장음표시 사용
191쪽
a seri apo fica deelaratum fuerit, viribus
εν- in. . careant. Praetereaque synodus sess. XXIV. Cap. 13. & II. s. XXm. cap. Is . de Resorm. generatim sui item Ecclesiae in union bus observandam conditionesque beneficiorum v. g. num simplicia num curata iint , num hicina num diffita &c. perpendendas praeeipit . mapropter etiam omnis unio in Jorma convnissoria fieri , dc petentes beneficiorum
inionem utriusque verum valorem juxta communem zellimationem exprimere debent. Confvan-Espen, l. c. cap. III. Bol mer L. III. Ti-
tui. V. Lxoo. Barbola J. E. L. III. cap. XVI. de unionibus gratiosis ad obtegendam beneficiorum pluralitatem inventis & sine necessitate tantum ad reditus augendos factis; cons. praeter Van-Fspen, l. c. cap. a. q. I. Fleury Instit. Jur. Ecclα P. II. cap. 29. f. I. seqv. . a st . Sed neque unio absque consensi P troni & quorum interest, aut sine obtento summi Principis consensit valebit . Vid. Trid. sess. VII. cap. 6. de Resorm. Non tamen necessarius est consensiis beneficiati , utpote ante cujus obitum vel dimissionem unio effectum non
sortitur. Clem. 2. de reb. Eccles non alienand. - . . . De incorporatione Parochiarum ad
monasteria capitula vel dignitates jam supra dictum s f. 416. n. b.
- - Cessare debent uniones I. cessante causa, propter quam factae, incremento populi , 3. si unio incipiat caeteroquin nocere Ecclesiis aut, 4. smonia intervenit. Vid. cap. I. de R. l. Clement. de Elech. cap. s. de E Cess. Prael. cap. 9. de Constit. Clem. a. de istatu Monach. cap. sn. de parockCap. I. ne sede vacant. Et quidem bene observant Interpretes
Episcopum disblvere posse non tantum uniones a se factas , sed sactas etiam a S. Pontifice . Cons. Van Espen I. E. U. P. II. Tit. XXIX.
e) Diviso, seu sectio unius beneficii in pli
Ni, prohibetur longe magis ac uuio in Epistolis Pontificum Decretalibus, vid. c. s. e. x . 2I. 2 . 26.3 . dic. sed tu quaeso reflecte me
tem ad ea , quae exposuimus supra f. ret . et 27. nec non ad causia , ob quas unionem cetiare debere paulo ante diximus. Ueluti uniones ita& divisiones ob salutem Ecclesiae , publica aut horitate, & eorum qu rum interest consensu , legitimaqne causae t tius cognitione fieri debent. Effectus divisionis ello varius Aut enim unio distblvitur, & tum Ecclesia, quae unita fuit, in priorem itatum restituitur,
Aut ex Ecclesia, quae a primordio una fuit, essiciuntur duae , & hoc casu recens fundata ,stia evadit illius , ex cujus reditibus extructa est , eademque in illam jus Patronatus adquirit, cap. 3. de Eccles aedis. Cons van-Espen, loc. cit. cap. g. g. & vid. de divisione parecb. I rid. sess. XXI. cap. 4. de Retbrm.
1 Dis embratio fit , quando ex beneficio
penes suum ordinarium rectorem manente parsi ructuum aufertur, & alteri adplicatur beneficio . Id quod eo casu , quo abundans beneficium, alterum egens dii, modo reliqua etiam, quae ad alienationem rerum Eccetasticarum sunt requisita, observentur, erit, omnino quam justissimum, vid. e. q. de his quae fiu. a Prael.
fg ὶ Suppressio est extinctio beneficii totalis,
seu redit ictio praebendarum ad minorem numerum . Plerumque tenuitas & deminutio redituum, suppressionis causa est. Universe autem eum simul de ipsi is divini cultus deminutione tali casu agatur, non nisi necessitas & utilitas magnae, quibus scilicet in collisone immediatus cultus Dei assirmativus cedit, subversetur necesse est . Uid. Trid. sess. XXIV. cap. IS. de
reis cap. s n. de U. S. cap. 3. 9. & xx. de Co stit. & cons Fagnan. ad cit. cap. t. nec non Reiiseni uel l. c. n. 32.
q. s. De prohibitionibus veteris Ecclesiae, ne transcursiones ab uno beneficio ad aliud sine summa Ecclesiae utilitate, & sine praevia apud Metropolitanum &synodum provincialem cognitione fierent , satis jam supra expositum est g. χω. n. a. a . Neque autem recentior aetas , quamvis inter jura S. Pontificis tetulerit translationes Epistoporum g. I 8 I. circa has aliasque omnes extra evidentem causam necessitatis ac utilitatis Ecclesiae sc) Canones permittentes su , sed potius poenas in quamcumque non legitimam translationem statutas vidit, e . Quapropter quaevis non legitima translatio etiam hodie omni effectu destituitur f).
Nic. I. Can. s. Sardic. C. I. & 2. Carthag.
III. c. 38. &e. Nati quidem sunt Canones isti
Minum se c. IV. cum antehae ejus inodi tra smigrationum exempla nescirenti r. Im per novem sere secula ignoravit Ecclesa translationes
ab Eristopatu ad fidem Ronianam , & Fo
mosiim P. propterea, quod ex Episcopatii PONtuens ad Pontificatum an. 29 I. assumebatur , Sueeestbr Stephantis VI. e sepulchro reduxit , cavitqite Concilium Romanum a. so . sub Joanne IX. habitum, ne caeteri hoc novo exemplo seducerentur. Cons Thomaum de U. &N. Ec- cles Disc. P. IL L. II. cap. 6o. 6 I. inu. Uam Elpens
192쪽
Elpen, I. E. U. P. I. Tit. X. cap. 4. Pleurij Hiit. Eccles L. LIV. f. I a. 27. b Spuriis videlicet Isidori mercibus Caus. VII. Q. L c. 34. superi fructum est Cap. a. de transi. Episc. Cons. Thomassim . P. IV. L. II. Cap. 36. n. 7. Inde lite habemus canones hoc reservatuni Pontificium adeo stabilientes , ut nee sit communicatum legato a latere , sine speciali indultu, cap. 3. de ollic. leg. Translatio itaque Praelatorum non exemptorum dc clericorum inferiorum fiet saltem authoritate Episcopi Caus XVII. Q. II.can. 3. Ad Translationes praecipue Episcopatuum dc bria eliciatorum ab Imperantibus nominat ram requiri consensum regium , nulli Iurispublici perito in dubium venire potest. Sed talis etiam quasvis translationes Placeto regio non subtrahi poste defendet. β. Io9. II . te Sitis quoque jam supra β. 2oo. n. R. in dictum de spirituali matrimonio . Hoc igitur matrimonio carnali fortius solum eatenus dixeris, quatenus Episcopi finis sibi imior, oracter indelebilis , & vinculum cum universali Eceles a contractum totuplici respectu vinculum carnalis coniugii superat. Cons. G. Schrodi. L. I. Decret. q. 349. Illud tamen spirituale vinculum , quod i ter Episcopum & Ecclesiam intercedit , haec
procurat corollaria . I. Translatione Blemni Episcopum confirmatum & constetrarum indigere quidem non item Episcopum electum cap. a. de Translat. Epist. 1. Facta translatione le-ritima cum consensu translati priorem Ecclesiam Episeopalem ipse jure vacare. Caus XXI. Q. II. Can. 3. Id quod secus quidem eli in inferioribus dignitati et Ac beneficiis , in quibus
tale vinculum cum non obtineat, eadem ante obtentum jus plenum Ac pacificam possessionem secundi Renescii non vacant. Cap. q. de Elect. Cap. 22. de praeia in 6.
