장음표시 사용
101쪽
hominis, ut mutetur, & Matth. 24. Coelum , m terra transibunt , Deria autem mea non praeteribunt: ac si dicat, feri potest, ut coelum, & terra , utpote mutabilia , deficiant ,
non tamen Verba mea : ego enim Deus , nou mutor.
Ob. I. Gen. q. Caino timenti ne occideretur ait Dominus, neqκaquam ita fiet tamen occisus est a Lamecho ;ergo &c. II. Ion. 3. praedicitur subversio Ninives post V dies; atqui subversa non est; ergo &c. III. Marc. I 3. Cnrtitus, qui est sapientia Patris, dicitur ignorare de die Judicii; e go &c. IV. Io.7.Christus ait: non qbcendo ad diem festum p a qui reapse ascendit : ergo mentitus est. Ad I. cum Anna o, alii thue , neg. cons. Deus eniim non promisit Caino ab lute , re nullo modo occisum iri, sed tantum id se non pasi urum a primo occurrente, aut d ta opera , ut Cain timebat: reapse a Lamecho easu nec tus est. Idem ex traditione Hebraeorum respondet Hieronymus. II. & verius cum Grotio, dist. antec Et Dominus locutus est de morte violenta, quam Cain metuebat, intu. monente conscientia, ut ferat quisque quod gessit, & a qua
Cain , ob exiguum nominum numerum, servatus est, conc., de morte abiblute, nego.
Ad II. N. I. dist. maj. Et hoc vaticinium fuit comminat rium, nec implendum , nisi permanente malitia, conc., & fuit absolutum nego. II. cum Augustino dist. min. Subve sa non est mystice & figurate, neg., vere, & proprie, eone. Impletum est ergo mystice Ionae vaticinium, quia Ninivomero es in malo, aedificata in bono , ait S. P.Aug. in Psal.
Ad III. neg. cons. Christus enim Iudicii diem ignor re dicitur, quem revelare non vult. Sic Legati Regum ignorare dicuntur arcana, quae prodere nolunt.
Ad I V.dist. ant. Ascendit tunc & palam , nem, postea, &in occulto, conc. Legitur enim ib. Mansi in GaIt ea . Ut autem ascenderunt fratres, tunc Cr ipse ascendit , non manifeste , sed quas in occulto. Cur autem tune non ascenderit, est, quia
rempus ejus nondum impletum erat.
b. II. Exod. 2I. Jussit Dominus Hebraeis , ut postulet vir ab amico Vasa aurea, cr argentea, utique iurandi animo; ergo &c.. II. Lib. q. Reg. 22. daemoni dicenti ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum , P. Donnimas , decipies, G praevalebis, egreAere, far ita ,' ergo &c. I t. Ad I. Missa ea quaestione, an Hebraei furtum s cerint, id asportando, quod eis debebatur, ut merces, de qua Tom. I. F non
102쪽
31 DE TARoto ICIs DrsCIDI. Iura non una est PP. sententia a) , dist. ant. Praecepit mullicitii , conta, surtum, nego. Non enim iussit Dominus, AEgypti fallerent , sed ut vata peterent nautua: permisit autem fumtum in poenam idololatrarum, qui licitum furtum putabant. Ad ΙΙ. dis .ant. Ait dominus decipies c. iubendo, neg., permittendo, cono. Diabolus enim ad fallendum pronus, non iussum , sed ibi am permissionem expestat. Sic Matti.8 rogantibus diabolis mitti in porcos, respondit Iesus ite, quod non praecipientis est, sed permittentis: sequvur enim, concedit eis satim Jesus . Et Judae ait : quod facis , fac citius eme vox etiam , ut ait S. Leo ) , non jubentis Ut , sed δε-
Inst.S. RAug. q. 3hait, Ψgyptios, iubente Domino, d ceptos esse, quoniam deceptione digni erant, & de Prophetiis Achab ait, quem Deras per se non falsieret, eum fatiat,
Deo iubente , cacodaemon ἴ ergo &x, Ι. Canus se dist. ant. Jubente. Domino , noc est deceptionem faciendo, neg., permittendo ut fiat, conc. Sic in durare eum dicitur, quem mojlire noluerit, s excaecare, siuem
