장음표시 사용
71쪽
ecclesiasticam non selum esse in bonis iam quaesitis ecclesiae, sed etiam in quaerendis .Vnde Bart. in I. rescripto S. sciendum n. .de muner. & honor. minus bene loquutus cst,& eius
opinio est magis communiter improbata, de qua infra in solutione eorum argumentorum, quae superius adducta sunt pro opinione Signoroli,& Bal. agendum est. 3 'Quinto pro hac nostra sententia, quae verissima, & comm nis est,ut testatur Illustrisse.Card.Tuschus d. to. . Pract.Concl. Iuniit. L. verb. libertas ecclesiastica, nu. 93. & sq. ubi plures refert A ut hores, confert decisio Bonifacti Octaui in c. in. de
immunit.eccles. lib. 6. cuius verba sunt. Eos qui temporale domnnium obtinentes ,subditis suis, ne praelatis, aut clericis, seu personis Melesiasticis, qui quam Cendant,aώt emant atquid ab eisidem, neone istula bladum molant, coquant panem, aut alia obsequia exhibere prae- fumant aliquando interdicunt: c eum latia in derogationem tibertalis ecclesiasticae praestimantur 9 eo gis excommunicationis sententia
decernimussubiacere. Haec decisio pro nostra sententia, notiorcst,quam Delia nostris,& apertior, ut nulla tergiversatione colario euadi possit:& si eam effugere conentur,Signorol. & sequaces. Signorol. d.cons. 2Im. I 8. ubi inquit. Quod c. quae in ecclesiarum, non facit unam muscam,quia ibi laici dis onere volebant de rebus ecclesiarum, quod non possunt, & in c fin. de immunitate ecclesiarum lib. 6. concurrebant duo, quae s ciebant statutum malitiosum videlicet, quod erat facta specifica mensio ecclesiae,& clericorum. Secundum,quod prohibitio erat generalis non restricta ad certum casum, & certas res, nempe ad bona stabilia, ita quod in d.c. fin. in totum tollebatur acquisitio;nam aduertendum est,quia satentur quod qua- do tollitur in totum facultas,quae de iure communi competit
ecclesijs, fit contra libertatem ecclesiasticam, in quo videntur sibi contrarij, cum in hoc argumento de quo agimus dicunt, quod est diuersa causa, quod statutum laicorum disponat de quaesitis ecclesiae,vel requirendis,& dicunt quod est etiam di
uersum,quod tollant priuilegia, aut ius commune. Caeterum in hac traditione,& solui. d. c.sin. aliud fatetur, dum agnosciit,
quod non est differentia inter quaesita, & quaerenda,nec inter
72쪽
. priuilegia, & ius commune,quando prohibitio est generalis
facta in ecclesi js, & clericis; verum de hoc intellectu ad d. c. fin. agemus in solutione argumentorum, ideo ad eum locum
γ Sexto facit pro nostra opinione , quod non sit facienda distinct o in hac materia,inter ius quaesitum, & quaerendum. naactus,& potentia sunt eiuldem naturae, & ius quaesitum, & acquirendum ab ecclesia pendent a iurisdictione ecclesiast ica, non seculari. Et si aliqua person ex iure suo, haberet potestatem acquirendi, & emendi bona in aliquo stat non post et illa potentia, de facultas impediri per legem, praecipientem, quod nullus in eo itatu possit illi personae vendere bona; nam sic impediretur uti iure suo, et iniuste eo priuaretur,ut diximus suprata a. iniustitia harum legum Venetarum. Nec huius lucri ratio est a legibus contempta immo admis. salvi in lucro cessante disponitur,in M.f.fin. isde eo,quod certo loco,& in c. peruenit de fideiussoribus, ct in c.dilecti de Ω-ro competent,& in Lut qui natura g.non tantu in is de negotijs gestis,glos.c.conquestus 7.verbo, de seudo,de usuris, cum late adduciis a Couarr. lib. 3. resolutionum c. i. versic. huic tu. tissime,& c. Fateor tamen me plusquam par esset Iectorem in hoc dis- rursu, & argumento remorasse,verum si omnia ad amussim expendatur , apparebit maxime suisse necessarium, cum vis, &aeruus praecipuus aduersariorum sit, in hac differentia, quamnstituunt inter quaesita, & quaerenda, & inter ea quae compe-unt ex priuilegijs, & ea quae ex iure communi, ut sic possent lesendere statuta,& leges laicorum aduersus libertatem eccIeiasticam, quae res maximam habet dissicultatem,propter mu-ua hinc in demotiua, tum etiam propter authoritatem plurinorum, tum propter materiae magnitudinim, et arduitatem, uae omnia rem dissicilem reddu ut dicit Cara in repet.c.nc endimus n. I 3.vers .ex his haec quaestio.
