장음표시 사용
261쪽
Ereo rvpantur. netendi lares libros, inquit Ecclesiastes, nuta est is. Quod verissimum esse comprobatur hoc, sertim erudito, librisq; r fertissimo seculo, quo, ut verbis Satyrici utar
Iu Venal . - tenet insanabile multis
Satyri Scribori cacoethes, ct agro in ordesenescit.
Quo, ut alius quidam cecinit:. Torsuu auIbores quot veris temperefores, Inde so errores , a uot habet natura talores. Socrates roganti cur nihil scriptum ederet, respondit: quia vides ebase eam mulso pretiositorem . quam ea quaseriben forenti et jusdem animi suun ferunt Aristarchum Favorinum, qui nihil scribere voluerunt. Quorum postremus etiam Plutarchum sibi coaevum taxavit, quod tam multa scripserit. Socrates praefatus, literas tanta librorum supellectile traditas, pestem credidit esse Femoriae, perturbationem quoq; ac confvsonem omnium disciplinarum, cum iactura temporis, quod inutiliter perlaepe cinisumitur, per tot circuitiones involutae veritatis, quae simpliciter ac breviter tradeta facilius nitidiiuque percipitur, nec tot tantisque codicibus eget, eam non tam illustrantibus, quam obscurantibus, multifidato labore dolore filijs Adam. Quod in Iurisprudentia veteri
laudabiliter factum cemimus, quam plusquam tricies centena millia veris suum, duove librorum millia continentem, veram tunc memoriae pestem, latum confusumq; chaos, sapienter in brevissimum numerum
digessit Iustinianus ridem aliis facultatibus scientiis non minus evenire optarem, quae si resectsi inutilibus in angustias restringerentur, quam claram latulam, nullissiq; superfluitatum ambagibus odvolutam,minumeque fastidiosam nobis exhiberent veritarem. II. Pulchrum cuiq; dat monitum S. Hieronymus, pro compressione bii ad typhi seientiae, adicribendum intempestive prurientis: Ne inquit, adrio si fribendum eiu roseisias, Imi ducaris insania musto tempore distequo diaeras. Sed hodie contrarium accidit; quisq; artis alicujus vel modice gnarus sui nominis gloria titillatus prosilit ad scribendum, tamquam ars vel scientia sole tali indigeret, aut indignis typo commentici
gendo intendere prudens quisq; dignaretur. Multiplicant quidem C
dices, sed fructum raro multiplicant, magis nonnunquam fenestras replent chartis, quam volummibus Bibliothecas. Ausonius. Utiliu dormirefuit, quaru perderesinuum Avioleum. Res Dissiliae by Ooste
262쪽
Reserunt rigenem sex millia librorum composuisse. Meremno Tritaegisto plura quam triginta sex millia voluminum dicuntur comscripta Suidas quoque refert quendam, qui χαλκέντε me nomin tus, quasi aeneis intestinis praeditus ob assiduitatem lectionis de scripti nil ultra ter mille quingentos libros scripsisse. Quidquid sit, per rubmium hujuscemodi scribendi libros studium, multum se typhus generis humani in doctis videtur prodere. De qua scribendi prurigine aliquot
in remsiti re in in longum istfamam relinquavi nominis, stribunt libros. Hi sunt rerum liberi, quum operam Studendo dederant, in quibin eorum dein Me-ria viυitis putaritiis bonor, ndo superbis mentu elata uptas. subiicio; aliud epigramma, cui materiam dedit, non tantum amminalis, sed etiam realisis hi ac dipi familiaritas cognatio. Non mirorsiadis auturuis ussurgere libros,
