장음표시 사용
301쪽
aliquid investigare possunt sunt enim tamfluis tu asseveravis, quam
improbi in quarevia ei in ues invenire quicquamisint,ne defendere etiamsi ivυeueritis; nam si verum ei fortuito,iderint quod saeptis
seevdi aliquis derasi qπisententiam desingulorum opinionibω ferat. Quapropter nemo dubitaveris eos qui ista inquirunt, ultos . ineptos, insanos esse. lib. 2. Selai igitur, ait alibi idem Lactantius, quam ineptefaciat, aut res
frigerror inenarrabiles quaerit, hoe es enim modum conditionuo transgredi, neeri inte stere quouis homini liceat acee fere Deniseum aperiret homini veritatem Deio, misti sitire nos gluit, qua interfuit hominem eire ad vitam consequendam, qua vero ad eurissam profanam eviditatem pertinebaut reticuis ut areana essent uuid ergo quari qua repotes
ire, nee . si eιώ, beatiorsia, perfecta est in bomina sapientia, sin Deum se unum , ct ab ipso si ad 2 universa cognostat. VI. Audiamus hic etiam antipratanum, qui in hanc superbam mota uvi.M. talium curiositatem sic invehitur Quid te instas humanasverbiis quoa e. 48 tenderis quanto surgis fortius, tantis turpius eonquassaris. Audi π. 3. quid de Beato Augustin Volusianis testatur dirente In altissaeerdotibis per mundum quomodocuns soleratur institia, id est ignorantia; eῶm autem ad Aurustinum ventum fueris, legi Dei deesse reditur, quidquid
eum contigeri ignorare. Quid autem tam magnifico virosuperprofunditate sermonis, O arduarum rerum di*utatione eontigerit, audiamur.
Eo tempore, quo B. Augustinus librum de Trinitate composuit, illi tale miraculum D EUS ostendit. Hipponensis Civitas Apheseae nobilis, in qua B. Augustinus Epusiopatum administrabat, super litus maris pulcherrime sita erat. Beatus autem Augustinus in consuetudine habebat, ut post diurnum studium &laborem, vespere super litus maris, sequentibus a longe Epistopisi
Clericis, qui eum pro consilicio negotio universalis Ecclesiae frequent bant, solus antecedens deambularet, ne scilicet eius contemplationem aut studium colloquentium fabulatio impediret. Cum ergo sc sesu vice quadam incederet, puerulum mirae pulchritudinis super litus maris sedentem invenit, qui tam in terra ossa parvula, sicut pueri in plateis ludentes solent, cochleari argente aquam de mari hauriebat, cin iuum sesiam parvulam etffundebat. Quem ut S. Augustinus ita sedentem vidit,
302쪽
uklit, pedem mox pressit, setit, proceden'; inde puerum silutat &inquirit quid agat tot puer serio vultu respondens Mosi, inquit, latis
mar sud MLurire. Hi fossas possim, infundere quo responsis
quasi puerili vir sanctus in risum decentissimum concitatus re pondit σquomodo , inquit, o ne hoepoterua ingens mare es, parvum e eblear σus Maam, parva etiam fissa, in auam infandia. Cui mox puer possibilius, inquit, mihi est Mesaeero auod intendo, quam te implere suste itas. Ad hoc B. Augustinus mirabiliter stupefactus, quid hoc esset interrogat. Et puer: euitatu, inquit, volvo, αὐ-- s- lumine brevi reneludere, auodHi disdividua Trinitatis inexplieabilesareamerinis. Er Me auidem anteauampum, si iugatam potius
1οι--- -δει infundam. Haec dicens puer repente dii paruit. B. vero Augustmus Christum in facto glorificans, quam verum puer dix rit , mox advertat. Qui etiam cum esset haeresii Manichaeorum infectus,ettius haud dubie ad fidem orthodoxam conversus tuisset, nisi tumens Hari Philosophia, voluisset humana ratione comprehendere, quod pia Navit Dominis Iaceu
quod tam mmensum pelagus fossula ingeni sui itur, quid illorum curiosa praesumptio promerebitur, qui
comparatione huius Minervae t quibus tonsultius judicaverim terram i gere, quam rostra sua in caelum ponere, Sc impudenter altissimarum reis rum mysteriis immittere, curiose illa disquirere, temere de illis sentiem distatuere, pertinaciter asseverare Dicamus potitas eum eode Augu
es orearia facie3rtu Haec S. Augustinus alti aede anientia aesti anna DEI qui serus divinitatis suae arcana penetrat. E contraquein ludo sapientiae ac mentice hominum, quam stulta Mincerta sunt indiciaean, quam fallibiles sententiae illius, maxime dum constitutos ille te minos praesumptiouiso superbiae alis conatur transcendere.
