장음표시 사용
81쪽
nes sententiam,prout facit Vulgatus,quam Hebrari nunc ulterius protrahunt, & alium sensum hinc eliciunt: Edentes populi mei; idest populus meus sedens ad mensam eis dendi gratia. Vide Psalmo s3. Graecus Vaticani codex habet. οἰ κατεροποντε: δ ιν μου : quemadmodum videtur legisse& interpres; in imprellis tamen legitur, οἰ Ar H τM . quae tertio videtur magis cum Hehraeo convenire. sicut escampanis. Suspicor, Nos ros literis transpositis legisse, TU . , cibo, ut cibum,elcam) panis, quod nunc Hebraeis est P:, ederunt panem : nisi malles eos sensum transtulisse; idest , arbitrati
sunt, se edere panem. Hebraris edere , panem, est idiotismus pro cenare, prandere. Non invocare Dominum, alter idiotismus, oro non benedicere menis,
Psalmo qui idem sere est, ad maj rem sertassis intelligentiam; nam narum id refert. In emeratione iusta. In : tate justa, cum hominibus justis versatur. Gracus habet ἐν γενεῶ M-ων, quem Secunssus. sensum & Hebrras habere potest: Ii . aetate jussi; collective, justorum. 6. Invis. Qui nimia premitur as-
fictione, dum horum hominum tam perinturbata consilia videt. Sic transferunt no- st ri . Hebraeus: Amicti, paupertate, &miseriis omnibus. Confiudistis. Hebraeus futuro: Confundetis. Confundere consilium, est idiotismus, oro stultum, ridiculum , pudendum existimare. Ouciniisam. Sic Hebrietis : 'a, cuia Dominum
confitetur, quem vos negatis . Graecus ha
bet M hoe . at Dominus. oes ius. Sic transferunt nostri. Hebraeus: protectio, confugium, locus, ad quem se tamquam in tuto quis recipit, Quod sine spe salutis nun fit. M. Subintellectum ex sermonis consequentia. . se is dabit. Modus optandi H braicus: Ut in m. salutare. Sic transferunt nostri vocem Hebratam, ut semius vidimus: Salutem, auxilium, Christum.
Cum averrerit. Hebraeus gerundio: Ilia avertendo, convertendo, reverti faciendo.
82쪽
raris tuae 2. Ambulans perfectus,
operans justraam , crisquens veritatem in corde suo.
3. Non ince super limgua sua, non jecit Moximo suo malum, VHobrium non imisvit super prox mum suum. 4. Despectus es in oculis eius referitus , timentes DOMINI ρ rimcabit , iurataι meso , oenon mutabit. s. Pecuniam suam non dedit in usuram , mu.nus super innocentem non accepit, faciens haec non
m ebitur seculo. I. Psalmus David.
bit in tabernaculo tuo ρ aut quis requiescet in monte sitne o tuo ΤΣ. Qui ingreditur sine macula, Sc operatur justi
Qui loquitur veritatem in corde suo , 3. qui non egit dolum in lingua sua. Nec secit proximo suo malum , & opprobrium
non accepit aaversus pro ximos suos.
. Ad nihilum deductus est in conspectu ejus malignus , timentes autem --
MINUM glorificat. Qui jurat proximo suo,& non decipit, s. qui pecuniam suam non dedit ad usuram, & munera super innocentem non accepit. Qui facit haec, non mia. vebitur in aeternum.
ANNOTATIONES. i tandem Caelo potituri sint, breis
vi , eademque ornata describit ora. tione. Dillinctionum sententiarum varietates ex temetipso recognolcra velim.
