장음표시 사용
171쪽
ry Institui. Iur. Eceles P. II. eap. 7. z. Re- tae capellam, quod caprarum misibus labae jicienda autem omnino sententia Glossis δphi, naeula tegeremur. Nee audiendi illi, qui hane qui in C. 3o. Dist. 3. de consecrata dictam pu- dictionem a verbo capio arcessunt.
f. 42s. Crescente autem splendore ac dignitate camilarum Regiarum etiam diu gnitas jura & privilegia capeuanoruM seu Cura linum Palatinorum sa) S quam maxime s--rum ibidem capellanorum b) crevere.
cos universe distinxit in tres Classes , scilicet aliam sub Epistoi eura, aliam batibus sui jectam, aliam denique in servitio Regis eon-
sititiam . Et sane exemtiones , quas Principes suis capellanis dabant, cum a Nutritiis & M- senseribus Ecclesiae venirent, a S. S. Pontificibus & Conciliis probatas fuisse no,imus. Agni intum nempe Epitcopos ejusmodi , qui ollicio a Regibus admovebantur, excitiari a relidentia in suis dirisibus , earumqtie utilitati in aula Principis prospicere posse . Concit. Francosord. a. 794. can. 33. apud Harduin. Tom. IV. Col. 9ος. statutum ideo quoque in Concit. Trident.
sest XX H. e. s. ut Mesistae ἐν sica pia, quae sub Regum immediata presectione sunt , fine
eorum Iicentia ab Digcopis non vi rentur , ct sess. XXIV. e. h. eonfirmata decretalis Innocentiti III. quae resertur in cap. cum capelia de privilegus , ubi quidem capellani Principum , si ab Episcopo praesecti sint, Ecclesiis
parochialibus, quoad hanc curam animarum ei dem subjiciuntiir, ceterum vero in exemtionum
privilegiis per Princi datis firmantur. b, Scilicet Archicapellani, quos etiam
AmeriVarios dc Resmniales nomii tant, mutantum in Ministerio Palatino primum locum tenebant, & Clerum Palatinum regebant, sed in judieandis quoque Ecclesiasti eis potestatem dc quidem eandem exercebant , qua comites P latini in decidendi easis civilibus utebantur . Vide hare apud Antr. du Chelae in Scriptor. hist. Franc. T. II. f. 49 a. & pa. cap. XVI. cap. XIX. & c. XL... Hodiedum Capeliani Maiiores Regum variis privilegiis , titulis , imo aliqui charactere Episcopali sunt in siniti. Vid. Benedictus XIV. Synodo Dioeces. L. c. s. f. II. dc 12.6. 416. Capellae Monachorum dum in canonibus nominantur, non tantum intelia liguntur Monachorum oratoria privatae devotioni destinata sa) sed etiam nonnunquam prioratus, praepositura, parochia , aliaeque Ecclesia & beneficia ei rata vel non curata, quae a Monasteriis vel aliis locis religiosis tanquam accessorium a suo Principali dependent. b Nomine Grangia vero venit locus, in quo parvus conventus a monasterio dependens degit , aut domus aliqua voluptuaria ruri extructa , ad quam regulares animi causa non nunquam recurrunt . In cujusmodi Grangiis an etiam missas dicere liceat, ex tenore privilegii est de sumendum se).
αὶ Monaehi initio non minus ae laici ad frequentandas Ecclesias parochiales obligati. 33x. n. a. ssibinde seculo VI. oratoria privata & paulo post, ubi coenobitae ad elericatum admissi sunt , Ecclesias amplissimas conseque
sb Acerbae collisones ortae sunt inter Epiccopos & Monasteria , dum ab istis parochiae
aliaque beneficia curata de non curata Occilpabantur , atque illae in Concilio Claromotitano sitiem ita compositae, ut Ecclesiae beneficia vel altaria quae vocabula tunc temporis idem significabant a monasteriis a 3 o. annis possessa iis quidem maneant , eademque a pentionibus propterea Episcopo praestandis seu redemti nibus altarium libera essent , D litutio tamen vicariorum a monasteriis constitutonum ad Epi Leopum etiam imposterum inconcussa pertineat. A. de Marea in noti ad Can. VII. Concit. Claromoni. oc Gonetaleae in coaunent. Ad c. I. de in L Monach.' Adtendendum praecipue, quomodo Capel-Ia vel Ecclesia parochialis Monallerio unita sit. Enimvero potest unita esse, i. Quoad temporalia tantum', quo casu cerdos secularis ad praesentationem vel aliquando etiam sine praesentatione Monasterii ab Episcopo instituitur, atque monasterium potius jure disinembrationis redituum quam incorpora tionis temporalia percipit. Uan-Εspen Diss. de pristin. altar, dc Eccles incorporat. c. 2. T. 2.2. 2 leno Jure, ubi Monasterium in Capellavet Ecclesa parochilli praeter jus recipiendi reditus , etiam administrationem spiritualium dc Curam. animarum habet. Haec sane inco ratio, quae mensa Praelati dicitur, escit, ut Abbas censeatur Rector Ecelesae 8c gaudeat jure constituendi vicarium ste secularem sive regularem , nisi literat unionis constituendum praecise determinent . Manct tamen γyulus si itiis Episcopo , eiusdemqtie adpmbationi , visitationi , dc correctioni vicarius quoad illa su
172쪽
nt REBUS SACRIS, SANCTIS ET RELIGIOSI S. 1εν
subiacet, qirae ad curam animarum pertinent. Vid. Gn. 6. XVI. q. a. Clem tin. de exces
Prael. Concit. Trid. sess. VII. cap. 7. δt seis. XXV. cap. ra. de regul. Ua Estencit. Disse. 3. q. s. & in comment. ad cit. Caus XVI. q. 2.3. Plenissimo Jitre, quando Praelatus Monasterii in Ecclesia unita Iurisdictionem quasi Episti palem exercet , adeoque ad eum adprΟ-tatio, Institutio , visitatio Cleri &e. pertinet ,
ita tamen ut tenorem sundationis aut receptam
consilietudinem observet. Vid. Bulla Be icti X N. firman/is f. ra.
Extra castis relatos Monachi in suis Ecelestis actus parochiales in alios exercere ne queunt, quam in suos religiosos. Enimvero solum monalterium exemptum eli , quo minus Parochus, intra cujus limites extitit , in illus actus parochiales exercere valeat. Clem I. de privit. cap. a. de Capel. Monach. C. de RieDger l. c. q. 677. e Cons. Fagna n. in opusc. de Grantiis n.
