De typho generis humani, sive Scientiarum humanarum, inani ac ventoso tumore, difficultate, labilitate, falsitate, Jactantia, praesumptione, incommodis, et periculis. Tractatus Brevis. In quo etiam vera sapientia â falsa discernitur, ... Authore Hier

발행: 1676년

분량: 475페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

381쪽

3M CAPUT XXXIII.

si ad euram veri bonise extendat sapienter dictis sprurinter exeuia

rati alios inglauat, ct tanquam medicamentis auditorum avimos sane υεrba faciens debis eum bonore ae verecuudia, exelusa omniadae latiane,ir. . eontentione Nam cum rationalis totast, fit ut omnem motum

irrationalem abscisidat, passion sive in corpore με in animo reprimat. Initium hujus optima ilUQbia, quorundam opinione ab Helia Propheta Joamia Baptista fuit. Hujusmodi Philosephorum apud Christianos esse multa millia

utriusq; Scis, per universum pene mundum, ait S. Gregorius Naesa orat a rienus noti modo de objcuro sed etiam de Illustri gener hominum olim is

substantia, natalibus ae dignitatibus saeuo , qui praseant longe maiora virtutis; n exempla quam unquam nilosophi Et iei ediderunt. Huc modi Philosbphiae Alphabetum, sive prima rudimenta Climacus ita d

scribit, dum nos simul ad verae sapientiae fervens studium invitat Diem de discret damus, inquit, tot animes videamusq; neorte in distendo diu ius, tr as, morari. in institutis rudium inveniamur. Optimum in omnibus ae salubr alphabetum Obedientia, jejunium, cilicium einis lae me, eo fersio, silentixis. humilitas, vicilia, fortitudo, frigus, labor, aerumna, eonte; Ius, contritio, oblivio illata Dotumelia fraternitatis amor. v ansuεtudo sensimplex, mnion curiositate carens eurarumsaeuiarium ab ectio, amabileparentum odium, totius rei morialis repudiatio, simplicitas innocentia oriuncta. θοntanea vilitas. aureum alphabetum a te diicere incipiant mundi sapientes, qui sibi jam videntur scientiam bujus mundi totam exhausisse Extra hoc alphabetum, non est Religioso necessarium, aliis scientiis animum applicare. B. AEgidius S Francisci comes aiebat sulfieisscientia bene bea- liendi. Quod si tamen etiam aliis scientiis, imo saecularibus literis Religiosum applicari contingat, non perdit per hoc, im perficit Religiosam suam sapientiam, simodb non deserat bonam Religiosiam uitam. Quamvis plarumque mundana illa sapientia, veram Christi sapientiam deprimeres leat, suffocare. I Religiosiis seienti. studio

literarum acquisita bene utatur, erit scientia qualis apud Leetanam demdeae scribitur a viro quodam gravi pio ae Religioso fetentia modesta, starnam de humilis , quesui contempsum, proximorum renversionem. Dei lauis reser Re-dem concupiseit, diligenter studet, ita uisu Iempore valeat poni sup/r

382쪽

CAPUT XXXIII. 3o

6sesub modis. Seientia haritatu plena, qua de profectu cindi ripulorum gaudet illis amat, istos reputat, is laudas, etsi doctiores aut δεμ geniosiores habeantur, non maeret, sed vehementer exultat. Scientia sapiens, disertia in plena prudentia, non violenta tempor depraedatrix. sed suis iam eontenta, alias libentissme orationi. muneribis ob dientia reneedit. Dientia ingenua, verecunda, ct eis instecta qua non tiberratem aepriυilegia, non exemptιones afectat sed in idsempertendit, ut regulam diligenterservet, oe teneat disciplinamensiuram. Si e contra Religiosus scientia sua male utatur, est ipsius scientia arrogans , - - .ct praeax, ct inverecunda, e Aam exaggerans, novitate eonsectans. istras ae Praeeptores parvipendens ct aut minussubtiles, aut nivis strupisso areusans. Ustientia libertatis amans, obseνυantia in mica, relaxationis cupida distiplina vis mortifieatisne timet,

seniorum monitiones aversatur, Regulaε ut non1ertiet, interpretatur.

