장음표시 사용
321쪽
is ipsum Deus voluit esse sine gratia sua , quam reliquit in ejus libero arbitrio , quoniam liberum arbitrium ad malum sufficit, ,, ad bonum nihil , nisi adjuvetur ab omnipotenti Deo. Adhuc clarius se exprimit loquens de Angelis sub spiraeaelorum : b verbo Domini eteli firmati sunt , dc spiritus, oris ejus omnis virtus eorum e nee a se sibi selidamenrum iu is runt , nee ipsi caeli firmitatem sibi propriam praestiterunt . . . . ,, Non habuerunt aliquid ex se, dc tanquam supplementum . D s, mino susceperunt , spiritu enim oris ejus non pars , sed omnis Virtus eorum. ,, Comparans verb bonos Angelos eum malignis dicit: ς) is Inter sanctos Angelos , & immundos suit discretum; is ubi dictum est: Divisit Deus lucem dc tenebras . . . . Solus quip-ripe ille ipsa discernere potest. Dam d) istis id est malis An- ,, gelis ) mala voluntate cadentibus; illi amplius adjuti ad eam beaias, titudinis plenitudinem , unde se nunquam casuros certissimi fi
Observes II. Quod , licet Angelus dc homo in statu naturae integrae habuerint ingentem gratiam , nihilominus erat ista gratia quidem migna, sed distar , ct mustum disseros a tralia in nostra Opra μti flatu, juxta S. Augustinum se) : Non ideb quia gratia Adami innocentis permittebat voluntatem in sua indifferentia , m derna vect ad actum bonum necessitat , prout Jansenistae post Calvinum volunt , sed ex quatuor locis & causis principalibus attentὲ animadvertendis : nam in his fundatur tota subsequens e plicatio textuum S. Augustini maxime ambiguorum. I. Gratia Adami differt 1 nostra , quia illa consistebat si Ilim in illustratione intellectus , quae ipsi bonum faciendum prae monstrabat , cum econtra nostra praesens gratia praeter hanc il-
322쪽
Iustrationem intellecta praeeipuὲ consistat in actuati motione luntatis et crura enim voluntas Adami fuerit recta & habitualiter optimὲ disposita , praesertim qubd non subjacuerit immodicis eo cupiscentiae motibus, sagi bar, necessa , ait Augustinus, a nam operandum , φει ejus intellectas Aeris illustinas intreine lamine, euritisnem obligari s sua nabenu ; scut enim oculus corporis etiam plenissimὲ sanus, nisi eandore lucis adjutus sit, non potest cerner sic & homo etiam perfectissime justificatus, nisi aeterna luee justitiae iuvinitus adjuvetur , recth vivere non potest. Non eadem est causa eum homine in moderna conditione naturae corruptae. Nunquid mim , quaerit S. Doctor , i, ruadrina est motas Mita est isfirmitas I quasi diceret: gratia habitualis quidem justificat , sed non sanat hominem totaliter a suis infirmutatibus , hinc indiget adhue alia gratia singulariter voluntati hi manae annexa ; gratia , inquam , delectationis , quae excitet v luntatem Ianguidam & paralyticam, quae lethargum excutiat, de que homini potentiam ad practicandum bonum , ita ut per moti nem suam praevenientem ac delectationem applicet voluntatem ad vesse , & facere. 'Pluribus convincimur rationibus , quδd S. Augustinus ver.erediderit , praecipuam differentiam gratiarum hominis integri Mcorrupti consistere in hoc , qudd gratia hominis integri fuerit solum in inteIlectu, econtra gratia hominis eorrupti sit simul in i
tellectu & voluntate e Operae pretium erit hoc loco raptim annoia tare nonnullas rationes , ne tanquam aerem verberantes , & sine Futhdamento garrientes accusemur.