dὶ Translatio Diqeo rum ait Bellarminiis ad Clementem VIII. Secundum Canones irvsum veteris Eeclesiae non debet fieri , nisi ob Ecclesiae necessitatem vel maiorem utilitatem. Vec enim institutaesunt Ecclesiae propter
Nunc autem naotidie tera translationet via demus ea Iolum de causa, ut Episcopa hon re oDibus augeantur . Ad quae verba res pondit Pontifex os eum di .cultate trans 'rimtis, is non deficimus monere Principes per nos ἐν nuncios nostros. Hinc sicile intelligitiir , mr a maiori ad minorem Ecclesiam transferri insolitum sit mutationis genus. Q r. de Transi. Ep. & ad ρο- tem Ecclesiam facilior concedatur transitus c. sn. eod. cum stilicet major labor majorque Ee-elesiae utilitas in Ecclesia maiori quam in minori praesiumatur. Quam tamen praesumtionem
haudquaquam ita juris dc de jure est e existi.
mare vellem , ut a maiori Ecclesia non iterat transitus ad minorem , si in minori aperte major Religionis nectilitas ae utilitas hunc illumve majoris Ecclesiae Antitatem postulet . Ceterum non dicas eum, qui dispensatus est ad Archiepiscopatum, utique etiam Episcopatum haedis ni itione consequi , atque adeo habilem in majori Ecclesa ad minorem transire posse . Enimvero versiamur in se, in quo jam praesupponitur habilitas, de hac praesupposita dein solum ad majorem utilitatem adtenditur. Consi Ioan. Christ. Sesiam g. Commenta sive Oct. pubi. in Decret. Greg. IX. Titi de Translati Episc. q. 13. Neque pro casti necessitatis ocmajoris utilitatis Ecclesiae aecipies illud : Epiccopum a summo Pontifice invitum non copi posse ad translationem . Caus VII. Q. I. cap. 33. Cetcrum staetuit contilium Coniuntiense , invitorum Di coporum superiorum translationes atque magna rationabili causa,
quae vocsta parta coanita fuerit , is decisa de consio s. R. E. Cardinalium is mastoris Tartis eorundem ἐν eum subscriptione, fieri non debere . sess 39. apud Hardii in T. VIII.
sitimana ccii adulterium spirituale respiciebant, adeoque mercebant paeria denegatae communis, nis Dicae etiam in fine vitae; vid. Conta Sardi . de an. 347. Can. I. apud Harduin. Tom. l. Concit. pag. 637. Chr. Lupp. in Scholiis ad dictati im Gregorii VII. Can. I 3. Hodie propria authoritate transiliens utramque Ecclesam amittit, dc quidem illam a qua recessit, sententia condemnatoria; posteriorem vero ipso jure, eum vinculo prioris maetrimonii stante nullum jus in secundum potuerit obtinere . arg. CausII. Q. I. Can. 31. in veria Carebit is propria. 1ὶ Effectus legitimae translationis, si scilicet sit Praelati ab una Ecclesia ad aliam auth ritate superioris ex leρitima eau afacta tranf- positis, consilit in hisce a. ut translatus , uti mox ante dicebamus , nihil iuris retineat iupriori Ecclesia , quae ob diolutum vinculum spirituale ipse jure cessat, de hine 1. liceat quidem translato secum deserre fructus sterceptor, quia ob praestitum minit terium concessi dc percepti sunt , nec non bona mobilia in priori Ecelesia adqui sta vel fructibus comparata , si
non priori Ecclesiae donaverit. c. i6. de Praeb. Caus XII. Q. I l. Can. 21. non tamen fructus tendentes, cum censeantur Hre fructuariorum lib. 42. E quibus nand. usu sfr. amitt. 36.
instit. de rer. divis . Consionat nulla Iulii III.& Urbani VIII. Cons Cl. Schrodi l. c. f. 736. se Cum translatione nolim confundas transis Iocationem , qua Praelatus vel beneficiatus delinquens in paenam a digniori quadam sede ad
193쪽
g. qyo. De renunciatione tuta quali Ma , quae in totali desertisne ordis is elaricatu
seu Apostasia ordinis consistit sa) in libro linquente acturi; hoc loco tantum exispendendam habemus qs. st renun riationem simplicem, quae est Pralatura ben trii, muneriise sacri spontanea ex iustis causis cum aiuhoritate superioris facta
a Uid. Caus XX. Q. III. c. 3 cap. t. dc 2. b Uenit etiam nomine refignationix , vel de Apoll. Concit. Triae siess. XXIII. de sacr. ord. eessionis. Conc Ciron. Paratit. ad Tit. de r
S D. Patet ex ipsa renunciationis desinitione I. eam debere esse Mitroneam lefieri ab eis, qui facultate resignandi non destituuntur a), 2. parum interesse seu renunciatio tacita b sit seu expressa. seu pura seu conditisnata e , seu denique resignare volens id praestet ipse, seu per Procuratorem; d) requiri autem , ut 3. beneficium ipsum resignari queat se , & q. in modo resignandi nundinationes , successiones haereditanae aliaque canonibus au versa non contineantur f , nec ums. adsit vera ac gravior causa g), eaque o. a legitimo superiore cognita probetur h) atque ita demum renunciationem ceu legitimam I. suum effectum consequi polle i , sed & 3. tali renunciatione admissa subinde locum poenitentiae ac re- gressui in regula non dari s ).
a Hinc irritae restitationes t. dolo elicitae aut metu gravi , dc injusto extortae , vid. Cap. 3. 3c ε. de his quae vi metusive. 2. facta: a furiosa, cap. s. de renunc. 3. a clericis impuberibus sine authoritate tutoris &superioris, cap. 2. de aetat. dc qiial Ordin. secus quidem sentiendiim de minoribus , sed dc istis salvum est beneficium restitutionis a Novitiis nisi duobus mensibus ante Proseisionem subsecutam έβ. 333. not. b. .sbi Renunciationis tacitae exempla sunt: I. si clericus benesciatiis profiteatur in religioso ordine , cap. 4. de Regul. in 6. a. s in minoribus constitutus contrahat matrimonium , α I.
