장음표시 사용
251쪽
sepereatorίms intel is, eunitionem intima larisatis snrebendis. Si autem eandore biiustitia vesapientia tribuit, a iaces verna eun tionis exeludit, elaritatem veri luminis nequaquam penetrat, quo se apudseso arrogantiam exastat. Antonius Fremita in quodam Patrum consessu singulos de script ris interrogavit,' quisque secundum sitam intelligentiam respondebat. Sed Ioseph ultimo loco interrogatus respondit: nestio. Et ait Sanctus Antonius bissetis iam sciendi invenit, quis nescire restandit. Non est ergo semper nescio. Asimorum restonso. Et beati sunt tales asini,
quoniam per suam humilitatem simplicitatem, veram a Deo sapie tiam consequuntur. E contra sapientes hujus mundi cum superba sua scientia a Deo reprobantur, ,eram sapientiam consequi nunquam merentur, ad cujus consecutionem viam sternit humilitas, superbia pra δε fraου cludit Pur inultos potuisse adfapientiam pervenire, inquit seneca , .
quis insputassentsepervenisse. Propheta quoque Isaias talibus vae inclamat: ev t M, inquit, quisapientes estis in eulis vestris, ct raram vobismetipsis pru-daia. s. dentes.
Hanc stoliditatem superbe sapientium perbelle sublannat s Cyril-m: a pol lus Apologo Galli vulpis, cui titulum praefigit contra tumentes ex eap t sitientia Gallus, inquit, intelligens dispositionem mutabilitatis caes
stis, mox de sua scientia tumidus, in arboris ramusculum ascendit, erecto collo alta voce cantavit; quem cum vulpes audisset, ad ejus camtum quam citissime accurrit, stans deorsum illum salutavit dixit: frater mi audivi vocem exultarionis tua quas eantarionis Musam indi- ea mibi. At ille protinus inquit, nimirum intelligentia superna dist sitionis dotatis, eam eum sentis, statim Oee antabili nulti invidis pango. Tunc vulpes stibridens ait erro plenus es scientia qua est diυinorumsublimium disciplina. Quo audito gallus plus intumescens cantavit, moxq; vulpes saltavit. Cui ille desuper ut quid aliasi ipsar spondit: quia tu prius exultasti, audere namg. cum gaudentibus licet. Dolositatis deinde rete exponens, verbis callidis adjunxit: ogati tu es gloria nostra tu es bestiarum Liuia D nune qua porristesiduηoris, mi obeuter mirum Iua intelligentia eaput. At ille adulationis dolosae ac mellea lingua emollitus, statim vitale caput improvidus ori famelico porrexit, quod avida vulpes stringens, deorsum miserum traxit, iub
252쪽
ῶ ἱ prudotum,' dedis vitam tuam. Cui gallus quM gloriaris in malitiis at illa respondit aua est malitiaramniliare superbiam, sed ars vera Sidus nam quaatrio 'lendidius, tauri demissimes;
quans sebi lux, tanti, paret minus. Parvus oculus rimatur acutiῶs, in cauda erinisub lueu clarisma fulget deeus. Rrro quid scivisi, si re ignorastis uisi novisti, quomodo superb stipuisis strinu λquidpiaras nugi maior dementia est quam ρerseientiam eum insaris. perdere sapientiam. Quo dicto,statim famelica suum ori ex praeda officium dedit. Haec S. Cyrillus. Plurimi literatorum hoc superbiae morbo insaniunt, ut mihi esse . videatur ipsis velut quarto modo proprius adeoq; dum hoc erudit,s culo doctorum plena sunt omnia, non minus illud Salomonis verificatur: suturum plena 'ut omnia. Menecrates quidam Medicus, cum desperatae quaedam curationes ipsi feliciser successisssient, populari adulatione dictus est viter. Hoc cognomento, vir arrogantis ingenii dei ctatus, insolentius usus est eo titulo. Tandem eum agesilao scriberet, nec veritus esset hac ut salutatione Menecrare Iupiter Agesilao Regisalutem. Rex eo ostensus prooemio, praeterea nihil dignatus est legere, sed rescripsit in hunc modum: Rex Agesilai Menecrati sinit tem Precor ego doctorum pluribus sanitatem, qui dumibi multum altumq; sepem,mihi plurimum desipere ac insanire videntur. Adeo generaliter hoc superbiae vitium literatis adhaeret, ut Dionysus quoq. dicere solitus sit, se a sapientibus amicis sibi cavere, quando certum haberet neminem ex his esse, qui non mallet imperare, quam servire. S. Apollonius, cἰim in Eremo fuit annis quadraginta in spiritua libus exercitijs conversatus, vocem Dei caelitus delatam audi e legitur:
