장음표시 사용
541쪽
LIB. XII. Dis s. II. CAp. II. 32 a 'tur keatitudini , ait Aug. ibidem , domer viam fi mdinae beati
tudVnis Pleuitudinem , Namquam praemium ipsius permansiouis acciperent , ides, ut magna per Spiri L data abundantia ca ritatis cadere titter us Mon poIsent. ob. IV. cum Boucar. Adversuur haec sententia sacris litteris. Nam Jerem. 2P habetur: A licabo eum , accedet ad me. Erech. 86 : faciam, ut 3n praeceptis meis ambκ- letis , ' operemini. 2. Deus est, quν operatur in n his Delle perficere pro bona voluntare , et I ad Cor. I 2 1uemo potest dicere Dominus Jesus, nisi in Spiritus: atqui apinplicare aliquem, facere ut ambulet , ut operetur , ut Velit&c. est illum enicaciter promovere; ergo &c. N. neg. anti Haec enim loca de homine lapib accipienda 1 t. Ieremias enim ait, obdrecam cicatricem ruam , Ο a υulneribus tuis fanabo te ; atqui nullum erat vulnus in statu naturae integrae, ergo &c. EZech. vero ait , auferam cor lapidetim de carne vespa d atqui primus homo in iustitia creatus est ; ergo Nae. Ad Phil. monet Apost. , ut cMm tremore DIutem operemur ἰatqui in eo statu non erat metuς; ergo &c. Locus vero I 2d Cor. Ia urget pseudin prophetas, qui non confitentur Dominum Iesum, unde evincitur eos, qui prophetarunt de Christo, fuisse Spiritu S. amatos, adeoque non est ad rem. Ob. V. Aug. l. 3 de Tr. 4 ait , omnia , quae fiunt per corporales motus, operari a Deo. H. L. I et de C. D. 9 ait, voluntatem , qua Angeli sancti meliores facti sunt, eos non habuisse, nis operante adjutorio ereatoris , quod repetit Ep. Io6 c. I I ; ergo &c. R. neg. cons. Deum omnia operari ,& sanctis Angelis bonam voluntatem inspirasse, non negamus ; negamus tamen in ea perseverasse per gratiam emc cem: non enim omnis gratia praemovens ost victrix , alias . non daretur auxilium inefficax ab efficaci distinctum , quod est haereticum ; hinc S. Thom. I. 2 q. Io9 art. IO ait , qUod 'homo in primo statu accepit donum, per quod posset, non
Ob. yJ. Boucat. Prima motio a praecedere debet motum mobilis; ergo &c. II. Deus est prima caussa univertalis; sed talis non esset, nisi operaretur & velle ; ergo &c- III. Ex D. Thom. Deus caulla est, non solum Voluntati sed etiam volendi; ergo &c. IV. Non salvatur ratio primae causi, per solum concursum simultaneum, qui non in caussam innuit, sed in effectum. U. Omnis caulis secundae ope- ,
ratio ca) Es D. Thom. i. 3 c. Gent.
542쪽
ratio in Deum refundenda est ; eigo &c. J . ad Ι. neg. cons. Nam in nostra sententia Deus esset
primum movens , praecedens morum cuiuisis mobilis ; etenim, praeter naturam , et agendi facultatem, quam confert, etiam adiuvat, ut possint operari. Ad ΙΙ. neg. min. Nam,
minis sicut universalis motor ad bonum in communi, or suae hac uniυemali motione homo non potes Hiquid velle ; ergo Deus est caussa universalis, et operatur etiam velle, quare nus voluntas creata vi hujus genericae praemotionis sese determinat per rationem ad volendum hoc, vel illud bonum, ut ibid. docet S. Thom. Ad ΙΙΙ. neg. cons. Cum enim ne universali motione homo non myt aliquid velle, non solum voluntas, sed etiam volitio a prima caussa repetenda est. Ad IU. neg. cons. Nam , praeter concursum , Etiam Pram otionem agnoscimus, generalem in statu innocentiae et specialem in hoc statu. Ad V. ne . cons. Constat enim. operationes nostras in Deum refundendas esse . qui volunt tes nostras ad bonum Vel generaliter, vel specialiter praem vet. Scio nonnullos moleste ferre, a nobis ita dividi ρω- tiam , quae vel tunc primo homini data es, vel nunc omnibus datur , ait Hil. ep. ad Aug. 226, sed hoc discrimen accepiamus ab imo Augusti . .
