장음표시 사용
391쪽
1.r R. VIII. Drss. II. CAp. I. 37squi aeternitatem materiae adstruebat, ex quo Dem ab alte no fuerit Dominus, licet eam a Filio non aeterno digeriam assereret , conc. Ait ergo Tertullianus , quod , sicut Deus ab aeterno erat Pater per Fili im gignendum in tempore , sic ab aeterno Deus erat per ea, quae sibi servitura fecisset. Si velis, Tertullianum in propria sententia locutum esse , dico , Patrem non semper habuit se Filium humana carne indutum: nam in l. contra Praxeam diserte Filii coexistentiam aeternam expressit. Ad ΙΙΙ. dist. ant. Tribuit porti nem , hoc est derivptionem , et originem , quo sonis Filium minorem Patre illi etiam dixere, qui Arium impugnarunt, cone. , hoe est decisionem propriae substantiae, neg. Inst. Tertullianus fuit A ropomorphita ; ergo porti nem sine decisione, vel defluxu non intelligit. R. neg. cons. Tertullianus enim alterius generis comus excogitavit, quod sicuti per eum non repugnat naturae Dei, sie nec repugnat divinitati. Ceterum non ubique sibi e stat Tertullianus , ut observat Petavius, & saepe pugnantia loquitur. Re Cypriano , Lactantio, atque Amobio non opus est peculiarem instituere disputationem . Omnes enim aperte Christi divinitatem profitentur , Lactantius' l. a. Inst. c. 8 , Cyprianus l. et Testimoniorum , Arnobius contra GenteS ,
et si quid in iis durum est, potest ex dictis emolliri.
TRes praecipue numerantur, qui Arianis savisse censentur; Eusebius Caesariensis, Liberius Romanus Pontifex, &Hosius Cordubensis, de quibus distinctis eapitibus sermo erit.
CAPUT LDe E ebio Caesariens. Nol. I. Eusebium Caesariensem , velut summae eruditi nis Virum i admirantur omnes, sed anceps est de ejus orthodoxia iudicium, relate ad Verbi divinitatem . Illum defendunt Molinaeus, Zanchius, Cavem, Valesus , Petit-dierius; damnant Baronius, Petavius, Alexander, Elericus'.
Nos utriuique. partis momenta, ac responsa proferemus.. NM. IL, falli Protestantes, qui-ajunt , Pontificios rianis Eusebium accensere ad e; acidam historiam de Ca
392쪽
3 a . ' ' DE THEOLOGICIs DrscrpLINIssiantini baptismo, qu si in gratiam Arianorum mentitus sum. rit, eum non Romae, sed Nicomediae tinctum esse , nam his foriam illam rejiciunt plures Pontificii , qui Euiebium damnanti ut Pagius, Alexander &c. , et plures Protestantes, ut Clericus, aliique Eusebium accusant , Noti III., Eusebium ca) fateri', Filium suisse ante omnia , neque e nihilo eductum, aut creatum , sed e substantia Patris genitum ab aeterno, ut ait Athanasius ch): unde non Arianus . sed Semiarianus dicendus est. Dicitur ergo a Hieronymo Arianorum signifer , & quia Ariani dicuntur , qui Filio denegant divinitatem , licet alius sit alio iniquior, ut notat Valesius, et Dupinius, et quia Ario favit, eique conjunctus fuit. . PROPOsITio . Eusebium accusant Arianismi , non levibus momentis innituntur. Prob. I. ex Eusebii 1criptis, unde sex Arianismi notae eruuntur. Prima est divinitatis in plures gradus dii lin'io . Nam l. 7 Pnep. Ev. 3 Filium appellat ncundamsubstantiam a primo principio cona tam ia Secunda est , quod ait , Filium post Patrem existere. Nam . l. 4 D. Ev. . 