장음표시 사용
131쪽
rissimus: Quantum ad communicantes ἰ ceristum es, Mi uin primitus sis institutam, om-n6que orationes ita esse ordinatas , ut non tantum sacerdos, sed is adflantes communi- card supponantur , immo soli 1ere eommunicantes Iaer io interesse pnebantur . Micro IV. de eccles observ. cap. 13. Tepescente aurem Jervore , communio illa quotidiana subsis utis Missis redacta est ad saeros mini ros altari a sentes, non improbante, sed pietatem pristinam optante Ecclesia . Trid. Ses XXII. Cap. 6. ae Sacris Mis . Dein is frequentia populi desiderabatur. At Seculo IX. invaluit hodiernum genus Missae privata , quae a quibusdam istitaria dicta fuit , es , quod sacerdos solus nemine ministrante aut prasente ea perageret. Hae missis primum in monaseriis a Monachis frequentatae , sensim
etiam ad presb=teros ieculares transierunι . Sed mox improbatae sunt tanquam primario
Missae instituto, ritibusque ecclesiasicis parum
coacit. Tari U. VI. Lib. I. cap. 43. Ditur receptum os, ut saltem unus ἐν mas Iacerdoti ministrans ad flat. Reprobat omnino conis foetudinem ad talem functionem pueros quos eumque petulantissimos admittendi Han- yen Iur. Eecus univ. P. II. S. I. tit. V. Cap. III. dὶ Multi alioqui ad Me, simul ratione beneficii 3c ossicii Ecelesiastici tenentur velliti parochi aliique beneficia citrata oblitientes , dum iisdem diebus ad missae auditionem populus Christianus ex praerepto Eeelesiastico oblitatur , Luci XXII. Trident. Sest . XXII. Cap. i. de ficta Mis . Sess. XXIII. Cap. x 4. de Iri. cap. s. de celebr. Miss . Gomaira , in cit. mp. Epistoris quidem quotidiana celebratio tonis mendatur Cap. fin. de privit. in 6. Satis iaciunt tamen ipsi ceterique Ecelesiarum praelati , si curent, ut in Ecclesiis suis quotidie saltem una milia celebretur. Cap. D. de Cele . Miu . CL de Rierter i. e. q. 784. eὶ Plane Ierendum non est, aites. de Rim-ger L α β. 78 s. ut ignoti ἐν vagantes sacerdotes ad saeνa m steria elebranda passim admittantur. Hinc S nod. Triaestatuit: Hulus clericus peregrinus De eommendatitiis sui ιrdinarii Arieris ab ulu Episcopo ad divinaeelebranda . is saeramenta administranda admittatur . Seg. XXVI. cap. I 6. Add. De eret. de obser. Θ evit. in celebr. Mig. Id in Ecclesis etiam regulaesum licet exemtis Obtinere dubium non est. Ergo nullus ex aliena diates , fine literit ordinarii sui , in
auibus non tantum ordinum susceptorum, sedis vitae morumqMe testimonium Wrbibeatur , ad sacra celebranda admittendus est , is
nec istis quidem instructus fine speriali Parochi licentia. Han- pen L. c. CV. IX.sD Dum pauci erant iacerdotes, eodem die,& praesertim majoribus anni festivitatibus sacerdos pluries sacrificare poterat; cum tempora autem ei. de Rieuer l. c. g. 786. numero Presbyterorum inmalescente ἐν fervors r
mittente cautum est, ut singulis diabus semeI tantum singuli sacrificarent , praeterquam insolennitate natali Domini , qua trium Missa rum celebratio euitis sacerdoti permissa est .can. II. Disi a. di consecr. can. 32. dist. I. da consecrat. cap. 3. , 12. b. t. . t Iure certa hora celebrationi mi non determinata, usu tamem receptum es , ut extra 2 atalem Domini regulariter ante
aurorae initium non per atur , , po -- ridiem non inchoatur feeisse privilegιo. L cus de Jura communi is ordinaria est Ecclesia, vel consecrata aut saltem benedicta ,
inque ea altare consecratum . Cau. II. 11.
bὶ Oblationi panis , vini , prosi uitur
l. c. β. at . G. cla Rirarer , inter missarum sole runia antii uirus a taleis Afri solitae, successit EDemosna pecuniaria pre Hiero celebranti anto vel post missam eonara , quam honorarium aut stipendium Missae hodie me mus. Hine factum est , ut ob modicam hane
stipem quivis fistulas missas pro se, vel alia specialiter eelebrari , is adplicari postularet , crederetque . Coepit haec opinis seculo VIII. ; maris seculo Xί tandem ubique possim secuti XII. inuata it. Han-FDen L. c. crest. IX. Mabillon in Praefat. ad p. 1. Sec. III. benedict. n. 62. Chrodeg. Discop. Metens is
si Utar denuo verbis Cl. de Riegier. I c. q. 79o. sacerdotes vero observare debent, x. ne suo agendi modo de honoraria mereari via deantur. x. Ne ordinari cupiant pro utilitata sua nn Ecclesiae, adeoque ne de celebratione milis artem saetant de pane lucrando 3. ne regulares, qui ex bonorariis missarum victum quaerere solent, omnes , modo .etatem adii rint, ad sacerdotium mittant, bon ram quatidiani lucrandi causa . Insuper 4: meminerint . ea tanquam fidelium oblationes, Nee senas in sustentationem ministrorum eccles' factas, non secus , ac alias oblationas bonis ecclesiasticis esse adnumerandas , adeoque falsam esse doctorum ideam , qui ea quas patrimonialibus clericorum adcensent. Boet Em. a cap. a. de testam. n. 8 . Trident. is Decret. de olerv. ἐν evit. in celebri Misi Consuetudo non obstantibus quibus iam eanonibus passim ρermittit omnibus sa-,cerdotibus etiam divitibus accipere eleem
132쪽
DE CULTU DIVINO, SACRI 3QUE A Gr
iliis Du bonorariis mssarum Late cloit Beneia dictus XIV. de Synod. Diaeces l. V C. s. 9.xo. ἐν in Instit. Eec9. 36. sa. item de Sacris miris, Sect. II. g. 19. Θ 2o. videlicet sollieite instruendus is m nendus est popuIus t. na bonorarium Utad ha-hsat tanquam pretium sacrificii , sed ut m
luntariam oblaιionem. 1. Ne in numero ἐγmagnitudina honorariorum nimium confidat ,
quo eorum sola oblatione virtutem sacrificii conjequatur 1. ut potius satagat fidem is charitatem prumaue eordis adyteyum in se excitare , quam adcumulare nummos , quibus
multis sacrificia pro se offerri curet . 4. sectos pauperes non secus ae dilites se sacrificii participes faeere possint . s. i Quod nullibi praeceptum fit, ut quis missam pro Ioeelebrari curet; bena vera , quoi Ecclesia a suis primordiis rigide mandaverit , diebus Dominicis estisque missarum Solemniis devote adflare. Uan- mn l. e. east. V Tridenti fessXXII. cap. x die sacris Missae . CL de Riu-ger. l. e. q. 789. ' Praeter illa, quae Cl. de Riegger l. l. c. e. habet , plura alia illustrat Cl. Uan-Espen , de quibus Uud eum legendis , quia ad notionem factitati missae & enrillianorum circa id antiquitatum notitiam periinent , vel ideo Iuris Ecelesiasti ei studiosus saltem monendus est. Μο-nebo autem tantum exponendo eorum stim-ria , & haec quoque issis verbis Uan-E nexponam; scilicet x. οιim existimatum suis,
eum , qui a missa publiea sive parochiati se
absentabat , ab Ecelsae unitate recedere ;nullum alienum paroebianum ad missa ruri
lennia recipi potuisse , tr exorta demum seculo in controversia super obligations misesam parochialem . frequentandi deeiaratumese , populum de Dre ad id reneri , atquasnodum Tridentinam Seg 21. Decreto de observ. ἐν emit. in celebr. Misse eandem oblia satione uπUuisse , 1.ὶ missas peruliares θη-
dationum G, eon fraternitatum incia in Ecelestis Cathedratibus eoi elatis is monasteriorum ita ordinari debere , ut populus a parochiali ineu non impediatur abstraha tur, 3. Missam parochialem statuta hora semper celebrandam ἐν nee diserendam nec ae- celerandam esse ad nutum Niobilium, a. ad promovendam parochialem missam iam priadem constitutum esse , ut Ecelesta parochialis plures ecave maJores eam nas habeat , quarum puhu populum ad oscium eonvocet. Negularium vero Ecclesiae , particularia
sacella De oratoria unam tantum campa-ἡviam habeant . Extrari un. de o c. cu- sod. inti Com. S. Carolus in concit. Mediol.
