장음표시 사용
311쪽
ure uo,Vt inquit philosophus in politicis,
i omines naturaliter ad sacrificia: quet noniisi per Pontifices & sacerdotes: etiam ipsantiquitas iustituenda, celebranda'; duxit. ed& illa pentilitas naturali iuri innitens, anc pontificum & sacerdotum immam su-er omnes mortales dignitatem & excellenam, nedum institum, sed humili ac deuota bseruatione professa est. Nam,ut Plutarcho acuit, & Policratus refert, apud gentiles,s, qui religionis cultui treerant, quos Pofices appellabant , quan typum animς in
γrpore humano tenentes, super omnes mortes venerabantur,eisq;subijciebantur.Sicutiq; anima totius corporis habet principa-tn: cunctaq; membra Vegetat, eiq; Obse-untur, dc illorum gerit principatum ; ita latifices, quos ipse Plutarchus etiam prae- os diuino cultui vocat,toti corporis conmitati presint oportet. Subiles,quia & Anstus Caesar sacrorum Pontificibus eo unqie, tus fuit, donec & ipse, ne cui mortali viesIet, vestalis creatus est Poti sex. Demum p a veteri lege hic excellentissimus ordo iactatus est, & in noua plenius co irmaturinquit Isidorus. Nam sancti doctores Caicuim, & per consequens sacerdotium abi dc Cayn, incoepisse aiunt, qui Primoificauerunt Deo. Vnde creditur Aciam initu & tu Tu domini doctussie filios sacrifi-Deo : quare dicunt ordinem sacerdotia incoepisse primo. Sed putamus Vtrum ἔ: stare posse, quoniam ante legem sacerum & lacrificium incoepit ab Adam & filiis, videlicet implici id 3c sub quadam a. Sub lege Vero explicite , & ex prelle donlini sin coenit ab Aaro. Alij a Melchili, iuxta illud; tu es sacerdos in aeternuidum ordinem Mel. Sed, ut diximus, sub Aaron primus iubente domino, victi . latulit, ut inquit Isidorus. Quocunque
312쪽
SPE C. VITAE HUM A. modo sit, ex ipsa temporis primitate, & di
turnitate, ac instituentis excellentia , ct san-. ratus sanctitas atque sublimitas aperticlime comprobatur . Demum vero ipsa pomtificalis & sacerdotalis excellentia & sanctimonia ex hoc agnoscitur, quoniam sublunu ri nomine quam cogitari potest, in sacra scriptura episcopi, facerdotes, & ecclesiae mino. ar. d ni ri nominantur. Appellantur enim Dij.Uniae in exodo scribitur: Dij on detrahes per Dens, epiticopos,& sacerdotes intelligens,nait quidam canon. Rursus ordo ac status ipse in eo eminentissimus atque sanctissimus est, quia typum tenet coele1tis hierarchiae. Nam ipsi ecclesiae ministri ecclesiasticam connciunt hierarchiam. Ipsi quoque in sortem Dei electi sunt, & ipse sors illorum est. Ipsiden:que tantae excellentiae & dignitatis existunt, 't merito a cunctis seculi principibus & Christianae sidei cultoribus patres appellentur. Vnde Grego. quis dubitet ecclesiastici ordinis viros Venerandos fore, quos Γ
xum & principum omniumq; fidelium patres & magistros censeri compertum est Et sequitiir nonne miserabilis insaniae este videtur, si filius patrem, discipulus magistru non honorent,&iniquis obligationibus illum potestati suae subiscere; a quo credit, non solii in terra, sed in casis ligari posse & solui λ Et iterum idem Greg. circa principium pastoralis inquit:honor & sublimitas nullis poterit coparationibus adaequari. Si regum fulgoricCpares &principsi diademati, loge inferius erit, I ii plumbi metallum & auri fulgorem scpares. Quipse cum videamus regum colla& principum submitti genibus sacerdotii, dc
