장음표시 사용
161쪽
Enimvero quod ibi praelati bona immobilia Eecletariun solum uicis submittere prohibeantur, id in lena minus completo intelligendum est ;
n secus nee justa causa opus euet , quandoquidem absque hujus mentione tantum capi
tuli consensus & Apostolicae sedis licentia specialis requiritur. Neque allegari potest axioma, quod pri iugiatus non utatur suo privilegio contra Mus privue iatum ; etenim huic o
curritur per regulam alteram aequitatis natura
lis, quod in pari privilegio melior sit conditio elus , qui de damno visando , quam qui de lucro captando certat . Fallissimum denique est illud; canones alienationem prohibentes tantummodo ad indemnitatem Gelasiae unive
salis respicere. Conc Cl. Mutat l. c. β. 319. oc Nee sbiae solemnitates justam alienandi causam, nee ista illas supplere potest , sed utriimque canones requirunt. Cap. a. de paci. cap.
Io. de reg. Iuri in o. Conf. mestner ad Tit. de reb. Eccles alien. num. 83. & 89. ' Si tamen de solemnitatibus rite adhibitis constat, oritur praesiimtio alienationem esse validam , cum finis solemnitatum sit , ut de cognita causae justitia nos certos reddant . Imo demonstrata res Ecclesiasticae antiquissima pose sessione, etiam ipta solemnitates praesiimuntur, eum vetustas litium minuendarum causa Pro
lege habeatur , & tueatur possesbres , etsi jus
non probaretur l. a. pr. & fin. 1s de ag. pluriarcenae Cons. C. de Riegger i. c. q. 3ia. ubi carpit eos , quibus haec praesumtio non arridet propterea, quod ea magis juri civili quam canonico consormis est , cum tamen jus canoni- .cum rectam rationem , ex qua praesumtiones fluunt, ejurare nec possit nec velit.
- Praecipue in illas alienationes , quae in similiares & eognatos ipsius Praelati factae sunt, etiam poli lapsum notabilis temporis inquiri debere, mun in utilitatem Ecclesiae iactae sint,
patet ex iis, quae habentur in Nov. 12 . cap.
6. dc auth. Quibuscumqua , Cod. de S. s. Eccles nee non apud va Espen l. α f. 44. seq. eho ad Titi de rebus Eccles alien. num. s.
Boehmer eod. Titi β. 33. 34. . . . ' Cum in jure canonico cap. 4. 6. s. de praescript. & Cap. a. eod. in 6. etiam rerum
Ecclesiasticarum praescriptio sit adoptata , Bepraescriptio sit species alienationis necessariae ,
patet cap. I. de reti Eccles alien. in 6., quo omnis rei illegitime alienatae praescriptio excludi videtur , -ringendum esse ad malae fidei
possessorem , atque adeo a tertio bonae fidei posse re ejusmodi rem Ecclesiasticam non te sitime alienatam adquiri posse titulo praesicriptionis , si caetera requisita adsint , neque jura provinciarum particularia obstent . Confi an l. c. m. 13. seq. Cl. de Rieuer i. citi
Neque impedit Ius Canona eum, minus solemnitates in alienatione bonorum E clesiasti eorum omissae suppleantur , atque iam Ecclesia vel a contractu resilire vel alienati nem indebitam subse tuente capituli consensu&authoritate superioris invito etiam emtore rati habere possit . Caus. XII. Q. II. ωα ε . CAP. Io. de Reg. Iur. in 6. sunsagatur etiam Ius civile arx Prine. InlL de Au uti Tuti m Adversius alienationes non legitime factas canones prospiciunt Ecclesiis partim mnis in ejusmodi alienationum reos lutulis , partim
ipsi Ecclesiae varia remedia juris concedendo. Paena in mala alienanus flatuta
Sunt, uti. Si male alienam sit Episcopus vel Abbas, subessit interdictum ingressus in Ecelesiam , &si per sex menses non respuerit, ipso iacto in administratione & regimine suae Ecclesiae seu Monasterii sius bendatur . Extrarit. Ambitio AEde rebus Eccles alien.
a. si vero sit clericus inferioris ordinis aut dignitatis , in excommunicationem ipse facto incidat, & simul beneficiis, quorum bona ali narit , ita privetur , ut vacare censeantur , atque adeo alteri conserti possint, cit. Ex
3. Qui mala fide receperunt, Praeter excom
municationem etiam pretii ex i jacturam faciunt , quod Ecclesia sibi venalcat , lib. 14. LI. cod. de S. S. Eccles cap. s. de reb. E eles alien.' Universe pragmati ei has poenas non tantum ad solam alienationem consummatam & malae fidei restringunt , sed etiam per exceptionem non factae receptionis & eontrariae consuetudinis elevari sinunt. Cons. mestner Iur. Can. Titide rebus Eceles alien. n. x 47. Barthel. in a . notat. ad Engel eod. Titi in fin. Arnold. Cor
31. M odi. l. c. q. 323. Remedia Iuris eo tra alienatisnem non
legitima faciam Melesiae competunt
sequentiar. Rei vindicatio, aut publiciana contra quemcumque possessorem, adeo , ut is etiam pretii jacturam serat, si sit posseuor malae fidei. . a. Actio in factum persensis adversus male alienantem ejusque haeredes ad damnum illarum ex ejus3em patrimonio reparandum, Cap. 3. de pign. Caus XII. Q. II. can. 13. 3. Quia Ecclesia possessionem civilem retinere dicitur, interdictum uti possidetis Ec rem dium ex eam redintegranda . 3. Caus III. Q.
I. aὰ bona male alienata restituto pretio recum. peranda. 4. Re
162쪽
DE REBUS ECCLESIASTICIS IN GENERE. 1π
' Remedium possessorium recuperandae undo Agere potest vel ipse alienans , si non vi, si evidens si nullit 1ς. sio sed Ecclesiae nomine agat , vel ejus si Restitutio rei seri debet inductis expensis cesses , Patronus, capitulum , summul Prin- necessariis cum omnia die contractus causa, acces- ceps, imo quilibet ex Clero . Cons. .iesinersone, dc fructibus secundum qualitatem posses, ad Titi de reb. Eccles. alien. Art. VII. Cl. de sonis, adeo, ut malae fidei possestbr etiam pretii Riegger lac. cit. g. 3r . CL Schriat. loc. citi jacturam seratis c. 4. R 6. de rebus Eccles Riten. f. 312.
