장음표시 사용
251쪽
men sanctimoniae recipit. Icd, proh dolor, altitudo dignitatis, virtutis, personae innocentiam non inducit. Quod si illud eiusdem Symmachi quis obiecerit, quia Petrus apostolus
perennem meritorum dotem cum haereditate
Innocentiae transmittit ad posteros. Id nisi fallor de eis summis pontificibus plane intelligit, quos per sanctimoniae splendor illuminat. Transmisit igitur Petrus sanctitatem status, no vitae: transmisit sanctimoniam cathedra non personae:vtharedes essent futuri pontifices suae bonitatis, atque causam occa.
Iionemque bene recteque vivendi sancte praesidendi reciperent. dc sanctitas loci,meritaq; praecessoris alium hominem facerent, quam natura genuisset. Plemq; enim,teste Isidoro,
dum mutatur status,mutatur mentis affectus.
Accedit, quia sicut excellentiam & dignita tem,ita dignitatis sequelas videlicet, e una s& labores Petrus transmisit ad posteros.
Quas dum inperturbata mente considero, nescio Romanos pontifices tanta miseriarum, laborum, dolorumque immeustate respersos λlices, num potius inλlices aut miseros dixerim. Ipseparabilis enim & affxus
atque annexus est huic culmini cunctarum mentis afflictionum & perturbationum acervus gratissimus.' Idque ipse Hieronymus non negauit inquiens, quia non est tacite in loco Petri & Pauli tenere cathedram. Et Augustinus. Sicut nihil in hoc seculo excellentius. ita nihil in hac vita laboriosius, nilque difficilius ac periculosius pontis catus ossicio , si eo modo non militetur, quo imperator Christus iubet. Quod an verui sit, unusquisque in ea sede locatus non modo
experitur, sed patitur: qui plus miseriarum,
mentis urie amaritudinum in se conspicit , quam legat in codicibus. Quod stam gravities huius dignitatis aculeos non sentit, omnium eum, seminum dixerim. Nam, ut
252쪽
Hunt,propriam non nosse miseriam, summa miseria est. Qui S.n.oro laetus,quis MIix in tantis miseri js esseiotest, quis securus inter mille pericula non temet ted iugiter iactatus ξQuis rursus filix appellari audebit, in quem unum omnium mortalium, etiam vilissimorum hominum ora, linguae mordaces, cumulatissime de impune ariUantur,quq utrilinque suum hominem vehementissime conturbant. Quis oro Gregorium magnum unum inter summos pontifices post Petrum clariore, sinctiorem,aur, 'liciorem nepabitὸIis inmε grauissimis mentis tempestatibus, & diuersis aduersitatibus, siue ins licitatibus urgebatur. Nam cur iura sarcina, demum aemulorudetractionibus perturbatus, in seque pene difiractus, ut canones eius habent, in seipsum indignatus dicebat. Instlix eso in ecclesia ista quid facio, ubi me episcopi despiciunt ecdetrahuntὸomnipotenti Deo gratias ago. Quid igitur est quod 'licior post Petrum pontifex se in f licem appellat λ Aut quis in pontiscatu foelix erit, qui Gregorium no haDet in 'licitate consortem pAut cum quo rursiis aliquis felix sit, qui cum Gregorio noscitur esse insoelix. Equidem tanta miseriarum, di perturbationum mole hic beatus summus pontifex refertus fuit,tot mentis perturbationibu,,& cruciatibus constrictus, ut quemad
modum de seipso in registro aio taedio reruvietiis nullum maius supplicium,quam illam summa 'licitatem putabat. Dicebat rursus: stinosam fore cathedram Romani pontifi cis, fastigiumq; illud summum acutissimis us
quequaque consertum acule S:adeo, ut coro
na & purpuratum frigium no tam aurea qua ignea censeatur. Idq; & Adrianus Papa non negabat. Referebat enim siepe teste Policrato quia non iucundis, laetisq; gradibu Fascendistet, sed in incude di malleo dilatasset cura
253쪽
Dominus. quem precabatur, ut dexteram apponeret, quo in supportabile onus, tanquam uiscelicem, ut ita dixerim , flatilitatem feris re pollet.
