장음표시 사용
311쪽
tius ab eruditionis studio salutis sua cupidum, plurimorum scientia sua infatuatorum casus lacrymandi, quam invitent in multa sapientia humialium exempli expendat quisq; innum a doctis hominibus in via saluatis occurrentia pericula, per quae sensim itur ad grandius periculum amittendae beatitudinis, ut consultissime Divus pronuntiaverit Hieronymus:
s. za melius est aliquid nestire seeure, quam cumperieuci discere. Quidquid terrenum nostris si raptibin assert, Oreultat laqueos muscipula Logis. Dum evimin eapimur; si diligis ergo salutem ,
aut movi multa vis, ne eviare cave. Insidiis humisis vinei, te ceperia 'sum, Et unctos ore transgrediere dolos. Ar rara hee uinis . albos millima eo o , nutas uam, bumiles improba gignit humin.
Funesti ticomandi Doctorum casus exemplis quibusdam demonserantur.
Uis non uberes fundat cum D. Augustino lacrymas, manam res de onerisestiritu, consideratione periculorum omnis antisma, qua iv Adam moritur. Fili tamen hominum, proh dolor sponte accumulant salutis suae pericula, lubricis vijsquam libentissime inambulant, in quibus mille laquei mille discrimi na, hostium vitiorumq; latrunculis insessa omnia tramites amant difficiles aerumnoses, qui post affictionem carnis temporalem, aeteranum quoq; miseros pessumdant mortales,4 in triste Inferni Barathrum praecipitant.
Qiijd ita studiose scientiarum homo, A salutis tuae incurie delira, serm. de quid desipis , ut D. Bernardi verbis te compellem auid in Omnibis mser. by es rudor, circa uiuo ipsum es insipiens eruant methfris es Idem de sapiens , toto maris inlisauhise eris. ' quid tibιρodo fit uniter- consideri sum mundum luereris,se unia perdens dies sapienssis, deest ibisapientia.
Q. a. tibi mnfueris sapios Alexander Magnus in Callisthenem dicebat: sapiemem ego odi quisbisapunibit. Quin-
312쪽
Quantum porro insit periculi scientiis, quam lubricae sint semitae quas incedis, per quas ad mortem curris, etsi satis ex praedictis innotescere possit, docebunt ulterius lamentabiles doctissimorum quorundam cassis & ruinae, qui viam hanc incaute ambulantes, typho perniciosissimo in transversum adti, perierunt. Et ut cum D. Augustino loquar tam soli meo in maiores errores ierunt, ct in majora praeipitia prolapsisunt, quan μγ ιν t prasidentius sanquam suu iribis eueurrreunti id in inquit hic S. Doctor, multos in audiυimina Batrumnosru, quod utisfine magno Iremore non re si . sine inulto timore non eonfiteor, astendisprim tus quodammodo is ad ea cis .is intersidera nidum--- Le; φοί modum aufem eridisse Us ad absses, ct anima eorum in malu eb puisso. Vidimissens de elis eridis ab impetuferi tu eauri draunis, s eos sint,aeelant inmuhere terea, afarie jublevantu manus tua Domine mirabilite assevdisse. Uidimis imos morientes, ct mortuos a morte surgentes, eos qui irier filios Cei ambialabant, in medio lapiadum ignitorum . quasi lutum ad nihilum defluxisse Satagis iura dide Lector aliquas videre stellas, quae unde coruscare debuerant in peris. petuas aeternitates, indeclamentabilem miserumq; in modum, horrem do posteris omnibus exemplo sunt ecclypsatae stellas inprimis tres denumero plurimorum accipe, clarissima illa saeculorum suorum astra,Origenem, Hosium Tertullia n, qui de summo scientiarum ac gloriae fastigio decidentes, gravi Orbem universum horrore metum concuc
Et ut ab Origene principium atque originem ducat narratio, quid II. hoe olim vito majus quid illustrius vel Christianae vitae, virtutisque zelo vel in omni mendi genere peritiae cui adhue puero dormienti Pater Leonides, qui tandem capite in Christi consessione abscita, filium post se orbum reliquit, cepius astans, pectuiq; ejus stragulis denudans, magnitudinis eius praesagus, perinde acsifice Deilpiritus- id ipsum sibi tanquam Templum consecrasset, cum reverentia osculabatur, sempto tali filio beatum ac felicem existimabat quem etiam dum in carcere pro Christi fide detineretur, ad martyrium habuit adhortatorem, ipsum tam pusilla in aetate martyrii etiam sitientissimum, ut istente persec tionum turbine, quin vitam exponeret, vix Matris precibus, cohortationibus, artibusq; variis domi potuerit cohiberi. Origenes iste est, qui anno aetatis suae decimo octavo divinas literas publice profiteri coepi Pi a su
313쪽