De rebus saeris, sanctis ἐν retigio s.
g. oz. In Ecclesiastico Iure non tam stricto semper sensu & tam aecurate quam
in jure Civili res sacrae a sanctae, b) &religiosae ce) distinguuntur f. IV. 369.
saὶ Res aerae in l. xi. Cod. de sacros Ec- giunt. dc cons de Roye Institi Iur. Can. L. Hes. dicuntur illae, quae Deo rite ver Pontifi- Il. Titi 1 r. s consecratae sunt , veluti aedes sacrae, sacra cὶ Religiosus Iocus olim nesciebatur alius, vasa & ornamenta dce. quam is in quem 'mortuus est illatus ἱ ita di b) Sanctum generatim est omne illud, quod- Ms, vel quia relictus est extra res humanas, cumque im ne violari nequit ; speciatim vero vel quod eum assiciebat religio, quatenus huius denotat eiusmodi , quod profanum esse desiit , interest sepeliri mortuos l. 6. q. 4. ff. de div. dc propterea hominum commercio exemtum reta Quapropter apud Romanos res religiosae est Isidorus scribit Lib. orig. cap. 4. sancta non minus ae sacrae juris Pontificii fuerant; veteribus fuisse exteriora Fecletiae , veluti cin- vid. Fragm. Ciceron. apud Non. Marcell. II.ctum, ambitum , septum Ecclesiae; vid. lib. os. p. 3 2. Geli. Noct. Αα IV. s. & conc M. Theodos de iis, qui ad Ecclesiam consu- Ηmmccii Λntiq. Rom. Syntagmata IL T. 1. 3.
g. Wo3. Inter ipsas eiusmoeli res, quae, quia mediante consecratione, benedictione, aut speciali ad pium usum dedicatione commercio hominum exemptae sunt , sacra , de religiosa promiscue a doctoribus adpellantur , sumeti I. Ecclesias , II. Altaria, III. Sacra vestimenta, vasa , quaeque reliqua sunt sacri adparatus, IV. Hospitalia aliaque loca religiosa , V. Capellas, VI. loca sepulturae praecipuam adtentionem mereri. Ideoque summaria legum Ecclesiasticarum, quae de hisce singiniis perlatae sunt, hoc capite speciatim duximus proponenda. q. qc . I. Circa Ecclesias, quae hoc loco pro aedibus sacris publico pietatis exercitio dei inatis accipiuntur g. I. n. a. a) I. de earum Origine , 2. divisionibus . 3. requisitis ad ea sciem erigendas, q. earumdem consecratione &benedictione, nee non execratione , pollutione , di reconciliatione, ac demum G. de reparatione
canones perquiremus. a Eeelesiae apud christianos etiam Basilieae, tantur . Conc Bingiam op. voL III. L. VIII. memoriae, tituli, oratoria , capellae dcc. dice- c. I. de div. m. Eiaes inter Christ. q. i. dcs u.
. f. qos. A primis inde temporibus, quantum fieri poterat, ehristiani dictante ratione g. II . in qu aedam loca divino cultui speciatim destinarunt sa) quamquam non statim initio, sed demum postea christianorum Imperatorum liberalitate tam splendidae ae opulentae Ecclesiae conspicerentur b Iis. .
. ta in Vid. de hoe testimonia apud Van-Εspen
I. E. U. P. II. S. II. Tit. I. cap. I. u. 4. Bin-gham l. e. f. i . seq. dc cons meus ordo Princip. P. II. q. et so. α a. Quae in contrarium captantur sacrae scripturae aut ritrum textus ,
nil aliud probant quam primos christianos abhorruisse a te fis , sub quibus tum aedes ad cultum falsis Diis exhibendum destinatae intel- Dbel Introduct. in Ius Eectis. Tom. IV.
ligebantur ; porro divinitatem , velut ethnici credebant , non in templis manuiactis conclusam , sed in spiritu ot veritate sne locorum differentia adorandam esse. Cons. Bellarmin. Lib. III. de culti sanct. Cap. IV.sbὶ Binebam l. e. cap. II. de antiqua templorum stelictura. Cons. Guil. Beveren in Can. II. Concit. Nicaen. Bintham l. e. cap. III. dc
163쪽
si tu. Eliseb. HIM. Eccles Lib. X. eap. 4. Paul. Comment. CaroL du Fresne, P. Leeti de iure Silentiari deseriptio Eeclec S. Sophiae cum rer. Act. I. Tit. I. β. g. seqv.
g. 6. Ecclesias r. auctus in urbibus & ruri numerus fidelium, eorumque diversi
ecetus in Cathedratis, Parochiales & Capelias seu Sacella de Oratoria publiea g. II n. a. , a. propagatio ipsarum parochi lium , & subsecuta cum his minorum Ecele suum unio in matrices & si us, 3. Clericatus cum religiosorum institutis conjunctio in se iares, easque simpliciter tales vel Coiugiatas 2I1. n. a. &.in reis guiares, easque Cameninales vel Abbatiales vel istas Capelias Mominorum, d pressa Episcoporum authoritas in exemptas ct non exemptas nobis distinctas fe
sa CL de Riegger l. α ρ. 731. Aori Requisita ad Ecclesias erigendas prae aliis canonibus sunt I. consensus summi Principis it Domini territorialis sa , 2. Episcopi, quem universe , num justa causa adsit ; speciatim vero, an non quetestus causa vel in praejudicium Eeel fae parochialis extructio fiat, adtendere & examinare canones jubent, ,) 3. ut etiam Ecelesiae veteris rector, patronus, aliique, quorum interest , audiantur, quibus suidem consentire renuentibus, si ceterum necessaria est erectio, ad eam nihi-
Iominus progredi licebit, si modo de competenti simul dote probiciatur se .
a Iam primi Imperantes Christiani Eceleis risis. Aura rectis reliquiis suinantur oculi,sarum extructioni Mum mnctant. Capitul. ἐν Deu5 reperiuntur. Osenditur pulcher rima Reg. Franc. L. U. cap. 331. Novell. 67. cap. r. forma sancti vel sanctae alicujus, ἐν eo cre- Et reflecte ad ea , quae diximus supra ρ. xi . ditur Ianctior , quo coloratior . currunt M.
