장음표시 사용
211쪽
dicetur. De fine Ecclesiallico eriminali sequentibus mox capitibus agetur.
8 Antiqua Eeelesia seri interni ab externo distinctionem peniciis ignorabat. Quantumvis enim variae externae adhibitae iuerant ceremoniae, hae tamen ipsae tantummodo reconciliationem peccatoris, de standali aversionem, atque adeo tantummiao internum sacramenti Poenitentiae serum , non vero contentiosum ,
& juris civilis tormam, strepitumque serensem praeseserens tribunal respiciebant . Quidquod etiam Episcopi in causis civilibus , in quibus , iat supra diximus , ad evitandas lites, ct concordiam christianam inter partes reistituendam arbitria suscepere, sine tricis serensibus, atque juris sermulis summarie processerint, ac potissimum ex scripturis sacris veteribusque can nibus sitas acceperint decisiones. Verum cum
primis Se LXII. hac spiritualiter procedendi ratione neglecta non tantum serenses se alitates in tribunalia Gelefiastica introductae , &iubinde Pontificiim decretis stabilitae sunt, sed
etiam adeo cumulatae , ut per perssenas ecci fasticas, quae ob suam tune temporis privativam scientiam profanis adhibebantur tribu nalibus , in haee ipsa tribrinalia ingenti cum incremento redierint. Quapropter etiam poli Claudium Fleury Cl. van-Εsipen animalvertere
non dubitavit r Omnem bo sernam firmaudi formulam in curiis secularibus usitatam promenses a Canoni iis, ideo e siquis eam exacte cognoscere velit, ejus originem ex decretatibus hauriri debere. Convincit nos de eo fatis superque totus Decretalium Gregorii IX. secundus liber. Recepta autem semel hae seri interni, externique distinctione illo quidem ea.
quae sunt Ordinis , dc sacerdoti propria ; hoc vero , quae sunt iurisdictionis, dc etiam non
resistero competere queunt, concludebant , atque aliud longe , quam supra secundum v teris Ecclesiae normam descripsimus , inter o
dinem de jurisdictionem sibi exculpsere discri
nectitur: sed etiamnunt Meia, eodem semper Biritu animata lites ἐν contentiones a versans desiderat , ut quaestiones is con πι- moiae filiorum Dorum ae praesertim iliorum , ut in sortem Domini meati, is a tumultuus mundi vi obe et Oeationis sunt separati , amicabiliων , ἐν summarie fine omnibus Uri r serensibus tricis , Ox solemnitatibus ter
minarentur , atque deciderentur ; quod θ' Conciliorum atque Episcoporum decreta etiam horum posteriorum temporum evinis
69. Sed etiam id certum est corollarium VI. iurisdictionem Ecclesiae , atque adeo Ecclesiastici Iudicis cognitionem decisionemque stantummodo solum spirituale respiciat, & intra limites & effectus sori conscientiae iubsistat ; sest ad actiones quasvis fidelium tam positas quam ponendas intendere a .
a Circa jam positas actiones varie sese
exercet Imperantium nostrorum judicium. Et nim vel irritum declarant actum quendam rvidelicet eundem non valere . Sic Uin irrita declarari non tantum ab Ecclesia sed etiam a Republica queunt; prout nempe aut contra verum Ecclesiae finem , aut contra bonum de salutem civitatis iuerint concepta ; vel prout in eum devenerint casum, a quo alisque spiritualis aut civilis nostrae salutis detrimento non
possent inchoare. vel dispensant, seu actum, qui inutiliter dc contra leges positus est; salvo legis pro speciali eantnm eas ii justa de causa
laxatae vinculo subsistere sinunt; vehiti in matrimoniis , quae obstante humano impedimento inita sunt, eontingit. veI commutant, obligationi nimirum ex actione posita ortae aliam sustituendo , quemadmodum e tracta ex voto oblitatio saepe in aliam aequalem aut minorem superiorum nostrortim judicio mutatur . Quae omnia nullus mirabitur, qui ex natura sub ectionis intellexerit , iniones subditorum lege ἡivina permissas non posse poni aliter , quam
hae sub conditione : D sit perior i cujus est de actionibus nostris utpote a se dirigenta judieare eas expedire, Ac quidem, quamdiu ex ire judicaverit. Qua propter etiam irritatio voTI MATRIMONaius in ejusmodi actibus ,
qui obsit lente superiorum voluntate votum, In
trimoniumve non sunt , si stricte ac genuine loqui velis , haudquaquam bene audiet ἔ vel ceteroquin post causam cognitam ex legibus aut de aequitare decidunt, ex cujus litigantiu raparte stet veritas , quidve huic illive sit tribuendum ἔ vel praemissa non minus cognitione alicui deli m probatum de poenam in id aut per lues jam staturam aut demum ex gradu moralitatis dc fine poenarum desumendam imputant ; vel denique , t ajunt, adgrari r , remittendo scilicet poenam positam contra leget actione commeritam. Quod si nulla posita, sed
tantum ponenda actio in considerationem veniat ; irritatio dispensatioue antecedens , honeffectus habent, ut illa ponendae actioni omnem adimat valorem ; ob hanc autem contra legitirigorem aliquid licite Ac valide fieri queat.' Satis multa de dispensationibus jam dictinsunt surrius , f. et a. n. c. ex quibus responderi poterit ad pessimum eonim ratioci .mum , qui hoc ipsi , quod justae clispensandi
212쪽
DE IURISDICT. ECCLES. ET ECCLES. CAUSIS.
ciuis adsunt, se dispensitione non ere, λ ne eauarum dispensendi monebams . 241. n. e. que legis vim ejusmiai cassi alioquin cessare Confundunt ejusmodi , quae est in- arbitrentur . Profecto nisi jullae causae revera tarpretatio reluistisa , quaque intelligitur fa- adsint , nullus quidem obtenta etiam dispensa- clum lege non esse comprehensum, cum dispentione in conscientia securus redditur. Sed num satione, qua circa factum lege comprehensum quisb subditus ipse sibi de causarum starum relaxatio ex superioris cavsas demum cogno-justitia bonus , atque te timus judex esse po- scentis judicio conceditiir. Cons. Grotius L. II. terit Reslacte ad ea, quae silpra de discrimi- C. XX. g. 27.
g. o. Certum denique VII. posteaquam od evitandam confusionem fmgulis pastoribus portis gregis fuit MiIeripta, quam regat s ga bernet a f. r3y. n. b. extra ectum necessitatis n. e. . Episcopo non licere in alterius Dic cesi jurisdictionem exercere b ) atque ita etiam non alteri judici in regula licere extra suum territorium jus dicere aut eoercere σὶ -
αν vid. saus. IX. Q. I. Can. r. rio sub ectas sub exercitio Pontifica- bὶ Uid. syno LTrid. sess. VI. s. de re' . Iium non tantum comprehenditur collatio ordi. itini in hoc statuto: num Disco eu U- num, sed & alia quae aliquam jurisdictionem, vis privilegii praetextu poni casia inarurius sive auctoritatem Episcopalem requirunt. Cons. D es exercere , nisi da ordinarii loci ex- van-Esimn P. I. Tit. XUL Cap. 3. pressa licentia, im in personas eidem ordium cc ult. osse. de juria.