Apolloni per teperdamsapientiam sapientum in Enpto. intellictum prudentium reprobabo ; perdes autem mihi ct eos, a ui inter ipsis sext
pientes ab unis. 4mnem euisuram daemon-subrues pergraesero nune adtiea babitabilia, genarabis enim mihi populum substant alim. perfectum, amulatorem bonorum operum. At ille respondens ait: aufer a me Dominoactantiam, ne forte elatur super fratres meos, adam ab omnib in bonis tuis. Respondit ad eum ursiis divina vox mitte manum tuam ad erevices tuas, ct quod eomprehenderis onstringe, sub arma subrue Ille sine mora, injecta manu ad cervices suas, apprehendit quasi parvulum quendam aethiopem,4 continuo submersit eum sub
253쪽
sub arena, clamantem dicentem: ego sum superbia damon. Post
haec vox ad eum facta est perge nunc , omnia enim quaeuns a Deo ρ
posteris Onsequeris. Rari sunt hoc aevo mortales, qui literarum studiose daturi, hunc humeris suis insidentem, cervicibusq; iminentem AEthiopem advertant. Petiit hunc sibi auferri Apollonius tam sanctae rei daturus operam, adversus tumentem Sapientum Babylonis spiritum d pugnaturus. Quid illi facient Domine, qui inflantem illum Typh nicum spiritum non persequentes, sed nimium, neq; te auspice captantes, superbiae daemonem nutriunt Quid illis restat i quam quod sapiuenter metuebat Apollonius, ut jactantia elati super fratres suos, cadant ab omnibus bonis tuis.
, civ Agnovit bos superbiae latrunculos doctis insidiantes D quoq; A
sesie a L. gRstinus , dum iam periculosam inviam scientiae ac superbiae, distin guit ab altera via secura, quae est cinctae simplicitatis de humilitatis: Al uis, inquit, deblvestri earumine viderepatriampam, iter ad eam non invenire oe frustra Ginari per invia , circumia entibus oe insititiantibinfugitivis desertoruin, cumprincipesu leone ct dracone 2 aliud tenere viam siue ducentem curaealest Imperatoria munisam, ubi non latrocinantur, qui ealestem militiam deseruerunt. sisi do Exultaveruvigigantes nilosophi, ut ait D. Bernardus, non ad Qtis ii a currendam viam rectam dimplicem humilitatis, sed ad alter lapidibus
complantatam, dolatronabus obseuam. Exultaverunt ad quarendam
vanam gloriam ct evanescentes in euitationibus suu non humiliari in virtutibussuis. Viam enim apientia nescierunt, nes meminerunt e- mitarum ejus, non enim in AEaan, nesυisa sivTbemav. Maledicti oui dixerunt Domino JESU rerede a vobis, scientiam larum tua. rum nolumus. Viae Dei sunt viae humilitatis, viae securitati, viae dia boli quas docti currunt, sunt viae superbiae viae plena periculorum, viaevissciles viae luto , quae incedentes per ipsa prosternunt. Vidit aliquando B. Antonius super u riversam terram laqueos animici extentos,&elim suspirans dixi et quis hos poterit transire t vocem ad se dicentem audivit humilitas sila pertransit Antoni auam vulgo modo valent--
inquit S. Bernardus, vide auoniam bestiafactus es , cui venanda laquei 'Varantur, laquei omnino inevitabiles msi praesidio sanctae humu
254쪽
bulabat aliquando per viam illam periculosamae inviam S. Augustinus, typho generis humani adhuc inaniter tumens, discebat libros multiplicis scientiae, inqua, ut ipse ait, eminere cupiebat me da
mnabilio vexisse,per gaudia vanitaris garriebam inquit, quasiperAtis . nisi in chris Salvatore iam quaererem ποvperitisseάρ rittiris am. Iam enim eaperam velis videri sapiens, lenis ana mea erfs; .mnsebam, insuper infaba eientia. ibi enim erat ita ad Mus ebaritas afundamem humilisarua Deplorat idem S. Doctor sua se seperbia viam scripturae penetrandae sibi praestruxisἡ Loquor vobu, inquit, Sermina. aliquando deceptis, eumprimo puer ad diυinas scripturas, antἐυegem de divre: asserre acumen dissuetiendi, auam pietatem quarendi e ipse eontra mepemeri moria elaudebamjanuam Domini mei, Quam pulsare de herem ut aperiretur, addebam ut lauderetur Superbis enim audebam quarere, quod nisi humilis nonpotest invenire miser, eum me ad volandum idoneumputarem, retiari nidum, Oprius eridi quam volarem; sed Dominis miserisors, me, a transeuntis uἰ conculcarer inmorerer, levaυit O in nido reposuit. Et alibi inquit Institui avi libra cin-mum meum intendere inseripturassanctas, ut viderem quale essent;fest: e. s.ct ece ideo rem non eamperta verbis, es nudaram puerv. sed i rassubumilem successu exeelsam ct vetitam indiseriis, ct non eram ego talis, ut inIrare in eam possem, aut inelinare est irem ad His ingressis; non enim sicut mori loquar,itaseo, eum auodi ad in eripimram, sed visa mihi es indigna quam miliana dignirati eompararem, tumor exim meis refugieba modum iis, O aries mea nonpretirabat interiora iis verumtamen ista erat qua rescebat eumparvulu, sed egod
