장음표시 사용
261쪽
m cor. Ist. Quod in mast, existimare, non potuisse ilais temporibus
accusatoribus forta s, obii eipo,st e tradecretum de apia
imperatoris.&aliorum imperat tum , prochiillianis.
secutiones, & in tanto studio doctrint non suisse tunc in curia Rom. c ram Papa hominibus illius s*culi lites, quς postea consecutis Rculis esse
coeperunt. siquide ut Varro lib. 6. de lingua latina scribit, quibus res erat in controuersia, ea vocabatur iis, ideo, inquit, in actionibus,videmus dici, quam rem, siue lilcm dicere oportet. Omittamus ergo nunc eiusmodi actiones & lites de re, & ponamus non fuisse tunc: tametsi fuisse quide, siquis velit contendere, negari certa ratione non potest;cuin sciamus Dominum ordinasse, sicut Apost. ait, ijs, qui euangelium annuciant, de cvagelio vivere, quia,inquit, qui in sacrario operantur, que de sacrario sunt, cdunt: & qui altari deseruiunt,cum altari participant. ex qua constitutione Domini profectum est, ut cum status temporum permittere coepit,
coeperint fideles dedicare Deo in usum, & stipendium ministrorum Dei, quae ad vita in degendam necessaria essent, ut domos,& interdum pr dia,quq postea culpa hominu materia litibus praebuerunt. Vnde Pius Apostolicus Pontifex epist.2.ad Italicos tempore Antonini P ij, perlatum est, inquit, ad sedem Apostolicam,quod sint inter vos contentiones & mulationes: & predia diuinis usibus tradita quidam humanis applicat usibus, di Domino Deo, cui tradita sunt, ea subtrahunt, ut suis usibus inserviant. qua eropter ab omnibus illius usurpationis columelia depellenda est: &quq sectuuntur. quis enim tam alienus a ratione sit, qui neget, quin huiusmodi lites in illud saeculum incidere potuerintὸ sed, ut dixi, ponamuS,no fuisse tunc huiusmodi lites, siue res: Quaeso istos, an non erant tunc alia pericula in falsis fratribusξ an non congruebat tempori, & veritati,Vt aliquis, sicut Sixtus Pontifex ait, pullari posset aliqua aduersitate ξ periculuque esset, ne quis innocens damnaretur, put ecclesia detrimentum pateretur,nisi hoc remedium appelladi,quod ratio iustitis naturalis dictabat, prouisum fuisset non puto, tam mentes esse istos, ut hoc negent eueniare potuisse: aut illud credant, non potuisse accidere, quod S. Euaristus epist. a. scribit;Audiuimus quosdam a vobis infamatos & dilaceratos Episcopos: & alios in ciuitatibus,ipsis viventibus,constitutos.Vnde subiungit,Ideo hoc vobis scribimus, ut sciatis hoc no licere: sed proprios reuocari, & integerrime restitui debere. quomodo igitur, si h c euenire poterant non congruebat tempori & veritati,ac iustitiae naturali hoc de a pellado decretum Sed fortasse dicat aliquis acutior,quam Magdeburg. eo tempore non permissuros suisse Romanos gentiles, qui ubique dominatum tenebant,venire fideles ad Romani Potificis tribunal: ac proinde non esse credibile, factum esse ab ijs Pontificibus hoc decretum de appellatione. sed siqui hoc dicant,redarguent cos litterae Adriani Imperatoris ad Minucium Fundansi, quo tepore decretu hoc de appellatione Sixtus Pont. fecit; quas litteras Iustinus martyr in apologia secunda produxit,
quibus iubebat Imperator, ne Christiani innocenter perturbarentur: neue calumniatoribus occasio nocendi prsberetur. ide cauit eius filius A toninus: item Marcus Aurel. Antoninus; quorum etiam litteras idem Iu- .stinus pro desensione Christianorum produxit. Congruebat igitur tempori hoc decretum. Quomodo vero vcritati congruat magis adhuc intelligi potest ex ratione, quam Iginus Ponti sex Apostolicus post beatu Petrum Io. in epist. decretali prima, ad omnes fideles explicat, cur peregrina iudicia Apostolum secutus prohibeat. sic . n. at, Nec non & perearin negotia
262쪽
MBER TERTIus negotia, ac iudicia prohibemus, quia indignum est ut ab externis iudicetur,'ui prouinciales, & a se electos debent habere iudices. deinde subiuxit,quia cum ad hoc statuendum impulisset; nos quidem,inquit,ex omni parte carpendo occasiones abscindimus; nos supernet memores disciplinae, quibuscunque cadentibus dexteram porrigimus, & a ruinς praecipitio, quos possirinus, releuamus: & de sensionis adminiculu totis viribus pribere cupimus. Si hic ratio iustitiae ac charitatis Iginum Pontificem tapaucis annis post Sixtu in primum interiecti id est, et O. ad faciendum decretum de iudicijs peregrinis declinandis mouit, quod multi alij Pontifices consecuti renouarunt,& primus in ecclesia Corinthiorum Apostolus r.eor. e. 6. sanxit, idque, ne quis innocens damnaretur; cur non item congruat tempori & veritati, ut Anactetus, & alij illius Rculi Pontifices simili ratione iustitiae ac charitatis adducti, decretum de appellado sedem apostolicam facerentὸ quod inulti quoque Pontifices postea renouarunt, ac confirmarunt:& primum Apostoli sanxerunt,idque,nequis item innocciis damnaretur. Rursus decretum de appellationibus, quod hi Pontifices Apostolorum auctoritatem secuti fecerunt, visum est Magdeburgensibus, non
