장음표시 사용
371쪽
Lis. VIII. DIss. I. CAP. I. 33rob. I. Auctor epistolae ad Magnes. perstringit Tonum
fabulam , nondum Ignatii tempore exortam : Verbum aetemnum Vocans , non a flentio progrediens . II. In epist. ad
Trall. meminit Basilidis , & Cleobuli , qui post Ignatium
eruperunt. III. In ep. ad Ephes. Oneramum, Veluti superstitem , laudat , qui sub Domitiano occubuit ; ergo spuriae sunt Ignatii epissolae . R. ad I. neg. an . Non enim laud. locus respicit Tones , sed Verbum dicitur non a silentio praerediens , id et taeternum: Sic enim loquitur etiam S. P. Aug. ser. 769. Ver-'hum quod dicturus Pater non silebat . Reapte nulli bi ait Valentinus Logon, id est Verbum , ex Sige si re silentio natum. Sed ex Irenaeo constat verbum Valentini natum esse ex mente δc teritate, ex Epiphanio ab homine, ecclesia, ut eruitur ex Ualentini fragmento ap. Epiph. in Panario, licet illud Valentino abiudicent eruditi. Adde, aeones ex antiquioribus haereticis derivasse , testibus Irenaeo Epiphanio , & ab iis Ignatio innotu illa .
Ad II. neg. cons. Nam ea nomina non extant in castigatis
Vossit, & Usserit editionibus. I l. II., Cleobolum fuisse Simonis Magi discipulum, Basilidem vero Cerinthi coaevum, . qui haeresim sparsit circa an . Christi 8o adeoque potuisse utrumque Ιgnatio innotescere , qui sub Trajano panias est. Ad III. neg. cons. Non enim ibi laudat Ignatius Onesimum Pauli discipulum, sed alium , qui post Gaium Epheso prae . fuit imperante Traiano. h. II. Nycephorus in Stychometria, & Anastastis ἱ, indice Hist. suae Ignatii epistolas ut spurias rejiciunt ; ergo&c. R. I. retorq. argumentum. Nam scriptores illi germa- 'na censent opera Areopastitae, sed is ex Ignatii epistolis inta signem locum exscribit lib. de div. Nomin. ; ergo &c. N II. . neqne Stychometriam esse Nycephori , nec ibi Ignatii epistolas , sed spuria ejus scripta notari . Forte apochryphis
accensentur , quod in canonem scripturarum, quarum cat logum texit, non snt referendae.
ob. IIL Pseudo I gnatius martyres ut viventes alloquitur, quos antea scripserat ad gloriam perventi se ergo &c. II. Milites custodes suos Leopardos vocat; sed haec vox erat ante Constantinum inustata , ut Bochartus , & Gesnerus observant ; ergo &c. III. In ep. ad Eph. ait, se Christi imin carne vidisse, quod licet sit a Hieronymo traditum, impossibile censent eruditi Chronologi . IU. Mirificat etiam sunt harum epistolarum inscriptiones, ergo &e.
372쪽
3ue1' DE TMς Loo CIs DiscIMINII ad Ι. neg. cons. Ignatius enim Martyres vocat Ap stolos, Philippenses, alloique, quorum aliqui ad Μartyrium Pervenerant, alii erant superstites . Ad II. neg. min. Nam Leopardorum militum meminit Spartianus a an. IOO. an te Constantinum. R. II. dist. maj. Vocat Leopardos ob f vitatem, cone. , Ob militiae genus , neg. Ad III. nep. antis Extat enim in graeco ο ὶα , Icto , credo Christum in camne esse, non viai, ut ex corrupto codice quidam male ver- terunt. Ad IV . nem ant. Nam amplioribus inscriptionibus utitur ADJolus ad Rom. , ad Gal. , ad Titum , quas ne- mo ut spurias agnoscit.' ob. IV. In hisce epistolis Ignatius dicitur Theophorus, ex fabula, qua finpitur Ignatius puerulus ille , quem Christus statuit in medio ergo &c. R. neg. ant. Sic enim dictus est, quod Deum ex Apostolo b portabat in corpore suo. PRoposiTio ΙΙ. In Ignatianis epistolis Verbi divinitas expresse praedicatur, Prob. I. e S ep. ad Eph. Unus medicus est carnalis D Vitatis , fas Sus , o non fastus in Marne Deus . Prob. II., ex ep. ad Magnes. Ets Filius principium habeat Patremiiιtim, tamen concurrentem cum ipso hob t. exissent am. Nam ὐuia est ex principio . ideo consubstantialis 'inc Io . Porro Wuod es Patri re ubstantiale , id adventitium non es in tempore ς ergo &c. ob. I. Ignatius Patrem comparat Episcopo, Filium pregbytero; sed eruinxemplo etiam Ariani abutebantur, teste Atha naso cλ; ergo &c. . dsst. maj. Comparat, ut probet Filium a Patre divia .
