장음표시 사용
141쪽
13ε tali Principis jussui in eonscientia obediendi
agnoscet ad Rom. XIII. r. 2. 3. 4. S. G. de
Martini de Iure Civ. q. 2o4. De iure Princiis pis festa Reipublicae nociva reducendi pariterum actum eii supra ρ. Io . n. f. i Calendarium apud Romanos erat liber, in quem nomina debitorum reserebantur. Vita Britanius de verti signis. Me. Calend. De m re antiquo festa in Calendariis publici usus causa adnotandi vid. Concit. Ravennatense de R. IIII. C. Io. apud Harduin. m. VII. Concit. p. 136s.
Et vetus quidem Ecclesia hae in parte usa est
Calendario Iuliano , scilicet per Iulium Caesarem consecto, ita tamen ut dein observarentur ea , quae Patres Nicagni circa celebrationem
Paschatis jussere , nimirum x. Pascha celebrari hebdomade tertia mensis primi lunaris , nempe illius , cujiis luna XIV. cadit aut in aequin ctium vernum, aut illud proxime sequitur, &quidem x. dominio sequente aequinoctium veris num , quod 3. adfixum esset diei vicesimae primae Martii; vid. Christiani Bari do 'Nols. Principia Chronologica β. 76. & seqvi Uerum ob ipsos errores hujus Calentarii antiqui, quo anni quantitas justo maior assumpta est, nee n villinia recte indicata , pascha celebrabatur saepillime longe aliis diebus , quam Patres Nicaeni praecepere. Uid. Clam in Calend. cap. E. &22. Ηine tentatam a pluribus emendationem. vid. exhortatio Petri de Alliam CarLG-raeensis ad Comi I. Constant. an. 34I7. ap. vonder Flatat Tom. III. resumens Gregorius XIII.
assa. statuit, ut r. ad restringendum aequin ctium vernum , quod intra spatium annorum.1 37. seu a Concilio Nicaeno usque ad annum correctionis a die xx. in II. Martia recessit , eodem anno a stet . mense Octobri 1 . dira omitterentur ἔ ae proinde post diem quartum S. Francisco sacrum continuo tunc decima quinta numeraretur . a. Ad evitandos similes dei ceps errores illo seculo annus centesimus maneret intercalaris: postea vero singulis quatuor seculis tres primi anni centesimi diem intere larem omitterent, & quartus annus centesimus eum rutilis adhiberet. vid. Rulla Gregor. XlII. a. Is r. in Bullario M. Tom. II. Quae emendatio anno xys 3. Eu Imperatore & statibus Calliolicis recepta , urgebatur quidem e dem anno per edictum de Is. Sept. ut omne
reciperent , attamen ut C. de Riegger P. IIl. f. 6 s verati, resistebant Protestantes partim ob veta Bullae: PRO DATA NOBIs A DOMINO AUTHORITATE hortamur is, νοσamus e ris
mum in ebristo filium nostri A Rudo bum
Romaxorum Repem ilis rem Imperatorem electum, ceteriaue Reges Principes ae res ublicas , Iis DENIQUE MANDAM Us I partim
Dropterea , quod eruditorum quidam etiam in hoc novo Calendario errorem non unum sibi
visi sunt deprehendisse. vid. Scaliger de emen temp. Stra hii Disi . de comput. Iulian. Constiti Gregor. Linkii Dis de Calendario ; ita,
que in Germania cum summa im utroque soroconfusione invaluit veteris & novi Calendat si usus, donec post conatus in recessi Imp. a. 16r 3.& i 634. incassiim factos ad repetitas Mathiae dc Leopol di imperatorum exhortationes etiam Protestantes omittis anno x oo. a is. Februarii diebus undecim ac Festo S. Mathiae in is. Februarii reposito mediam viam eligerent , quo facto quidem nondum differentia inter Catholicos & Protestantes circa celebrationem Panchatis cessavit, uti de hoc in Iure Ecclesiastico
Memorabilis, ait Cl. de Ri ger l. e. est
Gregoriani Calendarii in Hunoaria receptio . Nam quum a. Is r. RUDoLPAvs Rex suadente Pontifice calendarii novi Qum in Huntaria invebera suderet , flatus ἐν ordines
regni autem mallent, ut vetur Calendarium
a tot Iam annis observatum , ἐν eui se tam pauperes, quam Gilites ungo usu adcommodarent, in prisino suo flatu permaneret, -- lentes tamen se piae, is elementi sua Maiiestatis admonitioni adcommodare, deelararunt tandem se non refragari quidem, ut deinceps
novi, ἐν reformati catindarii usus fit , hoc
tamen ster expressum declaratum esse velle , se illud nulitur alterius, . quam sola ἐν unica regiae suae Majestatis authoritate in productum admittere. Hisce verbis eoneeptum esse legitur Rudo hi decretum M art. 18: in eo ro.
- - Ex ipsa Calendarii inspectione patet , ex Ordinariis sestis, quae scilicet singulis Gnis r deunt , alia esse immobilia , quae eodem stato die, seu uti dicimus, dato recurrunt, alia δπο- bitia seu diverse die quot annis recurrentia. . . ' Extraordinaria festa ex speciest eausa
extra ordinem certo die indicuntur.
- quae plura de festis in Ii,e Eceles
stico continentur , ad tractatum de seriis tam. quam partem Iuris consistorialis pertinent , a que etiam eo a me dilata sunt.
388. Spectati in autem X. de veneratione sanctorum sacrarum reliquiarum a que imaginum in Jure nostro sancitum est, ut I. cultus quidem sanctis atque tis exhibeatur a), 2. idem vero cultua seu pabluus seu privatus sit nequa-
qnam illa instituatur ratione, quae debetur soli Deo se sed potius ad hunc ipsum omnis sanctorum veneratio reseratur, d & 3. uti in aliis, ita etiam haera parte ad populum rite instruendum , atque eliminandas traditiones vulgare
142쪽
DE CULTU DIVINO, SACRISQUE AC T. rar
si omnis impendatur sollicitudo, se nullatenus etiam η. cultus publicus tribuatur tali , qui auctoritate Ecclesiae inter sanctos vel beatos non est relatus f). Nee s. reliquiae sanctorum noviter inventae absque summi Pontificis aut Episcoporum adprobatione I82. publicae venerationi exponantur. g Nee 6. . reliquiae quaecumque, si sint insignes , alibi quam in Ecclesia ἱ & si siti minas insigne, in loco indecenti asserventur. h Universe autem I. circa reliquias & venumdationes & superstitiones & figmenta evitentur so atque ita etiam 8. antiquissimus sacrarum imaginum usus damnato tantum quovis abusu ) conservetur.
ven. dc resinu. Sanctor. Ac sacrariim imagin. f. t a. n. s. Cons. Muratorius in opere cit.