IV. P. I. Tit. de Campanis. s. Antiquitusis ructionem populi fuisse partem misse parochialis is, hine canones missae frequentati
nem. Netentes una urgere auditionem verbiditini n Paracbia, 6. olim missam LEGITI- ,: M fuisse dictam , cui praeter Deerdotem popuIus assistebat, or communicabat, quemadmodum soli eommunicantes interes sinebam
tur sensim vero defervescente fidalis populi servore disciplinam eo unicandi ad sotis
altaris ministros reductam esse . r. Paroch. adlaborandum es , ut populus volens communicare intra missam communicet ; eique ostendatur , tempus legitimum eo unican- .i esse pes communionem sacerdotis , valuti orationes is missa sne taliter pro communia eantibus recitantur, t. videri, apud veteres
ad assistendum sacerdoti etiam in missis priatatis saltem duos ministros quidem de
clero requisitos, quam maxime autem inde prohibitas Disse mutierest quibus nae ad altare aeeedere licuit. Synod Laod. e. 44. Ge- . I i I. u. s. Cap. t 6. Concit. Nanet. Can.
3. Orc. o. antiquissimum fulse usum oblati num , in auidem See. M praeceptam panis θ' vini oblationem, atque ex pane vino a populo oblato fuisse consecratam Eucharia fiam, nec non distributas populo EULOGIAs, in quarum locum successit panis BENEDICTUs.1 o. initis quidem, ubi evere stipendia missae, arbitris sacerritis relictum fuisse, utrum unum pro multis, an singula pro singulis Osferentibus sacrificia ceΓbrare , dum horia prohibetur pura bonoraria aptaribus accipersis uno sacrificio satisfacere .rt. stur accipit honorarium pro missa , non pse alteri
eam committere , parte honorarii retenta T. 4. Buli Rom. pag. 9o. ἐν si . cui constitit
tioni nescio an satisfacerent ii , qui dispenta
pro missis, quas persolvere nequeunt , acciperent 3c cum hasce missas legendas committerent
degentibus in alia Provincia , senui ex illis stipendiis non plus transmitterent , quam quia dispendii ibidem dari. solet , reliquo sibi retent .. Ia. Qui pridie temulentus , aut in notorium erimen lapsus se ad eelebrandum
obtulerit , ob scandalum eastrandum , is qui pridis impudieitiam etiam Iecretam commisit, ad celebrandum se praesentare non posse, tametsi confessus. 13. Praeter sormulam reformationis jussu Caroli V. seristam is a
ALIQUID DECEDAT , bine finguia. mi distinctis horis legantur. 14. uuamvis illi ,
qui stipendia offerunt, 'aciales pro se missas
celebrandas petunt , ia tamen non obstare , quominus sacrificium etiam aliis adflantibus pro ratione devotionis prosit , is commune
133쪽
DE CULTU DIVINO, SACRISQUE AC T. co
uanritate sipendii persoluti aut persolvendi Juvamen bulas Misse , eum hae particulari
destimenda videatur. Id id hodie irequen- intentione oblatae, vivis aut defunciis impe eius , quam mi e saeν1 tum pro euiusque tiatur. Neque scimus quantum de S. Mistis privato affectu, nulla publica causa aut 1 li Ualore Deus Pressetero celebranti, is or. Plemnisata occurrente , Jolemaisma peragi , senti populo pertribuat; hoc enim partim ab modo stipendium pro rations solemnitatis, m eorum maJori vel minori de υοtione is statura mereenario a minifris istis taxatum , M interno aut praestaratione dependet: creden-freatuνe eontra fi duit bustusmodi fitendium, dum tamen communiter , quod Missa multo Meiarrat quantumvis magna sesti'itas , non magis uti juvet, qui praesens est, mee .eims solemnis , sed rirus fim ieior stipendio me F S.Communionem partieistat , quam aL proportionatus babebitur. uuinimo in nom teri non praesenti i etia, pro isto S. Missanusiis GeIUD eonspicimus ab Ecet a mae- eelebretur. Ratio bae Ur Christianus, qui feri prum nonnunquam truncari, aede mu- hisce divinis misieriis adest , effert pariterritari: quia stipendi s ipserum Judicio, quo Deo, is potes, sicuti Sacerdos .e, ibidem nonnin stipendium ponderatuν, non correspon- S.Communionem sumere: es conseratio m ἀει iabori, quem Deν eii decantationi eum ximi fit S. Mil* momenti; attamen S. Missistaturo ritu peragendi impendere deberent e meritum ae utilitas , cHus particiore posio mercimonia ' sumus, stat straecipue in Oblations, is Comin Synodus Tridentina Sin. XXII. Cap. 6. munione ἰ bine, quum haec duo opera etiam taret quidem sacrosancta Gnodus . ut in ab iis, qui a rant, fieri possint, hi mastorem si neutis Assis tales ad antes, non solum Di- excipiunt utilitatem, quam ius , qui abest , ituati affectu , sed saeramentati etiam Eu- nee illa duo perficit opera. Praeterea certum charistiae perceptions eommuniearenti quo ad est, preces oblationem illius, qui S. J- eos hujus sanctissimi saeri it fiuctus uberior sae adflat, defunctis admodum Juvars ; ideir- proveniret. Nec tamen , si id non semper eo qui propinquos suos amat, Presbytero ibi fiat, propterea MisDs tuas, in quibus solus Juneatur, ac Deum oret , ut eos ineffabilis sacerdos saeramentaliter communicat, ut pri- Utius oblationis partiri s sacere dignetur .vatas illicitas damnat, sed probat , at- Sed & recte adnotat: Quum antiquitur S. Miseus adeo commendat. D Latino fieret idismate , quod populi R- Conseratur etiam jam laudatum ele- mano Imperio Oee identati subjacti intellige-gans opus tum Ludovici Muratorii de vera bant; scuti etiam Graeca liqua in Orienta- devotione in Cap. x 4. IS. x6. x7. et s. I9. ubi It is in AEgypto communiter obtinuit, popu- dotarina, quam de hoc sacrificio ejus ite val Ius Christianus eximias S. Missae preces simul re, effectu , partibus ac ritibus Oopulo expla- per Uiebat, respondebat Treshtero, eumquanandam tradit , non sat laudari re commenda- comitabatur in sancto hoc opere ad Dei lauri potest , eamque allatis non contrariam esse dem is ad ejus gratiam deprecandam. Coris
patet vel ex his. selum verbis: Solent plures rupto postea Latino idiomate , tres aliae finis rivoli Christiani maema eum laude pro ani- guae exortae sunt, Italica scilicet, Gallica , mabus suis , tel in Dorum defiunctorum sus D m anica, illudque populo, exceptis Lia
rarium, facere, ut S. Missae celebrentur teratoribus, runc paucismis, extraneum p ἐν certum habere debemus, quod partieuim nitus evasit. Exinde pomulus non amplius re-νis intentio Sacerdotis Missam offerentis ilia θοκdit Presbytero Ied populi mice, curia maximopero Iuvet , pro ouo Missa celebra- eorum chorus saero solemni, minister qaidens rur; quamvis nesciamus, qua mensura Deus Hilsa privatae, respondere eaeperunt.