re 3. de Cier. conjug. 3. si sat miles. Gloss. in cap. fin. verb. redierint , ἐe Clario non resid. . si clericus bona Ecclesiae seculari , in qua beneficium obtinuit, donata rVetat, cap. 3. de renunc. s. si quis absque dispensatione aliud beneficium incompatibile assequatur, cap. 23. de Praedi & Extra . Exeerabilis, β. qui vero, eod. Tit. 6. si is , qui ex literis Apollolicis jus h het ad quandam praeposituram , illi qui a capitulo in Praepolitum electus eli , reverentiam Praeposito debitam exhibeat, e. 3. de his, quae sunt a ma pari. Capituli. Conc CL Schrodi L c. s. 333. se Conditionalis renuntiatio quadruplex est.
a. ex causa permutationis. 2. in favorem tertii.
. cum reservatione mictuum sive pensionis . a. cium pacto aut reservatione aecelsus , ingressus, reWressus.
Casiis accessus est, quando is, cui beneficium conferendum est, tu riusque 'ossessonem
v. gr. propter aetasir immaturitatem capere
non possidc ideo relinquit alteri, reservans tamen sibi , ut adveniente habilitate ad illud
Casis ingressus est , quando jam eollatum
beneficium , cujus tamen possesso nondum ac cepta est , ea lege ceditur alteri , iit refit tario moriente resignans sibinde illud ingrediatur.
Casius denique regressus est, quando benefeium collatum de ponesium sub hac conditione resignarur , ut, s resgnatarius praemoriatur, resignans ad illud rearediatur. Cons Cl. Schrodi l. e. q. 3s . di Tantummodo Procurator speciali mandato sit instrii clus , nihil obstabit , etsi ad id
etiam laicus constituatur. Vid. Clementiun. de renunc. dc cons Uan-Espen I. E. U. P. II. T tui. XXVII. c. 3. se in Resignari scilicet nequeunt, r. benefici litigiosa in favorem non litigantis, cap. 2. uolite pend. in 6. a. beneficia patronata sine consensu capituli, Clem. unic. de renunc. Trident sess. XXI. cap. a. de Reso . 3. beneficia , alquorum titulum quis ordinatus est, si resignans non faciat expressam mentionem Tituli, α aliud honestae sustentationis medium si inituat. Trid. sess. Cap. a. . beneficia, quibus aliquis ipsis jure jam privatus existit etiam ante sententiam declaratoriam; s secus itaque, si quis tantummodo per sententiam condemnatoriam se privandum metuat , cum usque ad hanc sententiam titulum b ficii , tuique juris possessionem retineat . Cons Schara ad Tit. de renunc. g. 3. n. Io. dc CI Schriat l. c. q. 39o.' GIosia in cap. i. de renunc. in 6. & Augustinus Triumphus de summa potest. Fecies Quaest. 4. adseriint 4. exempla Pontificum resignantium scilicet Clementis, Cyriaci, Marcellini , dc Coelestini , in quo ait Alvariis Pelagius de Planctu Ecclesiae L. I. art. X. es. σέ-
194쪽
Enimvero eur Ceelalia scit in Concilio congregata seu dispersia , qua inferiorem esse Pontificem demonstravimus , imo cur etiam summi Principes , qui tanquam advocati Ecclesiae , tanquam gaudentes antiquo populi a firmativo voto , tanquam defensores suarum rerum publicarum , quantum juris circa Pontifices promovendos , tantundem circa eos, pro necessitate ac utilitate retinendos habere debent, minus providae Pontificatus resignationi obsistere non queant , ego quidem cuntiis rectae doctrinae principiis rite compositis causam non video. D vetus Ecclesia tantummodo resignationes simplices ex justa causa novit , non item renuntiationes ex causa permutationis , de quitat statim plura dicemus, multoque minus resignationes in favorem tιrtii. Haec enim demum seculo XUL ex stylo curiae Romknae ', illae a seculo XII. ex abusi translationum in valuere. Vid. Can. 16. Nicaen. de U. dc N. E. D. P. II. L. II. Cap. st. q. s. Uan-Espen P. II. Tit. XXVIII. Cap. i. Rupprecti in noti hisi Tit. de re nunc. Coneilium Τrid. ess XXV. de res Cap. 7. Omnes cujuscumque generis regressiis, & qui)quid in beneficii; haereditatem sapit , adversis recentiores corruptelas prohibuit. Notandae etiam sunt factae in odium re-sgnationum duae r ulae cancellariae scilicet altera XVIII. de viginti seu de infirmis resignantibus, 3c altera XXXVI. de publieandis resignationibus.
Reoula de viginti statuit, ut resignatio non aliter effectum hωbeat , quam si relignans via σinti dies a facta resignatione supervixerit, dc iecus censeatur beneficium vacare per obitum, atque adeo ad collationem ordinarii liberam spectet. Viginti igitur illi dies computandi &de momento in momentim , ita ut vicesima dies debeat esse completa , & a die consensus in resignationem in camera vel cancellaria praestiti. Quapropter in regula ista dicitur : etiam
vigore suppMationis , dum sanus est, s na
rae , cum non dies sit gnationis Pontificiae , sed consensius in Camera vel Cancellaria praei litus 3c iuramento firmatus resignationem Pe
sectam faciat. Cons. Engel ad Titi de Prae
Fesula de publicandis resignationibus, cui necessit constitutio Gregorii XIII. s. humano vix : ad reprimendam fraudem eorum , qui fatuo beneficio resignant, dc resignatorio Haprovisionis procurant ea sub conditione, ut illa usque ad obitum resignantis secreto teneat ,
resgnationes jubet publicari , dc quidem I. Si in curia Romana fit facta resignatio , intra
sex menses, si intra montes sive Italiam beneficium existat; si vero existat ultra montes, intra novem menses a die resignationias computandos. II. si resignatio fiat extra curiam, intra
tres menses a die collati ne nescii, ita ut publieatio sat in Ecclesia ea illedrali , vel etiam simul in parochiali , si beneficium intra limites parochiae situm sit. Quae quidem regula nec ad consstorialia beneficia pertinet, utpote in qui bus oessat suspicio fraudis , cum in praesentia Papae conserantur . nec intuitu aliorum etiam beneficiorum ex desectu legitimae promulgationis dc receptionis observatur. Cons CL Sehrodit. c. 6. 396. e) Iustas renuntiationis causas hoc e primunt versiculo: ut Debilis, ignarus, male conscius , irregularia Quem mala plebs tuit , dans scandala , cedere possi t. Uid. Cap. io. de re nunc. Mala conscientia respicit tale crimen , . quod ossicii executionem etiam poenitentiλ peracta impedit , veluti haeresis, simonia in electione coinmissa . - irregu lxtitas hic intelligitur talis, in qua non facile dispensatur , veluti quae orta est ex bigamia vel homicidio voluntario ac notorie
- Ad renuntiationem Episcopis inferiorum Praelatorum aliorumque beneficiatoriim sussieiunt quidem causae minores . Non tamen etiam isti ex nullis , levibusve causis passim Actemere renuntiare queunt. vid. constiti Pii U. 33. quanta Ecclesiae.