Prima igitur ratio est , quM S. Augustinus doceat; sc) is,, Deum se ordinasse Angelorum , & hominum vitam; ut in ea M ptius ostenderet , quid posset eorum liberum arbitrium t deinde , , quid posset suae gratiae beneficium. Iam vero si Deus in principio mundi sitam gratiam etiam immisi si et voluntati Angeli , de
323쪽
hominis , ut eum illa concurrat ad prosecutionem boni , & fugam mali , non ostendisset , quid posset eorum liberum arbitrium , potuisset enim vel virtuti vel infirmitati gratiae attribui, quidquid voluntas boni aut mali exercuitiae 3 qubd si autem Deus gratiam suam seli intellectui humano & Angelico tribuerit, sine impediis mento deprehendi potuit, quid possit voluntas , & Iiberum arbia trium hominis aut Angeli ; cum enim gratia isthaee voluntati fuerit extrinseca , non concurrebat immediate ad actus voluntatis. Unde concludendum est juxta S. Augustinum illam gratiam in solo intellectu residere. a. Ratio est , quδd s. Doctor , dum loquitur de voluntate & libero arbitrio hominis in statu naturae integrae , aliqua do dieat , eius liberum arbitrium habuisse vires fassicientes ad operandum bonum , aIiquando non habuisse sitfficientes : alte de disserentem de sessicientia ; a J is verum est, quod ait Pela- ,, gius , qudd Deus tam bonus , quam justus talem hominem fe- , , cerit , qui peccati macula carere safficeretro attende econtra disserentem de insiissicientia. s. Etsi peccatum in libero arbitrio Adae erat constitutum ; non tamen justitiae retinendae semeiebat ; si jam quomodo conciliabis has duas sententias apparenter ade6 contrarias , imb contradictorias nisi dixeris, s. Augustinum , eum voluit liberum arbitrium Adami adhuc integri habuisse rius sis suientes. intellexisse , primum parentem non opus habuisse gratia immediate excitante voluntatem ad agendum 3 clim enim haee voluntas ante peccatum non fuerit infirma , sicut postea , ideo ex se ipsa sitfficiens erat ἔ econtra quando asserit , liberum Adae a bitrium non μοι fisciens, intellexisse , qubd Adae necessaria fuerit gratia , illuitians ejus intellectum ad cognoscendum , quid oporteat sacere. Igitur gratia Adae integri ex mente S. Augustini fuit gratia intellectus , non voluntatis. 3. Ratio est , qudd, dum S. Augustitius versatur circa gro
324쪽
tiam hominis In statu naturae corruptae , testetur eam movere , eX- citare , adjuvare , voluntatem praeparare , cujus tamen nunquam meminit de homine in statu naturae integrae , imis notatur con 'rrarium , qubd talem gratiam hominis integri comparet Iumini irradianti , & cujus necesse habent oculi nostri quantumvis naturaliter persecti , ut videant , & cognoscant sua objecta. Sie enim ait : O Ibi esser ad m- Dei , ct rosa m tamen sciati sam, quo adiami rideor se nabere volemitiis. Jam , quod lumen est oculis, hoc cognitio est intellectui , hinc etiam cognitiones nominantur tu mina ; consequenter manifestum est , S. Augustinum tenuisse , gratiam Adae fuisse Iumen intellectsis , non motionem voluntatis sicut est gratia hominis per peccatum depravati : sed procedamus. ad alias disserantias inter gratiam hominis corrupti & integri , utpote quae non merentur minorem reflexionem. 2. Gratia Adae innocentis discrepat a nostra , quia in statunatiuae corruptae nostra gratia torpentem & oscitantem voIunt tem excitans in ea producit absque ejus consensu primam motio :nem necessariam & indeliberatam , qua motione voluntas sertur ad bonum , ut cum ea eliciat aliam 8c secundam motionem perfecte liberam, deliberatam , & consentaneam. Cum econtra in statir innocentiae voluntas Adae non indigeat tali motu praeveniente, ac ration
antevertente , eb quδd ejus ratio semper sit plene excitata , ae ultimatb disposta ad praxin omnis bonitatis ; adeo ut dicendumst, & matura ruminatione observandum , quδd , si gratia fuerit necessaria primo parenti , nihil tamen necessarium produxerit, cum eeontra in praesenti naturae conditione gratia excitet m tum involuntarium , qui praevenit Voluntatis consensiam. 3. Insuper gratia Adae dita is erat cum nostra in hoc , qubd homo ante peccarum possederit speciem juris naturalis ad gratias divinas , cui juri illae gratiae erant quasi naturales ; adebquidem , ut affirmare liceat , omne bonum , quod per gratias iliatis operabatur homo, fuisse suo sensu ex naturalibus ejus viribus
9ὶ Lib. de nati di grati c. A.