osculata corum dextra, Orationibus eorum credat se cotineri. Et Ambro. in pastorali. magna est excellentia & sublimitas eporumq sicut maxima est, ita maxima debet habere cautelam: quia honor grandis grandiori debet
313쪽
Alicitudine circunuallari. Et rursiis ide Am rosius;nihil in seculo excellentius sacerdoti Ius, nihil episcopis sublimius reperiri potestri cu dignitate eoru oculis demostramus,di-ἔne noscamus quod sumus dc quod fuimus yrofessione,actione etia demostramus, ne sit Iradus excelsus, ct deformis excessus.Deniq; oa.Chri sos .huius status gradum & excellen iam signans, ait: sacerdotibus ecclesiae Deus unctos voluit esse ibiectos:ad quos uniuera quae in ecclesia occurrunt, Voluit pertine- e. Et Auxim clericorii statum ,dc ecclesiastici i dinis sublimitatem, & sanctimoniam desiis Inans, ait ad Mauricium; sacerdotibus de euitis ecclesiς, non extrema potestate domi rus n'ster : sed excellenti potentia propterru, cuius serui sunt,ita eis dominatur, ut debitam cis cuncti reuerentiam impendant. Et
ubdit: nam in divinis eloqui js ecclesiastici 3rdinis clerici & sacerdotes aliquando Di; aliquando angeli vocantur. Nam & ad Moysen de eo qui ad iura deducendus erat dici-
ur : applica eum ad Deos, videlicet ad sa-rerdotes. Et rurius scriptum est: Diss non de rahas ct seculi sacerdotibus. Et iterum, egolixi Dij estis. Et propheta ait labia sacer totum custodiunt scientiam , & legem ; deare e us requirδnt , quia angelus dominitXercituum est. Quid ergo 'mirum, si roges, si principes , si cuncti fideles eos honorent, quibus in suo eloquio honor m trim ruens, aur angelos aut Christos,aut mos, Deus ipse appellat λ Grandis ergo est excelentia uatus & ordinis presbyterorum &Pontificum, veluti otii eius locum . tenent 3lper terram, qui coelum dc terram condi- ut, dc Omnia quae in eis sunt; quibus tanam tribuit potestatent, ut quos ipsi absolatant vel ligant super terram , ipse Iigatos.
olutosq; habet in coelis, licente eis saluato- c. quorum peccata re seritis, remittuntur
314쪽
gnitate & excelletia dicere fas est, potius certe tempus,quam dicendi materia deesset. .
comparatione ecclesiasticorum,videlicet episcoporum,& aliorum inferiorum praelator
& clericorum inter se adinvicem: ct quis gradus altero sit dignior & perfectior.
X I GΙΤ ergo idem ordo pollicitus, ut ecclesiasticorum siue clericorum ordinem inter se inuicem disternamus, & comparemus, quod breuissime tanquam maniteita absolvemus. Aliqui enim in minoribus ordinibus sunt constituti,aliqui subdia coni,aliJ diaconi,ali; praesbyteri,Maj episcopi, alij archiepiscopi, & patriarchae. Inter
pios longa valde differentia est. Nam etiam ex Christi institutione,maiorum & minorum sacerdotum discretio facta est, quando a Po- solos tanquam maiores , & Ixxij. discipulos .quasi minores sacerdotes istituit, ut patet Lucq.κ.vbi glosa, sicut in apostolis forma episcoporuin,sic in Ixxij. forma presbyterorum,