congruere tempori, neque veritati, quia inquiunt, de trimatu Romanae ΤΣΙ-r
ecclesiae ante Nicenum conc. & multis annis postea nulla fuit qu sti O. ita g ue e terim
est, ut isti dicunt, nullain fuisse deprimatu quaestionem ante Concilium χ' :
Nicenum, neque multis annis postea. immo nunquam de hoc in synodis 42,νὰζ ' quod sciam, disceptatum fuit ante concilium Florentinii,in quo haec tunc primum quaestio posita est :&de camensibus Is . ut memoriae proditum est,diligentillime disputatum: & tandem definitum,Pontificem Romanuin uniuersum orbem tenere primatum, esseque successorem beati Petri , di quae sequuntur in decreto, ne totum recitem. Huic definitioni summa concordia Gr ci,&Armeni j assensi sunt. At nunquam ante Concilium Nicenum qu stione de primatu fuisse, immo neque multis annis postea di, j usque ad Concilium,ut modo dixi, Florentinum, hoc inqua, magis Mag i deburgenses redarguit, & condemnat; qui id adhuc negent,de quo nutilam fuisse tot s culis qui stionem, sponte sua confitcntur; & de quo, tunc cu primum quYstio fuit,a tam multis & tam doctis patribus in oecumenico concilio,cedentibus veritati, qui contradiccbant daanc definitionem uno omnium consensu faetam fuisse,negare non possent.Iam vero si quia tempore pontificum Apostolicorum de primatu pontificis nulla suit quaestio, idcirco iudicio Magdeburgensium Centuriatorum non cadit in cos
hoc de appellationibus decretum, neque cum corum qiate co gruit,ergo
nullum decretum aliud pari ratione,nisi de suo prius quaestio fuerit, fieri potest, quo nihil magis absonum. aut si fieri potest decretum aliquando, de quo non prius quaestio fuerit, potuit igitur & hoc decretum ab illis potificibus ante Concilium Nicenum fieri. An quaestio erat de pontificatu Aaron, cum fecit Dominus decretum, dicens per Moisem in Deut. Si dis e. inficile, & ambiguum apud te iudicium esse prospexeris inter sanguinem,& sansuinem, causam, & causam, lepram, & non lepram, surge, & ascende ad locum, quem elegerit Dominus Deus tuus: veniesque ad sacerdotes Levitici generis,& ad iudicem, qui fuerit illo tempore. nulla hic quaestio de primatu Aaron antegressa causam huic decreto dedit, sed ipsa utilitas rei, & necessitas aliorum quaestiones dissiciliores iudicandi. Similia
263쪽
ter S. Anactetus, non quia quaestio ulla de primatu esset, sed quia opus
crat scire, quid in alioru quaestionibus,& caulis ac iudicijs maioribus ii ri deberet, decretum Apostolicum in epistola sua nobis perscripsit,& tradidit: inquiens. Quod si dii sciliores ortae suerint quaestione aut Episcol Orum,uel maiorum iudicia,aut maiores causae fuerint;ad sedem Apostoicam, si appellatum fuerit, referaturilia per quam Christus uniuersam construxit ecclesiam, dicente ipso ad beatu principem apostoloru Petru, Tuu es Petrus,& super hanc petra aedificabo ecclesiam mea,& quae sequuntur. D Addunt deinde Magd. Et sicut in sexta Synodo Carthaginensi Primatus M Pape est refutatus ita hoc saeculo pij doctores tales epistolas no tulissent. Sicut qui ex insidijs,& occulte alios aggredi solent,quibus neq; vire ne que causae et luitas ad aperte aggrediendum animos, & fiduciam addunt,lic qui suo proprio iudicio condemnati, Veritatem Oppugnant, cum ea, quae omnibus manifesta sunt, deprauare non pollunt, alia quaerunt, quae non omnibus pateant :vnde nodos suos ad irretiendum simplices,&imperitos nectunt. Hinc Magd. quia nullum ex antiquis auctoribus, aut
Catholicis Episcopis reperire potuerunt, qui Primatum Pontificis Romani negaret, hoc quod in Sexta Synodo Carthaginensi legebant ex canone Niceno de appellando Pontificem Romanum, quem canonem patres Synodi illius Carthaginensis requirebant, nec tamen in exemplaribus, quq ipsi habebant, canonum Niceni consilii leui assirmabant,ad refutandum Primatum pertinere interpretati sunt. intelligebant enim Magd.& quidem bene, ne semper acumen in eis, ut solet, desideretur, connexa esse ista, & copulata inter se; refutari Pontificis Romani Primatum,& ius