325쪽
Ita intelligit rem, S. Augustinus quando dicit , sa)-ad.mis natura , ct in boueris Nile. Sic etiam vult Caelestinus Papa , dum ait b) Iu aruatuην εmnes lumines naturalem litatem , O in mulam perdiaerant. ub jus illud naturale , de quo agimus , innitebatur in noeentiae 8c justitiae originali, in qua Adam creatus fuerat; qua vis enim Deus Adamo etiam innocenti non fuerit debitor , indubitatum tamen est, BonitatI 8c Sapientiae divinae convenisse, eum providere sueeursu necessario , cum quo consormiter naturae r tionali , in qua creatus erat, Vivere valeat: pariter quamvis Deus omninb gratuitb Adae concesserit gratiam originalem , certum tamen est , ea semel concessa Adamum obtinuisse jus ad aeternam gloriam Ec per consequens ad omnes gratias illite perveniendi nocessarias : inde consequitur meritum Adae suo modo fuisse mettiatum naturae , meritum humanum & naturale , eo quδd meritum
illud aequisiverit per gratiam, ad quam habuerat jus innatum Senaturale r quod idem est , ac si diceres, hominem fuisse natum cum gratia , eamque recepisse per naturam Virtute Innocentiae & justitiae originalis , in qua gratuitb creatus fuerat. Quantum ab hoc distat homo in statu naturae corruptae leum enim in deplorando hoc statu totaliter perdiderimus per pe catum jus iIlud naturale , dc ejus Ioco substituta sit gratia summε
gratuita , tanquam res omninb aliena , atque extranea naturae de
pravatae Sc sceleratae ; hinc omne , quod Adam censebatur veIIa& agere ex virtute quodammodb naturali liberae voluntatis' , id totum censemur velle dc facere , effectivὲ volumus de facimus ex sila Dei grati 4. Discriminatur tandem gratia Adae & nostra , quia in natura corrupta gratia est multb major , quam in natura sana , Partim , quod propter infirmitates , quibus decumbimus , majores λxia indigeamus , partim qubd propter peccatum simu minuo
326쪽
digni, vel potisis positive indigni Dei gratiis 3 atqui qub indID
nior es gratia , ed major est gratia , si tamen ea tibi contingat. Ex his sequitur , bonum ex tali gratia exercitum esse iterum murutb magis effectum gratiae , eique plus attribuendum , quis omno bonum olim ab Adamo factum. En tibi Theologiam , quam j dieia Novatorum superficialia minimὲ penetrant, quae tamen profundius ponderata mentem S. Augustini etiam in dissicillimis ejus eloquiis palam interpretatur , ita , ut nullus remaneat dubitandi
Resp. ad I . , a. & 3. , , Sicut secerunt Angeli sancti, qui eadentibus aliis per Iiberum arbitrium, steterunt Ipsi. Irι- δs, permanere cum Deo non est omninb in viribus liberi arbitrii, D quales nunc sunt , & fuerunt in Adam. Iι-. Post casum h minis non nisi ad gratiam suam Deus voluit pertinere. H R spondetur inquam , ad haec Ioca , qubd S. Doctor , dicendo Deum reliquisse Angelis & homini adhuc integro libertatem operandi ad placitum , hunc cecidisse , illos verb per usum liberi arbitrii non cecidisse , nunquam intenderit excludere gratiam Dei , sine qua tam parum apti erant Angeli & primus homo ad bonum in
statu integro , ac nos in statu corrupto 3 pariter clim dieit , bc num in natura depravata exercitum debere attribui gratiae divinae aper hoc non praetendit in nobis tollere cooperationem liberi arbitrii , tam parum ae in homine & Αngelis innocentibus , clim utrobique se aequaliter explicaverit tam circa cooperationem liberam , utpote quam de praesenti exercemus in operibus bonis . quam circa necessitatem gratiae ad opera bona Angelorum ac hominis in statu naturae incorruptae. Quando igitur S. Augustinus opera bona Adae 3c AngeI rum in statu integro attribuit specialiter eorum liberae cooperati ni, nostra Verb divinae, id aliter intelligendum non est, nisi in sensu , qui opponitur Pelagianis negantibus peccatum originale , ac necessitatem gratiae ex Iesu Christo, & consequenter non aia
mittentibus aliquam dissecentiam inter nostrum & statum Adami Disitirco by Coos le
327쪽
adhue innoeentis r Meo , non aliter nisi in sensu pelagianis odi posito intelligendum esse S. Augustinum, & hoc ex supr notatis, rationibus , quarum praecipuae sunt duae sequentes. I. Quia Adam ad operandum bonum opus non habuit nisi illustratione actuali i tellectis , vi cujus voluntas plenὲ disposita potuit agere vel non agere I chm econtra voluntas nostra post mecatum languida re obstinata indigeat gratii , quae eam physich moveat, & immediat. applicet ad volendum & operandum bonum. a. Quia Adam POL succursum gratiae , ejus statui quas eonnaturali , exercens bonum reputabatur id facere ex viribus liberi arbitrii ε, elim econtra h mo corruptus bonum perficiens ex viribus ejus naturae indebitis, proph peregrinis & extraneis reputetur id facere sola auxiliante Dei gratia.