I. Damia. Dativi casus, vel genitivi, ut supra. Vaticani codex cum Hebraeo concordat in titulo, quamvis in impressis legatur, ψις τα τε Me τῶ Δαβίδ, In finem Psalmus David . Habitabit, requis cet. Hebraeus: Incolet ' habitabit; sea vulgatus parum ab eo deflectit, ut orationem elegantiorem reddat, minima, vel prorsus nulla sensus immutatione facta. Aut . Non habetur in Hebraeo. Incol re tabernaculum, habitare in monte Dei, sunt idiotismi conversationem optimam in Ecclesia militanti, vel potius in caelesti denotantes; quasi diceres: quis putas, vete fidelis,& prudens servus tuus si Sancto tuo. Sic Hebraeus substantivo, de more linguae: Sanctitatis tuae: in quo monte Dei lanctitas, & reverentia requia escit. a. Qui ingreditur. Positum prosimis plici graditur, ne putares velle cicere de introeunte caelum line macula. Hebraeus participio: vadens, ingrediens. Respondet interrogationi. Sine macula. Non aliter Hebraeus adjectivo nomine: Persectus, integer, absolutus. Est autem He-G braiis
83쪽
braismus elegans, aliquem lingredi perse-flum, integrum, pro innocenter,& sine culpa vivere. Operatur . Hebraeus it rum participio: Operans, faciens justitiam, quae justa sunt. dui loqui ur. Flebratus hic etiam participio,&conjuncti ne: Et loquens Loqui veritatem in corde,est, veridica semper meditari, ut verax, fidelis, & constans apud omnes inveniaris. 3. Qui . Non nabetur in Hebraeo. Non egit dolum in lingua sua . Vulgatux sensum, non verba transtulit ; quamvis Hebraea sententia restrictior sit, obtrectat res tantum perstringens, qui seminant, ut ait Scriptura , inter fratres discordias. Ea sic habet ad verbum : Non perrexit, pedibus incessit super lingua sua. Idioti sumus satis ornatus, quem in Thesauro,&commentariis explicavimus. Nec .Hebraeus sine conjunctione: Non secit. Non accepit. Ut proximis imponat, vel imis poni patiatur. Hebraeus : Non levavit.
Admersus. Sic Hebraeus suo modo: Super. Proximos suos . Quasi legerint, punctis immutatis, Nostri Q ῆ quod nunc Hebraeis est singulare, M p, proximum suum:
vel certe collectivum nomen explicarunt. Levare ignominiam super aliquem, est bdiotismus notus 4. Ad nihilum me. Optime Vulgatus sensum, non verba transtulit, pis: nihili factus, & despectus est in conspectu ejus, suisquis malitia contemptibilis & vilis emcitur ; reverentes autem Dominum honore afficit. Hebraeus: Despectus, contemptus est, despicitur. D colpectu . Hebraeus suo tropo: In oculis ejus. Idi tismus. Idest, reputat. Malignus He braeus: Seretus , rejectus, a Deo, contemptibilis ob malitiam. Dominumia H hmus genitivo: Domini. Qui Dominum reverentur . Glorificat. Sic Hebraeus
laturo: Glorificabit. sui. Non habetur in Hebraeo; quod nihil refert. Jurat. Videntur legille nostri participio jurans: quod nune Hebreis est praeteritum Pa juravit. Sed haec minima. Proxinis suo Vulgatus procul dubio legit 2-PP, proximo , de suo pronomen addens, facili punctorum vocalium mutatione: quae sortasse verior lectio suit;
nam Hebmorum interpretationes verbi
'' lectionis hodiernae satis frigent. Ad male agendum; sibi videlicet, inquiunt,
jejuniis, carnis maceratione,&hujusmodi scilicet Et non decipit Translatio sensus Hebraeus sutum: Et non mutabit. Iuramentum revocandum non est, neque mutandum, ut decipias. Postumus tam n Hebraeum contextum excusare, modo
v verbum , vel nomen adjectivum , vel substantivum sit, ut locuntur Grammatici. Si malo viro, quisquis tandem ille st, fidem dederis, illa non est fallenda, maxime quando juramento est confirmata. Haec expositio elicitur, si via. 3 n men adjectivum sit. Malo, viro improbo. Mihi tamen magis arridet, ut subsantivum, vel etiam verbum esse dicamus, i diotismo satis eleganti, quo dicitur taliuquem jurare, τω male agere, vel malo ipso, nec mutare, pro eo ac si diceres: statim cum ei se offert occasio peccandi vel male agendi, jurat, se nunquam illud
iacinus perpetraturum, nec juramentum revocat, neque mutat. Hunc sensum, ut catholicum, quamvis nostrum, nemini displicere velim ia
Pecuniam. Nomen Hebraum, argentum signatum,& non signatum denotat. Ad Uuram . Hebraeus: In usuram. Mun ra. Hebraeus singulariter: Munusia Super. Contra. sit 3 1acit. Hebraus participio : Faciens. Non movebitur. Idiotismus: Semper monte saneto perfruetur. In aternum. Hebraeus dativo: leculo, ceterno: nunquam expelletur a Dei tabe naculo .
