장음표시 사용
211쪽
vanitates vari tatum, inania scientiarum studia, remorantur, Mutinam plurimos non penitus detinerent. Plangebat Divus Bernardus hanc mentis humanis calamitatem, remoras hujustemodi vix aliquando perrumpere valentis, quin sepius, sponte sectantis, cum de se humiliter ita de gradi loquitur ' Tu quidem Domine gressus meos dinumeras sed ego lentus bis humit ascensior, fessus viator divertieula quaeras a mibi si tenebra me eom- Dperis rebendant, aut si mea fuga fiat in byeme, vel tbbatho, dum nune ad lucem, cum tempm areeptabile, si dies salutis sunt, profristi dissimulo. Me Dea. g. qui euitatu inutile, ait Propheta. Inutilia cogitant, qui mentem suam ejustemodi rebus occupant, qua parum vel nihil ad arte Dis ad nam beatitudinem utilitatis adserre possunt una uitarioselix, inquit Eustocb D. Hieronymus euitare de Domino, de reliquis noci sinas egitationemo at i . reficere. Nam invia cogitatio, ut ait Cissianus, nonsolism tu γιι, e. II sed eriam riga, ct a Deo quantumcuns dissedens , a perfecto viro im-d iis re mundissimafornicatis reputatur Quidquid rereuitat , inquit Dido. e. viis Bernardus, quod ad utilitatem tuam, e roximorum que quo mo-a d nonpertineat, ressumdum est. Et alibi: Mut nultam es momentum, quo homo nou utatur, etfruatur Dei bonitate isserisordia se nullum debet esse momentum, quo eum prasentem non habeat in m moria. Omne rempua in quo de Deo non cogitas, hoe te computes pedididisse.
II. Quantam igitur jacturam temporis istinent literati, quam vanὲ oleum, Momnem operam suam perdunt, quibus rara de Deo cogitatio obversatur, Nola cordi est inanium literarum occupatio. Beatus ille,
seris is qui , ut ales ternardus, omnia detrimevium facit, omnia aspernaturi, si qui ,rbitratμ uisercora, exinanivit semetipsum penitis, non sepatitur habita occupari, quibus novit nonpose repleri. mn ignorat ad His imaginem conditussi, His magnitudinis eoa sit neesustinet de modico eres
re, ut de maximo minuatur. Beatus homo talis, quem tu erudieris Domine, docueris eum ineumbere Soli curae te promerendi, ad magnum illud aeternae beatitudinis pondus, pro parvo laboris preti memeandum, omne studium adhibere, neglectis caeteris illi soli vacare, quod cum ipsopotest esse in aeternum. Ad hujus autem consecutionem, st dium salutis, non vero scientis necessarium est Non illud quo mundi sapientes occupantur, sed quod adhibebat Rex David, cujus omnis me
litatio Moceupatio fuit in lege Domini, in sanctissima voluntate illiu
212쪽
iis, ut per ejus observantiam semper justificatus permaneret. Hinc DEUM rogat, non ut ipsum doceat alta&subtilia, sed saluti utiliardore me,inquit, iustificationes tu, Viamiustificationum tuarum infrustine. Da mihi iuuilectum uisciam testimonia tua. In mandatis tuis exereebor, o consideraba,ias tuas iniustificationis tuis meditabor, non obliviscarsermones tuos. Considerabo mirabilia delete tua. Ait deinde didieiiudiciatustilia tua. Amandatis tuis intellexi. Tesimonia tua exquisivi. Quomodo dilexi legem suam Domine, tota die meditati mea est. Haec meditatio studium est filutis, quDd spiritus devotionem accendit, non extinguit, non dissipat, sed retinet, atq; com