eunata simul sux typhus au typus. ira diserimen parit aspiratio suam: D typhus asspirat semper babere typum. Quid hie diram de suppost iiij ingeniorum partubus avrtutsunt enim quamplurimi qui aliena pro suis vendunt, ex alienis laboribus famae gloriam aucupantur. Eleganter simultae vere scribit Daniel Bariolus in suo literata hominis charactere Sisoror aliqvu Arebimedes , qui nisti in librasubtili oeula furtiva meralia intuitima interse disi tuere si Aristopbanes, qui linguam asiaeres mortuorum ex resonantem viventium; si Cratinas, qui libras in equule disienus sua Ompegerufaterifurta, utferit in Mevandriροεmata, ex quibusfurtorum απο- fuit orassex profect nota evidensius nihilsores quam esse Merem rium non minussurandi quam luerarum Deum. Abstinendum est erugo non tantum a furaci sed etiam quocunq; alio superfluo,in vanae praesertim gloriae finem assumpto scribendi studio. Absit tamen, ut omnem penitus scribendi & libros pariendi labo rem vituperem; nam ipsa nobis sacra deessent volumina, nec invina et quia nisi tradita confuse nota haberemus nisi Moyses, Salomon, Prophetae, Apostoli, Evangelistae, quae spmtu divino suggerente di-Ii dic
263쪽
dicerunt, scriptis suis posteritati transmisissent. Scio tacultates omnes&disciplinas in libris potissimum vivere, Momnia veterum monume ea non nisi scriptorum industria ad nostram cogmtionem pervenisse. Scio laboribus plurimori multas scientiis faces accrescere, neq; ignor gramdia SS. Patrum volumina , maxime Divi Augustini, de quo illud dici potest, quod ipse de Varrone protulit; Tam multa legit,ut aliquid eiseria re vacasse miremur. Tam multascripsit, ut vix quicquam legerepotuisse credamus. Quapropter librariae scitiptionis opus indifferenter non vi lupero, sed intentionem potissimum plurimorum, quibus ob famae ca-Ptationem Hummodo, faciendi plures libros nullus est finis quorum sequens meditatio, licet carnis sit affictio, honoris tamenin gloriae pre tio, mundoq; innotescendi cupidine delinitur; qui plerumque nonnisi mmam sui nominis librorum scriptione aucupantur, utq; jam olim adve ciere in tit Cicero in his ipsis libris quos stribunt de eontemnenda gloria i sua no-TUeuian mina inseribunt. Quod si titulo anonymi opera sua evulgare deberent, nunquam ad scribendum prosilirent, quibus proinde non magnopere
Sessi displicet illud Decretum Concili Tridentini, ut nulli liceat imprimere. vel imprimi facere quovis libros de rebis sacris μὰ nomine Auriam,
imo non curarent illud ad profanos etiam libros extendi.
IV. Sed obijcies me in eosdem vanae gloriae casses incidisse. Concilium enim Tridentinum silummodo praecepit, ut libris qui de rebus sacris
tractant, Authorum nomina praeponerentur.
Aut ergo sacer est generis humani typhus, Quem ferme selum tractat hic praesens liber, A fronte scriptum nomen Authoris gerens. Sicque vituperiis temere proscindo sacra. Si res profana est, gloria vanae datur, Quod nulla dum necessitas legis jubet, Author suum praefixerit nomen libro.
Res est profana generis humani typhus, Sed, te ipsum plura tractari vides Minime profana; persequor mundi typhum, At vero sacram praedico sapientiam, Quam oste
264쪽
Quam veritas Divina 1ectari jubet. Praeconia ejus calamus ulterior dabit. Nec praedicari cupio ab humano die. Nec judicari timeo ab humano die. Intentiones omnium novit D SUS, Secreta quarum prodet extremus dies.