ob. yΙΙ. idem Boucat. Habuit Adam gratiam habitualem scientiae, ac virtutum plenitudinem, summum amorem &α; ergo habuit gratiam praemoventem , eamque enncacissimam. R. neg. cons. Ex quo enim Adam fuerit tot ratiarum muneribus cumulatus, non indiguit ad perseveranum adiutorio efficaci . Deus enim Adamo, utpote tot d nis fortismo, permist facere , quod vellet; Adam enim tau a utorium , quod desereret , cum vellet , m in otio permaneret , s vellet , non quo fleret , ut vellet . Ait Aug. de Corri & gr. c. II.
n=bus m c. II IZ de Corri Eri Augustinianamae gratia Adae fententiam non infirmari.
infrinlaea r atque ilIa quidem es actis au=benticis releberrimae Con gregationis de Auxiliis : haee au
rura extrinseca dici possunt, alia
543쪽
tem ex pluribus Augustini ineis ex eodem lib. de Corr. & gr.depromptis petuntur . Sit ergo Prop. I. ex Actia Coneregati nis de auxiliis ostenditur, ex Augustini locis de Corr. 9 er. Rugustinianam de straria Adae senistentiam firmari potius, quam infirmari. Prob. t. ex denuneiatione disputationum, quae in ipsa Congre-paraone discutiendae erant, quam Paulus v. edixit. postquam die a 6 Senrembris hanc controve si mreas- sum piit, quaeque ex Setryo ipso l. 4 Hist. Constrestationis de Auxit. E o ita se habet: Futurarum Linsputationum areumentum per fiere- rariss Co restationis Theotvis δε- ωiantiari d e 26 Sept m is r Deus sua Micaei gratia moveat hominis volunta em ad a tus Itaberos bonos , non solum interius findendo , invi ando , excitandis , aut aliter moraliser attrahendo, sed etiam vere , ' actiυe , prostris, saIυa tamen humana Iibertate 8 Ee
aliquibus Iasticis physea praede-
ereminatio dicatur 7 Ex eo autem ridistis disputationis themate con-
eludit Serryus , in boe uno stetisse
contrisessae summanre num gratia
cax' alterum, vero de pisseae prindeterminationis voeabulo ad gratia υιctrisis enereiam exprimendam Nissurpando , aerestione rantum , fi veluti de mera quaesione nominis modo νee ipsa foret in turo , t -ctatum esse . De stratia itaque prese , s ab intrinyeo esseaei novies ex instituto disputatum est . Ex quibus evincirer , merdio a saera Congrestarione sta utum esse, per flendum in sententia de arati a seipsa egeaei , non ovianti,tis
ex adsessio productis c a Minniano
Theolom Ferdinando Bastida 3 te . simoniis s. aueustini de Core. e
fieaci gratia moveat bominis υoIMutarem se. Cum enim Serryo teste, in eo posita esset totius controversi e summa : Num sci ieet gratia eae se esset , s ab intri reo esseas satis liquet ex productis a Moliis niano Theologo . Augustini loeis
potius firmari hane sententiam, quam infirmari: praesertim in A
gustiniano , imo in ipso Moliniano systemate , in quo graria A.