bὶ Ad quem olim pertinuerit admissio renunciationum, jam edocti sumus supra .igr. n. b. Hodie reservatae sunt summo Pontifici I. Resignationes Episcoporum sive simplices sive
in favorem aut ex causa permutationis, II. R signationes inferiorum etiam beneficiatoriim , si sint factae in favorem tertii, cuius rationem aliqui reponunt in purgatione simoniae a solo Pontifice facienda. Enimvero convincemur mλ
gis suo tempore sola resgnatione in favorem tertii , si non pactum aliud intercedat , smoniam nullatenus committi, dc utique, si fimonia interveniret, simoniaci facti admissio a Pontifice facta erimen simoniacum non purgaret. Quaerendiim itaque iundamentum in dispens t one , qua permittitur beneficiato ; ut cito simoniacum pactum sibi successorem in beneficio nominet , quae instar aliarum dispensati num sedi Apostolicae reservata est. Ceterum in Concilio Tridentino nomine Caroli IX. Galliae Regis ejusdem legati postularunt , ut resignationes in favorem cietantur a curia Roma na tanquam inhonestae , Or Ecelsae minus salutares. Cons. Andreas Uallensis in Tract. de benes L. III. Tit. 19. P. Oberhauser Prael. can.. de' renunc. q. I . Uan-Εspen, l. c. ij Effectus renuntiationis purae simplicis ac legitimae is est, ut cesset vinculum spirituale inter Ecclesiam 3c renuntiantem, idemque totum suum Ius amittat; &hine l. beneficii res- gnati mictiis percipere nequeat, a. teneatur
195쪽
ad restinitionem fructilum , quos admissa re Ut quis initur ad beneficium a se resse
nunciatione percepit, a. faciat vacare benefi- gnatum regredi queat , opus est vel restituimetum nova provisione uipplendum. Uid. Caus ne in integrum vel novo titulo iv collatione, VII. Q. I. Can. 19. dc 23. Cap. 12. & 14. de ovae tamen non obtinere poterit, si beneficium renunc. cap. 6. de refer. in 6. auctoritate juris aut judicis cedi debuit , aut Patet renunciatione conditionata secundum saltem ob crimen admissum ante sententiammturam eonditionis non tolli jus in beneficio, resignatio facta. Uid. cap. a. 3. II. de renu donec conditio eveniat. vid. l. 2I3. ff. de V. S. ciat.
g. 4sx. Cum permutatio beneficiorum *.η I. n. f. tantum eatenus valere queat, quatenus est reciproca beneficiorum RESIGNATIO in utriusque favorem ea lege facta, ut alter in alterius beneficium justa de causa & authoritate superioris TRANSFERATUR , saei te innotescit in permutatione beneficiorum occurrere duplicem formam; quarum altera in mutua resi ratione sa) altera in mutua translatione consistit, & hinc ad permutationem requiri I. justam probatamque causam, quae in necessitate ac utilitate Ecclesiae fundatur , e) 2. aut horitatem superioris sc) ,3. consensum eorum , quorum interest, sis ut permutantes in beneficiis term tandis jus in re vel saltem ad rem habeant, se s. ut absint quaestuosae paritones,
sed de manifestum est, quod, si permutatio is tum non sortiatur, libere h nesciati priora sua beneficia retinere Disint g .
sa Hine dicitur rerinatis σκ causa permutationis i β. 4s r. n. c. isb Vid. Caus VIII. Q. I. c. 32. 32. 34. 3 . se Ius Decietatium auctoritatem adprobandi permutationes de quibuscumque Beneficiis juri direceiano subjecti, tribuit Episcopo vi Iurisdictionis ordinariae ita, ut si bonum commune exigat, etiam invitos ad permutanda benesiastia cogere queat. Imo in diversis diamesibus utriusque ordinarii auctoritate beneficia permutati possunt. Vid. Cap. un. de rer. permut. In ε. & cons. Arnold. Corvin. de Person. Eceles L. I. Tit. XIV. n. I. Non quidem suffetet authoritas ordinarii de hodierna praxi ad permutationem beneficii, cujus collatio singulari jure pontisci reservata est. verum id non obstabit, quominus Episcopus admittat permutationem Mnesciorum non adtento jure tertii , cui expectativa Papalis ad
benescium proxime vacans obtigit. Cap. un. de rei permul. in 6. Porro notandum; etsi reis
sinatio in favorem tertii si reservata summo Pontifici . 4st. n. h. non tamen eidem reservatam quoque esse resignationem ex causa permutationis, eum sub hae non ita lateat imago haereditariae successionis , & praeterea interpretatio reservatorum alioqui strictior esse debeat. Cl. Schrodi L. III. Decret. Titi XIX. q. 329. -- Novimus quidem collationem benesciorum etiam inserioribus Praelatis dc collatoribus variis titulis competere posse . verum novimus quoque nutririetationem Episcopo debere semper manere salvam t f. 443. n. a. , quapropter authori ratio permutationis quam maxime dependet ab Episcopo , cum hic non tantum
agatur de potestate beneficiatum instituendi ., sed etiam destituendi, quod inferioribus coli
toribus ordinario non competit. Cons. I ari. Chokier Tract. de permul. benes num. 7. Va Espen , P. II. Titi XXXV. c. 4.