Uideamus nunc quantam remoram ad caeleste bravium festinantibus inijciat, quantum a devotionis merito mentes humanas abstrahere
leat, thesaurizationem gloriae caelestis impedire studium latentiae. Nestio, an ullus ex hujus saeculi literatis Diuo Bernardo sit sanctiora audi tamen illum humiliter de se confitentem, si seriam suam deploran tem Mo,inquit, de Religione mea Oplus diligo lectionem , quam ora Medisse. tionem. Verumtamen nitaliud mandat diυivaseriptura, nisi 'eligio r. nem amare, uvisatem servire, Haritatem habere; ego autem miser miserabilis istas earra adlectionem, quam adorationem luentius o-
legere, quam missa ausculura. Expectat me aliquis volens de necessitatesua misi siqui ego vero librum aliquem aeripio. lego in eo. Irirendo amitufructus haritatis, pietaris, aspectui rempunctionis,fetus,
Missarum utilitatem ealestium contemptitionem. O quanta literati meritorum lucra sibi possunt aggregare, ut nunc potiorem vitae suae partem otios speculando transigunt, Inteli Etiam suum stientiarum studio perficiunt, negligunt voluntatem, a qua tamen vel elicite vel imperate procedere debet, quidquid pro pretiosi illa margarita a Rege Caelorum suseipitur fastidiunt orationem, inde-dinenter lectioni vacanta cum tamen haec sne illa sterilis sivi infructu sa, lene dixerit D. Augustinus Melius es orare quam legere. Iubctionibus regnastimin quid agere debeamus, is orationibis percipimus quasaluti necessariapopulamus. Orationibus nutritur anima, lectionibus excisasur. Novitsemper oratis sine lectione proficere, sed lectiomne oration rarissime. Unde nee discernipotest de Delli, quanti silmeriseuli inlaborisparum Anihilorare oesemper legere,o nunquam adforpida cientiampervenire. Mira
213쪽
scio equidem illud ejusdem Divi Augustini: Intellectus egitabundus es prineipium omnis bovi. Item illa in soliquiis eius verba, quibus ΩΓtiqese. D EUN sic alloquitur quisquis eun6rit te, diligit te se oblivisitur.
a. amat te plusquam se, relinquisse, sisenis ad te.utgaudeat de te inneos erga Domine, quod nou tantum diligo, quantum debeo, quia non plene euποla ,sed quisparum cognostri, parum diligo G quia parum dialigo, parum in tegaudeo. Scio tanto sortius ad prosequendum aliquid, trahi voluntatem, quanto clarius in eo boni, vel amabilis ratio com scitur. Novi deniq; scientiam plurimum ad pietatem ac Religionem conducere, quin imo este necessariam, ut bene dixerit Lactantius sapientia praecedit, Mili sequitur prius est enim Deum sise, οὐ
quens tolere. Neriun utiliam fili hominum cognitionem & scientiam fiam sterilem esse non sinerent speculativam, sed per illam ad praxinamoris, erga objectum suum cognitum dirigerentur,in cognoscere emsectius appeterent, ut ardentius amarent. At quia plerumque non ideo appetunt scientiam, ut aedificent conscientiam in perficiendo intelI Etii haerentes, nunquam ad voluntatem excolendam se extendentes,& quae sciunt, ad hoc sol ummodo sciunt ut sciantur, fit ut telas aranea-Sup 3. rum texant, ct aruast ora Horum,o laboras sinὸ fructu ct inutilia
opera eorum Tum quia insupervacanea plurium speculationum vanistate sensus eonu detinentur, quam opus sit ad amorem, cujus moti
