장음표시 사용
531쪽
eodem luto hartisse Stoicos omnes , ait La tantius, Germanos Appianus , & Indos Jultus Lipsims . Plato etiam a
animas revolvi post mortem censuit ad corpora bestiarunt . Tandem Manichaei eodem errore imbuti sunt, teste Aug. . . 'Nol. II. Platonici quidam , praeter tranimi rationem , defendunt etiam animarum reditum ad altra , non tamen conVeniunt, an eXalto anno magno debeant ibi remanere, an infinitis revolutionibus iterum ad corpora redire. FRo post Tio I. Non datur Pythagorica metempsycosis. Prob. I. Script. Eccl. I 2. R ertatur pulυis ad terram suam , spiritus redeat ad: Deum . Atqui non rediret ad Deum, si in aliud corpus migraret ergo tic. II. Ap. ad Rom. ait: Infelix ego homo , quis me liberabit de corpore mortis ,
hujus P Et ad Phil. I : desiderium habens dissolυi,s esse cum iChrbio: sed p ,sita metempsycosi , esset transitus de corporqmortis in aliud ; ergo &c. - ' . . Prob. ΙΙ.ratione. I. Ex Irenaeo c . Nerno enim reminia scitur eorum, quae in alio corpore gessit ; ergo occ. Ρl tonici , animas , priusquam intrent in corpora , oblivione potari. Sed puerilis elusio. Si enim oblivionis poculum potes romuitim obliterare memoriam, hoc ipsum unde icis , o Plato, cum si nune in eorpore anima tua st Sic Platonem perstringit Irenaeus loc. cit. II. Si permixtio corporis posset praeteritorum delere memoriam, dum quis e lbmno viqilat, non rem iniiceretur eorum, quae vidit ita somniis, sed noc experientiae adversaturi ergo &c. III. Licet corpus animam aggravet , non efficit tamen , ut substantia cogitans omnem reminiscentiam deperdat ; ergo &c. Vide Iren. loc. cit. II. Ex Tertuli. de An. Si animabus ea corpora d
PUtantur , quae eorum meritis congruunt , e. g. Porcorum
immundis, Asinoriam socordibus, debent ipse etiam suorum scelerum reminisci, quibus tali ςorpora meruere; atqui ne-mo torquetur consci eutia praeteritorum se torum ergo &c. III. Ex Atig. I. Homo est imago Dei in anima hominis potissimum sita atqui posita metempsycosi , etiam corpora brutorum essent habitaculum animae ; ergo etiam bruta essent imago Dei , quod absurdum eli . Non enim dabit Deus imaginem fuam caui, oe porco , ait S. P. in Ps. I 6. II. Iumenta , quae hominum usui deserviunt , absque ulla crudelitatis nota vapulant, onerantur, mactantur: at posita
532쪽
3ix DE Tullo Looicis Discipi mismetempsycos, iumentis honos habendus esset ; ergo&e. III cum Manichyei , et Indi docerent, in minutissima animal
Cul a , ut pulices &c. animas non revolvi , initat ib. S. DCur autem in vulpeculam revolυi anima humarea pugit, e non misit in mustelam ' cur in murem non potest , in astra in muscam, in cimicem, pulicem pervemre λPRopos ITIO II. Non datur Putonica revolutio. Prob. ex Aug. Io de C, D. 3o Ia c. ao. Anima purgata, et beatitudinem consecuta , juxta Platonicos , revoluti saeculis ad secundam vitam redit, optione cuique proposita ut corpus eligat , quod lubet , g. anima orphei corpuCychni, Ajacis Leonis &c. , ut ait Plato in Phaedro. et alsui absurdum ei l in ea vita desiderari corporum labem , c nde ad tua remeare , tamquam hoc agat summa prematio tit inquinario requiratur , ut ait ibi Aug.; ergo &c. II. An mae iuxta hanc doctrinam numqnam beatitudinem consquuntur , cum sciant , se iterum ad terrenam calamitates redituraς, aut, si ignorant, beatae esse non possint.