Rurius si uxta quendam opientem quia
duplex se offert mortalibussia, qua gradiendum est, altera ad laborem,ad miseriam ducit:eligat igitur quam sibi vult summus pontifex, aut enim sese miserum, aut ex libero seruunt agnoscat necesse est: quo fit, ut apud semetipsum, quietem,an imisue tranquillitatem optans,& reqisiem non inueniens,descendisse, non a scendi me recte arbitrabitur. Nam curis multiplicibus implicitus , ascensiones suas,amictiones potius, & spiritus molestias extimabit:quia teste Grego. quanto quis altior erigitur, tanto curis grauioribus oneratur, eisque populis mente, & cogitatione supponitur , quibus praeponitur dignitate. Quo sit ut quantocunque ingenio polleat, in tanto curarum tumultu,& aaversantium sibi rerum assiduo conflictu, quo se serat . ignoret. Quippe ad spiritualia reddatur imbecillior , qui sibi in terrenis videtur diligentior:quia, ut aiunt, facile coelestia amittuntur,cum terrena diliguntiar. Rursus, qui in eo fastigio sedet,dum securitatem vitae aeternae captat,ad interitum,ad periculum currit. Quid ergo scelicitatis habet, cui nihil est securitatis p Quis enim securum silminum pontificem arbitrabitur,qui de portii sciens fugit ad naufragium ysi enim in parua aqua cum tempestate periculose nauigatur, quanto periculosior erit nauigatio in mari maano & spacioso P ubi reptilia, quorum non est numerus, quornm qu Nam blandiendo sirenarum more miscros decipiunt,quos dum eleuant, deijciunt in pro frandum maris. Quaedam reptilium genera ut glutiat, appro . pinquant,quae sua sunt quaerunt, non quae La Iutis nauigantium. Quaedam denique minus
254쪽
laedunt,dum aperte insidiantur.Quaedam more belluarum) sub amicitiae colore naui appropinquant, ut illam dorso sebuertant,quare uis inebris inuadere non valuissent. Et ut
paucis agam quid esse potest in tanta tem pestate securumhNam, teste Gregorio, quid est aliud potestas culminis, nisi tempestas mitis λὶDistrahit certe tantae dignitatis cura, tanta rerum sollicitudo,quq menti pontificis etiam si ferrea marmoreaque sit confusione ingerit, & tui ipsius ignoratione. Nam, iuxta Gregorium , saepe sitice et a cura regiminis per diuersa & aduersa in seipsa colliditur, de imperfectus qui'; inuenitur ad singula, dum confusa mente diuiditur ad multa
Demum in his quς disimus , si illud in Delicitaris , & periculi genus addideris, nihil
est cur lumini Pontificis Relicitatem insce-
Iiciorem dc miteriorem cunctis mortalium miserijs non contendas. Obstat etiam tuae su premς excellentiς,suae momentaneae fcelicitati in terioris sui hominis ignis inextinguibi-
Iis conscientiae remorsus, assiduus Vermis, qui non consumit nec columitur, sed cruciat; quae omnia tanto premunt grauius, quanto quae suo congruunt aut non egi sie. aut neglexisse damnabiliter non ignorat. Denique si illum periculo proximum dicimus, qui paucarum anim Erum curam suscepit, quo pacto laetus, quo securus erit, qui omnium curas in se uniim transtulitλsortes certe illos humeros
digerim, nisi leuem putant sarcinam. Quos pulchre Bernar. tangit inquiens, grauiora dc, periculosiori debito tenentur astricti, qui multis animabus rationem sint reddituri: quia ' iuxta prophetam) de manu pastoris peccata populi requiruntur. Idipsum periculum summi pontificatus magnus Gregori .plangebat, atque in ipsa sua assumptione gravissim δPsa I. 39 c d ς ei r/bat, ri ex eius registro colligitur. Aie
enim: Cor meu dereliquit me. nolite Vocare
255쪽
me Noemi, filios enim perdidi, id est opera
per terrenas curas. Prius era sup altitudines
terrae, sed post curarum flictibus & tepestatibus su depressus. Et bijcit. uuis ad hoc sufficit onus ρ Simia vocari Leo potest, sed nunquam fieri quasi dixerit. Vocari in ecclesia possum sena mus pontifex, sed opere seri novaleo talis , nisi quae tali dignitati cogriiunt digne peragam. Haec paucula inter nimia de summi pontificis spi ritualibus miseriis, laboribus, curis,
di mentis amaritudinibus a nae breui disserta sunt. Adde,quae infra tangentur, cum de epis coporum & aliorum ecclesiae ministrorum
aculeis, laboribus, di periculis sermo erit.
