장음표시 사용
311쪽
notio generis g. 576.), Sc generis inferioris
notionem e flacit cum disteremia generi ea no
tio generis superioris g. 577. . Posita itaque specie; ponitur genus, & potito genere inferi. ori, ponitur superius. E
Studio in allata propositione additur, quod individuum alicui subsit speciei: Enunciatum e-'nim, assii mans notionem individui constare no-2.tione speciei dc differentia numerica g. ut ipsa ejus insinuant hypothesis & demonstra-- tio, nori valet de alio individuo, quam de eo, quod sub aliqua specie continetur. Sine allata ergo restrictione non valeret haec universalis asesertio: Posito individuo, seu ente singulari, ponitur aliqua ejus species. Quam in abusum trahere posisset, qui exinde, quod Deus sit ens singulare, incaute insemet dari aliquam speciem Divinam, Theologiae & Revelatae & Naturali propius inis
Vim praesentis, quem attulimus, canonis de speis Cle cc genere tantum enunciat Porphγrius in I. sag. Cap. t X. g. 6. ubi ita loquitur: οντος, πασως m το γενος ubi est species, ibi omnino es genus. Nobis vero, ob universalem inde deinducendum usum, placuit etiam de individuo& genere inferiori efferre. quia ab illius positione ad speciei & ab hujus ad generis superioris eodem colligitur modo, ac a specie ad ge
g. 582. Generum S i et posita, itaque existentia indivl- θη-r-m duorum, qUae speciebusis Lbstant,
312쪽
ΕΤ UNIVERSALI. 29 Iponitur simul existentia speciertim, exseruia in generum quoque tum in seriorum, individuis. tum superiorum. Licet ergo species & genera, utentia univerialia 3. 547. 562.), qua ta lia, non existant s*. 542. , existunt tamen in individuis existentibuS.
Scitieet dum ex illit ejusmodi individuum, existit cum omnimoda determinatione s. S28.), in qua etiam ipsa ejus cqntinetur essentia, sine qua a Xistere nequit. In ipsa individui essenti continetur notio tum spe iei g. , 47. , tum generis 1 3. 3. . Er. 'gr. dum existit homo, aliusimul datur animal rationale, seu notio speciei, eYtitit animal, seu hominis genus proximum , extitit itaque ens vivens & sentiens, Consequenter mittit vivens, quod genus homini, remotum constituit. χgitur vero h dcltico non de uia nive salibus, qua talibus, sed qunt enus individuis insunt. Praesens itaque assertio non pugnat cum priori, qua evicimus universalia , qua ta
ciebus siubfunt, remanet nihil - φ, remanuciust sibiluus tum sperierum tum p. sitssio genermn inferIorum. Est enim en 'ia ,: - tis possibilitas interna constans I. ' 220. , quae ergo sublata licet entis actualita.
te, remanet. Hae alitem remanente, remanet
entis estentia s9. 324. , eum attributis I. 343. ,
313쪽
tam propriis quam communibus s*.3 7. . &per conliquens, Una cum determinationibus
essentialibus & communibus & propriis 66.h salva itaque manet tum notio speciei g. F47. , tum generis f. 56a. , & inferioris& superioris g. III. .
Formarunt Aristotelici canonem, qui primo intuitu nostro videtur oppositus: Remotis omnibus speciebus, tollitur θ' gen s. Sed agit hic canon de actualitate generis, quam tolli dicunt, remota actuat itate omnium specierum, quod verissi-rnum esse ex modo ostentis haud obscure colligitur f. s82. . Nos Vero, praesenti, quam stabilivimus, regula, de possibilitate, quae in con' cipiente, h. e. intellectu Divino, remanet, agentes turbare nequit memoratus Aristotelico- . Tum canon, Circa cujus adplieationem iidem recte monent, caute esse agendum, ut plenaria Specierum inductio instituatur: Quod si enim vel unica species fuerit omissa & ignota, nihil . certi concludetur, quum in illa, actu existente, nihilo secius conservetur actualitas generis j. Θ, contra Mehermanni Log. system .p. si . recte observat Saurias in Syntagm. Loss. L.