quasi secundi ordinis est praescripta. Postea autem apostoli hanc formam secuti sunt, dein singulis ciuitatibus episeopox, in parochijs presbyteros ordinarunt. Procedente vero tempore & crescente messe domini, apostoli ordinarunt diaconos, quorum maximus fuit Stephantis, subdiacoIios vero & alios minores ordines ecclesia per temporis
discursum sibi constituit, quanuis nonnulli dicant subdiaconatum ab apostolis fuisse institutum, sed per eos inter iacros non numeratiam, postea ab ecclesia aggregatum. U Tun tamen Dionysius, qui Pauli discipulus fuit,in ecclesiastica hierarchia tres tatum Or-
315쪽
lines describit, episcoporum,praesbyteroru, uec diaconorum. Episcoporem orditiem dicitnaximum & perfecti mina, presbyterorum Ve o illuminatiuum, diaconorum purgativum. Pec solum distinguitur, quoad sublimitate, e excellentiam dignitatis, sed etiam quanum ad perfectionem status, non pro exceI entia &praerogatiua dignitatis,sed prout inlucit quandam seruitutem propter Deum opiositam statui libertatis. Nam secundum senentiam doctoru , circa istos gradus tria postunt considerari,sicut tribus modis perfectio fatus aut vitae sanctitas acquiritur. Primoerfectio status sumitur communiter & Iar-:e per actu, dilectionem . Secundo, magis
ropriὸ, per ossicii administrationem. Te io propriissime, per voti perpetuam obligaionem. Primo i itur modo, omnes in chaisitate existentes sunt in perfectionis statur uia,ut apostolus ait, la charitas vinculumst persectionis. Et hoc modo perfectio oponitur ruinae peccati, & culpae, secundiim uena modum dicit apostolus. Qui existimat: stare, videat ne cadat. Secundo vero mo-o, omnes qui assumuntur ad ossicia eccle
allica , possunt dici esse in statu perfectio, is respeAu laicorum . Sunt enim ipsi qua-medij inter Deum & populum. Vnde quan, Deo sunt propinquiores ratione ossici3,uod ministrant, tanto persectiores. Unde in notae scribitur et non solum episcopi, sed resbyteri & cliaconi debent magnopererouidere, Ut cunctum populum cui praesient,obseruatione vita & doctrina excedant; l etiam agere debent inferiores gradus, put exorcistae, lectores, S alij. Sed tertio mo
solum episcopi, archiepiscopi,& patriaraar,ac etiam religiosi illi, videlicet, qui pero tum in perpetuam seruitutem sese tradunti seruiendum . Christo & hominibus pro ter ipsum in his quae sunt circa opera per-
316쪽
sectionis, tales propriissime in perfectionis
statu. Et hoc modo in hac parte accipitur status , ut videlicet sonet ad quandam feruitutem oppositam statui libertatis , quia per talem statum fit mutatio status libertatis in perpetitam Christi seruitutem,ut supra diximus. Et hic propriissime est status perfectionis vitae apostolicae in hac parte, secundumuem modum acciritur statns ij.q. vi.si quano in causa capitali vel status interpellatum fuerit, non, inquit, per curatores, sed herseipsos est agendum. Caeteri ergo miniuriecclesiae indubie sunt in statu perfectionis, p-pter officii administrationem, talis tamen perfectio status magis accipitur coparatiuὸquim proprie. Nam canones inferiorum clericorum statum magis apyellant gradum , quam statum.Vnde dicitur in quodam canone : pro gradu olscij Vnumquemque studere oportet ad meliora. Et hoc aictum sit quantum ad episcopos & ministros ecclesiet, inter se ipsos comparatos.