Ipsi Iconoelinae probarunt invocationem sanctorum , ae specialiter Desparae virginis , quamvis eorum imigines non admiserint. Uan-
Espen. Diss. I. in senod. Ni en. II. f. VIII. bὶ Publieur ille dicitur , qui alithoritate Eccl iae nititur: privatur , qui privata fidelium devotione sistipitur.
e Sancti aliud non sunt, nisi servi Dei; praeceliunt quidem nobis Iummopera G- nitam , sed respectu ineo reben illa Dei Maiestatis , fere nihilum putandi , infinita
distante ereatura a Creatore. Nolebant id ei eonteres, O notae nos quoque debemus,
Saactos Divas , idest Divinos appetiare . Pius Cardinatis Reflarminus , in suorum ILHorum disquisitione, voeabulum Divus, ubi, da Sanctis Aquens, e calamo suo manaverit, in Sanctus vel Beatus converti Iussit. Alieu-Jus Martyris vel Consessoris , aut alicujus Viro inis nomine plurima quidem apstellantur templa ; sed revera temta altaria fori Deo vero, in Eius beati servi mamoriam bonorem ι dicata sunt ae consecrata. Dicitur etiam, Missa hujus Sancti, quum eertum sit , Deo soli hostiam ineruentam Ofrri, cum in tentiona tamen Elas bgati Servi memoria b nsrem stersolvendi , at longe mvis Deum ipsum lautandi is celebrandi, cuJus gratias donaque in eoeli Ianctis habitatoribus reveremur. - Utinam nobis liceret sanctos altiquiis quaerere, quid eis maxima cordi fit ; omnes certo responderent unanimos: is Ameturis laudetur Deus communis pater ; hoe es unicum nostrum desiderium; qui Deo diss=6cer, nobis non placem, candefae, in altaribus accense , ludierum , nisi cor ardeat σmore Dei. Sancti, utpota pleni gloria Dei, haud indiflent nostris eandelis vel ornatibus, quanda istae res nan sunt nisi ad vanitatem, quod saepius evenit , aut ad te ruralia promta comparata. Nequeum Beati hu7usmodi munera libente ν exeipere, nis Me Deὸ honorem
promoveant, ac nosse emendationi , eorumque virtutum imitarioni, quodammodo infe viant. AIAcutionis ergo a ectu, eonsulamus
rum libros r ibi respousa , si eisdilia ; ibi
sancti mores , qui adhue virent , O quibus
pii ae docti eonyeienti e moderatores nos in- ruent. Hi revera devotionem in sanctoseommendabunt iis ut ad eos confugiamus . hortabuntur e sed potissimum aeclamabunt , inue rimis oporis re, ut illi verae idoneae devotioni animum anticemur, quae sola ad Caelum dueit , is fina qua ad eoesi ripam nunquam aπellemus. S. Franciscus de Sales ad devotionem in Sanctor, praesertim in B. Quinem, paucis hortatur : in tota τενο ejus suutaris libri reliqua parta diffuse loquitur de es tia verae Devotionis, is de mediis ad eamaeouirendam idoneis. Cultus conveniens Sanctis & Beatis vocatur cultus Duriae , quatenus nempa opponitureultui latreutico , qui seli Deo debetur. Cl. di Riegger i. c. 326. dὶ S. Thomas a. a. q. 72. art. a. S. Hi ronymus in Ep. ad Riparium. e In deiotione erga Sanctos, prosequitur Muratorius i. c. introducuntur abusus quidam,
ἐν transtrvius, qui eommuniter ex stupida plebe si o evitante antiquitus oriebantur. De his aliquid dieam. Idus protectorem
habet contra ignem ι praesertim ad arment rum tre es servandor, Abbatem Antonium ,
quia picta rius e ties ita rem explicat . Nonne illum videtis manu rammam rasaro, ait fultus poον , ἐν poreum ad erus pedes eo dentem , signum , quod ille super ignem constitutus est Z Nynne omnibus p ret , manere sub evus praefidio porcos , b
ves , eduos , pecora . eapras λ At qua quaseiens bomo Die fluuo dixerit : Flamma , quam Sanctus Abbas manu Ioat , vehementem ejus amorem Des ἐν proximi indiacat; porcus ad pedes, voluptatum conculcationem ; campanula ad baculum, vigilantiam is indefessam persierantiam in ora tione. Seis Mee omnia incassum . Vulgus Deoncepit animo', is Festum S. Abbatis , ubi praee tum non est , celebrat , eoque die ab omni labore abstinet: t endum enim ne , Festo tuo neglecto , pecus periclitetur , is domus eonflagret: sterinde ae si Sancti ladiatnentur , is velidit homines, labore Oictum quaeritantes , a labore abstinere. - Quam mis destinatio alieHus Sancti Fretectoris in
e vel illa Meestate haud fit penitus reJu
143쪽
rebro eoaluisse , qui in hae putaverunt se recte facere quod Ethnici eum falsis eorumniis inepte inescebantur. Hritas hisee es :su Vibet Sanctus, qui gloria e3lsi fruitur , potest in qua liber insemitate invocari , aeneum exorans, nobis auxiliari. Errat, qui aliud eredit, ait Navarrus, ae hodierno tempore. quo populus es bene instructus , haud Deisis hie error. Qui itaque peculiari alicui Sancto suam commendat caussam , scit
aliorum quoque Sanctorum aequaliter validam
es intercessionem. Sunt autem subinda quipriae ipale Christiani effetum in Demtione in Sanctos quodammodo sundant; dum iis, qui
eorum instructioηs aut confisio gaudent, identidem eo endant tum novendiales , tum ιν iduanas devotiones , pecuIiaria Festa , ornatus imaginis altius Sancti, qui magis istis opus est , quam aliis qui idem faciunt ; aeu Nusquθque virtutem , sanctitatem ἐν potentiam Sancti sui super alios extollens, ex cusprotectione temporalia omnia ἐθη spiritualia hona promittit. Ra ipsa laudabiIis est electio alicullus Sancti in neutiarem nostrum intercesso remi sed cur bi is illi tam avide qti.
rant , ut concursus ad eorum Sanctos major fiat. non dicam: hoc unum assero , nemps , eam devotionem , quae ad veram non dueit, ides, ad illam qua Deit ut Deum a-mus,
Deo in sanctitate Ur Justitia serviamus, pr3ximumque diligamus , speciosam es e corticem sine nucleo ; quinimo superstitiosam penes tuum qui speret fore ut sub talis Sancti
protectione temporalem ae aeternam selicitarem consequatur , absque ilia substantiali δε- votione is pietate , quae verum chrisianum incit, ἐν cui Saηcti maximam dederunt
Speciatim ad ahiisus a cultu B. M. V. r movendos ita scribit laudatus Muratorius: Sciat
pcvulus unam esse Dei Matrem, ire fi variis titulis a variis Ecclesis em fraurnitatibus oppellatam , ἐν aequaliter in monta Carmelooc in Rosarii templo venerandam. Gloriosa in Caelo habitat , Iemper promIa ad intercedendum pro iis qui eam ex vero corde inia meant. iton titulus aut Iocus facit eam nobis bene molam , sed pietas illius qui ad ipsam confugit quae tamen pietas , maser in uno , quam in alio loco, seri potes: D haee est ratio , quare ante celebrioνes munificasImagines maior gratia heranda fit , dum nos , non eo deratione Dei , sed ob mad rei nostram fidem, fiduciamque, nyrae preeti exauditionem in praesenti necessitate noma unquam obtinemus . Neque dejunt fulti , ut, devotione absurda, Dei mi em mmculaι - , is alios Sanctos , Divino Redem
ptori anteferre videntur; desereries Proces onem Dominicam , ut ilii B. Metinis inter- t. Uid. etiam celebr. Casparis laudata: Uindiciae adversis Symhantas Juvavienses.