382. Etiam VI. de extrema unmone sa) perlati canones facile ad hare praecepta revfri possunt : ut nempe ea I. non niti morbo gravi decumbentibus b) ,2. hujusmodi autem oeyus se) 3. per sacerdotes d oleo benedicto ae , & precibus ad abstergendas peccati reliquias ae corporis sanitatem obtinendam directis administretur. Quamquam hujus unctionis mentio domum fiat in Ep. Iae. U. a .ry. eam tamen es
se sacramentum ab omni christiana antiquitate fuisse agnitum demonstratur a Theologis. ConfDrouventus de re sacramentaria, L. VIII. O. . p. t. dc Q. 4. Cap. a. bi Suffcit, si ex morbo periculum mortis immineat, etsi non omnis spes recuperandae valetudinis jam ademta sit. Innqcent. I. Ep. I. ad Dec. c. g. Periculose autem morbo affectis etiam ii adnumreantur , qui priae senio jamjam desciunt, & in diem videntur morituri. ConfUan-Espen P. II. S. I. T. UlII. Cap. a. &C p. 3. Antiquissima est Graecorum , iisque per Ecclesiam latinam non exprobrata disciplina , qua etiam leviori aegritudite correptis unctio-
134쪽
Iagnem conserunt , indeque obtinuit apud eos consuetudo aegrotos ad Ecclesias pro unctione deserendi. Goar. ad Rituale Grecorum p. 432. Demonstrat Uan-Espen l. e. etiam ab Ecclesia Latina olim in eodem morbo hoc secramentum reiteratum esse. eὶ Scilicet dum aegrotus adhuc sana mente&- integris sensibus eli , quemadmodum olim
extrema unctio alioquin tanquam poenitentia: complementum viatico praemittebatur. Et ceu
nulli usu rationis destituto ; ita etiam aegrotis in amentiam dein lapsis illaia non dare licet , nisi antea signa contritionis dederint , & veriti militer petierint. Hinc per plures Synodos monentur Parochi , ut hortentur aegrotcri , ne ad extreuium sic rainenti hujus susceptiqnem differant. Utinam e meουte fidelium evulsa essui de adempta omni De eonia centiae fluiata opinio, qua etiamnum hodie contingit, ut frequenter hoc saeramentum ad extremum usque vitae spiritum diseratur , atque binexherius fiat , ut fine ullo demtionis affectu, non raro fine omni effectu recipiatur ait Van-Εsimn loco citi cap. a. ubi etiam alias refert stultas plebis opiniones. Optimum itaque , si de hisce eliminandis & de genuina notione hujus sacramenti hominibus, dum sani sunt. suggerenda parochus inter alia inistructionis capita
adlaboraverit. d) Cons. Drouv. L. X. de Re Sacr. CI. 4. cap. a. Etsi vero unus Sacerdos hoc sacramentum valide administret, S. Thomns L. a. contrasent. cap. 73. Plurium tamen Sacerdotum concursum & institutioni huius sacramenti convenientem , & , veluti hodiedum apud Graecos moris est , olim etiam apud Latinos us tum fuisse demonstrat van-Espen l. c. cap. 3. se S. Thomas in a. Dist. 23. q. I. art. 3. Iulatim Ecclesia oleum a solo Episcopo; in E elesia Graeca a simplicibus sacerdotibus , quin id unquam Eeclesa Latina damnaverit, more antiquissimo benedicitur. Cone L. de perpetuitate fidei Tom. U. L. s. cap. 2. & DrcnIVenius, L. X. de Re Sacr. q. t. cap. I. dc 2.
Antiquissimis temporibus plures corporis partes suisse unctas non reperitur saltem in primorum siaulorum monumentis. Sec. VI. mos ungendi pectus , dc post tempora S. Gregorii mos ungendi plures & quidem majori dolora affectas partes invaluit , ae universe circa ritum infirmos ungendi Leciesiae variarunt. va Espen l. c. cap. I. & . fὶ Extremae unctionis forma olim etiam verbis indicativis exprimebatur. Uid. Greg. M. Sacramentarium apud Hugonem innard P. 231. 332. Ipsa tamen institutio hujus saeramenti &tam Graeca quam Latina praxis de recto usu formularum precandi nos dubitare non sinunt ;cons. LX. we Re sacram. q. 3. Launojus apud
g is enim extremae unctionis effectus est ,
ut I. per gratiam sanentur, & abstergantur peccatorum reliquiae , atque anima hilaritate spirituali periungatur. 2. ubi animae saluti expedierit , sanitas corporis restituatur. Cons. Drouv. l. c. q. UI.
Omnes VII. ea nones, qui de devotione emanarunt; nos jubent I. sub ea generatim nihil aliud intelligere, quam assilitatem qxandam-ΑLACRITATEMDiritxalem , per quam suas in nobis CHARiTAS operatar actiones , seu per quam molis datar promtitudo, ct affectus easdem exequendi, ct seMt CHARITATIS OG
eium est , ut ad OMNIA MANDATA DEI GENERALITER ET UNIVER
SALITER IMPLENDA NOS moveat , sic tkm devotionis esse , ut nos ad illa promie ct diligenter perficienda indaeat a , & hinc etiam speciatim 2. nos immediato Dei cultui ita devovere, ut nee certa mandata Dei negligamus, nec in ipso modo eolendi Deum quidquam ejusdem voluntati adversum specie devotionis amplectamur b ; atque hinc porro 3. non tantum ab aperte superstitiosis, aut in
abusus jam degenerantibus, s. I. n. c. 2q. n. b. Ioy. n. d. e. f. I 6. n. g. IOT. n. b. d.
