장음표시 사용
331쪽
attribuatur notio, sed aliam receptus termini' usus non videtur admittere.. g. 6 . 'Necessariiδε- Tam obolute quam Θpothem terminatio. ce necessarium determinatum es. Ponamus A quodcunque esse absolute necessarium, & ei competere determinationes B, C, D. Ita ergo habebit has ueterminatione , ut ei absolute impossibile sit illas non habere f. 596. . Excluditur itaque sine omni formidine oppositum, quod sci licet illas non habeat. Per consequens, absolute necessarium est determinatum sq. I93. . Sit A hypothetice necessarium, habeatque determinationes B, C, sub conditione F. ΡΟ-sito F. impossibile est, ut non ponatur B, C, M. 396. . τε A igitur ita competunt determinationes B, C, Ut Opilositum harum, quae com petunt, posita conditione F, simul excludaturi
Quam ob causam A illud, quod hypothetice necessarium esse diximus, est simul determinatum fg. Ι93- .
EX.gr. Triangulum aequilaterum tria aequalia latera absoluta possidet necessitate, ergo etiam determinato,non qua quantitatem laterum hanc vel illam, quae dicto triangulo non est es entialis, sed qua rationem aequalitatis laterum. Postis occasione, instituto, & facultate scribendi, hypothetica necessitate ponitur scriptio, quae ideo determinata est. Positis enim illis conditionibus, certum di indubium manet me scribere. Pari
332쪽
modo, posito in ordinario naturae cursu, quod sol versetur in principio arietis, hypothetica necessitate fit aequinoctum, immo Certum dc determinatum est sub illa conditione aequinoctium fieri. Et profecto ni si determinata essent, quae in mundo sunt hypothetice necessaria, tum prae terita, tum praesentia, tum sutura, omnis Cerin titudo omnis cientiae divinae absurde tolleretur. Prout in Theologia Naturali contra Socinianos, determinatam futurorum praescientiam neganistes, uberius dcmonstratur. 6C6.
Per bonam hinc elicitur cona Determinari sequentiam, noF omne determina- N o necestum esse absolute necessarium. Nam datur determinatum, quod non est ' β'
nisi hypothetice necessarium g. 6O5. .
Habet hoc consectarium insignem usum in quaeis stione satis nota: An infallibilitas praesicientiae Diavinae rerum,. praeeipue actionum humanarum, tollatearum contingentiam' Sunt qui ita argumentantur: Quicquid est certum infallibile, illud snecessarium, non contingens. At actiones hstminis, a Deopraesitae, sunt Deo certae set infallibiles; Ε - go. Sed certum & infallibile tequipollet dete minato, quare major propositio in hoc syllosismo, non est unive saliter Vera, ut praeienti Ostendimus consectario. Nihil ergo miri, quod Contra rogulas Lollicules primae figurae falsa inde inseratur conclusio. Certum enim, immo certissimum est, determinatam rerum veritatem Cum Contingentia optime consistere posse, immo actu ipso consistere.
334쪽
. s. Deum necessario concipe Se: ol ps quaeque ad essensiana, naturam, dc at- Oributa Ejus pertinent, & Illum nunquam fui isse ad haec indi Mentem. I rurgitur etiam, certus scio, cognitio m. anc Entis Infiniti de SoIpso 8c viribus suis non minus ante, quam poti ullum decretum, esse adaequatam. Sed unno adii sequatae Virium CDMitrinis requisitum necessarium est, specifice, determinate, di distincte. ii Concipere, quicquid per hasce vires praestiri Q Auacunque ratione possis 8 Ita sane. Quis. e- nim illam cognitionem adaequatam Vocabit, quae nonnisi indeterminata es confusa continet Et numne adaequatior est cognitio, in qua ni-
.i hil est vagi, nihil indererminati, vibit onfusi I numne, inqua pa, haec ad luatior est illa, quani aliquid vagi, indeterminati dctizonsuli obfuscat
..t Certissime, id notio adaequati postulat, a Logicis evoluta. Quam ob rem Deus antecedenter ad omne decretum adaequata Sui Ipsius& viri iam suarum cognitione gaudens per concessa a Polaeto),. adaequa re etiam, i. e. specifice, de- Herminate, dc distincte cognoscit, qu*cunque per vitium immensitatem sunt possibilia, idque antecedenter ad omnc decretum. Perspicimus itaque vanum & imitum esse Poireti metum, .. .quasi ζX adscrta possibilitatum neccilitate se- , queretur earundem a Deo independentia; omnino enim a Deo dependent, liberrimo tamen Eri ius Decreto non lubjacent, sed in immenso dc
335쪽
3I4 CAP. VI. DE NECESSARI necessario Mus intellectu radicantur. Excipis,
limites hae sententia poni insenitae Dei potemiae, sposmilitates rerum fas liberrimae dispostiani non subiicerentur. Limites non ponimus Dei potentiae, quam susscientissimam esse contendimus adlactuandum omne possibile; sed statuimus potentiam Dei non posse sibi i psi & reliquis Dei attributis contraxiam esse. jubendo aliquid esse possibile dc simul non possibile, intellectumque postide aliter sibi repraesentare aliquod possibile, quod in eodem intellectu ante ea liter plane nihil vel impossibile fuit. Tolleretur sic infinita Dei persetito & ex immutabili ente
mutabile &succestiuurn absurde Constitueretur. Harmonica sunt Divina attributa, non subordiis nata, multo minus sibi inimica.