S ptimo haec nostra opinio probatur, nam id dicitur contra hertatem ecclesiasticam per quod ecclesiodi clorici essicivi ir uulacitotes, o deterioris conditionis, quam laici cum mon
73쪽
ecclesiasticam non solum esse in bonis iam quae itis ecclesiae, sed etiam in quaerendis .Vnde Bart. in I. rescripto S. sciet
dum n. .de muner. & honor. minus bene loquutus cst,& eius
opinio est magis communiter improbata, de qua infra in solutione eorum argumentorum, quae superius adducta sunt pro opinione Signoroli,& Bal. agendum est. 3 Quinto pro hac nostra sententia, quae verissima, dc communis est,ut testatur Illustrisse.Card. Tuschus d. to. . Pract.Concl. Iurilit. L. verb. libertas ecclesiastica, nu. 93. & sq. ubi plures resert Authores, conseri decisio Bonifaci, Octaui in c.fin. de
immunit. eccles. lib. 6.cuius verba sunt. Eos qui temporale domi nium obtinentes Jubditis suis, ne praelatis, aut Herieti ,seu personis ecclesiasticis, quiequam Cendant,aut emant aliquid ab eisdem, nectaeis; bladum molant, coquaut panem, aut alia ob equia exhibere praesumant aliquando interdicunt: eum talia in derogationem libertalis ecclesia licae praesumantur 9 eo ibo excommunicationis sententia
decernimussubiacere. Haec decisio pro nostra sententia, notiorcst,quam Delia nostris,& apertior, ut nulla tergiversatione colari,& euadi possit:& si eam effugere conentur,Signorol. & se quaces. Signorol. d.conca I .n. I 8. ubi inquit. Quod c.quae in ecclesiarum, non facit unam muscam,quia ibi laici disponere volebant de rebus ecclesiarum, quod non possunt, & in c,fin. de immunitate ecclesiarum lib. 6. concurrebant duo, quae sa- ciebant statutum malitiosum videlicet, quod erat facta specifica mentio ecclesiaen clericorum. Secundum,quod prohibitio erat generalis non restricta ad certum casum, & certas res, nempe ad bona stabilia, ita quod in d.c. fin. in totum tollebatur acquisitio;nam aduertendum est,quia fatentur quod qua- do tollitur in totum facultas,quae de iure communi competitecesesi js, fit contra libertatem ecclesiasticam, in quo videntur sibi contrarij, cum in hoc argumento de quo agimus dicunt, quod est diuersa causa, quod statutum laicorum disponat de quaesitis ecclesiae,vel requirendis,& dicunt quod est etiam diuersum,quod tollant priuilegia, aut ius commune. Caeterum in hac traditione,& solui.d.c.fin .aliud fatetur, dum agnosciit,
quod non est differentia inter quaesita, & quaerenda,nec interpriis
74쪽
.priuilegia, & ius commune,quando prohibitio est generalis
facta in ecclesi js, & clericis; verum de hoc intellectu ad d. c. sin. agemus in solutione argumentorum, ideo ad eum locum
o Sexto iacit pro nostra opinione, quod non sit facienda distinct o in hac mater ia, inter ius quaesitum, & quaerendum. Da actus,& potentia sunt eiusdem naturae, & ius quaesitum, & acquirendum ab ecclesia pendent a iurisdictione ecclesiastica, non seculari. Et si aliqua person ex iure suo, haberet potestarem acquirendi, & emendi bona in aliquo itat non postet illa potentia, dc facultas impediri per Iegem, praecipientem, quod . nullus in eo staru possit illi personae vendere bonam am sic int. Pediretur uti iure suo,et iniuste eo priuaretur,ut diximus supra . ia 2.iniustitia harum legum Venetarum. t Nec huius lucri ratio est a legibus contempta