Resp. Ad quartum , ubi S. Augustinus dicit , gratiam mnitatis esse succursum , sine quo nihil fit, & gratiam medicinalem esse succursum , per quod bonum efficitur. Abud ol adjutorum, aliquid nou sit 3 ct aliis est ad aviarium ,-a-d Dr primo it γε -isi 8ce. Resp. Inquam , qudd , sicut gratia medicinalia
non est tale adjutorium , quo facimus bonum , ut non sit simul adjutorium , sine quo facere bonum non valemus 3 sic pariter gratia sanitatis non fuerit tale adjutorium fine qara, quin non simiu& semel fuerit adjutorium ram quo. Ut responsionem profundius
penetres , notandum , quM Adam ante primum peccatum plures actiones bonas exercuerit. Constat enim ex testimonio Scripturae , eum non manducasse ex arbore interdicta , nisi postquam
fuerat positus in paradiso terrestri sa) nisi postquam appellavit
nominibus suis cuncta animantia & universa volatilia caeli , Momnct bestias terrae 3 imb nisi postquam aliquo tempore cum sua conjuge habitaverat , ne quidem credibile est , eum durante hoc temporis intervallo. non saepius elevasse mentem suam ad Deum per actus fidei , adorationis & laudis &c. maximὲ in primo i flanta morali suae. vitae , quos actus tunc non eliciendo peccisset
328쪽
mortaliter iuxta doctrinam S. Thomae , ejusque Inobedientis e medendo de fructu prohibito non fuisset primum ejus peccatum. Hoe posito , attendas , quomodb argumenter : secundum S. Augustinum non potuit Adam producere actus virtuosos sine sucia cursia gratiae , & cum tali succursu eosdem actus produxit 3 8c haedgratia , quae prius erat tantum sussiciens , ct si qua primus homo nil efficere valebat , facta est emcax r atqui talis gratia est adjuntorium non tantum si quo , sed etiam cum qM , ergo illa gratia suit adjutorium , inm quo Adam actus Virtuosos produxit. Hie discursus est innegabilis , nisi velis tibi contradicere , ac pernegare adversiis suppositionem S. Augustini, qubd hujusinodi gratia non fuerit Adae necessaria , nec adjutorium sine quo non et tunc enim adjutorium aliquod non est necessarium , quando sne illo actualiter opus bonum perficitur , vel quando non cum illo i & per illud operamur. Quod si autem gratia , per quam Adam bonum
operatus est , non eum necessitaverit , ut faciat bonum licet in eo aeque fuerit adjutorium per quod re cum quo, ac in nobis, eccue nostrum adjutorium nos necessitet ex eo solo , quhd sit adjut rium eum σαο νιι ρεν quod i aut si gratia , per quam hodie operamur, nos necessiret, cur non etiam illa necessitavit, per quam Adam sum Virtutes elicuit 'Quapropter valde obiter intelligunt Augustinum , qui putant, eum hac distinctione in auxilium Me qas , & auxilium qua voluisse indifferentiam liberi arbitrii vel minimum suspectam reddere ; neque enim aliud intendebat S. Doctor 8c quidem ut impeteret errores Pelagianos a nisi gratiam in Adamo non fuisse adjutorium per quad res cum quo ex omni parte simile illi adjutorio,
quo gaudet homo in statu naturae corruptae , quodque nos man ducit ad bonum modo prorsus differente. Ut enim id repetam , quod nunquam satis inculcavero. Cum voluntas Adami fuerit optime disposta habitualiter , hine gratia illi non tribuebatur sicut nobis praecin & formaliter ad vel le bonum , eb qubd voluntas utpote per gratiam habitualem ele
329쪽
vata fuerit ex se ipsa satis firma, semper tamen praesupposim illuminatione actuali intellectus, sm qua voluntas nihil operari poterat , Hun nihil sit volitum , nisi praecognitum. Exinde venit , qubd S. Augustinus hane gratiam illiminativam appellet in sensit suo speci Iissimo auxilium fine sus Adam bonum velle non potuit , non tamen ram appellat auxilium quo , cum sis , vel per quod formaliter voluit et amvis etiam verum sit , si dicas tale adjutorium esse simul dc s mel auxilium quo , ct sina quo , in quantum nimirum intellectum
illuminat ad intuendum immobile bonum , & consequenter etiam ejus voluntatem inflammat ad amorem ejusdem boni, ut loquiatur Augustinus e sa) Voluntas Adami in amara superinis incommutabilis,mi , is quo , in videret, O auenti,Mam, ut amaret. Ade6 quidem , ue si haec gratia formaliter & immediate non moveat voluntatem Adami , sicuti nostra gratia , utpote quae idcircb ab Augustino appellatur in sensi sito puticulari auxilium, quo volumus,
cutem movet voluntatem mediate , moraliter & consequenter. .