ficultatibus dracuIeis , laboribus, & periculis, status Archiepiscortina, Episcoporum, &caeterorum clericorum: O de malis ministris
ecclesiet, ac de multis abusibus, vitias, ta in ordinationibus illorum, in genere & in com
IS A excellentia, dignidate, sublimitate status erclesiastici
in genere, ac disrarentia, & co- paratione inter se, siperest agere in communi de eius periculo , aculeis, & diiscultate. Et adducentur in medium authoritates di rationes , quibus non inepte videntur probari holus status dissicultates, pericula, ct incommoda. Dignum enim vidctur, ut si quos episcopus, ur
317쪽
tericos huius status sublimia,& dulcia dele
tant, amara & aspera moderentur. Nec ino statu securos se reputantes, Plurimum exulantur , qui tam proximi rum et insistunt. In primis itaque nemo sibi blandiatur eκnctimonia huius eminentis status ecclesia-ici, nemo certe de eius excellentia extollas nemo de illius dignitate confidat. Cogit enim quia ut inquit canon no loca, non gnitates, non cathedra statum faciunt, sed ta/ mores. Vnde ex officio & dignitatem licentia peccandi; sed necessitatem bene uendi ecclesiastici viri, se nouerint assecus. nec ex eminentia status audaciam delinia
endi sibi sumat,pro eo maxime, quia ut in cedentibus diximus nullum sanctum du- are debet, quem apex tantae dignitatis ollit. In quo si desunt bona acq insita per ritum , sufficiunt que a Ioco & cathedra
tantur. Et iterum: cathedra auia claros ad
e fastigia eri git,aut qui erigutur,illustrat. . quae dicimus plurimum falli eos, qui dei dignitate laetantur. Non Symachus Papa 3 sum declaras, praedicta de illis intelligit,
i per bonos actus sanctos praedecessores tantur. Vnde subdit quod ea,quae de ca-drae sanctitate dixerat, ad illos Pertinet, s conuersationis splendor illuminat. Sed, tanto sanctos vocat, quia propter loci athedrae sanctitatem boni & sancti prae-iuntur. Vnde Hieronymus ; Non san- sum filij sunt qui tenent Ioca sancto i, sed qui exercent opera sanctorum. Ita- non reddat ecclesiasticos viros securos nitatis fastigium,sed potius reprimat autriliet imminens ecclesiastici flatus pe- Ium. Vnde Gregorius; nos qui praesu
non cathedrae, non dignitatis, non Ors, Vel gentis praerogativa, sed mori confidere debemus, quia ut inquit Ca- non dignitates aut ordines creatori pro
318쪽
proximos faciunt, sed non aut propria merita coniungunt, aut mala disiungunt. Non ergo laetentur episcopi ex sanctitate cathedrae, non sacerdotes considant ex sacerdotii dignitate,sed potius contremiscant ex inuninenti caIamitate, & periculi pronitate.Quid enim dignitas affert,si vita obestὸ Nam teste Grego. Quid paradiso altius, tutius , atque iucundius e Quid coelo securius p Et tameni homo de paradiso peccando,angeli de coelo
ceciderunt:Vt posteris cederet in exemplum, quia non Ioci, nec dignitatis amplitudo, securitate tribuit, sed vitae innocentia. Quia
ut idem Gregorius subijcit. Iustum quippe est ut nobilitate loci ac dignitate ossici, non iuuetur, qui dignitate Dei a se abijcit. Vnde Ch isto. ad episcopos, de dignitate, excellentia se efferentes , nec illius imminentia pericula praeuidentes, pulchre ait, Videte inquam fratres, quod non sedeatis super cathedram, quia non cathedra facit sacerdotem, sed sacerdos facit cathedram non locus
sanctificat hominem, sed homo locum , nec omnis sacerdos fantius est, sed omnis sanctus sacerdos . Et sequitur qui bene sederit
super cathedram,honorem accipi t cathedrae. Et iterum, malus facerdos ex sacerdotio suo crimen acquirit, non dignitatem.
Secundo ecclesiastici status incommoda ,& onera. dissicultum & aculeos, ςrumnas atque pericula. ex ipso nomine satis comprehengere postlimus. Si enim episcopi, sacerdoMs, aut clerici nonae solum perterret, quatb amplius ipsius rei defectus , quam nomen importat λ Episcopus enim superintendens, aut speculator dicitur.Sacerdos vero dictus, quoa sacra det, aut doceat. Clericus ideo apyellatus, quod in Dei sortem electus sit. Qui ergo non superintendit, qui non speculatur,qui a longe non prospicit incommoda subditorum, nonne episcopi falsum nomenivsur
319쪽
esurpatὸ Sed & qui sacra nec dat nec, docet,
nonne falsum sacerdotis titulum sumit)Cle icus vero quomodo sors Dei dictus est, queaundus, quem seculum, quem denique ipsenseritus de illo verius sortiuntur hos itaque Olchre Bernard. describit. mirum est, insuit,quod clerici aliud videri cupiunt, quam nti videlicet habitu milites,quaestu clerici,ctu neutrum cxhibent. Non enim pugnatriuites, nec euangelizantur ut clerici, Recaborant viministri. Cuius igitur ordinis uni cum Vtriusque esse cupiui,& utrunq; deerunt δc confundunt Et sequitur: viansquisq: I. CO.II.