SCientiam mundanam fastuosam, inutilema perniciosam,πει me mihi videtur expressisse fabulosa illa Sphinx apud Thebas, cujus caputo manus puellae, corpus canis, alae avis, vox hominis, ungues Leonis, cauda draconis similitudinem reserebant. Dictaverb est Sphinx a graeco quodam vocabulo, quod stringere seu vinciresgnificat, quia talicet copulo cuidam insidens, homines praetereuntes, in lubili cujusdam aenigmatis propositione stringebat, ita ut se expedire non possent,is quotquot illud dissolvere non poterant, unguibus alis interficiebat aenigma vero filii hujusinodi quodnam animalma-πὸ auadrupes, meridie bipes. vester tripes esset. Transivit aliquando Sphingis mansionem Edipus, cui cum aenigma suum proposuisset, ille nodum acute ditatuit dicens animal illud esse hominem, qui in infantia manibus4 pedibus repit, factus vir nullo alio quam duorum pedum
adminiculo nititur, ingravescentibus annis cum stipione gradiens trip dem repraetentat. Hanc solutionem Sphinx tam aegre tulit, utae de staxo praecipitarit. Haec omnia scientiae humanae conveniunt. Inprimis nomen Sphingis eidem commode aptari potest, nam insolubilibus nodis mortalium ingenia stringit Caput habeto manus puellae, quia homines fodimota instar puellae infatuum suamorem allicit&provocat, sed malignitatem ejus noxamin virulentiam prodit cauda draconis, ungues Leonis, quibus amatores sitos vulnerat atq; interficit Alas habet avis, quia fugax esto volatilis, corpus canis, quia sicut hoc pilis, sic illa multis stiperfluis excrementitiis cate materiis, vocem deniq; hominis,
quia per illam potissimum se prodere solet atq; jactare. Insidet sublimi
265쪽
seopulo, quia celsitudinem amat, de propinqua solet esse easbusad praeiscipitijs. Initiumenta quihus homines interficit sunt ungues Malae, hoe est acutaeo curiose ingeniorum subtilitates, ac praesumptuosa mentium elatio. Haec pericula non melius atq; securius quis praecavet, quam si illam ejusq; scopulum devitet. Quod si tamen illam quis adire velit. atq; ab ejus noxa feritate immunis recedere, necessarium est ante mmnia, ut sciat quid sit illud, quod mane quadrupes, meridie bipes, speri tripes graditur, hoc est quid ii homo: sive nostat semetipsum,&naturae suae vilitatem atq; in mitatem. Quod si noverit, non illum stientia in interitum praecipitabit, sed ipse ex praerupto elationis scopulo, ad humilitatis petram salubriter allidetur. Morietur vana arrogans mentia orietur autem vera Sc salutaris sapientia, quae sui cognitionem necessario praesupponit.
ii Neresse es ut cognitissuti iis praeedatseientiam Uram, inquit
de inter: Bernardus. Multasanestientia hominum, sed nulla meliores illa qua regno ei homoseipsum uua profecto regnitione nilmeliis, nilutium, nil Nuriis nilexe Eentiis, nihllet inconditora donis simandum
. misit quid/isseisistia iis tost uimet adiscalprimum β,deinde eateras Lau dabilis es animis, teste D. Augustino eui nota es infirmita propria.
quam qui ea non perstecta, mania mundi, vivi siderum fundamenta terrarum, fasigia caelorum strutaturi manc sui notitiam veram esse sapientiam Apcllinis Delphici edocta oraculo tota sensit vetustas i at non invenitur inter alias ars ista prae caeteris liberalis.