.IN. n. a. ω. sed etiam ab ambiguis, di abusui proximis devotiunculis eo abstu
a S. Franciscus Salesius in Introduc . ad
it. deVot. Par. I. cap. I. cons cit. op. Muratorii cap. ultim. ubi demonstratur veram devotionem
cumprimis collocari debere in amore Dei dc Proximi , in bonis operibus potius quam nudis verbis & in ejusmodi , quae non tantum in exteriore quodam Religionis exercitio subsistunt , sed simul interiorem hominem a sceleribus ad observandas Dei leges adductitit. Non morabor ipsis constitutioniblis Ecclesiasticis , quae id inculcant, recensendis; videri possunt apud laudatos authores. Et sane sufficiunt sanctiones ipsius Salvatori dc sanctiones Apollolicae, quae leguntur Matth X. Iruc. X. I. ad Corinth. XIII. ad Rom. XIII. ad Galaeth. V. b Inde enim nomen devotio , quod pro sessione verae fidei etiam vero Dei cultui laminde a baptismo nos devovimus , S. Thomas
uotidie videmus , ait es. Muratorius
135쪽
i cit. noetas devotiones , idest novos d otiο-nis nostrae modos evestigari : utinam Iunke-νent ad veram inam devotionem assequendam, de qua verba fecimus. - Confideratum paritor es , aliquas fortasse devotiones existere, quie sint in se absurdae, male constructae, ae ad jupersitionem vergentes, aut quae , etiamsi laudabiIes , hominum ignorantia vat malitia superstitiose evadant. Hinc
dum sinctum sestunt Cordis Iesu cui selio Ecclesia pro objecto praefixit Cor sirituale , &cor mysticum seu amorem Chri ti, atque adeo totum Salvatorem nostrum, non Cor carnale nonnulli in sellum cordis carnei mutare , dc propositis in hunc finem populo cordis carnes imaginibus abuti coepere , prodiit illico in saeie Ecclesiae Camillii Blasii Auximatis I. U. D. oc in Romana curia advocati de sello Cordis Iesu Diss)rtatio commonitoria , inini notis &monumentis selectis Romae an. x77 I. regnante beatilliino Pontifice Clemente XIV. apud Benedictum Franaes edita , S. Thomae Aquinati dedicalx, dc subinde a Cl. P. Gazzaniga Sacrae Theologiae apud nos Prosessore ordinario hic Uiennae distributa, in qua ille multa eruditione ex scriptura, Patribus, sanctionibus Conciliorum, aliisque canonibus contra eos Progreditur, qui sub velamine smboli , vel in nudum cor materiale vertunt, quod unica --sicum is figuratum es , vel nova excogita ta metamosv bi .rme iliud faciunt i eareale simul ἐν spirituale ἱ vel carnem ipsam, bras eordi Ormis mu culi veste Omboticarnduunt, ac in principium etiam cvaritatit, qιιιτ propria es spiritus , ex arte transsoris mant , simulque post relatam originem hujus i lii, & in cap. 63. dc se l. examinatam , quae Venerab. Moniali Margaritae Alaeoque de hoc
cultu re clatio facti a Benedicto XIV. quidem nihil pensa : a P. Claudio la Colombiere societatis Iesu refertur , ostendit minime ab Ecclesia cultum Cordis earneis sed tantum umbotice accep:i concessiam esse. Imo commonstrat a. in Indice Libror. prohibitorum Ju1ssu Benedicti XIV. 1r ς. ree o contineri: Iadevotion au saere Coeuν de . SIGus Cbris par tin Pere de la Compagnis ue Iesus . Decr. II. Martii 1 oa. aliosque huismodi ILbros . a. imaginem cardis Iesu, quae duodecim conflabat mysteriis , aut sembolis cordirius aferiptis S, quolibet anni mense ordinatim colendis recolendisque an. I77o. Bononiae proscriptam Disso ire. a Ex primis principiis Iucispmdentiae naturalis novimus violationes legum ex dolo magis , quam ex ignorantia vincibili , imputari. Atque ideo, etiam in devotione vincibilis quidem ignorantia imputationem apud supremum Iudicem non est evitatura; attamen major im-
.Piitatio maneret illos , qui alios ex .so in
ejusmodi ignorantia stillinerent , atque vanit iis vel cujuidam temporalis commodi respectusque humani causa gravissimis hypocritarum dc Pharisaeorum sceleribus sese contaminarent . Non opus est in ejusinodi propriis invehere verbis. Praestant enim verba Salvatoris nostri , qui profecto & hypocritas oc Pharis s prae aliis omnibus perstringebat; praestant verba Apostolica, quibus scilicetdicitur: me autem meis
bis scribae θ' pharisaei semeritae, quia e Dudiatis retnaem caelorum ante homines: vos enim non intratis, nee introeuntes Mitis intrare --
ne vobis scribae ἐν pharisaei ει critae, quia
eo meditis domos viduarum, orationes Ansas orantes: propter hoc amplius aeripietis studia
eritae , quia circuitis mare, ἐν aridam , ut
faciatis unum proseotum: γ eum fuerit factus, faeitis eum Ilium gehennae duplo quam vos - I ae vobis scribae , pharisaei , qui decimatis ment bam, cy anethum, , cymianum, is reliquistis quae araviora junt legit, judicium, is misericordiam, ἐν fidem. Haec
oportuit facere, is illa non omittere- Duces caeci exeolantes culicem, eamelum autem glutientes vobis seribae is pharisaei hypocritae, quia mundatis quod deforis es ea-lieis is paro dis : intus autem pleni estis rapina, is immunditia. - Phariyse carce, munda prius quod intus es calicis , im ha r fidis, ut fiat id, quod deforii est , mundum. - Vae vobir seribae m pharisaei h pocritae, quia fimiles estis septilabris dealbatis , qus a foris parent hominibus speciosi , intus vero plena Iunt Osbus mortuorum, iromni spurcitia. - Sie ἐν vos a foris quia dem paretis hominibus justi : intus aurem pleni estis II Oer , ἐν iniquitate. - Serpentes, genimina viperarum, quomodo fugietis a Iudicio gehennae λ - Cum autem Jeknatis, nolite Aeri Dut Hpocritae tristes t exterminant enim facies suas, ut appareant hominibus 16 antet. Amen dico vobis , quia receperunt mercedem suam. - Attendite a1nidis Prophetis , qui veniunt ad το3 in W- imentis oet tum, intrinjecus autem sunt lupi rapaces . - .a fructibus eorum cognoscetis
eos. Vumquid colligunt de Dinis uoas, aut de tribulis ficus f Η Oeritae , benδ ρrπberavit de vobis Isaias , dicens : Populus hie
labiis me honorat: cor autem eorum ungς - es a me. - Sine eausa autem colunt me , docentes doctrinas , im mandata hominum. - Rogo autem vos fratres, ut obstruetis eor,
136쪽
menta is Biritu Ecclesiae receaant, qui asserere auiueant, sanctificationi Diei DomHi- eae aui testi Iatisfieri per saeri unius etiam privati auditionem , tametsi reliquum illius Dieι oceu stationibus ἐν negotiis secularibus
inWauatur. Quem errorem tanquam abWum
disino ἐγ ee euhastico praecepto contrarium penitus abolendum priuem censuit senodus
- . Universe olim fideles etiam laici, qui non aliorum olsciorum necessitate impediti su rant , iisdem pene dictinctis temporum inter vallis adorandum convenere, qui Mis hodie suos minittros Ecclesia orare jubet, vid. g. Co sui. Apoth. Cap. s4. Tertuli. in Apolog. Basselliis Epist. Σο7. alias 63. Chryses . hom. 16. in acta. Ambros de Abrah. cap. 9. August. 1erm.s s. de temp. bὶ Decret. S. Caroli in Concit. Prov. Med.