nitatem accipere, ut pres ter ab Episcopo recipit characterem, conc., ut probet ene Patre minorem, nego. Nec mirum , Arianoς SS. exemplis abuti, qui etiam scripturis abu
ob. II. Ignatius in epistola ad Smyrn. Christum vocat
Dai filium fecundum voluntatem potentiam Dei: ereto 3cc. . dist. ant. Vocat &c. prout Voluntas, & potentia Dei est creaturarum principium , Deg. s prout non coacto, sed voluntarie genitus est,& procedit a Patre omnipotente,& v lente , concedo.
373쪽
CAPUT II Da Iustino Martyre, ejusque fide circa Vesi; Divinitatem. Nol. I. Auctor Irenici etiam Polu carpum Arianis accenset c eo quod Patrem Deum dixerit , Filium autem 1empiternum Sacerdotem. Sed Polyearpi fides satis liquet ex ejus ad Philipp. epistola,& ex oratione, quam protulit morti proximus ab , ubi Patri , Filioque aequalem gloriam attri-.buit. Sed & Ignatii epistolas laudat , & discipulum habuit Irenaeum , qui ex magistri doctrina haereses retulavit. Not. II. De Iustino Μ. feribit Petavius i. I de Trin.
c. 3, Filium putasse inferioris conditionis etiam antequam homo fieret. Episcopius vero ex Justino probare nititur, thema dicendum non esse neganti Uerbi divinitatem . Peta ius tamen priorem sententiam temperavit b) , fassus in Justini libris plura extare divinitatis Christi vestigia. Sunt autem germana Iullini opera: Duplex pro christianis apologia, Dialogus cum Triphone, & alia, quae periere. Non. tamen oratio parenetica ad Graecos inec alia plura , quae sub ejus
ΡRoΡosiTio . S. Iustinus Uerbi Divinitatem perspisue
Prob. I. ex I A pol. Filius eius, qui proprie dicitur Fia
Ilus , Verbum smul cum illo ante creaturas existens , quoniam per eum cuncta condidit, edi ornaυit oec. II. In Dial. ait: ante creaturas omnes Deum genuisse ex fe Cirtutem quandam Fationalem , non per reseditiovem , tamquam dispertita esset
Patris essentia, ut fit in hominis generatione, sed eiusdem yarticipatione naturae . Quod probat ςxemplo ignis, quo non mutato, alter accenditur &c. ΙΙΙ. Ιn Apologia a, Fatemur, inquit , nos talium deorum esse Atheos , sed non illius Deι Patris e verum hunc ipsum, oe Filium , s Spiritum L adoramus . Ex quibus sic argqitur. Docet fides , Verbum non
eis e productum , sed aeternum , & ante omne3 creaturaq a Patre nascens, non abscissione paternae substantiae genitum, sed ei uidem communicatione naturae , eodemque latriae cultu cum Patre, ac Spiritu S. esse adorandum: sed haec profitetur Justinus ex dissis; ergo &c. Ob. I. Peruvius . Justinus in Dial. Filium Patre infe-
375쪽
Lrs. VIII. DIss. I. CAP. III. . 733 Instat Zui herus , Justinum Platonica philosophia imbu
tum rentilismi dogmata nondum exuisse; ergo &c. Bullus , qui heri rationes ab infelici ingenio esse excogitatas . Nam Iustinus in Dialogo Platonicis, ethnicisque Prophetas
anteponit, suamque 1 a sentiam, . priuiquam divina imbueretur, stultitiam vocat. In apoloqia autem inanium Deorum cultu' invictis argumentis refellit.