siiccessi tam seliei, ut discipulorum suorum complures promoverit ad martyrium, nec paucos de schola sua Ecclesia transmiserit sacerdotes, Episeopos, motiores; qui miram hominum frequentiam ad fidem Veram convertit cum teste Eusebio, vitae ipsius actione Mossicia synceransimae &maximae ingenua sapientiae documenta complecterentur, . ut est in proverbio, qualis ejus esset oratio, tales essentvi mores quales mores, talis esset iratio. Qui tape caelestem sponsum sibi adventare conspexit, secum eme quamplurimum, quod de se ipso testatur, ubi addit Et hoc erebrosaeis, donee illum vere teneam, ct ascendam innixus superfratruelem meum. Origenes iste est, cujus quanta admiratio, quanta gloria fuerit, quis sufficienter edicere vavat quis non ad eum, ut incentisLirinensis verbis utar, pausi religiosior ex ultimu mun-
dipartibis a ουυit qui christianorum non pave ut isonetam, quis nilosopiarum non ut Magi rum veneratis es ' dee is incredibili quadamstientia, inquit Lirinensis, qui referentibis nobis Chrisianum non aeeipi testimonium, saltem testificantibis nisi σιώ, gentilam rae pia re essionem. Ait narus impius se n*brius exeitum sesamai us exandria oremuerumperrexisse, ibis eum vidisseiam senem.
Ied ane talem, ranturus . qui areem totius si eutia randidisses Ori- .genes demum iste est, cujus librorum tria millia se legussi Divus attestatur Hieronymus, nec mirum id cuiquam videri debet, cum sena ipsorum millia periptan constripta fuisse tradu Epiphanius cui celeres scribae plus quam septem dictanti aderant, cum D. Hieronymo & Ambrosio,
unus ipserum testunonio fuerit satis. Au 22o Dum ineeuu bee ipse, inquit in Annalium historia Baroruus, eon-ra sidero, Obsupesto, des Origena sententia illa Proverbiorum in mentem venit baredita ad quam fesinatur in priueipio, in novissimo lenia ctione arebit, quodcteomprobaυit mentus haud enim festinanterperingenii peruiritarem divina adeunda at pertractanda sunt scripta eum nee in addscendis profanis laudetur I uiatiliano prata ineuio Quapropter 2 illudnestis au laudem promereatur Origeni, quod adhue adolescens primo statim Cautiea Canticorum interpretatus es, ct explanandum illum libruis aβum is quem e sinodi aetatis hominibus vix legere licebat Quid illum tandem e summo probitatis ac perfectionis apice dejecit quam scientia i quid de cientiae fastigio in abjectissimam
praecipitavit dementiam, quam ambitio Ille rumirum tantus ac talis,
314쪽
eum quo saecies illius quisq; potisis errare mallet, quam cum aliis vera sentire, dum, ut ait Crinensis, gratia Dei in lentilis abutitur, dum ingenio suo nimi im indulget, sibiq; satis credit, dum parvipendit antia quam Christianae Religionis simplicitatem, dum se plus cunctis sapere
praesumit um Ecclesiasticas traditiones, veterum Magisteria cor temnens, quaedam scripturarum Capitula novo more interpretatur ut graviorem ejus lapsum historicis nondu pro certo cognitum praeteream' post temerariam tu evirationem, ab unitate fidei Catholicae doctrina .rum pravarum se novitate segregavit, animas ante infusionem in corpus peccasse asserens, in id tanquam in carcerem pro poena includi, nec beatitudinem, neque miseriam esse perpetuam asseverans, impiorsimq; hominum, ac daemonum tormenta finem quandoq; habitura inaequalitatem persenarum in Trinitate docens, Filiumq; Dei hominibus comparatum, veritatem esse, collatum ver Patri mendacium; qua
tum distant Apostoli a Christo, tantum disterni filium a Patre, ut non immerito pater fons Arianorum ab Epiphanio sit appellatus ignorantiam divinis in Trinitate persem impingens, negando Patrem a Filio, aut Filium a Spiritu sancto videri posse; Caeliina, lunam, solem, stellas,& aquas super firmamentum, animatas lationales quasdam virtutes esse affirmans, aliaque passim prava dogmata disseminans, ob quae ab Ecclesia prostriptus, ab Anastasio Papa damnatus, in sexta Synodo reprobatus, tot antiquorum Patrum conspirantibus in illum sententiis est impetitus, illamque Cassiodori de se pronuntiari meruit sententiam ubi bene, nemo melius ubi mali, nemo eius. misi tandem post respuit, tunc praesertim cium Hiero lymis a sacerdotibus in Ecclesia docere compulsus, multumque coactus surrexit, ut de ipse habet Epiphanius, dium solum versiculum prolocutus