n. a. 22 . n. a. b. C. 227. n. a. mines ad osculandum, invitantur ad donam
bin vid. Caus XUIII. Q. II. can. ro. Dist. I. dum, D' -σis miranturpiacbra, quam ve- de cons r. Can. Io. cap. 3. de Eccles aedis nerantur sacra. Ponuntur dehine in Melesia. Triclanti sess. xx. cap. 4. de res & Cons Card. gemmatae non eorona , sed rotae circumseptae
de Luca Discurs x6. necnon Fagnanus ad c. 3. Iampadibus, sed non minus fulgentes insertiscit. Enimvero hie Lapidibus. Cernimus ἐν pro eandelabris a x. generatim observandum, extructionem Ee- bores quasdam erectas, multa aeris pondere, etesiae haudquaquam esse actionem ejusmodi , miro artificis opere fabricatas , nee magis quae non certis in circumstantiis vitiosi fieri eorruseantes AArpositis lucernis, quam suis posset ; & probe recogitanda verba Salvatoris: gemmis . Quid, putas , in his omnibus qum dico autem vobis, quia templo major es his , ritur e Poenitentium compunctio , an latuen- Matth. XII. 6. porro verba S. Bernardi: On- tium admiratio P quibus subjungit Van-Espennitas vanitatum, sed non vanior quam iUM P. H. Sin. IV. Titi U. C. IV. q. S. 6. 7. 2.niον. Fulget Ecclesia inparietibus ἐν in pau- Utinam haec tantum aetate Bernardi vera peribus eget. Suos lapides induit auro , is fuissent f dc eandem veritatem confirmat ver- Dos Filios nudos deserit. De sumtibus ege- bis S. Chrysestomi, qui non improbans quidem uisum servitur oeulis divitum. Inveniunt templorum extructionem & ornatum, sed -- curios , quo ritectenor , ἐν non inveniunt sericordiae opera praeserens ita scribit: Non myeri, quo sustententur, e. Ir. Apolog. S. Ber- prohibeo magnifica templa condere , sed haec nardi ad Guillelmum Abbatem, ubi simul hie eum illis, imo vero haec ante illa facere m
sanctus advertit templorum vanum dc super- neo. Nemo enim quia templa mnifica non m ornatum non raro ex ipsa avaritia pro- condiderit , unquam accusatus Hr . at vero
cedere, verba ejus ulteriora sunt haec: Si quae- Iebenna, ignis snextinguibilis, supplicia ἐκ-ris quo modo; miro , inquam, modo : Tali monum imminent , nisi quis aiIgenter ista quadam arte Bargitur aes, ut multiplicetur; peragere velit. Hom. 33. in Matth. expenditur ut araeatur , is es o copiam x. Speciatim videndum , ne populus per e parit. θνο quippe visu sumptuosarum , sed tructionem Ecclesae novat ab Eceleta par mirandarum vanitatum aeeenduntur homines chiali abstrahatur. xx s. 131. si non ipsam magis ad efferendum , quam ad orandum . parochiam dividere , atque , ita parochialem Sie opes opibus hauriuntur, sic pecunia pe- iam Ecclesiam addere sit necesse t9.127. n. b. euniam trabit; quia nescio quo pacto ubi am- te Can. 9. Dist. II. de Consecr. cap. 3. de prius divitiarum csrnitur, Ut offartu ν Iiben- Eeclec aedis. Cons. van-Εspen l. t. Titi I. e. 3.
164쪽
DE REBUS SACRIS, SANCTIS ET RELIGIOSI S. 119
3. Destinatio Ecclesiarum ad cultum divinum, seu dedicatio, quae jam inde ab antiquissimis temporibus aut per ipsum Episcopum singulari , si fieri poterat , eonsecrationis solemnitate ain , aut saltem peculiari benedictione b quamvis non semper ae ubique eodem ritu fiebat e). Hodie, etsi tempus jure praestitutum non sit, diebus dominicis ae festivis , atque ita peragi solet , ut ritus recentiores cum antiquis mixti adhibeamur d .
a Ex veterum do mentis, quae retuli in meo ordine Princip. P. II. f. 231. n. b. patet, ad majorem dedicationis selemnitatem vicinos Episcopos evocari solitos fuisse. Patrum vel rum semiones in templorum dedicatione habitos vide apud Euseb. hil . Eceles L. X. c. 4.α apud S. August. edit. nov. Tom. U. serm336. seqv. bὶ Confunditur nonnunquam cons ratio cum benedictione, attamen nialium haee ab illa differt. Enimvero Benedictio tantum est primparatio Ecclesiae ad consecrationem, saltem i, terim adhibenda , ut illa scilicet sacris sunctionibus inservire queat , usque dum commodo tempore consecretur ; atque a fimplicibus δε- caraotibus ab Episcopo ad hoc deputatis per gi ; consecratio autem veluti ad selum Episcopum pertinet, ita etiam nee alteri quam Episeopo delegari potest. Cons Giberi co . Iurion. Tom. II. Trach. posti de Eccles Tit. XU..ietiner ad Lib. III. Titi . . num. 1 .
e Ritus signandi ipsis Eeclesiae parietes
duodecim crucibus , eosque oleo S. liniendi , ad similitudinem rituum baptismalium ideo temporis successu adhibiti sunt, quia dedicatio te pii materialis em figura templi spiritualis a Patribus habebatur. Cons Uan-Εspen P. II. S. II. Tit. I. cap. 4. din Trident. sess. UI. cap. s. de Res C p. de eonsec. Barbosa de off. Episcop. alleg. 27. F. F. Minores ab Honorio IV. Carmeli a Ioanne XXII. Ac Patres nunc extincti ordinis S. Ignatii a Paulo III. privilegia obtinuerunt . vi quorum Episcopo Dioecesiano consecrationem humiliter postulatam ultra IU. menses differe te, pro ea ad quemcumque Episcopum recura re possint. CL de Rieuer l. e. f. 76o. ' Cessante primorum fidelium persecutioneres 3c actiones profanae citra necessitatem in Ecclesias vel ideo , quod genuino Dei cultui destinatae essent , non rro admittebantur . Prohibebatur hae de cauta in iis mereatus e iam eorum , quae in sacrificium aut usum Ec-Hesaillaum e re possent i β. 93. n. c. γ vid. r. s. dc s. de imminit. Eccles '' Ut in saeris loeis omnia fierent eum r verentia , praeter vigilantiam eorum , qui ad hoc constituti erant r63. n. e. seq. id quam maxime consertat , quod non tantum
locus esericoriun saerarium aut sancta sanctorum adpellatus, de velo obductus loco
lateorum, sed etiam loca virorum dc mulierum distinguerentur. Uid. S. August. L. 2. de Civit. Dei cap. 13. Christian. Lupus Tom. a. scho in ean. p. 99i. Uan-Espen P. II. S. V. T. 2.