temporalibus, & corporalibus incommodis, amaritudinibus,& miserijs, & calamitatibus Romanorum pontificum:& de illorum promptis, & ei coniunctis Iaboribus, & periculis, anxietatibus & inseparabilibus arumnis. VI aures audiendi habet non
sine magno ni rore audiuit eas spirituales miserias,& mentis afflictiones, pauculas quidem -- ex multis, sed veras atque per- graues, easque spiritus amaritudines, incoinmoditates ac labores , sed & pericula, quae summum Pontificem comitantur. superest, iuxta pollicitum ordinem, ut caetera incommoda, aduersa, & pericula temporalia, quae eosdem summos Pontifices, dum in hoc laborioso vitae praesentis certamine militant, temporaliter siue corporaliter premunt,breuissime audiamus. In qua re magna nobis se
offert ad dicendum copia,si esset qui tam gradi negocio parem dicendi vim accomπο- daret. Demum igitur atque pro costanti sateamur, quod quenq am di se l ia
256쪽
s P E C. V I T AE HUM A. tingit,& fingamus alicuius sumi ni pontificis
tantam aliquando fui ite, aut esse posse gloriam, tantam virtutem, moderationem, atque
industriam, ut ei cuncta succedant prospera, demum honoratus plurimum sit,&in omni orbis plaga laudatus. & adoratus, cui omne genu ut debitum est f ectatur , obstant, tam e his exterioribus Relicitatibus plurima, quae eo tilis cruciant, quam satiant, nec tantum delectent,quam premant. primo quidem obstant domesticae curae, obstat rursus iniquishma auiditas, & ut ita dixerim rabidissima rabies propinquos maltandi, atq; carne& sanguine reuelantibus, familiam, genus, stirpem perpetuandi. Volunt enim nonnulli summi pontifices , ut a se iam non una, scd plurimae insignes familiae &nominatissimae domus incipiant, illustres principatus nascatur, quorum desiderio non deerunt priscoru emyla pontificum,& longe minus si huius. modi proposito faueant. Nam docti pariter& indocti id psum suadebiit,alii fabulas, alijscripturas allegabunt: autoritates retorque- inunt prurientes pontificis auribus, ecce inquient,nemo carnem suam odio habuit.Christus quoque curus actiones summus pontifex
illius vicarius imitari debet cum dilexis et suos,usque in finem dilexit eos, qui sibi co iunctos exaltavit, sed ad crucem dixerim. Multi multa dicent, ut placeat, quia id ipsum placere ponti fici non ignorant. Plurima sita
debunt, ut decipiant: sateor tamen, facile est decipere volentem. Sed plerunque decipiuntur in adinventio ilibus suis,& inde punire eos diuina prouidentia ordinat, unde peccaatum insurgit. Nonnunqiram enim ingrati sunt nepotes & contribules, ingrati propinqui, Vt a rege libyae sumere exemplum libet, cui nepos adueritis fuit,& propinqui vitae insidiatores, ac fratrum interfectores. Dc-rnum si grati erunt haeredes quidem pecuniae
257쪽
erunt, sed dehaeredes virtutis. Adde, quia nvirtuti dediti stndiosi fuerint, atque merito