innocen is non fuit praedeterminans , sed in eius libero velinquebatur arbitrio , quippe tales vires labebat eius υoIuntas, sine ullo
fuerat institia a peeeafo , o nihil ei ex seipso eoncupiseentialiter re ste-ae , ut digne tanta bonitati , ω bene agendi facilitari perseverandi eommitteretis arbitritim, ut eadem e. at de Corr. & gr. a Chiis
gnolio producto asserit Augustiis
nus. Si ergo Adae innoeentis arbitrio gratia commissa est , quia nihil ei eoneviseentiali re rene bar, quis non videt , homini lapis , in quo caνο eoneupiseis a versius spiritum , validiori adiut
rio opus esse, quo camis volunt tem contraria coneupiscentem voluntate spiritus vineat vi loco eiatato tradidit s. D. his vethis : Nune vero, pqstquam ess illa magna pre-eati merito amissa libertiis , sanctis suis non DIum Ain Deue adiuromium, quais primo bomini dedis , sino θυο non possint perseverare , s -- sint , sed in eis etiam oper tur, πτ
Ex quibus te aravitur et Adaismo intesm , ex laudatis Augustini
Ioela non opus fuit adiutorio effie ei, quia nullis concupiscentiae fluctibus iactabatur; ergo homini Ia-
544쪽
o, cuius per mecatum est saucia- minaure , quam nullibi , nequi in voluntas , & caro renetistiscen- in s electis a Chignotio locis merialiter resistit ere. , necessaria est morat S. D. , commode exponi gratia ab intrinseco efficax: ergo posse , post Bertium &c. te spon- ex productis Austus ini locis de Corr. & gr. Augustiniana de gratia ex sese efficaci sententia non evertitur sed confirmatur , ut a sacra Congregatione fuit definitum . Hinc sequitur magis premi adversarios in Aoqui inensium quam in Thomista uai syilemate : in eo enim ex ipsis eorum principiis , fitque , ut ita di eam , gladio suo iugulantur . Quid enim huic argumento Moliniani reponant, quod cordato Theologo satisfaciat, plane non video . Coguntur enim
ex prodi his a se Augustini locis utrilisque status discrimen agnoscere ; atqui admittunt ex suis principiis in statu naturae in eurae gratiam versatilem ; ereo efficacem in hoe statu gratiam ex iisdem Augustini locis, velint , nolint , coguntur admittere e alias nullum omnino foret ab Augustino
saepe laudatum status utriusque diis
Iam vero opponant Thom istae , ct Chienotius sententiam suam de hysica praedeterminatione in quouibet statu ad quemlibet actum ,
ut putant , necessaria . Reponent
Medistae, hane loco eitato ab Au-pustino refelli , nee solum a Ian-
senio , quem audasser , atque iniuste eam ab A tisini sensibus νemotissimam pronun asse, seri bit Chi-gnotius , sed a Nori fio vitam , Lupo , Bertio, a Maurinis Patribus, S ab Avaustinensibus ferme omniis hias repudiari. opponant iidem Dr vi Thomae doctrinam , perpetuis c ut Chiancilii verbis utar e1 dein Aueusini prineipiir constituram ; eam de penerali praemotione, non vero de speetali ac praedererindere poterunt Moliniani Theologiis Cumque in utroque statu gratiam praedeterminantem ex titulo depe dentiae invexerint D. Thomae discipuli, sub mola generali praem tione perfectissimam hanc dependentiam salvari, ostendent eum Ru-austinens bus memorati Theologie cogentur ergo Thom istae atriusque si a us discrimen ex duplici titulo, dependen lae nimirum, & infirmitatis , repetere . Uerum , nisi validiorem illam fuisse gratiam , quaeseeundo Adam collata est , quam quae primo , cum Augustino eiusque discipulis agnoscant, nil plane conscient contra solertissimos adversarios . Reponent enim eum
Bertio ipse , gratiam sve ex uno , sive ex dupliei titulo necessariam non maiorem praeseferre efficaciam, neque id gratiam reddere potentio
rem , sed solam indigentiam in f