ἐllum mare noluerit, ait S. ' l. de Praed. & Gr. 4. II. S. P. in ipsa qu. 3ῖ. Cum AE ptis deceptione digni essent, facium es , ut iuberet Deus Iudaeis, vel potius pro illorum cupiditate permitteret , ut Uno peterent nou reddituri , s acciperent quas. seddituri .. Idem dicendum de Achab ι Id enim non sene judicis dii ino fastum esse, idest Deo permittente, ait ib. S.D. Id quo confirmat exemplo de odio inimicorum , quod lane non iussume t antiquis, sed permissum aut non expresse prohibitum . miroque Deus deceptor est , concludit S. P. , quod credere nefarium , cir impium ρstis non intelligat PCb. III. Poteu Deus innocentem occidere I ; ergo&sim- Ο Haec prepositio absolute, & etiologorum dissidiis , ut ipse mo- absque limitatione admissa vix net in fine Tom. I. postremae Venis ne iliari posse videtur eum eorum editionis , in utramque partem sententia qui statum purae natu- disseruit ad caleem lib. I a. Rom.rae negant esse possibilem . Qua de editionis , in eorum sententia il-re ei. Auctor qui de hoe statu tum iam propositionem admisit , qui quaesionis disscultase, tum etiam statum illum ut possibilem adstru
103쪽
smplicem sallere . neg. cons. Nam vitam dare, x eripere 1 pectat ad supremum dominium ; Dominus enim vim secat, mmortificat a). At repugnat divinae veracitati posse aliquem decipere; non enim est Deus quas homo , ut mentiatur IxSunt etiam alia , quae hoc loco objici possent , sed ea e Iedientur in quaestione. An mendacium sit intrinsece malum. unc regulas assignabimus ad huius maestionis , & script rarum intelligentiam perutiles . I. eu . Multa Dei verba, quae salsa videntur rudioribus, sunt figuratae, aut ironicae locutiones , quibus aut deridetur iniquitas, aut praenunciantur futurae calamitates . Ita Gen. R. 22. ait Dominus: Ecce Adam
luasi unus ex nobis factus es. II. Ρlura , quae videntur fa-ulosa , sunt parabolae, aut similitudinest ut illud Iud. ' de arboribus regem quaerentibus, & Egech. II. de duabus Aquilis. Plura etiam lunt in novo Testamento, in quibus diaminus fensus altius perscrutandus , ait Hieronymus sc) . In iis ergo scoeus praecipue spectandus est, unde earum proprietas , & significatio dignoscitur . III. Verba comminatoria F et hypo-unt. At in vindieiis Augustiniani systematis , rem . V. dis . a postreismae Ven .ed. , ubi acturatius Augustini mentem investigavit, eiusque doctrinam a damnatis Baii articulis vindieavit , sententiam eorum , qui statum purae naturae impossibilem putant , antiquissimam esse , & in Egidiana stho-ὶa propugnatam perspicue demon strat. Cohaerenter itaque ad huius scholae principia. R. II. dist. ant. Potest innotentem occidere , supposita Adae eulpa, quam mortis paena subsequitur . quaeve etiam origina ria labe deleta adhue superis in Tenatis, cone. , non supposita culpa, subdis . Si Deus absolute spectetur, prout est omnipotens , &
eatura quantumvis innocens a Deo pendet, qui est Dominus vitae, α neeis, cone. , si spectetur prout est summe bonus, providus, austus, ae sibi , non creatur se debet, ut eam a morte, ac miseriis eripiat s quo sensu statum purae naturae impossibilem putant plures theologi, aliique nostrates Ineg. Sic enim Deus nequit inno Centem oceidere , quin simul iustitiam, ae providentiam evertat. Numquid, ait S. P. I. xx. de Gen. c. 21. ille prius tittor , quam ista peceator 8 Hine s. D. ib. e. a I. Manichaeos urget, qui aiebant, Da mones, etsi nihiI propria voluntate peccassent , aeternis cruciati-hus esse torquendos, cum iniquum omnino sit , poenam aliquam, a sertiori aeternam, innocenti ere turae infligere . Cuiliber est mani
fissum , iustitiae os esse eontrarium , ut nullo praecedente deme-
104쪽
84 DE TAEOLOGICII DIICIPLINIS hypothetice sunt accipienda ; idest manente pervicacis . Nani Hier. I 8 ait Dominus: Si poenitentiam egerint a peccato fias, agam ω ego paenitentiam i quae si longius . protrahatur , vix locum habet haec regula i ut Iudaeis accidit , eo quod non reli puerint . IV. Plura etiam quae Dei operationem, aut julsum innuunt, maxime ubi Deus impios alloquitur, qui meditantur iniquitatem in corde , de sola permissione accipienda sunt a). Sic Rom. I. 2ς. habetur : tradidit illos Deus in passim urs ignomi uiae , ideli relicti per diυinam patien- tiam , nou per