84쪽
Domini mei tu, bonum mcum non oper te. 3. Sanctis, qui in terra ipse, o robusis omnis v luntatis meae in eis . q. multiplicabuntur δε- res eorum, alium dot runt, non libabo libamina eorum de sanguine , necle bo nomiua eorum IuPer Iabiis meis. s. D0MINUy pars pomriovis meae er calicis mei, tu Iresinens sortem meam. s. Funes ceciderunt mihi in is undis, etiam haereditas pulcbriturinis sver me. . Benedicam DOMINUM , qui ron luit me, etiam noctibus erudierunt
per , quon/am a denera mea, ne movebor.
9. Propter hoe laetatum es cor meum , o exuis vis gloria mea. etiam caro meis habitabit Muriae. I .Quoniam non Drelimques animam meam inseram, non dabis pium tuum ad Grindum cremptionem. II. Cognoscere facies me viam citarum , saturitas gaudiorum cum faciebus imis , Iocunditates in dextera tua, victoria.
David. Conserva me Domi. ne, quoniam speravi in te , 2. dixi DOMINO,
Deus meus es tu , quo niam honorum meorum non ebes.
terra eius, mirificavit mmnes voluntates meas in eis.
. Multiplicatae sunt infirmitates eorum, postea acceleraverunt. Non congregabo convenisticula eorum de sanguinibus, nec memor ero nomiis num eorum per labia mea.
reditatis meae , & calicis mei, tu es, qui restitues haereditatem meam mihi. 6. Funes ceciderunt mihi in praeclaris, etenim haereis ditas mea prςclara est mihi. . Benedicam DOMINUM, qui tribuit mihi intellectum , insuper crusque ad noctem increpue.
8. Providebam DOMINUM in eonspectu meo semper, quoniam a dextris es mihi, ne commovear. p. Propter hoc laetatum est cor meum , & exuit vit lingua mea, insuper MLaro mea requiescet in spe. Io. Quoniam non dere linques animam meam in inferno, nee dabis sanctum tuum videre corruptionem. II. Notas mihi fecisti vias vitae, adimplebis me laetitia cum vultu tuo, de lectationes in dextera tua usque in finem. AN
85쪽
DEi veri cultorem canit elegantissimis versibus , praedicens interim Christi resurrectionem. Distinctionum
t. Tituti inscriptio . Quid sibi voluerint LXX ΙΙ & Uulgatus verbis istis
πηλογραφία , &, Tituli inscriptio , coniectare non possumus. De verbo Hebraeo, quod Aureolum interpretati sumus, in commentarii si & Thelauto diLseruimus. IV David . Sic Hebraeus: Davidi, vel Davidis: prout saepius, La- med utrique calui deservire diximus. Domine L Hebraeus : Deus. Minimi momenti varietas . Dcrata . Ut transisrunt Nostri . Hebraeus 2 confugi , res gium, coniugium quaelivi, quod sine spe non fit. 2. Dixi . Vulgatus procul dubio te.
git πνlu i , dixi, quod nunc est secunda persona seminini generis , dixisti.