g. VI. Minime autem post introductam imis rurisdictionis & legis dioecesanae distinctionem sa) apud omnes certum stabilitumque est, quid ad iurisdictionem, stridie talem, quid in legem Dioecesinam sit reserendum b -
a Recte CL de Rieum P. II. g. a F. post Ian. a Costa , Franciscum Florentem , Laelin in , & Reverendisti nostrum Abbatem Rautenstrauch scribit : Distinctio inter utemdiaeeefanam OV legem Iurisdictionis incognita erar in Ecelesia , δonee Ponti es varia exemtionis privilegia concessere Monachir see. g. in can. 34. XVI. q. L. can. s. g. XVIII. u. II. Postea IOANNgs Hυ Ario vel ut alii volunt IOANNEI SsMEcA dictus TEUTOMCUs auctores glosse communis in deeretum Gra-e itaque peragendum Deitiani eam distinction m glosis suis i eruere cultum concernentia ad legem Diaee anam regerentes, in quibus spectant Iurisdictionis 'Ecclesiastieae in sensu utissimo ;eandemque etiam res Dctu Diaeetas subiectae legem Diaeceianam in sensu latissimo compel
II. Sub hae ipsa autem intuear comprehensaturae Preti alia se ad quae actus ordinis
jurisdictionem in sensu medio, dc sub hoe cap. a 3. de WM. Jua. or in. ecus autor GHONORIus II l. P. qui novo commento glossatorio deceptus distinctionsm ister legem di cesanam , qua olim omnia Jurae Discopalia continebantur , legem Iuri ictionis imsensu speetali acceptam hae decretari a misbavit, ἐν novi Iuris boc modo eonditor ex pirit. Cons. cum primis de genuino sensu, citaeap. 23. 2 allvein Tom. 4. q. 2. c. a. q. s. re Franciscus Florens, Disi. in cap. auditis de Praescr. Cap. I. Toια I. Oper. Edit. Norimtatbὶ Ego quidem euncta ad mlcitatem Episcoporum pertinentia in mente mea collocavi , ut mihi
Gmnis Epis porum potestas veniat nominex. Iura honoris ac verentiae . Episcopo. debitae. a. Potestatem causas ad forum Ecclesiasti, , eum deductas cogno-
seeruli decidendique , seu iurisdictionem in sensu strictissimo. 3. Legem dioecesinam in sensu strictiis mo, stu jura reliqua,
quae Episcopo vi ossicii in ordine ad regendam Ecclesiam comp
Facile hine ad eonvenientem locum reponam singula. Episcoporum jura, quae alias D cretalistae in quatuor genera dividunt, scilicet.. I. Im iura. ordinis , quo reserunt x. potest Dd x tiara
213쪽
tem conserendi sacramenta ordinis Ac confirmationis, a. potestatem consecrandi Eeeleta dc altaria, 3. benedicendi caemeteria, aiantes, abbatissas, virgines sacras, ct reliqua hujus generis. II. Iura stadiis & dignitatis Episcopalis, quo collocantur i. Ius habendi solium seu thronum, a. jus mitrae, pedi, dc annuli pastoralis, erucis pectoralis, chiroteorum, tunicellae, sandaliorum & reliqua, 3. tituli porro, quibus Episcopi, qui personis Illustribus merito iacensenre, insigniuntur, ε. denique quaecunque ceterae Miscoporum prs rogati vς seu Ecclesiasticae seu civiles. III. Iura iurisdictionis, quae revocant x. Ius decidendi causas clericorum omnes & , 2. Iai-
eorum spirituales, 3. causas matrimoniales, M
infligendi censuras, & poenas Ecclesasticas, ac
ab iisdem abs bivendi, s. in jure dispensandi ,
ε. instituendi dc deponendi clericos. IV. Iura legis Diaecesanae , inter quae prae
cipue recensentur I. eanonica obedientia ae
subjectio a clericis, scripto aut homagio, praeis
standa , a. ius convocandi Synodum DIaeees nam , 3. condendi statuta Diaeceiana , 4. Ius conserendi beneficia, s. administrandi dc dispensandi bona dc res ecclesiasticis in Diaeces sitas, 6. Ius inspectionis in domos religiosas, Τ.jus misendi procurationes , cathedraticum ti subsidium charitativum, s. sus decimas dc alios
proventus ecclesiasticos exigendi, x. Ius testamenta dc dispositiones adpias causas exequendi. ' Si communis quidem Canonillarum d
cfrina adtenderetur , potestis jurisdictionis a lege Diaecesana in eo solum differret, quod illa in dando, haee tantum in recipiendo, 3chinc vix in alia ae in cathedratico , subsidio
charitativo, dc procurationibus recipientis co
sistat . Uerum arbitraria haec doctrina est , dc neque origini distinctionis inter legem Diaece- sanam oc legem Iurisdictionis, nec menti Pontificum in canonibus expressae respondet. Cons. Reverendisi. Rautenstrauch in Instit. Iur. Eccles. T. I. S. II. Cap. IX. f. -ο.
De Delictis Eeeis sticis in speeis.
4 L. Exerit sese ut dicebamus o. n. a. jurisdictio Eeelesiastita intra li
mites & effectus eonscientiae ad omnes aciiones fidelium ita , ut etiam poenis finiae potestati Ecclesiae respondentibus, seu poenis spiritualibus leges Ecclesiasticae mu
niri queant. Quo posito ficile intelligitur, in quo jus puniendi Eeelesiastici delicti si e quis ecclesiastici eriminis se) reus haberi d at, de quam jurisdictionem criminalem Ecclesia jure proprio queat exercere d .
sa Uidelicet secundum demonstrata princia pia jus puniendi Ecclesiae recte dicitur esse potestas privationes honorum , Jurium, queis fide,s ut membra Ecclesiae e fianae alias sunt instructi , eum violationibus legum copulanai , ut 6 dem Melete finis obtineatur ; unde simul ipsarum Ecclesiasticarum menarum notio non .ificulter enutiis . Concit. Trid. sess. XIII. c. de Ressem.
b quaelibet nempe actio vel omissio libera , cujus author de lege Ecclesiastica adluendam poenam obligatur, deocti Ecelsissici reus est, atque illi eo haec peccati species a suo genere distinguitur. e) Criminis adpellatio ad ea pertinet deiniicia, quae nugis publicam securitatem laedunt, cons. Cl. noster Digestorum ac Iuris criminalis Prosessor Publicus ordinarius Christophorus Hupha S. Q R. A. M. a Consiliis Regiminis Ins. Austriae in Positionibus Iuris criminalis secundum constitutionem Theres. 8 c. Viennae 3773. Quapropter etiam eriminum Melesiasticorum ad latio recte tribuitur deliciis iis , quae aliquis non tantum adversus animae suae aut simul tertii privati bonum, sed magis adversus publicum ipsius fidei, Religionis , ac Ecelesae bonum committit. Sed quemadmojum in iure eriminali profano, ita etiam in Ecclesiastico crimen dc delictum pro synonimis accipiuntur . Hinc Patet , in quo jus Criminale Ecclesiasticiim com
seu illa , quam ei Principes in causis criminalibus clericorum , etiam quatenus eae salutem civilem turbant , & ad protinum criminale forum pertinent , concessere , dc qua ratione de hodierno jure communi exerceatur, in jure coiilistoriali agemus . Eam vere ex Principum indulto dc non ex jure Avino Ecclesiae advenisse, atque licet Ecclesiae concessa sit, ab hac tamen nomine Principis exerceri, pridia es
cti sumus t β. to . n. f. Cons. Fleury. Inst. Iur. Eccles P. III. Cap. XIV. f. r.