303쪽
VII. Sapienter admonet unumquemq; Majestatis divinae arcanorum ejus scrutatorem Ecclesiasticus, hanc curiositatem in seipsum potius Gi jubet reflectare, dum sic ait altiora se ne quajuris in oratera re vescrutatin fueri, sed qua pracepit tibi D EUS. Ea euita semper inia pluribus operibis His nou eris curiosus. At quantus illorum hoc seculo est numerus, qui hoc saluberrimo Ecclesiastici monito minime sapiunt, ac nimium volendo sapere, plurimum desipiunt; qui ora sua dagnius, quam Abbas ille Copres in vitis Patrum relatus, pulsare possent dicentes ad se vatibi . quia qua maudavit tibi DEUSutjaceres dereliqui- si, quae a te nou requirit. illa Ierusari rasumis. Quam e contra pauci unt, qui ut Augustiniano dicendi modo utar, in nido Ecclesiae tuti plumescunt, alas charitatis alimento sanae fidei numini quin potius plurimi, cum tamen pulli sint implumes, extra nutritorias cunas superba imbecillitate se extendunt, dum in prosundissima quaeque ser tanta debiles conijciunt oculos, vertigine correpti ruunt in profundum.
Exclamabo hic cum D. Augustino jam cadentibus in praeceps miseris: GUUν Domine miserere , ne implumes pusios reneulcent, qui transeunt,iam . lib. I a. c. O miti Angelum tum qui eos reponat in nido, uti avi, donec Olent. 3. Pergit Ecclesiasticus non es enim tibi nee sarium ea qua abstin-ditasunt idere oculis suu Occurrit hic mihi AEgyptius ille bajulus, gestans quiddam velis coopertum, qui curi cuidam scistitanti quid portaret, respondit Ideo obvelatum est, estis es. Insupervaeuiar bis noli serutari multipliciter, inquit iterum Siracides. iv pluribus operibiti Dei non eris euris in plurima enim Jpersensum hominum
Non parvis est fructis, ut ait D. Augustinus, si aliqua obseurao
incerta, qua comprehendere non alemis, clarumsaltem certumstit ara in
bis non esse quarenda, ct quod unusquisi vult dictere, putans prodesse fiseiat discat non obesses nesciat. Non accusebimur o secij, quod sta-blimissima Theologiae mysteriaismetrare neglexerimus, arcana divin rum processionum p destinationis nostrae modum ignoraverimus, de gratiae mysteriis, tactuum divinorum libertate, aliisq; arcanis disputare neseierimus, sed ut bene dixit D. Antonius: In Me unusqui sibi prκparat se tormeuta,seugloriais, si ei negligatscripturarum manda ta, velfaciat. Idem
304쪽
Idem s. Augustinus definit illum essi euriosum, qui avidascrutatur ea qua adse nou pertinent studiosum vero, qui diligenterperquiris ea quaeso attinent. mos studiosi simus, non curiosi; Scrutemur assidue, non arcana sepientiae divinae, sed AEdibis in nostris qua pinva a fracta geruutur Quid videlicet Riseris. in domo conscientia nostra sit reformandum, quid desit nobis. Nne Demonam; quibusdam interrogantibus, an mundus esset animariis; iterum, an globosus' respondisse legitur vos de mundosistiti sis, O fram ipsorum immuuditiem non euratis. Nullus tamen existimet me per illainii dictasiint, rerum divina VIII. rum contemplationem etiam profundiorem omnino improbare scio Ecclesiae oculos silos aquilinos non deesse, qui etiam profundiora scrupturarum perspiciant racio plures innocue in intima divinae Theologiae arcana penetrasse, ut aquilam illam Apocalypticam Ioannem, Paulum Dionysum Augustinum, Aquinatem, is ille alios; sed his videndi acumen divini selis radius addidit, alas quibus volarent, gratia divina subministravit. Tibi autem Christiane quicunq; pullus adhuc impli mis es, oculis caligas, volatum dissuadeo, ne quanto altius astenderis, tanto inferius cadas, Mimpleatur in te illud psalmi quoniam eis Ual. rol. mans allisisti me. mihi Domine displiceat sic elevari, ne misere allidar,&amem cum D. Augustino non iuveniendo invenire potius, quam confess