iecto maiorem . Quis enim vel fanindo audiit, potionem med eam diisci potentiorem, eo quod in aegroto& vitam nutriae , & morbos de pellat , in sano autem afferat solummodo nutrimentum Contendent ergo adversarii , in utroque statu gratiam fuisse versatilem , seque nullus controversiae finis erit. Contra vero in Augustiniano systemate, nedum salvatur perfecti Gsma dependentia erasis secundae a prima . sed insuper gratia , quae non diffitentibus adversariis in Adami integri relinquebatur amitrio , eratque versatilis ex productis Augustini locis , esse debet ab intrin- seeo efficax in hoc statu , in quo illa maena peccati merito est amissa libertas, & sola remansit libertas , quae ad peccandum valet, ad
545쪽
bonum aRtem non valet, nisi adjuvetur ab omnipotenti bono. Quoiit , ut ex productis Aug. locis a
Ferdinando Bastida de gratia ab intrinseco efficaci sententia , ex ipsis Medistarum, atque Augustini principiis i qui non aliam , quam
versatilem gratiam ad perseverandum Adamo integro necessariam
fuisse contendunt a potius firmetur, ut a Pallibus Congregationis di Auxiliis sub Paulo V. celebrataean. 36qs. statutum est . Prob. II. ex Actis ου Congregationis ab eodem Serryo relatis, Lx quibus constat , Ferdinandum Basidam , non ut suam firmaret Molinianam sententiam , sed ut gratiam, essi cacem impugnaret, prout a Thomissis exponi eonsueverat sub physicae praedeterminationis titulo, idest , ut necessariam eatissae
secundae subordinationem tueanIur, Mi ereata libertatis ab inereata deis prudensia13a adurtiant , ut aeriam denatim actuum liturorum regnitionem Deo vindicent , celebres Au
sustini locos de Corr. gr. pro. duxisse , in quibus S. D. , ita tuum di itinctione constituta , in primo homine & in Angelis gratiam prae-
Respondit quidem hisce argumentis doctissimus Lemosus', sed
praetermissis, aut leviter admodum Aupus lini locis expens s , ad D. Thomae auctoritatem conisugit, ubi
D. ait , ii ominem in hoc satuindicete Dei auxilio dςplici ratio
ne pe. Agnovit enim vir erudi tus , cum productis a Baslida Av-pus . testimoniis sententiam suam de diυina motione applicante ipsum homin m ad operandum in illo primo statu nullo modo posse consistere, unde ait , Augustinum in iis locis constituere disserentiam later
ille non indigebat ad perseveran
dum Hio auxilio dante maiores viares, iste vero indiget auxilio dante esseaciores vires . Ex quibus id plane conficitur , quod S. Congregatio sibi unice proposuerat, nemrpe necessariam ese in hoc itatu gratiam per se essi cacem , nec sat esse versatilem , quae solum in statu naturae integrae , ubi nulla erat pugna concupiscent: e , t ussicere potuisset.
Quod vero addit Lemosus , no negare Augustinum , hominem iaillo primo statu indipuisse divina motione applicante ipsum ad operandum &c., id quidem , inpotex scopo Congrestationis alienum, qui erat gratiam per 'se essicacemio hoe statu ab Augustino viro pugnatam adstruere, neque Augustini testimoni ix consor me , qui diυί-
nam 'motionem applicantem in si tu naturae innocentii nullam agnoscit, a laud. PP probari non potuit . Reapse de tribus illis anteis cedentibus disputationibus in ea Conarest. discussis hoe judicium emisit Congregatio die a 3 Novembris Io os . : persistendum in sententia tio' obdistantibus ex adυesso productis Scripturis ... aut restinas-
caci gratia mουeat f inis voluntatem se. Caeterum de physica praemotione ne verbum quidem
Constat ergo, S. Conpreg. nil aliud in iis disputationibus probasse , praeter ea , quae sibi proposuerat
definienda , controveis am nempe
de gratia ab intrinseco efficaci :proindeque aliena ab hoc scopo Lemosi argumenta consulto praetermisisse.