Est tandem non sapientia desursum destendens sed terrena, animalis, dia Eea. Et rursum: Eliseientiasve actambitiosa, qua in teneris annis, s ivpriseipio Religiosa vita iam adprimassedes, eathedras i ta -isa, di .lii elationes astrat ostientia invida laudis aliena, aetaniastipulorum ingenio profectibin maerens, qua Opinioni ae laudiprovectiorum invidet, subtilitatem diligentiara aqualium eontemnit, in ararum imperitiam, struditatem irridet, sola ab Omnibis laudari,ctis universorum ore versari urit. Istientia eurissa nimia, nihilquin ros nisi qua intellectus intemperantia satisfariant. 4sentationi ae

plausui deserviant; non qua iratrum salutim eiant. mee pseudoscientia omnem scientiam sanctorum destruit, everistit, nec est haec sapientia desurrum descendens, sed a piritu maligno in spirata, deprimens hominem in profundum abyssi. Vera sapientia, ut vidimus, sine periculosa mundi hujus scientia bene ac silubriter pos consistere, imo qui sapiens videtur in oculis hujus mundi, minimum plerumque sapit. Si veram sapientiam quaerimus, quaerere illam debemus in aedibus,, hominibus mundo despectis, quibus titulus stultitia a mundo inscriptus est verbum viaelicet erueis Religiosa humilitatis&mortificationis, quod pereuntibus stultitiam esse scribit Apostolus, sed stultitiam in Dei oculis sapientem. Hic qui vult sapiens se stultus r. re p. sat, uisit sapiens Sapientia enim huius mundi altitia os vadi

uis, plurimi dicore se esse apientes,sultifactisunt. In quae verba

383쪽

; o CAPUT XXXIII.

serm 3 de ait D. Augustinus, si dicendo te esseIapientemsuliusfactus es, die te esse

verb. D stultum, sapiens eris. mini auamobrem ut cum Laruntio loquar, quidputamis suis ea a. lib. . de eur tot ingevim tors temporibis ulmosudi , ct labore quaesita sapi- vera Dp entia non reperiresur, visi i Od eam Philosophi extra es suos quou- runt qui quoniamperagratis inexploratis omnibin nuctuam sapientiam comprehenderunt, ct alicubi esse illam neces es; apparet illuρο- tissimum esse quaerendam, ubi ustitia titulis apparet, euic υelamenta Deus, ne areanum disinisui veris iv propatulo esset, thesaurum sapieu-DDitome tia ae veritatis abscondit Teneam igitur innocentiam, ait idem La-di'. ivsit Etantius, teneamusjusti iam teneamis imaginem stultitia, ut eramsaee. pientiam tenereposimin. XVI. Satis hucusq; demonstratum arbitror, quaenam sit vera sapientiam . Stesi mortalibus exquirenda. Felix anima, oua Deiopientia plena est. Fe- de Oratem is ille , qui eoram Deostudes essesapiens nuru est una guttula sapien- vanit par. tiae divina, quam υ.sibsimum quosiis pelarinsapientia hujin Mundi. I. c. 6. Aio tempora δ mores ' Valde vitust parυa, ae pene oblivioni tra II. dii videtur υera alestissapientia. In Mando huiis sapientia, de imit, lauri, si famev et inoditum reperitur ' Vide,Domine Deus,ut cumcis c. s. Augustino tuo te alloquat, quomodo diligenter observent Aldhominum S. Ser ser.ρacta tiserarum filabarum aere a a pruribis loeutoribus, s a te σ de s aeeσIaaterna pactaperpetuasaluti negligant ut qui in sanorum ve-D O UC. Dra Deira teneat aut Leeat si ontra dissiplinam Grammaticam sinὸ 'iratione primas daba, Ominem dixerit, meth diiblieeit hominum,

auamsi contra tuapraevia bominem oderit, e-mst homo. Et ut idem Sanctus ait infra: Cum homo eloquentia famam queris, astam ante hominem Judirem, circumstante hominum multitudine, inimicum suumnis immanissim infectans, vigilantissime raves, nepe lingua errorem dieat inter hominibis, One ρer mentufurorem hominem auferat ex Γο--inibis non eavet. Haec D. Augustinus. Quo etiam spectare vid

tu illud Richardi Victorini Multi sunt, quos magh puderet in oratio ne Degse barbarisimum intra regulam Briseiani quamprotulisse men- Getam in suo sermone rentra regulam cisisti.