Episcopus vel simpliciter debet rejicere permutationem , si non juste petita est , vel si
stille petitam acceptavit, tenetur ad beneficium alterius alteri conserendum, quandoquidem permutantes non absolute sed conditisnare resta
- Permutationes praebendarum privato partium ausit factae non tantum irritae sunt , sed etiam secumferunt poenam privationis cum excommunicatione , si non simplicitas permutantis veniam mereatur . Vid. Cap. 7. dc 1. de rer. permuta dc Extra ag. x. de Simon. in
d Hine requiritur eonsetistis Patroni in beneficiis Patronatis , dc Capit uti in benefetis electivis, dc Principis in beneficiis nominationi Retiae subjectit.' Episcopus facilius consensum Patroni ΕC-clesiastici , quam laiei supplere potest. Cons. Van-Εsipen, l. c. β. 16. Ac 27. e) Cons. Boekn Tit. de rer. per t. n. Ea de causa nullus Ioeus eli permutationi I. in beneficiis litigiosis g. 4si. α e. ὶ x. in beneficiis simoniace vel alias sine canonico titulo obtentis , Panorm. ad cap. 6. de excepi. 3. in beneficiis incompatibilibus primi generis. I. 39.
n. h. in Veluti pactum de compensandis pretio
temporali reditibus pinguioribus, in uno sene Mcio relictis, arg. c. ult. de pactis. Atque ideo remedium l. a. e. de rescindes vend. adcommo-
196쪽
dari nequit permutationi beneficiorum Eccl6 men authoritate redire nequeat, sed superioris sticorum, quamvis fraude alterius decepto rura aut ritate novaque collatione indigeat. confiubveniant. Covarruv. l. I. Var. resol. Cap. s. Panormit. ad cap. Penuit. de rer. permuta n. n. s. & Cap. 7. n. s. Neque obstat cap. 6. de s. ea ex ratione , quod beneficium ita restis rer. permul. , ubi agitur de Permutatione gnatum vere vacet & conditio permutationi in- eum Ecclesiarum conventualium, dc cum una haerens s is alter permutans resonet non cematis abundaret posse sonibus dc proventibus , sulpeova sed resolutiva , quae sibinde non non inhibetur , quo minus exaequatio per pe- impedit , quo minus resignatio suum effectumeuniam aut boritate superioris fiat. habeat , & in alterum transferatur jus, licet soὶ Docent complures, quod, si alter resi- restituendum laeso per judicem, arguin. l. a. gnare recuset, permutare volens ad beneficium 4. ff. de permutat. Curius. Schrodia loc. eit. ex causa permutationis resignatum propria ta- ,. 393.
g. 13. Ut autem beneficiis, sive ea per renunciationem sive morte possessoris sic ve alia demum ratione vacaverint D s . n. a. dc mature di debito modo provideatur , sanxerunt Canones I. ne cathedralis aut regularis Ecclesia ultra tres menses maneat viduata sa) alia vero beneficia inserioris ordinis intra sex menses s. nisi duod in beneficiis juris Patronatus laici quadrimestre sufficere visum sit ω-s,n. h. , II. Praelati negligentes se qui scilicet aut non intra justum tempus aut non debito modo d) beneficiis providebant , jus suum ea vice amittant , idque ad superiorem in ordine hierarcnico proximum se, devolvatur f , qui isitur negligentiam supplendam, atque beneficium devolutum sub iisdem obligationibus , quibus tenebantur is, a quo facta est devolutio ; s conferendum habet h).
a Dist. LXXV. Caiv x. & cap. 41. de elect. g. 3x3. n. b. b Cap. 2. dc xx. de Praeb. e Pra, lati hoc loeo non accipiuntur in sensu stricto, scilicet pro iis, qui dignitate ociurisdictione contentiola gaudent, sed in sensulatiori pro iis, qui cummae Ecclenastica jurisdictione cc sit perioritate sunt praediti. Cons Andreas Uallensis m Paratith Iiir. Can. Titi de supplenda neglig. Praelat.' Quemadmodum negligentia in zenere est omissio ejus , quod quis de Jure vel eo uetudine ratione sui muneris facera debet, Caus UII. Q. II. Can. s. ita Praelati non tantum a. in providendo, sed etiam, et. in corrigendo , ac, 3. in admini Franda Iustitia negligentes esse queunt ; atque de linc negligentia in libro sequenti , ubi de jurisdiuione Ecclesial ira agemus, erit dicendi locus. Stilicet ad vacans beneficium scienter
indignum vocando . Enimvero recte Pontifex ait in cap. 1. de translati Episc. Juxta communem modum loquendi illam dici Ecele-fam viduatam , quae licet Diseopum habeat, inutilem tamen perhibetur habere; vid.
caiis. II. Q. VII. can. 29. Ac cap. 2. de stippienda negligentia.. ' λ Eli igitur Ius devolutionis translatio iuris providendi pro ea vice amisi in superiorem, VI eum aut bule per Jur habet, ob
negligentiam in eligendo , eonferendo , pro videndo commissam.' Cum Ius devolutionis stipponat negligentiam, patet I. requiri scientiam vacationis, dca die notitiae computari debere tempus legλ-le , idque igitur ratione initii esse utile, qua vis in progressu sit continuum , seu de mo
mento 1n momentum currat. Ceterum ex no
ta vacatione in loco aut Ecclesia beneficii praesumitur in collatore notitia, nisi aliunde ignorantia probetur , vid. cap. 3. de supplend. neglig. s. de concess. Praeb. Clem. un. eod. oceons Garcias de benes P. X. cap. I. n. ΣΟ.Van-Espen; P. II. Titi XXI. cap. r. q. s. Ex eodem axiomate patet II. cessare ius devolutionis ob impedimentum , quod removeri nequit, de probari potest . seu sit facti, si scilicet ineluctabilis necessitas obstet , seu Iuris, si hi, ad quos provisio pertinet , citra suaInculpam sorte suspensi fuerint. Vid. Dist. LXXV.
an. I. cap. s. de concess. Praeb. Neque obstat cap. 22. dc 27. de Iure Patron. g. 43. n. h.
cum a jure litigiose Patronxius ad jus eligendi litigiosum deficiente expressa lege conclusio fi ri nequeat. Cons. Cl. Schrodi β. 416. Singulare tamen ell, quod si collati in spe ciet tantummodo ad oscopum, hoc negligente illa ad capitulum devoliatur. Vid. Cap. a. de concess. Praeb. & Eccles non vac. Cu-Jus ratio igitur nequaquam in superioritate capituli , sed in arctiore communione Capituli , qtia senatus cum Epistopo , est quaerenda . Gans. G. Schrodi l. c. f. 42o. Excipiuntur tamen duo casus videlicet I. quando collatio spectat ad Episeopum jure speciali , quo casti devolutio fit ad seperiorem , II. quando Epistopiis immediate paret Romano Pontifici, atque igitur ad hunc selum devolutio fieri p test . Rebuisus in praxi Tit. de devol. n. M. Ceterum nullum dubium est , quod si collatio
197쪽
spectet tantummMdo ad capitulum , eo negligente ad Episcopum collatio devolvatur ; Imo quamvis Dbcopus tanquam eanonicus simul cum captiuis neglisens fuerit; si modo id non malitiose secerit , iure devolutionis uti poterit , cap. I S. de concess. Praela quo eodem capitulo deeiὸitur , si id tamen malitiose feee-Vit , aut fi ceterum collatio ad Epye umqua talem On eapitulum eon iunctim pertineant , & tam ille quam hoc negligens fuerit, ad Metropolitam collatio devolvatur . ConfGongaleE ad cap. cit. 2. & as. - Solum reservatio, si ea est recepta, aut recepta exei ntio efficiunt , ut devolutio etiam ab inserioribus statim ad Romanum Ponti cena fiat , si non porro in casibus a jure expressis Episcopus tanquam sedis Apostolicae
delegatus praevaleat . Et quemadmodum ab uno reservato non ad aliud diversim concludi potest, ita nec Ius confirmandi Episcopos Pontifici releruatum adeo valebit , ut propterea Metropolitano jus supplendi negligentiam su rum suffraganeorum si ademtum. Id sane non nisi Iuris Ecclesiastici ignorantissimus aut corru-
ptelis pro legibus se tutum existimans χfirmaret. f; Oh hanc executionem ab ipsa lege d cretam, post lapsum temporis praefixi ipse jure providendi eollatores sunt privati . atque igitur nee valida electio aut collatio ab iis fisri potest, nec mora purgari, nisi superior negligentiam remiserit; sententiaque furer devolutione controversa non privatoria sed declaratoria esset , cap. 2. 4. s. de iudpl. n glig. Neque obitat argumentum deducium ex
cap. I s. pr. de sentent. excomm. in 6. quod
poena privationis ipse jure locum haud habrat, nisi ex verbis letis hoc colligi possit. Enimveronisciunt verba in cap. 2. & s. de suppl. negi. ex tune tibi liceat appeliatione remota in ei dem ordinare Rectores - Electio post elanum i RRHAO' INANIs, quae omnia profecto vim latae sententiae complectuntii r f. 242. n. s. fg ὶ Surrogatur enim devolutio in locum prioris provisionis neglectae. Cons. Murenius in foro benes. P. II. Q. 743.