' Cons Instructio de Imminum cultu , publica eoncione , in L UDica tempto , diem rationis B. V Mariae habita ab Ireviviscopo Vindobone- , S. R. Imperii Princise , eae Comitibus de Mirari, be. ire. Vina Obonae, per Jof Κ ebten t76 t. quod insigne pastorale iactum ceu ipsum authorem dc Pasiorem Eminentissimum omni tempore venerabi
sta. XXV. Decreti de invoc. vener. reliqu.
cap 3. de reliqu. dc ven. sanct. Cl. de Riα-ger l. c. I. s V. tὶ Cl. de Ri ager l. e. vid. quoque Barb si de ossicio Episcopi allegatione 96. n. 1. m nens cap. Cit. derogatum esse per Concit. Trid. quod Episcopis authoritatem similes reliquias adprobandi restituit; nec non Espen, obsin can. 61. Concit. Lat. IV.
b Cl. de Riegger. l. c. ιὶ De hoc argumento ita scribit van-Εspe' in Observ. in can. 62. Concit. Lat. IV. venatitas reliquiarum quaestui subserviens , vetus
est in Eeelem malum. De quibusdam falsis
Monachis, quos circumcelliones vocat S. I
dorus mypalensis, scribit ipse : Alii Membra
Martyrum is tamen membra Maribrum sunt venditant. Lib. z. de Eecisis oll. cap. rs. Eandem execrabilem nundinationem bisee falsis Monachis attribuit S. Aquilinus Libro de
opere Monachorum cap. 23. in in codice Iu-yinianeo Lib. 3. de S. S. EeHef. contra hunc abusum Decretum legitqr : Nemo Mart res digrabat; nemo mercetur. Rodu bus Glaber Lib. 4. Hs. eap. 3. narrat de quodam jurtemporis blaterone cireumforaneo , quod -bus mortuorum', quae . a Iepulchris eruebar ,
maria sanctorum nomina imponens super iatiosos ac simplices homines passim deciperet, emunctis eorum marsupiis. Scribit quoqne S. Gregorius Lib. 3. Di o. quod quidam Mnaehi Graeci deprebens sint , qui mortuorum corpora in eampo iacentia efoderent , atque eorum ossa reconderent, servantes fibi, dum recederent. Qui diligenter distus, cur id facerent , eo et i sunt , quod illa ossa ad Graeciam essent tanquam sanctorum Nellavias
portaturi. - caeterum quod spectat aa. Reliquiarum recognitionem is approbationem curamque circa religiosum earum euisum ,
illud semper fixum manet, quod semetis finceritas ac veritas reliquiarum examinanda
ἐν inquirenda fit : ut quantum possibile est ,
praecaTeatur, ne salsae pro .eris passim Iubrepant earumque inde Religiosa veneratio is contemptum Deaiar. Ad hae fudisse ca
144쪽
DE CULTU DIVINO, SACRISQUE AC T.
-ndum , ut ab earum evisu omnis' fusterstitio is irreti iosa veneratio , ae praecipue omnis turpis quae ius . marcimonia longo absint. Et quamvis bodie non videamus Iaeras reliquias publice venales circunqerri , quin tamen non raro in earum cultu turpis quaedam mercimonia Ie immisceat , non dubium. Rectι enim notat hic Panormitantis , duplicem venalitatem circa Janctorum reliquias esse problestam. Prima est, eum vere veniuntur accepto pretio. Secunda, eum exinponuntur causa quaestus , ut habeantur Iargiores oblationes. Hae enim es quaedan larga venditio. Itaque merito flatuit praesenx canon , ut Praelati non turmIttant eos , qui ad eo um Ecelesias ea a venerationis accedunt variis C. vanis. firmentis , aut DLM documentis decipi, ficut in plerisque loeis Oecaona quaestus fieri consuevit.' Complures synodi de sacri Antistites nostrae Ecclesiae apud Uaninspen. P. I. Tit. XVI. relapsi fuerint occasione Cultur T. Hii, cubet e imaginis, eamque vertisse in suum Id
tam , quod vocarunt Suantovis . Occasionrhustus eventus monet Vir clarissmus. Ita perieuiarum est idololatris reeenter converse proponere cultum sanctorum eorumque imaginum , pri quam plene fuarint in notitia ari Dei. κx dubium, quin ad eam primisseetais pene necessariam dise Utinam γ eautionem reflexerat s nodus Eliberitana flatuens Canone 36. picturas in Eeele is esse non. dabere , nec quo colitur, aut adoratur in ρ rietibus depingi . Herum postituam sub Cono antina Magno ; ae sequentibur Christianis L nteratoribus Gentili us suas amittere c.epit vires s laesique christiani adiersus idol Iatriam sat i structi , Ο νοboeati vidererintur; sensim quoque sacrarum imaginum usus, earumque eutius apud Christianos admitti γνeeipi eis it : nec tamen ubiquε eodem te pore , nec pari ritu hic usus is cultus aia
cap. XII. leguntur statuissee : Si Discopus U- missus, mi probatus sum se itur. Et quidem deat , eam esse populi sui eirea aliquas san- scitur , apud Graecor saltem saeuia VI. aut
sistrum Matines aut reliquias inordinatam de Potionem , ut eae externo agendi modo sat appareat, honorem S. S. Sacramento debitum
ad sanctorum imagines potius, quam ad ipsum Venerabile referet . idque etiam non raro cum summo haereticorum scandalo; stoterit Epi eo pus praecipere , ne eum ipse Henerabiti sanctorum imagines rivi reliquiae ς iravi erantur.