Pauci hodie illorum etiam, qui se putant esse Cathedrarum orn menta, iro doctissimis volunt reputari, docti ac prudentes sunt si cundum spirituit Plures terrena sapiunt, prudentes secundum camem. Duces Disjljaeo by Orale

384쪽

CAPUT XXXIII. 37i

Duces e eorum, lumina rerum, qui in tenebris sunt, eruditores insipia ensium, Magistri Infantium, habentes formam Ieientia veritatis a. veram autem scientiam sapientiam non habentes Filli insipientes Jerem. . Duris vecordes sapientes sunt utrariant mala multos quidem, stro saeculo habemus eruditos corde, sed non in sapieutia. Ut ill ud D. Hieronymi liceat usurparet bilosepὐimum, philosephipauet. Sapie res multi esse videntur, pauci vero sunt vere sapientes uantos, ut ait D. Bernardus, supplantat vientia maledicta, sapientia mundi, Ierre. per rixa, animassi, diabolica, inimica salutis, susseratrix visa, Mater tepi Vari Ecce diraris ejus, quaselet Deo vomitum pro υοeare qua quidem inebriar ed πρε- euriositaIe,non baritate; implens , non nutriens; infans non adimeans

ingurgitans, non confortam. DIesilire insipientes in populo,oesulii a. atiquandos ire in rate. Duas genus adivis anima mea, inquit Ecclesiasticus, Tretia am XVII. ram non silens auam oderim. uisedent in monio Seir. nil sim, Rcli so. σstultus populus aut habitatis Si simis. Per stultum hunc populum,

docti scientia sua inflati judicio meo repraesentari videntur. Habitant enim in Lehimis, hoc est,in humeris Sielem namq; humerus interpretatur morantur in altis alis' supereminent, cillos deprimere conantur, sive quod semper sint in humeris occupati, hoc est diversis scribendorum volvendorum librorum studiis incumbant, ita ut etiam stulto labore frequenter consumantur. Contempserunt olim Sichimiutae templum Ieroselymis, Mad smilitudinem illius aliud sibi erexerunt circa Ecclesiastici tempora in monte Gariam; jam olim persecuti sunt progeniem Ierob rat, quod interpretatur impugnans idolum. Sic etiam docti persequuntur simplices, qui scientiae idolum contemnunt Mimpugnant, quod ipsi adorant. Extruunt quoq; sbi templa similia templo sapientiae, cum tamen sapientia ipsorum non sit vera, sed falsi

Praeterea populus Sichimitarum fuit commmus ex Babyloniis, uiliatas, athaeis, Euathaeis, Sepharnaimitis, itait illum nomine gentis indignum judicaverit Ecclesiasticus, utpote ex plurimis ac diversissimis gemtibus commixtum. Populus quoq; sapientum hujus mundi ex dive sinimis capitibusa ingeniis conflatur, nec tantum diversis, sed etiam inter se pugnantibus. Tandem ideo stultus dicitur hic populus, quia cnm vero Deo elim idola colebat, ut constat ex ultimo Regum libro.