6. 73. Ut autem de jurisdictione eriminali, quam Ecclesia propriam sibi habet , quoad ejus objecta , eandemque exercendi modum saltem praecipua pernoscamus ,
214쪽
DE DELICTIS ECCLESi ASTICIS.IN SPECIE . acy
recesse est, ut L delicta ipsa, II. Poenitentias & remissiones, III. Censulas & pn, nas consideremus. Quapropter statim a delictis, reliqua in postremis duobus capit
hus tractaturi , ita ordimur , ut I. illa , quae in religionem totam ipsamque ejus theoriam eommittuntur, a. quae quidem non in religionis inversionem tendunt , attamen semper divino adversantur cultui. 3. ea , quibus proximus aut quoad vitam corporisque incolumitatem, aut quoad famam, & honorem laeditur. q. delicta carnis. s. delicta, quae tantum committi possunt a clericis, partem praecipuam discutienda sumamus.
g. 7 . Delictorum illorum, quae in relisionem totam ipsamque ejus theoriam committuntur, summaria haee sunt: I. Periculosa & religioni noxia fidelium eum
infidelibus conversatio ca), IL Apostasia perfidiae bin, IIL Haeresis e), IV. schis.
ma d . Quibus itaque omnibus tanquam maxime exitiosis & Ecclesiae Rectores sua spirituati, & quantum turbantur respublicae, earundem Imperantes sua temporali cognoscendi, coercendique eotestate obviabunt. Universe tamen hae in parte
rigor eiusmodi, qui I. rectae rationi se , 2. sacrae Scripturae f), 3. veteris E clesiae praxi g), . monitis Ss. Patrum s h , & s. ipsbrum Pontificum , ceu cuivis Canonisi juris erepus inspicienti patebit, si denique o. concordi secundum hoc puros sontes scribentium Canonisurum doctrinae λ adversaretur , quam longissu
Me sit rem tu . a quandoquidem Ecclesiae nostrae Re is auctoritate, atque adeo de ipsa religionis chri-ribus nil, l cum iis est , qui foris sunt, atque stianae veritate testinisilium perhi ntes .quλ- hinc inter erimina eeelisiastica ab illis coercen- propter etiam ebri ianorum Bibliothecarii dica rantummodo fiberae HOMINUM CARisTIA- chi sunt jam primis Ecdlesiae seculis tolera FORUM actiones legibus ecclesiasteis eontra- tia fruebantur, ipsique Pontifices iisdem sivei .e referri debebant, patet, cur non tam In- bant. Cons. Socrat. Hist. Eccles L. VII. c. II. Idelitatem eorum , qui Baptismo dc fide in & 16. dc vid. l. 2. 13. & I9. cod. de Iud. l. Christum carent, Zc extra Ecclesiam conitituti 6. eod. de pag. Cap. 3. 7. 8. 3c 13. de Iudae. sunt, quam fidelium eum iisdem periculosam eo- Et quidem in iis, quae ad ceremonias religio-munionem hie xttingamus. Uid. Caus XXVIII. nis eorum spectant , permittuntur vivere lege
Q. I. Can. 22. 13. I . Cap. 3. dc s. Iud. Patet Mosaica Nov. 46. cap. r. neque licitum ipsi alitem non minus, communione Religioni pe- rum sestivitates ullatenus turbare . Cap. 9. dericulois haudquaquam illa contineri ossicia , Iud. L. a. l. x3. Cod. ib. Quae autem ad su- quae homo homini, atque gens genti secundum perstitionem eorum , aut ad forum , t es ac naturale jus , imo secundum evangelieaes leges pira pertinent, in iis, adeoque in criminali Maidem his confirmantes vel de justitia vel de civilitas, imo etiam matrimonialibus causis juin aequitate ac charitate praestandi obligatione te- dicio Christianorum subjiciuntur. Uid. l. 7. ocnetur. Unde facile decidi potest, an eum gen- s. Cod. de Iud. ceterum de jure communi intibus a vero Dei miltu alienis faedera pangere odium Judaeorum & religionis nostrae favorem di qualia liceat. Cons. Grotius de I. B. dc P. haec constituta sunt, x. ab bonoribus, dignitata Il. cap. x s. g. I. seqv. Cons Cf. de Rieg- tibus inciis civilibus removentur . L. ger, l. e. q. 233. NIL Cod. de Iudae. cap. I 6. 18. ibid. a. eorum ' Sub poena exeommunicationis interdictum testimonia contra christianos re ite iuntur . L. est ad hostes Christiani nominis etiam tempore at . cod. dg haeret. cap. 11. da Tol. 3. Nec pacis instrii menta bellica, tempore belli autem ebristiana maneipia L. i. cod. Ne Christ
quascumque merces deserre, vid. cap. 6. xx. mancip. haeret. vel Iud. vel pat. hab. CV. 12. 17. de jud. Cap. I. eod. extrav. comm. 3c a. 19. de Ludae. ἐyc. Mo obstetrices ac nu-eons Beniat tus XIV. de synod. Diaeces ta trices ebristianas habere possunt, cap. II. D.
' Infideles ad fidem cogi non posse, patet 3. r. ibia. eap. an. ibid. in clement. q. Dum c. 3. 3c s. Diit. 43. Cap. 3. de bapt. cap. parasceves ostia ἐν fenestras elausas naberes. de Iud. cons Benedicti XIV. conitit. Pom eoruntur. CV. 4. ibid. 6. Diebus autem ρa remo mensa de a. I 747. in e . Bullario Tom fionis dominica is publicum prodire vetan-II. dc Engel ad Tit. de I . num ii. de ax. tur. Cap. 13. ibid. o istincto a Christianis ba-' ' Spectatim semper Iudaei tanquam tena- bitu vel fano uti Jubentur cap. x s. cit cissim veteris testamenti cilistodes, dc hinc ad- νelisu. Cl. de Riegger, l. e. . 18 .