2. .seq. Vincenti Petra in commenti ad Constit. Apost. T. II. pag. 478. n. F.
. 41 . Sed S ceterum eapellae vocabulo veniunt nonnunquam I. ipsa altaria In aedibus licris extructa & peculiariter circumsepta , M sacella vel a templo sejuncta vel ei contigua vel in crypta ejusillam aedificata , 3. ipsa Ecclesia parochialis aut ejus filialis, praesertim si aedicula satra exigui sit ambitus, A. sacra suppellex, S. tus Clericorum & ministrorum, qui Regi sunt a sacris domesticis, eumque sequuntur, imo o. etiam cancellaria Principis, inde nimirum , quo in oratorio Palatino Archivum, diplomata & monumenta Regni intra cancellos adservata fuerant sub custodia summi capellani, cui eaneeliarii ta Notarii sub iciebantur. a
ca) Cons. Cl. de Rier ger l. cit. q. 66o. Ac regiarum adhuedum in saera Capella Parisiensi
663. nec non .iestner Instit. Cain ad Tit. de adservari testatur du Cange in Glosi . voci Ca- Capel. Monach. num. a. Thesaurum chartarum pelta .
s. 428. Denique VI. ad Canones de sepulturis intelligendos nosse oportet I. sepulis turae originem, a. vicissitudines quoad loca sepulturis destinata, 3. proprium hodie sepulturae locum , ψ. Jus oblationum funerariarum, I. delicta , quorum authores sepultura ecclesiastica privantur. 3. 429. Necessitas sepulturae primum sundamentum habet in naturalibus ossiciis erga se & alios; ob incommoda scilicet, quibus per corpora desunctorum non sepulta viventes ex onerentur. μ) Addidit autem gravissimum momentum etiam p sitiva Religio, cui nimirum convenit sepulturam corporum , quae animarum ante hae domicilia, & spiritus sancti templa fuere , congruis honoribus ornare , certis eos significare ritibus , qui in eommunione nostrae Ecclesiae supremum diem obi re , atque eadem mcasione communes pro iisdem ad Deum preces fundere b
a Et quum spirantes millas tunc duci- tuos eorum ue se ulturam utimur , non tan-mus auras tum Iudaeis sed ἐν sentibus Dere communes Illa quoque in eorpus pariter sertare ne- atque tam ab his quam tuis ad Chrisianoscesse est. pervenerunt, recte ait Cl. de Riener i. cit. Lueretius Carus Lib. n. de re r. nat. I. 434. sed & statim provide stibjtingit ex Ba b Gen. XXV. 9. Io. Deut. XXXIV. 6. ron. annal. ad an. 3 s. haec verba r Si velimus
Origen. Lib. VIII. contra Cels S. Hieron. Lita aecepta . ab illis esse , quid absurdum , fr. Ep. et S. s. S. August. L. i. de civit. Dei Cap. eadem in veri Dei euhum conversa fue- I. & Lib. de cura pro mori. rint , ut alia multa. Cons etlam Uan-Εspen' Ritvs plurimi, quibus bodie elaea moris I. E. U. P. II. Se h. IV. Titi VII. cap. I.
g. 43Ο. Romani sepulturam in urbe non admisere sa) atque id non tantum a Judaeis b); sed etiam diu a ehristianis observatum fuisse luimus e); subinde a tem Ma rum aliorumve sanctorum sepulchris intra urbes admissis d) mox litidem vicinam sepulturam habendi desiderio, ex pietate apud alios, apud alios ex
ambitione orto , cameteria prope Ecclesias tam intra quam extra urbem invaluere
s e ) , ac tandem sepulchra in ipse Ecclesiis eontra tot Ecclesiasticas & civiles prohibitiones halim sine sensu sunt constituta γ). Y , a in via.
173쪽
meteriis ex urbibus tollendis cap. quae disssertatio in mea collectione selectarum lucubrationum est Distributio XI. PQ. 3 .sbὶ Numer. XXXV. v. 3. Matth. VIII. v. 23. XXVII. v. 6. Marc. XU. v. 46. c. VIII. v. Ιχ. XXIII. v. s3. Ioan. XIX. v. 4 I. Pem Iiaris tantummodo quibusdam , & plerumque Regibus is honor oluigit, ut in urbe sepelirentur. II. Reg. XXI. v. I . 26. XIV. 3o. Cons. Hosimanni et t. Diff. pag. 13. ' ei Cons. Euseb. Hili. Eceles Lib. VII. cap. II. & 13. Lib. IX. cap. it. Anton. Bosius in Roma subterran. L. I. cap. a. q. s. Mabillonitis de eultu sanctorum iginotorum Tom. I. Oper. posthum.
dὶ Iam inter primos nempe Christianos sepe quidem corpora martyrum surripere, ac in domo propria sepelire solebant . Cons. Baron. Annal. Eccles Tom. II. ad an. 226. Sagittar. ad Natalit. Martyri cap. 3. 6. xy. & 29. Pace
autem Eeeleliae data, & Basilicis lassies pluribus extructis in honorem Martyrum, unde memoriae martyrum dicebantur ecclesiae, ubi corpora martyrum vel sanctorum condita erant Augustin. Conseis l. 6. e. a. eorundem etiam corpora eo inferre eo Iiberalius concessum. Indeque invaluit mos Ecclesias ct Altaria absque sanctorum reliquiis non consecrandi . 3 λn. r. S. Ambros Epist. 14. S. Paulin. Ep. 12. Conest. Nicaen. II. Can. 7. Carthag. V. c. 24. eὶ Confirmia sunt sepulchra urbana etiam Leonis constitutione in Nov. 33. vid. S. Αmbrosius sermone 7 . dc Caus XIII. Q. II. Camis. q. 3. Vox eaemeterium desumta a graeco verbo Mis Ma quod dormire signiscat , recte enim , ait S. Hieron. dormientes dicimus, quos cer-ιum est resurrecturos, advers Vigilant. D vid. lib. 6. eod. Theodos de sepulchr. via l. h. cod. de S. S. Eccles Concit. Bracar.