Opp. Matth. ii de Jo. Baptista ait Christus , ipse
FI-; ergo Eliae spiritus revolutus fuerat in Joannem. ΙPs. Deus dat escam pullis eo orum indocantibus eunatqui non invocarent corvi Dominum , nisi in eos anintransmigrassent; ergo &c. R. ad I. neg. cons. Rogantibus enim Levitis , an is esset Eliaqὶ respondit Io : non sum ergo figurate, non Prprie, Joannes est Elias. DPraecursoris adu rtas, i Aug. Ti . q. in Io., Joannes est Elias , quod enim ille primum adventum , isse ad secundum erit s proprietas personae, Joannes Ioannes , Elias Elias . Ad ΙΙ. neg. mPulli corvorum Deum invocant metaphorice, crocitando , lde vertit Hieronymus , Filiis corvi clamantibus , non syrte , ut homines solent.
De proprietatibus primi hominis.
P Raecipua primi holpinis proprietas est imago Dei, q
praeter substantiae intelligentis naturam, dona Virtutdi gr*tiarum munera complectitur : deinde originalis j vii gratia actualis, immortalitas, libertas , dc natura: Pr aget
533쪽
Lra. XII. DIss. II. CAP. I. 313. C A P υ Τ Ι. De imagine. Dei, Originali ius ia .RAtio imaginiis requirit, ut rem , cuius imago est , peculiariter repraesentet: eaque ex Augustino in anima 1ita est, tum in amore Virtutis, innocentia, 3 institia &c. PROI'osi TIo I. Homo ad imaginem Dei secundum animam fastus eii , idque intellectum , voluntatem , & arbitrium complehtitur. Prob. I. Scripturis . Genes. I habetur , hominem ad imaginem Dei creatum esse, ut praeesset pisimus maris oec.: atqui homo praeeli animantibus , non viribus corporis , sed animi facultatibus'; ergo &c. Prob. II. ex Aug. f. 24 contra Faush a , qui ait , Deum hominem ad imaginem tuam nou fecisse, n-s fecunaum id , quod interius ese rationale e& l. 7 de Triti. Trinitatis imaginem in qnima , eiusque
intelleEtu, & amore expressam demonstrat . Prob. III. ratione Augustini , . qui l. 83 q. 3r ait , inter creatu S, qua sapiunt , Deo similitudi ne proximi sunt , cum aliae aut non cognoscant, ut bruta; aut non vivant, ut lapides. Ex quibus sequitur, I. Angelum peculiariter ad ima inem Dei fuis-1e creatum. II. Etiam mulierem : nam I. Geu. habe M , ad imaginem Dei creaυit illum , mastultim O Meminam cremmit eos . III. Hominem peccando imaginem Dei peuitus non amittere, quia in eo non extingillitur lumen rationis ,
nec perit libertas. IV. Hominem ad Dei imaginem factum dici , ut di ili requatur a Verbo , quod est persediissima divinae substantiae imago, sed facta , non genita. ΡRoposiTIO II. Imago Dei etiam gratiarum dona comis plectitur. Prob. I. Script. Apost. ad Eph. 4, et ad Coloss. 3 hortaturnos ad virtutes, ut spiritu renovemur Aecundum imaginem
Dei; ergo praeter naturam , quae imago Dei est n turalis , extat in nobis per gratiam imago supernaturalis , qua niti Dei nominamur , A sumus . Prob. II. ex ΡΡ. Irenaeus l. 3. ' ait : Imaginem haberi in plasmate , smilitudinem vero assum per lairitum. Hieron. ad 28 EZecia. ait , Dei similitudinem compleri in baptismate ; contra Adim. ,
in diιectione inimicoram ex Matth. 3. Bellarminus c. 2 de Gr. I Hom. uo at , imaginem ad naturam , similitudinem ad virtutes pertinere . 'ob. III. ratione . Nam similitudo addit ad ratiosiem imaginis rectitudinem, ac pei lectionem , Tom. I. i k diu t
534쪽