g. AN. Ecclesia rite consterata, eis erimine quocumque profanaretur, reconsere ri non potest sa) nis orto de consecraticine dubio b) , aut facta Ecclesiae exereatiocate, quae contingit, si Ecclesiae aedificium vel totum vel majorem partem ita eo
ruat, ut nova indigeat extructione, aut ira exuratur, ut parietum etiam non coris
ruentium interior crusta majori ex parte si sublata ce .
sa Ouemadmodum spirituale templum se- haereat. Imo eadem censetur manere Ecclesia, mel Bipti simo consecratum, etsi postea peccato si Ecclesia tantum per partes subinde repar fuerit violatum ; iterato baptismo reconlecrari tur , etsi reparatio tam frequenter Ec in tam nequit. Uid. Dist. LVIII. ean. 3. Dis l. r. Can. multis partibus successu facta st , ut re verasto. de Consecta cap. 6. de eons r. Eccles totum tandem aedificium per partes renovatum b) Sicuti baptismus reiterari potest , siduis constet. Videantur hactenus citati canones ecbitetur, an valide collatus fuerit. Dist. L Gn. cons Cl. de Riener L c. q. 762. dc seq.33. de Consecta olim quidem principali altari everso i te Non siissicit igitur Ecclesiam. In aliquia tam Ecclesiam consecrandam esse statuebant ἔbus partibus destructam esse , si parietes illa si verum consecratio altaris subinde prorsus seis maneant , earumque salva sit interior inmisia- parata ab Ecclesiae eonsecratisiae contrariae ditio . cuni parietes praecipuam partem Ecclesse .sciplinae oecasionem dedit. Vid. Can. 19. 24. constituait , iis salvis gulem Eecleta manere Dist. a. de eonfrer. cap. t. de consiar. Ecclescenseatur; dc consecratio crustae parietum im Barbosa l. e. alleg. 37. 'mestner L c. n. 23. seq.
165쪽
L I B E R II. C A P U T XVI. s. io. Enimvero si ρο atur Ecclesia a 'uod contingit I. sepultura infidelis
nondum baptizati, 2. sepultura excommunicati vitandi, 3. injuriosa & voluntaria humani sanguinis effusione vel homicidio, A. effusione voluntaria S illicita humani seminis bs tum ad hoc, ut denuo celebrari possint divina ossicia , solummodo necessaria est reconciliatio , quae mediante aqua Gregoriana a solo Episcopo pera
a Dum Ecclesia pomi dicitur , significa- eriminibus , etiamsi gravioribus, Ecclesiae non
tur materiali ejus forma integra manente , ae polluuntur . Clarisi. de Rieuer loci ei: proinde eonsecratione non siiblata , aliquid in 767. eadem accidisse; quod de a loci ianctitate ali ' Ad quaestionem: num polluta Eeelesia etiamnum est , eh in fidelium animis generat horro- caemeterium censeatur pollutum esse, id affriarem , atque in cuius detestationem divina ibi- matur, si caemeterium sit contiguum ; secus sidem celebrari canones vetant, donec sacris ri- ab Ecclesa remotum fuerit ; quamvis polluto tib is facta suerit reconciliatio. Cap. fin. de con- caemeterio Ecclesia, etiam contigua, non polisseer. Eccles. cap. I i. de Priviles. ec cap. 1 f. tuta habeatur. Cap. un. de consecr. in ε. de sent. Exeom. in 6. Ipsa etiam aqua Gregoriana a solo EpI-- Imo saepius etiam ob crimina extra Eccle- scopo consecratur. Vid. cap. 4. 9. de consecr. siam commissa & delicta populi jam apud ve- Eccles. Van-Espen l. c. cap. s. teres a diminis cessatum fuisse antiquissima ' Introductus reconciliationis ritus etiam ideo, monumenta produnt . Cons meus ordo Prim ut homines videntra inanimatum temptam nuL p. P. II. β. 233. n. a. peccato obnoxium lavari is purificari, b Can. et . 13. Dist. I. de consecr. c. tet. borrore delicti concutiantur ἐν recoluent , de sepult. cap. 4. 7. dc fin. de cons Eccles quantum pro expiatione delictorum vivo cap. un. ibid. in 6. Barbosa loci citi Alleg. 28. Dei templo fit elaborandum . CL de Riettetmitaner L. III. Tit. 4o. Artic. II. Aliis igitur. l. e. q. 76s.
II. Reparatio Ecclesiarum I. ex iis, quae pro fabrica specialiter deputata exatant 399. 7. a , 2. ex illis, quae Rectori Ecclesiae ejusve aliis benesietatistit ira congruam sustentationem supersunt g. I 2I. , & hisce demum deficientibus b), 3. a patronis de aliis, qui fructus aliquos ab Ecclesia reparanda percipiunt se atque adeo etiam 4. a decimatoribus, & demum y. a Parochianis fieri de
a Caus. XII. Q. II. Can. 3 . suid si opus est' nulla nisi Friseipum au-
c dὶ Sed nunquam eredo, Lit Cl. de Riα- ' Quod de reparatione Eeelesiae dictum 1ger , adeo indigebit aerarium Ecclesiae, ut etiam ad reparandam Parochi vel Beneficiati potiri Iubsidiis extraordinariis opus fit . habitationem pertinet.