immo admis. Dot in lucro cessante disponitur,in l. 3.S fin. isde eo,quod ceris eo loco,& in c. peruenit de fideiussoribus, & in c.dilecti de sero competent,& in Lut qui natura g.non tantum is de negotijs' gestis,glos.c.conquestus 7.verbo, deseudo,de usuris, cum late adductis a Couarr. lib. 3. resolutionum c. I. versic. huic iustissime,& c. Fateor tamen me pIusquam par esset lectorem in hoc dis cursu, & argumento remorasse,verum si omnia adamussim exispendatur, apparebit maxime fuisse necessarium, cum vis, &neruus praecipuus aduersariorum sit, in hac differentia, quam . instituunt inter quaesita, & quaerenda, & inter ea quae competunt ex priuilegijs , dc ea quae ex iure communi, ut sic possent defendere statuta,& leges laicorum aduersus libertatem ecci esasticam, quae res maximam habet dissicultatem,propter mutua hinc in de motiva, tum etiam propter authoritatem plurimorum, tum propter materiae magnitudinrna, dii arduitatem, quae omnia rem difficilem reddur,ut dicit Cars in repet.c.nc rendiinus n. II. vers .ex his haec quaestio.
1 Septimo haec nostra opinio probatur,nam id dicitur contra libertatem ecclesiasticam per quod ecclesiodi clorici edicium. tur vivitiatines, o deterioris conditionis, quam laici. cum mon
75쪽
debeant mInus bene, quam laici tractari,c. non minus,de Insmunit. eeclesias . alias eorum priuilegia sibi nocerent, si ea ratione, quod a tributis sint immunes grauentur, de arcentura iure acquirendi, quo caeteri laici utuntur contra regulam, qtiod fauore alicuius introductu ia est,non debet in eius damnum retorqueti,& obseruant Card.c.perpendimus nu.'i 3. Fe IVnus c. ecclesia nu. Is i. dc a nobis supra extat probatum in
secundo prae ludio. Tum etiam, quia negari non potest esse hitiusmodi leges contra pietatem Christiana, & in maximam Ecclesiae Catholicae iniuriam, si ab eo, ad quod inimi, & buffones, admittuG-tur, ecclesia excludatur ι quae deterioris conditionis per dictas leses efiicitur,ut obseruat Pechius de ammorti Eatione c. 6. ad finem, & D. Ambrosilis ubi supra. Denique dicum, , - quod in omnibus dictis legibus Venetis defuit potestas,& lin. 9- aisdictio circa ecclesias, et personas ecelesiasticas I et ita ea hoc solo capite corruunt dictae leges. . r cid priis ex authoritate Signoron, er Baldi responduse, suueri magis eammuniter reprobata. - a Statutum quod bona librata non transeant in uelsa rinen v et Ad secundum argumentum, quod Prinreps μου fi indiabititare subditos ad eontrahendum, ct distinguntur tres casus. Vr semus, quando lex eis generatis, quoad clericos, s laicos ; υνι adducuntur aliqua exempla te um Quirinorum .. Secundus easus, quando lex inbaDilitat subditos M oon rabi8ι eum non subditis, quae quoad lateos tenet. ιs Tertius casus, quanda lex proinet cum elericu contrabere 'ne Brensia Principis. , -
76쪽
ν menditur urens legum Venet.rrum. a Consideratur natura correlativorum. 3 Respondetur ad id, quod dieitur de bona, Delmala mente legis. latoris; bo , via mala mens agentis non mutat specis , peccati. εο RVpondetur legibus Imperatorum de bae re latis .ct primo ad Lao. tit. 2 ib. 16. Codicis Theodosiani, quia Derunt abrozatae , di nulla lex impraeiudieialis, Ot Veneta. rr Adducitur auctoritas diui Ambrasi eleganti ma. Ia Respondetur ad legem ra. tabularum de Virginibus VessalibuLιI Ex iura Romanistim luebat templis legare F sacerdoti bus .a Annui redditus inter mobiria computantur. rs Respondetur ad clegem Romani Imperatoris, ct Nicessori. ιέ Respondetur adin uationem connitutionis cephori factam per Emanuelem OmnenIum. tr Templa apud Romanos eum sirentia aedificabantur. ει spondetur ad Auta. deamn. er e bico.S.I. ιρ Respondetur ad id, quod dicitur, quoa jsu m non vadat ad