Resp. ad quintum , Prima nam est . qua fit , ut habrat bomota viae, β νriis; munia . qua at- - , αι rasit. Respondeo, inquam ,
gratiam medicinalem non facere, ut velimus bonum taliter , ut iii ,
ejus eo ursu non simus liberrimi ad id faciendum vel non fata ciendum i si enim gratia praecish ideb nos necessitaret, quδd det velle & perficere , sequeretur contra Ians istas , gratiam primam in statu innocentiae necessitasse quoque primum hominεm , cuni haec prima gratia Adae dc unum & alterum taliter tribuerit, uide sis non magis gloriari potuerit ac nos , merit6que nobiscum & eum Paulo fassiis sit. Gratia mi sis id . νει sium. . Quando igitur S. Augustinus docet , primam gratiam prae- here homini potemiam vir di bonam , dc sectandi justitiam , s ratis , unquam praetendit hominem sine Dei adjutorio posse , velle , f tere , aut etiam fecisse bonum : sicut vicissim , dum dicit . per se cundam gratiam etiam sol, ut νιtis , nunquam Praesumit negare , nos esse liberos ad volendum , vel nolendum , agendum va non
ca: Lib. νε. de civis. Dei eap. 13.
330쪽
agendum ; sollim igitur insectatur Pelagianos volantes ἰ naturam
hominis in Adam non suisse vulneratam ἔ eontra hos infideles, suos fideles instruit , primam gratiam formaliter 8c per se loque do , non esse concessam Adamo nisi ad illuminandum ejus inteLIectum t virtute cujus luminis interioris poterat operari bonum ,s voluit , absqde alia gratia voluntatem ad bonum excitante , vel immediath adjuvante I cum econtra secunda illa gratia post Iapsum, trajor fit miserisordia Dei, ait Augustinus et si avore qua pliu potest ;dum ultra illustrationem intellectos etiam immediatὶ & formaliter
voluntatem moveat , quae seclusis hoc gratiae motu languesceret quasi paralytica , incapaX ad exercitium boni propter extremam imbecillitatem eX peccato originalx attractam. N. Ad sextum & septimum et qua futura emas minus meriti, sectum est donam patia. Item. Fumana merita bis creticesicaar ct regnet Dei patiα. N. inquam , qubd , sicut merita Adami non ita erant propria ipsus bona , aut Propriis suis Viribus acquisita , quin non semper & verissimh adhuc manserint dona gratiae divinae 3 se eeo ita nostra merita non ita sunt dona Dei & essectus gratiae , quin non dependeant suo modo a cooperatione liberii arbitrii , sintque ejus veri effectus. Qubd autem merita Adami dicenda sint propria Dei dona , audi loquentem S. Doctorem et ,, b) Humana n ,, tura immortalitatem est acceptura per gratiam , quam , si , , non peccasset , fuerat acceptura per meritum, quamvis sine grais,, tia nec tunc ullum meritum esse potuisset. Item 3 Istam te - ,, nam voluntatem quis fecerat , nisi ille , qui eos eum bona voia ,,luntate , id est , eum amore casto , quo illi adhaererent, ere ,, vit φ Item. Dederat homini Deus Mnam rata talem r Item ido nihil