appellandi cum,cum necessitas postulat. ad hoc enim usus vetus appella-di, ut Ulpianus iuris consultus ait,necessarius est,ut vel iniquitatem iudicantium, vel imperitiam corrigat. Vnde quia horum neutrum patribus Qui, sitis νfri illis in iudici js suis metuendum esse videbatur,non magis se Primatui Pouocationis ad tificis derogare existimabant, quod crederent, decretum esse in Niceno .i. ἡ 'in concilio,non esse eum appelland si, quam Imperatori derogabatur, quod
a praefectis praetorio non liceret appellare. Credidit enim princeps ait Aurelius Iurisconsultus eos,qui ob singularem industi ia explorata e rum fide, & grauitate ad huius ossici j magnitudinem adhiberentur, non aliter iudicaturos pro sapientia & luce dignitatis suae, quam ipse foret iudicaturus. Hoc iplum patres illi existimabat, synodo Nicenae visum esse. Sic enim ad Coelestinum Potificem scripserunt;decreta Nicena siue ins rioris gradus clericos, siue ipsos Episcopos suis Metropolitanis apertissime commiserunt. prudelissime enim & iustissime viderunt, quecuque negotia in suis locis, ubi orta sunt,finienda: nec unicuique prouinci ς gratia sancti spiritus desuturam, qua aequitas a Christi sacerdotibus & prudenter videatur, & constantissime teneatur. Neque vero, quia patres illi sextum canonem Nicenum in eo enim commissi sunt sue inferioris gradus clerici, siue Episcopi ipsi suis Metropolitanis, sic intelligendum csse putabant,quasi eo decretum esset,ne Pontificem Romanu Episcopi appellare Vnquam possunt,continuo Primatum Romani Pontificis tollebanimo magis quam principis summa potestas tollebatur, quia, ut paulo ante dicebam, decretum erat, ne a praefectis pr torio principem appellare licerct. Sed de canone sexto synodi Nicenae, quemodo necessario collatis
264쪽
LIBER TERTIVS mpluribus decreti interpretandus sit,paulo post explicabo.docendum est nunc,non resutasse patres illos primatum, quod Magd. finxerunt, ut eos sui similes facerent: sed potius consessos fuisse.Quod quidem vel ex uno Episcopo Augustino,qui Synodo interfuit, & canonem Nicenum de appellationibus cum alijs Episcopis requirebat,intelligere, si vultis, Magd.
potestis. Sic enim est in epist. iοa .ad Glorium Eleus tu, licein,& Grammaticum : Erat etiam tralmarinis vicina regionibus,& fama celeberrima nobilis Carthago;vnde non mediocris utiq; auctoritatis habebat Episcopum, qui posset non curare conspirantein multitudinem Episcoporum, cum te videret & Romanae Ecclesiae, in qua semper Apostolicae cathedrae viguit principatus,& citeris terris,unde Euangeliu ad ipsam Africam venit,per communicatorias litteras esse coniunctum.Si confitetur is,qui Synodo Carthaginensi & quidem nomine totius Numidiae legatus intersuit,semper in Ecclesia Romana Apostolicq cathedrq principatum viguisse, quomodo in Synodo Carthaginensi refutatus est primatus Rursus contra duas Epistolas Pelagianorum ad Bonifacium lib. I. cap. I. Cum Vcro inquit no desinat fremere ad dominici gregis caulas, atq; ad diripiendas lato pretio redemptas oves, adigimur Episcopatus ossicio, quamuis ipse in eo praeemineas celsiore fastigio .cculae pastoralis facio quod possum pro mei particula muneris,& quae sequuntur.an hoc fuit refutare primatum Papae Romani in Synodo Carthaginensi confiteri illo ipso tempore Bonifacium,quo Pontifice habita est Synodus, pr eminere in celsiore fastigio speculae pastoralis Si erat Episcopus Romanus in celsiore fastigio,quam Episcopus Carthaginensis, cui Augustinus Hipponesis Episcopus subiectus erat, non enim primates alij in celsiore fastigio 'ecular pastoralis erant comparati cum Carthasinensi Episcopo, qui ad illoru speculam pastorale non pertinebat: erat igitur Cartha inensis subiectus Episcopo Romano;alioqui quomodo erat in celsiore fastigio specular pasto resis cum Carthaginensi Episcopo comparatus Deinde cum dicit,facio, quod possit in pro mei particula muneris,cofessus Episcopum Romanum in celsiore fastigio speculae pastoralis sedere, cu alioqui ambo essent Episcopi,an non satis aperte significat,habere quidem illum totam & uniuersalem curam muneris pastorali se vero partem Rursus idem Aug.cu so.