eritis gentiles de illarum divina origine di io, Apollata seneratim Mectionem signifi
215쪽
eat, atque, prout quis vel a flatu clericali vel religioso vel a tota fide Chtilliana deficit, ita speciatim vel in Apollisi irregularitatis vel Αρ asiam obedientiae vel apollatam perfiducabit . Hanc quidem Ius eanonicum iisdem , quibus haeresim , poenis persequitur . Cl. de Riegger, I. c. q. 229. Uid. l. 2. Cod. de Apoth. cap. a 3. haeret. in 6. Caus III. Q. IU. Can. 2.. cὶ Haeresis eii pertinax defensio do omatis Judicio Eeelsae universam eondemnati, Syn holoque Camolieae fidei eontrarii . Ejusmodi igitur defensionis , qui reus non est, imperito aelo haereticus dicitur . Ioann. Ludovicus Uives celeberinius seculi XUI. Theologus commisitim hae in parte suo tempore abusum illis adnotavit verbis: quacumque ab soboloe glaei-
rica, quod crimen ita vul atum es , ut rebus quoque levi nis impingatur , cum fit Usum atrori num . Sed de haeresi haec quoque praecipue notabis: I. Dum quaestio Juris movetur , an scilicet dogma, quod reus profitetur , haereticum sit , soli Εαlἀae competere judicium. 2. occurrente autem quoione facti, seu unum eidem jam declarato falsis dogmati hie vel ille adhaereat, nil obitare, quo minus id asidiculari judice cognoscatur. Enimvero tam Parum ju&x ita sese determinandis immiscebit dogmatibus, utpote ad ea, quae jam determinata sunt , tantummodo factum adplicando quam parum quoad ipsa divina attributa decidendum aliquid sibi sumit , quando num hic aut ille blasphemaverit, cognitionem decis nemque aggroditur. Cons. Duarenus L. I. cap. s. sic quoque 3. Ad Ecclesiam quidem pertinere jus non tantum ipsam haeresim poenis spiritiralibus coercendi, veluti excommunicatione , krre uiaria sate, denegatione sepultura sacrae, sea pra veniendae etiam eiusdem dispersioni, veluti imrerdicendo periculosam cum haereticis communionem , notando libros haeretiuos , a quibus sibi quilibet cavere debeat, &c. Verum4. Conquisitiones violentas , coercitionesque eorum, qui haereseos rei sunt, non alteri quam illi , cui potestas temporalis proprie est, vi dicari posse.
sd schisma fessuram sinat, Ac est crimen
eorum , qui se ab unitate Ecclesiae pertinaciter scindunt, circa quod animadvertest. Particulaste esse schisina aliud . xliud ου ni Vale. Oui hujus rei sunt, a communi ae universalis Ecclesiae , i,i ab omni,ix aut pene omnibus Eeelesiis particularibus , quat Ecclesiam Catholicam conitituunt , recessere , veluti universalis Ecelesae eonsiletudincs non recipiundo , Libtrahendo se generalium Conci-iiQrum Decretis , negando Romani Pontificis rimat ira, e usque edentia mi potatillatruae, com
demnando , &c. Partieulari autem schismate sese contaminant ii, qui auctoritatem sui Episeopi, cjusque leges aut censuras spernunt, qui eidem Anti episcopos et cultui Dei publico
singulares congr Ationes opponunt.
a. Schisma posse quidem esse sine haeres
quia schismaticos κια fides dimersa facit, sed
communio is disrupta foeteias . S. AUGMn. L. un. Quaest. 37. in inith. I r. q. h. s. ordinario tamen saltim in haeresim degenerare , si
non jam sibi eam conjunctam habet juxta illud
a Gratiano, α 16. XXIV. q. III. relatum H rissimum Hi ERONisi effatum , Nullum enim
ut recte ab Ecclesia recessisse τι eatur. 3. Veluti ad D resim peνtinax desensio dogmatis condemnati desideratur, ita ad schisma pertinacem ab Ecclesia dissolutionem requiri, ne secus Divum Cyprianum, qui suam de r baptizandis haereticis sententim contra Ste-pbanum I. Pontificem aeriter tenuit , imo tot alios Sanctos & Pontifices ipsos ob defensas
varias sententias , uuae tunc ab Ecclesia nondum condemnatae fuerant, contra omnem S. Augustini Theologiam , I. r. de Baptism. coni. Donat. α 17. & Ig. L. II. c. 4. T. 9. 1 . inter taereticos & schismaticos reseramus. Videlicet uti distincte & adcurate docuit Cardinalis Calataenus in S. Thom. a. 2. Quaest. 39. xrt. r. 2 olia pertinaeiter obedire summo Pom
ut capiti totius Eeelotae es schisma . . . Adverte dirigenter, quod recussare is disium HI princeptum. Paepa contingit triplicite . a. Ex parte rei tu arae su praecepta. a. EN Dr- te. ρεrso e iudicantis. 3 Ex parte ipsius Judicis . Siquis enim pertinaciter contemnat sententiam Papae , quia non vult exequi , quae mandavit, non est ex boe schismatieus . Contineis namqua is Iaepe nolis exequi 'να-
cepta Iusterioris, νetenta tamen recognitiona
us in superiorem . Si quis vero personam Papae s pectam ratiosebiliter babet, ir propterea non solum praesentiam ejus, sed etiam immediatum Judicium recusat, paratus ad
non subrectos Iudices ab eodem subjiendos ,
nee fcbi aris, nec alterius vitii crimen in currit . daturale namus es evitare noei-va , b cavere a perieulis . Cum quis autem Papa maereptum veI Judietum ex paris sui incii recusat , non recognoscens eum ut superiorem, tune vore sebis cum est ia Diae
dientia enim quantumcumque rtinax non estπ-
siluit schisma , uis sit rebellis ad omGUM
Tapae veI Ecetera, ita ut renuat tui subej se , illumque recoexoseere ut superior m hinc 4. Multominus ichismatteos dici posse , qui eum Petro de Marea , Natali Alexandro , Iacobo Bossuet , claudio Heury , Berser Mn-Gpen, totaque Ecclesia GaIricana fiuina Ius
216쪽
DE DELICTIs ECCLESIASTICIS IN SPECIE. xit
Ius Canonicum ad Iura Principum , dc Epi-l 1eoporrum vindicanda , atque ad veteris Eccle-l sce disciplinam in animos fidelium revocandami cumprimis ex sura Scriptura a re traditione , di quidem non juxta proprias sortasse coptroversia , sed apertam explanationem SS. Patrum,l quos hae is parte ipsum Concilium Tridentinum nos sequi lubet, porro secundum his fon-l tibus consormatas tot Conciliorum , or Pontificum sententias repetunt , summorum Princi-l ptim constitutiones circa sacras lλtM aeque, ac eas tot sanctissim Patres Zc Episcopi olim venerabantur , ita pretio habent, de immutabilia demum sanae rationis non dimitti int praetepta. Et quid putasne Ecclesiam Romanam coma municaturam esse cum Gallicana, s Mee selii Lmatica esset , putasne huic ab illa tantum h