vim sufficiens est Deum scire & credere sub ratione Creathris, Redemptoris, ac Benefactoris, Patrisque summe amabilis. Tenera re dc mollis est amor, speculationibus altis absorbetur potilis, quam adjuvatur. Bene Divus Bonaventura si quis hoe dictum eorde frequentaret, ὁ Domine quando te diligam i euius sesentiret experimentaliter inflammari, quamsi desecretissimis ealestibus 2 aeterna generatione Aproctisone ales egitaret. His scripturas luenter legas, inquit D. Bernardus, qua prae κλυθη erga aristum Domiisum tuam magis insummaverint inteilectum. Et D Hη s es ibi si adluandum aeredat, non querat stientiam, sed fastorem. At it/ dum scire tantum multa, non etiam inde proficere quaerimus, vim Mno quando inter laborem literarium mentem ad divina levamus, vix illum g μο unquam ab Iove ordinur, totum ei tempus impendimus nullum dev tmni, ac tot evolutis eodicibus salutaria illorum documenta nunquam vertimus in opera, vanissimi prosectb sumus. udo sapientissimum,
214쪽
sanctim imq; Idiotam Abbatem Pambonem, cui clan alius quidam
vir doctrina clarus, ut refert historia Ecclesiastica, suaderet, ut virtutis studio adderet aliquid lacratioris doctrinae, tum annuisset S. Abbas, ac Doctor in prima praelectione illuci Regisvatis, dixi cusodia vias meas ut non delinquam in lingua mea, quod primu forte Occurrerat, interpretatus esset. Heus, inquit, Pambosarmes, ei minoeprιbe didicero, inde dera essectum, tune reliqua prosequeris. Simile quid legitur de scholari quodam, qui de terra longinqua ad Theologiae studium Parisios, nit; cum prima die Magistri cujusdam, qui Matthanim legebat,scholam ingressus fuisset, explicari audivisset illud diliges Dorainum Deum tuum ex toto eorde tuo, subito surrexit exiit interrogatus qubiret cur tam citd scholas desereret respondit: nihilmihi actum es,
sed antequamplus audiam, istud volo per complere Religionem,
stea intravit, ac dilectionem Dei,quam doctussierat, sedulo coepit exercere. Paucissimi hodie tales reperiuntur. Iuni e contra quamplurimi, qui multa quidem norunt, sed tant,minus faciunt, cum sterili sua scientia per omnem vitam Deo displicent, qui, ut ait D. Augustinus, e uam nonseia ciri, sed etiam impleriisset. Ita scilicet mundistientia nos supplanta: ita Sirenes ista aures cordis nostri dolos rapuunt iti Typhus hac perniciosus sumani generis collectum in nobis spiaritum, quem accendere deberet, selet dissipare cita ducimur ad cord rum ita nos subvertit, ut cum Divo Bernardo loquar hae sapientia Super mundi terrena, animalis, diabolita, in Dasalutis, suseatrix vis Evange
re tepiditatis eius, quasse Deo Omitum praeurare. Erre nos. Vis scire quantum devotionem orationis enervent stuma literarum, s. quam importune, quoties ad meditationis quietem, aut plectra Davudica se a Musarum Choris transferunt literati, auribus eorum seni ipsarum nondum desinentes obstrepant, ab expertis haec quotidie plangentibus require. Solent literatis, prae1crtim dum divinis vacant negotiis, mirae subtilitates, faciles difficultatum maximarum enodationes occurrere, orationem ac meditationem ipserum tepefacere, omnem plerumq; laborem reddere infructuosum. Neq; mirum est, rerum quisbusvacant cogitationem mentibus ipsbrum se ingererea cum etiam aphiribus jam annis sepulta phantasmata tunc reviviscere soleant, fabularum levitates, juga nugarum, quas aliquando jam olim in stholis noeperunt Conqueritur hoc in se quidam apud Cassianum, id sprae tale