Iχ. Α primis quoque temporibus II. inter sacrum, qui haberi poterat, adparatum leguntur fuisse mensa speciatim ad consecrationem, Mationem re communionem Covaris ct Sanouinis Christi destinata sa) quamvis initio fideles uti a templorum ita etiam ab Altarium adpellatione abstinuerint F s. n. a. b neque Altaribus ante seculum quintum specialis consecratio fuerit impensa e . Hate nobis sane de Altaribus historia ecclesiastica ; 3us eadem I. aut Ma , seu immobilia aut portatilia seu miatica esse d , z. consecrari debere ad normam in Pontificali Romano expressam , 3. non minus ac Ecclesias consecrationem perdere, pollui & reconciliari
a Cons. meus ordo Princi p. P. II. β. - sb Constatit Iust. Hening. Mehmerus inan. h. i jur. Eccles L. IV. T. XL. f. si . - . Dare ontra Disopum erigere olim SS. Patres idem intellexere nomine me separationem ab Episcopo significabat . Cons. sae mysticae , tremendae , spiritualis, divinae , Van - Espen in Schol. ad eam s. Λntiochen. arae trementi: . quod με nomine altarium
166쪽
DE REBUs SANCTIS, SACRIS ET RELIGIOSI S. 1ε1
intelligimus. Cons Binatamus loc. cit. Cip. 6. riam faciebant consecrationem altarium a cons Cap. 14. cratione Ecclesiarum diit in tam . Cont Io. Bapti e Chrysest. Hom. io. in Ep. x. ad Corinth. Thiers Disi. de principat. Eccles altar. cap. 1. id j Seculo VIII. caepit usus altarium porta- eὶ Polluta Ecclesia, etiam altaria polluuntur. iiiiim seu viaticorum, quae ipsa cum praecipite Non Itamen etiam execrantur altaria seinpetextra lora Deo dicata adhiberentur , necesta- cum Ecclesia. Cl. de Rier ger l. c. f. 767.
s. r3. Nec non III. sacra vestimenta & vasa jam antiquissimis temporibus adhibita ta) ae curae Diaconorum commissi deprehenduntur f. I 6s. n. e. quemadmodum & hodie observatur, ut quaedam a laicis nec quidem extra necessitatem tangantur b . Praecipue autem jus nostrum injungit, I. ut in Ecclesiis parochia li-bus Σ3o. Euchari ilia, Chrisma S alia ad sacramentorum usum necessaria semia per parata habeantur & custodiantur, e atque 2. ad id ipsum constituatur quoddam tabernaculum seu sacrarium decenter ornatum, ante quod diu noctuque lampas ardeat, di in quod extra casum necessitatis res profanae non reponantur; universe autem 3. Oracia I66.ma. vasa, corporalia, purificatoria & reliqua Ecclesiae munda nitida serventur d .ca Statim post pacem Eceesiae redditam vasa iacta vel aurea vel argentea extitisse docet Millevitanus L. I. contra Parmenianum . Contendit Baronius fuisse sub Apothesis etiam vitreum calicem , dc subinde demum propter nimiam ejus fragilitatem pauperibus Clericis stannaum permissum esse . Can. 43. de consecr. Disi. r. Quid quod rigneos quoque calices quo tam fuisse pateat ex notissimis verbis Bonifa-eii Martyris 3c Episcopi, quibus quosdam sui temporis sacerdotes ita perifringebat: Quondam sacerdotes aurei ligneis calicibus utiliabantur , nune e contraras lignei Deerdotes aureis utuntur ealicibus. Cons. de Roye In fit. Iur. ean. Lib. II. Tit. X l. oc meus ordo Princi p. P. II. 23 s. not. a & b. Tempore Concilii Nicaeni u. vasa sacra nondum Mnedicebantur. Cons. Espen Disi. in hanc syn d. 6.
bὶ quae a solis Trest,' teris tractari pos
is id fit ebrisnatis , fite infirmorum, sive
catechumenorum et quod Oleum die viri tum inter sacrum ab Difciso consecratur , impraestituto die ac loco a pastoribus accipitur, qui veteris reliquias tam naribus Ecclesie fundunt , is recens vasis minimum flamne is aservant , α 4. dist. 93. α I. de cust. Euch. vasa saera ut eaticas is seu teliae δε-bent esse ar enteae, vel DItem flannea sacro. oleo ab 'bcem conferratae , nee non lintea - altaris ab Eniscopo HI mandataris Presb tero benedicta . Pontis Rom. Part. II. Quae cuncta non nisi elericis , minimum subdiae
nis ova iam saera Entorum reverentia tam
genta junt . Benedicuntur etiam manae ac ,σmm altaris instrumentum, amictus, hume-- Iia , cinctura , manipulus, sua , casula, tunica, vestis da retica, cruces quoque irimagines B. Virginis is sanctorum, quae publicae adorationi ex num--- inmmaut/m rerum , 'uae in Ecclesia sunt, nulla
solemnius benedicitur, quam Campanae. Pontis Rom. de camp. Biaed. Cantantur plures almi , quibus partim auxilium divinum imploratur, partim Deus celebratur. Episcopus HIPresbyter eas aqua benedicta lavaniterumque ac itςrum oleo in morum ἐν ebri malis inungit , suffitque inure ἐν murrba . Trecibus explicatur eampanarum usus in
excitanda fialium devotione, in repellendis daemonum insidiis, is in tempestatibus di pandis in Eeetesiis porro sunt vestes Jaeerdotaler pluvialia , altarium tetumenta varii coloris pro diis strita ministrorum altarium be. Fleury Inst. Iur. Eccles P. II.
Uid. Synod. Laod. can. 22. & 23. & ConsAndreas dii Saussay de panopita sacerdotali seu de venerando sacerdotum habitu, du Gange in Gloss. verbo orarium Ac da attea. Cardin
iis Bona L. I. Rer. Liti cap. 24.
eὶ Videlicet ob necessitatem inopinatis saepe rasibus aut infantibus baptismum aut aliis fidelibus infirmis sacrum viaticum re extremam unctionem ministrandi. Id vid. synod. Trid. sess. XIII. cap. 6. de
rei. cap. r. 3c 1. de custodia Eucharilliae, ehrisiamatis dc aliorum sacramentorum. Canones , qui prohibent vasa Ac ornamenta saera profania usibus adhiberi, inter hosce usus pauperum necessitates non reputant, cum ei modi tunc maκime Domino consecrantur,aum membris Gus eae ebaritate impenduntur, ait Ua Es- in schol. ad can. 73. Amit. quemadmodum etiam in Comment. in I. Art. Grati Dist. a. refert haec verba: ex Petri Damiani opust. 32. cap. 6. Sacerdotii meratum
non nitor e eiat vestium , Ied spiritualium
norma virtutum, is non mirantia margam
167쪽
Quod IV. adtinet ad loca religiosa , quo nomine veniunt qaeeunWH loca AUI HORITATE PUBLICA promin endum euisum disinum , indigentiamque proximi sublevandam sa) quaeque vel Fecis stiea vel iatealia sunt b g. 396. n. a a praeter monasteria , de quibus sam supra egimus 336. , eminent hospitam, stuloca illa, qua Qui pauperum, is moris, ovianorum, aliarumque personarum mia
a Quae aut ritate mere privata in sindis glosa . Per excellentiam tamen sila ejus usi privatis pio animo constituta sunt, loca saltem Ioca Ecclesialitea a Canonistis religiosa adpetis pia dici queunt; eeterum vero proianarum ac tantur. Vid. Caus XVI. Q. I. Can. s. privataraim rerum jure censentur, cum privati se Patet itaque accipi hoc loco boorum destinatio sacrum locum non iaciat; Gomater in sensu lato. Enimvero quae iisdem pro varia in eap. 4. de Resin dom. Ractou Iuta Ecclec eorundem destinatione varia nomina tribuuntur, Lib. II. cap. XI. n. xx. & in capitulum citi jam audivimus supra . a M. n. a. num in . . . ' vocantur elim loca venerabilia In Capi- bὶ Utraque stillaei ratione finis sunt reli- tulari L. L e. 29. T. r. Col. 746. apud BsG.
