장음표시 사용
331쪽
cha , ille cardinalis, ille tandem Romanus Pontifex asitimi non velitὸ Quis archidiacozonus praeficitur, nisi ut potentior aut ditiori S contra iustitiae praecepta praeesse quae- at,qui prodesse nescit, & magnae classis gu- ernacula quaerat, qui paruam statam di-igere non nouit 3 I aceo intrinsecas eo. um calamitates , qui plerianque spem enunt dignitatum, & ut quidam sapiens di. ebat , vertigo est omnium pessima, ut ad ea unc currant certatim homines, quae fugere abentur, ab hisque retrahi non velint, quae lina aspernari consueuerunt, quippe & deuerunt. Fateor rursus,archidiaconus ocu
is episcopi describitur, nonnunquam talen tales ipsi praesules sint, talesque eorum culi, ut alter altero orbari Vellet: adeo , ve,iscopus de ei sipsis oculis dicere cogatur, γntenebrati sunt oculi mei . Et iterum cumio propheta, nihil respiciunt oculi mei,ni- mala . Quibus alius propheta ait, dedit ti- dominus deficientes oculos. Et Hieremi. uJi eorum pleni sunt puluere, qui apertisipebris nihil vident, quia oculos habent non videbunt. Quis enim episcopus de his uris gratias agit, Vt dicere Valeat, nec iti sunt oculi mei, qui ita episcopi sui ne-igentias suppleant, ut de eis dicat, imperrium meum viderunt oculi mei, id est aridiaconi t hi certe sunt oculi, te quibus aitopheta, ponam oculos eorum sis permari ,& non Sper bonum . Quid enim aliud lent archidiaconi nisi munera ρ Confert beneficia, non meritorum , sed pecutrum cumulo, non virtuti, sed sanguini , i ad sacros ordines deordinandos ordiit, implent inutilibus atque ignaris mi-fris ecclesias , ut bursas repleant. Hi pror Obsequia, delicta non puniunt,arcas, nosonas visitant, nec ad lucrum anim rum,
quaeitumia gxavamen visitas di ossicium
332쪽
vertunt. Hi res pauperum pauperibus non erogant, sese secularibus exhibent, qui contemnunt presbyteros, qui principum curias sequuntur,ut ad cathedram pestiletiae pesti-Ienter ascendant. Hi certe, ut cum propheta loquar, vivificant morituros, ut mortificent uicturos; excomunicant sine cognitione, absoluunt excommnnicandos. Hi magis lauta conuiuia, quam diuina sequuntur ollacia. Adde, quia quae ad eos pertinent,negligit aliena Vero usurpant,& cum eorum tota pene iurisdictio ex consuetudine pendea contra episcoporum praescribunt, in eius ordinariammossem, extra ordinariam falcem mittunt. Taceo eorum pudicitiam, quae tanta est, ut
subditos agat impudicos, qui facilὸ imita
tur eorum exempla. Ad quos Hieremias in threnis ait, subtrahunt ministri domus Dei a templo aurum & argentum, & erogant illud in semetipsos, Et sequitur. dant autem ex illo prostitutis, & meretrices ornant: hi non liberantur ab aerugine & tinea. Illos certe signat Malachias, recessistis, inquit, a Via V lira,scandalizastis plurimos in lege,propterea dedi vos contemptibiles,&humiles omnibus populis. Pauculas certe ex muItis huius ossici j c Iamitates, &anictiones, miserias, defectus, atque pericula enar rausmus, cum longe plura sint, quam scribere libeat, quae cum quis in eo constitutus ordine,secum ipse considerat, nihil est cur non intus plurimum crucietur,cuius aptissimi sunt defectus,& paucissimi profectus. Quare qui habet aures at
diendi , audiae, & in tantis periaculis constitutus sit cautus,
- . non enim timebit supplicia,si studebit
333쪽
ie honore & veneratione ei debitis,dc de his piae ad eum pertinent. Demum de plurimis neribus, & calamitatibus, defectibus, δc peiculis cantorum.
