; at deorum evocationes in tenebris sive naturalibus sive artificiosis pernetas esse con- Sciatim eum est. Cf. Hippolytus Uaer. IV, 32. σκότος ἐν οἴκω

ποιήσας ἐπεισάγειν φασκει θεους ῆ δαιμονας.16. ώς ἔφη καὶ probabiliter Iacobsius ex ώς ἔοικε corruptum putat. Ib. i ερευσαι parum commode insertur; suspicari poSseS ἱερα, nisi perquam debili sive potius nulla

auctoritate niteretur. In lihris enim scriptum est τινα α ρευσαι, ni Si isti ad cod. a habet τινα ... α ἱερευσαι. Etiam Sequentia miris modis corri sita sunt: καὶ πέμματα σελήνης καὶ αγρια φυλλα τῶν ανθρώπων. Puis enim unquam placentas illas, quas a lunae similitudine lunulas dicunt, πέμματα σελήνης dixit Z Scribendum videtur σελήνας, eiectu voce Duili od by Corale

127쪽

πέμματα, quam glossatori S eSse Puto. De postremis vero restituetulis despero; asseram tamen codd. lectiones, quibus fortasse acutiores aliquid laude dignum exsculpent. Itaque φυλα των ανθ ρωπων habet Flor. φυλα τῶν ανῶν P, φυλα sine των ανθρώπων C, φυλα των ανθρωπων a. Coniectant omnes φυλλα, ulterum autem varie tentant: Iacobsius τωνακανθων, Lacrogius ανδραχνων, ΤrilleruS ανθερίκων , των

δρυῶν Bergierus, ipse olim αχράδων. Sellerus denique lusit αγριο φυλλον καὶ ανθρωπομορφον. 17. , quod olim conieci et Sellerus recepit. confirmat nunc Flor. Vulgo. Τum σαφῶς Flor. σαφες alii codd. Ib. ῆδη quod vulgo cum καὶ coniunctum est, praecedentici annectit Flor. Sequentia item pessime habita Sunt; με ante τον Πειραια revocavi eeodd. vulgo μα legitur. Suspicabiu' καὶ δὴ μελεταν πειρα- ζεις απo σαυτου με κτέ. De καὶ δὴ in sententiis hypotheticis es. Elnasleium ad Euripidis Med. 380. Tum απο σαυτου est tuo arbitratu, non expectans Phrygiae effatum; denique accusativi τον Πειραια - Μουνυχιαν a verbo μελεταν Suspensi Sunt, nota structura, qua subiectum enunciationis relativae in obiectum primariae enunciationis transit. Sensus igitur fuerit: ac fortasse me operam dare conaris, ut Pirae-eus, ut agellus, ut Munychia quibus in locis Glycera cum Menandro versari solebat) Sensim ex animo meo elabantur.

Video iam priora etiam ita constitui posse: λοιμασωμα ' εἰ δὲ καὶ μελετῶν πειράζεις, ut in apodosi posita sint oυ δυ-

ναμαι -- in quibus ταυτα Iacobsit emendatio est, libri παντα.

19. καὶ ante ἐξ αυτῶν addidi Reiskium secutus. Ib. εἴγε retinui, at libri ε&ε habent, quod fort. εἴ τι scribendum; nec sequentia incorrupta videntur. Ib. Θαιδα iam olim correxi, vulgo Θαῖδας, libri Θαῖδες, Θαῖδης et similia. Ib. Σικυώνιον ἀλλ' oτι καὶ ἐγὼ θρασεῖα Sellerus, cuius haec est adnotatio Σικυώνιον Meinet ius, Σικυων vulgo; in Cpost Σικυων colon est; in a lacuna unius versus; κυῶν. .. ουν αλλο τr a: in si, post σικυων lacuna septem literariim, deinde ξ ἄλλο τὶ. legam ειτ αλλο τι ῆ ἐγὼ κτέ. posito