4is. Epistopos suecessores Apostolorum profecto etiam in Apostolieam pauperum euram successisse jam ipsi agnovimus in I. n. f. a . Inde autem tam per decretales quam per interpretes conclusum fuit pro Uscopo fundatam de iure commani sta e insentionem super ipsa subjectione , administratione ct ordinatione hospit num ac omnium piorum Aeorum sua diareem b atque adeo privilegia exemtionis, si quae ab hospitalibus opponerentur , ab iisdem prohanda esse 9 .
scopo sint subjectat; dc Fagnan. ad h. c. n. 2. e Ad exemplum sine Monasteriorum etiam hospitalibus praesecti, de clerici, qui ea in titulum beneseii possideiant, tanta exemtionis privilegi, sibi compararunt, ut enatis inde gravissiimis alvisibus , de restitu a Epistopommaiictoritate a pluribus Conciliis sit laboratum. Vid. Concit. Vien. in Clem. a. de relig. Dom. Trid. sesi. VII. cap. 33. sess. XXII. cλP. s. s. sess. XXV. cap. s. Etiam circa illa hospitali, , quae absque auctoritate Episcopi erecta sunt, atque ideo a Canonistis non religiosa fle eeel astea sed pr ana ac bonorum ecclesiasti eorum privilegiis destituta rensentur , mens Concilii Tridentini ea est, ut Epistopi ab eorundem administrat ribus altem rationes exigendi jus atque obligationem habeant. Conc Van-Espen P. I. Titi
' ' Cum Episcopi exemplo Apostolorum du-eonis commiserint curam personarum miserabilium, Ac aedium pro iis constitutinim , --dem domus Diaeoniae dictae silere; cons dilonge in silo glossario verbo diaconia, unde& diaconi eardinales ortum suosque titulos habent i β. 2o3. α d. .
qi6. Certum est, mue ipsis sinctionibus Ecclesiasticis, neque interpretum sententiis quaecumque hospitalia supremis in ea Imperantium civilium juribus sq. Io I.
a aem videlicet, ait Cl. de Rieueri. c. 4. 6 3. Me in re potestatem Episcopi a
fideli populo acceperunt, euius voluntas Im-μranti non p.ro non semor em subdita . Dein sunt quaedam ousmodi pia loea sub in
mediata protectione Priscisum eonstituta , qualia etiam imposterum ea omnia erunt,
quorum eura 'scopo ἐν clero nis fuerit Oxpressa commissa ir sermissa : Met contrarium ex Trid. conci . eolisti posis videatur,
sese. XXII. eap. g. 9. Ipsi iano Apostoli universe obligationem pauperes aliosque miseros sublevandi, praecipua que in eo exempla dandε ad se pertinere ex stimabant. Verum administrationem dc dispem sitionem Bonorum, quae fidelium Iiberalitate in usus persenarum miserabilium conserebantur, sibi nequaquam propria iubiiciebant pol state , sed tantum ab ipsis populo sponte concreditam suscipiebant. Α f. Apoth c p. Iv. 34.
s it. Imo cum metuerent, neministrando me
sis a verbo Dei post hae detinerentur , dc hinc de eligendis Ministris cogitarent, quibus simul
cura mensarum dc vi arum committeretur 9. x6s. ὶ coavocantes ΜυLTITUDINAM DI-s Imro dixerunt e non est aequum nos derelinquere verbum Dei is, misi rare men-D , eo derata erga fratres viRos EX VOBIS
boni testimonii septem plenos Diritu sancto irsapientia, quoa cinstituamus super hoc opule ibid.
168쪽
DE REBUS SACRIS, SANCTIS ET RELIGIOSI s. 163
ibid. op. VI. Quod exemplum si jura multitu- tem, Ac hinc etiam ad rectam civium mi bladinis offerentium, dc eoriim, quorum interest, lium curam, subditos eorumque bona 1 rigendi observanda esse docet, quomedo non docebit prae ordinan que potestatem ex naturali civitatum aliis observandum esse supremum multitudinis ci- jure, & positiva divina lege sibi propriam atque vilis Principem, qui ad publicam civitatis salu- nulli alteri humanae potestati subjectam habet .
4I . Ipsum Concilium Uiennense propter abusius commissos ast statuit, ne
hospitalia eleritas secularitas litato beneficii darentur , sed ut eorum a ministratio viaris laicis , providis , bonis ct idoneis , qui sciant, velint, oe vageaut lora tua, bona psorum, ac iura utiliter regere , ct eorum proventur , oe reditus in personarum usum miserabilium dispensare, committeretur b) . Quam constitutionem synodus Tridentina innovandum duxit, ct innovavis cum derogationibur in ea contentis c . a Ex Presbyteris scilicet dc Di amnis, qui sbὶ Clem. Il. de relin Dom.
olim hospitalium administratores ab Episcopia te Trid. iesi. VII. cap. ult. constitui solebant , multi bona ustii pauperum ' Multa hospitalia ex mente laniatorum sub- destinata in usus proprios convertere caeperunt. sunt religiosorum gubernationi ; eoni U--Ε nvid. Concit. Aresat. Can. 13. E. 126o. L C. *p. III.