. Ibὶ Aliquando negligentiam Praelati supplet ipsum jus , actum scilicet omissum pro Jacto sabens. Vid. c. I. de suppl. neglig.
η34. Post illa, quae in ure publico Ecclesiastico g. I 16. de prau epto veteris testamenti circa decimas ; a) ea sique solvendi more dein etiam ad Christianos &quidem primum exhortationibus Patrum translato, b) mox autem consuetudine , magisque Principum e quam Ecclesiae constitutiqnibus, s d) firmato dici debebant, se nunc in jure Ecelesiastico privato restat inquirendum I. in divisiones decimarum, II. quibus in regula praestandae sint , III. quibus modis etiam alii jusdecimandi adquirere risiint. IV. Ex quibus rebus, & V. qua sorma solvendae decimae, VI. quae remedia contra solvere recusantes, VII. quibus denique modis onus decimas solvendi queat removeri f).sa Cons. Spenceri de leg. Ebr. ritual. LIII. Disser. I. cap. X. Hottinger de decim. Iud. Sel-den. histori dec. in linguam latinam translata a Ioann. Clerico cum adjecto comment. ad Pen
' De decimis ante Moysis legem nonnumquam praeliitis, vid. Genesis XIV. s. XXVIII.
ibi Uid. Hur. in eap. 3. Malach. S. Chrysest. hom. V. in Ep. ad Ephes. S. August. in enarrat. Psal. 146. can. 4. Cons Christ. Luppus, Ton . Schol. in can. pag. 9 . se Cons. Balua. de Capitul. Reg. Franc. T. Ii
αὶ Prima lex Ecclesiastica, qua clarius atque certius expressa, & quidem sub poena separationis a membris Ecclesae injuncta fuit obligatio solvendi decimas, est can. s. synod Matii con. II. sec. VI. sane in conciliis sec. VI. nulla si mentio decimarum. Et duae de iis adseruntur ex concilio Romano sub Damasio anno 381. sublesiae fidei sunt; veluti etiam spuriae sunt constitutiones Apoll. L. IU. Eap. 23. 27. 29. 33. & L. VIII. cap. 3o. Ceterum haec loca, pius SS. Patrum gelus , dc ambiguae quorum-ὸam conciliorum phrases occalionem & aiith ritatem dedere non tantum introductioni decimarum , sed & doctrinae : praestationem decimarum jure divino praeceptam atque soro Ecclesiastico sit, lectam esse. Cous Cl. de Riegger L. III. Decret. q. 463. 467. & 468. ubi quidem etiam ad stabiliendam opinionem : Aecta mas de jure communi ubique esse praefrendas . S. R mundum a Pennaserti decretis is rescripta Pontificum MUTILANDO multum authoritatis contulisse, ad documenta Cl. Vari- Espen provocans assevcrat, i. c. q. 463. Dillinuunt aliqui inter decimas mateν L. tir Υ
198쪽
A ter dx Formaliter acceptas; materialiter videlicet acceptas ajunt esse necessariam Clericorum sustentationem , eamque certe ex jure divino , imo naturali descendere I formaliter vero sumias nominant ipsam quotam, & hanc iuris humani esse admittunt. Sed inutilis omnino di itinctio& terminorum multiplicatio. Enimvero, dum de decimis sermo est, praecise d terminatam praestationis quantitatem intelligimus , seu portimem proventuum lege determinatam a domino proventuum praestandam
illis, qui Jus habent eas exigendi: neque de obligatione congruam sustentationem miniitris Ecclesiae procurandi ullum dubium suboritur g. reta. n. b. e 3 Reflecte mentem ad id , quod supra β. 397. n. a. ὶ unum nobis causae esse diximus, cur Luic quoque materiae, veluti aliis civilibus, non in jure consistoriali locum assignaverimus. 1 in Videlicet , eum sit caiisa Iurisdictioni Imperantis civilis subjecta , nitatur lcgibus civilibus, iisque possit circumscribi.
F. ys. Decimae cumprimis dividuntur nreales & personales b), 3. in veteres &
a in Ecclesiasticae sunt , quas exigendi jusClericis propter ministerium spirituale competit; seculares, quae taut res aliae aliaque jura patrimonium cujusvis augent, & jure proprietatis exiguntur. Imo decimas tributorum aut aliarum praeliationum instar a Principibus praetendi posse nullum dubium est. I. Reg. VIII. 13. II. dicebantur subinde hujusmodi decimae regales , dominicales, indominicatae , salica, sunt autem decimae tam Ecele sicae quam laicae vel Originetenus talas, vel ex pes facto: cum scilicet deeimae laicales subinde in clericos . Ecclesiasticae subinde in laicos translatae sint. Cons. Rud. mili. de diis decim. Eccles. & se l. ' Decimae Ecclesiasticae in laicos translatae sunt r. Per ipsos Principes et iles, qui ob necessitates publicas praedia Ecclesiastica & decimas ranquam beneficia militibus , utpote simul prodessensione Ecclesiarum certantibus , distribu bant. Atque id jure regio β. I xy. not. a. quapropter indulta Pontificum aut sponte o
lata . aut ex rationibus status aut nonnunquam in temporibus ignorantiae postulata sunt. ConfPetrus de Marca in noti Q Concit. Claromoni.
ad eaα Ull. de Carolo Martello , sed vide etiam, si placet lepidam fabulam , quam Co rectores Romani in Catis. XVI. l. Can. 39.
de hujus Caroli damnatione adiecerim i . ConfCl. de Riegger l. c. g. 47i. GonetaleE ad cap. 19. de decimis. 1. Per Episcopos, ut vel potentiores arctiori vasalloni in vinculo sibi obstringerent, vel ut pacem redimerent , vel ut suae in consanguineos affectioni satisfacerent , vid. Caus XVI. Q. VII. Cata a. Cl. de Ri-ger l. c. 3. Iure census, quo sibi potentiores ex capellis, oratoriis aut Ecclesiis a se extructis decinias reservabant. Uid. Concit. Meldens c. 73. confluent. can. s. apud Hardui in Tom. IV. Col. 3499. T. UI. p. I. Col. 36r.