' De antiquitate ritus , ut sine reliquiis altaria non consecrentur, infra occasione sacrarum rerum erit dicendi locus.
hi optimum et , ut etiam hic loquar ipsi Lsmis verbis Van- Espen P. II. sed . lI. Tit. I. e. 1. Tribus quidem ut minus seculis nullum
aut rarum fuisse in Ecelsis christianorum saerarum ima inum usum, aut externum cultum
fatendum .eis. Id autem eo creditur contigisse ootio, ne Gentilibus aut etiam Iudaeis oe-
eoo daretur suspirandi , Christianos 'trita , fete idololatriam non tam deseruisse , quam immutasse. Id Jam pridem annotavit sanctus. obardus Arehiepiscopus Lugdunensis se
Iibro de imaginibus num et'. scribens r Si enim sanctorum imagines, qui Lemonum culiatum dereliquerant, venet ariJuberentur, puto quod videretur iis non tari idola reliquit e, quam simulacra mulse. .aecedebat,nuod per externum imaginum notanter statuarum cultum recenter ad fidem ebristia. nam e oentilismo conversis oecam daretur , rursus in assuetum idololatricum euitum ime idendi, five ad eum revertendi . Hanc in rem observatu dignum est , quod narrat D. Fleury lib. r. suae Historiae num. 34. quod Russi primo conversi a tentili mo ad ebriastianis num, ρον Monachos Corbienses in Saxonia rursus is Ido latriam ἐγ gentilis is VII. ufum is cultum sacrarum rmurnum receptum uisse , atque seculo VIII. ita tuis
probatum is flabilitum; ut ἐν illarum paristium sancti mi issopi, eum adversus Ico noelastas , Ius eo raciores imaginum, etiam eum profusone sanguinis as rere, ἐν propugnare non dubitaverint . Sed is illud conflat, quod isti ae/rrimi sacrarum imaginum
stropugnatores , omnem etram suduerint adhibere edulionem, ne occasione usus aut cuiatus imaainum postulas in euhum idololatria eum inerderet. Hae dr ea a noluerunt admittere usum aut eustum statuarum, uti babetur ex Epistola sancti Germani Patria rebae Constantino litani ad Thomam Episcopum Claudiopolitanum: eo , quod fatuae nimiam eum idolorum mutieris Imilitudinem habere viderentur; is quas ideam simulacrorum oculis intuentium obiicerent: asseritque Molanus in historia saerarum imaginum etian num bodie scatuarum usum vel Fultum apud Graeeos non admitti. Hoe exemplo docemur, subinde eertarum imaginum', aut statuarum usum e templis esse amo Vendum, rames emrum urus aut cultus in se non est illicitus; fi praevideatur ex earum usu is cultu steriaeulum superstitiosi in idololatrici eutius p
pulo imminere . Quo vero temtore usus saerarum imaginum in clesia Romana e et
νψque Latinae eommunionis Melesiis fuerit receptus, non satis constat. me scitur, eum fusa admisum aetate S. Gregorii, uti patet exbiali cur Epistolis ad Serenum Episcopum Massiliensem : e quibus quoque intelisitar , quae fuerit eo temore earum Gelasiarume irea bune usum disciplina. - Hane a fauctissmo Pontifice circa ἐς inum usum ir
145쪽
cui tum expresem, ἐν probatam disciplinam, Iummo cum applausu amplexa Qere Gamia cana , aliaeque occidentalas E est,e ; aluo per duo M minus secuti tenaci δ retinuerunt, ut nimirum usum sacrarum imaginum ad instructionem Mιlium ratinendum censu inrisi ; sed ab earum adoratu, sive cultu omnixo abstinendum existimarint. Et quidem talediVeiplinae circa usum sacraram imaginum , circa exteriorem adoratum , Da cultum , adeo constanter instiserendum existimarunt Galia Ii, aliique Latinae Communionis Episcopi, ut .nec aucioritata senodi apud Ursam an. 37. ecAbratae, nee auctoritate Romanae Ecelsa , quae eo ormiter ad decretum hujus senodi exteriorem cultum , is adorationem Iacrarum imaginum admiserat, adulei potuerint, ut a sua disciplina recederent, ἐν cultum, seu adorationem saerarum imarinum probarent mel admitterent - ceteroquin certum
V, quod tametsi Gallicani aliique Latinae
Communionis Episeopi bonorariam adorationcm , exteriorem ue cultum sanctis imaginibus impendendum non judicarent , nequaquam tamen omnem eam adorationem , aut
cultum per so esse superstit um , aut idololatricum erederent ; sed scandalum poli rum, is imperiti vulgi duntaxat praecaverirntenderent. - Sed tamen varietas circa
usum is eiatum sanctarum imaginum , quae eo tempore inter Eecisas' intercedebat, Ecclesiarum illarum. Ommunionem fidisse non Iegitur. Neque enim ignorabant Romani Pomi ces ἐν Episcopi e rea usum ἐν eultum imaginum variam posse esse, salva fide, E
mat. cap. 13. imagines ex earum rerum ia
nere sunt, quae indifferentes nominantur, boces, qua ad salutem omnino necessariae non
sunt , nec ad substantiam Usam Religionis attinent; sed in potesate sunt Ecelera , ut
eas vel adhibeat, vel abluet , pro eo aruque satius esse decreverit. Quo vero tempore Gauicana eaeteraeque occidentales Ecet se bonorariam adorationem , is exteriorem cultum sanctarum imaginum, eonformiteν ad me rerum VII. Mod , nec non praxim ει- cloae Romana receperint, non aeque certum est.' Caepit Iconoctasta n secti initio seculi sui sub Leone Isailro , quem & in Imaginum de eas colentium pers tione Conflantimis pronymus dc Deo IV. sunt imitati . Cons Uan- Espen Disiere. in Synod. Nicaen. II. ubi etiam ea, quae Iconoctistae ex Scriptura, monumentis S. S. P trum, & traditione quaerebant patrocunia, resutata legi poterunt. Iὶ Cons. Va Espen P. II. S. II. Tit. I. cap. a. ubi adducuntur sanctiones Ecclesiasticae, quibus prohibentur imagines i. sistariter e m-- 2. venustate procaci pictae 3. quidquam exprimentes veritati scripturarum , traditionum aut Ecclesiallicae historiae adversum 4. habentes subscriptam, aut saltem ipia pictura indicatam promi ilionem sub eonditione certi cultus etiam certae liberationis animae cujusdam e purgat rio; aut propriae aeternae salutis ; aut mortis non subitaneae; de migrationis ex hac vita non sine sacramentis futurae ; aut cujuscumque demum rei certo obtinendae &c. &c. Enimvero Deus a. actionibus internis exinternisque a. supra omnes , ergo etiam 3. externo cultu , qui nullius erraturae cultum sibi
aequalem habeat , sed omnem longissime superet , est colendus. Subnecto his denuo verba Murλtorii l. e. cap. 13. Saepius videmus hunc magnum Deum publicae adorationi , paucis accensis candelis, expositum, ἐν Iuper idem altare Imaginem aliscus Sancti, nonnulla εReliquias majorι luminum pompa circumda -
tas . An decet , ut Dominus Dominantium
servi sui famulus mideatur ' HuJusmodi abusus directe repugnant Romanae Eecus Agen dis , multisque aliis Sum. Pontificum ordia nationibus: omnis viditans Discopus has vetat is alias hujusmodi transeressones , in quarsaeus eadunt qui tantummodo ad eorum Sanctum extollendum intenti , in domo Dei absurdas novitates comparant; ἐγ nibilominustam clara ruandata saera publice posthabita videmus . Traecipuum est Mandatum seduli Pontificu Clementi XI. die dio. Ian. 27o . Romae editum , M Jubentis : Quum Hostia chari ira publieae adoraιioni exponitur ,-ngs illius altaris imagines obivantur , nullae reliquiae , eriles fatuaeve super illo
ponantur , mretio minus quae Purratorii annmas e gunt , ut nullo pacto aliquid ex iis cerni possit μ . Uthram hujusmodi salutaria Iuga ubique gentium eunita fant , illaquo omnes is singuli stia ae Iolieite exequantur l In laudata dissertatione Camilli Blasii Auximatis de sesto Cordis Iesu Romae impressa ,& adprobata cap. 49. & 39. demonstrantur musae, ob quas prUeribi meretur etiam ima-αο, quae eor christi intestinum per scissi pectoris hiatum visendum satis immode e beentra rei ipsus veritatem exhibet, nee non imago νπraesentans solum cor eruei a xum.