Rn. 363. Can. 13. Nannetense de an. 29e. quod Gratianus cum Uaurensi consedit in causi XIII. Q. II. Gn. s. Concit. Tribur. de a. 89 . Co cit minboriens de an. x M. & plures aliae euviles ac Eeclesiallicae leges , quas vide in citi Hoismanes Diss . pag. 4 i. 4et. & 43. sepulturam in Ecclesiis prohibent.' Mirum, ait Van-Espen, quanta velocitati
duobus hisce, scilicet fateorum ambitione θ' Corieorum cupiditate, im peluntibus diffe0 na baee antiquitus retistiose observata de non sepeliendis mortuis in Ges a quas ad interitum
descenderim, ipsaeque Gelsae sactae Di di in
tum quorumdam caemeteria in IepuIturam pauperum duntaxat relictis caemeteriis . P. II. Tit. 38. n. 34.
- Quantum n iva sint secietati humanae sepulchra intra urbes , praeter laudatum Hos--annum selide ac erudite demonstravit Cl. -- ster Iosephus Habermanu Med. Doct. in differtatione de salubri sepultura Uiennae et 772. Cujus rationα arte ex salubri deductae , & experientia eorum, qui habitantes cimim sepulchra eorum faetidas exhalationes , cumprimis verno tempore se sentire fatentur , si perpendantur , eo denique haec omnia valebunt , ut eaemeteria nee in suburbiis hominum eopia resertis tolerentur . Quod executioni si hisce ex rationibus judicaretur dandum, etiam dari posiset ita, ut nee Religioni suum, nec situm Fcelsiae ministris decedat . Enimvero poterit su-nus porro ad Ecclesiam pio comitatu deduci , poterunt ibi justa persolvi , ibi signa in salutarem memoriam sepultorum erigi , ibi denique oNationes sine rariae praestari , atque igitur simul hisci: omnibus salvis, simulque autem salva viventium valetudine citavera dein noctiirnis vehiculis in caemetetia ab urbibus Acsuburbiis dissita tansserri, nisi sorte aliud re. medium inveniatur, quo halitus illi suffocare tur, velut calx viva dcc.
g. 43 I. Proprius sepulturae locus est parochia ita tamen ut sepulturae pa--hiali sepulchra majorum b) de huic illive praeseratur ea, quam deiunctus sepul turam elegit se) quemadmodum eligere potuit liberrime d .
a Jui enim funeraκdi ἐν eκequiarum es de Iure parochiati, quemadmodum sacramentorum exbibitio, nisi ex aliquo speetali titulo exceptio ostendatur, cap. 3. de sepult. cap. 2. eod. in 6. Clem. 2. eod. Etenim cum par
chus vivorum spiritualem curam si istineat , &tota sepultura Ecclesiastica nitatur motivis ad eos, qui in communione Ecclesiae vixere rela-ys. 9. 396. n. a. prae abis pro parocho mili it ratio, ut is in regula officiorum desii ctis perseivendorum minister ordinarius habea tur. ConL Cl. de Ricgger i. c. g. 439. & Α bas ad cap. s. de sepult. n. 13. Cum religiosis Praelatiis sit pro par ιο , dc moriasterium pro parochia , poterunt si in ambitu vel Ecclesia monasterii, si non particulari lege contrarium sit sancillim , sepeliri , iisdemque per ipsium superiorem justa persolvi, cap. fin. de sepuIt. in. 6.' ' Canonici de Cieriei Eeelesiae Calbedralis sepeliendi stant in Erelesia Cathedrali , etsi in alia parochia habitent. Cons Card. Tuscus praebConcluc liti P. Conclus sq. n. s. l. de Riα-ger β. 44Ο. Ο Cap. r. Ac 3. de se l. e p. r. Ac a. q. t. de sepult. In 6.' Facile conciliantur eap. 3. de sepult. quod nova ἐν minus religiosa loca eriga non sinit,
174쪽
DE REBUS SACRIS, SANCTIS ET RELIGIOSIS . t σο
& eap. a. f. r. eod. in 6. ubi sepultura in loco minus refigisse permittitur. Illud enim de locis omnino profanis intelligi debet ; hoe autem tantum de loeis, in quibus non est religio rum fratrum conventus , nec frequenter Missarum solennia celebrantur. Confvan-Espen P. II. feci. IR Tom. v II. cap. 3. dὶ Libertatem hujus electionis nec turbat pntosus mariti in uxorem , quae tantum , si non elegit sepulturam, in lepulchro mariti &quidem , si plures habuit , ultimi tumulanda. Cap. 3. q. r. de sepult. in 6. can. 2. 3. XIII. Q. II. Nec patria potestas in filioss. beres cap. 7. de sepult. cap. 4. eod. in 6. Pro impuberibus electionem habet Pater cap. 7. cit.
Quantumvis electio sepulturae contineaturia tellamento, selennitatibus tamen ultimarum voluntatum non est si Mecla, sed tantummodo est species mandati post mortem. exeqliendi . Cl. de Riegger i. c. 4. 442. Concessiim quidem est In Gem. a. de
sepul. hujusmodi fratribuq Praedicatoribus ἐν Minoribus, ut in locis suis libere sepeliant illos , qui hoc libere elegerint . Verum quae praeterea intuitu sepulturae in Ecclesiis Monachorum muta sunt, optimum eis , ut reseram verbis Uan-Espen , qui l. e. cap. 3. q. 33. ita scribit : In cap. 4. ἀs fvvisuris , in prima collectione Decretalium apud Antonium . oustinum s fragmentum extat in cast. 2. feod. refertur Pistola Leonis i verishmliterra. omnibus fidelibus per Dardaniam comstitutis inferis a , in qua scribit, sibi vic re-iatum , quosdam esse perverse agentes , qui
pervertere nituntur Eccle ae unitatem', is vi
is delicet Abbates , Monaebos, qvi non fluis dio ebaritatis , Ied bis rapacitatis inviis gilant, atque seducere conantuν Jeculares,
is quos Ulaqueare sto sunt, ut res suas , ut-- quo possessiones, sis in morte, τε in γλ ta, Monasteriis suis tradant Ocelois, is auibus sub ecti esse vidantur , is a qu=is bus Baptiymum , Poenitentiam , Euchariari fiam , nec non pabulum vitae, eum Iacteis carnis acceperint veI aeeipiunt. nihil deis bonis relinquunt . Hane Monaeborum rais tacitatem plane improbandam dicit. Conin
is Derantes ait in non esse bonum , fi illi,
is qui olim socii fuerunt prisonum , secunis dum Apostolum , set immunes a societate
, consolationaem . Et quia dignus es operari rius mercede sua Sanctus Bonatentura
in Epistola x. ad Fromine inses sui ordinis scribit, quod sepulturarum , testamentorum litigiosa is alida quaedam inuam ordinem an clero toti non modicum exosum Dei
set; uti supra parte I. Tit. 32. cap. I. num. 22. notavimus . quo colliritur, quod veIeo tempore inciperent ad suas Ecclesias attrahere fideIium sepulturas: idque eum Cis ri offensione . Cum autem saee festulturarum invam , quae etiam aliorum ordinum Reliatiosos, imo Clericor feeulares sensim invasit, magna scandala ἐν dis Vanum semina pareret , ipsisque fidelibus libertatem in eleenia dis sepulturis adimeret ; Bonifaeius VIIcanimarum periculis ἐν scandalis , quae stequeuter ex his proveniunt, obviare volens, ait:
is universis. Religiosis is secularibus cleria
is cis , c Muscumque flatus vel eonditionis is existant, in virtute sanctae obadientiae, aeis sub interminatione maledictionis aeternae , is diffrictissime . probibemus , ne aliquas ad is vovendum, Jurandum, ut fide interm ta. is seu alias promittendum indueant, ut apud. is eorum Ecclesias sepulturam eligant , velis jam electam ulterius non immutent Existat hoe Bonifaeli Decretum in cap. a. D.