sc Episcostorum atque pastorum est invia gilare in ι uJusmodi libellos, is precationum
formulas , um ad solidam devotionem saec Liandam is fovendam sint conmnientea, utrum nihil sanae doctrinae aut solidae pietati contrarium contineant , utrum nihil superstiti nis aut ad eam inclinans sub Decie pietatir misceatur. Libri, quibus preces varis continentur ait senosus cameracensis P. I. Tit.
I. cap. 3. in plerumque Jalsis, sumesistos squa
genter se a. proportionem fidei repuel Episcoporum Iedulitate praeciyit sancta snodui.
' Iam antiquissimi cannnes pro communibus bublicisque preeibus ideo praefixere semnos ,rentiphonas, Psalmos, lectiones, capitula, coia Iectas, quae ex sacro codice & gravissimorum Ecclesiae Antistitum ac Patrum monumentis accepta & selecta fuere; atque oratio quidem communis clara semρο voce alterna versuum recitatione , interpotitiaque oratione dominica peragebatur. Et olim quidem non tantum Episcopus ordinandus debebat nosse Psalterium , di sit per hae notitia juxta Nicaenam synodum diligenter examinari, sed etiam ipsi fideles im egrum Psalterium memoriter tenebant, donec pietas Psalterium recitandi ad solos Clericos , Monachos & moniales delapsa est. Uan-Εsipenui cit. Qis . de hor. Can. ubi complura circa antiquitatem Gloria Parei de hymni Deum laudamus adfert, nec non in schol. ad ean. 2. Concit. Nicet n. II. Summa omnium laudum, quas S. S. Patres libro Psalmoriim tam ob materiλm quam obsormam seu genus scriptionis tribuunt, enu cui Bellarminus in Praes in Ps his verbis ro enim liber Psalmorum quo eo endium is summa urius veteris tomnemi , qui is
quid enim Moses vel in biforia tradidit, vel in iste praecMit, is quidquid Pro 'be aeaeteri vel exhortando ad virtutes Dat praedicando futura feri erum, id totum in UaLmis David Metione com)rebendit - boreatur ad virtutes , retrahit a vitiis , inviatat, allicit, narratione com lectitur ; sed vario carminum tenera, 'bractus poeticis, is metaphoris plurimis is admirabilibus , deniquo novo quodam genere dieendi ita radiis animas in amorem is laudem Dei, ut .i
νum ait Uan-Elpen de hor. can. P. II. cap. 1.
q. 7: convenien 1 indicatur Par oratis tan- senti Gandarensis in Pssimos , nec inutilis
erit eommentarius de Sao; & cum S. Car ius moneat , ut recitans psalmos . observet , quis in Psalmo loquatur, an Deus, an Ec- et u , an poenitans , an aDirans ad perfectionem , in hune finem commendat libellum eui titulus : Neglex de S. Augustis paur tistelligenee des Pseaumes. d, Si quis Trine irem seu si rogaturus habitu bonesto, sesu decenti, prolatione non maeeipiti, sed a incta, attenta quoque me te seissum ae verba fuder componἐre, quanto dueentius in loco saero Omnipotentem ora turus Deum eurare debet. Synod. Basiliens se sis. M. β. 3. Huic igitur aliisque constituti nibus non tantum adversantur ii, qui a consa- dilationibus, risu, situ indecoro, aliaqite profana actione non abstinent, fret etiam illi, qui Ecclesiam tam dissoluto corporis habitu, veluti tabulum vilissimaque loca accedunt . Non citalice vilem eorporis habitum ab ipsis olim poenitentibus adhibitum, Ac labitu ornatiori, maxime mulierum, mentem oculosqile ad vanitatem abstrahi . Enimvero neque illi, de quibus I 'uimur, squalido vellitu ad Ecclesiam ve
nientes , more poenitentium veniunt , neque nos, qui novimus, quantopere in canoni MisIascivi amictus δc muliebria pirmenta prohibeantur s Uan-Espen P. II. S. II. Tit. II. cap. s. oc obf. in III. P. Grati de censur. Dist. U. vanum , sed honesitim tantummodo habitum petimus ; ipsi optantes r ut seminae in Ecclesiis, ceu olim velatae , separatoque a maribus loco consisterent, vid. S. Bonaventura in spem Disc. p. r. cap. I S. S. Carolus in Concit. Med. L p. 2. C. 33. S. Bernardus serm. de 4. Nov.' Apud antiquos flexis genibus orandi ritu non nisi diebus Dominicis, & tempore Pascha li omittebatur . Et hine ritus exemplo Chriitide Apostolorum receptus a synodo Nicaena can. xo. firnutus filii; quin tamen synodus unive salem in parte ritum omnibus Ecclesiis praescribere voluerit. Ua Espen schol. in can. 2o. eoncit. Nicaen.
137쪽
e i Dist. ς 1. ran. i. S. Orolus in Com. Med. V. P. III. cap. 6. S. Augul in. Ep: s s. est. Edit. cap. 23. L. 9. cons. cap. 7. L. 1 o. cap. 33. ubi quidem τλ ex causi , quod senserat animum suum in ipsa sonora vocum modulatione nonnihil haerere voluptatemque quaerere, initio cupit melos omne cantilentium ab auribus suis atque
ibius Ecclesiae removeri , dein vero reflectens ali lacrymas, quas sedit ad cantus Ecclesiae in primordiis recuperatae suae fidei , & quantum porro per cantum liquida voce dc convenientisi ma modulatione institutum semper sit commotus , magnam hujus instituti utilitatem agno-icit, viae quoque S. Iustinus in Resp. ad quael .ro . Basilius Ep. I . dcc. apud Van-Espen dehor. can. P. l. cap. 4. f. 4. & S. . in Sed & sancitum est in can. 7s. Trul. ,
ne 7 qui in Ecclesiis ad psallendum accedunt ,
inordinatis vociferationibus utantur , & naru-ram ad clamorem urgeant . Quod evitandum esse etiam inculcat Cyprianus in serm. de oratione dominica , prorsiis non probans inconditas voces , quia Deus non vocis sed cordis auditor est . Praeterea jubet Canon XU. synod. Iaod. de clero quemquam constitiit , qui cantum populi dirigat, ut scite, scilicet absque cacophonia recto ordine Zc cum si immae modestia peragatur, vid. S. Chrysost. hom. I. de verbis Isaiae vidi Dominum . Cons Uan- Espen in schol. ad hos canones. bὶ Ad can. 33. Truli. qui porro praecipit: κe aliauid eorum , quae in Geso non comveniunt, is apta non sunt, alci atur, ait Zoiiaras apud Van-Fspen, l. c. talia sunt 3κ- seacti illi modorum Ioni, argutaeque cantila-tἰones, atque in scenicos . meretriciosiue ritus nimis evariata modulatio, quibus praecia pue hoc tempore in tenistis evra i enditur.