Imagini Cordis Iesu presserenda cum . ο- οιο imago crucifixi.
Non vereor, ne incuses, quod tot lo gioribus Uan-Espen & Muratorii locis de verbo ad verbum exscriptis paginas hujus operis multiplicaverim. Fateor ipse , haee qtiae dicenda erant , paucioribus verbis propriis a me dici potuisse; verum a. potius alienis ta torum virorum verbis in paginarum exilitatem, quam verbis meis in epilacumque offendere volebam
146쪽
labam, χ. loea a me exscripta adeo judicavi confideratione digna, ut non cujtisvis arbitrio relinquere voluerim ea in ipso Fonte aperienda ;cumque ea ipsa se r oretenus adposuisse' , commodum non esse non potest 3. ut hisiae etiam Typis illatim inserta habeantur , denique a. ubi summo Augustissimorum nostrorum Pri eipum beneficio ipsa collegia Iuris nulli faciunt sumptus , quomodo in considerationem venite Poterunt ea , quae in aliquot plures paginas sunt impendenda λ Minime omnium vero mihi dicatur, ejusmodi ad aliam potius quam ad n rq Istram scientiam pertinere. Etenim dum ea n nishisi sit, ratione Canonum exponimus , dum canones de iis qt-m plurimi extant , dum e dem cum hisce canonibus etiam a U--Εsimuin Iure Melesiastico tractantur , neque etiam in ulla alia iurisprudentiae parte haec tractari solent , jam hae ex parte salvi semus . verisissimumque est ex parte altera : ad formanis dos viros Ecclesiae & reipublicae utiles iaquibusvis moralium disciplinanim seriptis atque cathedris hare nunquam alis inculcari posse.
S. 389. .aestimationem sacrorum Ecclesiae nostrae rituum ut & eordi sumamus &promoveamus apud alios, eo ipis opus est, quod circa illam nostrorum eanonum tenore XI. notari volumus; nempe , I. inculcandum esse populo , absque laesione unitatis fieri posse mutari ritus, quantumvis antiquitate venerandos, ubi id convenire visum fuerit a) χ. judicium hac in parte esse quidem penes Episi copos g. 1 3. ν) ita tamen , ut jura summorum Principum divina lege & veteris Eoelesiae praxi stabilita stiva maneat Io I. n. h. 3 3. veluti varietas rituum non ossicit unitati fidei, ita obligationem esse uniuscujusque , ut ritus suae Ecclesiae servet se) praecipue etiam eirca quasdam observantias populi d Proeemones e peregrinationes f) & constaternitates g g. Ios. n. e. omni studio adlaborari debere, ne interveniat abusus, aut qui intervenere , ut sensim sine sensu & potio, mum sedula & sincera instructione minuantur h .
, I. ad Cor. XI. 34. S. Augullinus Ep.s4. q. s. e quam forta Eeevam veneris .e1us marem serva , si cuiquam non vis essι scandalo, nee quemquam Tibi. S. Aug. Ep. 34.
d Praeeistus ait Uan-Ε-n P. III. Tit. IV. cap. s. attendere debent pastores , , allaborandum erit circa observantias , a quibus non tantum populus Derat eo ervationem aut oeuperationem rerum temporalium , aut viatae humanae , sed insuper emolumentum aliis quod in Ecclesiasticos aut eorum Eeelefas vel communitates ex iis redundat . Incredibila
enim es , quam Deus similes observantiae etiam emidenter superstitiose invalescant reum invaluerint , quam disculter aboleri queant . Dum similium observationum abolitis tentatur, imo vel in quaestionem deducitur , mox clamores in populo excitantur, quo ipse religiosus Sanctorum vel imaginum aut retia quiarum exitus , aut probatus ab Ecclesia ritus abolendi essent: nibitque nisi ratus aviatae religionis retinendae auditur, ἐν auribus popularibus inclamatur ; quibus excitatus populus elamat non secus atquε clamabat AD populus r Magna Diana ubefiorum , excatatus a Demetr ο ἐν sociis Hus , specie venerationis in Dianam H me tenvium'. sed rein ipsa, quia Demetrius argentarius faciens aedes
E MI D:roduct. in Jus Eccles Tom. IV. argenteas Dianae , praestabat artificibus non
Textus is eos, qui hujusmodi erant osti ces , dixit: viri. scitis quia de hoe artificio
es nobis aequisio. AG. c. as. α M., si attendas genuina motiva eorum, quἱ maximessint populum contra abolitionem harum ob
Iervationum , er adversus Episcopos , pastores earum abolitionem meditantes excitare , indubie patebit, eos Ion absimili motivo fluet . quo Demetrius. 6 que Iocii pro conservatione venerationis Dianae Husive templi, contra Paulum ἐν Apostolos seditionem excitabant : Quia de hoe arti io est nobis
ε Propter commissos abusis statuita. as 36 Synodus Coloniense , ut Proeeisiones ante hac extra Ecelesuun per agros ἐν eampos habitae de emero intra septa Melesiarum renaiso ferent, ac ut in rompto , loco I reationisis peculiariter dedicato , oretur Deus , baia tumus tum pius rei ac tempori convenisnseommonitorius sermo . Van-Εspen P. I. Titi
q. s. & VI. f. I. a. 3. 4. ubi post plura demi ditionibus & peregrinationisus in tetram sanctam relata porro ita seribit -: -ntaeum oue demum sanctis bifee locis veneratio δε- beatur , Relieis Christi Domini iisdem non est alligata , prout. ipsemet nobis declaravit dicens et quia venis hora , quando neque In
147쪽
monte hoc , neσae in Ierofobmis adorabilis Patrem, sed ubivis in Diritu cy veritata rAtqua ad eorrigendum illum erga certum Deum ae templum materiais Iudaeorum astectum voluit, ut Hierogia madestrueretur , nec termisti unquam , ut templum reaedificatum fuerit. AEquivoce Aquitur, quyquis Paωsinam vocat haereditatem Domini , ac terram
populo suo promissam r expressiones erusmodi in s 1u pronis-Iiterati non no veterito amenta conveniebant, ac novo in Murato
solum sensu anticari possunt . mreuitas . quam Salvator noster sanguine suo aequi vit, est Eeeluia e us ex omnibus nationibus congregata, sin terra, quam eidem promisit, di 'patria eaeustis parati esse debamus ad