sepulti is 6. additque e se enim ue se- si cui factum fuerit electionem talem deis cer imus nultius penitus existere firmitari tis. Statuentes , ut ii, qui Re elegerint, is nee apud , electas Ecclesias ullatenus sois peliri, nec alibi ine contra votum, iurariis mentum aut promissum hujusmodi a se fa- ctum materiam babeant veniendi possutis eligere sepulturam: sed contradictione qua is cumus cessauro , sepeliantuν omnino apud
is alias Eceu as, apud quas sepeliendi de 3uis re fuissent , i alias sepultura non electa foris stan decesssent. Si vero iidem Religis , is NI Clerici praedictos in suis Ecclesiis velis eaemeteriis praesumserint sepelire, ad re-ri Ritutionem tam sepultarum eo orum siri petantur quam etiam omnium , quae ocis ea ne sepulturae tuorum pervenerint quo is modolibet ad eosdem, intra decennium is
is turaliter faciendam ipsos obligatos essis censemus . inam ην Beerina, Mele is ipse , apud quas sepulti fuerint , nec non
coemereria earundem ex tune eo ipsori sint, is tamdiu maneant Ecelesiasteo supis p ta interdicto, donee ab eis facia fueritis restitutio plenaria omnium praedictorum Haec constitutio renovatur in cap. q. de Patanis in Clementinis; volens , is miolatores dia, , ctae constitutionis poenam a Boni aeto comis minatam incurrere Ipso FACTO , ab alio ,
is quam a sede Apostolica praeterquam Inis mortis articulo in nullatenus absoreendos , is aullis privileaiis aut flaturis , cu crum- is que tenoris existant, super bis valitura ris
175쪽
ηri. Quod ad oblationes lanerarias adtinet, certum est omnes exactiones pro
sepultura antiquis synodorum a , Pontificum b , & summorum Principum sta tutis ιγ prohibitas suisse d).
a Nemo pro loco sepulturAE pretium do εὶ Vid. S. Gregorii Lib. r. Indict. r. Ep.
serja putredini concessa γ dg alieno velle ε. & India a. Ep. 36. Capiti a 3. de sepulta tacere luctu compendium tentet, ait Conci- Novel. 39. Nov. trusium Meldense can. 72. videantur plura ejus- ἀὶ Non obstat cap. 42. de Simon. , quo modi synodorum Decreta exactiones pro sepe- vetatur uicis laudabiles offerendi consuetudia Tendis mortuis ut simoniacas prohibentia , & nes instingere . Enimvero non ita probantur omnem contrariam consuetudinem reprobantia exactiones pro sepultura , sed solum prohibe-api id Gratianum , Caus XIII. Quaelf H. Can. tur , ne consuetae oblationes malia . & I s. nec non in cap. g. & 9. de Simonia. riese impediantur.
43r. Subinde, ut Parochorum de Ecclesiarum Parochialium necessitatibus provideretur, pro ossicio & sepulturae S exequiarum sa) debitum honorarium, imo etsi in alia Eceleta fiat sepultura cum oblationibus , 9 de hisce saltem certa portio e) proprio pastori stabiliebatur d .
a Sepultura seu inhumatio , & exequiae pro desuncio pei solvendae sunt disparata, qt propter in jure sepulturae simpliciter concessio
nequaquam etiam jus exequiarum comprehendituri cap. 9. de sepult. b Etsi igitur quibusdam religiolis concena fit sicultas & sepulturae & exequiarum , in ligitur semper sepultura eoriim , qui eam prae parochiali libere elegerunt β. 43r. a
que Ecclesiae parochiales semper manent illae , a suibus rorpora assumi dicuntur , dc quibus propterea quarta seneraria praeliari debet. cὶ Uocatur haec portio, qualisciamque sit, carta funeralis seu portio canonica. Cap. a. de sepult. in 6. Tertia pars parochiali Ecclenae adjudac tur in Cap. r. de sepult. media pars in cap. 2. eod. arta in cap. g. eod. eonsuetudines locorum adtendendas Aie dicit Clemens III. in cap. s. eod. Concilium Tridentinum , quod usum hujus portionis consuetudine longissimi temporis tolli posse admittit , ceterum quartam omnium obventionum in Clement. 1. de
sepult. ad discordias , quas proh , dolor i cum parochis Fratres Praedieatores ἐν Asinares caepere , si ibmovendas stabilitam pro illis locis eonfirmavit, in quibus jam ante annos ε . Cainthedrali aut parochisi Ecclesiae ea selita esset persolvi ae postea suerit ex quocumque privilegio aliis piis locis coneina . Vid. sess. XXV. cap. 13. de relam. Cl. de Riegger. d Ius si immorum Principum taxandi sumintus Ac expensas funerum ex legibus supra La 26. 432. citatis jam exercitum suisse patet. Etsi honoraria pro sepulturis praelianda sint stabilita , non tamen spiritui Ecelesiae reconditioni Ecclesiasticorum convenit, ut sepul. turam intermittant & cadavera secietati humanae nociva non prius tumulis condant, quam
honoriria &stipendia illa sint persoluta. Eni vero adest in civitate judex, apud quem lieri jus suum persequi, dc propria auctoritate ita faciat extorsiones non nisi exactiones essent canonibus semper prohibitae , atque scandalum publicum honori status Clericalis adversum ac cavillationes inimicorum parturirent. Reflectatur tantummodo tune ad illud Pauli Apostoli i
num est enim mihi magis mori , quam ut gloriam meam quis evacuet - uuae ui er-do merces mea s ut Emantelium prae ieans s a sumtu ponam Evangetium , ut non abutar potestate mea in Evangelio . I. ad Cor. IX. Cons. Uan-Εspen , loci cit. cap. 4. q. ε.