sr4 THEOLOGICIs DisCI LINis quae in homine eli ordo dilestionis, adeoque peccando, non imaginem perdidit homo, ted similitudinem . Peto post Tio II. Adam cum gratia sanctificante productis est: id tamen ab Eccl*sia non est definitum. Prob. I. pars ex lib. IO. , ubi de gratia Angelorum sermo est: producta namque ibi argumenta sunt homini, Angelisque communia. Ad hominem peculiariter ipeltat locus Apost
ad Eph. 4: Induite ramum hominem, qui Iecundum Deum creartis est in iustitia, -; ergo &c. Accedit Trid. Syn.,
quae tess. 3 can. I definit, primum homi m , per peccatum , sanctitatem, . iusitiam,m qua conseitutus Derat , amisi N. Est etiam naec lententia Augustino, aliisque PP., & rati
ni conformis, ut cit. loco probatum est; ergo &c. Prob. II. pars contra nonnullos, qui hoc ad fidem spectare put ni ou allatam Trid. Syn. definitionem. Verum aliudes creatum esse in fanflitate, aliud in ea co=siturum'. Construi enim in ea potuit Adam post creationem ..., unde lisue PP.COM.Trid. sudio voluisse abstinere a definienda quaesione .nter catholicos dissutata, an homo fuerit creatus in gratia
Haee Estius in a dist. 23. Addit Juenin , Synodi iussu fuisse
deletam vocem conditum, quam illius canonis editores inseruerant. Idem testatur Pallavicinus l. 7 Hist. Conc. Trid. 1 o. Nec Dbstat Arauxicanus can. I 4, quem urgent Bellarm. , MBellellinam verba illa, natura humana , etiam si in illa in-regritate in qua co ita est , permaneret , nullo modo seipsam,
Creatore suo non afuisnte , servaret , necessiitatem tantum gratiae actualis contra Pelagianos important, argumento, ut
aiunt, a fortiori . Neque ex Aug. , aut Fulgentio satis fismum ea de re argumentum conlicitur , dum ille lib. I de lib. arb c. 2 ait, hominem perfecte a Deo conditum , iste doeFid. 24 scribit. primos homines bonos , s rectos creatos esse; D. enim Scholastici , ex iis locis tantum evinci, Adami naturam absque ullo vitio, & cum bona voluntate, & gratiae sufficientis adjutorio creatam esse, ut polset habitualem gratiam, et beatitudinem coplequi . Nulla ergo ςens a Sch lintei illi inurendi sunt.
Ob. I. Ap. I ad Cor. I 3 ait: Factus est primus homo in animam viventem , novissimus Adam in spiritum vivificantem, ergo Adam sine gratia, Christus in sanctitate et justitia ere ius est. II. S. P. a de Gen. 8 hoc testimonio probat, tunc spiritalem Adam esse factum, cum in beata vita conseittitias praeceprum perfectionis accepit , ergo &c. III. In Quaesti N.
Test. q. I 23 negat, Adamum Spiritum anctum in sua condi Mone accepisse; ergo &c. '
535쪽
ad I. dist. ant. In animam viventem, id est in corpus ani male vita preditum, sed natura mortale, licet non moritu-xum , nisi peccasset, conc., idest absque gratiae donis, et re- Etus perfecitone naturae, neg. In eo ergo, ait Aug. I 'de C.D. 23, auod scriptum est, factus homo in animam viυen-rem ,-ιuit 'o s. intelligi , corpus hominis animais ; spiritale autem ρηodammodo intelligenaum esse ostendit addendo ἰ nomisimus autem Adam in siritum vim sicantem; Christum H
AEnificans, qui ita resurrexit, ut mori deinceps non possit. Apost. ergo, loquitur de resurrectione mortuorum, in qua corpus, quod seminatur animale, furget spiritale. Ad II. neg. cons. Nam Aug. illud retractavit l. I Retract. Io his verbis a Nec illud Ap ., fadius es primus homo in animam viventem, β-cut ille voluit, intellexi. Hine l. 6 de Gen. ad lit. 2I opinionem de homine creato prius animali, postea spiritali im