immutabilitas. tam efle abselute immutabile an
tea demonstravimus I. 398 ); Possibilitati
bus vero rerum abselutam modo attribuimus
necessitatem g. 6O7.). Eisdem ergo possibilitatibus ab oluta quoque competit immutabilitas.
Tribuit etiam Pol retus in Cogit. Rat. L. III. Cap. X. g. s. p. 29s. rerum possibilitatibus immutabilitatem , sed ex beneplacito Dei dependentem , quatenus non habemus caussam suspμcandi Deum, illas statuentem, ad tempus statuisse, cum placeat Ei suum placitum; In se vero dc ex se mutabiles esse, ita ut, quando ad tempus praesentes duraverunt, potuerint deinceps immutari, aliaeque yel nullae prorsus statui, si hoc
336쪽
ET CONTINGENTE. 3Is hoc Deo placuisset. Nihil vero ex tota hac philosophandi ratione sequitur aliud, quam Deum actu simplicissimo sibi non repraesentare Gmnia possibilia, sed alia dc alia successive excogitare posse, atque adeo ipsum Dei intelli ctura esse successivum & mutabilem, quod infinita tiDivinae e diametro adversariar. Nunquam ergo Poireto, quod statuit, eis concedendum, sed omni potius conamine rejiciendum.
f. 6O9. Essentia rerum junt absolute ne - 'sentia remeessaria. Per essentiam habet ens, necessitas. seu res quaevis, intrinsecam possibilitatem g. 32 . , &, Per consequenS, absolutam necessitatem g. 6O7. , seu, quod idem est, essentiae rerum sunt absolute necessariae. Idem alio demonstratur modo: Posito ente, ponitur ejus essentia, & posita essentia, ponitur ens *332. ;Posito alitem ente, ponitur intrinseca ejus possibilitas et 28 ), & hac Posita, ponitur absoluta necessita 627. . Posita igitur. es-1entia, ponitur absoluta necessitas, seu, essem tia est absolute necessaria. Alio adhuc modo & quidem in directe. Poenamus essentias rerum non esse absolute necessarias, eartim itaque Oppositum non esset
absolute impossibile 3. 396.), sed absolute possibile g. l37.). Quam ob rem, quia opp0sita
sunt, quorum unum inVolvit negationem alte--xius g. 424 ), absolute possibile esset, ut re-- laus denegarentur suae essentiae, & per conse-
337쪽
quens, poliabile esset, utenti constanter non competeret sua essentia. Quod tame o absurdum esse ex antea demqnstratis patet 3. 329. . Evidens ergo est, essentias rerum esse absolute necessarias. Di Diei ViX potest' quantae sit neeessitatis' & utilitatis praelens propositio, qua po ' ' sita, ponitur, & sublata, tollitur fundamentum omnium disciplinarum. Nemo ignorat scientias inniti veris & accuratis rerum definitionibus, quae nonnisi essentias rerum, et quod earum esse potest loco, continebunt. Si ergo essentiae rerum non essent neccssariae, sed contingentes, di mutabiles; contingentes. quoque dc mutabiles essent definitiones, ipsi que idcirco scientiae. Taceo in Philosophia Ursectica, sine adserta & concessa essentiarum laei cessitate, vix ac ne vix quidem consulari possedi crassiores & subtiliores Indifferent illas, Nori' commemoro quam insignem habeat usum haec doctrina in confutandis Socinianis, jultitiae Di - vinae Contingentiam absurde defendentibus. Ut s deo mirari conveniat, dari adhuc, qui sepo-κ sita apodictica, quam habet haec doctrina, veritate, & secus habito omnium fere ex antiquita-- te Philosophorum consensu, Poireti, strenui arbitrariarum defensoris, legant vestigia, & ex consula, quam habent, hujus rei notione sedui cti, Consequentias forment, quae inde non se-' - quuntur. Putant ex adserta essentiarum necessi - tate, sequi earum in existendo necessitatem, ab- .
