장음표시 사용
291쪽
Ω o CAp. V. DE Ling SINGULARI vagari in aliud genus, h. s. in aliam peregrinam materiam. 4 o Pro aliquo magis universali quam species est. Et in hac ac Ceptione, quae prauentis est loci, ita definitur ab Aripotele L. IV.
Quam eandem definitionem generis tradit quodue Porphrius in Isag. Cap. II. Hinc Aristotelici uno quasi ore dicunt genus esse, quod de pluribus specie disserentibus in quid praedicari potest. Eodem itaque jam liquet modo, prout de Specie ad g. 347. observavimus, Aristotelis di eorum, qui illum sequuntur, generis definitionem ei, quam nos tradidimus, CK asse con formem esse.
f. 563. determi- Constituitur species perfecta i
natione notio- dentitate omnium essentialium em geηc i i determinationum . quae in indivi
gy duis sunt obvia . NT' tis accidentibus & determinationibus externis F53. . Absolvitur vero genus convenientia determinationum, quae speciebus inlunt f. 562. . Mir ergo visi determinationes esse*tiJuscipeciebus communes, ingredi Iossunt genui.
EX. gr. Notionem trianguli rectilinei in genere non ingrediuntur ni si determinationes essentiales, Communes triangulis aequilateribus, a qui cruris, & scatenis, non autem quae harum spe cierum individuis competunt accidentia, ne spe
ciet quidem adjudicanda notioni.
292쪽
Est genus ens universale I. Impossibilitass62.), sed duo entia universaliam M perfecte eadem dari nequeunt g. 0 β geης 5 6. . hvolsibile ergo es locum inveniaut duo plurave genera, perfecte eadem. Sint genera A dc B perfecte eadem, ad genus Apertineant species C. D. E, easdem ergo spe Cies Comprehendet genus B. iisdemque ac Αconstituetur determinationibus. Et proinde non - nisi nomine differrei poterunt A & B, quae, Per Conlequens, re i pia coincident, & unum idemque erunt, nullaque generum pluralitate. distinguenda.
f. 365. Quoniam genera perfecte ea- Modus di-dem dari nequeunt 3. 364. , lo- si uisendi cum semper inter plura ger era ob g T is H-tinet aliqua diversitas g. 30 i. 392 V si 'Gζf. determinationum essentialium, quae diversis communes sunt speciebus g. 563. : vectes, tuque diversi, sib quo continentΠr, generis a se mutuo itinguuntur determinationibus, qua
Er. gr. Duo sunt figurarum genera, quadrilateis rum scilicet & trilaterum, quae a se mutuo si:-
Cernuntur numero laterum quaternario dc ter
tiario, quibus figura: istae includuntur. Quaevis ergo species, sub quadrilatero comprehensa, Vcrb. gr. Rhombus, si quaVis specie, lub. trita
293쪽
273 DAP. U. DE ENTE SINGULARItero complexa, v- gr. aequicruro dignoscituri diverso laterum numero, quo earum inter sedi
uae identitas Genus constitui nequit perse- in geuere. seti roripectiva. seu partiali ι- devittate specierum quae ad illud referuntur. Duae set uresve species, quia .entia lunt univer
salia β ,347 . Guacum quaelibet persectam
involvit ei lenitalem convenientiam suorum
individuorum 3. dit.). dari neque i t vel per fecte eaedem, vel perfecte diveris g. 546.
Constituit tur vero genus determinationibuS, quae pluribus sipeciebus sunt communes 562.). Plures ergo species, ad gentis aliquod pertinentes, neque perfecte eaedem. neque per secte diveris e Te posthunt. Sunt itaque nonni,
si partialiter dive ae 3. 3930.
Sic satae si persecta daretur identitas triangulorum, aequi lateri, aequi Cruri, & scalent, ex quibus, ceu luis spcciebus, constituitur triangulum in genere ; neque inter species istas inter se mutato, neque inter quamlibet speciem dc genus, ullum daretur dii crimen, quod tamen ves; psa absurdum loquitur: Perspicuum namque ethin notione trianguli aequilateri esse aequalitatem trium laterum, in uotione trian guli aequic ruri, esse aequalitatem duorum, tertio remanente inaequali, in notione autem trianguli . scaleni esse omnium trium laterum inaequalitatem, quae singulae specie uim essiciunt
294쪽
ET UNIVERSALI.ara diversitateni , a notione generis remoVendam, iis solum constante determinationibus essentiali. . bus, quae his speciebus surit communes, &quae per figuram tribus lineis inclusam expou nuntur. Neque ergo dicta: triangulorum 1 peietes absolutam inter se habent diversitate trit. 3 J67 . . . Per modum consectarii hine sta- Nataratim patescit genus constitui partiali e=εris. convenientia determinationum essentialium,
quae in pluribus dantur sipeciebus 3. 563.).