l noris iri delatum , auu hactenus deserri Pr i secto si Roma sese separare vellet ab iis , qui estis modi sententiis adhaerent , non ex horum , sed Romae ipsius parte in schisma iretur. Id quod pridem S. Firmilianus Stephano papae repositit apud Cyprianum Epist. 3. Exeidisti teipsum; noli is fallere. Si quidem ille est vere schismaticus, qui e a communione Ecclesia leae unitatis . o satam fecerit; Ac in eximio illo opere , quod a Marco Antonio mi tota Praeνos Insul. in Bienho Parocho in Prop-ssors M. Theol. Doct. & Caec Reg. Libr. Censore in Germani eam versem, dc defuncto Episcopo de Stoela nuneupatum fuit , cui titulus
est, Iusti alio Historia Ecclesiasticae ἐν relatitarum Dissertationum Abbatis Fleury , Liber secundus, Tertia Pars , t is manda-- ω, ἐν prostans Oenoponiti, mennae ae Prauae apud Nob. de Tratiner x et x. ita pluribust deducitur pag. 3o3. 3c seq. certum est , quod, una sola , provinciali, licet ae praegrandis, Ecet a non habeat totestatem aliquas doctri, nas adeo diiudicandi , Ni eas debeant aliae, Ecclesiae sub excommunicationis poena accipea re. Non debet excommunicationem minari ,
, ns in sua diliudieatione fidei do mata asse-ε rat , quae omnes fingulae Eeel ae eo ua. niter tenent ; Muti feris Gnodus Carthagit, nensis, de qua primum locutus summe ea, su excepto , debet tantummodo di iudicati nes, fruti Ara aea Synodus, vem deelaraiationem , ficuti Conventus anno 17 . statue re , sed fine exeommunicatione , quia dum ea se eontra doctrinam in aliis Eeel is aeceptam se gereret, se ab elydem separaret . I a Romana Eeelsa , etsi pra aliis dionitate excellenr, Jus non habet aliter faciendi. Non debet in suis di ludieationibus uti ana-rhemate nisi emtra errores , qui communem fidem adoriuntur. Minatione vero anathemaris, tiliae inter Catholicos eontroversae opinionis remotionem , ex sola dignitate sua , tentare haud debet. Haec dignitas, quantumvir praestans . adeo Anze non extenditur, ea ex is sosa huiusmodi controvisas desiuiat . Multo minus potest facere , ut pro υinciHis Ecclesia , sicut ex. gr. Gallisa, eas doctrinardeserat, in quibus ambo Ecelsae disserunt. Si Roma in hae casu disjungi vellet , para Romae esset, non pars Gallicae Ecclesiae, quia haee tantummodo suae doctrina is generis su possessionem tueretur. Maneret haec in Communione Eccle ae , dum solemniter declararet se a S. Petri Seri dis ungi nolle , is
dum is omni occasone Communionem cum Samma Pontifice quaereret. Quamvis enim
hie sebismatis reus fit, semper tamen , utρου S. Petri successor, Prineos esset Ecelsae. Tune vere Deum haberet hae P. Coura1eri maestum: se Eccle , quae alicuctus doctrinaeis oratia alii maledicit, se tuam, non aliasis sejungit '' ; quibus ibi lam in nota subjungitur Plerique ridaemi Episcopi fatentur , Catholicam esse Trajecti Ecclesiam, quia ipsa eommunionem uniusM qua Ponti eis ex Gemente XL qui se ab ea Iejungere voluit,
1adusi quaesivit is adbue quaerit. Cons. Uan Espen in supplemento P. I. operum , cum quo utique & cum tot aliis dignitate , doctrina , dc pietate insignibus viris etiam mihi de Ecclesia Ultraiectina sentire licebit. s. Quantumvis schismatici non mimis ae haeretici ecclesinita j tirisdictione prixantur, ipsisstamen ordinationes ab ejusmodi facti; haudquaquam esse irritas, sed tantummodo illum . qui selenter a schismatico ordines recipit, ab iisdem si spendi , quo sensu etiam eap. I. Ac x. de schisin. intelligi debent; secus quoad beneficiorum collationes , uniones, censuras , dc absolutiones, haec enim, utpote a iurisdictione dependentia, si a schismaticis fiant, prorsus irrita habentur. Cons. Cl. de Riegger l. e. . 332. usqire 339. e Consule tantummodo rationem , num externae coactiones proportionata sint intellectum eorrigendi remedia λ consule , mim ejusmodi eoactionis obtinendus denique ille effectus, qui pietas exterea sine interna, atque adeo exinterna actio internae dissentiens erit , salva e iam naturali lege obtineri queat . Sed semper qua se cave, ne coactiones ad cultum intelis- ακi adversum , ciim Gercitionibus seductorum, atque turbatorum confundas. in Violentorum mediorum usum vix non
ordiri volebant jam ipsi Salvatoris discipuli . Enimvero Iaeobus Ac Ioannes de famaritanis
ideo, quod Christum non recepere, illico concremandis cogitariint. Luc. IX. 34. Atque Petrus habens gladium eduxit eum ἐν pereus est Ponti is servum is abscidit auriculam
cus dextram . Ioan. XVIII. v. xo. sed novi mus etiam, quid ad hiec Salvator: Illis nempe
reposuit: nescitis , cujus spiritus estis. Hunc
217쪽
vero suum in vaWinam mittere jussit. Ex quo igitur spiritu violenta inquisitionis tributulia deducemus, & quo jure gladium , quem Princeps Apostolorum reponere jussus ell, Apostolorum successores resument quo jure a re vicibus avellent capita , dum Christus auriculam restituit Increpa in omni patientia ἐν doctrina II. ad Tim. IV. 1.ὶ Petebant seculo IV. Episeopi quidem Priscillianistis haereticos ad necem, ita pro his ipsis suste confestim a S. Martino ad Μaximiis num Imperat. sint preces , ut sanguina inse
Iisium abstinereι, Iatis supersuι suscere, ut episcopali sententia haeretiei Judieati Melesiis
pellerentur ; de hac in veteri Ecclesia nunquam non observata mansuetudine , ipsa , quae rejaturi sumus, SS. Patrum testimonia nos ma
b Quid enim λ Frustrane aut non sat clare
hac in parte locuti sunt Patres. Audiamus tantummodo quosdam. r. SANCTUM CYPRIANUM .
Inte ei Deus Iussi sacerdotibus suis non
obtemperantes , judicibus a se ad temnas constitutis non obedientes : ἐν tune auiaemaladio occidebantur , quando adhuc , ei
cumcisis earnalis manebat: nune autem quia
circumciso spiritualis 6se ad fideles servos Dei caepit, I tua si gladio superbi is ean-
umaces necantur. Ep. V. ad Pompon. quem locum Cypriani bene notabis pro objectatione ab adversariis ex veteri testamento incassiimpetita. a. SANCTUM CHRYsos TOMUM.