546쪽
aventus pP. . ut d reverint, persistendum in sententia de gratia per se efficaci , non obstantihus testimoniit Aueustini ; ergo probavit Conaregatio Lemosii doctrinam de gratia praed in statu
natur, innocentis . dist. ant. Probavit , auoad aliqua . nempe quoad necessitatem aratiae escaeis in hoc statu, qui erat seopus Con- e . COne, quoad gratiam Adae, de qua non erat ibi eon roversia,
Neg Solutio p.itet ex dictis . &φx ipso Congreg. Decreto supra Tela o , ubi oe Physsea praedeter inarione atriam est silentium.
O p Il Setiyus. In Bussae sp cimine extat Mut 6, in quo agitur de Physi ea praemotione ἔ ergo di haee' in eo deereto de gratiae
esseaeia comprehensa est. M. Ca
put illud non fuisse auctoritate FP. Congreg. insertum , sed privata suiusdam Theologi auctoriis late r quare in duobus originalibus illius Sullae non extat in corpore, sed extat seiunctim , estque Arma ni , unde postea desumpsit Serryus , qui illud speeimini in s ruit . dii issima φrgo fuit Con- Bregatio 3 eonsectanda Physica prae
determinatione , quam p verat a
pluribus Seholas teorum non ΠΟ-hari , sed reiici , neque eam n cessariam existimavit ad stabiliendam doctrinam de gratia per se effieaei , quam sine ipsa pptime norat salvam posse consstere. Prop. I. Augustini loca a Chi-pnoliq deprompta ex l. de Corr.& gratia Augustinianam sentenistiam confirmant, non evertunt.
Pr. In iis /oeis Augustinus ait, Deum gratiam suam in libero hominis arbitrio reliquisse et Datumia fiat se adiutoritim peferve nriae,
non quo fiereς , ut perseverarer ,
sed sne quo perseverare non posse . Talas quippe vires ιaniast υ v- Iunias , quae fine ullo fitierat inse
xu a peccato, ut digne tantae facilitari perseυreandi committeretur εrbitritim . Nune autem postquam
est illa magna amissa libersas , maioribus /onis adiuυania remansirinfirmitas. Sed ex his verbis perspicue evincitur , homini integrci necessarium pon fuisse auxilium praedeterminans ; ergo Re.
. post Alvareet Chignotius, ex laud. August. locis inferri, quod ab iis ultro conceditur 1 nem Adam solo adiutorio fine quo stare potuisse i s tamen revera perseve raster , id non solum tribtiendum
adiutinis fine quo, sed spretati a
iurorio , quois liberum adis arbi- ινιυm U perseverandum determianasset, elaue non setam posse , sed
etiam veste perseverare onruli ex . Verum in hae responsione refellenda, quam od timrum excogitaram ait ei. Bertius, quamque idem iam-
Au reiecerat , nempe l. 4. c. S. snon opus est immorarine enim actum agamus , omnia iura clamant. Itaque ad alia, quae ex eit. Aug. locis instaurat , a gumenta recta via procedamus. Ob. I. Aug. l . citato ait, Adamo datam esse solam pe,severandi possibilitarem , sanctis vero re posesbilirarem , volaentarem donaris
atqui nullini ait S D. , 'damum, praeter illud possibilitatis adiut
rium , non alio indiguisse , quo fieret, ut actu perseveraret ery dic. λ I. retorq. argum. Nulli bi ait Aug., Adamum alio indipuis se adjutorio . praerer adjur. sne
quo ergo eo tantum ἱndiguit ex Augustino. II. R. min. Nam c. II. lib. laud ait Aug. , quod Adam opus non habebat eo ac jutorio, quod implorant sincti, cum
dicunt, video aliam legem oeo. Sed
547쪽
ancti implorant adiutorium quo, seu gratiam efficacem ; ergo per Aug. Adam eo adjutorio non indiguitis Ob. II. Ideo Adam , teste Augustino , non perseveravit , quia