g. 3 . Non quidem sepultura omni, attamen sepultura Ecclesiastica ast privare potest Ecclesia I. IOI. n. a.&b. ita tamen, ut etiam circa hanc, si quidam committerentur abusus, aut quomodocumque aliquid saluti Reipublicae adversum inte veniret , jura summorum Principum per potestatessi Ecclesiasticam non potuerint limitari S.Io I. n. i. Jos. n. e. I Id. n. a. .s a Sepultura enim ecclesiastica pro Deo sumpta est locus ad sepulturam auctoritate sacra solenniter destinatus . scilicet authoritate Episcopi, qui vel ipse vel per sacerdotem delegatum locum hujusmodi propterea benedicere debet , quia is pro parte aut verius pro atrio porticu area ipsi is Ecclesiae habetur, cap. 4. de Relig. Dom. cap. io, de immun.
176쪽
DE REBUS SACRIS, SANCTIS ET RELIGIOSIS . m
Eccles e. un. ibid. in s. op. 7. de cons. Ec- ritidi se l. mortuos apud vet. Christ. eles sepultura Ecclesialliea pro integro, quem conscripsit Onu'. Panvin. qui etiam sinees Eeelesia tenet, sepeliendi ritu accepta consistit riam gentium circa hanc rem ceremonias iain eo , ut corpora r. in benedicto loco , 2. LX. antiqv. Rom. Lib. exposuit. cum lumine, 3. Psalmis dc sacris orationibus, . Quandonam ritus benedicendi coemeleia . oblatione, s. thiirificatione aspersione aquae initium sumserint, certatur. Uid. Sanct. Greis benedictae aliisque eeremoniis in rituali contentis, gor. Turonens de Glor. Consessum , cap. ao6. 6. a clero & populo fideli tumulis condantur. vid. ἐκ cons. van - Espen, lota est. cap. Il. 9. is. Gus. XIII. Q. II. Can. 23. XXIII. Q. V. can. 12. seqv.
De iure eommuni privantur sepultura Ecclesiastica r. non baptizati a , .. haeretici, eorumque receptores & fautores b), fui non communicarunt in paschale o, '. mortui in torneamentis d), s. mortui in duello, etsi poetii tentes moriantur se , ct usurarii manifesti donec pro usuris satisfecerint f , 7. Religiosi proprietarii g), 8. qui decimas ad Ecclesiam pertinentes non restituunt ch),9. Notorie excommunicati, nisi ante mortem vel abseluti suerint vel saltem signa poenitentiae dederint & absolutionem post mortem ritu Ecclesiastico obtinuerint ci),ro. nominatim interdicii , nisi poenituerint , II. qui sibi ipsis libere. mortem inserunt , ri. manifesti di publici peecatores, qui sine poenitentia perierunt γλ
ti Caus. XXIV. q. II. n. 1. de fin. p. 11. de sepult. Gip. et s. de sent. Excom. unde axioma, ut quibus non com nunicamus vivis. nee eommunicemus defunctis. λὶ Clement. a. de sepult. cap. 2 . de senti Excom. in 6.
Do Beneficiis. g. 436. Quaecumque perceptio redituum Ecclesiasticorum significitur nonnunquam latissime acceepto Nomine Prabenda sa) strictiore sensu per hoc nomen designatur id omne, quod ex bonis communibus eurico ad sustentationem vitae priaetiar b). Promiscue autem accipitur pro illa ipsa praebendarum specie, quam beneficiam diei- mus , seu pro iure perpetho percipiendi frMctus ex bonis Ecclesia propter Dirituale omeἰώm authoritate Getesiastica adnexum e Iai. .
a Cone Barbosa in Collin. d. d. ad rubr. Tit. Praedi & dign. num. 3. seq. Vallens eod.
b vid. cap. s. de Praeb. & dign.eὶ Cap. x . 19. de praeb. dc dign. cap. Io. de concess. praeb. cap. 32. de veria signis.' Quemadmodum annona militaris militibus praeberi dicebatur , l. rs. ff. de res . ita haec vox praebenda ad sustentationem cleri orum seu militum spiritualium translata sitit. ' Praebenda saepe etiam Canonia adpellatur , cum canon etiam censum significet . ara. n. a. in Cons Ciron. Paratilla Jur. Can. Titi de prae L Ac dign. g. s. '' Etiam vox beneficium , qua originarie suda nuncupabantur, i ibinde tantum ad ossicia Eeelsiastica transferebatur, viae L. I. seus
Tit. I s. & eto. II. Titi a 3. & χα capit. Reg. Franc. addit. III. cap. 132. apud Batur. Tom. I. col. II 78. Quae aliud TheoIogos reperitur ben
fieti definitio, scilicet quod sit ius perpetuum min strandi in Ecelesia auctoWitate Episcosti constitutum , ἐν Jus percipiendi fructus an
nexum babens, non minus ac nolim .=us per
eipiendi fructus Ulais Dirisuali annexum
exprimit. Uerum dum jure eanonico haec edicitur regula, BENEFICIUM datur propter o tum capit. 1 f. de Rescr. in 6. , a doctoribus canonici Iuris ipsa vox beneficium recte ad jus percipiendi fructus resertur. . A47.
177쪽
et a L I B E R. II. C A P U T XVII. 3. 3 . Mentia beneficii igitur sita est I. in jure percipiendi fructus ae: perpertuitate , 3. in ossicio sacro seu spirituali , in huius ae illius nexu authoritate Ecelesiastica constituto ca).
f. q38. Quapropter sicile datur ratio; cur inter benefieia proprie talia recenseri nequeant coadjutoria at in commenda in sensu disciplinae veteris acceptae aut laicis ob servitium Ecelesae praestandum concenae a in Alearia b) si non sint perpetuae seu in justum Titulum ab Episcopo erectae n. s. Pensun s e) 'AEst monia do, Capellania, si non titulum perpetuam , & pleuem authoritate Episcopi subjectam habeant e .