dignabar esse ρamulis, ct turgi fastu mihigrandia videbar. Vides
Lector superbiae detrimenta, qua oculis literatorum offusia, in veritatis cognitione miseri caecutiunt, illa divini spiritus parvulorum Doctoris a se dona avertunt, de quibus tamen, tanquam ea essent divini us con- secuti. imo tanquam de propriis vane superbiendo gloriantur. Audiamus ulterius quid idem D. Augustinus alibi scribat, ita Deum alloquens magnis es Domine; ct humilia resticu, excelsa autem asinὸ consess: euvo , neeρropinqua vis obtritis tarde, nee inveniris asuperbis, nee tu: e. e. 3. si illi carivi peritia numerent eilvictarenam, dimetiantur dei eo plaga , ct Uigent vias astrorum, mente enim sua quarunt i a. imgenio quod tu dedisti eis. Et mirantur bae homines, vos qui nes
255쪽
mn ea, ct exultaut ais extossuntur quiseiunt. ρε impiam Ruperbi-Rm reredentes deficientes a lumia e tuo, tant antesia defectum fur rum praevident, ct in prasientia sinum non vident non enim religios quarunt unde babeant ingenium quo ista quarunt,in invenientes quia
fresi eos, non ipsi dant tibise, umerum quod'eisti, re quales se ipsi
feereunt, oeeiduntse tibi, ct trinitant exaltarionessuassimi volatilia, incuriositatessura filaut pistri maris quibis perambulant secretassemira abaesi. Sed non nove ut iam UERBuM tuum, non noverunt bane 'viam , qua destendans ad Eum ase, per eam astendant adeum ' non noverunt haue iam, putant se excelsos esse eum sideribis Iuridos . reee ruerunt is terram ct obseuratum est insipiens eor eorum, inmu ratera de creatura Heunt, ct Veritatem ereatura artificem non pitque runt, ct ideo non inveniunt, uisi invenisint, eumstenres Deum, non seu Deum bonorant auigratias agum, sed evanescunt in eo rationibis suis, dissimurse esse apientes sibi tribuendo qua tua sunt. VII. Utinam hic typhus in cordibus Doctorum, quae inflat, inclusiis maneret, non solutis nonnunquam retinaculis atq; habenis, etiam sinras crebrius erumperet. Doctis praecipue inculcanda sunt illa Divi MN nardi monita loquens nibu Uirat, uisis multum eruditis, multumis religiosinpostputari. Et eum loqaitur, nonJudeat eloquentia, sed
citer aliquid a mes vel neges, stasim rua affirmationes' negationes dubitationis sale tandite. Atquἱm paucos horum monitorum sequaces reperias inter erudiatos Pauci ex illis sunt, quos idem D. Bernardus pluribus in ocis non
videatur depinxisse ut dum de gradibus superbiae loquens aliquem ejuscemodi actainindum sic describit: furit fit Auditores, quoin Daristiter vanitates, quibis omne quod sientis effundat, quibus quasiικτυπtusis sit innotestat. Inventa autem occasione loquendi, si de literis
Iermo exoritur veteraproferuntur. που volantsententia, verbaν
256쪽
si a x, quod lausu homo de bona Usauro suoprofert On . nimisia converitam remee in rankltis primus restondet nou voca in acrem dat , non mussino inIramulit , reordinas ordinata, set facta qui γidi exonferarit aut ordinaveris, nec rectὸfactum, repultare ex sima ordinatum; Iudicas iudieantes,ρ iudicatisdieaturis. Si cum sempis adveneris, nam promoveatur ad his rarum , suum Albavis aut inuidum sed eas. - dereptum. Mod fi mediocris et Obedient a in junctafueriι indignatur, sternatur, arbitransse non esse minoribui nccvanduam, quis ad Maiora sentit idoneum. Rara est in terris docta humilitas. cognitionem, inquit Divus Bernardus, Deillime sequitur elasionis tumor, si non reprima timor bam: as. Scientes libenter volunt videri, spientes dici. Et communis illa inter in casι:d aeri verbo opere personat sententia: iriturum nihil es, nisistis tuum boestivit ober.