solutamque rebus omnibus creatis affingi neces-
338쪽
- 48. Tam est existentia ret, qualem ef- se essentia permittit; atqui essentia est V 'Vi necessaria, ergo S existentia. vel ita . Nulla resia flentia aliter habere potes, suam essentia permittit, catas est romplementum. Atqui e sentia necessario ia- -es, ergo S existentia. Aut accerim ad essentiam existentia essentiae necessitatem aufert, aut non, au-eristentia essentiaim mutat, compset , . , quod est contra exsentiae definitionem Si uersia
latem essentiae non aufert, existens omne. πecessarium monet. Sed salva est res Nam cssenia - tiarum necessitatem defendentes, non conside--n. amus essentiam senta Phasco, quo existentiam
simul includit, sed sensu Metaph'sco, quo illa
γ consistit in praedicatis, sibi mutuo non repu4 gnantibus, quorum unum nota determinatur ex Catrem, neque ex alio priori in ipsa re l quo etiam lensu competit enti tum actuali tum
potenti mali g. 3go. ipsaque rerum possibilitatibus inest g. 331.). Quam ins igitur existen-- thia essentiam non minet, neque mutare possit - uinde tamen non sequitur, ut volunt adversirit, tau Dirine ens, qua existentiam, eodem modo esse -D necessirium; potius inde collighur omne ens,
ima possibilitatem , in qua essentia contin8tur ,
semper manere necessarium, etsi ediistenti I,ocontingenter accesserit. Absolute e 1 neces. a1 sarium , ut trianguli rectilinei possibilitas cor A stet tribus rectis lineis, quarum ducae, utcunque sumtae, tertia sunt majores, quae sic ad spatium. .s includendum sibi mutuo non repugnant; sed i quis inde exsculpat: ergo. triangulum rectiAne
339쪽
CAP. VI. DE NECESSARIO um quodvis, in tabula v. gr. descriptum , absoluta existit necessitate Τ Non confundatur exi- stentia cum essentia, quarum una alteri non est . involuta dc implicata, ni si in Ente Infinito, minime vero gentium in entibus finitis, de quibus adversariorum agit argumentum, quod hac etiam ratrone in eos facile retorquetur: talis es rei existretia, qualis ejus essentia. Eit haec fundamentalis adversariorum thesis. Inde subsumo: atqui talis eis rei essentis, ut meris etiam conveniat
possibilibus s9. 33 i O. Ergo talis est rei existentia ,
ut meris quoque conveniat possibilibus. Ergo quicquid est pusibile, existit. Quicquid mihi responderint, stibi, ex hac allata majo i. propositione essentiarum necessitatem impugnantibus, responsum credant.
cessitate sequitur earum a Deo in lemnia .. dentia. Absit. Nam essentiae rerum,
possibilitates in ab lentia contradictionis consistunt s. Ia . ,& per consequens in absenti si-: multaneae adfirmationis dc negationis unius e- jusdemque de uno eodemque - .), ideoque vel in sola ejusdem adfirmatione, vel negatione; quia etiam tam adfirmatio, quam negatio, in conceotu constitit, Certum manet ipsas rerum possibilitates dc essentias sibi ens aliquod intelligens praestruere, sine quo nulla essent possibilia, nullap. essentiae. Sunt vero essentiae dc possibilitates rerum absolute necessariae, ut modo demonstravimus; debet ergo ens illud intelligens esse absolute necessarium. Nam ponas il
340쪽
lud hypothetica solum gaudere in existendo necessi te, ponendum simul erit ipsas possibilita-- - tes, quae huic enit , ut evicimus, suam debenti realitatem, tantum hypothetice esse necessanas, contingentes dc mutabiles g. 6OO. 69 . , quod . Cum modo demonstratis conciliari nequit. Ar-ι guit it/que essentiarum necessitas ens intelligens absolute necessarium, in quo fundantur. Quare quum hoc ens non sit aliud, suam ens Infini-2 . tum, quod Dei nomine veneramur, perspicu- . um evadit, necessitatem esientiarum ex necessitate intellectus Divini dependere. Uantas igiturdi irritus est metus, quem arbitrariarum essen- . , Marum patroni sibi formant, quasi ex adsumta earundem necessitate sequeretur earum a Deo. independentias quum potius contrarium inde
Ex his bene intellectis facile solvitur objectio: Si
essentiae raram sunt absolute necessariae, siequiiurgrae-δer Deum esse aliquod absolute necessarium, quod .i absurdum. Absoluta essentiarum necessitas, non .u. ut a Deo independens, sed dependens concipi- tur: Deus enim, vi infiniti sui intellectus, omnes rerum ideas, non aliunde, ob summam, quae Elei Convenit, independentiam, haustas, sed ut in Ses. Ipso radicatas adaequatissime intuetur. Quaml op rem nihil, nisi ut ab intellectu Divino imme-- diate & necessario dependens, heic concipitur - . necessarium. Confunditur de cetero ab adversariis absoluta essentiarum necessitas cum Dei I-i Psius necessitate: haec existentiam includit, illa
in meris versatur possibilitatibus; ab illa ergo