i Sei licet in uno se ore eum Iovis lauditu, Christi laudes non capiunt. S. Gregor. I- 9. Ep. 48. ubi reprehendit Episcopum De siderium , qui divino cantui & doctrinae christianae protinaes Grammaticqnim sabulationes immiscebat. In diminis inciis etiam praecipit
S. Carolus, aut omnino in Ecclesiet, nec pr sana cantica , sonive , nec in sacris canticis molles flexiones , voces magis gutture oppressae, aut denique lasciva ulla canendi ratio adhibeatur . cantus seni sint pii ne distis-cti, is, Domini Dei ae diminis laudibus ae commodati, ut simul ir verba intelligantur. 6 ad pietatem auditores excitentur. Concit.
' Nequaquam per id reprobatur , ut Cantilente nitidiore stylo, & expuncta, qua: absol ta est, loquendi ratione consciantur. Quapropter etiam eminentissimo nostro Pastori hoe sempiternae laudis erit , quod cantilenas prosta Diaecesi uniformes , easque tam nitidas,
quam ad pietatem meitantes , adhibita celebr. nostri Denis opera, institii erat. Cum S. Cregorius loco citato simul decantu loquatur, simulque de expost ione doctrinae christianae, id quidem ad ea, quae jam supra de modo contionandi diximus , addendum est , atque illis praecipue considerandum , qui in concionibus suis prae verbis ipsius Numinis Prophetarum , dc Apostolorum aliisque factio scripturae oraculis verba & authoritatem S cratis Aristotelis Ciceronis &c. grandi elocutione dilatant , vid. Gratiani Dist. 86. apud
λὶ Musica, quae ad movendos dc excitandos animae affectus aptissima & hine in divino
cultu adhibenda a veteribus commendatur, veluti a Cassiodoro L. a. Ep. 4o. Maximo Tyri se . 2 r. Sexto Empyrico L. 6. 22. , erat Virilis , non effracta & effeminata , qualem illi successisse deplorant Cardinalis Bona de divina
Psalm. c. x . f. 3. milhelmus Linianus in Panoplia Evang. Lib. 4. c. 78. B. AEl edus Abbas Rhi evallensis in Anglia, S. Bernardo coae us , qui vitia mi iscae laudes divinas conspurcantia in s c. chari lux r. cap. 23. ita describit: ad
quid, rogo, t/rribitis ille follium flatus, te- nitrui potius fratorem , quam vaeis expria mens sua mitatem re Aa quid illa motis e On-
tractis ἐν infractio λ Hie succinit . ille dia
scinit, alter supere init , alter medias quasdam notas dimidit is incidit. Hune vox stringitur, nune frangitur , nunc impingitur, nuηe dis ori sonitu dilatatur. AIiquando , quod pudet dicere , in equinos hinnitus cogitur, aliquando virili vigore deposto in seminae vocis gracilitates acuitur, nonnunquam arti ciosa quadam circumvolutione torqv tur , is retorquetur . Irideas aliquando hominem aperto ore, quasi interet obatitu expirare, non cantare , ae ridiculosa quadam
Socis interceptione quo minitari flentium ,
tientium imitari. Interim histrionicis quibusdam restibus totum Corpus agitatur , torquentur labia, rotant oculi, Iudunt humeri, is ad fetu Ias quasque natas digitorum fe-xus reisondet. Et haec ridicul a dispis . catur religio; is ubi haec frequentius aetrantur , ibi Deo honorabilius serviri clamatur . - Stans interea iustus sonitum se Iium , erepitum cymbalorum, harmoniam , sularum tremens attonitusque miratur , sed lascivas eantantium aesticulation/s, meretriaetas vocum alternationes ἐν infracitones non fine cachinno rUtique intuetur , ut eos non ad Oratorium, sed ad theatrum, nee ad Orondum , sed ad spectandum aestimes convenisse: nee timetuν illa tremenda Majestas, evi asDitur , nee desertur m ico tui praesepio , cui ministratur , ubi christus mstice pannis
138쪽
DE CULTU DIVINO SACRISQUE AC T
is Ivhur , ubi saeratissimus Hus sanguis eatice libatur, ubi aperiuntur caeli, assinunt Angeli , ubi terrena edeiasibus 1 un 'untur , tibi An.etis homines sociantur. Sic quod S. S. Patres inituerunt, ut infirmi excitarentur ad assecium pietatis , in usum assumituriaticitae volotatis . Plon enim sensui praejινι dus est sonus: sed sonus eum sensu , ad
incitamentum mrioris affectus , plerumquoadmittendus. Maoquo talis debet esse Ionus ,
tam moderatus , tam gravis . ut non totum
animam ad sui eviat oblectationem, sed ben-
sui majorem relinquat portionem. - Illarum magis consantiam admiror Ecclesiarum, qua sum praevidentes divini eutius abusum , IsmeI mineam illam eboro exeludere malueis runt, uti Trajectensis , ἐν quod audio Lugdunensis , quam illarum veneror maσnificans, auam i stulant is jactant adeo majδ-yatem , qua Dei chorum omni Donascorum snta mare, vocum omnis generis discrimine , imo b tubarum elangore , cornutorum fridore , alioque strepitu vario, ne quid praetermittera videantur , quod cantiet verba
semel obscuret , sensumus sepeliat is obruat, si praeclare ruriantur implesse. Verum nouma butit , quibusdam muficam cum organis, is eis νectius iideri retineηdam : qui bus eauidem perlibenter assentiar , si unamo im musices genere quod nune passim Ecelesias occupat, aliud introducatur ἐν gra. mius ἐν rebus ipsis convenientius : Θμ non,
ut oportet, pronuntiationi quam ea nixa vietianius , saltem rebus quae canuntur , aptius atque accommodatius. Nonne ait Uan-Ε n
uia ictum auodammodo intuemur, musco Mynostrorum ordinarium agendi modum . Et quidem eo vivae ius , quo Musica credi, tur nobilior ae solemnisν . .Et porro , qvs quaeso vel paululum adtendens hodiernum populi eoneursum ad Ecelesias fixe secularas τε regulares , in quibus seiuntur divina ela mines , variisque musicalibus instrumentis Idemniter decantanda, non satebituris hodierκοι morae effectus graphice ab Irari suisse expressis. Hine etiam S. Caro lus statuit apud eundem Uan- Espen : Ora no tantum in Ecclesia Deus fit , Tibin , eornva is reliqua musica instrumenta exclu
Nec organoriim usum tempore S. Thomae in divinis ossietis receptum fuisse eolligunt non nulli ex 2. a. q. sa. Art. a. sed extensiun de organorum consuetudinem ipsi quidem concilia veluti Concilium Senonense a. 132 . Col niense eodem sere tempore , & Tridentinum non reprobarunt, tantummodo organR , qvs ut ait U--Εspen, l. e. unice ad infirmioris
populi devotionem subis vandam, is fulciendam in divinas laudes admissa sunt , ni hil sonent, quod vel devotionem turbor, aut
animum ad euitationes secutires , aurquod impium est , Iaseivas is impuras im
' Antiquis itaque eanonibus di spiritui Eeclesiae adversarentur ii, qui populum non tal tum ejusmodi per canones reprobata musica, a genuina devotione distrahere , , sed etiam prae missa annunciatione ad , eandem audiendam in Eceletam invitare praestamerent. - Synodus I. Mechliniens s non tantum lascivam, sed de militarem muscam ab Eccle-sa arcete, apud Uan-Espen l. c. 7. e Cardinale Bona Romae in a-cello summi Ponti fieis semper sine instrumentis ossiciorum selemnia celebrantur . imo Ecclesia Lugdunensis , quae novitates nescit , ait idem Cardinalis, etiam organa repudiavit, neque in hune diem ascivit; de div. Psalm. cap.