Iudaei reserunt ad animam ς quam ali quatur Vates. Idem tamen sensus. Dixi ego, dixisti 6 anima mea. Deus meus. Hebraeus pluraliter: Domini mei. D. Subintelledium ex sermonis consequentia. sumiam. Redundat Latine, quod in He
braeo non habetur. Bonorum meorum non
eges. Optime sensum transtulit Vulgatus, suamvis Hebraea verba varie possint intelligi, ut in commentariis. Ea sic habent ad verbum suo tropo: Bonum meum non super te et Nihil tibi consert. Vel cum Hebraeis: nihil a te praeter te expeto, quod Dominum te vocem, proinde lam iis, & fidelibus suis benefacias, opto,& te partem haereditatis meae, Sc calicis mei esse desidero. 3. Sane tis Oe. Sententia Hebraea satis obscura est , prout videre licet in commentariis . Ea sic habet ad verbum. Sanctis, qui in terra ipsi s sunt, videlicet, nam pronomina verbi substantivi supplent vices, ut in Grammatica ),& praepotentibus totius voluntatis meae in eis . His benefacias opto Videlicet, horum bonum sit super te . FideIes , 3c veros Dei eultores , sanctos, & praepotentes, robustos, vocat , in quibus voluntatem omnem se habere dicit, idiotismo perquam elega ti, quem notes velim. Quod ad Nostro attinet , quidam putant , eos legiste
, in initio quidem dictionis Iod
pro Vis posito ' in fine vero Iod ut paragogicum, aut abundans accepisse. Ego tamen arburor , eos, servatis quidem
p l. Hujusmodi literarum consu-sionem in psalmis factam, etiam alibi annotabimus . Quae vero lectio verior sit, alii diiudicent. Neutram ego sui cath licam ) reipuerem. Latini tandem, Grae-crque variant satis in luetione hujus ver-sculi, nam quod habemus nunc miri cavit, 3c Graece ἐθαυμαςωσι ν , quidam mirificabis , vel mirificet, vel tandem is, mirificavi legunt. Quidam Hebraeum , pro politum elie arbitrantur: alii regimen existimantes, ut est, subaudiunt Σῖ, cordis, aut , serra οῦ
quae omnia puritati linguae contrariantur, nam hujus regimen sunt omnia illa verba , imus votantaris mea in eis. Sequi
tur in libris Graecis . θαυμάςωσεν ὀ κύριος, mirificavit Dominus ; sed Vati-eanus codex, Hebraeus, Latinuique, vocem illam Dominus praetereunt . Voluntates meas. Graecus τἀ θ.Muατα ίυτοῦ.
Sic& nostrorum aliqui Voluntates Das habent, quali legerint facillimo transitu
Iod in Vau ' IU , quod nunc Hebraeis
est . In eis . Sic etiam Graecus ἐν reue . Quidam tamen nostrorum legunt inter illas ; quod saepius, ubi videtur sententiae eonvenire , sic interpretentur. q. Multiplicatae Iunt. Verhum Hebraeum quidem luturum eil : Multiplicet-huntur . quod nihilominu1 tramierris , cit
86쪽
est praeterito, scut Vulgatus egit. D-frmitates Hebraeus: Dolores; ex quibus dein procreantur infirmitates. P ea . Quidam legunt duobus vocabulis, ut LXXII, μ ' ταυτα , post eas res zego tamen coniunctim pronunciarciri 'nam censeo, Vulgatum legisse quoa nunc punctis vocalibus immutati est m , idest Alium. Acceler erunt. Vulgatus legit , in pthel; vel certe eredidit , etiam in conjugatione Cal retinendam es e thematis Hebraei significationem propriam , quod non dilplicet.
Hebraeis verbum est translatum ut in commentariis , Dotarunt. DOtare alium : a Deo scilicet, est idiotismus, , pro idola colere. Non congregabo. Idem Iere sensus in Hebraeo, quamvis verba diversa sint: Non libabo libamina eorum
de sanguine : Non cosm conventus eo
rum ad Iibandum, quippe qui sunt dri
sanguinibus : Hostiarum cruentarum coitiones sacrificandas compescam: Libamiuna sanguinea non libabo. Nee memmero nominum eorum. Eadem in Hebraeo
sententia, licet diversis verbis, quae prinprio dicendi tropo se habet: Et non te
vabo nomina eorum. Pex . Hebraeus:
Super labiis meis. s. Haereditatis. Idem sensus m Hshraeo : Partis, portionis, pollellionis. D minus est mihi pro divitiis, 3c boni x Omnibus, pro legitima possessione. Pars pamtis, & calicis aIicujus, est idiotismus, ut m
Thesauro. Es, qui . Addita ex term nis consequentia. Resilues me. Minuma lensus variatio. Hebraeus suo tropo,
participio: Tu sustinens meam sortem,naereditatem : non patieris, ut me quis hac polleisione deturbet. o. Funes eadere alicui, est Hebraismus pulcherrimus, jam a nctis in Thesauro declaratus idest, haereditatem ei accidere: quod funibus agri mensurentur. In praeclaras. Idem Hebraeus sere: In j cundis: in locis amoenis. Metaphora. In Deo scilicet, cujus sorte nihil praeclarius. Etenim. Sic Hebraeus: Etiam, insuper.