215쪽
Collat: r . tale impedimentum salutis vocans, dum sic ait mihi prater illas eve- e. z. rates animae raptivitates quibus non dubito infirmos quos pussari extrinsecuisteriale impedirueκtum salutis accidit, pro ea quam tenuiter videor attigisse, notitia literarum in qua me ita vel instantia paedagogi, veleontinua lectionis maceraυit intentio. At nunc mens mea poeticia Uelut infecta arminibin, istas fabularum nugas, hisoria stellii um, quibus V arvulo primis sudiorum imbuta est rudimentis, orationis etiam tempore meditetur possent ιs, elpro eceatorum indulgentia suppi eanti, aut impudens poematum memoria suggeratur, aut quasi belgantium herouin ante oculos imagoiersietur, tabumsine phantasmatum imaginatiosemper eludevs , ita mentem meam adiverno intuitus stirare non patitur, ut quotidianisseribus non possit expelli. Audivi quendam excellentis doctrinae virum, cum aliquando post disputationem celebraret, in Missa orate frarres dicere deberet, vultu ad populum verso di. xisse probo mivorem. Quis igitur fucos tales multum nutriat qui deinde importune bombilando, quaestuose orationis laborem totum deperdi faciunt, ipsius sacrifici devotionem interturbant. Rara avis in terris homo eminens eruditione, ac sedulus in pia caelestium contemplatione, diligens in studendo, devotus in orando, intentus studio literarum,4 gaudens do
Climacus ex hac causa ipsam scientiarum divinissimam Theologiam, a vicis Deo addictis contemplationis studio deditis arcendamnati pa censet Non eonvenit, inquit, lugentibus Theologiasermo, nam ex eo rad:er maximesolvi illorum et confvevit. Omnes lugentes sumus, aut esse saltem debemus, produeentes nunc lacrymas , ut bene dixit in vitis Patrum Macarius, uteruam eamus bive, ubi lac ma nostra eorpora eomburant; nam tempus oe, ut ajebat Thatheus Abbas nobis adparui. tentiam indultua est 2 alde requiretur a nobis, si illud neglexerimiu. servi de Verissimum est illud Divi Bernardi qui non evit, quando erat te m
miseria taendi Herno lucti inebit, sed sine fructu crymis ergo potius
Iumana quam literis studendum. V. Mirum quid narratur de psittaco Leonis X. quod cum aliquando praeter morem taciturnus cogitabundus videretur, dixerit ei per jocum Pontifex Pupagalli hepensis psittace quid cogitas ad quae verba psittacus velut expergefastu protulit illud psalmi cogitavi dies antiquos,
216쪽
ct annos aureos in more habui. Quo response perculsus Leo, psit cum Daemoniacum esse suspicatus, jussit occidi. Optandum esset, ut quilibet doctus in suo mu o ejusmodi psittacum aleret, a quo cor suum a transitoriis mundi hujus vanitatibus abstrahere, aeterna disceret cogitare sunt enim plures hoc tempore, qui magis literis quam lacrymis student, plus mentiae intendunt quam virtuti, potiorem aetatis partem magis philosephicarum novitatum indagini, quam novissimorum sum rum considerationi, Aristoteli4 vanitatii sectandae plus quam D E Oac veritati consecrant, illud Divi Hieronymi monitum male dimidiantes: se stude tanquam semper victurin, si vive tanquamsemper moriIurin.