Audent quoq; praesumptionem Marrogantiam suam defendere textus,
io Ecclesiastici sapientia abscindita, O thesauris invisus, qua utili acesti. 42. taciti utri melis estimo qui abscondissultitiam seam, quam homo qui assiondit sapiantiam1uam. Nesciunt vero sapientiam hominis, per secta magis quam per verba, aut si loquendum est, per verba limmilia, non ambitiosa manifestari. Scripsi de ijsdem S. Gregorius amragores isti, cumstriensiam arripium nihilse accepisse stimui,s hanem occulumIabere eontingas. Huam quippeisumγαι sium nisi in ore timinum ponis Et rursus hane partem suam omnis arrogamastinat, si scientiam non tam habeat quam sendat; Mia niwirumamves elatistientiam habere non appetun ,sed endere. Quid hic de inobedienti eruditorum, superbia filia disseram, cquomodo usi majorum dijudicare soleant i raris sibi ipsis sapientes ab aliis regi humiliter patiuntur. Delicata satis, imo nimis molesta est hujuscemodi obedientia, si tamen obedientia dicenda sit, quam D. Bernarudus explicat flatata Seviorum sudiosus furere, harare ad singula V p Pa iniunguntur, exigere de quisuis rationeis, ct waGI 'Dari δε vispem
omnipracepto, e in causa latuerit: nee unquam libenter Obedire , nisi eum odire tamigerit quo orae libuerit avi quod non aliter licere via expedire ruonfrauerit,uri aperta ratia, vel indubirata Atti ritia. Muplane hae ita est,sa exu mada traditur Oledireris De mora ' spuI
reprosem lac est infasea earia, non in auditu auru bedire sic
257쪽
mendocti plerumq; obediunt, sic in Religio conversationis paradiso de ligno scientiae boni mali, de quo solis Praelatis manducare permitititur, edere praesumunt cum tamen sanxerit lex divina, ut quicunq; subditorum, quorum est obedire, non discernere, illud tetigerit, morate moriatur. Neq; curant illud Prophetae monitum: Audi Israel Deo; sed typho scientiae inflati, stiper omnes alios se praesumunt extollere,in vehementer perturbant sacras Comunitates: in quibus plerumq; si taprodest homo paefrus quam bene doctς. Iam supra vidimus, quam parum fraternae charitati, humilitati Scconcordiae, vitaeq; commimi se accommodares leant homines docti poserat . cum dolore saepius experimur verum esse illud S. Gregorij saepe dum p; 3 auosdam major stientia erigit, gelterorum serietate disjungit 2 quo plus sapiunt eos eoncordia irtute disipiscunt Scientia sita elati contemnunt alios, runt stiperioribus suis graves molesti, ambiunt hon res 'rimas cathedras. Dicebat quidam Religiosiis, prout legitur in Revelationibus S. Brigittae ego addisieere Osi artes liberales stient am adhoe, ut ex illa bonorer, ct dignitatem aliquam habere merear. De hoe&similibus Christus Dominus S. Brigittae dixit Judieabuntur adpava infernales in profundo Inferni, si ante mortem se noluerint tam rigere. Grande malum in Religionibus est haec docta superbia, quae non tantum plurimos in gehennam praecipitat, verum etiam sufficiens est, ut ipsas Religiones aliquando funditus evertat. serum quid dico doctam superbiama cum nulla hujusmodi sit dabilis ex sententia S. Bera nardi, qui postquam stultam superbiam, vel superbam stultitiam a ta- Tract de bernaculis justorum procul esse debere pronuntiavit, sic pergit es au-