Etiam piissima nostra Imperatrix Praemusca instrumentali, Auam alioqui in suis oratoriis non, nisi gravis ac decora esset, unquam tolerabat , summa subditorum aedificatione ordinario sub sollemnibus aeris voealem haberi jussit , ct ceterum sub missa coram exposito venerabili univers populi fidelis cantu quam maxime delectatur. suo . . Recte itatuit Concit. Aquistri strus 16. cap. 13 . singularem curam habendita ellepuero n ad chorum deputatorum, dum enim, ut advertit van-Espen l. e. a mans ad vesp.ram , . ut frequentor per abusum contingit , divinis o iis continuo interesse coguntur .
contingit, ur saepius eum . taedio is ne ulla pietate adesse U' canere Iubeantur . ex quo tune ulterius fit, ut sense omnes erea praecipua nostrae religionis miseria Megum devotionis amittant ; ἐν bHe paulatim infe bilitatem quamdam ad res divinas contrahunt , is par illam ad vitia aliam gravia
. g. 386. Porru autem eirca ossicium divinum strictissime acceptum 38 s. n. e. λ a sancitur, ut non tantum 7. id quotidie recitent Clerici in sacris constituti, lucet sint suspensi, depositi &e. Religiosi ad charum proses bene iasi , quamvis i nue duntaxat benemium habeant, b) sed etiam S. in omnibus Eeclesiis Cathe dralibus S collegiatis tam regularibus, quam secularibus, imo etiam parochialibus4lli, qui choro iunt deputati ce) ad publicam ejus recitationem sub poenis per c nones statutis d) urgeantur, & quidem omnes in recitando ossicio foratam & ritiobia Introduct. ia Ius Eecus. Tom. IV. s tum
139쪽
tum novi Breviarii Romani teneant e tim concessos demonstrare queunt I .
sa Novimus illud dividi in diurnum &nocturnum , dc quidem in nocturno contineri Mututinum eum laudibus ; in diurno horam primam, tertiam, sextam, nonam, - vesperas,oc denique eomst torium, qtiae singula constant ex precibus, Pulmis & hymnis rite ordinatis, cap. 9. de celebr. miis. ordo Rom. de ossic. div. Microlog. de Eceles observ. bὶ Cap. t. & 9. de celebr. Μisi. cap. 1 . de rescr. in 6. S. August. Epist. I 2I. capitul. Reg. Franc. L. 6. c. t r. Tom. I. Edit. Paris
can. P. I. cap. II. & reflecte ad ea , quae dicebam se pra β. 326. n. e. s. g. h.
d Pro elericis quidem de religiolis nullum
beneficium habentibus, si horas canonicas negligant, non est poena in iure expressa; beneficiatis autem in poenam talis negligentiae injungitur restitutio fri ictuum pro rara, fabricae Ecclesiae, cui deserviunt, vel pauperibus etiam ante sententiam facienda , adeo , ut sub hac lege etiam comprehendantur par hi & xlii rati ratione fructuum Breviario respondentium . vid. Bullae Leonis X. & Pii V. Ex Provimo di cons P. Euget ad Tit. de celebr.
e Iam Paulus IV. ge divini ossicii pertu
batione ac varietate tollenda non cogitkvit tantum, sed adlaboravit etiam. Hunc vero Εjusdem morte interceptum laborem Patres Tridentini adlectis piis doctisque viris j1m jam
αbsoluttiri erant; & tamen mox ex dureto concilii tota res ad anthoritatem Romani Ponetisses4 remissa . Edidit igitur Pius v. Breviarium emendatum, addita sanctione: idem nullo unquam tempore vel totum vel ex parte mutandum, vel ei aliquid addendum, vel omnino detrahendum esse . vid. in Bullario Rom. 2. Edit. I 638. pag. 296. col. I. 2. dc 3. Ue-Tum non id decretum uesque receptum, &ipsisuectores Pii U. plura divino ossicio prorsus indigna emendanda reperiebant , ac quidem praeprimis Urbanus VIII. vid. Bulla, quae da- a is an. 163x. I m. 3. Billi. Mil. x638. de qua quidem emendatione ait Uan-Espen Disi. de hor. Lan. P. I. cap. 4. q. E. Ea est humani
iησenii , is maxime e rea factorum ἐν hia toriarum veritarem assequendam imMe uitas, it ilia etiam Issentissimos ae dignissimos
suos non varo fugiat scrutatores ut proinde mirari debeat nemo, quod non ob ante adeo
diligenti sub Vrbatis Iacta historiarum , quae
bremiario Romano eontinebantur, discussioneorquisitione , aut eo , quod in approbatisne
exceptis iis, qui ritus. diversos sibi specia-
novorum osciorum a S. Congregations Rutuum hodie adhibetur , examina , nonnulla
postinodum a viris eruditis post iteratam de factis aut historiis illis dψeu ponem judicentur , , evidenter ostendantur vocvρba , aut ut minus de fallitate admodum su)ncta: quorum exempla varia dein ibidem subnectie. Idem celebris Author etiam in I. E. U. P. l. T. XXII. cap. IX. q. 22. ita scribit r Finis primis rius Congregationis Rituum est ut illa invigilet, ne quit in ollicia divina irreligio- Ium , ἐν eorum Massotati eontrarium irre par ; cum vero Uu constet viris eruditis , mirum est , quod in breviario Romano plurima adhuc reperiantur . ocrypha. Gi quod illud amplius mirandum subit a Comaeretatione Rituum oscia sanctorum orobari Breviario Romano Juvenda ineertis bistoriis 3 divina Messala an dignis referta . Admodum verisimile est, id eontiuere e nimia facili divinorum ossiciorum approbatione: a
unius enim CARDINALis RELATIONEM PER-MlITIINTUR SEU APPROBANTUR , ait Pater
Daniel Pa brachius Iesulta, in conatu chr nieoasOrico ad vitam S. Cisti Papae ibiadem arguit ille eos, qui ex his, quae fi milia bur Officiis inferta reperiunt suis opinionibus
faventia, magni ponaeeris argumentum repo-risse arbitrantur . Illud incommodum timendum non est iu plurimis Galliarum Diadices bus , Muidem aut vetera breviaria revisa sunt ac reformat', aut nova suerunt in iatuta , in ovibus nou, quod fit apocry - ω
deprehenditur. Cons. e iam P. I. Titi ra. dc seq. ubi multis demonstrat reviarium ab Episcopis emendari posse, nec non sub finem T. I. Edit. Lov. I733. inter monumenta p. 913. adfert rationes Facult. Theologiae Parisiensis contra quorumdam propositiones, qui Breviarium secundum correctionem Concit Trid. introducere cupiebant, antiquo usu breviarii Ecclesiae Paris penitus abrogato.' Illa, quae prius in ossicio S. Gregorii VII. in secundo Nochirno habebantur , quaequQjuxta illud , quod demonstravimus supra β.