Mea. Videntur Nostri Iesilie TQ u, Haereditas mea, quod nunc Hebraeis est sine pronomine malles, eos ad ὸeclarationem de tuo pronomen addidisse. Praeclara es. Ductio verbum est
Hebraeis, sed sortasse falluntur. Mihi
certe potius nomen est. Scias vero, diverissas elle voces eas in Hebraeo, quas Vulgatus . Praeclaris , & praeclara transtust. Haec quidem pulchritudinis, illa vero delectationix, & amoenitatis significationem habet: quamvis revera mini mam sensus varietilem se reat. Consule Thesaurum. -δι. Hebraeus suo tropo: Super me. Haereditatem pulchritudinis elle super aliquem, alter idiotismus; idest, agrum habere optimum. . sius rei it mihi inreliectum . Translatio sensus. Consiliendo scilicet, ut, Hebraeus habet: Qui consuluit me. Uyque -- A Nostris siditum ad declara
tionem . Noctem. Hebraeus plurali: Etiam noctibus. Increpuerunt. Positum pro erudire, admonere. Laudabo Dominum, qui mihi bene solet consulere, ut etiam noctibus renes mei erudiant me. Videt
8. Ru idebam. Hebraeus suo tropo: Adaequavi Dominum, recte eum mihi jugiter proposiM. Minima variatio vocis, non sensus. Consule Thesaurum. I eo pectu meo . Idem Hebraeus dativo, suo loquendi tropo: Opposito meo, ex opposita parte, coram me. A dextris nubi. Hebraeus singulariter: A d vrra mea . D. Subintellectum ex sermonis
consequentia. Commovere . Hebraeus
laturo: Movehor. Non moveri, est idi tismus, ut alibi. ρ. Propter boc. Idem Hebraeus dativo, quamvis latine esserre non potiumus. Vide Thesaurum. Lingua mea. Olim
fortasse legebatur , quod nunc est j ap, Gloria mea. Sed & Syrus habet YΥ τ' 8c Chaldaeus 'quae omnia gloriam, non linguam significant. Quamvis ego potius crederem, Hebraeam lectionem incorruptam esse; Nostros autem
dedita opera linguam transtulisse , quae hominis est gloria, cum locutione sinus
87쪽
a brutis differentes J Eadem ratione animam interpretantur Hebraei. ReqvLGcet. Idem Hebraeus sere: Hahitabit. In spe. Hebraeus dativor Fiduciae, confiis dentiae, securer quod sine spe non est. Io. In Ins o. Hebraeus dativo: Inferno. Vox Hebraea sepulchrum,& infernum fgnificat, ut in Thelauro. Nec Hebraeus line conjunctione: Non. Samctum. Sic sere semper interpretatur Vulgatus dictionem I p, idest pium: quodarum, vel nihil resert. Videre. He raeus gerundio: Ad videndum; ut vid at. Corruptionem. Vel laveam; nam utrumque significat, idemque sensus est. Est autem idiotismus elegans, non perinmittere, quod aliquis videat foveam; illius sententiae, destendant in insernum viventes, antiteton : quod notes II. Notas mihi fecisi. Idem Ηebraeus futuro: Scire, cognoscere fac ies me. s. Hebraus in singulari Viam habet,cuod notandum est. Vitae. Vox Hebraea est pluralis natura: Vitarum. Potest etiam elie adjectivum, idest viventium, vivorum . Notas sacere vias vitae, est I diotismus, pro vivum cons mare. His implebis . Vulgatus punctis immutatis lGgit vel Pa z, idest Satiando, passive, vel active, N pronomen de suo ad
declarationem addidit; vel certe sensum, non verbum transtulit. Hebraeus nunc habet vara , saturitas. Laetitia. Hebraeus genitivo pi urat iter: Gaud torum. VH- tu tuo. Vox Hebraea est pluralis natura: Cum faciebus tuis Delectationes . Iisdem Hebraias: Iocunditates. Usiri eis em . Sic Hebraeus suo loquendi tropo: Victoria, in Victoriam, in perpetuum. Hebraea verba possunt referri ad verbum antecedens, sc: Notam facies mihi viam vitae; satietatem gaudiorum, & delectationes, quae sunt in dextera tua. Velintelli puntur per se, nempe sc: Satietas paudiorum est cum vultu tuo; delectati nes sunt in dextera tua perennes. Idrm fere Vulgatus. Sunt autem omnes hae t cutiones pulcherrimae satis notae, quas diligentius velim observes.