an Respondetur ad legem Regni Sicilia. a1 Respondetur ad legem ammortietationis. a Lex ammortietationis Dii remeata in Reeno Castella. a3 Respondetur ad leges Imperatoris Mauritis, ct Caroti . Magni, as Respondetur a argumentum, quod scut eccl/sia Iotuit probi- ere suarum rerum alienationem, ita θ Aesp. ct a gnatur ratio disserentia. Os ad argumenta adducta pro opinione eontraria , quod didriae seges nonsunt contra libertatem eccusanticam: ct respondeιαμ ad primum, quod non usonunt de rebus quaestis oeu quaerendis, ct quod ea diarinctio eLI DID .s6 Respondetur ad aut boritatem Baristi in I. refripto S.sciendum de muner. ct bonor. nu. f. qui eii magis communiter roprobatus, ct contra eum Hi verior opimo. Opinio Sart. non poteri subItineri in onere invariabict, ct in incerta quantitate . ubi quod eoriecta eL quantum ad Gogationem onus personais, quantum ad quantitatem e I reaia. ar Reprobatur die sum Ioannis Drie ony, ct Taldi, A icto eirea bona Mbrata. M Onui reale transit in ecclesiam,id explicatur, explicantur plures leges de eo loquentes. Io Tart.u.I. rescriEto .F. sciendum submittit se deurminationi e ιβ .'
77쪽
31 Respondetur ad legem Titio rentum. s. Titio rentum, H I. Os. de eondition. AmonDrat. 3a 2 esponditur ad arg mentkm, quod dictae leges non tollunt m totum facultatem acquirendi .sed in certo casu. 33 Agitur de intrPectu e. quae in ecta sarum,ct c. ecessa S.Isaria, ct c. quanto. de priuilens . 3 Expenditur deesto es .ae immunit.eetaestib.ε. 3 1 Prosequitur circa d e n. 36 Ad Me in dieatur violata libertas non e H necesse, quod o currant duo requisita Signor est. 3 Opinio Sisenor non bene adaptatur ad La. 3 3 Agitur tae e. quanto, de priuιlegys. 3 9 Agitur de lege tertia Veneta. σο Lex tertia Veneta. qui loquitur de bonis Habilibus, pote a dies quod sit generatis. r Respondetur ad Hatutum, quos auget legitimam Aliorum. 4a Respondetur ad argumentum, quod non ι ertur magnum p tisicium per dictas leges. 3 Quando laesio inducit contemptum,etiam modica eonsideratur. Quod lex a. Veneta dissonit de ea re, cuius dis ostio spectas M
1 Respondetur ad exemptam de armis, ct de fundis in rem Mispositis, ct de domo GVtinata ad intim pubricum. M P e pondetur ad Iscio ν δε restitutione in integrum. I RApondetur ad argumentum, quod dant firmam contractib
3 Quod Νrma contrahιndi data laicis, magis laedit libertatem emelesiasticam. Agitur de obtinenda Beentia a Senatu. ro Respondetur ad quintum argumentum, de pacto ad legem, er a
1r F espondetur ad id, quod dicitu quodsententia iudicis poti isseri probibitio .ra Re pondetur ad sextum argumentum, quod leges sunt de bona pubbra, ct quas id spectat ad 'Principem. 13 QSa eccle siti donantur reAunt ad primum dominum ubi acituris dominis Pontisseis, di de donatione ConIIantin1.s Lex a. Veneta eis contra ius diuinum, dr humanum.