pu nat, et eodem modo exponit, quo nos supra ex sui muμAa III. I, librum Ouaest. N.Test. non esseAug. ex Gellarmino, Alexandro, P P. Maurinis, Caveo, & Oudino: habetur enim ibid. , mundum a Deo conditum ob diaboli prφὶ-ptionem ; foeminam non esse ad imaginem Dei; Melcnii edech esse Spiritum Sanctum &c. R. a , D. Thom. in q. 93 Spiritum Sanctum: fuisse in Adam, non tamen ut est nunc in fideliabus, qui statim post mortem capiunt haereditatem. ob. II. Gavardus. Si Adam ingratia sanctificanto creatus esset, quantum ad spem attinet futuri boni, fuisset magis beatus , quam justus in statu naturae lapsae ; sed hoc estialsum ; ergo &c. II. Adversatur haec sententia Augustino,
qui lib. de corri et gr. Io ait: Erat adhuc quod eorum a Gretur beatitudini , ut magna per Spiritum Sanctum data abum
dantia charitatis oeci ; sed haec abundantia est gratia habitualis; ergo haec iis deerat ΙΙΙ. Ib. c. II habetur.' Pr gratia est, qua fit , ut habeat homo 'initiam , Frisiit s p terat e Adam eam habere, sed non habuit. IV. Ibid. ait S. P., Deum primo homini dedisse adiutoriAm , sine Po non , sed hoc est gratia altuatis; ergo &c. V. Lib. Ia de C. D. 9.
De sanctis Angelis diei mis., ait, quod caritas Dei disi ast ἰn eis; ergo in angelis malis diffusa non est. VI. Appe tiit homo Dei naturam; ergo non habuit. ad s. dist. maj. Fuisset magis beatust quatenus ignarus
erat futurae miseriae, quam poterat tuo arbitrio vitare , conc.,
quatenuq iis data sit et potestas Et felicitaς perleverantiae , neg. Cum enim justis conferatur gratia per Christum , qua et potestas, et felicitas perseverantiae donatur, quis neget esse
536쪽
i5 DR THEOLO fert DiscoLIms in homine lapsqviridiorem spem, dum non lyrtiore, sed potentiore gratia fulcitur Z Ad II. neg. ant. Non, enim ait Aug., Angelos lanctos per liberum arbitrium promeruisse Spiriturri Sanctum, sed majorem abundantia' caritatis, et plenitudinem beatitudinis , qua cadere ulterius non possent , et hoci certissime scirent ; ergo non gratia, sed gloria iis merces s iura erat , si in veritate stetissent . Ad III. ne . cons. Ibi enim S. P. discrimen allignat inter gratiam actu lem Conditoris, quae dat posse, et Redemptoris, quae dat etiam velle. Ad IV. dist. mai. Dedit adjutorium , sue quo non tantum, neg., etiam, conc. Dederat ergo hcmini bonam vo ratem , ait Aug. ibid. , in illa quippe esim jecerat , qui fecerat rectum, dederat edi adlintorium sive quo sc. Porro illa bona voluntas , ea rectitudo est gratig sanctificans . Ad V. neg. cons. Nam, cum angeli mali a bona Voluntate sponte defecerint, non habent charitatem habuerunt tamen ex Aug. , quia simul ac saξti sunt, amore, cum quo fadti suot, Deo adli ferunt. Ad VI. neg. cons. Nam gratia sanctificans non efficit, quin possit homini irrepere superha praesumptio CAPUT II. De gratia actuali primi hominis. OΜnem actualem gratiam Adae innocenti Gregorium Ari-