Stabilito axiomare: omnes fine discrimine
declinas de jure divino curio is deberi, a
ditum est, eas omnes , quas laici possidebant , meras userrationes esse. Et cumprimis anxios reddidit animos Concit. Lateranense III. in cujus cam i 4. qui resertur in cap. i9. de decimis , decretum est : ne laici decimam cum animarum periculo detinentes in alios laicos possint aliquo modo transferre : qui vero receperit, is non reddiderit , evristiana sepultura privetur . Interpretes quidem , cum concilium non expresse iniungeret rellitutionem decimarum hactenus a laicis legitimo titulo posifessarum, eam stabilivere doctrinam , laicis generatim a concilio Lateranensi relictas fuisse decimas eo usque posses as, dummodo novas posthac nec inviaerent ipsi, nec ab Episcopis acciperent . Cap. et s. de decimis cap. 2. eod. in s.
I. sevd. 6. pr. Verum multi fulminibus Pontificiis jam obruti ut ait Cl. de Riegger I. cita ἐν novissim/ eoncilii lateranensis auctoritata
perterriti, se ut alia bona , ita is decimas suar, De Iure, diva injuria adquisitas, operibus piis, fundandis praesertim is dotandis
monasteriis ἐν eanonicorum Eeelsis , impendere caeperunt . Inde enim aternam nominis sui memoriam , ἐν peccatorum omnium remissionem obtinuisse, adeoque non Dacommodo mHori decimas restitu 19 Di via debantur. Complures quidem synodi videntes, quod decimae hac ratione non iis , quibus a
reptae sunt, restituantur, statuerunt, ut mona
nequeant . Attamen ipsi Episcopi dc Romani Pontifices sua facilitate id statutum neglexere , dc hae igitur facilitate ac liberalitate lateorum ad monasteria dc capit la decimae plurimarum
Ecclesiarum transiere . Pertinent huc CAP. 3.
de privit. Concit. Lat. sub Innocentio Ill Can. 6 I. Cap. 7. de his, quae siti a prael. bi Reatis seu praediales sunt, qtiae ex fructibus praesertim seu rusticorum sque etiam: urbanorum colliguntur, atque porro in majores c minores dividuntur . Inde magna ἐν parva Decima in Pars is in Campo. Quae divisio diversas controversitas , nuin hae illaevesiuges ad unam alteramve speciem lint rese-
199쪽
rencis , atque Igitur quam plurimas lites progeneravit. Vid. Cap. 2o. 13. &3o. de decimis. Tersonales dicuntur , quae detrahic riir a lucro , quod ex propria cujusque opera immediaia te comparatur. Etenim ut ait Cl. de Riegger
l. cit. q. 46o. decimarum usu is iure semel recepta, uora limites in Agislatione mosa cap sos , ouae decimas tantum ex OMNIs GΕ- ERII FRUCTIBUs terrae ἐν animalibus iraestandas esse praecepit. novum genus decima. um invaluit, quod sub nomina PsRMNALIUM comparu/ι, atque negotiatione, de ipsa etiam litia, de veneratione , ἐν de omnibus b/nis Eccisae ministris iuxta TRADII IONEM S. S. PATRUM tribuenda esse casLESTINos IV spurio innixus fundamento reseri t.' Decimae pers Enales nunc in multis locis sint iniblitae, atque in eas pio stolis sublii tuta videntur. Quare autem adhortari deceat ebriastianos , ut etiam personales decimas Coro σοnferant, non video , recte ait Cl. de Riα-rer l. c. g. 478. se Veteres deeimae sunt, quae ex fundis
scriper cultis exiguntur. Novales, quae exiguntur de atris novalibus, Accipitur ager novalis I. in sensu latissimo pro terra proscissa, quas vitium novandarum causa anno cessavit. l. 3ο. g. a. de V. S. II. In sensu latiori pro arto , cujus cultura mutatur, veluti, si prius frumentum tulit, nunc si pratum vel vinea. Cl. de Riener loc. cita . 479. III. In sensit strictiori pro agro , qui longa annorum serie cultura carebat , nunc autem de novo ad eandem redigitur . Cl. de Rieg-ger loci cit. IV. In sensu strictissimo pro agro nune demum coli caepto , de quo non extat memoria quod aliquando cultus suisset . Cap. et r. OV. μ' ' Pro interpretatione novalium hasce notλregulas. I. Si iti tenda interpretatio juri communi contraria , oportet nos facere interpretationem novalium strictissimam , II. Si autem latius eas interpretando propius ad jus commune accedimus, interpretatio latior praeserenda erit. Cl. de Riener L c.
g. 476. Ut cognoscatur uibus Ius decimas exigendi competat , inquirendum I. an non adsit Gneficiatus aliquis , qui eas pro suis alimentis assignatas habet . Enimvero talem hae in parte seimum fore, non dissiculter intelligitur a J sed NII. sponte sua consequitur, ut tali deficiente , ataue in regula ; ad parochum intra limites suae parochiae jus decimandi pertineat S. 236. quemadmodum etiam intentio populi decimas offerentis, & antiqui canones , di jus commune parochis suffragantur b . Neque parochis hoc in jure praeseruntur Episcopi , ut rate qui
III. tantum I. ceu parochi Ecclesiae cathedralis ad decimas eandem parochiam adtinentes, a. ad aliarum in Diaecesi decimarum partem quartam , 3. ad decimas quidem omnes illorum locorum, quae non in certa quadam parochia, attamen intra limites diaecesis comprehenduntur, de jure communi admittuntur, atque adeo
A. ad decimas universe percipiendas iisdem indigent titulis, quibus decimatores alii de sire muniti esse debent e .
ta Uidelicet erectis beneficiorum titulis plerumque Oim aliis proventibus etiam certa doeimarum portio beneficiatis in sustentationem assignata fuit. β. 399. n. R. b Uid. Caus. XVI. Q. I. Can. 42. Op. 29. At 3 o. de decim. Cap. a. de rest. spol. in 6. Dubium, an in parochia , ubi quis sacramenta recipit , an tibi.terrae sitae sunt, deci-inae praestari debeant, Glossographus ad cap. i s. de decimis it solvit , ut decimas personales aifirmaret reddendas esse parochiae, a qua spiritualia ministrantur , praediales vero ibi , ubi sint praedia . Atque hane distinctionem dc jus recepit dc consuetudo firmavit . Vid. Cap. 2. de risit. spol. in o. Quod ad decimas anιmain tum adtinet, prestandae illae sunt ibi, ubi ani talia continuo pasci intus, ct quidem si in dii bus pastantur parochus , aequum est , ut dividantur juxta Glossi. ad e. xo. de decim. sed tamen in hisce omnibus plurimum ad consuetudinem est respiciendum. Vid. caus XVI. R. I.