studentes quidem tanquam semper victuri, non viventes autem, tamquam semper essent morituri. Utinam tandem dum mature lapiendum
est, sapiant. Vita bae misera es, ait D. Augustinus, mors ineerta, si subito obrepat quomodo hine exibimina, ubi flebimus quae hic flere,
gleximus' annon hujus in lacrymando negligentiae luenda nobis erunt supplicia' uidennctamur Visur eonyerre nos totos ad quaerendum De S. Aug. - ct visam beatam, cum eodem Divo Augustino, cui dullaesar quid. si mouid agebas inserulo, pra duleedine Dei oe decore domus iis quam dilexit. Pereunt in mundo omnia ut sumus,in nihilum vanescunt omnia, reprobantur in sapientia sua mundi sapientes Vae qui aeterna non dilugunt, caelestem lucrari negligunt margaritam, ac magis docti esse sat gunt, quam devoti, plus nutrire student typhum inflantem, quam cha
In vaticinijs Isaiae de Christo seribitur Butdirum ct mel omedet Isai. . instia reprobare malum: eligere bonum. Quem textum Rabbini sic explicant Christus erit valde sipiens atque intelligens, quem in finem
comedet mel & butyrum, quae selent homines facere valde acutos amrelligentes. Hanc Rabbinorum sententiam Joannes Ηuartus Medicus multis argumentis physicis conatur adstruere. Comedunt multi hodiaerno tempore butyrum, mel, devorant multos studiorum labores, ussetant de multis rebus discurrere, sapientiam suam altare, lanam hinminum aestimationem aucupari, non uisciant reprobare malum ili
gere bonum. Quod est illud bonum homini eligendum Indieabo Abio iam, inquit Michaeas, quidsi bonum, quid Dominis requirat laba/, si a te uti,faeer udirium, indiligere miserieordiam, solicisum ambulare eum Deo tuo. Hoc secet homo lives fac inquam, hoc est
217쪽
non tantum scias speculative hoc bonum, sed etiam practice. Ambula cum Deo tuo, de virtute potilis quam de scientia licitus Deum
meditare, Deum cole ac venerare, Deum indesinenter ora, maxune sin Religiosium te profiteris. 'religiosi enim est unum 'stim ambire, diade': saeram monadem eui ut seribit S. Dionysius. Nil prodest turbari erga
plurima, hoc unum nobis est necessarium, quod per meditationem &orationem potissimum obtinemus. Diniacus Monachum sive Religi- ea osum ita describit MonaAm est quiseniser habe stiritum elevatum in Deum in orat in omni loco, tempore, ct negotio. ' Languida ct imi a fila elitio teste S. Bonaventura, qua non multum habet orationis. studio autem scientia valde irrepeditur atque tepescit orationis studium. Ora igitur, frenue in pietatis studio labora, nec sine boni operis se ctu tempus pretiosum elabi permitte, damno irreparabili, per totam
Immensum tibi largafavent modo sidera tempis,
Tempus erit nullum cῶm tibi rempus erit. v I. At obijciet hie quispiam literatorum fautor, haec omnia posse ad stis commode impleri, uti etiam illud Lucae 8 oportet semper orare r. Nesat: non deficere. Item illud Pauli fine intermissiove orate, Ius ientes s. ab illis meritorum acervos cumulari, esto literis Meruditioni potissimum diei tempus soleant dedicare. Nam sit bene ait S. Augustinus super illa psalmographi verba tota die laudem tuam. Vis Optimum, inquit, quoddam Deum tit. die laudandi medium Dev quidquid egeris bene age, laudassi Deum tota die. Divus Hieronymus etiam quaerens, qu modo solue luna Deum laudent, ait in eo quod suo Oci oeservisis non recedunt,servitium 'serum iam Dei in Scriptum est etiam ab Ecclis as Ecclesiastico, qui oncterυarietem multiplicat orationem, vel ut vulga ea habet, oblatiouein. Sacrificium salutare est a tendere manclatu, discedere ab omni ruiquit.ue Deniq; iuxta Divum Hieronymum, qui in Epistola ad Laetam iubet, ut orationi lectio, lectioni succedat oratio; r. Eustochium hortatur, ut tenenti codicem somnus obrepat, cadem , rem faciem pagina suscipiat, Sanctis etiam ipse simnus est oratio.