Di merentia- Disserentiae specisine pluriamrμmspecim specierum, quae fisb eodem genere costinentur'. siillatim generi βο
pleta ex disterentia specifica & genere prO-
314쪽
Ximo f. 376. . Disterentia ergo 1pecifica ¬io generis eidem speciei simul insunt. Idem locum habet de qualibet alia specie, sub eodem comprehensa genere. Disterentiae igitur specificae plurium specierum quae sub eodem comprehenduntur genere, sigillatim spectatae, generi suo non contradicunt 3. 43. . Constituunt di flerentiae specificae v. gr. A. &B, determinationibus diversis plurium 1peei rum, quae ad idem pertinent genus s3. 368. . Quam ob rem, quum fieri nullo modo possit, 'iit idem genus C habeat determinationes A, & simul determinationes B, h. e. habeat determinationes A, & simul non f. 9.); disserentiae specificae plurium specierum, quae sub eodem continentur genere, simul eidem enti inesse nequeunt, atque ideo simul generi r pugnant 3. 43.).
Ex. gr. Rationalitas & irrationalitas sunt disterentiae specificae hominis di animantium bruto. rum, tanquam duarum specierum, sub eodem genere animalis Comprehensarum: sigillatim si spectantur hae species, neque rationalizas, nequCt irrationalitas notioni generis repugnat. Ubi ve- i. iro Conjunctim consiaerantur, impossibile sane
est, ut detur aliquod genus, quod & rationale α irrationale simul sit: hoc ergo sensu disseren- tiae specificae generi suo repugnant. Prolixe docet Aristoteles L. IV. Top. Cap. III. quomodo ex contrariis disputandum sit de genere aut specie. Inde occasionem iumsure Α-
315쪽
294CA . V. DE ENTE SINGULARIristotelici formandi canonem: Nulla spectes habet aliquid, quod repravat generi. Qui canon, quia de qualibet specie ligillatim spectata agit, e X prae- lenti, quam demonstravi milΝ, propolitione, Ue
risimus intelligitur: Quicquid enim speciei inest, vel differentiae specifices, vel generis nomine insignitur s. s 6. ; sed neque illa repu- gnat generi sperdem.), neque hoc sibi ipsi contradicere potuit. Recte: ergo adseri xur nullam speciem habere aliquid, quod repugnat generi.
Di erentia- Quoniam notio individui com-rum numera' pleta componitur ex notione s*ς-
i, ,πρ iis is qua continetur. & disi ψq' rentia numerica g. I 9. quem admodum notio speciei ex notione generis, subquo.continetur, & disterentia specifica s*.F 6. eodem, quo mOX saaum sq. F84 ), Ostenditur modo, disserentias numericas plurium individuorum, quaesub eadem specie com
prehenduntur. Hillatim Decisi sitae minime, f
mia tamen eidem rep Nare. Sic quamvis Petri differentiainumerica non sitae Pauli, atque adeo hujus δc illius eidem homini simul inessui queat, neque tamen Petri neque Pauli disseremiae numericae, sigillatim conside ratae, homini rc pugnant.
Attributorum Ouae ejusdemsuri generis, ea. eommumo in halent attributa commvula,
316쪽
quae ultributorum communium inrar sunt. Quae enim ejusdem sunt generis. illa non omnia, sed quaedum tantum essentialia eadem habent s. 567.)i consequenter iisdem quoque inter se conveniunt 'quae per essentialia ista communia determinantur. I. 398). Sed per quae dam ita eslentialia non determinantur nisi attributa communia s3.347. , & accidentium possibilitates, quae per modum attributi communis insitant sue . 373. . quae ergo ejusdem
sunt generis. eadem possilent attributa communia . eaSdesT que accidentium possibilitates,quae attributorum communium instar sunt.
Homo v. gr.& animal brutum ejusdem sunt generis, quod animalis Venit nomine, eadem ergo eatenus habent attributa communia. Vivunt
scilicet & sentiunt, tactu, visu, auditu, gustu& odoratu praedita sunt: sacultate ambulanditi se movendi gaudent, & quae sunt alia comis munia, CX notionc animalis fluentia. Fieri ergo nequit, ut homo dc brutum idem habeant a - tributum proprium, nam sic eandem integram possiderent essentiam s3. O .), quod omnino repug0at. Non negamus quodlibet genus ha- heriluum proprium, quo ab alio genere secerismatum, species tamen, quae eidem subsunt genου ri eandem possidero nequeunt proprietatem, triquae non plures, sed unam eandemque generati, '. i. .
317쪽
ad idem aliquod genus re eruntur. Identitas enim attributorum communium infert identitatem quorundam essentialium l. 3.). G Nus autem Constituitur partiali identitate eusentialium . quae speciebus insunt g. F67. . Quae ergo eaciem habent attribUta communia,
ad idem aliquod pertinent genus, sive inferueus, sive superius 9. 573. .