128쪽

literarum lacuna est, tum oυν αλλο -δε ἐγὼ θρασεῖα κτε. Hinc correxi et supplevi locum ut in textu exhibui. 20. ἐρώντων dubito num genuinum sit; codd. sere περὶ ἐρῶν τῶ, in quo aliud latere videtur: nec Οἰκονομουσιν satis intelligo. In sequentibus μα Herelius, libri om. praeter C, in quo μά est supra lineam. Ib. δια σου Iacobsius; libri δι' ἄλλου. Τum καὶ μἀλλον Sellerus, vulgo κἀν μὰλλον.21. ευ ἴσθι sequentibus iunxit Sellerus. Ib. ἀπήμονα Bergierus. Ib. edebatur quod ferri non potest. Scripsi igitur λυσιτελήσει, quod confirmant ae et Flor.

in quibus εἰ pro III, 1.

Puod in huius sequentisque epistolae fronte legebatur nomen Ααρώπη, ex Flor. alii Sque libris χαροπη scripsi. l. προυτρεψας ἀφικεσθαι. Flor. προυπεμαγεν. Λ tertiae personae, quae ad πατηὶρ rediret, vestigium etiam in

Barb. προυτρεψαι.

2. Legebatur καλος μὲν γάρ ἐστι, in quibus particulam μεν, cuius nulla hic vis est, codices omittere videntur omnes. Ib. βοτρυχων pro βοστρυχιον Flor. Τum τῶν ηλιακῶν ἀκτίνων scripsi e ΓV et Vat. eodem ordine haec verba leguntur III, 1, 2. vulgo τῶν ἀκτίνων τῶν ηλιακῶν. 3. τό δὲ oλον προσωπον αυτὰς ἐνορχεῖσθαι ταῖς πα- ρειας εἴποις αν τας αριτας τον 'Ορχομενον ἀπολιπουσας καὶ τῆς Ἀργαφίας κρήνης ἀπονιαναμ ένας. Accusativus τὀολον προσωπον unde pendeat nemo dum docuit; unus Reif-kius interpretationem tentavit, qui explicat vultum quod attinet. Puod graece Sic dici posse nego. Et quid hoc esse dicamus: totum vultum quod attinet, in genis ipsae tripudiant Gratiae. Puod ineptissime dictum est. Magnam hieesse orationis perturbationem certissimum est docentque codices, qui omneS praeter unum non αυτὰς habent, sed αὐταῖς , pro αν τὰς in Barb. est ἀν αυτάς. Τum χάριτας idem liber Duiligeo by Cooste

129쪽

et cod. D omittit. Denique omnia inde ab αυτας ἐνορχεῖσθαuSque ad finem epiStolae in pluribus codd. desunt. Ε quidem locum mi Sere interpolatum esse, Alcipitronem autem ita serescripsisse arbitror: τὸ δὲ ολον προσωπον αυταῖς ἐνορχεωθαι ταἰς χαρι γιν εἴποις αν τον 'Ορχομενον απολιπουσαις καὶ τῆς 'Αργαφίας κρήνης α πονιψαμένας. Ita dicitur quod dici debuit, iii tota facie ipsas saltasse Gratias. Interpolationis causa fuit insolita dicendi ratio τό προσωπον ὁ γ tεῖται ταῖς ρισιν. Eam vero non is Se procudit Scriptor, Sed ut in postremis verbis manifesto imi uitur Parthenii versum Λnal. Alex. p. 282. νιψαμεναι κρVνης ἔδραιμον 'Αργαφίης, ita in prioribus verbis expressit Euphorionem fragm. 66. 'Ορχομενόν χαρίτεσσιν αφαρίσιν ορχνὶθεντα. Corrupta sunt etiam sequentia τω χείλη δε - διήνθισται ἐπὶ τῶν ἄκρων ἐπισε - μενος, in quibus διῆ i/θισται est διηνθισμενα at roli qua inepta Sunt, aliudque hic oli in lectum misso docet scri-

Iitura cod. Par. ἐπὶ των ἐπιθέμε r/ος ωρων, quam sagi actoribuSexpediendam commendo.

III, 2.