Etiam sad is bonum publicum Princeps non potes, sacre ς
tra eccissas, ct Hericos. 3 6 Bena clericorum gaudent immunitate.
78쪽
cr Traditur noua restatio quomodo dieatur aliquid competere e risu. O quando dicatur fieri contra earum libertatem . fa Prima opinio Franc. de Albeciosi nega tua.
Os opinio Caiet. ιδ opinio Bart. ct Ragae ct refertur diuinctis Oeeialupi . Os Prosequitur ead. distinctio. Quod quando tollitur ecclesiis, quod competit de iure remmuni
contra libertatem ecclesianticam,ct ibi agi de intellectu e . . de ιmmunit.ι celestib.6. 61 Ansaluta de qui . in d. n. trirem, velindirecte contraiecelsam, o nu. 68.ερ Quanao Liatuto dicantur firmature contra libertate celesro Prosequitur circa idem, quod directe sunt contra libertatem et elis edi prosequitur et Aue ad nu. 73.16, Iterum explicatur text. 1n d.c. .
Silasntkr argumenta adducta is principio huius secundae quastionis pro opinione Signor est ,
M. quorumduperi in principio huius quaestionis meminimus ; nam eorum opinio est magis communiter improbata,ve diximus cum Bart. in d.gaelui, nu. ra. de contra Bald.d.c. quai in ecclesiarum, tenent relati a Zavallos in lib.praeticar. quaemon.q. 3 7.nu. z6. & pro opinione Bart. contra Bald. stat Potius Pechius de ammortiZatione c.ε.Vos caturum. Alcx. d. S.diai,nu. II. & Ir. & ibi Iason.n.7 3. & 81. & est communii per Decium d. ecclesia nu. ιεῖ. & Corra4. d. S.diui, nua o. rese
79쪽
Ferdinan. Loares ibi nu. I s . qui dicunt quodο ηὐγPadae confunditur pertexi, in cfn. de immunit. eccles tib. 6. & dicit idem 2 Bald. l.cunctos populos C.de summ.Trinitain principio, quod
non valet statutum prolubens,quod bona alienata non transeant in
ecclesiam, & accedit Baptista de sancto Seuerino in repetita. um nes populi, de iust. di iur. col. ia. Decius c. ecclesia n. l I. 3 Non obstat primum argumentum, quo dicebamus, posse Principem inhabilitare subditos ad contrahendum, & testa dum, & nouam sermam inducere i A contractibus eorum o seruandam: ad quam clerici cum laicis contrahentes tenentur, si eos sibi obligatos esse vetuit,& ut ipsi clerici: laicis etiaobligemur.