non habuit adiutorium , quo vellet rseverare; ergo ut vellet, &perseveraret reapse , indiguit adiutorio efficaci . Prob. ant. ex Aug. l. laud. c. ar. Fit in nobis prefane Dei gratiam non sotum posse, quod volumus , sed etiam υelle, quod po mus , quia non fuit in
homi e primo, qui , ut permaneret , Melat adiutorio gratiae , fino
Sc. M. Reg. ant. Adam enim per Augustin. non perseveravit reapse, quia noluit, nam actu perseverare in eius relinquebatur arbitrio, quo
sano , & originali iustitia exornato plane stetisset, si voluisset, Hege fecerunt angeli f., qui eadensibus aιiis pre Iibertim arbitrium , p, idem libertim arbitνium fleteqkune ipse . Ad prob. neg. cons. εδ ret q. argum. Si enim ex Ave. Ioco cit. , ut permaneret , egebat fomo adiutorio gratiae , sine quo id omnino non posset ; ergo non eg hat adiutorio quo, seu gratia 3 quae
non solum dat possο , sed qtiam
ob. III. Ait ib. S. D. , Adam accepisse a Deo posse, non velle, nam si habuisset , perseverasset r apse ; ergo non ad actu perseverandum censet Aug. Adamum indiguisse stratia efficaci , quae dat
etiam velle . R . neg. coni. Nam
ex Aua. illud posse per liberum
arbitrium sanum di robustum, originali iustitia exornarum, S ue sit ili adiutorio suffultum nullo nepotio ad actum reduci poterat, ut
de sanctis Angelis dictum est. vi
mum , tit in bono permauerer, pro ter bonam voIuntatem , indiguisse odiutorio gratiae , sne quo id omnino non posset ; ergo Rc. M. neg. ne . cons. λ retori. argum . Ut Aaam permaneret , per ARR. eg
bat adiutorio fine quo ; iud hoe
non est effieax praedetermin Α δergo &C. ob. v. Adam per Aug. ib. nomhabuit arariam , qua nunquam vellet esse malus, nou babuit inlis
severasset ; ergo &e. M. neg cons.& retorq. argum. Adam non habuit velle &c. ; ergo non habuit gratiam effieaeem , quae dat velle, sed tantum versatilem , quae dat posse: ut autem vellet in qju uitrio relictum est . . VI. Aua. ib. ait r Votismsar primi hominis fortis , or fana
in bono amplioνe non perseveraυis halens υirtutem ιiberi arb., quamvis non destituro auxilio, fine φυ. non posset perseverare ; ergo per Aug. Adam actu non perseveravit, quia saruit adiutorio , quo in illo
eons. Nullibi enim S. P. caussam non permansonis Adae relandit in carentiam adiutorii quo , seu gratiae efficacis , quod passim Adamo integro neeessarium non fuisse deis praedieat, dieens , eum optis nomhabuisse adiutorio , quod implorans sancti , eum dietinr: sentio ere. ; sed ubique refundit in liberum arbitrium , quod in tanta non pee candi facilitate deseruit, di deseristus est , cum stare pullo negotio potuisset ἐν seuti per idem lib. runt arbitriam fleterunt angeli sancti ere. Seopus ergo responsionis Aug. ibi est opponere adiutorio Adami ei Afieaeiam adiutorii , quo subventum s infirmitati voluntatis hum AE, quo
548쪽