Non simus igitur curiosi rerum divinarum scrutatores, ct quod ne S. Asgust. seire nos Dominus voluit, libenter nostiamin. Nec praesumamus intellectus nostri funiculo, divinarum scripturarum caelestium mysteri rum profunditatem metiri. Iimus contenti superficie nobis revelata, sis quid ultra illam videre nobis a Deo conceditur, ne alioquin profundiora scrutantes mergamur. I. Augustinus ante memoratus D EUM alicubi ita alloquitur mira profundum inquiorum tuorum, quorum confessere ante nos superfies blandiens parvulis, Ied mira profunditas DEUS M. d. e. meus, miraprofunditas. moror estimendere in eam, horror timoris , i .er tremor amoris ' Divisceriptura, inquit S. egorius, sicut Ῥ-sεrsis sapientes exerret, fiesve ei simplices refovet. Mirabilis fu- viui se iste, qui es ita planus, quod ibi Arario, id est plexo isieratus potestsierispedibus transire. Eis m, des magnino subtilis arasenatare, im pote esubmergere.
305쪽
Quδd si nihilominus areana divina penetrandi desiderio tenemur.& ad caelestis sapientia sacrarium intromitti volumus, sciamus nos intelis lecteis nostri clave parum profecturos orationibus pie ac humiliter clementiae divinae ianua nobis pulsanda est. Rin pulsator plerum invenit teste D. Bernardo, quos Iemerariis serutator invenis nonρotest. Et multo magis Divenit siderum Conditorem humilispietas, ait S. M-gitanus, quam Siderum ordinemsuperba euriositas. Vitam demum nostram religiose ac devote instituamus, cuius exacto curriceso, videbiam DEUM nostrum facie ad faciem, in ipse omnia sapientia divinae arcana clare ac dilucide intuebimur, quae nos modo scire vel ignorare parum est.
Legitur de S. Thoma Aquinate, quod post mortem apparuerit lix gloria socio suo Reginaldo, a quo rogatus ut ei solveret quaestionem illam, de qua in vivis laepe dilputaverant, an DEUS abeatis videaturpersteriem , ausine 'erie. Curiosam hanc quaestionem, spirituali homunum protectu parum utilem set vere noluit, sed ambigue respondens hoc solum dixit Sisus audiυ--sie id is in civitate Dei irtutum. Ludovicus Granatensis eandem historiam non multo aliter narrat, mutata
tamen quaestione, variatiis per narum nominibus. Cum, inquae Fr Romanus Theologus Dominicanus, S. Thomae Aquinatis in pra Iectionibus Theologicis successor, post mortem apparuisset D. Thomae Neapoli commoranti, ad unam, aut alteram quaestionem a D. Thmma sibi propositam respondissset, hic vero ulterius pergeret quaerere dicens scis erebro nos in dijputationem uti adduxisse uastionem aupermaneam in animas entia iubae vita aequisita, quaeso ut eam mihi expedias. Relpondit Romanus: Ego Deum intueor, vili hae de rem
mestifestari. Et Thomas via sne, inquit, DEUM sin medis autauqua re interpositis Tum ille seu audraimin ait seυissimis in
civitate Domini virtutum mom; disparuit, S. Thomam magnar liquit conssilatione perfulum. Uidebimus perspectissime in illa Civit te omnes quaestionum sublimium dissicultates nobis enodatas. Ut vero ad ullam perveniarmis, voluntatis,noci intellectus alas adhibere debemus. Non op est nos alta abscondita contemplari mysteria, sed divina Niari mandata. In his nobis meditandύ4 inredendu est die ac nocte.
o seruo qui vix bae inferiora vides.