I. Ecclesiam commendare idem esse ae illam alleui cullodiendam tradere. a. Hoc sensa commendas etiam veteribus usitatas ac probatas suille intuitu Ecclesiarum tam cathedralium quam parothialium nec noni nonallariorum, ut scilicet quis ellet, qui Eceleliis a pastore destitutis usque ad electionem novi aut monasteriis resiluentis reformandisve intei cret. 3. Hujus nodi autem commendas in solam utilitatem commendatae Ecclesiae ad tempus factas stibinde in perpetuas & in commodum commendatarii ita mutatas esse, ut ea clericis pro pallio benefieiorum pluralitatem tegendi inserviret , atque laici non minus ae Clerici occasionem sumserint proventus Monasterioriim titulo commendarum sibi appropriandi, Abbatum aut Abbacomitum nomen ustirpandi , dcconstituendi decanos , qui curam spiritualium
4. Fuisse quidem ab Episcopis dc synodis
contra ejusmodi usurpationes edita decreta &preces apud Imperatores contra tot abusiis interpositas, sed tamen adhue seculo decimo Αb--es seculares & quidem jure haereditario hujutinodi commendas tenuisse. s. Secillo undecimo & duodecimo caepisse etiam Cardinales de Episcopos Monasteria partim propria partim Romani. Pontificis authoritate vel sustentationis caiisa, dum Episcopalibus suis
deturbati erant , vel sub praetextu reformati nis in commendam dc suum commodum ac cipere. 6. A clemente V. omnes quidem etiam huiusnodi eommendas , sed sne effectu improbatas sibinde a quibusdam Pontiscibus nec non hic de illiu per concordata limitatas de speciatim Abbatias , quae mi ordinum capita , ob
synodi Trid. less. XXV. cap. et x. de reformis a commendis liberatas esse , qtamquam concilium Tridentimun potius videtur indistincte prohibuisse , ne Monasteria vacatura in commendam& clericis secularibus conserantur. . Synodum Trident. suis. VII. cap. 4. de Resorm. universe prohibuisse , ne quis plura benefieta curata per viam commendae perpetuae retinere praestinat.' Patet itaque hodiernas commendas a vel
ribus differre , quod r. dentur in utilitatem commendatarii , a. in perpetuum seu ad illius vitam , 3. hodierni commendatarii possint disiponere de proventibus Ecclesiae dc Monasterii, tantummodo cultui divino dc fabrieae Eeelesiae
aut Monasteriorum dc Manachorum necessitatibus mineat prospectum; porro 4. commendas eum beneficiis permutare , atque hinc s. censeanti ir veri Titulares, quapropter etiam seliis
Ponti sex beneficium regulare clerico seculari in commendam dare selet. Alicii hi commendatarii mnasteriorum e iam jurisdictionem in Monachos exercent , si non monasteria speciali hae in parte privilegio munita sint. - Ad difficultates in Concilio Rothomagensi a. a 33I. de praerogativis commendatariorum ortas respondit Pontifex: commendatarios inter Abbates recipiendos, esse, ira tamen, ut Abbates benedicti, qui usum Mitrae habent, praecedant eommendatarios . 3 r. n. b. laudata se nodo Rot magens injungitur commendatariis, ut rationem vitae sitae nec non etiam sium venitum proxime ad regularem normam componant , nec commendastra ad luxum , prodigalitatem , vel ad sitam
suorumque consanguineorum rem augendam'
urantur . Cons. Uan-Esben P. I. Titi XXXI. cap. 7. dc s. ubi Monasteriis ad excludendas commendas hoe essicax suppeditat medium t ut
in ipsis Monasteriis habeatur perfecta Mn
rum omnium, ac proventuum communio i reiecta distinctione seu separatione Meno AMbatiaris a conventuati: quae dissiηcito uti observat P. Thomassinus, de disciplina Ec-c eme, parte 4. Lib. 2. cap. 3. pro ma naparte occasionem coMMENDis subministravit. Deinde ut Juxta leges Meles .e , intentionem sundatorum , nec non Repulas Troessonis Monasticae , proventibus Monastoriorum ita moderate Abbates utantur, ut in omni ipsorum supellectile , aut domo nibia appareat a professone pAmtRIAris arienum , vel quod
178쪽
mundi sissum re lear; ἐν quod reliquum
tuerit in Chrisianam hospitalitatem pauperum alimoniam iumendant: ut hoc pactore ina ostendant , bona Monasteriorum essPATRIMONIUM PAUPERUM , quod fine Iacria legio in usus profanor impendi non potU. b Distinctio facta inter Ecclesias & Altaria , ita ut per illas temporalia . per linc spiritualia intelligere ipsique etiam laici Eccleuχs
usurpare caeperint, nec non factae Ecclesiarum cum monasteriis & collegiis canonicorum uni nes , & denique pluralitas ex beneseiorum liti-jiishaodi Uicariis potistimum originem dedere. ei Scilicet pensionis nomine venit torti
e, beneficio Ecclesiasteo justa de causa
authoritate Iuperioris alicui venti a ecta . quae itaque vel clerico vel lateo adjelix esse potest . di Praestimonia est quodlibet stipendium alicui ex bonis Ecelesiae dari selitum. εὶ Inest capellanis onus missas certas in Ecclesia, capella aut altari celebrandi.
a in Saecularia beneficia vocamus , quae is cularibus Clericis , Religiosa , quae reliniosis addicta sunt , aut per regulares regi debent. Enimvero axioma juris canonici Beneficia secularia secularibus im regularia re utaribus conserenti, Cap. s. & 37. Ide Praes. in UI. Trid. sess. XIV. de Re s. c. ro. Cur quodvis beneficium in dubio praesumendum sit seculare, patet ex initiis beneficiorum f. 399. vid. cap. 1. de capeli. Mon. & cons. Rebutas in praxi benes P. I. Tit. quoruylex sit beneficium
n. 3. & Uan-Espen I.E.U. P.II. Tit. XVIII.n. I.&3. Beneficia regularia primi ordinis sunt illa , quae ex primaeva sua institutione adnexum habent Oiseium ipsam disciplinam & cicon miam regularem concernens, veluti sunt.' Α batiae , Prioratus , capellaniae sundatae in m nasterio regulari &c. Atque ejusmodi tantum actualiter pini estis conferri queunt. Trid. sest XIV. de Resbrin. Cap. Io. Sed & . neficium , quod natura sua regulare non est, tale evadit hisce titulis x. Institutione ordinarii seu superioris, 2. lege sundationis, Τ. praescriptione, qliae quadragenaria, ct in possessione non interrupta nec precaria fundata , simulque titulo munita esse debet .vid. cap. s. de Praeb. in 6. cap. I. de Praescr.
in 6. Bulla Pauli IV. is 38. Postquam divina bonitas. Bulla Benedicii XIV. an. 1743. quod injerutabili.