meam in non tibiis doli . Σ. De Dei ses tuis Dd
rium meum prodibit, octili tui videbunt rectitudines. 3. Probasi cor mei imi asint,cte, examinops
me, non invenio, costim re metim non pertransiit os
ribus Adam in morbo labiorum thorum Eo reditorim vias latronis. I. Oratio David.
stitiam meam , intendo deprecationem meam. Auribus percipe orati isnem meam, non in labiis dolosis. 2. De vultu tuo judicium meum prodeat, oculi tui videant aequitates. . Probasti cor meum, σvisitasti nocte, igne me ex
aminasti, non est inventa in me iniquitas. Ut non loquatur os meu4. opera hominum , pr pter verba labiorum tuorum
ego custodivi vias duras. s. Per
88쪽
s. Fulciendo gressius meos in semitis tuis, non mota fuerunt vesigia mea . o. Ego vocata te , quo niam respondebis mihi Deus . inclina aurem tuam
mihi, audi dictum meum. '. mri a pietates tuassa am conseientes ab imsurgentibus in dexteram
8. Custidi me ut pupilum filiam oculi, in umbra
a faciebus injusorum horum , qui devasearunt me, inimici mei in anima circumdederunt super me. ioia Adipe suo conclus rum os Dum , sicuti sunt in juperbia. II. Gressum nos,
nunc circumdederunt nos , oculos suos potuerunt ad declarandum in terram.
ia Similitudo ejus, E ut Ira tu ex ad rapiemdum, o Aut catulus D vis habitans in abditis.13 Exu e DOMINE, μου mi facies eius , Pr
seme eum, eripe animam meam ab injum,gladio tuo. I . a mortalibus manu tua DOMINE , a mret libus de mundo ,. Pars e
rum in mitis, o abscondiato tuo adimplebis ventrem eorum, saturabuntur filiis, dimittent reliquiam Imam parvulis Dis .is. Ego in jupitia Cid bo faciet tuas, Iatiabor in
semitis tuis, ut non move antur vestigia mea. 6. Ego clamavi, quoniam exaudisti me Deus, inclina aurem tuam mihi, O exaudi verba mea.
. Mirifica misericordias tuas, qui salvos facis sperantes in te
A resistentibus dexterae tuae, 8. custodi me, ut pupillam oculi.
Sub umbra alarum tua rum protege me, 9. a facie impiorum, qui me afflixerunt. Inimici mei animam me am circumdederunt 1 IO. a.dipem suum concluserunt, os eorum locutum est superbiam . xl. Projicientes me,nunc circumdederunt me , oculos tuos statuerunt declinare in
Q. Susceperunt me sicut leo paratus ad praedam, &sicut catulus leonis habitans in abditis ..13. Exurge DOMINE, praeveni eum, o supplanista eum, eripe animam meisam ab impio, frameam tuam I . ab inimicis manus
terra divide eos in vita e rtim , de absconditis tuis adis impletus est Venter eorum.