peccatori dixit DEUS, quaret Ual. enarras iussitas meas δ' assumti testamentia meo peris tuum 3 complicitum librum deposuit,ac cum fletu lacrymisque consedit, omnibus cum ipse plorantibus aut nisi liber ille, qui Lamentationes seu paenitentia Origenis inscribitur, inter apocrypha Papa Gelasio relatus, Vere attribuendus sit rigeni, Quid mirum, si eum Theophanes Monachus, ut in prato spirituali narratur, cum caeteris haeresiarchis in igne aeterno vidit ardentem: Misiti, ut de ipse Suidas habet, Salomonem audiit diem- rem fili eave multos eompona libros in ore tuo properes cor tuum nonsit velox adpreferenduansermonem tarammo. DEUS vamsis
315쪽
MA sursum, diis in terra deorsum . proinde verba tuapaueasnt mainta enim reba multiplicant vanitatem. Noli esse jusus multum, nee
plus sapiens quam necesse es, ne obsupe M.Libeat ipsum Origenem suis lamentantem verbis audire, in libro praedicto, si tamen ipsi tribuendus sit prorumpit ibi lacrymabiles in tax voces xeor obcacatum auomodo non recordabaris stul a mens lauomodo non reeogitabaὶ ὀ indistincta disereti l aruomodo non intiaruistias o serius intelligentia ubi dormitabas; sed ad somnum re diab is provocavit. ct infelisem animam mortificavit ligavit fartes inres, abstati seientiam meam, ligavitfortes meos, ct vulneravit me.
nom est deIerius ereidi. Quis ad calum columnae hujus non contremiscat Quis non salubrius Origeni judicet ignorantem vixisse t quam summum eruditionis ac sapientiae tenuisse apicem unde primum in si1- perbiam, ac tandem in perditionis abyssum, lamentabili tremendoq; p steris casu est prolapsus. Prodeat iam in conlpectum Lectoris, sidus illud saeculi quoq; si ulucidissimum Tertullianus, cujus viri eminentiam Sc laudes data oce sone passim decantat D. Hieronymus Tertulano, inquit, quid am elui quid eruditius Idem in Apologetico libro, quem adversiis gentes Tertullianus conscripsit, cunctam saxuli disciplinam ait eontineri. Fluidem Tertullianum eodem teste s. Hieronymo D. Cyprianus assidue lectitabat, ad cujus lectionem cum te accingebat, Da Magistrum dicere solitus est Notario. Hoc tam praeclarum doctrinae lumen, cum multos ex errorum tenebris ad veram lucem revocasset, orbemq; totum eruditiaonis a fulgore replevisset, ac luculentissimum illum, ac disertissimurit commentarium adversiis haereticos, quem titulo de praescriptione constagnavit, prius scripsisset, inem quaenam, ac penes quos Catholicasta ret Ecclesia, urspicacissimis missimisq; demonstrasset argumentis, tandem indigne forsitan accipiens, ut autumat Baronius, victorem Congentilem suum, in Pontificatus summi honore sibi praelatum, vel quod non adeo ut sibi praesumpserat, ejus ossiciis coleretur, Romanae Ecclesia se posuit adversarium 3c in ejus Praesides acerrime invectus, ducteriis eos lacerare non desinebat in faedos praeterea pudendosq; procidit errores , ut ab Ecclesia Catholica pro bi meruerat Montani enun
316쪽
tapostoris primum tuebatur dementiam, Cataphrygarim etiam Mo tant sectatorum secutus est insaniam, se eriora dogmata sed falsa docens, dum secundas nuptias damnavit, Camolicos psychicos seu animales
appellavit animam praeterea quamvis immortalem, corpoream tamen asseruit, sceleratoriimq; hominum animas post mortem, in daemones quaxunq; animalia malis suis meritis congrua commutari. Ingemisce mecum lector Christiane, magnitudinem tantam ad ima redactam, c lorem optimum immutatum, obscuratam viri talis ac tanti claritatem. Et quae casus tam deplorandi causa' quae tam lacrymosae metamorph
seo: occas, invidiam fuisse audivisti; sed quid invidiam concitavit eambitio & superbia quae vero Mater has pestilentes filias progenuit nisi eruditio ucientii Quapropter ex hoc Tertulliani exemplo quilibet formidare discat, nec alta sapere, quisquis se apientem existimat, dum videt mortalium sapientissimos in astutia sita comprehenses, quiq prudentes erant apud seipses, silmme fatuos evasisse, Dapud Ieremiam scriptum legit stultum factum esse omnem hominem a scientia sua. Admosum, Abrahamium illum senem, vere osum, id est San. II.ctum,in Patrem Episcoporum ab Athanasio vocitatum, mea se convertit narratio. Cujus viri laudes eodem referente Athanasio, etiam in ipsis Arianorum ore lego per nantes, sic Constantinum Imperatorem allo.