De Athenagora, eiusque fide circa Verbi Dis nitatem .
AThenagoras philosophus clarissimus insignem pro Chri
stianis edidit apologiam an. I 66 a), in qua Christianos purgat a calumniis de Atheismo, de coena Tyaeitea, si1- ve de elu carnis humanae & de Oedipodeo , id est promiscuo incestuet concubitu , ae quibuς ab Ethnicis falso accusabantur. Meminit ejusdem Methodius, & Photius, & germanam esse omnes fatentur . Sabellianum , aut Arianum
dogma in ea subodoravit Petavius , sed fallitur . Sit itaquePRoposiTIO. Athenagoras ab Ariano'. ac Sabelliano e rore longe abest. Prob. I. pars. Docet Athenagoras : Filium Dei esse Verbum Patris In idea , cr incacia : per ipsum facia esse omnia, ctim Pater oe Filius unum sint ; ita , ut Filius sit in Patre Potest in Filio per unionem Spiritus. Siquidem; meus i Vectum Dei Filius es. Primigenia hic est Patris progentes ,
- - Z a noudisputant. Agebat enim emn pervicacissimis adversariis, & si ἡuid
interdum faterentur , paulo post factum mutantibus , quod vitium eis saepe exprobrat S. Martyr. Quare demonstratipnem divinitatis Christi, rogatu Triphonis, apstressus , eum prudenter monet Iustinus , ne , si minus succedat promissa demonstrario , idcirco neget quod in antecessum fuerat demonstratum , Iesum nempe esse Christum. Quae Prae ratio non eo spectabat , ut Judaeis onus credendi in Christum eximeret, sed potius , ut eos ad hane fidem sine interpellatione re vocaret . Porro si vita habet ratiocinatio Episcopii , quisquis , pera cta aliqua demonstiatione , aliam'
aggressus adversarium moneat, ne,
si mox dieenda non probet, idem iudieium de supradictis ferat , ia
n s*idus erit postremam demonstrationem flocci facere, ac i n priore omnia ponete . Quod quam sit absurdum, nemo non videt. π ai ad M. Antoninum , s L. Aur. commodAm. Diuitiaco by Corale
376쪽
3 6 DE THEOLOG CIs DrsCIPL insnon ut facta a principio euim Deus , qu i es mens aeterea , p/ὴ tu is ipsi λόγον , hoc elt , Verbum rationem habet et sed his verbis ostenditur I., Verbum a Patre genitum esse ad aeterno, quia Pater ab aeterno ationem habet. II. Esse a Patre essentia indistinitum, cum Deus Pater essentialiter' ait mens aeterna, habens in se rationem, & Uerbum. III. Esse rerum omnium caussam effectricem . ΙU. Ostendit ar-diissimam elle inter perlonas unionem per circum incessi nem ; ergo &c. Deinde probat, Atheos non esse Chri Itianos, ex quo isti unum in Trinitate Deum agnoscant. non miret rer . ait Athenagoras, nos, qui Deum Patrem p dicamus, oe Deum Filium , Spiritum sanctum , eorum iutinitate virtutem , in ordine disinctionem explicantes , A theos vocari R ergo &c. Prob. II. pars. Athenagoras docet, Filium esse genitum
a Patre, & ordine, ac relatione unum ab alio diuing ii ;ergo Filio propriam tribuit hypostasim ; ergo &c. oh. Ι. Petavius. Athenagoras docet, prius suisse in Patre substantiam Filii , quam propriam haberet hypos fasim. II. Ait, Filium fuisse ab aeterno Patris rationem, & mentem , quae a Ρatre nullo modo distinguitur ; ergo nec aete num Filium credidit, nec a Patre dis instum. b. ad 1. dist. ant. Docet prius baisse origine, & ordine,
conta, tempore, δc dependentia , neg. Hanc phrasim adhibuit etiam Alexander Episcopus Alpxandrinuς, nec censetur Arianus, aut Sabellianus ergo nec Athenagoras. Cum enim
per ipsum Filius si primigenia Patris . progenies , non faeta , sed genita ex ipsa Patris subitantia , ordine tantum,& rei tione Filium praecedit Pater, non caulsa, vel tempore . , Hon rem ab aeterno Pater edi ratio ualis , ergo ab aere
no υπον, Sc Verbum habet, & ab aeterno progressa est idea, di perfectio rerum ; ergo ordine , & hypoitati est a Patrodistincta. ν
Ob. II. Ait Athenagoras . Verbum esse in emcacia, &prodiisse , cum mundus ex nihilo factus est ; ergo &c.