min. denegasse, censent nostrates. Potest tamen Arim. intelligi de sola gratia efficaci, qua Adamum non indiguisse, Bellarminus, aliique opinantur. Quidquid sit de mente Ariminensis , nos praeter nabitualem , etiam actualem Adamo gratiam collatam esse, non tamen Pr determinantem, contendimus. Sit ergo Pilo posiTio I. Adam habuit etiam gratiam actualem. Prob. I. ex Aug. in Ench. c. o6, ubi ait : Justitiae retineudae non si iciebat liberum arbitrium , nis divinum adiutoritim praeberetur. Et ep. IC6 ad Paul. Natura sumana , si hi illa integritate , in qua condita es , permaneret , nullo modo Dia
am, creatore fuci non adjuUante , Iemaret: ergo &c. Et c. I Ide corr. et gr. ait: Tunc ergo dederat homini Detis bonam voluntatem. dederat 'adiutorium , sine quo non pesset permanere O c. Ubi expresse bona voluntas ab auxilio sine ρtio secernitur ; ergo &c. Prob. II. ratione Augustini. Sistit oculus fanus, ni s cav dore lacis adjuttis , non potest cernere sic homo et ioin ter s
537쪽
Lin. XII. Di s. II. C A P. II. III test visere. II. Habitus , ut exerant actus, sunt excitandi;
ergo et habitus charitatis. Hanc . a qualem gratiam Adami quidam in sola mentis illustratione coni ituunt . S. P. Aug. contra Pelag. gratiam Christi praedicat, cui tribuitur bona voluntas, san Et a delestatio, et talis inspiratio dilectionis , ut cognita sensio amore faciamus . An vero Deus hanc dilectionem inspiret pratin tione indifferenti, an congrua, an efficaci ab intrinleco, controvertitur inter catholicos, Nm postremam sententiam ad mittimus , ita tamen , ut in hoc ilatu etiam gratiam sumis cientem , seu inessicacem , qu .e dat vincendi virtutem , sed a duris corde respuitur, admittamu . Qui ergo gratiam victricem negant , non aliud invenire pol unt discrimen interi ratiam Conditoris, et Reparatoris; nisi quod illa mentem illustraret , haec vero etiam corda inflammaret blanda delectatione. Nos vero in eo discrepantiam invenimus, quod in hoc statu gratia praemovet ad hoc, vel illud peculiare bonum, V. g. ad orandum &c., inspiratque determinatam delectationem, quae modo effectum conlequitur, & est gratia emcax, modo frustratur , et est in emcax , seu sussiciens . Auxilium ergo Adae collatum erat illuminatio mentis, et quaedam inclinatio voluntatig ad bonum in communi. Opp. Aug. de Nat. et Gr. II ait, Pelagii sententiam , quae docet possibilitatem non peccandi esse in arbitrii potestate , utcumque acceptari posse, si loqueretur de inculpata natura pergo &c. neg. cons. Non enim sentit Aug., Pelagianam doctrinam locum habere in statu innocentiae, sed eam tolerabiliorem esse, quam in hoc statu, in quo ratione infirmitatis et concupistentiae necessaria est gratia victrix. P RoposiTro ΙΙ. Adamo ad perseverandum non opus erat gratia praedeterminante I). Κh Prob. ci Ex libris de Corr. & gr.
suam de adiutorio in statu naturae integrae praedeterminante sententiam , non solum non everti, sed Confirmari , pluribus momentis post Serryum demonstrare conatus es
Part. a de Gratia, ubi auctori nostro succenset, quod , eum in ma-κibus , oculisque non habere non posset , autbentica monumeuis a
doctissimo Instituti sui viso Isreeis
eo ignara , posthabitis ineoneussis D. Thomae principiis , ad Moliniana castra defeeerit . Id vero quam praeter rem Bertio, aliisque
nostratibus Chianolius obiiciat , ad calcem huiuste capitis planum siet , ubi illius animadversionibus
r o iamdudum per nos fuerateonstitutum .