inquit apostolus in o rdine suo resiurget,s edsti in quo λ Sed certe quia nullum tenent ordii nem, sine ordine peribunt: Et cum sapiens
eus , Vt Veraciter creditur, a summo usque
eorsum, nihil inordinate reliquerit, Vereor erte non alibi esse ordinandos, u ibi, ubi ullus ordo, sed sempiternus horror inhabi-1t. Ad hos praeterea sic nominatos pastores,t pastoralem curam deserentes,per propheim Deus acerbissime c5minatur. Ait enim: non fueris locutus ut se custodiat impius aia sua, & ille iniquitate sua morietur, san uinem eius de manu tua eκquiram . Quod
go maius periculum cogitari potest, quam liorum iniquitate damnariὸ In caeteris siquiem statibus, seu viuendi modis,culpa tenet utores suos , quilibet proprio suo peccato unitur: qui scriptum est, anima quae peccλerit,ipse morietur. In hoc tamen periculo-
γ Viuendi genere, ne dum suo, sed aliorum elere pastor Plectitur. Damnantur enim actores , Populorum iniquitate. Quis ergo inae mentis ad illud vitae genus aspirat, Vt niuiam suam teneri, obligarique baratroi gat,si alij peccauerint λ In exordio humai generis Cayn ipse, licet reprobus, tantaei intelligentiae fuit,ut vitς alienae cura abij-:ret, inquiens, nunquid ego custos fratris
320쪽
mei summepellebat ille a se caut fratris curam, ne incautius pro fratre teneretur. Ille etiam uterini fratris curam recusabat, nunc, proh dolor, ad extraneorum curam cti aper
topericulo properamus. Quis, oro, tam sibi
impiusὸ quis tam sibi oblitus existit, uis seosorem, seu alienae vitae se constititi sideiussorem Optat,qui vitam propriam vix tueri potestὸ Aut quid tam in anum,quid tam inconsideritum,quam alienarum culparum stricta rationem sese 'redditur u promittere, qui sita, aut non videt,aut n-i intelli it λ Quid tam dementiae proximum, quam alienorum facinorum fieri diligens indagator, qui suorum est negligentissimus inquisitortaut quis aliae na peccata portare se pollicetur, qui suis premitur3 Quis purgandi alios onus suscipit, si purgatore indiget,aut illuminandi plurimos ossicium accipit, qui caecus est & qui se non
videt, quomodo alios considerat; Periculosa certe atque grauis sarcina, est, cura,Pastoris. Nam cuiuslibet ouis deperditio , illius periculum est, ad quem propheta ait, & erit am-naa tua pro anima illius. Demum illius status periculum in eo conspicitur , quoniam teste Greg. praelati tot mortibus digni sunt, quot ad suos subditos perditionis exempla trans
mittunt. Inter caetera vero detestanda exempla,vnum illud est,quoniam & si scriptu sit, seruos Dei non oportet litigare, episcopi tamen & clerici,qui spirituales sunt, & lites ac
contentiones vitare specialius iubentur,ir'li pudor,tam acerbὸ,tam impi tam crebro Iitigant i omnes vincant in contendendo laicos: & sub colore iustitiae obrepit impietas. Iam non modo pro episcopatu litigatur, sed bellatur, non modo pro sacerdotio contenditur,sed pugnatur. Et plerunq; non sine orbis dc urbis periculo bellatur in ecclesia. quae pa cena filijs ut pia mater,promittit. Aiunt.n.gloriam nostram non damus alteri. qui dum Va-