disti ant. In efficacia , quia per Verbum res omnes falsae sunt , 3c in earum produinione alparuit Dei sapientia , ao Potentia, Conta, quia Ante non suit, nego. CAPUT IU. De Irenaeo Lugdunensum Episcopo.
I Renaeus Asanus penere scripsi libros quinque adversus haeretes, in quibus Sociniani Ariani sint semina deprehen-
377쪽
Lrn. VIII. Dis s. I. CAP. ΙU. dunt: sed ejus vindicias lascepere Bullus , Le-Nourrus , Massuetiu , qui Irenaei scripta ad vetustissimos codices castigavit. Sit itaquePROΡos ΙΥlo . Irenaeus Verbi divinitatem inui, pr
Prob. I. Lib. 3 c. 2I de Christo ait: Τη autem ipse pro-
vere Deus est. II. L. 3 c. 4 de Chri ito ait Illa, in quem peccaυimur , donaυ t remissiouem ; sed ille , in quem peccavimus, est Deus; ergo Caristus , qui per frenaeum doetausit remis ponem, est v Arus Deus. III. Lib. 7 c. I 3 ait et Cum fa-c iterae neminem Deum vocaυerint , ni se solum verum Deum Patrem, eb' Verbum eius, ostensum est , factorem caeli , rerrae , qui locutus sit cum Moyse, D minum Deum confiteri. Ex quibus constat, Filium, qui Moysi apparuit, Deum ac Dominum in sacris literis dici ἰ ergo &c. Opp. Irenaeus l. c. 8 scribit, Ρatrem solum Deum appellari. II. Patrem Uerbo praecepisse , velut famulo, ut mu cum conderet . III. l. a c. 27 Christo tribuit ignorationem extremae diei; ergo &c. R. ad Ι. neg. ant. Nam l. 3 c. 8 illos perstri git , qui mundi creatorem alium esse a summo Deo autumabant, ted ibi ait, Patrem cum Uerbo iuite Deum appellari,& neminem esse Deum, nisi, qui Moysi apparuit , & legem dedit&c.; ergo Filium a Dei nomine non excludit Irenaeus, sed Demiurgore , quem Gnostici irreandi conditorem putabant. Ad II. neg. ant. Nam p eceptum creandi mundum , quod Pa ter dedit Filio, est ipsum Verbum Patri et . Siquidem loqui non potest Pater, aut praecipere , nisi per Verbum a se indistinEtum, alias praeciperet, & loqueretur, ut creatura, Ut norat S. P. Aug. l. I de Trin. c. I 2. Hinc Basilius, &Athanasius scribunt , Filium Dei obtemperare Patris praecepto. Nam Filium giqnere, qui est Verbum, & jusso Patris, praecipere dicitur. Sic Irenaeus ibidem docet , mundi opificem non fuisse creatnram , sed Verbum , qui Patris vox est ac vi aeceptum σ). Ad III. R. Bul ins, Irenaeram ianorationem Christo, ut homini, tribuere. Verum cum Christus , etiam ut homo est , omnem scientiae plenitudinem habuerit , II. Massuet. dist. ant. Tribuit absolute, neg. , quatenus il- Iiuq diei scientiam non a se ipso habet, sed a Patre, conc.