inc quidani Allitoteli coria tri clini Mexdoeti Dispi Log. l V. Sech I th. g. Genus definituri, dicunt illud est e universale, quod de pluribus speciebus praedicatur incomplete, h. e. ita ut ' laon ex prirnat totam essentia in speciei, de qua dicitur. p x. gi cum dico: homo es animar, incomplete praedicatur gentis, animal , de specie, homo, quia hujus essentiam totam non ex pruniti 1n essentia hominis, praeter hoc, quod animal sit, simul continetur quod rati6riis sit particeps. Realte vero observat Bechmannus in Init. Log. Aiaristo t. L. i. Cap. III. p M6. non opus esse ut ud datur vox incomplete in definitione generis quia, quod huie respondet voci, in definitione implicite continetur, di ex illa per modum confestirii recte deducitus, cujus rei veritatem praesenti exhibuimus cUnsectario i
Quila itaque species sub aliquo Disseirreti
295쪽
tionum suarum esentialium habent convenientiam f. 567. , datur aliqua inter dictas species determinationum essentialium divErlitas g. 393 . , quae itaque differentium constituit Deci sicam, consistentem ergo in determinationibus. quibus species, ad idem pertinentes genus , inter se differunt.
Hoc modo ratio aequalitatis laterum inter se in triangulo aequilatero, ratio a qualitatis duorum& inaequalitatis cum tertio in triangulo aequia CCruro, ratio inaequalitatis omnium trium in triangulo scaleno constituit differentiam specificam, qua quaelibet harum specierum, sub eodem genere comprehensarum, ab altera differt. Multa monere solent Aristotelici de differentia in genere & variis ejus speciebus, de quibus tamen omnibus, quantum judicavimus satis , in Capite de eodem dc diverso egimus. Heic eria o unice circa differentiam, quae specifica auit. nostrae detinebuntur meditationes. Hanc differentiam Porphstrius in Isag. Cap. IV. ita definit: Διαφορά ε ι το πεφλυκος τῶ υπο
Disserentia est id, quod habet vim separandi ea, quae sunt sub eodem genere, quodque ad ementiam rei &ad id, quod res est, consert, a que est pars rei. Adeo perspicuum arbitror hanc Porphyrii definitionem differentiae, aliis
licet prolatam verbis, cum nostra tamen ex asse convenire, ut, ad ejus ostendendam Cum nostra convenientiam, ne Verbulo quidem babe mus
296쪽
ET UNIVERSALLAE: aramus opus. Multo itaque melius rem suam egissent, redistinctiori rerum Cognitioni consului sent, si hanc Porphyrii retinuissent definitionem, et loco ejus hanc non substituissent: Dimerentias quod aedicatur de pluribus in quale quid esse na tiale, seu constitativis, vel ita: Disierentia estquὰ cum genere constituit certam speciem, S praei tuη de pluribus in quale quid. Nam magna laborant hae notiones obscuritate tum ob inexplicatum, immo ausim addere , ineXplicabile discrimen. praedicationis in quid, d in grate, quasi illud degenere & specie solum valeret, hoc autem de differentia, & quasi ex qualitatibus constituti ἱ vis dc est entialibus, inter se convenientibus, non determinarentur genera & species, quali zi tiam differentia, quae circa quale versaretur, --ingrederetur notionem speciei, ex praedicatione in quid, secundum hos Philosophos destrin- tam. Deinde non minoris est obscuritatis dictio, . in definitione differentiae occurrensi praedicatur de pluribus. Certe differentia non praedicatur de pluribus speciebus, nam sic non es et differet tia, nec de pluribus generibus, quorum notio
nem, neque Constitutive, neque consecutive
ingreditur; sed solum de pluribus individuis, sub
specie, cujus est differentia cona prehensis. Reajectit igitur Scholasticorum definition dis a Tentiae, nostram retinemus rei veritati & Por phyrianae definitioni amicissime consentientem.
. s. Differentia specifica imis ex ae Disserentia ridentalibus et et extrinsecis determ, specisco μ'
297쪽
de desu- nationibus, sed ipsis rei essentitulibus menda. es definenda. Dillerentiam enim non ingrediuntur aliae determinationes, quam quae cuilibet insunt speciei. & quibus una species ab altera dignoscitur s9. 368.). Sed a notione speciei removendae sunt determinationes accidentales & externae s f. illamque ingrediuntur sola essentialia g. 3 7.). Non ergo ex accidentibus &extrinsecis determinationi-hus, sed solis rei essentialibus desumenda est disterentia specifica.