quo factum est tit υo suras bomi- ωeeperit, non a seipso, recte di mis invalida perseυeraret pen vir- citur, non solum posse , sed api umetitem Dei, cum voltimas hominis velle, quod optimum es, & actua- fortis , & sana non perseveraverit lem eius perseverantiam , magnum rubens virtutem lib. arb. versatili donum futurum fuisse descendens a adiutorio , sne quo suffulta , per Patre luminum . Vid. not. pag. ruod actu staret utique potuisset, 427,.& not. 2 c, 2. cut steterunt reapse Angeli sin- Sunt alia quaedaim in auctore Oi. Caeterum efficaci adiutorio quo laud. , quae tamen vel quia a clis Adamum ad perseverandum indi- Bertio in antecessum fuere sis tuta, Ruisse , ex laud. Augustini libris vel ex laud. cap. de Corr. α gra- de Core. & gratia neque Chigno- tia, cujus loea cum sententia no- Iius, nec Serryus, nec ullus Tho- stra concilianda suscepimus , demistarum hactenus demonstravit. prompta non sunt, Iconsulto omi-ob. VII. Si - Adam efficaci ad- simus . Haec tamen proferre duxi-iu otio non indiguisset , habuisset mus, ut veri amatores intelinant, a seipso quod optimum est, nem- in laudatis a tistini. tesimoniispe iplum velle, & perseverare re- satis superque -esse, unde Augusti apse , a Deo autem solum posse ; rienses Iu m pQsint opinionem sub-Ergo &e. R... g. ant. Licet enim sentare, quidquid in contrarium velle perseverare in Adae relinque- post Sertyum aliosque doctissimos tetur arbitrio , cum tamen arbi- D. Thomae discipulos novissime trium ipsum sanum A. robustum , scripserit ei. Chignotius , cuius originali iustitia donatum , una tamen .exquisitissimas lucubrationes gum glatia versatili a Deo solo Theologicas plurimi facimus.
De primi hominis immortalitate ΙΜmortalitatem primi hominis non gratiae beneficium ,sed naturalem conditionem suillis Bajus effuttit . Sit itaque
PROPOSITIO. Adam ex gratia, non natura fuit immortalis . . . . / .
Prob. I. ex Aygustino l. 6 de Gen. ad lit. zo. Aliud essenim non poste mori , aliud es posse non mori , secundum
quem modum primus creatus es homo immortalis , quod ei praestabatur de ligno vitae non de consiιutione natura ἰ ergo&c. Prob. II. ratione . Cum corpus humanum elementis eompactum esset, ne dissolveretur , contervari debuit sine, ulla pugna: led hoc lupernaturaliter fit ex Augustino, scorpus animale es , titique mortale Adae immortalitatem comparat cum Vesti inentis It aelitarum in delerio , quae supernaturaliter a corruptione servat a sunt, dicens , eum deiuno vitae sabilitatem conora vel Uatem habutile.
549쪽
LIB. XII. Drss. II. C A P. III. 329.
Qua res f. An haec virtus ligni vitae es et naturalis Calmet, aliique, assirmative. Deus enim ejecit Adam
de paradiso, ne de ligno vitae comedat vir at tu aeternum, Ox Gen. 7: Uerum cum satis esset lignum vitae ea virtute ex-Poliare, non opug erat e paradiso Adamum ejicere. Quare rei pondent alii Scolastici , quibus praeivit Augustinus , negative: nam. hic satus de ligno titae mirabili Dei gratia prae abatur , ait S. D. IR de C. D. 2o . Cum enim immort litas primi hominis sit donum supernaturale , non poterat sila naturali vi cibi perenniter conservari. II. Auguli inuς occultam illam salubritatem ex liῖno vitae repetit , nou sicut ex alio cibo , qui corpus naturali virtute alimenti reficiebat; ergo &c. ΙΙΙ. Cibos paradisi fuisse corporeos , constat ex Μ Aug., qui l. 4 contra Julianum I 4 ait, se sentire cum iis, qui illud Genes. 1. Crescite 3cta fecundum sexum corporalem intelligunt; ita etiam quod sequiitir: ecce dedi omne lignAm. vobis in escam, nou aώter accipiunt, nis quia ille uterque
sexus his alimentis corporaliter utebatur, licet modo gliodam immortali. Accedit ratio . Ea verba crescite Sc c. sunt proprie accipienda ; ergo & sequentia, ecce dedi vobis tinivem, et ligna, ut sint Vobis in eicam.