3 Filium magis a Patre divellit , quam lucem a Sole , cui hanc facit coexi stentem. Tertia, quod Verbum vocat artificem, Patris opificium, secundum minum pl.4 de Dem. Ev., et t. I de Ecel. Th. , genitum , creatum Arianorum more confundit. Ouarta est , quod Dei unitatem l. I contra Marcellia in eo statuit, quod solus Pater sit caeut , ac principium , Filius autem non Deus, sed Dei unigenitus, itaut duae sint inae, duae potestates. Quinto Filium declarat mediatorem an elorum, ratione naturae diyinae ante incarnationem. Sexto 'atrem, et Filium unum dicit tropica voluntattim unitione ibidem 0:. quae Iicet in veteribus Patribus possint benigne exponi, impia sunt in ore Eusebii, qui Nicaenae Syn do interfuit, eique dolo subscripsit. Prob. II. auctoritate U1Ι. Synodi generalis, quae Ααue ad Eusebium declarat traditum in reprobum seni m , me usdem cum Ario opinionis. Et Ast 3- Labiis ver talem βο- noraυit, animus vero long ab ea aberat , ut sendunt feripta ejus, s episeolae omnes, O mansit ut athiops , minime mutata cute sua. Nec dicas cum Valesio, in VII. Synodo de cultu imaginum, non de fide Eusebii actum' esse, adeo-
393쪽
que obiter 'tantum, non data opera, aut re coenita, Eufobium Arianum esse proclamatum ad ejus elevandam auctoritatem ; nam P Ρ. VII. Synodi Eusebii Arianismum satis
e plDratum habuere ex ep. ad Euphrationem , et Alexandrum , et ex omnium fidelium opinione. Prob. III. Evincitur etiam ejus vafrities ex epistola ad Caesarienses, ubi ait, se reoepisse voces ex obstantia Patris, e r consub Lantialis Patri, prout significant , Filium ex -Patre quidem esse , sed non Patris portionem , quod nullus Arianorum negasset. Addit, se Voces admisisIe , genitum , .non faelum, quia faelum adiectivum est creaturarum , quae per Filium factae sunt. Ait, se improbasse voces illas, non erat antequam genitus esset , quia omnes fatentur , Filium Dei fuisse, priusquam secundum carnem gigneretur . Ait , fuisse in Patre potentia, priusquam actu genitus esset. Concludit, se credere, quod antea crediderat. Prob. IV. ex Patribus. Athanasius i. de decr. Nic.Syn.ali, Eusebium temere errasse, & ut canis ad vomitum rediisset
Hieronumus a) Arianae impietatis signiferum , Epiph nius by illius fautorem appellat . Adde Theodoretum te ,
Photium , aliosque se . Prob. V. ex rebus geltis . I. enim Nicaenae fidei subscribere renuit, licet ex metu Imperatoris postea subscripserit, finita Synodo Arianorum partibus si duit, eorum conventiculis Antiocheno & Tyrio praefuit , s& Athanasium perpetuo vexavit. Episcopos Arianos impen se laudat, Arium' vero flentio preterit. PRopos IIIo II. Non desunt conjecturae, quibus Eus.
Prob. I. ex ejus scriptis, ubi sex 'riter extant divini tatis Uerbi characteres. I. De Filio ait l. I EccL Th'. Deus ess ae Dominus smititer atque'; eumque non divinum , vocari ait, sed Deum , quia habet dimime diagnitatἰs naturam. II. L. I & a contra Marcell. Filio tribuit Omnipotentiam, infinitatem , aliaque Dei attributa. III. L. τ de D. E. Christq tribuit illud 'Micheae . Gressi s. eius a diebus aeternitatis . IU. L. et de Eccl. Theol. docet , Filium non esse origine a Patre, non enim fuit Sabellianus , aut Filium. a Patre genitum negavit ; ergo dixit ', idest Deum non participatione, sed substantia. V. I con-
394쪽
vocat naturalem, non adoptivum , ex substantia , non ere Patris potentia genitum. UI. L. I de Eccl. Th. ait , Ue bum a Patre recipere eandem deitatis naturam, dicens, quod natum es ex Dre, Deum ese iateurgamus. Prob. II. ex auctoritate . Cum enim occidentales se me omnes, excepto Hieronymo, honorifiae de Eusebio locuti sint, Romani Pontifices Eviebium orthodoxum agno-Vere, ut constat ex lib. Gelasi de a naturis. Porro Gelasii