vitam pro isto mveniam , hoc vero exequiamur , dum omnis teneris p ecutiones, tommenta ae morum potius fusinemur , quam eum abnegemus , in gratiam Vus amittamus : nassibi nobis praecepit insistas armis invadendo nostram exponers vitam, irspem missum est Martyres a pellare eos , qui comtra infideles daeartania Meubuere , id bello pro relirions unice suscepto convenit . Quingenti ἐν ultra anni, ex quo saracaeni Pa finam aequisiverant , usque ad primam expeditionem S. effluxerunt. , ἐν non video , quod reliola ebri lana in genera magnam
axinde Lefactionem passa fuarit , me quod pqstea maris floruerit, inebendo . Deniqua
exprobrationes, quae in Trine ins exstediti nem saeram eomisari detractantes Ubrabam tur, in eorum quoque praeraee res alios saTrine 'es maximo erga Religionem zelo anL
se Dividunt confraternitates in Dieases Aceeeu Uieas ; de istis itummodo, non de illis, nisi quatenus potissimum sibi propria sacella de offeta di ina in Ecclesiis haboni, atque eaternis ceu ecclesiallicae tum spectari queunt, nobis sermo est . Et quidem si siub eonis remitatibus quaeriimque milegia religionis ergo instituta intelligantur , ejus Hi jam suere te Pre gentilium, uti patet eae l. r. ff. de collegiis Ac corporibus, HL Gcthos edus ad hancile em
not. g. r. In EGIesia autem christiana jam etiam muli1 siis de iis Concilium Nannete se ean. 1 f. conquerebatur . Varii eonfiaternitatum institutariim fitere fines , eo generatim reducendi, ut plures in unum e Mariarati se arctiori viseula eolligati mutuo exemplo aApietatis opera exeitentur, ἐν mutuis prectabus, ἐν bonis operibus Juventur . Uti Vanis E in P. IIJ S. IV. Tit. VI. cap. 6. refert. Et dIus Carlerius Deeanus cameraeensis e eam Pateibus coxeilii Basileensis refutans e rores Boiamorum, qui ipsum eonfraternitatum institutum reprobabant, rectum finem earu-
bis verbis exqUuis. Nos μην δε sa it ita confraternitates ipse, imo honestatis titulum habent, parere possunt fructum..Nam frater , qui juvatur a fratra i est quo civitas
firma', Proverbiorum 13. Licet enim suffragia EccIsae pro ni omnibus in unita se Hus exi- sentibus ex 'arta caritatis, qua aeon quaerit quae sua sunt, sed omnia communia , ut dieit cm tuus r. Cor. c. r3. v. s. tamen eπparta intentionis , his quibus anileantur . prosint magis quam aliis . ει ρον Me infliaru- , eo necis vel permi se sunt eosarer,
nitates ipsae . Recensentur apud eundem A thorem constitutiones Eeel allicae , per quasi ungitur, ut a. nulla confraternitas sub prae textu cujuscumque privit ii sine licentu Epis.copi erigatur, veluti est Bulla Clementis VIII. quae incipit a ticumque. 1. ut statuta confraternitatum & asprobationi & eorrectioni ordin riorum subjaceant. 3. ejusmodi tempori & conveniant , verae ae ibi idae pietatis opera praescribant . ne quidquam contineaent , quod ossetis publicis & necessariis Religionis ossiciat , vel ipss forsan eon fratribus periculum aliquod peccati ingerere posset. a. Iuramenta super observatione huiusmodi statutorum nee praestentur me exigantur . s. Exercitia consitariternitatum publicis Ecclesiarum parochialium osciis non obsint. 6. Episcopi consitaternitates visitent, etiamsi sint in Ecclesiis Regularim , praetereaque r. aliquis dsignetur, qui invigilet confraternitatibus ; in iisdem nee g. comessationes tolerentur, nee p. quaestiis illiciti; ro. eliminentur etiam , quae in quibusdam libelliseonfiaternitatum occurrunt abominandam superstitionem; vanam fiduciam aut quasvis vulgares traditiones sq. 24. 37 ., Aventia; promittentia stib certo numero Missarum vel precum certam e purgatorio liberationem, exorbitantesve indulgentias continentia.
bὶ Per sedulam nempe, sinceramque instruis
ctionem adlaborari debent duo . I. ut ritus , quos Ecclesia adhibet , populo rite exponantiu& commendentur. a. ut in eos invehatur abuisses, qui ex ignorintia & superstitione interv nere . Cons. meus ordo Princip. Pars II. β. 24'ubi Ac indieantur lora , demonstrantia antiquitatem benedictionum , quae in nostra Ecclesia apud certas persinas, certas res simpliciter humano usi ii destinatas, de res cultui divino consecrandas adhibentur.
Ritus mirificati ovis mih partum , de quo in Lib. III. Decret. Titulus XLVII. nequaquam hodie lege injungitur , em olim in
in veteri testamento proeptus erat . Levit. XII. sed seminatum devotioni relinquitur. Cons. Dill. v. tan. a. cap. un. eiti Titi capitu . Caroli. M. L. vl. cap. 2o . Gonralea ad cit.
148쪽
DE CULTU DIUINO, SACRISQUE AC T. Ma
s 3 o. Ad intelligenda XII. ea, quae de obstruatione jejuniorum in constitutio nitia Eeelesiae nostrae habentur, sciendum est T. dum Ecclesiis nostra requirit jeja niam nata rate veluti in sumtione Eucharistiae g. 38Q. n. I. sub eo intelligi abstitinentiam ab omni prorsus cibo sa) χ. dum vero lamplieiter jejaniam Melasgameum injungitur , abstinentiam a pluribus resectionibus & certo ciborum genere praecipi b) 3. jejunium prout hodie in Ecclesia nostra observatur, initio spontanea Delium pietate, dein consuetudine hujus illiusve Ecclesiae particulari , post hae consuetudine universali, & demum expressis etiam lmibus , ob servorem tepescentem perlatis . introductum & firmatum suisse se ipsum tamen modum jejunandi , ut etiam
modum abstinendi a ramibus non ubique eundem , atque adeo in quavis provi cia ejus consuetudinem servandam esse d . ad ab tinentiam a carnibus teneri omnes christianos septimum aetatis annum egressos, si non dispensitionem sint conissaeuti e in o. ad jejunium autem obligari omnes , qui annum vigesimn m compi
vere si non ob impotentiam g) aut laborem ch aut pietatem si) aut aliam
justam causam per Ecclesiae Antistites probatam ipus dispentatio concessa λ .