vita solis rem omnissuperbia stulta, quammis non omnis stultitia superba stultitia enim fine superbia nonnunquam simplieitas invenitur, qua signorat, forsan Oribilis est: si nequit rieret, orta es tractabilis. Et inta: bona volavia etsi multum fit bruta, non tamen est deserenda sed alutari eonfli ad laboriosam ct actus amisitam transmittenda. Superba autem quamvis 'iprudens ideatur, dimittenda sibi ct abirenda. Si enim admittitur superbisprima die qua intrediIur habitare, ineipitis. Dist: ad eas dare Nουitium rudourem, ut alibi ait D. Bernardus, ne ias. demov..entem sapientem, omnias indagantem inlaesi diumlis οὐ ere, in
re Dei. ngregatisve durare impossibili est. Stultu at ut fit sapiens, ct in Hest omnis eis disereno, inue omnissapientia ejusfit, ut in Meparte nul-
258쪽
CAPUT XXII. - si εἰ sit. Adeo invaluit occasione scientia pestilens hoc 3 generale ma Ium inter mortales superbia, ut etiam palaestras scholatq; virtutum occupet, veritaq; sit hodie quod in vitis Patrum relatus quidam fremi cul-r L. tor deflebat os vostrum deibunis fatet, eripsuras omnes didicimin best: oo
ex orde Daυid eo ummaυimin. quod Deus requirit, non habemin, ρ r. stili et humilitarem. Scientiam qua inflemur selicite indagamus, conscientiam aedificandam negligimus. sapientiam hujus Mundi sive stultitiam potius sectamur. Ualde interim vilis parva, epene Miυio Tempilis .
ni tradita videtur urra caelestis sepientia, abstondita stilicet sub veloci. e. ρ. stultitiae, non sapiens alta de se nec magni ari quaerens ivterra. Interim vera stat D. Laurenti Iustiniani sententia multi simplices Φα de ea miles Hos penetrant, nusii vero arrogans, quamυis omnium liberali connubese. am Dat Ieientia, adeates admittetu ν conυivium tantos graviori r 4. bis ruriabitur pavis, quant nequiῶs donum Dei tractaverit.
Perniciosae huic pesti quae inflat, opponenda est charitas aua assim VIII.
eat, ct non permittit infari scientiam, teste S. Bonaventuri cum vero S. Bonam. eburitas adimando non erigit scientia inflando pervertit. Tunest .ntia mama est utilis fiebaritate humilietur, ut amplius erestat, inaquit S. Ambrosius, temperatur enim a dilectione, ut non meras I, in is ebriustientem, ut se extolgat. Sicut enim vinum non temperatum admixtione aqua mentem alienat, ita scientiasuperbumsaeit, nisiisue,
Sancti Angeli, quamvis rerum omnium naturalium scientia snt praediti, nihil tamen illam aestimant respectu charitatis Ariel bonis inquit S. Augustinus, omnis eorporalium temporalium remis sciem ciuis intia, an infantur daemoπes, vilis es, non quod earum ignarisint, sedis . e. . o..d illis ecqua anctificanturiebaritas Maram,pra Hurmn tantum incorpor ili, verum etiam inremmutabilis inessabilipulebrisudine euius sancto amore inardesunt, omnia qua infra sunt , quod i dest non sunt, ses 'si inter illa eontemnunt. Exclamat in hujus virtutis praeconium S. Laurentius Iustinianus O praecelsa haritas i Virtutum istos S. radix, nutrixgratia, sanctitatu Magistra,' Migion 'reulum, state Andrea. ra meri orum, nuptiale inismorum, fliorum hareditas eali elavu, animapabulum, duleedo mentis, fortitudo certamium, Oronaitiria, bita lumen, seria veritatis, conser sanctorum Angelorum gaussium,
259쪽
rumplenisudo, auste donum, omniumns delectabilium delinabili summum. Nempesuὸ te humana defici, vir in naturale hebetatur ingenium, animaepes elaudicat, fides deperit, praesumit inanirerstes, fraterna dilectionis unitas dissipatur. Stephanus Cantuariensis, ut nobis demonstret quomodo scientiast charitate seu pietate debeat adjuvari, ne saluti animarum obsit, Joas Regis historiam ad propositum nostrum stite accommodat. Dicitur de Rege Ioas in Regum historia, quod fecerit rectum cunctis uebus Ioja- ev. II. dae Sacerdotis. Ioas interpretatur memoria Domini Diadas dilectus Domini; memoria ergo Domini bonum