potentiam compuls. ut exelicat S. P. l. de Pr ed. SS. Io. U. Plura Vaticinia impleta sunt in posteris eorum, ad quos fiunt, ut illud Gen. Maior semiet minori, quod impletum eli tempore David in Idumaeis ab Esau progenitis. V l. Quaedam mystice accipienda sunt : ut Baptistam esse Iliam, Christum , aut petram; Fideles mes c. Uerum, ne opponant haeretici quod olim Glassius Becano nos scripturas vi trahere, ut pelles lutores, dicimus SS. PP. interpretationes sequendas , non privata quorumlibet commentaria. VII. In Vet. Testamento res gestae umbrae sunt futurorum. Non ergo in cortice sistendum est, sed videndum
cujus gratia, & significatione fadtae sint . Sic , ubi Iacob personam Esau simulavit, mendac;um non est ait S. P. h ,1 ed musterimn. VIII.Sicubi mendaces in scriptura laudantur, in obstetrices aegyptiae c) , non mendacium ipsum, sed harum
pietas , dc miseratio commendatur, ut docet S. P. . Idem
audicium ello de quibusdam SS. Historiis , quae in patrocianium mendacii opponuntur , de quibus alibi fusius. C A P . U T VIII. De perfectioue, ac pulchritudine summi Dei Not. Perfectum dicimus, quod in se omne bonitatis genus complectitur: idem est ergo quaerere. an Deus sit per c quς, ac, num sit summe potens , immensus &c. quod in luperioribus affum est. Ad iaciliorem tamen hujus rei intellientiam addendum est , duplex persestionum genus in scho-q d stingui. Aliae enim se liciter simplices , aliae s lices
105쪽
ctione non pugnat, sive, ut ait S. Anselmus a , quae meliores ipsa , ρι am non ipsa , ut esse , beatum &c. Me-ιius namque est esse iuss/um , quσm =ro et Irethim , beatum , qΗ συ'non beatum b). Perfectio simplex ea eii , que pugnat cum majori, vel aequali, nec naelior est ipla, quam non ipla, ut corpuS , animal , aurum . Nam melius es homin 1 , non esse a aurum , quam aurum o quamυis forsian m-lius esset alicui effeaurAm , quam non e se aurum , ut plumbo . Ita Theologi passim . Ceniet tamen Petavius c), praedicamenta , quae per semesiora sunt ipsa, quam non a, v. g. esse 1apientem , &jultum, vulgo persedtiones simplices appellari . Et quidem clarius loqueretur, qui perfectiones prioris generis simplices
appellaret, alias vero in certo aliquo genere I mitatas. Has tamen in Deo , utpote perfectissimo, non esse per se n tum est. Not. II. Singulas rerum persectiones em nenter in Deo contineri. Dicitur autem in scholis contineri eminenter, quod in alio, non secundum propriam formam, sed nobiliori quodam modo comprehenditur , ut rationalis anima continere dicitur vegetativam, & iensitivam. Sed melius fortasse cumcl. Austore dixeris, perfeltionem formaliter contineri, quando in ea perfectionis specie res aliqua , veluti sorma materies determinatur, & perfectio de ipsa re enunciatur in recto : contineri autem eminenter, quando res in eo persectionis genere non eis limitata, & perfeltio de ipsa re tantum oblique praedicatur. Sic aurum, argentum, calidum,frigidum formaliter continetur in hoc, vel illo corpore, quia his qualitatibus, veluti formis, . illa eorpora assiciuntur es determinantur, & reste enuncia tur : hoc est aurum, illud argentum, hoc calidum &c. Quia vero sapientia, justitia &c. restissime de Deo praedicantur, nec sunt in aliquo genere limitatae dicuntur este formaliter in Deo minus proprie : & licet in ualuerit ea loquendi consuetudo, Deus est formaliter sapiens &c., melius tamen f ret dicere, Deus est sapientia, & juttitia, quae ipse est d). Non enim est in Deo forma , aut perfectio a summo et sedistincta. Hinc Thomaminus ait, has perfeltiones aptius a Deo auferri, quam de illo affirmari . Aliunde , cum Deus sit perseξtissimus, R. creaturae de ipso enuncientur oblique non enim dicitur Deus est Angelus , aut homo, sed Deus
106쪽
' est hominum, & An elorum ; perfectio Angeli , hominis &c. lnon formaliter in Deo continetur, sed emιnenter.