Ita etiam docti cim se verum Deum colere, ejusque fidem ac religionem A a ill

385쪽

CAPUT XXXIII.

illustrare glorientur, colunt tamen simul Idola vitiorum idola super biae ac vanitatis. Hinc pluribus titulis in stultitiam recidit om rus Reli gioa sepientia illorum. Habes igitur jam studiose scientiarum cultor veram sapientiam ii bi demonstratam, quam toto corde inquiras, cui diebus noctibusq; in cumbas. Facessant cuniti sipientes Babylonis, quorum Deus stultam - fecit sapientiam, qui scientia vana tumidi, eademq; alios tumefacientes, super eos qui stulti propter Cliristum facti sunt, rastuoso supercilio ex tolluntur, quorum insipiens cor obscuratum est, cruique dicentes se esse L c sapientes, stulti facti sunt. Va Obis Legisεriti l auia tuliss is lavem scientia; ipsi vo intronfli , ct eos auria. Nibant. prohibuistis. Claavem verae scientia tulistis, quia ejus adyta, quae nunquam introspexistis, penetrare volentes, malo vitae vestrae exemplo avertitis, hominum cor datastitis vanitatibus Minianili falsis. Adicis me nunc converto, quos Caelestis nutrit sapientia, in quiabus humani generis typhus nil vacuum, nil inane a caelesti reperit doc rina Sinite prudentiores esse sua prudentia filios hujus saeculi filiis lucis, Ierem. . sinite eos sapiendo desiperis ad hoc enim sentes sunt ursaeiant ma-Ia. Existimate haec omnia, propter quae super vos ipsi extolluntur, de trimentum esse propter eminentemseientiam JESthchristi Domini vestri, nil δ. WNIer auem omnia detrimentu Gisis .in arbitramininistereora, ut ristum lucrifariatra. S. Bernar Iudia fra etsi literia aliauando iuvantur sistuntur . non fa- de visa δε- men iteratoria sunt, non caυillantia, non dissutantia, non garrula sit se 'iritualia, pacifiea, humilia humilibus onsentientia Studia hae se

lenitum amant, auietem desiderant ordia in labore ror oru paupertat stiritus 2paeem in omnibis presuris, bonam tacerentiam in omni puritate Ordis 2 eorporis. Hae sancti Panι animum, aut ea habet. δε- navero ida, nugigerula. I. eontentio a , eurisse . ambitiosa,esiam S. Bernar sanctum animum, edam ρ actum dissipan e corrumpunt. Studia Uideri vestra non id sie Muturiirtutu ores auam radiceri non ut luceant, sedulsint non ut stiantur sed ut habeantur. Sapientia demiam, fra non eurissitatem aeuir sedebaritatem coeudit Sinite Sapientes Idem de huius mundi typho suo turgentes. Evanuerunt omnes in euitationum ala etia uta, lapientia oram δευοrara est quam e tantuleras humanasiatin

Ibali um disciplina, non Οιratu sapientia auisolus dat veram sapienIiam.

386쪽

CAPUT XXXIII. 3 3

fapidam stilleti silentiam qua animam eui inhaesit, inestimabili sapore jueundato remit. Isae essfidelissima, hae est vera sapientia harpere

fecta iustitia deelinare amati facere lonum NibiIad nos arti Lactant. net qui udicent iusti, quid homunculisentiant, nos judieiun Dei ex inspitome pectare debem . ut eos posmodum quid nobujuδυυerint, iudie inin divin. ρημ' Sciant igitur errarese inquit Lactantius, quiprofanam silosophiam stit. c. r.

idem est de aliis hominum silentiis Ῥurant esse sapientiam non tra I defacbantur aursoritate euiusiquam; sed veritatipotius faveant ae redant sap. e. II. Nusiis blatemeritati Leis est in aternum stultitia ρava subeunda ess si aut persona inanis, aut vinio falsa dereperit. Aut si suum erroremnestiunt, Se quia ignis superbiae ac vanitatis sipercecidit, non vident talem, ac pseudo phiae sitae caligine obcaecati delectantur, dapienter

perviae sita novissima ruunt in infernum, melioribus altem non detra.