SSemari Multi multa stians, ct seipse nestiunt. Iudicant de omnibus
Medit: e Creaturis, mundum disputationi suae a Deo traditum curiose discutiunt, 1, se tamen ipse praetereunt Se ignorant, falsissima de se praesumptuose iudicantes in cogitationibus suis evanescunt Sic mortales infatuat sciaentia illa diabolita mentem inflansae tumidam reddens superbia, quae S. Eeruar ut trabs quadam in oeulo grandis es. IrUD quadam eo utentia sui de gradu eulum meum obseuram, veritatem Obumbrans ita uisi suam occupa
bumiho rei montem dari tuis videre, jam te talem qualis es, vel qualis esses perbia. ores, nonpossissenseo; sed qualim te amas,tasem revelpures esse, vessurerfore. Aperi quisquis multa vidererae intelligere appetis mentis oculum, excute hanc traberi Uarie siderat a me, occurret tibi
266쪽
meum habita,&Mris quam sit tibi curta supelle . Mis bin is ustos ordis relinque rasera, ct reissum discute, per tecurre, iu se οὐ ν, διὸ ivripiat euitatis tua cris regniatur, nec frustra is . . in alia extendaris tenelecto. nate alutem tuam nihil uites, qua - niam in aequisitum salutis tua, nemo est tibi germanion, nemo propim quior te ipso. Si vero aliquid euitationi tuas Uferat, quod non quoquamodo ad tui ipsis salutempertineat, illico restu ct expue, ut sese repos inspisere, inde cognitione tui venire ad cognitionem Dei. Neseuauid despitisu Aneelieo, quid despiritu divinosentire debeat, quis umprius non retaritat nihil rect existimat quiseipsum ignorat. Si nondum es idoneis intrare ad te ipsum,quomodo ad in intranda idoneis eris quasunt infra velsupra te imum ' Si nondum dignis es intraret
bernaculumprimum, quafrontepra*mis intrare tabernaeuiam se unis
duis, Me est in sancta sanctorumqui nondum moliripue gressis altos, meum Domin IESU. saltem eum Is Heastendas in montem exintelsum, quo ρrasumptisneparvi volare in calum Θρrius mi ad te,quam rimariρrasum quasumsupra te. Irius solorauisui eonfinia irradiati quam ad altiora ongeredat. Primum ergo est ut redeas ad te ipsum, imires adeo tuum, ista aestimare te ipsum spiritum tuum. Distula quidsis, quidsueris, quid esse debueris, quid essepoteris, quidsuerupernaturam, quia mοῶfisper eulpam, quid esse debueris ρε in Myriam. quid a Mesepoterispergratiam. Stude eunosteresst, quia musto melior laudabilioressite regnoscis,quamsi tenellicto eu--m M. Πfinfiderum . vires herbaram, omplexiones hominum, naturas animo in re haberes omnium eissium 2 terre tum scientiam. veris liret omnia mysteria, noveris lata terra, alia ali, profunda ma ris, sita nescieris, erissimilis edi anti Defundamenti, ruinam non ιρ 'uburamfaciem. Quidquid extruxeris extra te, erit ingar eoiet sipulareis veniis obnoxium. Mnisu vires quisibi non est apiens.
iveipiat tua ransideratio, non solum autem, sed ct in refiniatur, qud-euns magatin, ad te revocaveris eam eum alutis ructu Tu primur
tibi. tu ultimis sine exmplum de summa omniam Laure, VERBuM
267쪽
Dum ct emittores resinente. Verbum tuum eonsideratio tua, quo procedit non eredat, βορ=ogrediatur ut non egrediatur. H exeat ut non Idem lam: dosora riti proinde animam, inquit idem D. Bernardus, primo
39. in omniumstareseipsam, quod θοstulet ratis utilitatis ordinis. Dcam Ordinis quidem, quoniam quod nos fumus primum es nobis utilitatis Gera, quia talis scientia non inflatsed humiliat, ct es quadam ad ad feandum praeparatio. Nam, superbumilitatissabile fundamentum iis adferum sare minimὶροtes re adsessumiliandum via
invenire vivariis, seu aecommodatiis potes, quamsse in v rit.rte inlexerit, tantum non dissimulet nonsit iustiritu ejus dolin, tuas se antefariem suam, neese ase avertere abducatur Nonne itase intuens, clara luee veritatis inveniet , se in regione dissimilitudinis, suspirans misera, quia iam latere nonpoterit, quod vere miserast,nonne eam Propheta timabit ad Dominum in veritate tua bumilia i me pnam quomodo non verὸ humiliabitur in bae vera regnitionesui eὰmse pereeperit oneratampereatis, mole bulla mortalis corporis aggravatam. rerrenu intricatam euris. earnalium desideriorumface infectam, aram, eurvam infirmam, implicitam multis erroribin, exposiIam millepor
rionum obuoxiam, mille neeessitatibin arumnosam, proclivem ad vitia. invalidam adiirsutei unde huioam extοLevtia oculorum Unde levare eaput nonne metu eonvertitur in arumna sua dum eo mitur
Haec omnia D. Bernardus selicitus atq; studiosis eordis sui eustos, inspector, pervestigator, altum humilitatis cognitionis propriae demittens fundamentum, priusquam aedificium sapientiae superastrueret quem merit, consultissime sequantur omnes, quotquot in alto scientiarum apice sunt constituti ac de casu periclitantur, nisi humi litatis ope fuerint selidati. Ein enim est qui ruperbis resistit, humiatibus autem dat gratiam, it D. Augustinus ait intonat super ambitiones saeuis, ct tantremiscunt fundamenta montium. Qui apud Divum Bernardum, honunem quemcunq; in omnibus sapientem sibiq; ipsi insipientem, in rerum non necessariarum investigatione lyncem, in sui cognitione talpam, alta strutantem sis oblitum, superbiae ac scien-
Iema tiae vanae typho invitum se alloquitur: lom si re videres, tibi displia si erex, ct mihiptiere. ; sed quia te non vides , diplaces, mihi displi,
268쪽
tibi , cuia in asernum ardebis.