538쪽
318 DE THEOLOGICIs DiscipLI Is Prob. ex Augstin. de correp. & grat. II, ubi habet: im non opus habebat eo ad'utorio , quod implorant si , eum dicunt o m deo aliam Iegem o atqui adjutorium , quod Adae posteri implorant , est gratia efficax ; ergo &c. N. adversarii , Adamum indiguisse hoc adjutorio , non ra- , tione concupiscentiae , sed ut actu perseveraret , & ex eapite dependentis. Sed contra est. Nam I. S. P. Aug. gra tiae medicinali tribuit , quod potentior sit , et faciat , Mi homo molit , cum aliud adjutorium Adae tala esset , Buta d sereret , cum vellet, non quo Feret , ut vellet : atquIlatentur adversarii , Adamum non indiguisse gratia medici . nati ; ergo nec adjutorio quo fieret ut vellet , indiguit . ILAug. admisit gratiam, quae dat etiam velle ratione infirmutatis; sed haec in eo statu nulla erat I' emo &c. Μai. prob. ex Aug. c. Ia ejusdem lib. Si in tanta , inquit , infimitate
issis r linqueretur Uoluntas Da , nec Deus ιn eis operaretur
Mi Gellent , inter tot tentationes infirmitate sua voluntas i a fuccumberet, ergo &c. III. Aug. ibidem ait, sancto Angelo; stetisse per liberum arbitrium , et beatitudinem in iis fuisse mercedem meriti ἰ cum post lapsum utrumque sit pratiae donum: atqui ex Augustino stare per liberum arbitrium est perie verare solo adjutorio sue quo ; ergo hoc solum adiutorium erat Adamo innocenti necessarium. Mai. prob. exe. II. Dederat adjutorium , per quod posset , sne quo noupinet bonum te vere , quod Tellet , Hae quia nsuit permanere,
e us culpa est , cuius meritum fuisset, si permanere is videto sicut feceruui Angeli sancti, gesi eadentibus aliis per liberum arbitrium, nee idem liberum afli trium fleterunt ipsi cre. Μ in. est Aug. ibid. Nam stare per liberum arbitrium non est stare
sine gratia, nam si hoc adiutorium auelo , vel semini, ciantpr mum facti sunt , defuisset , non utique sua culpa cecidit sent; adiuto tum qu pye desu set, sine quo manere nou pesssent; ergo stare per liberum arbitrium in stare cum adsut rio siue quo, seu gratia versatili .
Dices cum Boucat: hoc argumentum nimis probat , nam sub gratia etiam instrici quilibet stat per liberum arbitrium , nec ea infert necessitatem. II. Adam per Augustinum ha-huit gratiam magnam , sed dio em ; ergo &c. III. Trid Syn. ait, liberum arbitrium dissentiri posse; ereto &c. aa I. neg. ant. Licet erit m stet sub utraqu' gratia libertas, gratia tamen primi hominis erat adiutorium , sue quo stare non posset , nunc autem est adiutorium, quo fit , ut velimus . Ad II. R., hanc gratiae disparitatem in eo sitam en
539쪽
Lrn. XII. Drss. II. CAP. II. Isse per Amstinum, quod per illam habeat homo iustitiam ,
s velit , secunda vero 'tus potes , qua etiam fit, ut velit ἔ.eneamus ergo hanc disparitatem . Ad III. S. Tridentinae Synodi canonem contra Calvinum statuisse , liberum arbitrium non esse inanime quoddam, nec mere passive se habere , nos vero sub gratia etiam vi 'trici indifferentiam judiacii, & dissentiendi potestatem defendimus , licet ad reprimendam concupiscentiam, quam Tri/emina Synodas etiam agnoscit, necessariam esse gratiam emcacem asseramus . r. I. Haec sententia nova est, & Iansentana,&- , vel altero tantum Auguilini testimonio de Core. & gri r horatur ; ergo falsa est. R. neg. ant. Hanc enim sententiam ex Bellarmino tuentur Scholastici omneς . Quidam in eo tantum a nobis di DCrepant, quod Adae auxilium a uale in ibi a menti; illustratione conitituunt, & gratiam Chri iti in sancta charitatis in spiratione. Nos in utroque itatu sanctam delectationem a mittimus, sed disparem; in statu innocentiae, ut posset homo perseverare, si vellet; in hoc statu, ut velis: nam Adae
voluntas illustrabatur, ut videret, accendebatur, ut amaret, ex Augustino I de C. D. I . Ad II. neg. ant. Nam damnata doymata nobis, nisi impudenter, obiici non possunt, cum non dicamus cum Novatoribus, vi stricem delectationem trahere liberum. arbitrium inevitabili necessitate, neque gratiam semper tali impulsu voluntatem impellere. ut nunquam homo dissentiat. sed gratiam inessicacem, α liberi tis indifferentiam in statu. naturae tresae defendamus . Ad ΙΙΙ. neg. ant. Etsi enim in lib. de Core. & gr. magis perspicue tradidit S. P. utriusque status discrimen, in omnibus tamen operibus contra Pelagium ostendit , necessariam esse fratiam Christi etiam ad impertiendam earitatem, ut in li-ro de Gratia Christi, de Pepc. mer. , de Sp. &lit. &e. ob. II. S. P. de Corri & gr. 1 et ad Omnes spectare ait illud Ap. Qui gloriatur &c. : atqui Adam gloriari potuisset, quod a se haberet perseverantiam ; ergo &c. dist. maj. Spectat omnes eodem modo, neg., direris modo , conc. Pertinet ad innocentem , quia habuit a ut' rium 1 sne quo c., unde si stetisset , gloriari debuisset in Domino, a quo illud accepit : spectat ad lapsum, qui a gratia habet, ut perseverare possit, & velit ; quare neg. min.