EX. Sr. in Geometria triangulis quibusvis rectilineis, sive aequilatera suerint, sive aequicrura, sive scatena, idem convenit attributum commune, quod Euclides Prop. XXXI. El. I. exprimit per aequalitatem trium angulorum Cum duobus rectis. Eidem ergo subsunt generi hae triangulorum species.
tuam utile & necessarium sit ad ulteriores in scientiis p gressus nosse necessarii &contingentis naturam, tam injucundum pariter & disciplinarum incrementis noxium, a multis tribui his terminis inconstantem& si. ne legitimo fundamento evolutum significa-
318쪽
tum. QuDd sane causia fuit non exigua multarum in hoc capite controversiarum, quae sine distinctis horum terminorum notionibus tolli nequeunt. Has ergo evolvere & discretim enodare conabor ψ
g. 589. Necessarium in genere dicitur. Necessarii cujus oppositum est: Impossibile: de sinitis. seu, quia oppositum est , quod involvit negacionem alterius 3. qa . , Alecessarium est, quod aliter positum involvit negationem possibilitatis suae. ti . Ex. gr. In triangulo aequitatem omnes tres ani guli sunt sibi mutuo aequales, & impossibile est ut sint inaequales, sunt itaque necessario aequales. Eodem modo necessarium iudicamus, fer--t rum in aqua descendere, quum natatio ferri in aqua, Tolitis his naturae legibus , naturalistr sit γ imporibilis. u ' g. 59o. 'Contingens est, cujus opposi- Contingentis tum est possibile, seu quod aliter de itis. positum nullam involvit negationem possibi
Ita contingens est haec mea scripto, nam positam scrib re & non scribere, vel etiam aliud agere. Quod ergo scriptioni opponitur est possibile.
cessamum, cui es contingens. Ne- dii interne
319쪽
restarismo cesserium)enim est, cuius ODDOsr- contingem. tum est impossibile. 3. 589. , seu, cujus Oppositum involvit contradictonem g. I 250. Contingens autem, cujus oppositum est hQm'ile I. s9O.), seu cujus oppositum nubiam involvit contradictionem g. ia . . Jam
vero contradictionem involvere & eandem non involvere,i sunt sibi mutuo contradicto- 'ria ); Necessariummergum contingenue contradictorie sibi Opponuntur. & ideo rios admittunt medium, seu : quicquid est, illud aut est necessarium, aut est contingeBS 3. 63. .
Observetur necessarium & eontingens non eo contradictionis modo inter se oppDni quasi non possent simul eme, hoc enim mani sellam involvere contradictionem, quivis selebitur de entis necessiarii di contingentis coexistentia convictus. omnis ergo, quae inter necessarium di contingens locum habet, contradictio dependet ex eorum notionibus, sibi contradictorie opposi- tis,. ita ut idem non possit uno eodemque respectu esse simul necessarium & simul contingen , sed vel necessarium, vel contingens. Hac ratio ne, si necessarium est, bis duo esse quatuor, non potest: idem esse contingens. Similiter si contin. gens est me sedere. nequit idem una eodemque, respectu esse necessarium.
g. 592.36 ab Si in aliquo A pro . B. quod ei Les o. competie, substitui potest aliud C. L
320쪽
vel, quod non inerat D iis, quae insitant, superiaecedere, ceteris, quae in eodem A sunt, manentibus iisdem ; dicitur tum B, tum ipsum A mutabile. Ut adeo mutabile sit, quod pos
sit fieri diversiam ab eo quod est, aliquo sui
remBnente. Quando ex tritico, sublata ejus Contextura, re. manentibus tamen ipsis ejus elementis, fit farina, bc ex hac iterum, ad militione aquae, fit panis, mutationem tritico & farinae tribuore solemus. Idem ostendunt alia vel sexcenta exempla, scilicet quod actu mutatur, non amplius manere idem, quod antea erat, licet aliquid sui. retineat. Nam ubi nihil prioris remanet, noni tam mutatus quam potius anni hi latur ens. Ad - Γ., omnem mutationem requirirur subjectum a pars festa rei, reeipiens mutationem, quod est in poten- . i. tia ad . illam. Quatuor hinc postulat Chaurinus et ..in Lex. Phil. sub tit. Mutabilitas, ejus requi- . sta: i:o mutabilitatem esse nonnisi existentis, uia non- ctistens, seu meruM possibile, ut mox emonstrabitur, mutari nequit. a do it Iud ens non remanere post variationem in totum idem. 3:o in aliquid tamen prioris remanere. 4:o) aliquid recipi, vel haberi, quod antea non aderat.
Mutabili oppon itur immutabile, immatab duod ergo non potς sit ri di ver-i T. Ium ab eo. quod est, aliqua sui re- : manente: scilicet si rei cuidam nihil inest, pro quo aliud substitui potest, ceteris iisdem ma.