quentium Nil ferimm qua-diu superes Osius, etiamsi alios in exilium profligaverimus quamdiu enim id insui agit, omnes insuis Gelsis agere identur potest inisse verbis, inaurioritate ei sua omnes reserea nos indurere bis princeps es Synodoram ct siquid scribis. His auditur ibi Ormula dei in Dana Synodo rem picis Arianos ubis
pro harisieis traduxit. id ejus viri tanti lacrymabilem jam casum, nio, qui ex Baroni sententia praeteritorum omnium castis, sive Origenis, sive Tertulliani, vel quorumvis aliorum videtur superasse. Ius enim, inquit Baronius, aue ae ipse nes tanta temporis diuturni v
tate, tot tantiis publieis actionibus, iis Anssummis, aestatum torius Dipubliea Cisi senastinantibus,tum in Oecidente, tum in Orientesterfunctus , nustus acluὸ ut Osius flectarus est Levi non tantilis lis interfuic ars magna par fuiti ut Hiberino, Arelatensi, μο-rasariensi, Alexandrino, Gangrensi, duobus magnis at aeummitas cineiliis Niem n e Sardirensis aliis auorum memoria exeidis, quem tot tantiq;
ponderis legationes Apostolicae decorarunt, quem in suo ipsius fidei
317쪽
Christiana tyrocinio Constantinus Imperator inhaerestentem suo lateiari habere voluit, quem parentem nomine diceret, atq; filiali affectu coleret. Hunc illum ipsum Osum, iam fere centenarium, corde depravato in Conciliabulo Sirmiens ignominiose prostratum, fidei Nicaenae
turpiter factum proditorem quis non obstupescata jusinodi sit plane
miserando casu Catholicum orbem contremuisse, concussa' selides mas petras, Baronio facile crediderim, abietes ululasse, quia cecidit cedrus Osius videlicet ille Conciliorum Magister tam inopinate prostratus, ac instar filis infatuati pedibus proculcatus, tantusq; exercitus Christiani dux desertor ejus ac transfuga ignominiose effectus est. Horarendum ejus castim lamentabilior excepit obitus, si Isidoro Episcopo Hispalens fides adhibenda, qui narrat Osium residentem fastu quasi,
galis imperii, cum sententiam contra Gregorium Eliberitanu conaretur exprimere, subito ad eius preces os vertisse, cervicem pariter distorsisse, ac de sede in terram elisium expirasse. Sed an hic Salomonem pertransbo, inmortalium genere sapiemtissimum cujus cor DEUS adeo scientia 4ntelligentia replevit, ut fama sapientia ejus cunctas terrae regiones sit pervagatari ut omnes Reges terra faciem ejus videre desiderarint ad audiendam sapientiam, quam dederat D EUS in corde ejus. Quid tamen talis ac tantus an sapie tiae suae auxilio, quam insuper divinitiis infusam accepit, se a casu liberavit, ac praeservavit minime. Quin potius occasione illius forte prolapsus est. Lego in Regum historia, cum jam esset senex, depravatum esse cor ejus, ut sequeretur Deos alienos. Quod licet per mulieres accudisse scriptura narret, non tamen in hanc, velut prunam causam lapsum ejus refundit, permittens nobis sentiendi licentiam Salomonem ambitionis primum superbiaeq; vitio, quod initium est omnis peccati apten tibus cognatum, in conspectu Dei deliquisse, ob quod a DE desertus
in reprobum sensum dari meruit, ut faedo mulierum amore dementatus, Deos illarum adorare, non enim est Deo insolitum, superbia tumidos tradere in desideria tardis eorum in immunditiam praesertimis passi nes ignominia. Longe fac a me Deus meus donum tale, etiam de manu tua promanans, cujus usus periculosa sit plenum opus aleae, nisi&gratiam perseverantiae praestes, ne de munere tuo elatus, cadam a maj ribus donis tuis. : FUt clarisis pateat, quantum scientia mentes hominum inflares,leat