Icio. n. e. sacile cognoscuntiir , quod rectα rationi, sacrae scripturae , praxi veteris Ecclesiae , scriptis ML Patrum Ec securitati publicae adversa sint, in regno Neapolitano jam ari. 73o. 23. Augusti prohibebantur ad relationem
factam a Comite Noysio de Harrach , curas descendentes scilicet Exces . Comitis Emesti cle Hanach filios in jure universe instituendi fa cultatem , quae mihi progressus ob insignem eorum habilitatem tam felici obtigit; omni die
etiam liti ius recordatione aestimo gloriosam
Eadem prohibitio Neapoli repetita si it a. 276ae.
140쪽
DE CULTU DIVINO, SACRIS UT AC T. Iss
as. Decembr. Argumenta igitur do exempla ' - Linguam vernaculam praeoptat Fleuryi quibus nullus contrata et, nisi qui obedien- Hiit. Eccles Tom. XIII. Disc. prael. β. 14. intiae & reverentiae ex naturalibus positivisque fin. dc Lud. Ellies du Pin dans la biblioth. Le- Dei legibus silmmo Principi debitae ignorans clec Tom. XIV. pag. rig. est similem circa hoc officium in sesto Gre- sfὶ Milicet vel ex institutione a sede Ap gorii VII. apud Nos 1 actam prohibitionem sa- stolica approbata , vel consuetudine ducentos cile vindieant. annos superante. Cl. de Riegger P. III. q. te.
387. Si IX. in spieiamus eanones, qui de diebus festis extant, facile nobis patescit I. jam antiquissimos quidem esse illos canones , qui cultum diei dominicae a 3 & dierum Nativitatis & Circumcisionis Domi es, Epiphaniae, Paschatis, Pentecostes, Ascensionis st) porro sina aliquot in honorem B. M Virg. e nec non sena Martyrum aliorumque Sanciorum, & annuam quoque celebrationem dedicati nis Ecclesiae d) injungunt, z. modum dies festos celebrandi, uti hisce canonibus praeceptus est, in eo consistere, ut omittatur nihil, quod ad pietatem hujusmodi
diebus speciatim manifestandam confert, atque adeo cuncta contraria removeantur
horum cultum adeo extendi, ut privato publicoque jure implenda necessitatis om-cia negligantur g, ceterum autem Ecclesiae ae Reipublicae Rectoribus determinationem festorum b) atoue etiam constructionem Calendarii, cui illa inseruntur, i relictam, atque a subditis observandam esse.
XXVIII. Iust. Hening. Blehmer. ad Plinii Ep.s . L. X. ad Traj. Imp. Adpellatio diei solis ab Ethnicis veniens potissimum in legibus Im
' Non tamen ita statim exolevit celebratio diei Sabathi ut eo Christiani non porro ullos habuerint pios conventus & non speciatim hae die orationibus vaeaverint. Cons Uan Espen Schol. in Can. 19. Syi M. Laod. Idem demonstrat Iust. Hening. Boehmerus Diti. de statu Christianorum die 6. 3. & 4. Perpetuum latri tuais obarbum, de quo in pluribus Eeelebiae constitutionibus mentio fitt vid. s. Augustin. in Ep. t 3 o. ὶ consiliit in eo
OperAs terrenas peragendi modo, ut sancta societate inhaereamus Deo , dc etsi non semper, perset' uenter tamen lectioni spirituali ac orationi insistamus. b Cons meus ordo PrineIp. P. II. q. 237 se in Tramassin. Tract. de celebri sest. L. I cap. F. n. 7. Praecipue sessiim Annuneiationis tanqtiam sillum Incarnat lanis verbi summa sellivitate colebatur: vid. synod. Trilli. can. 32. Concit. Tolet. X. sed & vid. Can. 7 . synod. Trull. , quo inhibitus est abusus see. vII. occa in sesti Purificationis B. M. U. enatus ignorantia plebis, quae puerperium ejusdem Virginis honorabat Cons. Uan-Esben P. II. S. I. Titia III. Cap. 6.sd ne Van-Εspen P. I. Tit. XXII. c. 9.W P. II. S. II. Tit. l. cap. 4. Baron, ad an. 33 I. num. 4 I. dc 341. Cent. 3. Magdeburg. Col. 83. ' Dies, quibus Martyres aut alii sancti obi runt , vocatantur eorundem Natales. Cons.
Flauo L' Histoire Eecles L. III. g. 43. seqii. se a Colebantur sei licet festa solemnitate misi, sae , lectione & expositione verbi divini , perceptione Eucharistiae , recitatione divini olscii aliisque piis precibus & sacro eantu. Imo ad instans sinum jam nocturnis vigiliis sese praeparabant, & choreae spectacula ac conventicula in popinis quam maxime & severissime tempore sacrorum prohibebantur. Cons. Uan-Espen P. II. S. II. Titi II. cap. α & s. in Dissi. da iussit. dc ossi c. canonic. P. III. cap. r. q. I. in .disserti de horis canonicis P. I. cap. 3. . V. 3. nec non in schol. ad can. 33. Ap. Can. Λstic. 6 I. ac denique in observ. in III. P. Gratiani de consecrat. Dist. U.
fὶ Quae siubinde aucto festorum numeri contigere , de his jam diximus supra i f. ras.
f. n. . g Intuitu operanam a civibus prisandarum cumprimis adtendebant veteres sancita Imperatorum, vid. Concit. Gangri can. I 6. ct seq.
apud Van-Espen schol. in h. c. b Destinatio sestorum apud veteres per Epi pos & Principes fiebat. cons. Harduinsoli. Concit Tom. IV. col. Ioas. CapituLCaroli M. apud Baluz. Tom. I. L. I l. cap. 3y. 89. 39o. Et sane quemadmodum summo PMeipi competit jus praeeipuum religionem Pr movendi, ita Fidem etiam jus diem sestum ad promovendam Dei gloriam , ad poenitentiam agendam, ad publicas supplicationes in necessitatibiis rei'iblicae peragendas Instituendi nemo nesaverit, ac proia etiam quisque obligationem S x t ibi lili 2 pu