hant, non sibi judicium adaugeant blasphemando agmina sapientiae via ventis, aut si non desinunt. Iudica illos D PUS, confundantur omnes qui sapientiam tuam persequuntur, quam te Magistro didicimus, qui

vias tuas postquam in carne nostra apparuisti, nobis demonstratas, plenas scientia 4 veritatis scire nolunt, vias stilicet mansuetudinis, patie tiae, humilitatis. Instilla menti meae Pater scientiarum veram illam sapientiam mundo iam contemptam. moverim te DEUS, amor meus,

noverim te noverim me Aeeri beata veritas humiliter impώra, s Avast. Histe enim apere, est desipere; tevsr n e sp Uectὸ ire. Em medit. Grdi me diυinasamoutia, indore made em tuam, eredo nam beatis erit quem tu erudi,u inde lege tua d=euem ea tussis quid ei εαμ ιλνελ von sapis δ' eui tuton apti cuid ei adjueunditatem Uspoteris 3. ζ. 3 Sed defieiune insapientia sua mundisapientes, inqui earnem sapiunt, cuia ibi plurima vanitas, dilue mori operitur. misericordias tuas a liquas, amarissimae tuae mysteria passionis, vulnera corporis tui sacratis.' a meditari cum D. Bernardo, dixi sapientiam in hujustitia mihi D. Serv. perfectionem constitui, in his plenitudinam seientia, in his Mitias salu hom 4 4.

387쪽

3 CAPUT XXXIV.

Scientia ver,hujus mundi, ut desumptu ex ejus nomine anagrama testatur, NESCIIT A. Docti eris solum cum omega noveris alpha, cunctorumsuem , principium a Deum. Hune tamen ignorat muvdana sicientia, primum NescijLA, Reliquum quid sciet eui nihiLHaec de vera falsa sapientia dicta sufficiant, ex quibus abunde dignosci chrono'. possunt viae, quibus ad utramq; tenditur. mos viam, sacrae scripturae,a, . 6 6. anctorumq; Patrum testimoniis nobis demonstratam teneamus, de qua Isa. r. 8 nobis inclamat Isaias: ErIt obIsDIreCt VIa Ita Utin es non er Chronois cient per M. missi cum illis, avia scopo, tam salutis, quam verae ejus an sapientia velimus aberrare, qui ut scribit Propheta Baruch: VIa Dia Baruch a. SCIptanae non InVenerunt, propterea perIerVnt.

CAPUT XXXIV.

In Caelo cosummatasapientia scientia, nuga in

inferno.

I. 'a' to interris inveniri possit vera sapientia, ea tamen nimisi perfecta est, si consummatae illi, quam in caelis assequi speramus, comparetur. Aic omnes, ait Divus Gregorius eommu

ni claritate Deum eo 'ieiunt. quid est quod ibi nescians, ubii sor. a. seientem omnia seiunid sive ut scribit D. Augustinus, quid est quod ibi non videant . qui videntem Omnia vident munc exparte quidem eo-gnoscimin, sed ex potiori par eprophetamin. ἀm autem veneris quod perfectum es, evacuabitur quod exparte est. Cum essem parvulis, si isquebar ut parvulin Japiebam, parvulis euitabam utparvulis, inquit Doctor gentium, quando aut factinsum vir, evacuaυi quae erant parvuli. Potest vere scientia nostra, quam in via hujus vitae, de Deo, aliisq; rebus habemus, scientia parvulorum, seu puerilis Minfantilis nominari, in comparatione virilis illius ierfectae, quae in caelis est. Via Mininstilicet nune perdeculum in aenigmate fune autem videbiminDeie adfaciem. Nune bono e in ex parte fune autem coquos emin βι- eutra unis seruis. Nunc iis quae videmus intendimus quas lueernae a Petri. r. lueenti in caliginoso Leo, tunc autem dies illucescet, lucifer orieturin

388쪽

CAPUT XXXIV. 3 s

in cordibis nostris. micet tunc doctissimus qui'; heologus, si tamen in sorte filiorum Dei fuerit computatus appare quodignorauerim , DP multa nimis.