g. t8. Ceterum administratoribus hospitalium haec in iure nostro sancita sunt , I. ut ad instar tutorum & euratorum juramentum praestent; de priusquam se adiaministrationi immisceant, x. de bonis ipsorum locorum inventaria connciant; nec non 3. quot annis rationes reddant a oc non tantum bona non alienent aliter , quam ex justa causa, adhibitis Zlemnitatibus, & eorum, quibus cura suprema incumbit, consensu impetrato g. I. , sed etiam s. quantum fieri potest, ad eundem omnino usum, quem ipse sundator determinavit, impendant , .
a Cit. Clem. 2. l. s. . s. d. de curatistitios vero ex hactenus demonstratIs patet abunde, juxta Euthenti ibid. Novell. 123. cap. 23. l. x .eod. commutationes sindationum piarum, ut validae de Epist.&Cler. Nov. t 3I. cap. 13. sint, auctoritate summi Imperantis fieri debe-
i9. Speciatim autem praeterea circa receptionem in hospitalia statutum I. ut 'observentur qualitates a landatoribus praescriptae a , 2. non tantum egestatis, sedoc vitae probitatis ratio habeatur b). 3. non ex affectu aut commodo minus meis ni vere inentibus praeserantur se), q. cumprimis mendici validi excludantur, ne reditibus hospitalium laveri videatur illorum inertia d). Id quod eanones etiam universe in distributione Eleemosynarum observari jubent e .
a Va Espen P. II. S. IV. Titi UI. cap. s. f. t. b S. Carolus In Concit. Mediol. V. parti 3. Titi ouae ad pia loea pertinent. e In quibus locis , ait Synod. Ion. a. 1 36. parti II. cap. 6. ut neglectis miserisae invitis, quibus Minitalia dedieata Iunt, ex privato Uectu moistrorum aut magi ra-
tuum , qui hospitaribus byee prsent, non modo malidi , sed is quibus vicius 63 -- flitus supperit , ree 'iantur , tantum, . quod
tute eommodius is in otio Divatur: qui certe aliter censeri non ph nt , quam pauperum denaeaatores , raptoresque , δε alieno viventes ac velut ex sanguine paUerum δε-rinati. d, Eadem laudata synodus Coloniensis l. cap. s. edicit: Sint autem mendicantibus validis non solum bospitalia clausa, sed is publice ae ostiatim mendieare penitus interdiactum - . Addit synodus Burdigalensis an. Ist 3. Tit. ι . compellantur a M istratibus se potius in aliqua arte exercera , vel manuum
labore honestum vitae subsidium eonparent , quam ignaviae ae desidiae dediti ostiatim in tristis is in temptis miserrime mendicent. Si id reessaverint, eurem Discopi, ut 6Leiantur. Neque aliis, dicit Coneilium Bituri cense ann. 384. Tit. 43. can. 4. hospitalia patent , quam. iis, qui WAE aegritu/me, senio , aut eos ris imbecillitate victum sibi parara non possunt.
169쪽
Conserantur , quae de cura Pauperum tabet Cl. noster de Sonnenset, Caes Reg. Gub. Iris. Austr. Q. Consit. & Pros Publ. ores scientiariim aconomic. in Politices Funda inentis ,
e Coas Claris de Sonnenseis l. cit. nec non
Cum jam ex canonibus demonstratum sit a. a silpremo Numine in concursu ossiciorum , erga ipsum assirmativorum , dc necessitatis er ga proximum desiderari misericordi n , noniae rificium , miseroqoue templo majores aestinarari 9. 127. n. a. 4or. n. h. , bonae Ecclesiallica ultra necesiariam sustentationem ministrorum Religionis a Coneiliis, Patribus dc ab omni antiquitate diei atque haberirai perum . Ia I. , 3. quom vis Religionis Antitatem non tantum non invitum esse posse , ted & propensium esse debere , ut ea in levamen pauperum ac miserabilium personarum adhibeantur. g. ao t. n. s. speciatim thesauros Ecclesiae itinc optime clistodiri, quando levandis miseriis vivorum Dei templorum impenduntur β. 3Io. n. e. patet a jure canonico
sippeditari media facillima & effracissima auxilium qui biisve miseris , & egentibus procurandi , atque ita etiam numerum mendicorum diminuendi. In quibusdam , cum primis Galliae loeis eleemosynae ad parochum deseruntur ab eodem distribuendae, cum is prae aliis in sita parochia facile inquirere & cognoscere possit Indige res , & parochi etiam id munus pro sua v catione. g. 23 s. n. a. lubentissime peragent gratis, quo ipso sumtibus in alios ossiciales impendendis parcitur. Constitutio sane plurium parochiarum , praecipue in magnis urbibus , etiam quam maxime ad pauperes sublevandos
Patet porro ex dictis, prohibere licentiam mendicandi aut quidquam mendicis tribuendi nequaquam Iuri canonico esse adversum; Enimvero si ex illis fontibus, quos momitravimus . 3 3o. n. c. summi Imperantes pro suo jure . ias. n. a. in miseros aut labores aut viribus destitutos necessaria derivent . I. cessabit mendicandi necessitas, peruam sublatam utique cura pauperum a Chrio inculcata quam maxime observatur , veris simaque erunt haec verba Cl. de Sonnenseis
in prima Parte Tractatus de Politica , is Nepetundis β. Sie nulla est eaussa cur
unus tantum mendicus in Nepublica λι, a. salvum semper manebit ius euique ad suilentationem & incrementa ejusinodi aedium& sundationum publicarum , quae pro sublevandis proximis erectae sunt , contribuendi miseri-eordia liberali ; imo ad hanc fortasse multi conspectu huiusmodi aedium , Ac dum in iis simul
egentes simulque pecuniam in eos recte impensam oculis cernent, non minus ac verbali misericordiae praedicatione movebuntur.
. . o. Sed denique etiam id in hospitalibus eurandum est, iit sicuti subsidia temzporalia per homines peritos fideles & numannos a ita spiritualia per parochos , aut si necesse est , per alios ad id constitutos idoneos Presbyteros b omni cum charitate, sollicitudine adcuratione ibidem ministrentur.
sa Uid. constit. S. Caroli in Concit. Mediol. V. pari. 3. Tit. ad loca pia perti-nῶnt, ne scilicet aut incuria aut lucri cupiditate, aut grassitie eorum, qui nomen adjutorum habent, magis premantur miseri quam se leventur Cons Van-Espen l. c. cap. 4.