Dominus ρνοhibet eolriine et tanta, ne fiamul forte eum zizaniis herbae etiam tritici evellantuν, auia dicebat , ut belu ἐν essu- onem sanguinis prohiberet , nam fi trucidarentur Moretici, atrox ἐν irrevocabile bellum orbi inferretur - Non prohibet cone LLabula haret ea dispare, ora obstruere, Inbertatem loqueκdi concedere, verum interfi
Nullis Eo,is is catholica Ecclesia boeptaeei , fi usque ad mortem in quemquam ,
licet haereι cum , seviatur. Contr. Crescon. L. III. Q so. adde C x. XXIII. q. V. G
si Ita fime deprehendimis scripsisse.
Iuid autem δε Di opis , qui verberibua
timeri volunt, cANosis dicant, bene fraternitas vora novit. Pastores , enim facti δε- mus , non percussores , is erregius praedicator isicit, argue , obseera , increpa in omni patientis doctrina. Imva vero ἐν inaudita est ista praedicatio, quae verberibus extagii fidem. Apud Grat. Dist. 43. Caa. I. Addelictu dignissimos ibid. Can. 3. 6. s.
r. CLEMENTEM TERTIUM. Ut nullus invitos veI nolentes Judaeos ad Baptiymam venire eompellat - QUIPPE CHRISTI FIDEΜ HABERE NON CREDITUR , QUI AD CHRISTIANORUM BΑΡΠ-UM NON SPONTANEUS , SED INvla Us COGITUR PERUENlRE.
Nullus etiam Christianus eorum quemlibet fine Iudicio terrenae 'restatis ve occidere , vel vulnerare , veὶ suas pecunias auferre praesumat, aut bonas , quas hactenus habuerunt consuetudines , immutare, praesertim infestivitatum suarum celebratione quisquam susibus, NI lapidibus eos nullaunus perturbet, c. s. de Iudaeis &e. Novimus quidem aliter longe scriptum esse
a Bonifacio UIII. in cap. I. de major. & Obed. Extrari Com. Uerum nos , qui nec quulem minus probabilem prae probabiliori sententia dictante ita sanae rationis lumine absque omni pernicioso in laxissima praxi quaerendo etagio tenemus , multo minus hane , quae Pontifici materialem exsculpit gladium , utpote rationi, sacris litteris , traditioni & non tantum relatis , sed quam plurimis aliis SS. Patrum tellimoniis adversam , atque adeo aperte falsam unquam amplectemur. Oppone tantummodo praeter relata , etiam illa S. Ambros in Luc. XXIII. 4'. Can. ApolL 16. Dii . XLV. Cap. 7.
εὶ Nulla alia in disciplina mutatio, ait
Fleury, magis Ecclesiae Iam e nocuit , quam rigor contra haereticos , alio e excommunicatos exhibitus - candiae fateor , quod Iacta virorum ecclesiasticorum in teculo XIII. cum moribus Sanctorum in secura IV eone i-Bare nequeπm , --- cum lego miserabiles a militibus sacris - maximo gaudio concremari , verae Ecclesiae mansuetudinem ἐν DL ritum non amplius dignosco. Porro quando haereticorum vitae non parcebatur , obstupescendi locus non est , quod bonis suis privarentur. Inde vidisti Iector Gretarium VII. Suenoni , Regi Daniae Provinciam quientam, quam haeretici tenebant , Obtulisse uni filiorum Disam Deo patrimonii concedendam. Quo vero ditiones haeraticorum Jure primi occupantis arequiri legitime possent. Ex isdecanon a ruulam statuerunt, haereticis nones Ius quidquam pusdendi, nixi auibusda/nticis x Augustini a Gratiano relatis. Sed ad amnes haereticos is ad omnia σοrum bo
218쪽
DE DELICTIS ECC L E S IA ST IC IS IN SPECIE . ali
na extenderunt , quod S. Augustinus solum opposuerunt, scientes, quod mala, θ' incon de Donatistis , de mulctis pecuniariis ipsis modo , forsan haeres ipsa nan admodum mia injunctis, ἐν BoNta ECCLEsrae , quae restitue- nara, etiam in e dem Mese s sua, induet re compuldi fuerant, affirmabat. Aficita le- possint per sepocristn , superstitionem ignσ-ctores Gratiani notas, senopiis is animadver- rantiam , quae ab immodico tuo inquisitionis
funes novas, letite Authographum , is, de- si tamen vera sunt , quae de Hispaniae is prehendetis, nihil illud, n ii lenitatem ἐν ca- Lusitaniae Praesidibus faruntur in suspectos
ritatem redolere , ἐν de nulla alia re ibi prsertim exercendae reore vel nunquam .ati, quam de Restitutione aequitati consenta- - oppido di ulter separari posse iii .ide-nea , is poenis ad convertendos haereticos bantur. Praeterea suduerunt potius doctrina medicia ae Ioco adbibitis Diss. IV. in Hist. solida populos instruere , rationibus eo urtiis Eccles unico ex hoc loco jam plura, quae plu- convincera , pastoribus ipsis sibi subordinatistibus adversariorum objectionibus respondeas , invi Hars , ac puritati potissimum moratis in promptu habebis ; sed audi eundem porro : christianae intendere , ne dissolutio morum in Equidem inquisitio non haeretieis solum, quos claro ἐν populo aberrationem in fide in uee- inquirebat, is persequebatur, sed orthodoxis ret. Grave porro morali huic ebristianae mul adeo Discopis Magistratibus, quorum iu- nus infiigere videtur . Usa illa in haeretis.eri, dictionem diminuebat, ae privatis, quibur Araesertim suspectos tantum , , ev inforde- procedιndi rigore terrorem incussit , invisa scentia in excommunieatione praessumtos , δε- uit. Iteratas hanc ob causam qu/relas vi- veritas ; indeque si fides doctissimo FLsοκκdi li , ae multas Pontificum constitutiones , Disc. VIII. in Hist. Eceles sit habenda. moderandi huJusce rigoris ergo latas . De- nullae terrs laxioribus Casu istis Deundiores num quaedam regna Inquisitionem mox rece- esse solent, c illae , in quibus tanta eum ei
ptam eliminarunt , veluti Gallia , ae plura toro inovistionis tribunal est receptum. Pu- eandem nunquam susceperunt , quin Religio ribus donioue aliis malis , seditionibus , im brisiana ibidem minus efforestat , quam turbis publicis reipublicae profanae , imo im in iis regionibus, ubi inqui tio summam exe- defectioni a fide catholica , , Eeel a Rον it auctoritatem . Testor illos , qui diversas mana ansam im occasionem dare posse , imo has regiones perlustrorunt. -- Reaiones, dedisse , funestum n-sris in partibus exemplum tibi inquisitio vitet, laxissimis eQuum docto- Batavi cum Provinciis Bellii aederati ex-νibus abundant. Diss . VII. q. 13. bibuerunt , qui vel sis inquetionis a Ras sed etiam hactenus elarissimi Barthelii Seri- Hispaniae Philippo u. per Albanum Ducemptoris non minus Catholici , dc Prosesbris armata mauu introducendae metu is a Reia murreburgensis celeberrimi verba haec : Minus gno Hispaniae is a Releione Cat boliea detritur succensendum esse aliis Regnis is tr Iciverunt. Trach. de Lib. Exercit. Relig. C. XI. vinetis ultramontanis , quod tribunal ruud β. 3a. Quibus adnecti meretur illius Doctissimi necdum adoptarint. Amarunt quippe plerG- Viri , qui sub nomine Loelistein inclaruit anique natione 1 vel maxim/ Catholicae suorum madversio ista: Ii, qui res temporales utpoto potius Episcoporum Iudicia bae in re exste- absolute necessarias ad Chrisianam Religi riri, quam extraneos judices extraordina- nem servanaeam considerant , o parum com ios , Θ non necessarios sibi super capita im- fidera in Divini Institutoris . promisso monponi , quos demum in tribunal ordinarium strant, qui suam Ecclesiam usque ad consum- abituros esse metus non inanis fuerat. Reges mationem I deuia non deseret. Aut eorum is Principes non adeo assectabant pere Wria exemplo, quo potissmum duci homines solent,nis hominibus novae Jurii dictionis administris doctrinae , pretibus is admonition;bus quam subditos suos dore linquere , imo ad borum dam efficaciam addere nesciunt. Aut ipsis internecionem absque ulla processiss revisiora De spiritualia media fortasse iidentur trafamulitiam executionit operam commodare , Uforum commoditata di citia , adeo ut bre- de quibus timor fuerat, nε mandati regulas vias velint Ieculari manu ictibusque homines transgrediantur , culpaqquo ac suspiciones ad: s iritualem compellere obedisntiam. audeant, exaggerentque, ut fit, quod agant. Fundamenta pro iv contra spiritualem in re Ii; demum Episcopi, utut zelo ἐν GHeias temporali Immunitatem . Secunda Indictio , suas omni labe Hereset puras exoptantes , VIII. Cap. f. 7. Cons. Cl. de Riegger loci cit. eidem tamen tribunali Qque ab initio sese β. 243. usque 247. 1s4. 322. usque 329.