iudicium Patribus Synodi VII. praeferri debet; siquidem in epistolis in ea recitatis , . ubi ait Patrem esse Filio pri
rem &c., de prioritate originis exponi debet , aut de rei tivo ordine personarum : 1ed quia haec dubia sint, cuna Eusebius, ob tuam cum. Axianis consaetudinem , ut Ari anus audiret, recte Nicaeni patres scripta Eusebii improbarunt rnam Ariani , & Iconomachi ejus auctoritate freti , suum pertinacius fovebant errorem . Id enim contigit Ρatribus VII. Synodi, quod Patribus UΙ. contigerat. Hi enim falla rumore decepti , ob Honorii cum Monothelitis consuetudinem oeconomi e caussa , Romanum Pontificem innoxium
Prob. ΙΙΙ. ex actis Nicaenae Synodi, cui subscribere diu detractavit, non secus ad alii Patres sanctissimi, qui κασι is respuebant, eo quod inde Sabelliani divinae naturae scissi nem inferrent. Hinc Eulebius ep. ad Caesarienses: non comeessemus , ait, Iine inquisitione , quod Filius si Patri cons Basantistis, quud te probaste scri Diti ilati in ac Patres confessi sunt, ita Filium este omouson , ut non sit par essentiae pa aernae ergo omotison respuebat Euiebius in sensu Sabelli xo, non in seniu catholicoc Inst. Asieruit Eusebius , se probasse , Filium non esse Me non extantibus, quod praeextiterit incarnationi, quot nullus ex Arianis negavit; ergo iubdola est ejus fides. b., Eusebium a ternam Filiit existentiam nuiquam negas- D. Imo in consessiona fidei tute ep. est. ah : Et in untim Dominum J. C. Dei verbum, Deum de Deo ante omnia faecula ex Deo Patre genitum . Dices: scripsit Eusebius , Fialium in Patris potentia fuisse, antequam Rigneretur ergo&c. R. Haec verba, cum nou extent ap. Socratem . Vid 2
tur a dita Arianorum malitia. Nam l. et de Eccl. Th. docet, Filium, utpote genitum, e Patris substantia esse, none potentia: quod ergo ait, se in . priori stare sententia, respicit confesti nem fidei uiae , in qua nihil deerat μη ter
395쪽
vocem omouson, quam non malitia , sed Zelo respuebat, ut dictum est. Prob. 1 V . Ueterum testimoniis. Socrates enim de Hist. Eccl. l. I c. 8 negat , Eusebium fuisse Arianum . Et l. 2 teliatur, Eulebium redarguere iurorem Arianorum. Theodorem Gelasius Cieticenus l. a de Syn. Nicaen. I. : nemo exiuimet , inquit, mirum hunc in Arii impietatem concessu . Longum ellet singulos percensere. Ceterum Eulebium , Ob Ariano-l rum contubernium , dc abi eo latam in Athanasium 1ententiam, in lulpicionem erroris venisse quod accidit Liberio
eadem de cauisa ) non mirabitur , qui Arianorum noverit calliditatem, quanta Athanasilo facinora suppotuerint. Prob. V. ex esus cultu . Nam inter SS. recenietur in
Martyrol. Uluardi, & Adonis , tu Brev. niss. Lemovicensi. in Pallione S. Valeriani , in Canone Paschali , in antiquomss. Hiit. Ecclesiae Ρaris. In vet. mi. Reginae Sueciae Voc tur beatia o loti. Eccc HVL dictator illuseris , quae nequeunt intelligi de Euiebio Samota teno cum Baronio , nec de E sebio Bassilii decessore cum Pagior ille enim non erat Eccl. Hiit dictator. Adde, Eulebium fui1se pacis amicum , nec comitat Athanasii perniciem molitum ; potuit ergo cum Ari nis versari, ut Ecclesiae schisma componeret. Praeterea Basilius Filium secantiam causiam dixit l. I contra Eunom. , α l. de Spiritu S. c. I 6, quod Graeci PP. pausiam,& principium
Promiicue ulurpaverint. Irenaeus item l. 3 c. II. Filium mi-l niitrum Patris appellat: alii fadtum, & natum confundunt.
Est ergo Eusebius, ut illi , ab Ariani, i labe immunis . Haec in gratiam Eutebit.