et cons. , et retorqueo artumentum . Ut enim gloriari non
possit homo, se in hoc statu habere illud robustum libertatis arbitrium, in quo conditus est primus homo, virt*σ
540쪽
a O . DE THEOLOGICIs D pCrptivis infirmitate perficitur: quae viri yὸ vis ut qui gloriatur , In Domino glorietur ait Augustinus loco citato; ergo Apostoli dictum in hoc statu peculiarem vim habet . quia gratia Christi non solum dat posse , ut in Adam , sed etiam velle radeoque non eodem modo ad utrumque statum spectat . Nam in statu innocentiae evincitur necessitas adiutorii sene quo . in hoc statu adiutorii quo, sive gratiar victricis : nam,
si illud in hoc statu iussiceret, posset infirmus gloriari i) ,
se nempe habere virtutem, quam perdidit Adam. Ob. III. Angeli sancti habuere maiorem abundant om caritatis ; seὸ haec est perseverantiae donum ergo&c. neq. min. Illa enim maior abκndantia non est donum perseverantiae , sed praemium , quod merito. permansionis accepisso sanctos Angelos , docet ibidem Aug. -- geli enim, etsi beati erant, erat tamen quod eorum addere-
r i Instat Chignotius. Si Adam actu stetisset per liberum arbitrium solo adiutorio sue quo suffultum , partim in Deo gloriari potuisset , a quo acceperat posse , partim. in se ipso , qui operam suam innata sua libertate ad standiam contulisset: imo in se potiusquam in Domino gloriari debui Diet , quo praestantius est stare , quam posse , quorum prius a e , posterius a gratia habuisset; ergo Sc. A. neg. seq. Nam actualis Adae perseverantia in eo casu ,
non ab innata illius libertate , ut perperam conteredit Chignotius , sed . a aratia antecedenti originalis iustitiis repetenda esset , quae quidem non fuit in Adamo natu-νalis conditio , ut Bajus effutiit , sed indebitum bene' tum , de quo in Deo uniee stloriari dehuriet . Cerne si Adam eondirus esset sine oriainali iustitia , non potuisset absque e caei adiutorio actualiter
Perseverare . per eam tamen li
berum hominis arbitrium ita perfecti tin est, adeo sanum & robustum evasit, ut seso versatili adiutorio ad actu perseverandum indigeret , non adiutorio essicaci, quod implorant ss. eum dicunt , Ientio se. Si ergo Adam actu stetisset, nee partim , nee ex integro in se gririari potuisset: non enim stetisset ex vi innatae fuae liberta sex, sed originalis iustitiae virtute, quae donum Dei est , atque adiutorium , sine quo nullo modo stetisset ρ nihil itaque a se , totum a Deo accepisset . Nunc autem gloriari quis postet in seipso, si originali iustitia destitutus, fractis viribus , ct coneu piseentiae fluctibus undique iactatus id prae stitisset , quod primus homo in
tanta non peccandi facilitate non
praestitit . Haee si sedulo ab iis
perpendanrur , qui velint non ad praeiudieia animum reυocare t lubet enim et . adversarii vel his uti
multa ne contentione opus haberet ,
ut clare perspiciant, etiam in Ra tu iunoeentiae bule Apostoli sato , qui alori attir tit illud Aiae.