sed esto comnia se habeant, quotusquisq; tamen hoc seculo est
literarum studio impensus vacans, qui quidquid agit bene agat ossici sit ac servitio ad quod creatus est rite fungatur, ac divinis ut tenetur sedulo intendat mandatis neq; talis esse potest, nisi frequentissime intentionem Disilire by Ooste
218쪽
tionem suam ad Deum renovet, quidqMd agit virtuali saltem charitate
in Deum referat, nulli rei totus vacet, it plus dicam aemuletur cha risinata meliora. At quis scientiarum studio semel captus, atq; quodammodo ab rptus, haec facile potuit, aut si potuit fecit quanto am plisis in labore literario docti profecerunt, tanto plus investigare inarde , scunt,ac scientiarum profunditates frustranee ac inaniter scrutando de ficiunt scrutantes scrutinio. Hic illi. Ius labor, his studiis omne tempus devovent, negligentes studia pietatis, devotionis cultum, fervo
rem charitatis, coacervationem meritorum, in secutura vitae momentaneae tempora, quae inaniter sperant differentes. Qui obserυat ventum, Dele I r. nonsemina , inquit Ecclesiastes. Non seminant justitiam, qui ventura scientiae observantat sectantur; ventum seminant, turbinem metunt. In sela vanitate sensus fili proficiunt, scientiae vinculis adeo tandem irretiuntur, ut cor situm extricare Deoq; vendicare non possint; te. rantes verba lenta Sessemnolenta modo , Scire motia, De paululum, ac dicentes eraseras; sic Deum vocantem eludunt, faciuntq; ut futura in illud semper sit futurum, modo & mori non habeant modum.&sime paululum in lon rum eat,diimq; haec consilia in anima sua ponunt rpost tot dierum Mannorum spatia Deo sbli vacabo, meritorum tantum modo lucra sectabor, caeteris omnibus ad salutem meam quoquo modo non spectantibus, vel ab ea me remorantibus vale nuntiabo vane de futuris disponunt temporibus, quasolus uter aternus insua posuit potesate. Cum enim haec omnia cogitaverint, una nonnunquain febriemia vexit, ut cum D. Hieronymo loquar, ct Agis Oinnes cogitarisum Meurm hominum p quantum H in rebus inane una evitatis felix NI S. Bem re
nitas totum sultitia rotam demoria, quidquid euitas, quidquid in lam. facis in De mundo, prater id, quod is De . propter Demis , ad de miseria
honorem Deiram. humana. Si mensem gloriae caelestis, scientia in vita comparatae proportio VII. naretur, quantoq; intellectus eruditior inmundo esset, tantb in ca lis postea fulgeret gloriosior, operae pretium censerem, uni scientiae studio, toto vitae tempore operam dare. At nunc sola meritorum ratio habe
219쪽
a CAPUT XIX. beatitudine, quae in fruendo intelligendoq; perfecte Deo consistit.&tanto perfectior in vera sapientiain caelesti Theologia. Ibi contemptibilia hujus mundi exaltabuntur, ibi simplicibus suis arcana sua large pa retaciet, qui docet hominem scientiam, quem ut ait D. Gregorius, Iemel insexige , es omnia didieisse. Multos ibi sublimis Theologiae Magistroso Doctores superabunt elingues Idiota: rudesq; vetulae, quae licet non habuerint sapientiam hominum, scientiam tamen Sanctorum noverunt, si eos vel unico meritorum gradu invita praecesserint nee enim ullam doctrinae lila adepta habendam fore ratione censeo, quae omnis ab inetur in comparatione caelestis illius Et illi qui e duobus intellectibus pari lumine gloriae illustratis, naturaliter perfectiorem pem sectius divina visurum affirmant, perinde mihi ratiocinari videntur, ac si gutta una tumefacere vellent Oceanum, in cujus comparatione gutta pene nihil est, vel atomo gravare universum. Ego enim scientiam nostram, quam in hoc tenebroso carcere vitae totius spatio conquirimus, aut Verius conquirere videmur, nihil penitus esse puto, non illi solummodo comparatam scientiae, quam vel puncto temporis haurit intelle-crius lilmine