' Non vanum est argumentum eorum , qui ad priuicriptionem , qua beneficium regulare in seculare mutetur, existimant, tanqum pro re ad priniaevum statum reducenda decennium iussicere , quidquid in contrarium dicat P. Schmier L. III. Trach. I. P. II. OP. 3. n. s. Pr:ecipue si loquamur de beneficiis , quae curam animarum annexam habent , cum juxta
superius jam demonstrata f. x34. n. h. si qu1 regulares non nisi in collisione ad illa adhibendi stini.
Dbel Introduct. in Ius Meles Tom. IV. bin simplicia dicuntur , quibus solum ossicium commune; duplicia, quibus administratio vel jurisdictio vel alia Iuris praerogativa cohaeret. e Prout cura animarum connexa est , vel
din Masera nuncupantur , quae jurisdicti
nem ecclesiasticam propriam adnexam habent ;hae destituta minora Vocamus.' Dignitates dc personatus g. 2χI. n. c.
jam in jure confundi, jam stricte secerni patet
e quae adimi non possunt , nisi ex causis a Iure definitis. fὶ Quae revocari possunt ad arbitrium collatoris, atque ideo tantum improprie beneficia audiunt.
I; Beneficium collegiatum id est , in quo
per superiorem, qui gaudet jure Collegium adprobandi, instituuntur tres vel plures , ut sormantes unum corpus , ut habentes unum sigillum , unum syndicum communemque arcam , cultui divino inserviant. cap. 48. de appel. OP. I . de Exces. Prael. Haec si deficiant, etsi plures sint in beneficio clerici , quorum unus subest alteri, beneficium non collegiarum erit.' Ecclesiae collegiatae regularium con Uentua los, sesularium capitula vocantur. f. et Irin. b. γ bὶ Prouti vel Pontifici immediate subsunt,
vel ordinariis locorum. Immediate alii subsunt Pontifici de rure ordinario , veluti Primates dc Metropolitae Απω λος f. 191. n. f. vel vi exemti nis , uti Episcopi non suffraganei & mbnxste
si Adquiruntur beneficia vel per plurium sussiaria & superioris confirmationem, dc haec electiva ; vel per absolutum arbitrium ejus , T ad
179쪽
ad quem jus eonserendi pertinet, & hinc rinuo is Jur. possessor exeἰdit, ex ineompi eouativa ; vel ad praemin nominationem , tibilia secundi generis, seu incoinpatibilia quoadieri praesentationem , di hare mixta vocan- xecentionem vocantur. tur. ' Facile patet, a. quae residentiam omnino
k InemvatibUia sunt, quae ., cum totum exigunt, aut eodem tempore servitium , ejus. Doulatim hominem omnemquo Hus operam , modi beneficia natura sua incompatibilia esse. ae itidium sibi vendicent, eum relio benefic io a. omni M ctiλm ea beneficia, quorum unum conuiere nequeunt. Et quidem illa , quorum quodvis jam susscientem sustentationem prae- tanta est dissens, ut ad secundum accedere bet, etsi cuilibet satisfieri poli et, ob ea nesnon p sis , quin hoc ibum primum vacare berinficiorum pluralitatem prohibentes, Trident. 'incipiat. cap. 23. Clem. 3. & Extrav. Com. 4. seil. XXIV. cap. a . de Resorm. incompati&de praec & dignit. incompatibilia primi ge- lia haberi debere, ut adeo incompatibilitas vel neris vocantur. Vid. cap. s. de concess. Praub. ratione r dentia: vel ratione servitii vel r1Clem. 6. de Pra b. est dignit. Si autem sorie- tione suscientis sustentationis oriatur. Constas ρti idem non potes subsistere , attam n se- Cl. de Riegger P. III. g. ix q. Cl. Schrodi L. III. cunai pacifica conjecutione , priore non con- Dec. Titi U. f. III. usque xas.
g. o. Quae praeter has de beneficiis notiones praeterea nobis hie noscenda sunr, ea reueunt ad canones illos, qui I. de ratione beneficia erigendi, II. de benefici rum collatione libera , III. de institutione seu concessione beneficii ad praeviam praesentationem saeta, IV. de concessionibus Praebendarum & Eeelesiarum non vaqcanti Lin, V. de beneficiis absque gravissima causa non diminuendis, UI. de beneficiorum permutatione & translatione beneficiatorum , VII. de eorumdem renuntiatione, VIII. de jure conserendi devoluto disponunt. Enimvero reliqua, quae rein lationem ad beneficia habent, partim jam ex iis deduci possunt, quae circa irre
gularitates f. 28s. qualitates ordinandorum 3. 298. & eligendorum g. 312.
nec non circa rerum ecclesiasticarum alienationem M.qo I. exponebamus, partim in doctrina de delictis, censuris ac poenis adposite comparebunt. g. I. Ad beneficium erigendum, I. legitima authoritas, quae hodie in Epist
patibus aut dignitatibus Episcopatu superioribus penes Romanum Ponti fieem f. I 8 I. an inferioribus penes Episcopum est se I9y. a) , 1. consensus eorum, quorum interest beneficium erigi vel non b), 3. ossicium sacrum in Ecclesia f. q37o ,. locus qualitati beneficii conveniens se) , s. julla causa , veluti necessitas aut utili
tas populi d), 6. dos congrua eo requiritur.
la) Can. s. D. I. de eonsecr. satis iam est demonstratum ir . Cons bὶ Cap. a. de Eceles aedis Clem. a. de reb. Petrum de Marea C. S. & I. L. IV. cap. 13. Eccles non alien. Catis XUI. O. 7. can. 28. e. s. de Pra b. ' Requiri etiam consensiim Principis , cum d Can.. Io. Dist. I. de consecr. cap. 3. de hic non tantum de sacro officio, sed & de re- Eccles aedifditibus temporalibus agatur , variaque alia ci- e) Cauc XVI. Q. 3. Gn. 7. 9. 26. cap. 12. viliter non indifferentia intervenire possient , de Praeb.