Diste, inquit Propheta Baruch, ubi sit rudentia, ubi sit virim, cap. ubi sit intenctis, urseia simul ubi it longiornitas ita lictus, ubim lumen oeulorum pax; quis invenis lorum eius, ct quis intra vitis thesauros iis Nullus certe intravit mortalis viator, nisi sorte ipsum rapi contigerit ad tertium caelum, audire arcana verba, non licet homini loqui. Vadimus in hac vita post sapientiam quasi ιnvestigatores, Deli. 24. respicimus persenestras illiin, ct injannis ilis audimus; requiescimus juxta domum sinis, O in parieIibis liliis figimus palum. Statuimus ea-Iulam ad inanis istu u. In domum ver,siam nondum nos intromittit. Post hanc primo vitam in ejus adyta intima penetralia introducemur, ubi speculabimur thesauros illius. Ad hanc stellatam sapientiae Reguam oculis ad superna levatis, supirans exclamat praenominatus Prophe

in Baruch , postqua sapientia habitationem investigiant: ὀ Israel auam magna es Domin Dei, O ingens siem possessionis dis. Quasi diceret: Domine dilexi decorem domus tuae, docum habitationis sapientiae tuae. Addit postea Qui scit universa, vis eam, assinvenit eam stru-aemia sua. Olcata prudentia, quae ad hune felicissimum sepientiae locum deducis. Multi quidem prudentes sieeundum eamem iam diset Baruct plina ignoraverunt, nes isteilexerunt si ita ejus, a facie 'sorum.

ungὸfacta est; multi quNfli Agar, qui exquirunt prudentiam quae

de terra es, fabulatores, exquisitores prudenti, intelligensia, vi- jus sapientia uestierunt, nes commemorati suntsemitas eius. D. Bernardus post obitum suum multis gloriaminiam manifestata eribitur. Inter alios cuidam Abbati in quodam Monasterio apparuit.& ut sequeretur admonuit qui cum sequeretur, dixit ei H Dei: Eece ad montem Libani enisus, ct tu bli movebis, ego ausem itae ascendam Interrogatus ab eo, ad quid vellet ascendere discere, inquit. ΣοA. Miratus ille quid, inquit, vis discere uter ea in alia in hodie instientia redimus sese adum' Et illa nulla siestientia nun v si cognitio sursuo sitientiaeplenitudo, sursum era notitia veritatis. Et is hoc verbo disparuit. O felicem Bernardui quem sancta sua prudentia, Deo gressus dirigente, in deduxit, ubi iam non ponit amphiis aure ad

os hominii, sed spirituale os ad fonte diriasi ex quo persecta sapietiti minuentillane bibit saetae felix scu

389쪽

31 CAPUT XXXIV.

scientia nostra, quam pro statu vis hujus habemus, quam est imeerta, quam dubia, quam fallax, inconstans Mevanida agnovit hoc Ecclesiastes, qui omnium maxime animum situm contemplandae & md gandae sapientiar, quam hic obtinere possumus, applicuit, vix tamen aliquod discrimen inter doctos . indoctos, etiam spectata ratione scientiae admittere videtur, omnesq; pares facere intuitu sapientiae illius in altero saeculo obtinendae, in cujus comparatione scientia nostra rudem inscit,am nihilo fere superat, lenitus evanescit, sicut montes altissimi val-IE' profundimmae Orbis terrarum evanescunt in comparatione totius

L . universi uuid habet , inquit Ecclesiastes supra dictus, amplius sapiens, stulto nis ut pergat itae, ubi est vita Tunc demum sapienti super stultum praerogativam concedit, si sapiens pergat illuc, ubi est vita

ubi est vera consummataq; sapientia, cui vitae vita nostra comparata, mors est potius dicenda quam vita; cui sapientiae nostra collata, ignorantia potius est vocanda, quam sapim a Vides igitur quam exiguo scientiae momento doctus stultum vitae hujus tempore superemineat; p riter uterq; moritur, pari oblivione Millius scientia alterius stultitia sepelitur, utriq; pariter, nisi quδd stulto securior ad beatam illam viatae alterius sapientiam patet accessus; quae omnia Ecclesiasten moverunt,nia . . ut diceret dixi in eoria meo, si unus stulti O meus erasus eris ἰquid mihiprodes quod majorem sapientia dedi veram Z Leutus eum