gloriae instructus, sed etiam illi quam anima nude separata de rebus concipit. Αοηρ Narrat ex Trithemio Betovius historiam mirabilem, de Rustico ' quodam Adalberto nomine, qui cum jam esset sepeliendus, Sc tota no-δα. e mortuus jacuisset, coram omnibus subito resedit, ac tandem coram pastore suo, de Monasteri cujusdam Abbate, nec non Priore sequentia narravit Cum gravissima inquit infirmitate urgere ad mortem Mota tenebratis omnibus sensibus meis sic jacerem, videbatur mihi quasi terrae motus fieret maximus, in quo caelo & terra concussis sertiter, subito antima mea extra corpus facta, quas ex tenebris ad lucem, nescio quomodo omnem mundsi simul demel videre quam liquidissime potuerit. Anima mea tunc quidem extra corpus posita, tam lucida fuit, ut omnia quae in mundo sunt, Provincias omnes, civitates, castra, villas gentes h mines, regna, terras, montes, colles & aquas sive maria, ipsum situm totius universiam clare perspiceret, omniaque proprie S distincte simul semel intelligeret, ut nihil unquam in hoc mundo tam bene me intes laxisse viderer. Et mirabile est iupor omnia quod dicturus sum; cum enim scirem me nec corpus habere, nec oculos, Sc tamen omnia videre, quae sunt in toto mundo, non positim iam latis admirari ignorantiam
220쪽
meam, qua non amplius intelligo quae tunc intellexi, sed sum quasi post
lucem magnam in densissimas ignorantiae tenebras proiectus vides ex hac historia, scientiam animae separatae luci magnae, scientiam vero antia
mae mortale hoc corpus inhabitantis tenebris densissimis comparari. e L. egessimiliter apud Caesarium historiam de quodam a mortuis reduce, qui a a.
afferebat animam suam a corpore separatam, filiis tanquam vas vitreum de sphaericum, oculatam retro ante, plurimum habuisse scientiae, via disse universa. Simile quid habet idem author tib 4. c. Si igitur tanta serenitas ierspicacitas est animae corporeis tantum solutae vinc lis,nullo supernaturali dono instructae,qualem esse credemus illius animarsapientiam, quae divini subsidio luminis adjuta kelevata vidente omnia videt At cum lumen illud solis proportionetur meritis charitati,beati qui magis voluntatem his divitem, quam intellectum stientia instr Ebia attulerint. Quδd si allegetur Doctorum Aureola dico illam
non in maiori lumine gloriar, exactiori rerum visione atq; intellige tia consistere, in quocunq; demum alio consistat. Si ergo in beata aeteranitate confusioni locus emet non sane mediocriter docti confunderentur. in caelesti Theologia cedere rudibus multarum vetularum animabus
quas vix ad Deum videndum intelligendum proportionari posse credebant, , minus ibi scire indoctissimis quondam idiotis, tunc domina praefulgentibus. Sed contenti hac sorte esse possunt, modo pejora fata evaseriqt, quae multis ipsorum impendent. Libet in horum confirmationem adiicere, quod in Chronicis in VIII. norum legitur, des idio viro fincto humili. mic quadam die, i. p. 7. eum Sancto Bonaventur Generali ordinisMinistro ita fertur collocutus e r . lauta mustas obis Doctoribus DEUSgratia eoncessit auibus eum cruodare, ι'. servire potestis nos vero Idista indocti, qui nisi luerarum novimus, quid quas faelemus ad ei laeendum Z Cui D. Bon ventura risi aliam DEUS όοwinigra iam non daret quam ut is ipsum
amareposset , hac unieanofecto sat s esset, ad majora illi pro hae. quam pro aliis omnibus simul obsequia deferenda. uiri petenti aegidio potestne Misia tant erga IESUM Christum amore ferri, quanto aliquis eruditus Una inquit S. Bonaventura, simplex vetula plus Deum amarestores quam refundus aliquis in Theologia Magister. Quare
AEgidius propere exurgens, magno fervore hortum ingreditur,4 ad eam Priem quae urbem respiciebat corpore ioce conversa clamabat: e