interes II. An Adam perennom vitam consecuturi .esset, si de ligno citat semel comedisset Quidam cum D,
T lioma opinantur, virtutem ligni vit:e fuisse finitam , atque a corruptione ad tempus p eservasse, quo elapso , Rut. homo in vitam miritalem trausiatus esset, aut de ligno yi'tae iterum debuisset comedere. Ex quo non sequitur , eius virtutem naturalem fuisse, ut Eslio visum est , nam otiam virtus Sacramentorum eorum usu quodammodo instauratur , illorum tamen virtutem nemo dixerit esse naturalem. Opp. Immortalitas naturaliter appetitur, imo exigit ani-Πla pessetnam cum corpore Vitam , alioquin desiderio compartis suae torquereretur; ergo non est supernaturalis . t t. neg. cons Quamvis enim rationalis anima vitam naturaliter appetat , eam tamen absque supernaturalibus auxiliis alloqui non potest: hanc autem esse hominis conditionem ,
& quidem periestiorem, quam sit natura quaelibet irraxionalis, Theologi docent. Vide Auctorem. C A P U T IV. De libertate primi hominis. LIberum arbitrium est voluntas ipfg rationalis substantia quae pro lubitu suo, quod ei a ratione proponitur, eli-Tqm. I. L l eere
550쪽
T1IEOLOGICIs DisCIPLINIs gere potest, Vel rejicere. Constituitur ergo libertas voliari rate, & ratione, non tamen ex aequo : 1 ed voluntas ost isL: potestas , quae potest in utramquς partem inclinari r rati cautem vis intelligendi. qua Voluntati objectum proponit Lari& sine qua non potest libere in bonum propendex Ut
enim, ait S. P. , nemo amare test incognitum Urade propentio, qua quis natura sertur in bonum absque ductu rationis, non potest opus Voluntatis appellari, asioquin etiam bruta essent arbitrio praedita ita neque in sola ratione libero in arbitrium consistere potest. Nemo enim , ait S. P. tia Sp. & lit. sq, us potestate habet, quod ei veniat in mentem, seu consentire proprie voluntatis e se. Cum ergo ratio motum
voluntatis praecedat, in illius judicio radicem liberi arbitrii statuunt Theologi , unde ad bonum, in communi , & ad Deum visum inde non datur indifferentia judicii , nec vera libertas, quae est potestas ad utrumque. Nota, voluntatem appellari liberam tripliciter et a necessitate, a peccato, a miteria. Dicitur libera a necessitate suapte natura, unde quidquid ex necessitate ggitur, dici nequit opus arbitrii. Errant ξroinde Novatores , qui libertatem putant cum indeclinabili necessitate conssistere. Itaque
.ibertatis essentia sita est in potestate eligendi hare vel illa media relate ad debitum finem, unde a D. Thoma definitur, vis eleeὶiυa mediorum , se sto ordine sinis e quod ergo voluntas possit ad malum flesti, id non est essentia liberta- is, sed creaturae defectibilis conditio , cujus liberum arbitrium a S. Ρ. Augustino definitur: Media vis, quae vis in-ienui ad fidem , vel inclinari ad infidelitatem pote,st. Hanc libertatem habuit per Augustinum primus homo, qui
Eadem a necessitate libertas etiam in hoc infirmitatis statu perseverat, cum hoc discrimine, quod in prima conditione arbitrium erat liberum a necessitate , a peccato ; laomo enim creatus est sine vitio, & cum originali justitia; nune autem est servus peccati , nisi gratia liberetur Cum ergo ait S. P. disputans adversus Pelagianos, peccati m rito libertatem , non de liber ate a necessitate accipiendus est, haec enim etiam Post Adae praevaricationem in hominibus perleverat, sed de libertate a lege peccati, concupiscentiae. Nam l. I ad Boni f. a non absolute. libertatem periisse scribit, sed illam magnam, quae fuit in paradiso: Al. de Crat. & Arb. IS ait , semper est in nobis voluntas i hera , sed vcn semper est lona. Gratia vero Dei semper ψ ι