306쪽
a uas ued nimio ne lumine lumina perdat . Meuare nihil ernere, eerneparum. Semper animo tuo insculptum maneat silpraeitatum Ecclesiastici monitum, quod pro fine Capitis repeto, pro anni ptiesentis chronosticho verbuli unius mutatione sic accommodo. notis ADIora te ne variIeris, threIora te ne soriassa ess, si rast 'ν ε
Aoum est superius copiose de superbia fataq; literatorum, S I.
quomodo typho sito inflari soleant iurgere. Quod tamen non ita accipiendum est, quasi nunquam humilitas in do locum inveniret; non incognitos etenim plures habeo, qui in summo sapientiae sestigio, hujus virtutis insignibus mirabiliter emicu runt ejusq; ope a superbiae typho, casibusque lacrymandis sunt praesere ei. Non igitur omnes doctos fastu ambitioso turgentes pronuntio, siq; illud auderem, staret contra me lumen illud Ecclesiae clarissimum Augustinus, cujus sapientiam pro meritis laudare inter impossibilia cum pluria bus refero. Parum enim lixisse videbor, si eum cum S. Hieronymo,& omnibus arvi sui Catholicis vocavero antissa rum de eonditorem. Si cum Cassiodoro ipsum appellavero insignem omnium bonarum litera rum Magistrum fontem purissimum, larissimum eis lumen. Cum Remigio Antisiodorensiselem doctorum. Cum Abbate Ruperto ver ratis relumnam in sua Deisapientia suum tironum eoiloea it. Si cum Volusiano pronuntiavero Legi Dei deeste, quidquid Augustinum γυ- figit ignorare. Hie in tantis doctrinae suae splendoribus, adeo parcus excellentiae suae fuit aestimator, paratior semper discere quam docere, ut passim vellet suos libros scripta examinari, emendari, severis me censerio corrigi, lochi fieret, se Led asseveraret. At alicubi na lib. r. Gis auliaritatem meam sequaris, in ideo tibi pater esse allaid ereden ba .c. 7. dum quoniam a me dieitur. Nun modo mea literas ab omni errato liberau audeo visputare vel dicere. Ahbsquoq; ita scribit Noplisi Oo a me
307쪽
t .da Trin. mefieuli astro quarere; proinde quisquia hae luit, ubi pariter eertine. a. a. s. pergat mecum Lubipariter hastat, quaerat me meti ubi errorem-u u e vocis, redeat ad me ubi meum revoret me. Et cum de remore S Cypriani ageret, quo putabat rebaptizandos esse haereticos, non modo se ait longe positum et se infra merita S. Cypriani, verum etiam sua eloquia esse infantilia rudimenta, in comparatione ubertatis S. D primi, nec suam sententiam de non rebaptietandis haereticis esse meli
rem quod sua sit, sed qudd totius Ecclesiae si verior Divum vero is r 9 Hieronymum ut censerem super se agnoscit Rogo, inquiens, ut me μδε itfr rei γε, si mihi Mespis estepentexer- , quanquam eur ecundum norum et Oorbula, q/ bain talem Uin obtinuit, Discopalis presbyteris majorfit, tamen tu multis rebia Augustinis Hieronymo minor est Nibi deniq; suae industriae, ingenio, labori, arbitrioq; attribuit,
nisi quod a malo est, certus omne datum optimum, Momne bonum perfectum desursum esse a Patre luminum, gratia Dei esse, quidquid undequaque in se boni csset. mumilitatem quoq; illius abunde loquuntur consessionum retractationum libri. In prologo de vita christiana, se peccatorem privium ultimum appellat, insipientiorems eateria, imperitiorem universis. Ingens profecto kadmiranda in tanta celsitudine humilitas. At quam rara haec in orbe terrarum, nostro praesertim saeculo, avis Quot mihi Augustinos, vel illi consimiles, in fastigiosapientiae micantes, si tamen adeo non oblitos exhibueris, tot venerabor viros divinos, tot agnoscam miraculi cum ipsum hunc D. Augustianum quodam in loco subdubitantem audiam, si dilputans illis vitiis carere possit, quae plerumq; studiis humanis, concertationibus excita tur, dum supra quam scriptum est, unus pro altero inflatur adversum alia terum. Ad laudatissimam hanc humilitatis virtutem, veluti Daena limitesq; exorbitanti scientia ponentem, cor mortale inflari incipiens ad saniora revocantem, idem sinctissimus Praesul D storum verbis sequentibus invitat huic te, inquiens, mi Diosiore, ut rota pleratesubdas velivi, nee aliam tibi ad eapesendaruo utinendam eritarem iam in