mente mea, animadverti quod hoc quos esset vanitas. Non enim erit

memoria sapientis similiter uisulti in perpetuum. futura tempora obhvione uncta pariter operient. Moritur doctus smiliter vir indoctus. Et ideire taeduit inevita mea, viiantem minis universa essesubsole, cuncta vanisarem Massictionem stiritas. n Dictum est hactenus Dostensum, perfectam consiimmatamq; sapientiam in caelo blum reperiri. Nunc demonstrandum est per anthuthesn nullam esse in Inferno, quem scripturae saepius vocant terram oblivionis Serio unumquemq; scientiam hujus mundi curiosius D se is, avidius sectantem admonet Ecclesiastes: uodcuns facere potest manuἔrua, instanter operare quia nec pus, nee ratio, nec sapientra nec scientia erunt apud inferos, quo tu properas. Ait quoq; in eodem e rite mortui nihil novertini ampliῶG. Veritatem hanc Poetae nulli ata umbrasse videntur in fluvio suo lethe, quem aiunt esse apud Infero quo gustato animas omnium rerum Oblivionem incurrere asse veram. Inde

etiam

390쪽

CAPUT LXIV. D

etiam Iethum, seu mors videtur derivari, quoniam omnium rerum, reprobis praesertim adfert oblivionem. Exemplum hujus rei memorabile refert Cantipratanus, de Philippo Cancellario Parisiens, qui post mor tum lib. tem velut umbra Guillelmo Parisiensi Episcopo apparuit, dixitq; se dam r. e. s. natum, ab Episcopo quaesivit: sine itus mundus Θ cui Episeopus π. 6. admirans respondit mirer te literarismum quondam virum lor quarere, cum me adhuc vivum eernas, ct omnes nos viventes aiaue mori

neeessest, avisquam mundus insante,disio latur. Cui iterum umbra non mireris, inquit, quia nee seientia, ne opus, nee ratio est ad inferos euienti. Et his dictis ab oculis stupefacti Praesulis evanuit. In Inserno igitur, velut a tabulis abraditur omnis hic haustas ien III. tia literatorum, Q utinam omnis Illarum enim rerum objectorum, quorum mentio est dolorifica, oblivionem non incurrent, sed semper

ante mentis oculos vexantem cruciantem patientur eorum memoriam,

qui maximus damnatorum asseritur esse cruciatus , dum videlicet vivacissima apprehensione infelicitatem suam artemam concipiunt, dum sero apprehendunt, ob quam momentaneas vanitates, transitorias atq; manes voluptates, tanta gehennae supplicia, tantaeq; beatitudinis, levi bonorum operum pretio ac labore in vita comparabilis, damnum 4acturam incurrerint, aeternum vae cantaturi sim ne inselices. Tam horrificum hoc damnatis est tormentum, ut omnibus gehemenae supplieij palmam praeripiat, multi Theologi qui ignem corpore

um in animas etiam supernaturaliter agere posse negant, sola ignis illius ut praesentis dolorifici apprehensone,sussicientissime ad paenam omnibus, re intensiorem animas cruciari asseverent. Rus tamen doctos, quam alios, maximo huiuscemodi gehennae tormento cruciandos arbia tror par enim est, ut qui malo intellectus sui usu plurimum peccavearunt, per intellectum quoq; plurimum puniantur. His quae diximus adstipulatur S. Antoninus, qui inter inferni pa nas etiam recenset exeaea senem, seu obfustationem rationis, quae ni-Iust in inferno videbit, nihil apprehendet, nihil intelliget, nisi poenale. Tantam inpanis reprobis inebunt angustiam, inquit Innocentius, ut Μοc. n. mbileuisare valeantpraterpavas,sed ita dirigent impetum euitati serm. I. innis, ubisentient vim doloris. Qui etiam narrat sequentem historiam is ci de quodam scholari defuncto. Hic suo Magistro nocte quadam apparuit, seque in barathrum aeternae damnationis praecipitatum esse dixit.

SEARCH

MENU NAVIGATION