Veritatem huius propositionis peispexit etiam Brisoteles, qui L. VI. Top. Cap. VI. f. Io. beia
ne monet, videndum es an disserentia per aetidens inst rei desnitae'. hδεμία γαρ διαφορα των συμ βεβηκος υπαβώντων ε ι καγα rερ ὴλ υ πινος. Nulla enim disserentia est in numero illor quae per accidens insunt, quem ad moaeum nec genus ; quia
fieri nequit, ut disterentia eidem insit Jc non insit, uti illam rationem rectissime ibidem addit Aristoteles. Idem quoque innuit Porphyrius, ad disterentiam speeiticam, ut mox audivimus s.s68. , id, quod ad essentiam rei consert, rea
isi πὸ.. R ζε ο hinc impugnamus Pontiscios, Ibjfetis qui Vςrbum Dei, tanquam genus,' ' dividunt in verbum scriptum dc non scriptum, tanquam in binas species, quasi exscriptione, quae vcrbo Dei nonnisi accidentalis est, disterentiam desumere iceret speciscam. Manet idem Dei verbum, idem conceptus diavinus, sive scribatur, sive praedicetur, sive legatur,
298쪽
ET UNIVEMALI.gatur, sive audiatur, sive cantiletur. Haec ac
cidentalia solum sunt & extrinseca, ex quibus notio speciei di differentia specifica nonnisi absurde conditur. Peccant quoque, qui Philosophiam in varias divisuri species, dicunt aliam ante, aliam post lapsum esse, aliam sectariam, aliam electivam. Accidentia haec Ρhilosophiae sunt, quae aliam M aliam non faciunt Philosophiam. Certe si haec divisio tam esset genuina, quam est absona, eodem diceremus jure Philo-iophiam aliam esse auditam, aliam praelectam, aliam disputatam, aliam pictam. In eandem hanc
impingere videntur cautelam, qui, mineralia levegetabilia in certas distincturi classes, ex accidentium, quae illis conveniunt, discrimine, &locorum, quibus inveniuntur & crescunt, differentia, totam instituunt classificationem, potius ex interno, ubi obtineri poterit, quam ex bus' externo indicio derivandam. i
Ubi tamen ipsa essentialia cum Ignoratis efottributis latent, diserentiam Deci. uoluui
accidentis proprii, Non sutem cstm' cisiis ET
sentialibus latent attributa,ex intrita secis determinationibus aliae non mymnt,
quam solae accidentales s . MI), qvreta Π, qua tales, differentiam specificam ingredi nequeunt 3. 369.). Si vero accidens Aerit proprium , tum ejus possibilitas locum tenet attributi proprii emiq. cui competit g. 384- , S 3 ' adeo -
299쪽
ι278 CAP. V. DE ENTE SINGULARI
adeoque pluribus diveris essentiae entibus g. 4O9. , & per conse quens, speciebus . 5 7 ), convenire nequit. Constituit itaque determinationem, qua una species ab altera diuert,
seu quod idem est, disterentiam specificam g.
Longe vero aliter comparata est accidentis communis possibilitas, quae enti instar attributi communis competit f. 38 . , pluribΠS-que idcirco diveris essentia: entibus sq. II. ΑΙ a.), &, Per consequens, plurib us speciebus timul convenit g. 5 7. . Constituit ergo determinationem , pluribus speciebus communem, quae differentiam non ingreditur specificam ue68. . Quam ob causam ex possibilitate accidentis communis condi nequit differentia specifica.
Habet haec veritas insignem in Physicis usum , ubi nonni si per accidentia, quae in organa nostra agunt sensoria, ad interiora corporum pernetrare licet. Quare non penitus improbamus - eorum in Historia Naturali operam, qui eX accidentium consideratione mineralium & vegetabilium instituunt classificationem, modo non acquiescant in accidentibus communibus, sed . propriorum eligant possibilitates, speciem unam ab altera distincturi. g. 57 .' D.
De Diogdi Quem ad modum in constitu. uerumsupe endo ente magis & magis unive . ri - - 1ali progredi licet per varios gradus
300쪽
. dus, Usque dum deventum fuerit ad ens universalissimum g. 343.); ita comparando varia genera, ex deprehensa mutua eorum con- Venientia Oritur genus aliquod superius. Scilicet Genus, quod per convenientiam specie
rum definivimus 6 362.), Inferius, seu sub- alternum, Philosophis jam dici suevit. Quod
vero convenientia determinationum, quae pluribus insunt generibus inferioribus, absolvitur, Superius vocari solet. In quo constituendo varii adhuc dantur gradus, Usque dum
deventum fuerit ad gentis generalis im , quod supra se nullum aliud habet genus, &Entis nomine venit. . Valent huc, quae antea allegavimus, eXempla . 4 H, gradus in ente universali constituendo illustraturi.
9- 572. Genera ergo inferiora eodem mo- Generam do referuntur ad superius, cui sub- mstrao
stant, quo species ad tuum genus g. 56χ ). Quam ob caulam, respectu generis sui superioris, recte consideran' mones. tur, ut species, genera haec inferiora. De genere itaque superiori, immo & inferioribus, sub Iuperiori comprehensis, eadem valent, quae modo demo astraVimus g. 363. ad 9. 567. inclusive), de genere inferiori in relatione. ad si ras species, & de his in relatione ad