nim suam qua munita es ab illi, qui gressuma tororum tanquam DEHIS videt infrmitatem. Ea est astem prima buwilitas, Gunda humii itas, tertia humili as, O quories interrogares, hoe dicerem. Hanc virtutem ipsemet, ut vidimus, non impigre sectatus est, ut mirum non sit tam raram in tanto scientia fastigio submissionem, altissimo in caelis
308쪽
throno a Deo humilia exaltante praemiatam. Fertur enim, quδd vir qui iam sanctiis in spiritu raptus, cum sanctos in gloria conspexisset, Se B. Augustinum minimo vidisset, quendam de Sanctis ubinam Augustianus ellet fuerit percontatus, qui respondit Augusinis reus in extet D ubrdsutas degloria fixeelleisti ina Trinitatu. Ita resident in excelsis postea, qui prius humi serpebant, scientes jacentem in terra unde cadat non habere. Ita humilitas thronum Luciteri, quem praecipitauit seperbia, meretur possidere ita docti per sanctam hanc virtutem elevantur, supra splendorem firmamenti coruscant in perpetuas a te
aut autem,ut ait magnus idem Aurelius, urnitanquam doctri confessna sublimioru elati, non audiunt direntem distis a me quaviam mitu lib. 7 cy. sam dumitu oris, ct invenieris reautem animabis vestris o regno. stunt Deum, που cui Deum glori ni auigratias agunt sed mavristunt in cogitationum suis, ct obscuratur insipiens cor eorum, dicentes se. I sapientes sultifactisunt; ψ eum Lucifer vamsuum exaltanteβ-lium eadunt in profundum laeEQuid hie dicam de S. Hieronymo lumine illo Ecclesiae pariter II. gllarios, quem D. Augustinus refert graeco latino lebraeo eruditissimum eloquio, in literis praesertim sacris ad decrepitam visum arta tem ejusq; eloqui nobilitatem ab oriente in occidentem instar solatis lampadis resplenduisse is tamen animo convertitione semper fuit Ii millimus nihil, inquit, apueritia ita vitare renatis sum, ut animum ad Asin
mentem, ct erectam emicem Dei eoutra se odium praυoeantem gensem. S. Gregorius doctrina non minus quam sanctitate maximus, libros
sitos dum adhuc viveret ob nimiam humilitatem publicari nolebat, in aliorum comparatione suos nihil valere existimabat. B. Augustini scripta eum suis comparans, illa siliginem, sua vero furfures appellabat:
sid lieissio in is rupitu pabulosaginari S Augustini opus uti legite No. 8.s ad comparationem siliginuisitis, nosisumfurfurem non quaretu Pri Epist. 39. mu, deniq; in Epistolis suis se servum servorum Dei nominavit. Ad illum Aquilinum oculum intuendum me jam converto D. Thomam Aquinatem, qui ob doctrinam suam minime superbia elatus aut inflatus, quanto in contemplatione sublimium plus eminebat, tan 'tis insiti despectione magis demittebatur, cum sub Alberto M. stu deas multam sibi sam erudiuonis materiam congregasset pythagoricum
309쪽
tamen silentium humilitatis causasbi indixisse videbatur, ut illud quod de Paula Romana prodidit D. Hieronymus, genere mutato ei quam maxime quadrare videatur. Nihil inani dis docilius fuit tardis ero ad si quendum, Delox ad audievdum memor illiis praeepti: Audi Israelo taee. In colloquiis ibiq; verbose scientiae venditationem, cavens iactantiam , tanta passim utebatur taciturnitate, ut condiscipulis eo nomine in contemptum venerit, qui eum bovem mutum appellabant. Sed hic bos mutus mugitu suo universum postea orbem implevit. Libet hic attexere singulare in ipso humilitatis exemplum. Cum mel Angelici jam Doctoris laude insignis, Bononiae in Carnobio ambularet contemplationi intentus, frater quidam alterius Carnobh, qui sanctum virum non noverati a Priore petijt, ut liceret ipsi cum fratre qui primus ei veni et obviam, ad quaedam expedienda negotia egredi in urbem. Priore annuente, ante omnes incidit in s. Thomam, dixitque ei frater, Priori sit mecum ire. mox praeeuntem tratrem vir ca ctus sequitur; sed cum ille iret festinaetius, non potuit eum assequi itaq; non rar,ab illo arguebatur, sed vir sinctus humiliter se excusabat. Ut autem cives viderunt tantsi virum parvi momenti fratrem sequi, ex instimabant id errore fieri. Accedunt igitur ad illum fratrem, indicant quem virum post se ducat Tum ille ad S. Thomam conversus, obnux eiu rogavit, ut veniam daret suae ignorantiae. Cives autem cum multa reverentia virum Dei compellantes, sciscitabantur, cur adeo se