Episcopis Cocliij Mileuitani epist. qa. sic ad Innocentiu Pontifice Rom. scripsit, quia te Dominus gratiae suς praecipuς munere in sede Apostolica coiuocauit ,talemque nostris temporibus pret stitit. & paulo post, magnis Iericulis infirmorum membrorum Christi pastoralem diligentiam, quae limus, adhibere digneris: & quq sequuntur. An non satis aperte hoc loco Auoustinus cum reliquis illis Epucopis primatum pontifici Rom. tribuit, cum pr cipus gratiae munere in Apostolica sede collocatum dicit Quae enim ista praecipua gratia, nisi charisma Episcopatus,quo praeest uniuersali ecclesiae quod satis idem Aug. statim explicat,cum petit ab eo,ut diligentiam pastoralem periculis membrorum Christi in ecclesijs Africanis adhibere velit. Confitetur ergo pater Aug. cum reliquis G. illis Epia scopis oves Pontificis Romani eme, quae in ecclesijs suis erant: ad eiusque curam, quam requirebant,pertinere. Ac rursus adhuc idem Aug. cu Episcopis synodi Carthaginensis ad eundem Innocentium de actis ad uerbus
Pelapium , dc Coelestium epist. 9o. sic scripsit, Hoc itaque gestum Domi-
carth. 1. de priniatu PontiRo.
euidens, ouod in synodo Ca th. non fuit reia utatus,sedeon cessu primat poni. m.
265쪽
octum Synodi carth.neepiseopus prunae seia dis vocet universalis. Na d. in astutia sua eomprehensi.
Apud Gratia hi illud uniuersali autem Rec etiam R5. poni. appelle. tur , non ad canonem tanquo pars eius sed
tur, roserendo est ta litam ui braca Gratia.
ne frater sancti Charitati tuae intimandum duximus,ut statutis nostre mediocritatis etiam Apstolicq sedis adhibeatur auctoritas.Testatur quoque Prosper Aquitanicus illorum temporii aequalis in Annalibus suis, missa fuisse gesta illa ad Zosimum Pont. Rom. Quibus, inquit, probatis heresis
Pelagiana damnata est. Item Possidonius illius statis auctor in vita beati Aus. Poterant, inquit, de Donatistis loquitur suspectum eum habentes, scilicet Augustinum, recusare congressum: tamen omnipotentis Dei pristitit auxilium, ut postea in Caesarienti costitutus ciuitate venerabilis memori Augustinus, quo eum venire cu alijs Episcopis,Apostolicae litterae compulerunt,ob terminandas scilicet alias ecclesiae necessitatcs. An non agnoscebat primum, & ceu caput Augustinus cum reliquis illis Episcoapis eum, cuius litteris teste Pollidonio ad terminandas ecclesiae necessitates ire compellebantur Erso si primatum Synodus Carthaginensis nunquam negauit, neq; refutauit,ut vel testimonio grauissimo Augustini, quis nodo intersuit,immo ipsius etiam synodi,& synodi Mileuitanae probatum est; qua fronte quod in eadem synodo decretum est, seu potius renouatu, & ex tertia synodo Cartilaginensi c. 26. repetitu, Vt Episcopus primae sedis no appelletur princeps saccrdotu,aut luminus sacerdos,aut ali
quid huiusmodi,sed tantu prime sedis Episcopus, hoc ad Episcopii Roma
nae sed is referre audetis & quod magis ridiculli est,no aduertistis,vos vobis contradicere.Cum enim Episcopum Romanum Episcopum prinas sedis esse & vocari conceditis, Primatum ei, licet inuiti & nescientes, simul conceditis. Quomodo enim prima inter reliquas alias sedes esse poterat, nisi primatum inter eas haberct ὸ cum enim Romana non sit prima sedes
in his, aut illis prouinciis, ut est Carthaginensis prima in prouincijs Asric , Alexandrina prima in prouincijs Aegypti,Lybie & Petapolis,Antio
cliena item prima in suis; relinquitur, ut sit prima sedes in omnibus proauinc ijs Ecclesiae catholicae, aut nusquam est prima. habet igitur potestatem in Episcopos omnium prouinciarum, ut habet more eius Alexandrina sedes potestatem in suaru in prouinciarum Episcopos, Anthio cliena item in suarum:& Carthaginentis in Episcopos Africae. Aut dicant centuriatores, si sciunt, aut usquam legerunt, in quarum prouinciarum Episco
pos habeat priuate potestatem prima sedes Episcopi Romani, quam ipti confitentur appellatam in Synodo Carthaginensi prima sedem. Aut si di
cere non postulat; superest,ut vel confiteatur esse quidem eam primam sedem, sed inter nullas alias, quo nihil potest esse magis delirum: aut prima esse inter reliquas omnes.sic isti sapientes, iuxta verbii Dei, in astutia sua comprehensi sunt. Deinde, quo magis lectores artificio Centuriatorum falleretur, addiderunt canoni, quod nusquam scriptum in synodo Asricana repererunt Vniuerialis autem nec etia Romanus Pontifex appelletur. Hoc enim quod legerunt apud Gratianum dist. 99. non est ex can