Effectus cognitionis sui, ut vidimus, est sui displicentia vilipem udentia, mentis demissi, humiliatio, quam D E U S a nobis Principaliter existi. I. Gregorius illam Ecclesiastat sententiam asserentem, ubiurae: L. in multasapientia multas indignario, inqui addi silentiam additio dolorem, sic ad propositum nostrum explicat: ub sapiens seipsum bene cognitum habens te spectum, dum sita peccata, de quibus etiam
propitiatis non debet esse sine metu, contemplatur, cinnumeros qui bus se novit esse sebjectum, animae defectusad tragilitates secum perpendit, multiim contra se indignetur, devere puniat in se atq; reformet, quae videt Regulae virtutum esse difformia, divina Majestati displic re Considerans etiam gehennae supplicia qua promeruit, caeli prae mla,in quibus promerendis parum eo usque laboravit, quanto magis haec omnia dispicit, tanto magis doleat, cum lacrymis deploret sitam n gligentiam, mile iam, vilitatem. Quod tametsi non fiat sine alia
qua mentis amaritudine, fit tamen magno cum animae fructu Qua inq; major est illa indignatio, dolor ex vera sui cognitione conceptus, tanto majorem illi favorem gratiam divini Numinis conciliat. S. Laurentius Iustinianus, postquam docuisset ad verae doctrinam sapientia ascendere cupientem, ut per humilitatis incedat exercitia, ita
illum ad sui cognitionem hortatur, per quam ad hauriendos divini luminis radios mentem disponat. Agnosta βερε se quam videlicet si in natura infirmis, deserinis in moriam in Diapraelisis, se Haesit igno Dea : Hraverit, Herni Regisgloriam Uurpabit se aliauidscire arbitram, cum fasi amasciat nihil. vitis nihilstire μυλῶμα, quisui ignarus de Divinitatis m. silentia multastire videtur Eum reuon valet qui ignoratse. O dis issima veraseimsuamula hae est in bomopriiu se, deinde DEUM agnosteresudeat. me testimonio suo Bropheta eon ans ait mirabiatisfacta e cientia tua ex mo. Redeat igitur adse, in tardis sui δε- misitio conquiestat auisapientia imbui oncupiscit Se eompunctione cier mis, at vinutum eoDυisna detergat, quatenis humilitaris Magi ruperfecta uimet valeat habere notitiam. Hanedum adeptus fuerit fugatis ignorantia tenebris, lurumpereipietnon Solis visibilis , sed Memasapientia, quae radiissuis Electorum omnium mentes instrat de imitas:
Concludo cum Thoma Κ pensi me est altissima' utilissima ciri lu:
269쪽
Novimus e terra mortales esse crearas. In desuainstirpem varia nostra trabit. Udam omnis homo, quam ineunitu ipse
Susibi, ct ignore quasi origosui. Ingeni petit asta suo, se negligit ipsum. In mustis doctia, nesciis ipses est.
Disseis eur euia doctos conferresumis, Quod pro magno equidem nomine laudia haberi; Nams eulis eircumsese licti omnia cernat, Se tamen intuitu prauris illisuo. Est tamen doctis repute se musta videre.