Decimo sexto secillo ad pauperes, Pra αἴ- tim infirmos, curandos institutus est ordo Chaiaritatis a Ioanne de Deo , natione Lusitano , probante Pio U. dummodo sub Regula S. ia uia tufini vivant, oc concedente , ut unum sacerdotem habeant in singulis hospitalibus , qui de fratribus re infirmis saeramenta administret , dc cum aliis confratribus sub loci ordinarii juri1 dictione , correctione , visitatione dc obedientia perpetuo constitutus sit . Dicitur quidem praeterea in Bulla Pontificis licet ex debito, ut ordinario, non vero alteri rationes adminisi rationis reddere debeam ; verum nos prae hac Pontilicis constitutione quoad temporalium administrationem jus Principis divina lege sentatum adtendimus, vi cunis sane Pri ceps poterit examinare , ntim quantitati redi tuum sundationis ac eleemosynae , quae in majoribus etiam urbibus facile computari potest ,
numerus curatorum aut mirandorum infirmorum respondeat; aut vero disponere , ut a civibus ejusinodi eleemosynae in manus ossicialium Principis vel Parochorum serantur , dc denique generatim invigilare , ne illa , quae pro infirmorum necessitatibus oblata sitnt , infirmarii in sua commoda ac voluptuaria convertant. Vid. Concit. Arelat. de a. I 26o. C. 13. Iam pridem quoque teste Cardinali Iacobo de Vitriaco in historia occidentis cap. 29. suere congregationes s Eminarum , quae curae infirmorum se dicabant, dc quidem initio mim fratribus idem institutum sequentibus sub eodem etiam tecto contubernium habebant. Uerum ob pericula de excessus, de quibus testatur Concit. Rotho m. Tit. de Episci num. 3 . huiusmodi fratrum oc sororum separatio decernebatur , atquc inde sanctimoniales hospitalariae, quae hodie emissis tribus votis dc anae-
170쪽
DE REBUS SACRIS, SANCTIS ET RELIGIOSI S. 16s
xa speciali obligatione infirmis serviendi pene vivendum disponant. qui autem adtenderit, ubique secundum Regulam S. Aligustinet vitam quam crvia I τε imorantia iaborent , religiosiam agunt. Cons. Ua Espen l. citi cap. multis crimis, bus frequanter sint onu-3. 23. sti, θ' implicati pauperes ad N eomia dia b Uid. Conei l. Burdigal. a. Isss. Tit. 28. vertentos, saetis intelii et, quod plures, quam Sane, ait Uan-Espen loci cit. g. 43. in magnis bodis consueverint , Iacerdotes Noboeomiis ποfoeomiis, in quibus frequans solet esse infir- pro cura spirituali infirmorum marito prata morum numerus , convenit , ut speciales Di merentur . M arias appareat , revera plus Pressereri , qui infirmis assistant eosquε rit. curari corporum , quam animarum curatisia instruant, is ad christiana morientam te nsm
g. 4i I. ave R de ea pellis dicenda latendi F. 3. ὶ sunt illa tantum quae
i. de origine oratoriorum in senere, M de oratoriis Palatinis in specie , 3. de Oricgine nominis evella , A. de iuribus de privilegiis capellarum regiarum , s. de ca- llis 6c Grangiis Monachorum, S de variis capellarum significationibus nobis suntici tu necessaria .
S. 421. OiV oratoriorum; quae superiori aetate evella vel Deelia nominari emapere, reprienda quidem est a primis temporibus Christianorum ; qui ob persecuti nes coacti erant ad sacra sua domi celebranda. ast Verum etiam cessantibus persecutionibus Oratoriorum usus per Orientem b) dc Occidentem e adeo invaluit, ut ob neglectum inde cultum publicum Ecclesiasque parochiales minus frequentatas variis Episcoporum do & nam morum Principum constitutionibus eo ad devotionem domesticam S. III. n. a. constringi debuerit.
a Thomassin. de vet. 8c nov. Eceles disci T. 1. P. I. L. II. α 29. seq. Pignatelli consulti can. Titi VL consili. 98.
Thomassinus loci cit. 96. oratoriorum apud Graecos frequentiam inde repetit , quod apud eos non nisi unum altare, &in eodem una tantum de die missa celebratatur. e Concit. Aurel. IV. a. 141. Gn. 16. apud Harduin. Concit. Τom. II. G i 36. Gregor. M L. VI. Ep. 93. In Germania eo deventum, ut Nobiles se. re omnes sua oratoria haberent, & quemquam e servis eum saepe in finem solum o manu mitterent , ut is obtento Presbyteratu in oratorio dominico sμα ministrare posset. Uid.
ἀὶ vid. Constitiitio Alexit Patriarchae, quae extat in jure orientali , nec non can. 33. 34. 33. Diff. r. de consecr. εὶ vid. Noves. Iustiniani s8. Capitular. L. V. cap. 333. & Lita VI. c. Ioa. apud Baluae.
s. a13. Initium oratorii Palatini a Constantino M. deducendum a ; de quidem nujusmodi Palatina oratoria ad instar Ecclesiae composita sere totidem ae D.
a Cons. Euseb. In viti Constant in. L. IV.
c. 17. Sozomenus hist. Eccles L. I. c. I. ubi etiam mentio fit altaris portatilis , quod Constantinus seeum serebat, cum contra hostes praeno contenderet.
b Cons. du Cante in Constantinopoli Chri si una L. IV. ' De multiplicatis Capellis sub Regibus Francorum cons. Egini ardus in vita Caroli M. &Continuator Reginonis ad an. 23o.
g. 42 . Ipsum Nomen Capelia oratoriis obtigisse ajunt ab Oratorio in aula Re- .um Francorum primae sti Fis, in quo cappa S. Martini Turonensis , quae ab iis-lem Regibus in castra accipiebatur , adservata fuerat. a
ta in malafridus Sualm de redi Eccles c. I. Durandus in Rat a. div. L. II. c. Io. du Cange in Glossar. v . Cana, Matthams Paris adan. 1242. p. 32 s. inde repetit, quod Magnates peregrinantes reliquias sanctorum secum tu-
lerant asservatas in repositorio seu tonditorio , quod canas 3c eastella et dixere, illasque domum reversi reposuerant in extructa oratoria iisdemque nomen evellarum tribuerant . vid. Iuli. Hening. Boetimer. in noti ad Claud. Fleu-