Huic dissicultati respondeo, constituendo tres casus. Primus, quando lex generaliter disponit, ut nullus possit contrahere cum aliqua persona,sine certa solemnitate,& sermaeo seruata, ut in exemplis ibi positis, quod minor triginta ann brum, veI mulier maritata non contrahant, nec alienent sine decreto, aut consensu consanguineorum; in isto casu lex es generalis, tam quoad laicos, quam clericos, volentes cum illis contrahere, nam tenentur obseruare illam formam,de solemnitatem, nec in hoc offenditur iurisdictio ecclesiastica, calex non disponat de cIerico alienante,nec etiam laeditur liberistas ecclesiastica, cum sit lex illa generalis ad omnes, nec per eam efficiuntur clerici timidiores, aut deterioris conditionis , quam laici. Et erit aliud exemplum in l. nostra regia I 6. titii1 I.lib. . reeopilationis ; ubi prohibetur emi a seniis, & in s. a T. eod. tit. ne quis emat granum anticipata pecunia, & in l. 1 meod.titi ne quis emat granum ad reuendendum,& idem in t Pragmatica, quae certum pretium constituit pro quolibet saeco frani, ut in tit. 2 .lib. I. recopilationis, ut ibi in l. I . glo. i. obseruauit Ioannes Mattienis,non ex rationibus ibi adductis, sed quia luec lex non offendit iurisdictione in ecclesiae,nec reddit clericos deteriores,quam caeteros uicos; nam ex vi rationiis clericos obligat, non ex vi legis, ut insta dicemus,quando
ςst agendum de lege lata propter bonum publicum, & ideo non compellitur a iudice laico, sed a suoaudice ecclesiastico.
80쪽
Hibi dicemus . Sunt & alia exempla in toto C. quae fes ut n-di non possunt.& in his terminis lGquitur Romanus coss. I 6 f. ubi loquitur in alienatione facta a minori, fine solim nitate in ecclesiam, S ita procedunt exempla tradita in hoc primo a sumento aduersariorum, & quae tradunt Salycetus, & Alciatus nu. I in Aiathcn. cassa. Abb. in c. ecclesia in reper. bu. flet.& 3. & ibi Decius nu. a 3 3. & Felynus 8.q. idem Abb.inc quod clericis nu. 2 6. de soro competenti. 6 i Secundus casus est, quando lex non ita est generalis pro hibitoria, quoad omnes personas, sed tantum prohibet de certis personis, ut cum illis non contrahatur, neue in eis fiat alienatio: ut si statutum prohibeat, ut nullus subditus ven- .chri, aut alienet bona stabilia in non subditum, sine certa se ma, & solemnitate, puta sine licentia Principis, aut Senatus,
vel nisi prius soluatu certa quantitas. In isto casu lex illa i cum habebit contra non subditum laicum, ut docent Barr. α Doctores d. g. diui,nu. I et . nam licet ille non sit de iurisdictio- εrie statu entis, est tamen de iurisdictione seculari, nec ab eri est exemptus, possetq. illam prorogare, di sat est, quod alienans si de iurisdictione legislatoris, quae prohibitio Ioculi
habet etiam in testamento secundum Bald.cons. 233.lib. 3. de de isto secundo casu loquitur lex unica C. ne liceat habitato. Metrominiae loca sua in extraneum transferri lib. II. C dicis .s Tertius castri est, quando lex prohibitiva solum prohibet
.alienationem fieri in ecclesiam, vel clericos, fine ccria soleri nitate,aut licentia Principis;nam haec lex non tetiet,quia inli
bilitat clericussi,&ecclesiam, exemptam, di priuilegiatam , seculari iurisditione, & quia est contra libertatem ecclesiastisecam , cum ipsi soli clerici, & personae ecclesiasticae prohibeatitur, non caeteri Iaici, & ita fiunt deterioris conditionis, & ei eiuntur timidiores, quam laici, quod ridetur in secisisse Ol-dradus a Federico relatus , cons. 33. statuto ciuitatis Perusi, col. a. vers. non obstat determinatio, & tradit Bellu ea non relato Oidraldo,nec Federico in speculo Princip.Rubr. I 4.S. Veniamus nu. 3I. di in hoc casu statutum directo, do principaliter