318쪽
leat aedementare, non videtur Vestae tegenda silentio ponentosa Simonis cujusdam de Tornaco superbia, qua impie elatus posuit ossuum in caelum blasphemans, ex Theologo subtilissimo repente infante rudis evasit, ut neq; nominis sui, neq; primorum elementorum recrid retur Refert Exemplum hoc Cantipratanus in libris apum, sic quod Apum lib. dam caput exordiens Quam vera autem, quam efficax sit illa senten a. e. ιδ. tiar eonfundentur omnes plectentes lubrilia , exemplo evidentissimo I aia. s. sub nostro fere tempore videamus. Magister Simon de Tomaco Paria sis in Theologia regebat, erat excellens ille suo tempore, sed contra decentiam talis officii supra modum incontinens duperbus Hic cum super omnes Doctores Civitatis Anditores haberet, in schola coram OmnibDs de humilitate altissimae doctrinae Christi quaestionem disputatione praehabiti terminaret, in fine tandem datus inreprobum sensum, in execranda contra Christum blalphemiae verba prorupit. TresIunt, inquit, qui mundumsectu seu 2 dogmatibis subjugarunt Musis , ID
SUS. Maiamestis es primo Iudaisum populum infatuavit. Gennae. IESUS christis asu nomine christianos. Tressi. gentilem p pulum Maiamet Nec mora, eversis oculis pro humana voce mugulum emisit,in epilepsia statim elisus est in terram. Plaga ergo insan bili eum percussit omnipotens, omniq; scientia aeque ad prima literarum elementa privavit; iravior quidem in animo plaga percusilis est, cum usq; in diem mortis suae quasi mutus comparatus est jumentis inspuentibus, in luxuriae faeditate permansiit. Et vide supremae admiratiaonis miraculum Aleydem fornicariam concubinam ruam nominare poterata sciebat, Boetium vero de Trinitate, qui juxta eum ad spectacu tum ponebatur, quem olim cordetenus scierat, nec nominare noverat nec vatibat.
Betorius eandem refert historiam, paulo aliter a Nicolao Episcopo Seovim Dunesmensi deseriptam. Ait illum gente Anglum Patrii Cordubem An ciria sem, secras literas publice es ingenti laude Parisis docuisse; cumq; si VIo r. incidisset in quasdam dissicillimas impeditissimas, propter rerum abstrusarum, omnemque captum humanum superantium magnitudinem, de Sacra Diade quaestiones, tam Catholice quam aperte ducule, ter ditacultates illas expedi ville, ut maximam omnibus audientibus admirationem excitarit. E quibus, cum quidam conjunctissim immensas in il- tum laudes congererent, hortagentur, ut illa ipsius disceptatio hieris Dissiliae by Orale
319쪽
ad perpetuam aeternitatem commendaretur, illum tantis Dei benencus ingratum, Christianaeq; omnis modestia oblitum, insolenti quodam fastu tam arroganti jactatione se extulisse, ut in haec verba aures Christianas gravissime percellentia prorumperet: Iesule Iesule, quantum
ego tua legi addidi cui ego si me semel novere vellem , faeile magιs mi scuta inberculea argumenta in medium proferre possem, quibus iliam omnem prorsus labefactarem 2 everterem. O superbiae portentum Augusti aut non audeato bis moritetva pessicuti l quo se non pracipitat pr nur sumptio carnis sanguinis i In paena tam procacis linguae, ac tumidissimi cordis, Cum narratione antipratani consentit Betovius, nisi qubdaddat eum prima literarum elementa, biennio post a puero quodam disscere coactum, quem praeeuntem, cum magna difficultate balbutiendo sequebatur.