Qui vero illum damnant , notant , etiam Semiarianos Tationem geniti, naturalem Patris imaginem , substantiam divinam Filio tribu ille, ted non eandem numero cum P tris essentia. Callide Verbum dixisse, quia non est productum per aliud Verbum ministrum Patris , ut aliae creaturae, non quod sit Deus sua substantia . Quoad Eul bii cultum I . , eum cultum ei non impendi ab Ecclesia universali ; Adonem vero , & Uiuardum non attendiste , alios extare Eulebios sanctitate claroq, sicque divo Eusebio nomen Caesarietas aecelsit , ut ex Fortunio evincit Pagitis
396쪽
3 6 DE THEOLOGicis DiscipLims 'CAPUT II. De Liberio Romano Pontifice. Nol. I. Inter fidei sermulas editas ab Arianis tres Si
mienses occurrunt δ I. contra Photinum edita an. RII, ubi Verbum dicitur Deus de Deo, Sc damnantur qui Filium Dei esse ex non extantibus aiebant , i uppressa tamen voce
omousion, quae erat fidei tessera. Haec formula catholica habetur ab Hilario , sed ob latentem haeresim ab Athanasio reiicitur. ΙΙ . ab Hosio, & Polamio scrima an. 337, quam Hilarius blasphemiam appellat , nedum rejicit inamomousion, sed etiam Filium Ρatre minorem declarat . III an 330. a Basilio Ancyram edita statuit, Filium esse Ρatri similem, sed substantiae nomen, quod in sacris literis non extat, prorsus explodit ν Cum ergo constet , Liberium taedio victum exilii uni ex distis formulis subscripsisse ; quaeritur , cuinam subscripserit Nol. II. Triplex est ea de re sententia. q. Valesii, MPagii, qui docent , Liberium probasse tertiam edi tam, anis 3 8 , in quo Liberius sedi suae restitutus est. Formula enim. quam Hilarius perfidiam vocat, apud Sirmium descriptam ,& cui Narcissim , Theodoretus, & Liberius subscripsit ab , non est prima Sirmiensis , hanc enim catholicam appellat Hilarius di nec secunda , haec enim ab Hosio , & Polamio
scripta est; ergo tertia. ΙΙ. est Blondelli, cui ex parte Pet uius accedit , eamque probabiliorem novatores existimant , Liberium nempe fecundae somnulae subscripsisse . Constat enim ex epistola , quam scripsit exul ad Orientales , rogans, ut commuia stunio ab exilio dimitteretur , cum se. jam omnibus iis consentaneum viderent, Liberium subscripsisse formulae ab Orientalibus ipsi per Demophilum exhibitat . Hanc vero eam ei-
se , quam Uilarius blasphemiam appellat , patet ex parenthmi, quae est in Fragmento , ubi recitata Liberii epistola ait Hilarius haec est perfidia Ariana: hoc ego notcui , nou sata. Liberius Iequentia ) . Petavius Vero contendit a Demophilo non integram. , sed mutila tam formulam fuisse exhibitam Liberio, quam ipse in ea tantum parte recepit , quae omouson supprimit, non in ea, quae Filium Patri subiicit III.
397쪽
III. Eaque. communior sententia , pro qua pugnant R
manenses, Galli q. Theologi, Alexander a , Tournelyus, Juenta, Benedi Nini PP. b , aliique, docet, Liberium priamae formulae subscripsisse. Ubii nota, non hic asi de formula, quam probavit Liberius Sirmium reversus; In hac enim supprimebatur omousion , eo quod nonnulli hac voce Sabel lianam haeresim fovebant, ut narrat Soetomenvs c) , qui, dum ait Imperatorem coegisse Liberium confiteri , Filium non esse Patri omousion, intelligendus est de consenione, in qua omousion suppressum erat, non in qua damnabatur; Vel co sentu omouson proscripsit , quo abutebantur Photiniani, a Synodo Antiochena damnati. His praenotatis sit PROPOsITio I. Liberius subscripsit uni ex tribus Sirmie sibus formulis, quae saltem littererelative est haeretica. Pro. I. ex Liberii ep. ad orient. , ubi fatetur , se mdem suscepisse, quae Sirmii tractata fuerat, quamVe Ipse C tholicam, Hilarius blasphemiam appellat. Item ex epistola ad Ursacium , et Valentem , et ex altera at Vincentium Episcopum . Prob. II. ex Hilario supra cit. , et ex Hier nymo, qui l. de Uiris ili. e. 97 de Forinnatiano ait: Libsrium ad subscriptionem haereseos compulit . Eadem scribunt
tina &e. Imo Marcellinus ex albo Rom. Pontificum Liberium expungit; ergo Liberius, saliem interpretataυe , ut Hereticus audiit, probando formulam, quae supprimit , non
P RoposITIO II. Liberius non subscripsit tertiae formulae Sirmiensi. Ρrob. Ex epistola Liberii ad orient. , et ex Hilarii Fragment. constat, Liberium .fidem probasse, quae Sirmii traftara, fuscepta es ; idque Beroae , priusquam ab exilio re-Vocaretur , nempe ante exactum Q. 338. Atqui tertia Si mi ensis Synodus an. 3sq. coacta est: quae enim celebrata estan. 38, non Sirmiensis fuit. sed Ancyrana , ut constat ex epistola Synodica apud Epipnanium ; ergo &c. Prob. min. Ex epigraphe tertiae Sirmiensi formulae inserta constat, eam
sub conlulatu Flavii Eusebii, et Hypatii aput Sirmium e possitam esse; sed horum consulatus incidit in ann. 339. aer. V.