ne concilii Africani, sed ex Gratiani rubrica, in caput proxime sequens Epistolae Pelagij Pontificis, qui iussit, ut nullus appellaretur Patriarcha uniuersalis .ut Gregorius quoq; in epistola ad Eulogium Patriarcham costantinopolitanum noluit appellari Papa uniuersalis: quod quidem que- admodum intelligi debeat, satis ipse intcrpretatur, cum ait in eadem cpistola, Meus namque honor est uniuersialis ccclesiae: meus honor est fratrum meorum solidus vigor. Etenim, quia Ioannem Patriarcham consta
266쪽
tinopolitanum Gregorius Pontifex reprehenderat, quod se uniuersalem appellasset,cum non esset,volebatq; forma, & exemplum modestiae alijs fieri ; nec ipse voluit appellari uniuersalis: dc si enim suu erat, sic se appel
lare,voluit tamen a suo abstinere,ne alius alienum usurparet, itaq; no negauit se principem sacerdotum,aut summum sacerdotum, qui satis apem te dicit se Epit copli uniuersalis Ecclesiae, ac proinde omnibus Episcopis& Patriarchis pr esse: hoc enim significat quod ait, Meus honor est uniuersalis Ecclesiae.scilicet, quia Ecclesia uniuersalis crat Ecclesia eius: sicut enim honor Episcopi est Ecclesiae suae,cui praeest,ut Constantinopolitani honor,Ecclesiae est Constantinopolitanae; sic Pape Romani honor est Ecclesiae uniuersalis:quia, ut Costantinopolitanus Costantinopolitanae E clesiae praeest; sic Romanus uniuersali .Redeamus ergo ad canonem cocia iij Africani, quem Gratiani rubrica Magdeburgenses per fraudem augere voluerunt,& suo artificio accessionem cocilio attribuere, doceamusq; de quo Epistopo primae sedis intelligendus sicide Episcopo enim Romano non potest,ut pauloante demonstratum est: sancitus ergo est ille cano de primatibus Africae, id est,de Episcopis primarum sedium. Quia olim, ut Leo nonus in epistola ad Petrum &Ioannem Africanos Episcopos cotra Episcopum Grumitanum scripsit,in singulis prouincijs Africς instituebantur primates,non secundum potentiam inquit alicuius ciuitatis, sed secundum tempus suae ordinationis; Metropolitani enim vocabantur in Africa primates, qui erant Episcopi primarum sedium, quibus tame princrat Episcopus Carthaginensis, primus,Vt idem Leo ait,Archiepiseopus, di maximus totius Africae Metropolitanus, yropter Carthaginem totius Atticae Metropolim,qui solus accipiebat pallium ab Apostolica sede,vnde & Episcopos consecrandi inquit principale & antiquum ius retinet, sicut ex verbis Aureli j in concilio Carth. y .cap. 79. intelligi potest, idcirco isitur de primatibus Africae sic cautum est,quo admonerentur, se intra suum modum,ac mensuram continere,ne se aliquando in dignitatem Carthaginensis Ecclesis efferrent,ut Grumitanus ille Episcopus tempore Leonis V.tentauit:de quo sic in ea ipsa epistola,idem Leo scripsit, neque quicunque ille sit Grumitanus Episcopus,aliquam licentiam consecradi Episcopos,vel deponendi ,seu prouinciale concilium conuocandi habet sine consensu Carthaginensis Episcopi,cuiuslibet dignitatis, aut potestatis sit; qui caetera, praeterquam quae ad prohriam Ecclesiam pertinent,sicut& alij Asricani Episcopi, cosilio Carinaginensis Archiepiscopi aget.Cur igitur dicet, si primatu Pont. Ro. Africani no negabat, ius appellandi noultro concedebantὸ in promptu est ratio, quia,ut ante dixi,causas Episcoporum in suis prouincijs iudicari,primatui Pontificis Romani repugnare non putabant: prs sertim cum commoditate producend i testes in suis locis: difficultatem producendi in iudicio transmarino videret. Et quod eos magis in cam tunc adducebat sententiam, quod credebat,hoc,quod sentiebant in concilio Niceno decretum fuisti; siquide in illo ipso canone 6.Synodus Nicena Episcopos suis Metropolitanis commisiuet: quod quidem ut verum erat,ita illud,quod in canone sequitur, vel non cosiderabant,vel no intelligebant, quam vim haberet, Quia sic est Romani episcopi cosuetudo:habet enim hanc, ut quia episcopus Romanus omnibus successoribus Apostolorum praeesse a principio consueui Domino hanc consu
Quo Grego rius in ea epicin qua no vult appellari uni.