secit, si sit cum dilectione Dei, aliter non hoc est quod scientia cum dilectione aedificat, sine charitatesquidem inflat, sicut Joas malum fecit Melatus est mortuo Iojada. D inde dicit scriptura mortuo J.ada Ioas universum argentum quodρο- ruiti venire in ibo auru Domini misit A reli Regi Syria. Eodem mmd, ait Stephanus imbutus sacris literis omnem scientiam mancipat Regi Syriae, id est superbiar, nisi habeat secum Jojadam, id est dilem nem Domini nisi sit memor mandatorum Dei ad faciendum ea. Quid tandem surrexerunt autemservi eiur,i conjuraverunt interse, pereusseruntsJoas. Deso servi sunt Mundus caro, qui interficient te, liceat habeas memoriam Domini, multa scias, nisi bene vivas, De- coutem vindiligas Plirunt multimul a stire, inquit S. Laurentius Iustinia muti nus. Aliaui de gubernatione Reipubliea dissositione Rervorum Mordinatione familia quidam de motu Caeorum, flesiarum cursu, elementorum qualitate, irtute berbarum naturis animalium, propri ratibus rerum. Ovvussi de Elementis mundi, uouendi regulis divia Iovibus numerorum, dimensionibus Celorum, musicarum antilenarum
Seeretu plurima didideruntis indieaverunt eatoria rerum hae quid quasi sicientibin prosunt, faba baritare permaneant Noli itas o H-m simpliciter laborare ursitas sed Apraesertim aucto baritate reple- aut mis claritaI eusodiant, ars adsumma ct Herna veritatis nori-riam provebant.
Beata Visgo in L Brigittae revelationibus, scientiam stramini, ch ritatem autem tritico comparati doctorem, qui scientiata plus humilitate siligit, ducit coram Deo apparere sivi Orem asino, quam Magistro. Disjtiro b Coral
260쪽
gistro. Tune enim, quit, amastraminama at σuestientiam ebar ne re arantur. deest,prismum trificum, quod ebaritati ominparatur. Icimus quod vacua stramina nihil ves parum matriant ex granis vero potissimum corpori nutrimentum accedat. Dimittamus e go alijs paleas sistramina, nos grana eligamus, mon isti cognitionis dentes, sed omne studium in charitatis finem reterentes eum S. Augustino Deum ita precante Deprecor me Dominetustareper amorem quod confessi gusta per agnitionem; sentiamper assect- , .nocentis per in edoctum tib 3. Sed de Doctorum scientii turgentium fastu phara inserius. Si nullum aliud esset scientia nocumentum, hoc unicum ad eiusfiigam eontemptum abunde sufficeret, quod gignat superbiam, qua nihil est intervitia pestilentis Non immerito S. Bonaventura, Ma
trem hanc superbiae Deo excisissimae, comparat lavio to da, tu do,
tepido, iurgido, dum de illa sic scribit α ὶ fluviis torridis, exieram minagratiarum; Humiis turbidis, obfuseansstlendores inunctuum; Fluvius tepidis, remoriens amores affectuum Fluviis turgidis, tumefariens ex ressiones astaruum. Concludo cum D. Augustino mirando vivis anima, qua appo GHesstendo moritur. commere vos ab immani feritatesuperbia , ct aD siue ita: II. c. nominescientiae, utis besia mansueta, ct in xijserpentas. int quam a dissicile est ut scientia serpens innoxius reddi possit repetam potiris
prima citationis verba: Misando vineis anima, aue appetendo morietur. Asseritur doctas in re stientia mentes Hime ita doctorum tarda superba tument. Sed nociis levitantumsent turgida vento. Ais nihilsolidum ternitur unde tum nt.
De an libros conseribendi studio
Non mediocriter quoq; superbae scientiae typhiis, inflanstiterates, a.
se in scriptione librorum exerit, dum nomina sua operibus a se contextis praefixa magnificant, vanam solummodo gloriam, laudemque do me apud homines, laboribus suis inducem datis au