q. s. Collationem , quae est concessio beneficii vacantis ab eo facta, qui potestatem habet, primario ad Episeopos pertinere, atque olim semper ab iisdem solis adhibito Cleri consilio exercitam esse g. I9s. sed etiam subinde reservationes Pomtificias, quae & limitandae erant, & porro limitari poterunt, g. I97. successisse
5. I 83. illa denique Canonicis ouoque quoad quaedam beneficia obtigisse s χΙΑ. n. d. novimus. Imo nee laicos suris conserendi beneficia incapaces dici posse perspectum habemus a .
saὶ Enimvero designatio&praesentatio ipsam
spiritualem nullatenus tribuit potestatem , neque unquam Ecclesia suit eritve contraria , ut
laicus perforat Ecclesiasticae debitis qualitatibus instructae ossietum sacrum, ad quod per Ecclesiam ipsam idonea redditur, exercendi occasionem fructu Hiie ideo percipiendos in suo territorio impertiatur. Monui iam sit pra divisionem & assignationem nonnullarum Dinecesium ab Imperantibus esse si iam ct ex ratio ne
180쪽
ne adducta fieri potitisse. Sed dc certissimum secundum Ecelestilicam norinam obtinendarum est , ex optimo eodem jure a Regibus Hunga- in liis territoriis adgrederentur. Cons. Cl. deriat & Bohemiae atque Auitriae Archidiici biis Ricgger L. I. Decret. Tit. VI. f. II 6. & seq. taceo aliarum provinciarum Rectores ha- 239. seq. L. III. Decret. Τit. U. q. iret. ctenus nominatos esse ejusmodi , qui Archie- ' Differt collatio ab electione dc praesenta-piscopatus & Episcopatus nec non alias Eccle- tione, quod illa jam ante caeptam possessionem suu dignitates ac annexorum fructuum perce- jus in re tribuat. cap. a . de Praeb. Dis nit. ptionem sub conditione debitarum qualitatum in 6.
F. 4 3. Institutio quidem aut horizabilis, seu adprobatio nominati vel praesentati clerici , quae in ipsa curae animarum concessione consistit , nee praetextu eriti is privile i , nee eonsuetisdinis etiam ab immemoriali tempore prascripta ab alio quam ab Episcopo fieri potest a . Quod autem in concessione beneficii ad praeviam praesentatiorrem facienda institutionem verbalem seu tirali coliativam adtinet , etsi eam canones primum Episcopo , , dein ejus Vicario generali , etiam sine speciali mandato, e) sea & sede vacante capitulo tribuant d , nihil tamen obstat, quIminus ea ex rationibus adductis t. n. a.) etiam aliis seu Ecclesiasticis sive laicis privilegio , aut consuetudine aut concordatis pactisve competat e . Atque ita etiam Investitura, quae instis utio eorporalis seu realis audit , & nihil
aliud est, quam a tiralis inductio in possessionem beneficii, gὶ ab alio, quam ab Episcopo fieri potest h) , imo intuitu temporalium jure proprio ad solam potestas rem civilem pertinet si .
stimant quidem Barbosi pari. 3. de osse. & Pi-chleta Tit. de Institi n. ra. saltem praescriptione hoc jus ab Abbatibus seu Praelatis praescribi poste ob Cap. x s. dc t . de praeseripti verum obstat cap. 4. de ossic. Archidiae. de distinctio illa, quod Tridentinum praecedentes non posthac subscuturas consiletudines tollat i non serenda mi eum consuetudo ejusmodi a iure ipso compelletur prava , Cap. 3. de Inllit. atque adeo potius corruptela sit. Nulli igitur nisi Episcopo , alit iurisdictionem quasi Episcopalem ceteroquin habenti institutio aut horizabilis competit. Cons P. Meckn. Tir. de inllit. n. II. Hine etiam nihil agit Fundator benescii eurati institutionem authorigabilem Praelato cuidam inferiori in praejudicium juris Episcopalis reservando. Vid. Cap. ry. de tessam. cap. 3. de Inllit. Cap. 21. de lur. Patron. cap. i 2. in fine , de haeretici Trid. seis. XIV. cap. tet. & I3. de Reso . dc cons. 'Melliter ad Titii l. de Instit.
b Conci I. Trid. sest . XIV. cap. a. de Re so . cap. 3. de inlli tui. cap. 4. de osse. Archid. Ut evitentur lites in institutione Clerici, mi-3us Ecclesa in duarum Dioecesium limitibus sita est , non efficacitis eli remedium , quam ut per civilem potellatem determinatis limitibus illa uni Episcopo ad judicetur , atque posthac in Ecclesiariim aedificatione controversis ejusmodi avertendis prospiciatur, ceterum con fer iesiner ad Titi de Institi num. 6.
Concit. Trid. I. e. & sest. XXV. c. s. Hinc emiam Abbatissae alia que praeposita: sicrarum viseginum Pro parorciis pleno jure sibi sit biectis clericos initituunt. Cons. Wieliner LIII. Decta Tit. VII. de Instit. f. s. dc seq. qui dum etiam ad laicos & saeras virgines subinde huiusmodi institutiones portinere concedit , in salvanda quidem spiritualitate , quam scilicet ipsi quoque concessioni juris percipiendi fructus inesse
putabat, mirum in modum se torquet. Uixit Iane obscuro illo aevo, quo canonistae res temporales temporaliaque qtiae vis commoda, vix ac spiritualio iseio adnectenda permittebantur, ve. luti temporalium naturam exuisse , & nulla amplius ratione laicis subjacere posse, spirituam liter annexorum nomine abusi defendebant.
1ὶ Antiquis ignota erat peculiaris i mellitura ; debet ea originem temporibus , quibus inter ordinationem dc benescii possessionem distingui caeptum est . Ab iis sane temporibus mox Episcopiis Clericum in beneficiis perinde ac dominus vasallum in seudis investiebat. Imo Episcopi quidam non sola obedientiae promisisione contenti imitationem laudi adeo rigide
exeqtiebantur , ut a clericis etiam homagitim exigerent , non adtendentes, quod in cap. sin.
de reg. jur. dicatur: indignum es, ira Romanae Eretes e consuetudine alienum , ut pro spiritualidius facere quis homulum com Llatur, dc praeserentes forsitan contrariam pra-xim , qua ipsi Archiepiscopi & Episcopi juramentum homagio prosinum Romanae sedi praestare tenentur p. 313. n. e. Nec denique deerant , qui in adini itione benefietatorum ad posteritonem etiam jura aliqua sibi solvi volue-T 1 runt,