diligendi,hi pro eoru Virtute plerunq; aemu los habent, tota contra eos armatur indignorum turba. Id tamen raro conspicimus, quin imo saepius qualificatum sanguine praeferunt qua lificato sapientia& virtute, putantes ex charitatis ordine excusatos, quam a se &suis incipere aiunt. quo fit, ut dum summus pontifex eum ipsum charitatis ordinem seruare se simulat, in eum committat. Cum itaq; ordinata charitas id primum exigat. ut con iunctos sanguine sapientia & virtute praeditos diligamus, eosque spiritualibus honoribus caeteris praeferamus, quibus non similibus; non beneficia, non promotiones, sed patrimonium si egent, relinquamus, naturaeque, non carni subueniamus. Econtra, plerunque fit. Exaltant enim indignos, praetereunt dignos. Sed non diu transit multa tam improba personarum acceptio : aut enim, taliter exaltati , ditatique illa omnia breui consumunt tempore,quae alibi longo cruciatu pontifices luituri sunt: aut repentina morte eri-Luntur , eosque in momento perdunt, quoson o studio,maximisq; impendiis,& animae periculis in altum proti erunt; & quos exaltarunt in vita, seruare a morte non Valent.
Quippe quos heri & nudiustertius ad magna laeti duxerunt i a stigia, hodie moesti ad parua
ducunt sepulchra. Et, Vt paucis agamus, con- spiciunt assiduas fratrum, nepotum & carorupraematuras mortes, ne dixerim caedes. Τaceo quod summis Pontificibus haeres incertus est,sii ccessor ingratus, atque non placidus,ne di xcrina aemulus.
Quod si ais,quid ne id Pontifici ossicit, quidum vivit, super cunctos mortales gloriam& imperium obtinet, & omnes viventes iudicans a nemine iudicatur λ quippe qui inteusolum obloquuntur,' sacrilegi reputantur.
258쪽
Quibus facile respondemus . Primo enim sublimitatem & potentatum non negamus. Sed illud attendere libet, quia quo sublimius quis sedet, eo grauius de sicendet. Vix enim ex alto sine periculo aut labore descenditur. Sed, ut quidem sapies sapienter ait,hoc inter .prudentes &ignavos interest, quia illorum descensus est , istorum vero praecipitium, atque ruina. Nam teste Augu. quanto gradus
altior, tanto casus grauior. Et rursu, , ubplus caeteris quisque potest,ed magis scit libirile metucdum. Quod riirsus dum romanum Fontificem super mortales, gloriam honoris S laudis nome obtinere videnans,nemineque in eo nec verbo prorumpere, in quem sinistri
aliquid cogitare nefas punibile iudicatur, fatendum eis, quia non deerunt qui laudent, &in caelum usque eius nomen δc gestorum suorum facta extollant, colant, Venerentur, de adorent. Et, ut quidam ex moderni, dicebat,
nec deerunt qui obsideant, & circunstent stimmo Pontifici, qui demu absistant,ne dixerim
resistant. sed nec deerunt qui serico terram sternant, coelos apponant mobiles, ut sub umbra gloriosus pertranseat. Sed vers vice non deerunt qui inter ea omnia obsequiorusenera , in eum Vnum oculos figant, de eo iudicent, obloquantur , actus arguant,quos coram extollunt, Verba distorqueant, quq pauloante in prς sentiarum plena sapientia, ac sensum consumatum dixerunt. Nec deerunt , qui famam in theatro lacerent, quam in palatio laudant, vitam seorsum carpant , quam coram illo comendant. Et quicquid
mali, quicquid aduersi accidat, sibi uni vulgus attribuet. Si pacem,si concordiam, summi Pontificis opera populi suscipiunt, non deerunt qui id neget alias enim, ut inquiuia futurum erat. Si quid vero belli, si quid dis cordiarum , etiam line Pontificis culpa acciderit, ipse unus dicauca,& somentum erit.