s. Quae quidem non in Religionis ipsius inversionem tendunt, attamen semia per divino adversantur cultui sa) ex iis maxime omnium ecclesiasticam coercendi
potestatem contra fideles excitant L Blasphemia b , II. Perjurium se , III. Accessus mentis ad satanam eum conatu & fiducia aliquid ab eo obtinendi d , IV. Sim
219쪽
it LIBER III. CAPUT II. ni a se , V. Sacrilegium ; id quod propris consistit in furto rei sacrae seu eiusmordi, quae immediate ad cultum Dei destinata est in fensae autem amphato cunctas Derortim violationes g nec non eas, quae personis Ecclesiasticis cum gravi earumdem contemtu inferuntur h laes,onea complectitur . .
a Cons. supra β. 2. n. d. ubi cuncta, quae interno externoque Numinis cultui repugnare ipsa sana ratio agnoscit, enumerata hases.
bὶ Blasphemia est dictum vel factum in
contemtum Dei seu immediate seu mediate ducto scilicet argumento , aut per interpostam personam , veluti Virginem De param sanctos & quidem jam majore jam minore atrocitatis gradu admissiim . Unde jam facile eolligere licet & varias Blasphemiae species , dc ipsius Blasphemiae divisiones . Quibus merito quidem addenda est illa in Blasphemiam simplicem dc haereticam; quam dogmata excellentiis, proprietatibus & actionibus Dicinae naturae detrahentia consciunt . Verum ipsa ejusmodi haeretica Blasphemia ad delicta f. priori relatas,ectat; eanonicas huius criminis poenas continet C. Io. XXI. quaest. I. dc C. a. de Maled. Cons. Cl. de Riegger Ub. U. Decret. g. 3 4.& s - . e Periurium stricte sumtum est violatio iuramenti rite praestiti . In id crimen non minus ac Tesserationem seu mendacium iuratum dum scilicet ejusmodi , qui sciens salsum dicit , se verum dicere jurat in nec non in eos, qui alios ad periuria sollicitarunt, speciales Canonicae poenae statutae sunt. Can. xx. Dillim LXXXI. Can. 9. In. qu. S. Can. 17. 23. UI. u. I. Can. 7. XXII. n. 4. Cap. ult. de temp.
ordin. Cap. 34. de Test. Cons Cl. de Riergetl. cit. g. 386. dc Cl. de Martini de lege Nati
ἀ Eo sane Mariam quam lubentissime adiamittimus , neque uirus negare potest , dari homines ejusmodi , qui diaboli vires dc auxilium implorant, dc conatu serio quidem , attamen irrito , commercia Ac pacta cum eodem inire 'deo attentant, quod arbitrantur, siborum desideriorum , quibus in honores opes libidinem vindictam aliaque seruntur , expletionem sese ita obtenturos. Quid autem λ Anne hoe crimen solo mentis aecessu committitur , an non perinversi eiusmodi homines perniciosissimis externis utuntur mediis Prosecto utuntur , atque ideo
etiam eorum mentem eum conatu ad Satanam
accedere diximus . Verum is ipse conatus ad producendos supernaturales essecius initus est , atque si naturali & humano modo inde sequa tur laesiones, illae utique non ab arte quiuiam metica provenisse dici poterunt, sed quantumvis ille ad satanam naentis aeressus valde deli- Olim atque poenam gravet , aliarum ladio minitar debebunt animadverti . Quod autem omnis ejusmodi tam stupidorum quam perverserum conatus ad quid arte arragica seu ope diaboli obtinendum omnino sit irritus , si etiam non philos,phemur, satis nos edoceti. Sacra Seriptura , in qua legimus :Sta eum incantationibus tuir, ἐν eum multitudine maleficiorum tuorum , in quibus laborasti ab auolasseentia tua , sI FORTE VII ID
Non erubescit Ioqui eum Illa, qui fine aniama est, O QVI IN OMNIAUs EST INUTILIS . Sap. XIII. II. Idola NEC MALs possunt facere, NEC BENE . Ierem. X. s. Isai. VIII. I9. IX. 22. I. Reg. XV. Hentus enim ἐν Am sunt simulae ra idololatrarum. Isai. XLI. 29. I. Cor. VIIJ. Prophetae , qui IN PECUNIA DIVINABANT . Micheae III. II.