Lugubrem alterius cujusdam magni Doctoris casum interitum Pseu bus a refert in Catechismo suo historico Da oultius, ex Iosepho a costa, qui costa de sequentibus verbis illum describit Nulla re capitur humana mens, neq; rem no facilius neq; potentius quam superbia. Nulla vis est veneni, nulla merives lib., copiosi, nulla febris phreneticae, quae sic statum mentis evertata nullae. II medicatissima potio in furorem sic rapit, ut animo semel humano imbibit superbia. Et quae per furorem superbiae loquimur, cogitamus,agimus, ea sane humilitate admiramur atq; erubescimus Ubi enim ii militas ibi sapientia, ubi superbia ibi protinus contumelia. Quod ut manifestius fiat, reseram cujusdam elatae mentis fastu laborantis non fias fabulam. Fuit in Peruensii Regno, vir magni pro illo tempore aestim tus, doctus Theologus ac Theologiae profestor, idemq; Catholicus pius diu habitus, ac pene tunc hujus urbis oraculum. Is anuliaritate mulierculae cujuspiam, quae se edoceri ab Angelo magna quaedam mysteria actabat, quaeq; extra se interdum rapiebatur aut rapi simulabat, veluti altera olim Philumena aut Maximilla Montani, ita devinctus est, ut illam de summis Theologiae quanstionibus saepe consuleret, in omnibus pro oraculo haberet, magnis revelationibus plenam Deo valde
charam praedicaret, satis alioqui brdidam, perexiguo sensu praeditam, nisi ad instruenda mendacia. Igitur sive a diabolo corriperetur quod facilius est credere clara ejusmodi eestasim pateretur, sive callide eam fabula simularet, quod nonnulli viri prudentes existimarunt, ille The logus innod i muliercula magna mira de se audiret, simulto grandio
320쪽
ra futura conciperet, libenter ei se discipulum addixit, cuius patrem puritualem agebat Quid multa' eo abductus est homo, ut miracula facere tentaret, feri sibi persuaderet, cum miraculi vestigium ne tenue
quidem extaret Ob haec, 'ubd propositiones aliquot ab illa Pr phetissa accepisset, a sensu Catholicae Ecclesiae alienas, a sanctissimae Inquisitioni Judicibus toto hoc Regno stupente comprehensius est cibi per
quinquennium fere detentus, examinatus, ac tandem patefamis est homo omnium superbissimus insanissimus Clim enim Angelum sibi livinitus datum, a quo omnia quae vellet disceret, ac deinde Summa Dei ipsus tam iliaritate Srimmediato colloquio se potitum pertinacissime assereret, in eas nugas delatus est, quas nisi ab homine prorsus mentis emota dici nullo modo quisquam sibi persuadeat. Erat vero ille tam integro sensit , quod ad cerebrum attinet ut mihi integrior non sit. Itaque serio affirmabat se Regem futurum, Pontificem Summum sede Apostolica ad haec Regna translata concessam quoq; sibi sancititatem super omnes Angelos, choros caelestes, atq; Apostolos omnes inuinetiam oblatam ipsi a Deo unionem hypostaticam, sed ab ipse non esse admissam. Datum quoq; se Redemptorem Orbis, quoad efficaciam ut ille loquebatur, quod Christus solum quoad sufficientiam fuisset. Omnem statum Ecclesiasticum abrogandum, Leges vero alias se edituis
rum faciles Mapertas, secundum quas caelibatus Clericorum tolleretur, multitudo uxorum concederetur, consessionis necessitas excluderetur. H- atq; alia tanti contentione affirmabat,ut nos teneret attonitos,quod
homo talia sentiens non insaniret Deniq; diu evolutis gestis illius,in plusquam centum decem propositionibus haereticis, aut a fina taci sta doctrina alienis, condemnatis, iussi sumu, ut habet de more sacrum illud Tribunal eum homine disputare, s forte ad inentem fidem re
vocare Drallemus. onvenimus autem eum ipsis Iudicibus Se Episcopo
Quirensi tres alij. ad introductus homo ei libertate facundia peruditissimam suam causam defendit, ut ego in hodiernum diem etiam stu mam eo adigi posse mentis humarve superbiam. Professus est doctrinam suam non posse monstrari, nisi divina scriptura miraculis , quMesset superior omni humana ratione. Scripturae autem testimoniis Io ge se apertius atq; efficacius probasse, quam probaverit Paulus I E su MChristum suisse verum Messam . Miracula autem se perpetrasse plurima, eam tanta, ut Christi resurremo non fuerit injus Nam de,