abijcere voluisset tot ille monastea, inquit, Religis sancta obedientia sudio perfieitur qua homo bomini se subiici ρrUter Demn, quemadmo dum Deus 'sese timinibin eausasalutis hamanasabmisit reguum humilitatis exemplum confundens vanos elatos saeculi nostri faia, pientes, qui nihil quam honorem suum, aestimationem quaerunt, ac
eruditionis suae causa omnibus caeteris pneferri debere existimant, mant primos recubitus in carnis, irimas cathedras in Synagogis, fa-lutationes in foro, iocari ab hominibus Magistri4 Doctores. Adeo demit humilis praelatus ingeni Angelici Doctor fuisse legitur, ut peri tum vitae si e decursum nullum unquam complacentiae propriae aut Vana: ε' gloriae stimulum senserit, quemadmodsi etiam fratri Reginam confessus rq est dicens Deo gratia v --r ales quodnna uvis iaperbia morbo Mun ιμε σηρ quaintibora mim. Cui proinde Ioannes Papa XXII in bulla canin v m copia tionis suae hoc praeconium attribuit imitur Derrenorem ambis ομe
310쪽
omitto hic plures scientia Illustrissimos, qui typhum superbia
cor inflantem humilitatis subsidio represserunt, nec unquam prudentes apud semetipses extiterunt. Pro exemplo postremo adducam Gerhariadum illum, de quo frater ejus mellifluus Bernardus ita testatur: Cum bon . 29. amnium judieis omnibus essetfapientior, silis insuis oeulis non era sacra cant. piens. Utinam multos, inquit ibidem S. Bernardus, etsi min. Is entes, non plus angat a maledictio; a qui sapientes estis in oeuluvesris. Sed utinam his exemplis commonerentur eruditi, ac saperent ali III. quando disterentq; humilitate veram compleri sapientiam, it ait D. tu
Chrysinomus minimis se adnumerare, aput esse ratiis nu6νbra Malo. c. risiana , ars fastigium. I. 8. Ubi humili is ibi sapientia. ' Lumen intelligentia humilitas praveis. aperit, superbia abstandis, teste S. Gregotio, nam se:rerum quoddam II.
pietati es, ut tant minus ad illud animis perveniat, quanto magis in s tumescit aula re ipso foras repostur, qu insanius inflatur. mumi Moracliemur itaq; in conspectu Domini, non altum sapiamus, neq; multim desientia nostra nobis, sumamus vocemus nos Idiotas inspientes, ut sapientes et i mereamur, nulli vel minimo nos pneseramus, parati simus a quolibet quantumlibet indocto vetitatem edoceri. Dissimus invitis Patrum de quodam sene, qui cum aliquando septuaginta lib. r. hebdomadis jejunasset, semel tantum in hebdomada corpus cibo refici bestis F. . ens eum in finem, ut intelligentiam cujusdam scriprurae a Deo conse queretur, nihil tamen jejunio suo profecit Quamobrem apud se constituit, fratrem quendam accedere, ut ab eo requireret scripturae sensum. Cum jam cella sua egressus clauderet ostium suum ut abiret, micsus est ad eum Angelus Domini dicens: septuaginta lebdomada quasi iunasAnonfererunt te=roximum Deo. Nune ver eruando humiliatines , ut ad fratrem tuum pergeres, missis sum indieare tibi semetonem. DEUS videlicet humiles docet atq; illuminat, intellectum dat parumlisa mundi verysapientes confundit, stultam fici sapientiam ipsorum. Paucis hisce de rara doctorum humilitate delibatis, ad frequentes miserandosq; ipserum cases; praecipitia describenda me confero. Pota quam enim inflante superbia, spiritu arrogantiae , sumptionis elati in altis volare caeperuat, in ima miserrime deturbantur. Absterreant'