consecta can. to. Ieiunium igitur Ecclesiasti in continet tria , r. abstinentiem a carnibus , Municam resectionem, 3. tempus pro hac rese
ctione praescriptum , quod olim fuit vespertinum , seu post occasum selis , subinde autem ita mutatum , ut hodie hora circa meridiem ordinaria soleat cibus sumi, & vesperi collatiuncula permittatur . Cl. de Riegger l. e. Nel quam vero existimes hisce legibus satisfieri. siquidem abstinentiam a carnibus. observe eue α. ila tuto tempore unica resectio materialiter sumatur . scilicet per modum unius res uionis sese tamdiu cibi, relinquendo, ut etiam piscium esus non infirmitatis Iolatium, sed luxuriae pariat incendium - abstinent am a earianibus sumptu oribus marinarum beluarum
conviviis praeparatis fudiose supplendo vi-ns quaque usque ad ebrietatem bibesdo ;videatur de hisω omnibus cit. Dist. IV. can. 6. Diu jejunium quati simiae fuit protractum ad vesperum; jejunium vero seriae quartae & sextae finiebatur Nona seu tertia nostra pomeridiana , & quidem jejunia , quae Nona cessabant. dicebantur dimidiata , quae a tem pertracta ad vesperam , plena nuncuρο-
ic r. sertum sane non habetur , quandoca rit jejunium quadragesimae s u. 24. α α uti hodie observatur, atque num ab horis, num a diebus , num ex alia ratione quadragesimale
dicatur. a. Neque scitur etiam certo, qua Ο -
rint jejuni quatuor temporum , quamvis imeelligamus ex canonibus ea pridem in hune Mnem invaluisse, ut pia corporis castigatione &Poenitentiae operibus a Deo digni Ecelesiae Mi- ri impetrentur, atque ideo etiam extra Me,e 3-rum ten ra ordinationes non iacile avi
missas fuisse s . a94. 4 a. De jejuniis qlinque heldoviatilibus non
certum initium novimus; solum certi de hoc , quod illa initio die mercurii & veneris fuerint, subinde autem in Ecclesiis oecidentalibus jej nium seriae quartae in fabathum translatum, &denique Me hebdomadalia klunia ad solam ab. stinentiam a cibis restricta sint. 4. Denique circa reliqliorum jejuniorum ortiginem scimus , ea ideo introducta fuisse ; ut animi fidelium ad imminens aliquod festum prae p rentur dc nomen violliarum hisce jejuniis remansisse, quamvis stolatae sint nocturnae illae vigiliae , uuae iis quondam adjungebantur . L
Uid. em xx. Dist. XII. cap. fin. de observjejun. Tertullianus de jejun. cap. 2. Origenes. Hom. X. in Levit. Clemens Alexand. Suom. Lib. VII. cap. 7. Socrat. Hist. Ecelet L. VILeap. Q. Euseb. Hist. Eccles Lib. U. cap. 24. Cassian. Collat. XXI. cap. 24. 23. 3 . Sem
nes S. Leonis de jejun. quatuor temp. Gelasii Ep. 6. ad Epist. Lucaα Cap. Reg. Franci Lib. VI. cap. xεῖ. Benedictus XIV. de synod. DiomUL Ull. cap. 34. Hospiniaα de orig. sest. cap. 7. Van-Espen P. II. Tit. IX. cap. a. & in caru69. Apost. P. Zech. de juri rer. sin. II. Titi XXI. β. 44s. μ' Qui adversus antiquitates jejuniorivn aia serri solent canones, tantummio probant, illos antiquitus condemnatos suisse , qui abstinebanta carnibus tanquam ab immundis, aut jejunium diebus dominicis & sestis ex mera contumacia& quodam pharisiico singularitatis spiritu aliis jejuniis Eeci meis abstituebant. Cons Ua
Espen in can. 19. Grangrens. in can. 33. APQ.
ut quibus diebus a earne animalium abstinemus , ab omnibus quoque , quae sementinam carnis trabunt originem , JHunemus : a Iacta videri et caseo ovis . Uerum id in Gemmania non emtinet . Imo Hispani die Sabathi intestinis anima)uim utuntur, & in Gallia quae-
149쪽
dam provinciae a die Nativitatis Domini usque ad sellium Purifieationis nee a carnibus die s Mihi abstinent.' Si festum Nativitatis occurrit sexta seria :licitum est omnibus carnes comedere , eX-cπtis Professis de voventibus . cap. 3. de obsienIn. e Cl. de Riegger l. e. c. q. 43. fi Cl. de RimgCr l. C. . . . . t Hac ratione excusantur a Iejunio infirmi , convalescentes , praegnantes M. CL de Rictger I. C. sv) Intelliguntur operae t. omnino laboriosae, 2. ex necessitate susceptae, & quibus durantibus 3. absque incommodo jejunari non posset. CL de merger .l. c. si Si generatim labores ea ratione , quam exposuimus , a bejunio excusent , etiam operametatis , religionis ac misericordiae eadem ratione non excusare non possunt . Cl. de Rie
λὶ vid. de histe omnibus cap. a. de obsjejuna' Quod ad dispensationes adtinet , non emente dimittas ea, quae retuli stipra n
Si dispensatum est quoad eomestionem carnium, per id unum nequaquam simul quoia secundam resectionem dispensatum esse dici potest. vid. Constit. Benedict. XIV. de 3o. May & xet. Augulu x74 i. & io. Iunia. 1744. TomI. Bull.
s. 3pr. si vota g. Ios. n. h. eorumque finem examinemus , totum cujusque voventis negotium in eo consstere debet, ut is sponte ac deliberate supremo Nuia mini promittat ejusmodi quoddam speciale opus , quo singularem suum ardorem illud seu immediate seu mediate colendi explere atque eommonstrare valeat . Ethoe quidem considerato nobis XIl L sere omnia , quae ad doruinam votorum
pertinent, confestim ceu mera corollaria patefiunt . a . i . a ΗIne loeo tritae des nitionis tos. Eam de opere Hu ossi, quod eo=fert ad δε-
noti h. concinnius dici posset votum emespon- gularem ardorem in genurno cus cultu com-raneam is, deliberatam promissionem Deo Ia- monstrandum.
g. 392. Enimvero ex hoc sequitur I. omnes & solos illos vovere posse , qui nec lataienti rationis usu, nee facultate morali quidquam promittendi destituuntur a x praeter divisionem votorum in summa & minus Iolennia , quae ex sola constitutione Ecclesiae est inventa g. 36o. n. e.) tb partim ratione ipsus objecti partim xatione modi vota porro in reHia, personalia & mixta . in pura & eonditionata ; in 'expressa & laeua distingui se 3. eum res phusice vel moraliter impossibiles ad genuinum Dei cultum reterri nequeant d nec etiam res indiferentes ad singularem in divino cultu servorem commonstrandum idoneae sint, se in te hujusmodi haudquaquam vota emitti posse . ρ votum generatim obligare ad sui implementum f atque nee id s. ultra necessitatem differri g) nee 6. elusorium esse debere hin mnon adesse autem obligationem ex voto irritato i) atque ceterum 8. obligati nem cujuscumque voti laxari dispensatione si )aut Io. commutari in aliam
I aut II. desectu materiae m vel sublata primaria finali causa cn prorsus
Cetare posse. Isa) L. o. ff. de pollicit. S. Thomas, 2. I.