378쪽
DE TA OLOGἔCrs DisciΡLivis Etitabant . Potest tamen utraque sententia conciliari , si di- camus, Christum ignoraste judicii diem. ut hominem, quia haec cognitio est in Christo, non ex vi muDanitatis, 1ed ex natura divinitatis, quae in Patre, & Filio una est. , C A v U Y . V.
Ermana Clesventis scripta sunt ex Bellarmino descript. Eccl. Adhortatio ad gentes , tres libri Paedagogi , &oeto Stromatum, licet de ultimo dubium sit. In his autem Ariani imum subodorarunt Clericus , & Petavius ipse e nec des iuri alii Theologi, qui 1cribunt, Clementi plura incaute excidisse, & contra fidem historiae , puta de annis pra dic tionis Christi, & de incontinentia angelorum , sed eiuς orthodoxia et am a Caveo Protestante defenditur . Sit itaquePRopos ITio . Immerito de Ariani imo i nsimulatur Ct
Prob. I. In Adhor. ad Gent. de Verbo ait : ER Deus manifestissimus , fons vivificus , per quem efffecta si ut omnιά. II. In I. Pae d. c. a declarat, ideo Filium Dei else Paedagogum quia in eum nullum ommno peccatum cadere potes .
Atqui ex Clemente, unius summi Dei est nullo modo ne care ; ergo Clemens Christum credidit impeccabilem, ademque Verum Deum. ΙΙΙ. Strom. 7 probat, Christum eise Do- minum universorum. I. Quia omnium curam gerit , & in quem neque imbecillitas cadere potest , neque invidentia .
II. Quia ipse, sine principio genitus est, adeoque est impassibilis . ΙΙΙ: Quia apud Deum cadere non potest ignoratio, cum sit sapientia Patris. IV. Quia Verbum est unum principium , a quo cuncta dependent, & summum bonum, adeoque verus ac summuς Deus. Adde , Arianos ne verbum
quidem in sui erroris defensionem ex Clemente protulisse, ut ex Rufino. aliisque notum est; ergo &c. ob. I. Pnotius cod. II9. Bibl. scribit, a Clemente Dei Filium ad creaturae fortem deprimi ,' ergo &c. I. Rufinus , plura Clementis opera fuisse ab Arianis interpolata . R. II. , incertum esse , an libri Hypoti poseon sint Clementis , nam Photius ibi ait : alia sexcenta nugatur , sue istis , sive quis alius eius personam indutus : &Cod. IIo de lib. Pard. ait blasphemis opinionibus omnina vacat; & Cod. III de Clemente ait: multa , quae ibi sin
379쪽
Lr A. VIII. Drss. I. C A P. V. 'libri Hypot. Clementis non sunt , a quo in genuinis operibuq blasphemiae illae damnantur. ob. II. Clericus . Lib. 3 Strom. ait Clemens , D eu-tiam, quae Omma permat , esse primum a Deo creatam. II.
Lib. 7. Filii natκram Vocat omnipatenti propinquisimam; ergo est diversa.
neg. ant. Clemens exemplo Veterum προτοτοκον, pr mogenitum, & προτοκτιστον, primiconditum , promiscue usurpa
vit, vel de sapientia loquitur, prout in rerum creatione ad hominum captum deicendit quo senita primogenitam creaturam dici notat A thanasius or. 3 contra Arianum . Ibi enim ostendit, unum esse principium omnium ingenitum, & im- productum, nempe Patrem simul , & Filium . Ad ΙΙ. dist. ant. Vocat propinquisimam , quia in utroque una eademque est, conc., quia diversa est, neg. Quippe, Ariana ha resi nondum exorta, quaedam minus caute Patres locuti sunt, ut ait Hieronymus contra Rufinum . Reapse Clemens ibidem Dei Filium vocat immensum, infinitum , omnipotentem , ac Dominum universorum , qui sunt summi Dei ch racteres, & I. Praed. ex Petavio ipso ait Clemens, uuive sorum Deum unum esse , bonum, iustum , opificem , Filium sn Patre ; ergo Clemens Filii naturam Patri propinquissimam, nempe unam, eandemque in utroque agnovit. Censet Juenin , naturam ibi sumi pro persona , quo. sensu ab aliis etiam usa sumitur; sed ibi non ου ἰα , Ied p is extat, quae raro pro persona usurpatur. C A P U . T VI. De Origene Adamantio.