259쪽
Rursus, si vis eisdem Romanis Pontificibus escuncta eis votiva,& prospera seccedant, aliqua tamen,imo plurima eisipsis omnia habentibus deerunt.Deest primo naturalis, videlicet, libertas,quia se ex libero seruum confiituit: quia merito liber esse nequit, qui seruus esse maluit. Quo enim pacto dum cathenis
quis vinctus est, liber esse potest ρ aut quomodo piscis liber inter hamos erit Αlipd denique Romano Pontifici deest, etiam cuncta possidenti, forte inepte dixi. Quid enim omnia habenti deesse potest λ Certe qui dicat ei
Verum , a minimo itaque usque ad magnum omnes adulationi studet, artificiose. ei loquutur, ut decipiant: in dolo suadent, ut vincatr fraudulenter supplicant,ut optata pertingat- Et, quia adulatione sine dolo esse nemo dubitat,dolose sese blanditores cosoederant, ne al ter alteri contradicat: & veluti oratoris finis est persuadere,verbo medici pharmacia cura se, sic adulatoris finis est perscidere verbo doloso. Nam fistula dulce canit, dum auceps decipit aves Et, iuxta Hiero. nec venena dantur, nisi melle circulinita.Hi pares facini Deo Pontifices, diuinos profitentur, sed, nisi fal-Ior, in eo se Pontisices plurimum diuinitatis . habere coprobarentur, si tales rapi facerent ad tormentainin eo se Dei ultores agnosceret, si tales deceptores grauissime puniret. CAP. IIII. DE ALIA IN FOELΙCΙ-tate, dc calamitate,Romanorum Pontificum,
videlicet, quia diu non vivant in Potiscatu,st de causis,& rationibus huius breuitatis vitae in eisdem summis Pontificibus , potiu quam in aliis monarchis, & principatibus.& amaritudinib', quas pauloate
OELICES de perbeatos sese summi Pontificos arbitrarentur, si his tin calamitatibus,miserijs,
260쪽
vltra caetera ea una omnium grauimina - nusquam a mente decidit, quinimo continue affigit, urget,& cruciat, cuius comparatio ne reliqua Omnia incommoda, labores,& pericula, lotia quidem & tolerabilia, sed & dulcia ab eo reputantur. Cum enim scriptum sit:
via pellem Pro pelle dabit homo, dc cuncta
abit pro vita sua, eo fit ut breuis Vita,&praematura mors, sicut viti im est omnium terribilium,sic cunctis periculis,& laboribus' grauior atque molestior existit. Cuctas enim calamitates,& captiuitatis miserias, populus Israeliticus pati voluit,vi solum viveret. Dicebat.n. melius est,ut captiui uiuentes serviamus Nabuchodonosor Regi . Est ergo R'morum Pontificum,ut aiunt, illa sumina in-foesicitas, & tanto statui coniuncta infoesiciiasma calamitas, quoniam & si cunctis amitathonis, nunquam ut aiunt, diutius in pontificatu Vitiant, ut de eorum quolibet scriptura dicere videatur, quia ante ruinam exaltabitur cor. Et iterum, exaltatus cito cosumariis,
ct in breui expleuit tempora multa, supple , quibus alias vivere debuerat. Et iterum: in eoipso qui primatum stiper omnes mortales tenet, illud recte impleatur, quia omnis pO- tentatus vita breuis. Rapiuntur quidem 1 uirimi praesules, & citissime post assumpti nem
moriuntinadeo, ut post eorum praecesibrmi Petrum apostolum, qui per quinque circiter annorum lustra ecclesiae praefuit nullus post eum successior hoc statium potificatus aequauit. Quinimo si moderna libet tempora contemplari,vix ad Romanum sedis cuIme euehitur,qui paucorum metas truscendat annorum. Quae siquidem breuis vitae necessitas cadignitate annexa videatur, nacrito aluid homines natura ipsa vivere cupidos , praeci- sue sedentes in ea cathedra omnibus morta-ibus insteliciores, & calamitosiores reputandi sunt.