Et marisae artis προμὶ erant deritas, ἐν
sapientiae oloriae eorreptio cum contumelia . Sapient. XVII. 7. id quod contigit malefieis , quos contra Moysis miracula vocavit Pharao , Exod. VIII. I s. IX. xx. & quorum igitur impossuras cur a vero daemonis concursu repetamus, nobis ratio non patescit . Atque ita unia eme , si IU. Reg. XXI. 23. Deut. XIII. S. Isai. XLIV. x s. aliaque Scripturae loea consillimus, de magia non quasi ea vere aliquid praestari posset, sed quod fallaciam , dc malitiam
comprehendat, nobis textus loquuntur . Haec sine fallacia, atque malitia, nec non generMim
superstitiones sub gravissimis ibidem prohibentur poenis, quin propterea tantae fallaciae, malitiis, atque superstitionis sectatoribus etiam tantas ope daemonis quid praestandi vires suisse inde de ei queat . Novimus quidem ulteriora magiae patronorum refugia , scilicet ad I. Reg. XXVIII. 7. quo loco legimus Per Tribonissam in Endor suscitatam esse Samuelis animam, Porro ad Isai. XXVIII. x s. ubi fit mentio eorum, qui eum inferno seeerunt pactum ; denique Matth. IV. r. dc seq. qui de ipso Salvatore nostro a satana tentato habent. Enimvero non Pythonissae viribus magicis, sed eidem de Sauli occulta Dei dis niatione SamueI sese Regi perhibuit . S. Nom. et O. qu. 91. art. ad a. Atque de iis , qui relicto Deo perversas gradiuntur vias , quod eum inferno is morte quo paciscantur, emphaticiis est facrae Scri turae tenor, sc S. Paulus ad Cor. X. Eo. idololatras adpellavit daemoniorum socios , se ad Ephes II. se ipsum olim cum daemone per desideria carnis conversati im esse scribit . quod
demum Chrisus ad osen udam diuinitatis
220쪽
DE DELICTIs ECCLESIASTICIS IN SPECIE . ais
Da gloriam extra ominem ordinem constituit, ex eo regulam ἐν naturalem νεrum ordinem construere ab omni ratios prorsus alienum est. Cl. de Riegger i. c.
Illud non es omittendum , quod quaedam
sceleratie mulieres retro post satanam eonverissae daemonum ILLosioNi nos ἐν PHANTASΜΑ- Tia 's Jeductae credunt, ἐν profitentur, sen diurnis horis eum Diana Dea Taganorum , vel cum Herodiade is innumera multitudi
Ti As is multarum terrarum spatia intemne-
Ae xactis flentio pertransire , ejusque Iussi nibus vesit domime obedire , , certis noctibus ad eius sermitium evocari . Sed utilanam hae solae in pERpi Di A sua periis ni ,
non multos secum ad imi DELITATis interitum pertraxissent. Nam innumara multitudo bae FALSA Opi NioNE decepta bisee vera e se crodunt , is credendo a recta se deviant, is
errore PAGANORUM inNolvuntur, eum aIiquid divinitatis, au numinis extra unum Deum arbitrantur. Q apropter fACERDOTEster Ecclesias sibi commissas popu o Dei omnia infantia PR&DICARE DEBENT , ut noverint haec omnino FALSA Es E, ἐν π n a divi. o , Ied a maligno fotritu talia HANTAsu AT A mentibus fidelium irrοσari - cum soLos SPIRITUs hoc patitur , infidelis meus hoc non in animo , sed in conpoRE evenire opinatur. Quis ENlM
Quis vero tam fultus is hebes se, qui b. ec omnia , quae in solo spiritu fiunt , etiam
in corpore accidere arbitrentur λ Omnibus itaque publice annuntiandum est , quod, qui talia ἐν bis siMiti A erodit . Mem perdit : is qui fidem rectam in Domino non habet , hic non est estus , Ied illius , in quem credit, id es, diaboli. Nam de Domino nostro scriptum est, OMNIA PER I sUM FACTAwNT Quisquis ergo aliquid eradit
posse seri, aut aliquam ereaturam IN MELIUs
aut IN DETERIUs IMMUTARI, aut TRANSFORMARI IN ALIAM SPECIEM , VEL SIMILITUDI
NEM , nisi ob ino Creatore, qui omnia fecit, is ter qπem omnia facta sunt, procul dubio
infidelis es , is pagano deterior . tam 12. XXVI. Qiia it. F. 2 tee ideo quisquam credere debet, auosliabet mulcis artibus aliquid facere μέν De permissu Dei quia omnia, quae sunt , aur
juso Iudicio facis, aut per su suo ita feri nil quod praedicti magi leguntur similia fecise Mosi , qui mirgam buam prosecit , er
con et ero es in draconem, projeceruntquo iu vulas vi*as suas , quae versae sunt in dracones , sed de raetit virga Atii vietas eorum. NON ENIM FUERUNT CREAT REI DRACONUM, NEC MAGI, NEC ANGELI HAM, QUI-Bus MINISTRIS ILLA OPERABANTvR . INSUNT ENIM REBUS CORPOREIS PER OMNIA ELEMEN TA MUNDI QUADAM OCCULTAE SEMINARI E R Α' Ioms , QUIBUS CUM DATA FUERIT OPPORTUNITAs TEMPORALIS , ATQUE CAUSALIS PRORUMPUNT IN SPECIEs DEBITAI SUIS MO DII ET FINIBUI : ET SIC NON DLCUNTUR ANGELI , QUI ISTA FACIUNT, ANINIALIUM CREA-
Toras, Qui nec uricolae IVerum , etet amborum , vel quorumcumque in terra gignentium ereatores dicendi sunt, quamvis noverint praebere quasdam visibiles opportunitates , is causas, ut illa nascantur. Duod autem isti faciunt visibilite ν , HOC ILLI INVISI BILITER . Deus vero solus est creator , cui eausas ipsas is rationes seminarias rebus
Qiorum plurimi magiam , ceu perniciosa gentilium mcndacia di fraudes depingunt , ut Patet ex verbis S. CARisos OMI : Omnis haec
observatio paganismi o . Can. 23. XXVI. q.
7. & S. CLEM pNnis ΑLEx ANDR. Haec omniaeterissime deIuones erant hominum . Adm nit. ad gent. a. Aliqui in detegend)s mavolum fraudibus difficultatem dc periculum deprehendentes transinissa factorum singularium veritate satis esse putabant , ut gentibus osten Jerent , ipsenim Deos , quorum ope se operari dicebant magi , non alios , quam daemones elle posse juxta illud quod ait EUsEE. de praepar. Evang. U. 7. Neque vero nostram hanc oraiationem esse putes , quippe cui nivit isorum a nobis intelligi aut experiri fatemur. fidenim dicemus mariam, auod omnes stens 'Liae iam λ ΤsR OL. de anim. cap. 37. g. Alii scripta sua illorum temporum pretii liciis accommodarunt, quin tamen a fuerint alior id temere u ire . S At GUST. de Civit Dei XU 13. sic & S. CREGORIUS M. proin I- LDialog. protestatur, quod eῖψmodi ex narratione v rormn venerabilium hauserit. 4. Nonnulli eatentibus adbuc Metorum fluuiis a que doctrinis quaedam scholastico fore deo in-xerunt, velliti ipse S. HIERONYM Is de se in Epist. ad NE OTIAN. satetur s. Denique alii quidem ipsi hisce rebus fidem adhibitisse videntur. Sed neque quorumlibet di nutat οπυς, ait S. AUGUSTINUs , quamvis Cathoricorum Olaudatorum hominum, velut scri*turas can nicas habere debemus . ut nobis non liceat
salva bonorificentia , quae illis debetur homunibus , atiquid in eorum scriptis improbare .