Carth. intelligendum si, ut episeopus pri-
De primatibulAsries , Ee 4e Carthaginensi
non negarent, decretu tamen appell.non eoucederent
267쪽
consuetudinem instituente, idcirco primates, ac Metropolitani reliquis Episcopis,quisque secundum me suram, id est,per prouincias, quas qui Lque tenet,praeesse debeat;quis hic,si paulo attentius consideret, primatu Episcopi Romani non videat ξ siquide illi primates succetares sunt Apostolorum,quibus Petrus prserat;Episcopus vero Romanus successor Petri est,qui, quia erat maior reliquis Omnibus Apostolis, & Episcopus Romanus, qui auctoritate domini in cathedra eius successit, necesse est, sit maior reliquis omnibus primatibus, & in omnes habeat potestate:ac proinde necesse est,ut ad eum confusere possint, cum opus fuerit,omnes successores Apostolorum, qui sunt Episcopi, sicut Apostoli ad Petrum in difficultatibus,tanquam ad Petram Ecclesiae,confugiebant, ut libro superiore exemplo Pauli,& Barnabae,& illius Synodi Hierosolymitanae docutimus. sed de canone sexto Synodi Nicenae copiosius,'& luculetius postra, ut antea promisi,disseram:si prius ad quaedam alia,quq Magd.in summam Pontificis auctoritatem,& apostolicum ius ad cum prouocandi obiec
sponsio ad id quia Magd.in V. centuria obiecerunt de Zosimo Pontifice, quod non estas et consuetudinem desumma potestate Pontilicis,o quomodo redarguantur densitate. κροβι quemadmodum patres Africani Primatum Pontificis Romani agnoscerent , O de δε- creto de appellationibus in cono. Orabag.3.recepto, de canone 92. concius Africani, quem Magd.obi ciunt, quomodo canon conc.ca b.3 .conuincat,non ede illum accipiendum,ut a Magd.contra decretum de appellationibus accipitur. Quid intersit inter Lurberanos non recipientes decretum de appet.oe patres conc. 6. Misar. Item de actis Synodi indeseumpti sunt eanones Thiemi a Iulio Pontifice relathoe duo idi eamnes Sardicensis c5eil, is concilio carrbag.σ2 ceno recitati. cap. 2.
Ideamus ergo deinceps,quod in V.Centuria Magdeburg. obserua
tione dignum esse iudicarunt, utrum ne magis eorum ignorantiam quam solertiain prodit: sic enim scripserunt.Observent aute,ut hoc obiter observemus , pij lectores, hunc Papam Zosimum dicunt non prγtexuisse ius diuinum, scripturam,aut Christi ordinationem, qui sede R manam omnibus ecclesijs imperare voluerit, neque citasse consuetudine Ud ia vltra trecetos annos ea ecclesia alijs Omnibus per orbem terraruristianis ecclesijs imperasset: quod sane facere no neglexisset, si ea pro se argumenta quicquam facere intellexisset,ac probare se posse putasset rled tantum ius humanum,id est, decreta Nicena, eaq; ipsa per scelus, Mimpietatem falsata. JHactenus Magdeburgenses. Non aduerterunt hic Magdeb. aut so lasse dissimularunt, quod Faustinus legatus Zosimi Pontificis in eodem
conc. 6.Carthag.c. a.dixerat, priusquam ex commonitorio recitaretur decretum Sardiccse ex ipsis actis Synodi Nicenq sumptum.Sic enim ait,iniuncta nobis sunt a sede Apostolica aliqua per scripturam: aliqua etia in
mandatis:hoc est de Nicenis Canonibus,ri conseruentur,& costituta eorum,& consuetudo. Deinde subiungit interpretans,quod dixerat,quia aliqua ordine,& canone tenentur. aliqua conluetudine firmata sunt. H clegatus Zosmi .Quis hic dubite hoc, quod legatus Faustinus dixit, iniuncium sibi a sede Apostolica in qua ZOsimus luc presidebat, ut de canoni' bus
268쪽
MBER TERTIVs ambus Nicenis non solum ea,quq canone constituta, sed quae consuetudine
firmata essent,seruaretur,quin propter canonem Sextum dixerit, ad cuq; retuleritὸ siquidem in eo sancitum est,ut priscae consuetudines de potestate Primatum Alexandrini,& Antiocheni in episcopos suarum prouinciarum vigeant:quia haec, inquit, est episcopi Romani coluetudo, in quo ca- nonrisuia nihil noui tunc constitutum est de potestate Primatu, aut Metropolitanorum in episcopos suarum dioeceseon, neque de potestate episcopi Romani in omnes episcopos, idcirco no dixit Synodus,statuimus, aut visium cst, sed,vigeant priscae consuetudines, & quae sequuntur, quia haec est consuetudo episcopi Romani.Sic enim beatus Athanasius in epistola de Synodis Arimini,&Seleuciae probat, nihil nouit in symbolo patres illos Synodi Nic. statuisse, sed quod a sanctis Apostolis traditu erat:
non enim dixisse, visum est:sed sic credit ecclesia:in decreto autem de Pascha addidisse,visum est:quia scilicet statuerunt, ut qui erant in oriente, sic in posterum Pascha cclebrarent,ut Romani, & Alexandrini, & caeteri
omnes cuncti orbis semper antea celebrauerant. Pertinere autem hanc
prisca consuetudine episcopi Romani,qua hic canon sextus dicit,ad senimam potestate episcopi Romani in omnes Primates,& Metropolitanos, ac reliquos cpiscopos,ex qua forma a domino instituta, & a.S.Apostolis tradita factum sit, ut alij Primates, & Metropolitani potestatem in episcopos sibi subiectos habeat,proximo capite copiose,& ut spero,cxacte docebo.Zosimus ergo per legatum suum consuetudinem, non dico, trecentorum annorum,quos uos, Magdeburgenses paulo ante desiderabatis,
sed quadringentorum, & amplius, & in ea consuetudine simul etiam ius
diuinum,& lcripturam,&ordinatione Christi citauit, quae vos a Zorinio m metimua requirebatis,neque consuetudini isti,quam in Nicenis canonibus Faustinus legatus nomine Zozimi Pontificis Romani seruanda esse proposuit, & scripturam. patres illius Synodi Carth. opposuerul,quico ua prorsus satis siletio suo, fioix Magd. duquod propositum erat comprobantes. Deinde,ad rationes,quas Africa- I ni patres in epist.ad Coelestinum adserebant,cur ipsis videretur,non esse in concilio Niceno sancitus canon de appellationibus ad sedem Romanaim immo potius aperte commissi essent Episcopi suis Metropolitanis, vos de vestra officina pro defensione patrum Africanorum illud insit per se addidistis: videbatur etiam eis absurdissimum, unum homuncionem omis nibus Christi eccles ijs per orbem terrarum sparsis, imperare, eas li; regere se velle: cum ea res plurimorum Episcoporum vires, & cura propemodum
Haec vos. Si hoc absurdissimum videbatur: quomodo ad Bonifacium scri odi id desio adbunt his verbis,quae vos callido dissimulastis Vt Romam liceat Episcopis : η ζ'. .