398쪽
mientem formulam, neque ab tute, neque ex parte. Prob. I. Haec iecunda formula , cum damnaret etiam
Filii eum Patre similitudinem , statim ab Umeusianis explosa est, et Imperator Iupplicium minatuῖ eli ei, qui eam occultasse deprehenderetur atqui incredibile est imperatorem, et Omeusitanos Liberium coegisse, ut formulae ab ipsis quoque reprobatae lubscriberet; ergo &.c. Prob. II. A selis Occidentalibus Urlacio , ac Valenis secund a formula conscripta eii , eaque nec re , nec verbiscum prima concordat: naec enim tradit , fila reprobat Filii cum Patre similitudinom ; atqui Liberius in ep. ad Orient ait, non Romanam Ecthesim receptile, ted eam, quam Orientales in Synodo Sirmiensi susceperant, quamve Liberi ibi vocat, fidem υsram catholicam ; ergo non secundae, 1ed primae subicripsit. Prob. II i. ex Hilarii fragmento, ubi narrat, Perfidiam apud Sirmium doer tam , quam d cit Liberius catholicam a Demophilo sibi expositam, conicripsisse Narcilium , Theodorum d c. aliosque Urientales atqui secundam Sirmiensem Occidentales edidere, ex Socrate a) et ME. b) , qui addit, Antiochenam Synodum Arianam ea de re Ursacio, α Valenti gratias egisse , quod Occidentales recte sentirent .
ergo occi II. In Episcoporum catalogo non extat Hostus , Potam ius, nec Herminius, qui 1ecundae Sirmiensis krmulae ex Hilario et Sogom. fuerunt auctores praecipui . III. Sirmiensi secundae subscribere non poterant , nec Theodorus , qui decesserat biennio ante, nec Eudoxius, et Cecrops, qui ab an. 347. Sirmio aberant; ergo dcc. Huic Numento non aliter responderi posse fatentur Petavius , et Dupinius, nisi horum ephcoporum nomina ab eo fuisse adje ta, qui Hilarii
excerptu coniecit . Atqui hujus additionis nec cauilam nec auctorem proferunt , neque ea de re vel unum laudant Vetusium coclicem ; ergo perfidia a Liberio subscripta non est secunda, sed prima Sirmiensis , et fallitur Blondellus, et Pe-tavius . Fides enun tot Epitcoporum suffragio signata non ea est, quam exhibuit Demophilus Arianorum princeps, qui sane bla1phemiam Hosti in praejudicium Ariani do malis non mutilasset. Deinde Liberius ipse tellatur, integram Elihesim te luscepisse in nullo contradicens. Linerius ergo alicui Sirmienti fidei suscit plit; atqui non iecundae , ergo primae.