Saturati sunt filiis, & dimiserunt reliquias suas parvulis suis. I s. Ego autem injustitia apparebo conspectui tuo, satiabor, cum apparuerit gloria tua. AN
89쪽
Gradus Secundus. ANNOTATIONES. NE persecutionibus inimicorum obruisatur , obsecrat, quos in hac vita fortunari, se vero gloriam aeternam expectare decantat. Variat multum in hoc Psalmo Vulgatus ah Hebraeo, tam indictionum interpretatione quam in sententiis arum distinctione, quod mirum est. Et quidem etiam Hebraea lectio satis obscura est, & varias interpretationes patitur, ut habes in commentariis. Conabimur tamen rationem omnium reddere, si non veram certe, vero saltem simillimam , prout Deus nobis concesserit, judicium interim aliis relinquentes,ut quae lectio verior sit, examinent, & dijudicent.
Audi. Meam. Ad majorem declarationem additum. Intende. Sic Hebreus: Ausculta, attende. Deprecationem. Idem Hebraeus: Ovationem meam, quam precando iundo. Auribus percipe- Ausculta. Hae tria verba Hebraea sunt sun
numa idem sisnificantia. Non in . Idem Hebraeus ordine praepostero, suo dicendi modo: In non labiis. Dolosis. Hebraeus lubstantivo ritu linguae: Doli, fraudis.
pluralis natura, dativi casus, & cum praepositione, proprio dicendi tropo , quem notes: De faciebus tuis, idest a conspectu tuo. Cum praepositione sola, T. p , aliud significaret, ut in Thesauro. Prois eat . Hebraeus idem suturo : Prodibit, egredietur justa mea caussa . Oculi tui. Sic Vaticani codex etiam οἰ- σου quamvis in impressis legatur οἰ- . IIdeant. Hebraeus iterum suturo: Videbunt aequitates, reelitudines . Idi
Igne me examinapi . Verbum quidemia Hebraeum proprium est aurificum igne metalla repurgantium, sed transsertur etiam ad alia per metaphoram , ut hic; quasi dicat: ut aurum igne perspiciunt, sc tentationibus, & rebus adversis me exploralli, & me sine luco, & simulatione deprehendisti. D. Neque hic habetur in Hebraeo. Non est inuema in me iniquitas. Vul ratus videtur legisse punctis immutatis, ' l Non invenietur cogitatio mea mala: iniquitas in me. Hebraeis dero clauditur sententia se active , Non invenies: supple, scoriam, vel aliud quid simile damna dum. Sequitur deinde TCa , Cogitare
meum: quod cogito, non transbitos meisum . Cogitationem non transire os, id imtismus est elegans, pro, imo pectore 'squae cogitas upprimere, non effutire. Vulpatus terminata superiori . sententia, scut
CP:, Ut non transeat os meum ad operλhominum; nuem idiotismum reddidit mitiorem, inquiens: ut non loquar humana opera, carnalia, carnem sapientia, ego custodivi vias duras, & perversas, ne eas facerem: idest, evitavi, cavi ob tuorum Uerborum sententiam, & quia illud praecepisti. Vel, repressi vias duras, & violentorum hominum. Hebraeorum sensum habes in commentariis:
hus , actionibus, in agendis. Hominum. Hebraeus singulariter collective: Adam, hominis. Propter verba. Hebraeus singulariter: In verbo, Propter Verbum. Duras. Translatio sensus. Hebraeus singulariter collective: Latronis, violentΟ-rum hominum. Vel proprie: Quasi unus ex illis eflectus, dum exulare cogor propter Regni promistionem, servavi latronum vias: Illorum mores imitatus praedando vivo: Vel, ut superius diximus, servavi, ne facerem cavi. s. Perfice. Idem sensus in Hebraeo, sed infinitivo : Suhstentare, substentando, sulciendo, perficiendo gressus meos, non exciderunt a tuis praeceptis. Moveau-tur. Hebraeus praeterito: Non mota fuerunt vestigia mea, pedes mei. Substentare pressus, pedes non moreri, sunt idiotismi satis noti. Quod non exciderim a
90쪽
sratia tua, inquit, tibi id totum liben