prouocare,& clericorum caust, apud suarum prouinciarum episcopos fi mulariihi.''niantur,iam priore anno etiam litteris nostris ad eundem venerabilis memoriae Zozimum datis,insinuari curauimus,ut ea seruare, sine ulla iniuria sineremus, usque ad inquisitionem statutorum Concilij Niceni. Deinde subiungunt & nunc a tua poscimus sanctitate,ut quemadmodu apud Ni-c am a patribus acta,vel instituta sunt,sic ea a nobis facias custodiri,& ibi apud vos ista,quq in commonitorio attulerunt,facias exerceri. deinde recitant,quae erant in commonitorio,id est,Si episcopus accusatus fuerit, &iudicauerint congregati episcopi regionis ipsius,& de gradu suo deiec Hli rint
269쪽
rint euin,& appellasse videatur,& confugere ad beatiss. ecclesis Romani Episcopum,& voluerit audiri,& iustum putauerit,ut renovetur examen; scribere ijs Episcopis dignetur, qui in linitima, & propinqua sero uincia sunt, ut ipsi diligenter omnia requirant,& iuxta fidem veritatis definiant. Quod si is, qui rogat causam suam iterum audiri, deprecatione sua mouerit episcopum Romanum,ut e latere suo presbyterum mittat; erit in potestate episcopi,quid ve lit,& quid qstimet:& si decreuerit,mittendos esse, qui praesentes cum episcopis iudicent habentes auctoritatem eius, a quo dcstinati sunt,erit in arbitrio eius:Si vero crediderit, suscere episcopos, ut negotio terminum imponant; erit in suo arbitrio. Dubitabant patres Africant,an esset in concilio Niceno canon in commonitorio recitatus: quod si esset, petebant a Pont i fice, ceret cum custodiri, ut in Africa, sic etiam Romae: id est, ut si is,qui Romam appellasset,inoueret Pontifice, ut iterum audiretur,mitteret Pont a latere presbyterum in Africa, qui causam ibi cognosceret,& reliqua, quae in canone commonitorij continebatur,ne aliquando eueniret,ut sagitiosus aliquis in Africa danatus, postea per fraudem, & surreptionem Romae absolueretur, ut in Apiario illo euetias . α nisse querebantur, qui dissensioni illi occasione praebuerat. An igitur quisiebanitae stri' hoc petebant, non satis aperte agnoscebant, & confitebantur primatum matum patres Pontificisὸ ad quem enim pertinet facere,ut custodiatur lex, nisi ad eum, qui legi praeest an non clare iudicabant, non cite absurduin,quod in prouincijs suis,& Romae custodiri poscebant immo hoc ipsum rursus in eadem epistola clarius adhuc confitentur,cum sic aiunt,haec utique, usq; ad aduentu in verissimoru exemplarium Nicenae Synodi inserta gestis stati deinde si abiungunt,Quae si ibi, quemadmodu in ipso, quod apud nos fi
tres ex Apostolica sede directi,commonitorio allegauerunt, continerentur,eoq; ordine,vel apud Vos custodirentur,nullo modo nos talia vel tolerare cogeremur: vel intolerabilia pateremur. Iam hic no solum no esse absurdum, sed commodissimum confitentur, quod in commonitorio recitatum est,si tamen Romae etiam seruaretur: hoc enim erat, quod, ut dixi, querebantur. Quod vero interpretamini,visum esse absurdum, 'num homuncionem omnes e eclesias per orbem terrarum sparsis regere velle,caca res plurimorum episcoporum vires,& curas propemodum superaret, ita loquimini, quasi omnes mundi ecclesias per se Poti sex regeret, quod esset quidem absurdum,& incommodum, immo quod fieri non posset;acno potius per episcopos,Metropolitanos,sive Archiepiscopos,& Patriarchas: ut per omnes tandem ad unum cura omnium mirabili subordinatione confluat,quo nihil potuit esse,nequc magis decorum, nec ad cocordia aptius. Quod autem homuncionem vocatis Pontificem, sane sic contumeliose in eum loqui non didicistis ex illis Asricanis patribus, etia illa sua
tunc coletione acerba armatis, sed a magistro vestro. Homuncio erat Petrus: sed qui illi homuncioni oues suas ad regcdu comisit, ita ut q ad eius reginae no pertinerct,no essent oues Christi, si inqua, oues suas Petro comisit,idem commist Pontifici Romano succcssori Petri,oues suas qui notam dolet, quod a vobis homuncio appelletur propter eum, qui propter nos vocatus est vermis,& non homo;opprobrium hominumr& abiectio plebis,quam quod vos noluistis in ovili eius permanere: nec aliud magis