OUamvis Origenes haeresum hydra dictuq sit , eum ta
men defendunt Eusebius, Picus, Syxtus Sen. , Gene-hrardus, Halloixius . Adversantur Theophilus Alex. , Anastasius Papa, Hieronymus, Epiphanius, Augustinus, Iustinianus Imp., nec non Petavius, Huetius, Norisius, Alexander, aliique, quibus subscribimus. Sit ergo P RoposITIo . Nequit Origenes ab Arianismi nota excusari. Prob. I. ex Hieron. , qui in ep. ad Avitum ait: Nicaenos P P. Origenem fontem Arii percussisse. Epiphanius ep. ad Jo. Hieros. Arii Patrem Orisenem , oe aliarum haereseon parentem laudare non debemus. S. P. Aug. l. 3 Haer. ait , ab
380쪽
quod Filius Dei hominibus cιmparatus veritas si , Patri collatus mendacium : edi quantum diseant Apostoli Chrseo , tantum Filius Patri. Justinianus ep. ad Mennam ait: Origenes ausus est dicere , Patrem maiorem esse Filio i F lium Spiritu S., nec pus Filium Patrem videre, nec Spiritum n Filium: Filium, Spiritum creaturas este ἰ ergo &c. Ob. I. PP. alii Origenem, Velut Orthodoxum, commendant . ergo &c. II. Hieronymus , & Epiphanius corruptis Origenis codicibus decepti lunt; ergo&c. ΙΙL Origenes Cl
mentis Alex. & Ammonii discipulus fuit ; ergo ut illi, ita& ipse ab errore excusandus. IV. Athanasius plura ejus loca producit contra Arian9s; ergo &c. U. Non ex Patribus,
sed ex scriptis Origenes iudicandus est ; sed 1cripta Origenis
sunt orthodoxa I ergo &c. R. Ad I. neg. cons. Licet enim defensores eius dicaui, Origenem Patrem, Filium , edi Spiritum S. unitis substantiae docuisse, sed qui eius plura legerunt, contradicunt, ait s. Ρ- de Harr. c. 43. Reapse in Origenis lectione Versatissimus fuit Hieronymus, qui plura latine reddidit , & de ipsius mente cum Rufino certavit e sed is fatetur , quaedam absurda de Trinitate e libris Periarchon resecasse ; ergo impuri sunt Origenis fontes ipsorum Apologistarum confessione. Ad II. ne ant. Nam Origenes vivens damnatus est a Demetrio Alexandri Episcopo , & ab Heracla pulsum testatur Synodus Alex. Neque corruptos ejuς libros ostendit Hieronymus l. ΣApol. contra Rufinum, qui in libris Periarch. catholica dogmata substituit , abrasis impiis doctrinis p unde Origenis interpolatio ab eius asseclis perasta est ; potius ergo emendata sunt ejus scripta, quam vitiata . Ad ΙΙΙ. neg. cons. Orige nes enim inanis gloriae cupidus majorum doόtrinis praetulit placita Philosophorum. Ad IV. dist. ant. Athanasus ejus loca producit, ut demonstret. Filium esse Patri coaeternum, conc. , ut demonstret, esse Patri conlubstantialem , & ejusdem cum illo naturae , nem Jure ergo Athanasius Origenis auitoritate certavit contra Arianos: fatetur enim Origenes, Filium esse genitum , splendorem paternae gloriae, & Patri coaeternum , cormit ergo, quod aiunt Ariani , Verbum esse ex non extantibus, & fuisse aliquando, cum nondum erat . Ceterum Dei Verbum, uti genitum, & coaeternum , ita unum cum Patre substantia Origenem dixisse , ex Athanasio non eruitur: docuit enim Origenes, Filium esse veluti effluvium di-