6. Ego elaniavi. Te invocans vid licet, ut Hebraeus habet. Ego clamavi, vocavi te, qui exaudire jam olim me es solitus. Versum Hebraeum futurum est; quod etiam praeterito commode transseris i potest, ut in Grammatica. Respondeis his. Quod exauditionis est signum. Vulatus, ut lapius diximus, exaudiendi veriso frequenter reddit. Inclinare aurem, idiotismus est notus. Et . Non habetur in Hebraeo. audi. Pro simplici positum : Audi. Verba mea. Hebraeus fingulariter: Dictum meum. Nullius momenti varietates. . Mirifica. Hebraeis quidem verbum hoc aliud signiscat, nempe segregare, se parare, ut in Thesauro. Non displicet tamen cum Uulgato, He positum esse loco Alenh, austendat significationis gratia prout sepius fieri solitum est, pro idest, miris utere miserationibus tuis ad me eruendum. Hic opus est eximia misi ricordia; quia periculum est maximum. Mi Vericordiam ti m. Ut Nostri transferunt. Hebraeus pluraliter: Pietates tuas. Separare pietates, est idiotismus non inelegans; a te ipso videlicet, ut eas in me conseras, auxiliandi gratia. Qui sensus idem est in nostris sere. Hebraei tamen verbum inserius reserunt: Separa pietates a resistentibus, noli eis savere. Consule commentaria. Qui Ia os facis. Idem Hebraeus participio: Salvos faciens, opem
ferens . Sperantes. Sic transfert Vulgatus semper verbum ut superius diximus. Confugientes, refugium quaere tes. In te. Additum ad declarationem. A reuentibus dextri a tuae. Verba H hraea sunt consula metri causa, varieque possunt exponi. Ad verbum habent . Salis vans confugientes ab insurgentibus in dexteram tuam . Hac extrema verba possunt
copulari vel ad consurientes in dexteram tuam, ut nos secimus, vel ab insurgentitus, ut Vulpatus, a res stentibus dexterae tuae; quapropter de suo superius in te . ob majorem declarationem addidit, Sc
haec postrema verba sequentibus copulavit. 8. Custodi me. Graecus addit κυριε, quae vox in Vaticano codice non habetur, prout nec in Hebraeo. Ut purillam. Hanc Hebraeus appellat filiam oculi; quodarum, vel nihil refert. Sub. Hebraeus: n umbra. Proeege. Translatio sensus. Hebraeus laturo: Abscondes me. Absco dere in umbra alarum, est idiotismus pulcherrimus, satis notus, de quo in The
ρ. A facis. Vox Hebraea est pluralis natura: A faciebus. Tropus Hebraicus: id est, propter. Impiorum. Ut transferunt Nostri. Hebraeus: Injustorum. Vide Thesaurum nostrum super hoc themate. sui. Hebraeus emphatice: Florum, qui . Me affixerunt. Verbum Hebraeum gravius quid sonat: Devastarunt; maximis contuderunt amictionibus. Non maximi onderis varietas. Quae sequuntur, sicli
ent ad verbum Hebraice: Inimici mei in anima vel in animam) circulum secerunt super fides contra) me. Possunt autem habere sensum Uulgati satis comm de, quamvis etiam illud in anima possit eleganter ad inimici copulari; ut sit idi
tismus pulcherrimus, pro, qui me oderunt ex animo; vel certe, qui animam oderunt, non corpus modo: quod notes. Neuter sensus est respuendus. Io. AEdipem. Uulgatus videtur te
minaiie sententiam, ubi etiam nunc He-hreis Athnali ponitur, sic: Adipem suum concluserunt; se pinguesecerunt; se ita molliter curarunt, ut maxima pinguedo in ipsorum corpore inclusa sit; sunt v luptatibus & ventri dediti. Sequitur deinde : Ore suo locuti sunt in superbia. Idem Vulgatus: Os eorum locutum est superbiam. Hebraeus vero nunc sic distinguit: Adipe suo concluserunt os suum, locuti sunt in superbia. I.ocuntur si perbe, quod
os adipe resertum habeant maximo . Idiotismus elegans. Sententia parum UMriat. II. Pro trientes me. Arbitror, Vulagatum, facillimo transitu Resse in Daleth, . legisse d, projecerunt, profuderunt