desiderat,quam ut ad gregem Christi redeatis ne sitis in pridam & deuo
270쪽
LIBER TERTIVs rationem lupis infernalibus. Iam de Africanis patribus, quoniam similes videri vultis, dum eos nobis ob ijcitis cotra canonem de appellationibus Nicenum, quem negatis, siue ut iudices siue ut testes,vel potius tanquam iudices,& testes vestro more; videamus paulisper, quantuin inter Vos, &illos distet. Scripserant episcopi Africani in concilio Mauritani cui Stephanus Archiepiscopus pr erat, congregati ad Damasum Potificem de quibusdam vicinis episcopis, qui non consulto cpiscopo Romano, quo inciam ex fratribus dain nauerant. Petebant igitur criscopi Synodi illius a Damaso Pontifice,ut eos defenderet: sibi enim videri non licere facere, quod illi episcopi vicini fecis lent.Respondet Damasus laudans corii cu ram,ac solicitudinem de fratribus,ac inulta describes,quae ad iudicia causarum ecclesiasticarum pertinebant, tametsi illi,quibus respOdet, no ignorare viderentur.Sic cnim ait Damasus, ideo omnia,quae innotuistis, non licere inandarem misi vos tam pleniter instructos este scirem, quod cucta, super quibus consuluistis,illicita esse non dubitetis. Discutere namq; episcopos, di summas ccclesiasticorum negotioriim causas Metropolitano una cum suis comprouincialibus, ita ut nemo ex cis desit,& omnes in singulorum concordent negoti js,licet: sed definire corum,atque ecclesiasticorum summas querelas caussarum,uci damnare episcopos absque huius sanctae sedis auctoritate minime licet.deinde subiungit: quam omnes at
pellare si necesse fuerit,& eius fulciri auxilio oportet. Vt nostis Synodii uine eius auctoritate fieri,non est catholicum,& quq sequuntur in prolixa epistola,& eruditissima. Deinde post multa et intelligamus,de qua re illi episcopi Africani in Synodo congregati, scripserint, monentes quoque inquit instruere debetis memoratos vicinos vestros, ut a talibus se subtrahant,& que illicite contra fratres suos egerunt,cito corri3ant,& quos nobis inconsultis, Leserunt; nobis inconsultis,plena satisfactione sanent, ci cito eos sibi reconcilient,sii noluerint Apostolicae sedis suscipere cesuram . nam si quid forte in cis, aut contra eos emerserat, nostrum fuerat CXpectandum examen,Vt nostra aut condemnarentur auctoritate aut sulcirentur auxilio,ut semper fuit huic sedi concessum priuilegium. Omitto reliqua.Siue igitur hi ipsi tunc episcopi,sive, ut est vita hominum breuis, eorum successores in concilio Carthaginenti III.post zo. prope annos ca nones multos condiderunt, ex quibus decimus est eiusdem sententis cucapitulo et r. in rescripto Iuli; ad Oriental cS,Hoc cita placuit, ut a quibuscunque iudicibus ecclesiasticis ad alios iudices ecclesiasticos,ubi est malor auctorita fuerit prouocatum, non eis obsit,quorum fuerit soluta sciatentia,si conuinci non potucrint,vel inimico animo iudicasse,vel cupiditate. gratia deprauati.Cum dicunt, a quibuscunque iudicibus ecclesi sticis, profecto neque primates Africae, id est, primarii sedium episcopos Exceperunt,nec Archiepiscopum Carthagin diem maximum totius Africae Metropolitanum,nec corum cocilia,quin ab omnibus prouocari posset ad alios ecclesiasticos iudices,ubi maior auctoritas esset, ut ad Romanos Potifices.an si id prohibere voluissent no id aperte dixissent, ne quis in posterum,aut ignorare unquam,aut cavillari postet sed recitemus canonem Synodi Africanae pr. quem hostes episcopi Romani obiicere solent,& que canon ille ex cocii. Carth. I. coarguit Item placuit,ut Presbyteri,Diaconi,vel caeteri inseriores clerici in caulis, quas habuerint, si de L ....ta H ij iudiciis
s serint,s: Neae e eilio Maur. tantae ad Danialtim scripse
Decret si de appel. ad Pon Roma.in conc illo Cartha 3 .receptum, Sapproliatum