Nucernit ,sise non videi esseniihic
De indocilitate , ae pertinaeia literatorum.
I. Um quidam Ruriga currum oleribus plenum in quodam eo, Ilaulo effudisiet, eapitibus hinc inde per declivia quaqua verissum decurrentibus pronuntiasse sertur quo evita torsensis. Experimur hoc esse verissimum in nostris scientiis, quot enim sunt Philosophorum capita, tot sunt Philosephiae, quot sunt Theologitot Theologiae; quamvis omnes eodem sint ptaediti mentis oculo, unus tamen sic, alius sic rem videt, quod unus probat, alter reprobat. De iis, imo impossibile placere omnibin, ait S. Hieronymus, nee tamia ut unis quanta seutevtiarum varieta est quim insuosensiuabuviat Consideremus quanta non sententiarum varietate, in unica rivitate Atheniens inter se pugnaverint Philosophi, ut studiose obser-S. Anu vat s. Augustinus nonus, inquit, apud Arbem in Darei elam stinis de rexi, asserentes res humana ad Deorum euram non pertinere. Diri civit M aut intraria sentientes eas retia muniri Diu ad Dribis ais tutor 18. c. a I. bis dissutabantet unde miror eur Maxagoras re actinsit, quiassem esse dixit lapidem ardenuis negaui si DEUM, eum in eadem ciυituteoria eruerit Epicuris, vivini cm
270쪽
Merum Deum se non eradens fedne Ουem, nee u in Deo in omnino inmundo abi are eontendens ad quem preces homivum, supplie nove perveniant. Nonne ibi Aristippin in voluptate orporis minum bonum ponens, ibi Anti enes virtute animipotius ominem erioratum asseverans, duo osophi nobiles, ambo Socratici, in tam diaversiis ais interseeontrariis ibin vi ummam locautes, avorum et
ami fugiendam, iste admini andam sapienti dicebar esse Rempubli- eam. adsuam qui amsectandam discipulos ongregabata μα-ρepaiam meon ima oenotissimaροrticu,invmnasiis in hortulis, in uias publie aestrivatu catervatim pro sua qui opinione eertabans Alii aserentes unum, alij innumerabiles mundos 'fum autem unum, alii ortum esse, a 'vero initium non babere, alij interiturum, alijsemperfururum abstinente divina, ab ortuit. σωsibis agi alli immortales esse animas, aby mortales oe qui immortales, alij in estias revoret, alii nequaquam qui vero mortales, alij mox Meriremst Nw, alii vis re etiamposea,velpaululum veldiutiis, non tamensemper Aldeo Diuentes in eo ore em, alij in animo, alii in utros; alii extring eus posita etiam bona ad animam ct eo in addentes abissensibis αυ rusemper, abynοnsemper, alijstulantes nunquam esse eradendum κι aliaspen innumerabiles dissensione nilosophorum, qui unquamst pulis, quu senatin qua peterea veldignitas publica impia Cloita is duadreandas alias probanda Θ recipiendas, alias improbandas, pudianda seu it e non passim,sine ulli,disis eo usM habuit in gremi tormenrreversia bominum dissisutium, non de aeriso domibis vriquaruns Muniaria ratione, sed de hkrebis, quum aut miserὶ iavitur, aut beati' ubi etsi aliqua vera dicebantur, eadem ieentia die bantur 'falsa prorsis, ut nonfrustra talis Civitas, Dum vorabulum Babunu arreperit. Eabis quippe interpretatur eonfusio. Non minor est nostris sarculis in Authorum sententij confuso Nec parva tantum, sed maxima ingenia disconveniunt, imo haec quamplurimum plure enim rationes alijs incognitas pro contra vu Iajori ducentur millatione. Haec op nionum disconvenien tia Christianam Religiosam pacem non parum interturbat scribit Maurinus de villa nova, fuisse fratrem quendam valde religiosum tempore Innocenti IV, qui cum super quenda aemoniacum devote oraret, caepit diabolus clamare per os ejus: ὀ quot mala mihisaeis vos pra-