Not. III. Quaerunt hoc loco Theologi : An Deus sim es& creatura sint aliquid perfectius, quam Deus solus Ubi non de persectione extensiva sermo eu , sed tantum de intensiva. Nam de extensione , ac numero frustra ab aliquibus disputatur , cum haec duo non perfectionem , sed limitati nem importent in aliquo genere quantitatis. Unde hoc complexum, Deus, & creatura, designat summum bonum, & h num finitum, & numerus, & extensio tantum in bono finito reperitur, ut divulsum a summo bono. Sit itaque. Ρsto posITIO I. Deus simul, & creaturae non sunt ali quid persestius, quam Deus solus . Prob. I. Scripturis. Ps. 38. habetur e substantia mea tamquam nihilum ante ter atqui nihilum , & ens, si complexe accipiantur, non sunt aliquid solo ente perfectius ; ergo &c. Prob. II. ex PP. Augustinus de Tr. ΙΙ. in Jo.ait: Si fueris sne Deo, minor eris : s fueris cum Deo , mafor Deus no uerit. Non ex te ille major , sed tu sne illo minor. Prob. III. ratione. Deus seorsim. spectatus est infinitus,& summum bonum continens omnia bona; sed summo,
infinito nil addi potest; ergo &c.
Ob. I. Deus & creatura faciunt numerum; ergo majorem perfectionis extensionem . . neg. cons. Habetur enim extensio numeri absque extensione persectionis , quando unitatis eminenter in alia continetur . Sic permutato sieso In 4 drachmas, multiplicantur nummi, non augetur siesi v
lor, quia valor 4 drachmarum in ipso scio continetur. Dices. Si quis addat scio 4 drachmas, augetur siesi valor ; ergo augetur Dei tarfectio ex persectione creaturae. R. Neg. cons. Siclus enim, cum sit finiti valoris , ad j ctis drachmis augetur; Dei autem perfectiones sunt infinitae, nec si millenas addideris creaturarum dotes, Vel minimum
Ob. II. Astrorum lux, aut virtus plantarum eminenter insole continentur, sed sol una cum plantis perfectior est ,
quam solus ; ergo licet Deus contineat eminenter creaturarum dotes, una cum iis persectior erit, quam 1blus. Neg. cons. Sol enim non praecontinet peculiares astrorum , aut phantarum perfectiones, ut Deus, qui omnes, &singulas in se continet emineuter.'
PRoΡosITO II. Elt in Deo summa , & persectissima
107쪽
Prob. Pulchritudo congruentiam dicit , atque aptitudinem. Sic corpus pulchrum dicitur, quod aptam Fram membrorum ctim juavitate coloris, ut ait I ullius sa); atqui in Deo est invariabilis ordo saeculorum , persectionum conli,nantia , & immutabilis resula providentiae, ut ait S. Ρ. 6 de Trin. IO. aequalitas, erima ji=ni itiso, id est Verbum divinum, quod est candor lucis aeternae , imago pulchri tredinis eius ς ergo &c. II. Pulchrum dicitur , quod allicit, ad amorem trahit; sed in Deo est bonitas, pieta caritas i quae ad amorem trahunt; ergo &c. III. Pulchrum est decus Ec ornamentum animi; sed in Deo est virtus, i anfititas, & omnis justitiae fons ; ergo ubique tu seus , est etiam rubique decorus, ait S. P. in Ps. - ΙV. Denique ex perfectis.1imis, & pulcherrimis Dei operibus ejus perfeEtio , dc pulchritudo perspicue demonstratur ; si enim pulchra sunt quae fecit , quanto pulchrior es , qui fecis b) P ut cum ipso A sustino II hu)us libri finem faciam
In quo de V soue Dei disputatur. I Ucem inaccessibilem inhabitare Deum, eamque a nullo mortalium , aut vitam esse, aut videri posse, ammmat Apostolus I. ad Tim. c. 6. Ouae sententia cum possit dupliciter accipi, nempe de naturali mentis humanae facultate, ac de supernaturali ; item de statu mortalis vitae,
ac de illo, quem expectamus in Patria : duabus dissertati Dibus hujus libri aditus aperitur, quarum prior de Possibili- Ute intuitivae visionis,altera de eiusdem Existentia verba faciet,
De possibΗitate intuit a V simis. ΝTon agimus hoc loco de abstractiva visionei qua invi l l bilia Dei, per ea, quae fae8a funi, rem pictun&ιr , sed