Can. 1 o. 23. 2o. 29. de dec. Cap. ult. in fin. de Paroch.
' quantumvis alius adquisierit jus colligendi decimas , manet tamen trarocho salvum Jus
ad decimas novales frictissime se di6as h.
I. n. c. Cap. 19. 'de decim. Si non alter rationabilem causam ostendat decimas etiam no vales colligendi , cap. 3α eod. cap. a. f. 6'. d. in 6. circa 2 ovalia autem latius se dicta adtendendum, an decimae ex certo genere se chium, an ex certis i dis cuidam praeter parochum debeantur . Etenim si ex certo fructuum genere , tunc mutatis culturAE mutat quoque decimatorem , secus si ex certis sun-Sed etiam in illo casu , si culturae muta
200쪽
DE DECIMIS ET OBLATI CNIBUS. rys
t; o nimis gravaret parochum , eidem compen- mittunt, eatenus, si non expressia contraria vo- satio Lcienda esset. Vides cap. 9. de decim. cap. luntas aut ceteroqui rationabilis obsulat causa . a. q. a. eod. in 6. eadem jura ad decimas quoque extendi pote e Cum dominium eminens in res tempo- runt. Vid. Cap. 16. de ossic. j id. orae Cap.rales nequaquam ita in Ecclesiastico uti in ci, Praescr. Cap. 13. 29. & 3 i. de decim. G n vili regimine comprehendatur , minime Episco- lea ad cap. I 3. eod.
pis in hoc quidem sensu quoddam jus eminem ' Quarta illa Episcopalis in plerisque dioe-
in decimas totius Diaectas tribui potet . Ue- cesibus vel ex consuetudine vel praescriptioiae tum quatenus jura a civili imperio stabilita Epis, vel ultronea Episcoporum cessione non ob inet. copis census atque exactiones de rebus Eccle- Cons. Frider. in Q. can. de dec. pag. I 36. n. siasti eis pro necessitate ac utilitate Ecclesiae ad- 339. Cl. de Riegger. l. e. q. 434.
1 . Modi, ouibus jus decimandi etiam aliis persionis & communitatibus seu Ecclesiasticis sive secularibus adquiri potest , sunt I. Privilegium a J II. praescriptio& conluetudo b HI. conventio c .
a Planum est , de jure Decretalium tisique inhaerentium interpretiim sententia, intelligi Privilegium Pontificium , & ita quidem ,
ut, si concedatur laicis, aut his tantum tribui queat jus decimarum secundarium, utri , dc procuratorium manente pem Ecclesiam jure directo dc radicati; aut decimas in mere laicales convertendo spiritualitas extinguatur. Vid. Cap. 17. 39. seq. de decim. Cap. 2. de Praeb. in 6. Cap. 7. ὸe praescripe. Gus XvI. Q. VII. Gn. r. Uerum nos superius 9. 116. meliora edocti in causa temporali 3c rempublicam concernente substituimus Privilegium silmmi Principis , ad quem etiam parochiis indultu populi gravatus reorsum sumere poterit
' Privilegium percipiendi deelmas Intra limites alicujus parochiae, cuidam sine novalium mentione concessum , parocho relinquit salvas etiam late sic dictas novales sq.ε33. n.e. c. 2 . de U. S. Et id quidem verum est non tantum si ui x tali privilegio gaudeat, Cap. 7. de his, quae fili. a Prael. Cap. 2. in fin. de decimis in 6. sed etiam si persona vel communitas Ecclesia-ilio ejusmodi a quocumque obtinuerat , cum novalium Perceptio indulgentiam specialem re
bὶ Circa praescriptionem haec nota,
eimandi seque ae alias res immobiles contra privatum quemcumquo praesentem X. absen
long. temp. praetcr. sine titulo XXX. avn 'riim spatio praescribunt, arg. l. 3. Cod. de praescripta
II. Contra paroebialam Ecclesiam praescriptioni non nisi quadragenariae titulo munitae vel immensoriam is oris est locus , Cap. I. de praescript. in 6. III. contra aliam Ecclesiam, quae non specialiter privilegiata est , o. annorum possessio etiam sine titulo sussieit. Uid. auth. quas action. d. de SS. Eccl. Cap. 4. 6. r. Pr. de prae r. Cur dc quatenus laici decimas praesertabere nequeant, dictum supra β. 126. Adde ibidem dictis cap. t. in fin. de praescr. in 6. l. h. . a. s. de xq. & aq. plur. c. l. a. q. fin. &ult. l. eod. l. 3. h. 4. E. de aq. quotid. Neque igitur demonstrato tempore immemoriali opus erit praesiimptione, quod laici immemoriali tempo te decimis gaudentes eas legitimo privilegio vel ex inlaudatione ante Concilium Lateranense f. s s. n. a. '' nacti snt. Etenim sortior est praescriptio immemorialis, suumque sundamen tum in jure habet , dum Praeuimtio veritati cedere deberet. -- de privilegio ad novalia non extenis denda diximus, eadem ad praescriptionem perutinent. Cl. de Riemer l. α β. 494. σὶ Reflecte mentem ad ea, quae spectatim jim diximus de conventione . 26. not. a. n. v IL
s. q38. Decimae praestandae sunt de jure communi. I. Reales ex fructibus ς seu
proventibus rerum tam immobilium quam se moventium sa), II. μυε Ies , ubi in usu sunt ex lucris omnibus, quae activa, ut ajunt, ex opere, labore, studio, de humana industria vere ae juste colliguntur , , III. Et quidem ratione suae peris. nae ad decimarum solutionem tenentur omnes, qui in divinis parochi cujusdam e
rae & directioni subjiciuntur ce) ratione rei autem omnes, ad quos praedia, fundi; aut saltem fructus peninent d .
a in Non hie adtenditur, an res snt injulle omnino de jure ad se pertinentes conimueruadquisitae. Enimvero injullitia non affieit de- sia de reliquo inter Mittim & inmmim postes. cimas , quas ille, qui ius decimandi habet , sorem terminanda per justissime aecipit.