bin Cap. un. de voti in 6. e Naturais enim est , ut prouti votum , vel de re in gratiam tertii praestanda, vel de sedo solum vovente concernente , vel de hoc utroque , vel stib conditione , vel absqite ea , vel exprine vel tacite, id est , agendo quid , cui votum annexum est, emittitur, ita vel in eao rei in mixtum , porro vel Hrum , vel eonditionatum , denique vel in expressum vel
cd Hujusmodi etiam sint, quae quidem videntur aliquid licitum intendere , sed post, prava hypothesi ; porro quae sine aliorum ii sone di praejudicio adimpleri nequeunt. Tum igitur praevalere debet illud Isidori Hispalensis: in malis promissis rese inde fidem , in tumi voto muto decretum , quod in cord e vovisti , nosaeias. Impia enim es momum, quae scelem adimpletur, can. s. XXII. q. 4. ε Sed & in cassum metiora in abstracto ,
si non simul meliora in eonereto sint, vovenda obtruduntur. Enimvero potest quidquam huic esse melius, non item ill I. Atque igitur nee haesitandum est, num votum de assii mendo
150쪽
DE CULTU DIVINQ, SACRISQUE AC T
eoniugali statu a quibusdam emitti queat. iid negant , pensitent tantummodo singula i laverba, quae pro vero ac prudentissimo fio ge lo Paulus Apostolus , I. ad Cor. VII. v. 7. & seq. scripsit: Holo enim omnas vos vis ficut
EoNυM est illis , si , permaneant, Leut ir
e νο , Quod si se non contineant, NUBANT ;MELIUs enim est ΦBERE quam uri. His itaque si nubere MELIUs est , quomodo illa voti definitio, quod sit promissio hontanea ac d Iiberata Deo facta DE MELIORt Bom , non ratim subinde apud quosdam in matrimonii votum quadrabit quomodo non supremo Numini , quod per 'ulum loquebatur , gratissimum foret, si eiusmodi , qui se non continent , ad istud incontinentiae suae remedium sese voto obstriuerent . Cxp. 6. de voto, Deut. XXIII. a.&a3. Pulm. LXXV. 12.
Nempe in hoe differt votum a proposito , ruod istud bactenus non obligat, cum aliude ; sibi quid promnere 1 -nu decernere , aliud Deo quid pollicera cum intentione se
Deo obtiσandi , cap. 3. de voti Cl. de Ri ger l. c. g. 6IT. ou obligatio voti realis ira est firmata, ut is, in cuius gratiam res voto promissa ell, jure Iaersecto gaudeat eandem exigendi a vovem te ejusve heredibus , id quod secus est in m sonali loto, utpote quod persenam solius -- ventis non egrisitur. Inde autem simul devotis mixtis , ne in iis adimplendis aut alius anxietate torqueatur, aut alius ruminando , num reale suerit personalis accessorium vel principale, levissima quaerat effugia, tutissime concludendum: etsi id, quod in voto personale est , per ipsum voventem impleri nequeat; illud tamen , quod in eodem est reale , a vovente per alium impleri debere. Alabam : a voventa per alium. Enimvero tantum vovens ejusque haeredes tenenciir, atque alteri miliam re sua satisfaciendi voto stiterius fine n emitas imponi nequit. Hinc etiam ex voto agommunitate integra iacto posteris nulla nascitur obligatio , nisi aliquam vel ultronea posterorum ratitabitio, vel statutum , vel legitima
consuetudo inducat. Vid. cap. 6. de mi. cap. 6. de his, quae vi mei. cap. 6. de testam. cap. 18. de cens. Silarra Tom. II. de relig. Trin. IV. devoti L. IV. Cap. 9. & II.
Differentia inter votum simplex dc solemne jam supra . 36o. notae. intelleximus eam esse , ut hoc actum oppositum invalidum, illud tantummodo illicitum faciat, cap. 3. 4. qtii
' ' Patet ad expletionem voti conditionati neminem teneri, nisi conditione existente, o que eum , a quo executio in certum diem conjecta &simul dies finiendae obligationis causa adiectus est, elapse die ad hujusmodi votum adimplendum obligari. Cl. de Riegger loc. citag. 61 . t Non tardabis Domino tuo reddera Notum, quod vovisti, quia requiret illud Dominus tuus , si moratus fueris , reputabitur tibi in peccatum, Deuter. cap. XXIII. xx. temiversatio sine & mora ardori dc promptitudini, atque igitur intimo voti pretio op
bὶ Si votum quoad quantitatem aut qualitatem indeterminate suit conceptum , aut si obl*urum est , quid re quantum voto suerit comprehensum; ego quidem judico: ante alia de deponendo dubio esse laborandum , ut nimiriim illud , quod voto nostro comprehensim suisse sortiora argumenta indicant, relictis illis , quae minus probabilia sunt, tuto ampli ctamur. 9uod si deponi dubium nequit, tum per me licet sume regulam jur. 3o. in 6. ubi Acitur: minimum esse sequendum. Qua in dubio operatione propterea nos pecrandi , at que votum , quod fortasse in majus xliquid fuerat conceptum, violandi periculo non exponemus, quia non ex nostro judicio , sed allata
decisone Ecclesiae , quae ejus i actiones dirigendas habet, minimum sequimur. Quod si
votum quoad quantitatem ac qualitatem non determinatum erat, patet quantitatem dc qualitatem vel ideo , quia ad certam se nondum obligaverat vovens , ab ejusdem arbitrio pendere, ita tamen, ut is in conscientia qualita. tem praestue teneatur, qua non supremo Numini illudere , non aliquid promptitudini in ossiciis erga Deum potius contrarium velle via deri posset. Atque semper ad finem omnis v
ti , senuique ad id eli reflectendum, quod regula est. cap. 3α desumta ex l. p. ff. de re Iur. Der L. Σω. e . ita explicetur : Quoties nou'ne captions investigari potes , eluendum
est , quod minimum babet iniquitatis . Annon autem tutius erit minusque iniquitatis habebit , saltem tale aliquid eligere , quod finicujusque voti respondet, dc pro viribus potius ardorem ossicia erga Deum explendi , quam taedium & effugium in iis manifestat . Enimvero etiam Ius Canonicum in cap. 43. de re
Iur. subnectit: Inspicimus in obscuris , quodes verisimilius, veI quod plerumque fieri comsuevit. Verisimilius autem est, ut is , qui ad
vovendum movetur dc vovet, tum profecto non illorum , quae potest , prorsus minimum , sed saltem quidquam majori servori commo straro aptum intendat. i, Milicet eum actus subditorum non sint in plena eorum potestate, sed quatenus subditi sunt, a superioribus deωndeant β. I. n. h. 36o n. d. atque etiam injurejur. intritiei debeat Di 9 in ZOd by i