Ioquimur de intuitiva visione, per quam Deus in se ipso, non increatura, tanquam in medio, cognoscitur. Illa enim obse ra eis, re confusa ; hare evidens, & distinsta. De hac ergo ag mus 3 capitibus. Quaeremus I. An Deuet ab humana mente solis naturae viribus possit intuitive videri ὶ II. An vero su-
108쪽
88 Dg Tugoto ICIs DIsCIPLINIs vernaturali lumine: assequi, aut perfecte comprehendi III. DE Iumine gloriae sermo erit, quo indiget creatura rationalis, ut Deum intuitive videre posui. IV. Vindicabitur quorundam 1 P. fides circa possibilitatem visionis intuitivae. U. Exponetur Vera Augustini mens de visibilitate Dei per oculos corporis.. C A P U T Ι. Deus solis naturae visibus possit a creuura intuitaυe videri iNOt. Aetius, atque Eunomius IV. Ecclesiae seculo eo audaciae , Epiphanio a & Augustino b) testibus, deveneve, ut dicerent, se Deum naturali virtute intueri, ut seipibs. Eodem luto haesiisse saec. XIV. Beguardos constat ex Uiennensi Concilio, ubi sub Clemente V. damnati sunt. Nec desunt Theologi, qui putant, posse a Deo produci creaturas longe perfectiores, quae Deum naturaliter videre possint: sed oppositum censent Argentinas, Lalasse, Puteanus 6cc. Sit ergo PROPOSITIO I. Deus videri nequit intuitive ab intellectu
De fide est i& Prob. I. Scripturis. I. ad Tim. r. habetur: Regi saeculorum immortali in bibiti . Et c. 6. Muem nullus hominum vidit , nec υidere potes Quibus ostenditur, ait S. D Aug. Ep. II 2., Deum imi lybilem ede natura . Et Pl. 87. Grariam , is gloriam dabit Dominus. Ad Rom. 6. Gratia Dei vita aetema; haec ergo non naturae est, sed gratiae beneficium. Prob. II. ex PP. Origenes lib. I. Per. I. Mens nosera, inquit,issum per se Deum scuti est non potes intueri . Epiphanius
Haer. To. ait, Deum videri ab humana natura non posse 1atemur. NaZianrenus Or. 34. . ait NisiI ad nos pertingere de Dei notitia , nisi exiguum rivulum. Ambrosus Luc. I. addit. In potestate no ista non est Deum videre S. P. Aug. I9.de C. D. 23. Moneis, inquit, ab anima , sed supra animam , quod eam facit brate viυere ς Ergo &c. . Prob. ΙΙΙ. Ratione. Ut obiectum intuitive videatur, requiritur, ut sit praesens,& moveat potentiam videntem , atqui nulla creatura potest naturaliter eicere, ut Deus prae-1ens illius visivam potentiam specialiter moveat; ergo &C. Prob. min. Deus enim libere movet potentiam, adeoque, nisi vera
109쪽
L i s.' III. D I s. r. C A p. I. 8
si velit, numquam videtur: ad differentiam aliorum obiectorum, quae si adsint, quandocumque necessario operantur, &velint nolint , latere non pollunt. Sed . creatura nequit incere, quin Deus libere a at ergo essicere nequit, ut potentiam specialiter moveat. II. Media intuitivae visionis simi Fides, Spes, Charitas, & virtutum ossicia ; sed haec a gratia non a natura dependent ', ergo a fortiori dependet a gratia ipsa Dei visio, quae est bonorum operum merces. Ob. I. Quaevis potentia naturaliter suum objectum attingit ; atqui Deus est obiectum intellectus creata; ergo &α Prob. min. Objectum naturale intelledius eii verum ; 1ed Deus est summe verum ergo &e. I. alii communiter dist. mai. Potentia attingit suum objectum naturale, conc., supernaturale, neg. Recte id quidem , sed cum etiam secreta cordium intra naturalem ordinem contineantur , nec tamen naturaliter cognosci queant nisi libere manifestentur, caussa magis obvia proferri debet, unde constet, Deum neque ut auctorem naturae intuitive via
deri posse: itaque R. II. dist. major: objectum necessarium, cone. , liberum, neg. Nulla enim facultas potest naturaliter intueri, quod pro lubitu voluntatis poteit abscondi ; atqui Deus libere movet potentiam ; ergo si nolit , nusquam videri potest , ut supra didium est sa). .