1. δεον Valelienarii est emendatio; libri δέ. Vitiosa sunt se luentia απέξεσας τὴν αἰδῶ του προσώπου, ubi primum re pii rubum medium ἀπαεσαι, tum αποξυειν potius requirit dicendi ratio quam ἀποξέειν. Scripsi igitur ἀπαυσω. CLIll, 40, 4. τὴν αἰδῶ τῶν προσώπων ἀπαυσται. Ili. Legebatur κατὰ σαυτὴν ήλιζε τὀ κακὰν

Prorsus aberraxit ab horum sensu Wa nuru S, verbis κατὰ σαυτ*ν ρίπιζε respici existimans Callimachium illud την κατὰ σαυτὰν ἔλα. Puod ne linguae quidem leges t ei mittunt; neque omnino hoc urget mater, quod filia non suae Sortis iuvenem amabat. RectiuS c0rrupta haec esse cen Suerunt ulli, scile mendationis quod probari possit attulerunt nillil , nisi quod Rciskius βάπιζε scribendum esse vidit, quod nunc constranat Flor. Hoc igitur recepto et suppleto post σαυτον participio γενομένη, nihil ultra requiras. Monet mater filiam ut ad se redeat scripserat illa o υκ ἔτ' εἰειὶ ἐν ἐμαυτῆ amoremquotampiam piaculare maluin verberibus expellat. Ea in re si πίζειν usitatum verbum erat. Hipponax Chol. V, 2. βάλλοντες ἐν λειμῶνι καὶ ραπιζοντες l κράδισι καὶ σκίλλοῦσιν ῶσπερ Diuiligod by Corale

130쪽

φαρμακον. Idem VII, 7. φαρμακος αχθεὶς ἐπτακις

III, 3.

l. Eυοκνία μὲν καὶ πλῆθος ἰχθυων. Haec ii tomodo disserant vix quisqualii dicat ; vereor ulmen ne verba καὶ πλῆθος ἰχθυων non delenda sint. Sequentia τὴν σαγήνην απλώσας ἐπορουν οτι frustra torserunt interpreteS. Post απλωσας lacuna indicanda erat; nec obscurum eSt excidi Sse aliquid in hanc sententiam: την σαγήνην απλώσας, ἴπολλα-χου διεσχισμενην-ηπορουν O τι πραξαιμ. Ιb. καθομολο αντα pro καθομολογησαντι ScripSi ex Par. Τum notabile χρυσινοι de aureis numis pro uSitato χρυσοῖ, at notabilius immane pretium pro verriculi Sartura solvendum. 2. Sellerus εἰς ωραν ημερας edidit, libris aut sim 'liciter ωραν aut utroque coniuncto ωραν ἐμεραν praebentibuS: vix dubium esse potest quin Ῥέραν nil sit nisi varia lectio prau- edenti S ωραν. 3. Φλυεα Sellerus, Φλοιέα libri. 4. τὀ χρυσουν αλυσιον, οπερ ποτὲ ευπορῶν τρ γαμετῆκοσμον εἶναι περιαυχένιον ἐπεποιήκειν. POStremam vocem miror non vitii suspeetam' suisse doctissimis editoribus..' plurium est Alciphronum scripSiSSe ἐπεπορικειν. Λe confirmat emendationem illum . tui obversatus esse videtur Λlei-li tironi Menandri locus apud Pollucem X, 187. Sive Fragin.

Sic enim haec nunc scribenda arbitror, Supseleto vicissim ex Alciphrono quod in codd. deeSt αλυσιον. Ib. Πασεωνα, quae. codicum est lectio, revocavi; Scit crus Πασίωνα. alterum aequo bonum est. Similiter variant Καλλιας et καλλέας multaque id genus alia. Ib . συν αυτοῖς τοκοις vulgo; recte συν deleri voluit Reiskius, confirmat nunc Vat. In sequentibus κατ' ἐξωλειας debetur Bastio; libri iure κατελώνας et κατέξων. Ib. εἰ inserui; αν non iunxit Λleiphro cum optativo. Τum κατασκλῆναι primus Bergierus

ex Eustathio edidit, qui assert haec ad IIom. p. 1508, 26. Duiligeo by Cooste

라틴어 텍스트