399쪽
Lra. VIII. Drss. II. Ap. II. . Dices: cur emo Dena hilus Uyque Ariam omeusanae sormulae sibi contrariae lubscripsere ὶ R. Id Omeusianorum praepotentia factum esse , qui summa gratia pollebant apud
Prob. IV. Narrat Metomenus, Anomaeos salso sparsisse, Liberium reprobasse omouson, et Filium Patri assi alla dissimilem. Sed Anomaei hoc falso non sparsissent , nec Liberius iis dixisset anathema, si secundat formulae subscripsisset; ergo &c. Prob. V. Subscriptio secundae formulae Liberium ab exilio non revocasset, imo Imperatoris et Omeusanorum odium in eum concitasset , eam quippe execrabantur ut contine
tem Arianam perfidiam a) ; ergo &c. Ob. I. Hilarius in Fragm. ait, Liberium obsignasse Simmiensem ; ergo secundae formulae subscripsit . R. neg. c L. Constat enim ex prob. III., hare verba accipienda non esse de bla phemia per Ostim, oe Potamium scripta b). Ob. II. Soetomenvs l. 4 c. I 3 narrat, Liberium coactum ad confitendum, Filium non esse Fatri omouson ergo & luet. dist. ant. Subscribendo vel primae formulae , quae reticet omousion , vel Antiochenae, quae illud reprobat in sensu S belliano, conc., subscribendo secundae Sirmiensi , nego. Ob. III. Liberius probavit Elthesim, qua iperabat suae sedi restitui; sed haec est seeunda Sirmiensis ergo &c. N. ne3. min. Si' enim secundae subscripsisset, non gratiam, sed odium Imperatoris, et Omeusianorum sibi conciliasset o. . Ob. IV. Liberius suppressit omninon ; ergo &c. N. dist.
Ob. V. Liberius Athanasium damnavit ; ergo Arianis adhaesit. R. dist. ant. Damnavit ob fidei professionem, neg., ob. crimina ab Arianis confidia, nimis credulum 1e lyraebe
Ob. VI. Hieronymus . & Hilarius ut haereticum damnant Liberium , ergo &c. I t. neg. conti Cum enim Liberius primae formulae subicripsistet , in qua Semiarianqrum fraus latebat , et Athanasium damnasset , vi ius est Arianis favere, licet veram fidem profiteretur . Deinde cum Photini haeresim improbasset , adeoque salso ab . Anomatis spargeretur, a Liberio proscriptum elle omouson , nir mirum quod
400쪽
3M DE TugowGIcrs DISCIPLINIS . Hilarius hoc rumore deceptus, ter in eum dixit anathema ε
Hosus aetate , ac fidei confessione clarissimus Nie'nae Synodo adfuit, atque Arianorum insidiis in exilium
pullus, ab Imperatore Constantio revocatus est, ut vel 'i, vel 1 ponte haeresi consentiret, quippe magnum inde fidei 1uae putabat praesidium esse accessurum . Sirmium ergo venit invitus centenarius aetate . 7 leucarum itinere fessus, eorum fraude, qui tanti Amittitis senectam male exercitam habuere , ut narrat Socrates i. 2 c. et Theodoretus l. 4 c. 6.
Quaeritur ergo, an Arianae blasphemiae subscripserit, an respuerit post lapsum, vel in impietate decesserit Sit ergo PROPosmio I. Hosius tormentorum vi Arianae impietati subscripsit. Prob. I. ex Hilario l. de Syn. , ubi memorat blasph miam per Hosium, et Polamium conscriptam ; er3o ete. II. Socrates i. 2 e. ῖI 'ait: Plagas, s tormenta heui inferebam , unde oe necessitate coactus consensit, edi subscripsit . Eadem habet Theodoretus l. 4 c. Ainanastras in sua Apol. ait, quod Hosius ob illatas ipsi multae plahas cesserit ipses Arianis ad horam. Vide alios plures apud Baronium ., qui ad an . Christi que . ait, Hosii lapuam alios omnes superasse casus is opp. Aguire' a) . Hossit casum dubium esse constat, I. quia Senis oculi ealigaverant, & meritis deliquium passus fuerat; ergo &c. II. Athanasiuς b meminit tantum Hosticommunionis cum Ursaeio ac , alente ; ergo &ρ. III. Hilarius procul a Sirmio aberat ; ergo fhlso rumore decepto est. Nam blasphemiam ab Hosio conscriptam esse 1cribit Sirmii 3 atqui Hotius Ursacio ac Valenti diu restitit ; emo Arianx impiam confessionem iam paraverant , quam Horii nomine circumferrent. IV. Hosius levius peccavit Liberio, non enim damnationi Athanasi consensit, ut fecit Liberius: sed is ata
errore excusatur ; ergo & Hosius . .
R. ad I. neg. ant. Nam Hosi ad tempus invicta constantia ostendit eum non mente, sed corpore laborasse. Ad II-neg. cons. Fatetur enim Athanasius in sua Apologia, ad horam Arianis illum cesse . Ad III. neg. cons. Cum enim