Dices cum Tournelyo. Ex hac N. sequitur impotentiam intuitivae visionis totam esse ex parte obiecti, non ex parte pote tiae.Sic obiectum longe dissitum non videmus defectu praetentiae, non defectu potentiae: atqui intellectus est per se impos ergo &c. Nee. min. Non enim admittimus , ex parte intellectus , intrinsecam , & supernaturalem virtutem ab objecto ditiinctam ad intuitivam visionem , dummodo objectum intime praesens vivide excitet intellectum , ut videat , quam excitationem lumen gloriae appellamus: si ergo Deus intime pranens excitet intellectum , iat est, ut Deum videat. Ob. II. Potest homo finem suum naturaliter as Iecmi; a qui Dei Visio est hominis finis ultimus ergo &c. m. dist. min. Est ultimus finis naturalis necessario mentem alliciens, di praemovens, neg., supernaturalis ex Dei beneplacito ,&libere excitans, moventque rationem , conc. b). Dices. Naturaliter appetitur beatitudo; ergo &c. R. I. aliqui dissi antec. Beatitudo naturalis, quae in perfecta cogniti ne abstractiva Dei sita est, conc., iupernaturalis, & intuiti-
110쪽
. II. Alii neg. cons. Licet en ius quisque innatum habctar intuitivae visionis appetitum , is tamen expleri nequit , nisi
cratiae coelestis auxilio ad tantam sublimitatem evehatur. Ita licet anima sisparata, cum sit forma corporis, naturaliter a petat ejus unionem ; huc tamen non naturae viribus, sed
1bla Dei virtute obtineri poteit: & quidem summa, qualis
requiritur in rosurrectione mortuorum . In horum ergo sententia concedo ex cognitione abstractiva magis incitari mentem ad Dei visionem , ut docet S. Th. a), sed nego ale desiderium posse ab que supernaturali virtute satiari. Ob. ΙΙΙ. Aisulget omnibus divinum lumen a Deo indistinctum, per quod de rebus mutabilibus judicamus; ergo
Deum intuitive videmus. . Diit. ant. Affulget ob l cura, ut idea exhibens incomm tabilem veritatem , conc. ut objectum claram Dei visionem .Xcitans, neg. Nam Dei visio intestiua , iit te rei simplicissimae, exigit I. ut videatur divinitatis plenitudo tota simul, non per partes. Atqui lumen illud intime praesens per modum ideae, ex parae tantum exhibet divinitatem, ut nem poead occursum unius creaturae de ejus , ex. gr. , bonitate, ad occursum alterius, de ejus magnitudine iudicemus &c.; ergo licet nobis adsit idea summi boni,& incommutabile lumen, non tamen illud intuitive videmus. Ex parte euDn cognostι--s, ait Ap. I COLI' ; & S. P.ad Tr.ῖ . in Jo. Ese quidem praesens ciιυλιιιs sol, sed radius per obliqua ad cor tenebrosum sntffus 6 . ΙΙ. exigit, ut caligines mentis abscedant, quod nonnisi in patria repromissum eii, Tunc enim, non antea, videbimus eum facie ad faciem , . scuti es. Nunc autem, licet omnia in eius lumine videamus , ipsum tamen videre non postumus: sicut in densa nubium caligine solis ope cor-Pora cernimus, sed solis orbem non videmus b).ob. IV. S. P. Aug. Io. de C. D. ait solum peccatum Cau sam esse , cur Deum non videamus ; urgo iusius Deum naturaliter videret. . Dis l. ant. Caussam moralem, prout noet gratia eXuit, Per quam beatitudo comparatur, cone. physicam, quae nos enitus privat intelligentia, quatit Deus potest per gratiam adi convertere, dc lumine Vultus sui perpetuo explere, ne R. Ad-Da so. O 'PmHum l. a Dr.coar. a T.omost a. s. axo