Α N Τ Ο R sue primicerius singulari honoris & dignitatis
praerogatiua in ecclesia fungitur, cuius ministerium ad coelestes laudes, ad cultus diuiniugmentum principalius ordinantur. Hic,vtanonica tradit institutio, accoli tos,& caeteos ecclesiae inferiores gradus, ac ministros,
d diuina dirigit ossicia canendi, legendi , imnos di psalmodiam Praevidet, atq; inituit.Sed & quicquid diuinae laudis in com-iunt, choro decantatur; per eum sollicithraeordinatur psallendi ordinem, arandi moam, ipse committit, negligentes aut disco- ,s punit. Et ut paucis agamus,eius oneri in imbit, ut diuina ossicia gnauiter & ordina- altissimo persoluantur, ut iuxta apostolu, mnia secundum ordinem fiant in ecclesia. anto igitur cantoris dignitas apud Deum gnior, acceptiorque est, quatito principa- is coelestibus laudibus Occupatur. Nemolim dubitat quantum Deo nostro sit iucun- ,decoraque laudatio. Hinc amico dei Moyaro speciali quadam excelletia dictum est, ge ad iudicandum populum uiros qui odet auaritiam, tu autem insiste in his quae ad eum sunt, ut laudes & cerimonias offeras ro tuo. Sed & Esaias super cuncta, quae inclesia Dei geri praesignabat, modernis mi- tris Dei ait, tu inquit) bene canta. freque
canticum. Et iterum scriptura at voci&Iuntur levitae,& e*o exaudiam eos. Verria heu dixerim, cecidit corona de capite eo
ali ci cantus illorum versus est in luctum,
334쪽
quia carnem lugubre in ore coria.Cantores siquidem moderni in ecesesia nec canunt Deqlaudes, nec ut alij eos persoluant, essiciunt. Quos cominatur scriptura inquiens,n6 claudas ora canentium , Deo.n. gratum est obse-
Ester. I 3 d quium eoru.Hi ex ossicio canere debent dsio, b quia bona tribuit sibi. Hi nequaquam dicere possitiat, exultabunt labia mea cum cΞtauero tibi. Quo enim taceant qui cantare iubenturὸ quibus propheta ait, psallite domino in vociferatione. Cantant plerunq; , sed non cum grauitate & modestia. Qui utinam ex eorum numero essent qui dicere possent, in populo Pal. 3 . e graui laudabo te. Non enim cantat .lsio qui ex corde non psallit, cuius viae impiae sunt , Pro. I di ad secularia debacchantur. Que di similis alius propheta signat inquiens, voca& victi mae impiorum non placent dno.Et iterum calica eorum quasi panis lugentium. Et rursum alibi,non psallebant ad me in corde suo ministri altaris, sed ululabant in cubilibus suis . Psa. O .X Quo enim ecclesiae cantores septies in die laudem dicunt diioὸ Qui utinam semel chorum ingrederentur. Quiepe verecuduni hodie putant canere d AO, qui cantores appellari gestiunt. Oppositular apponunt in obiecto , dc monstro simile tentant,cum cantores esse volunt, & cantarc dedignantur. Non igitur ca- nentes aut psallantes, sed potius silentes dicantur, quare nec VicanenteS manducent,
qui ξpe ut silentes manducenta Magna itaque mysteria, magna calamitas, sed & magnum periculum est id negligere quod sunt, & ita
agere, ne nomen consonet rebus. Canebant
enim antiqui ecclesie ministrii, sed diuerso calle Nonnulli enim psallebat cum gaudio, quia suum persoluebant ministerium, quos rex & propheta signat inquens, exultate iusti in domino, quia rectos decet decantatio Alij
vero cantabant dsio corde & voce,nec eos te
Psu. 3 a nebat psallendi fastidium, quos delectabat
335쪽
aeniendi desiderium . Sic canebat David in- Hiens , cantabiles mihi erant instificationesuae in omni tempore. Hos certe cantores laulat,extollit,& commendat ecclesia:non utiq:os,qui totum psallendi finem in vocis dulceine collocant. Qua de re sancti viri & sapiees,diuersas circa ecclesiae cantum, tulere senrntias.Athanasius enim meditas cantilenas,nimos hominum plerunq; inanes,Vanosque scere posse,cauendum canendi usum in eclesia interdixit. Meminerat enim sanctusir canendi delectationem vanos nonnun-uam gignere concePlus , memor multo-im nominatorum principum , qui incredilem cura vocis habuere,velut de Caio Cς- relegimus. Τaceo de Nerone , qui vitinax tae suς hora prima inter querelas,quas pronqua mors afferebat, illa fui non quod tas princeps,sed quod tantus musicus periret. eruntamen beatissimus praesul Ambrosius , elatis appetens , diuiniq; cultus auctor&stitutor , ut in ecclesia caneretur instituit. irelius vero Augustinus, utrumq; s e pastum dissicileq; negocium iudicauit,ut in libronfessionum asseritur. Adde,quae dicemus de canonicis agemus. Qui igitur aures hat audi cdi audiat,ac si inter tata picula contutus secure incedere cupit,agat iuxta prae ta sui gradus, nec usu erit ei finis paruus.1 PI. XVII. DE DIGNITATE, aonore ossicia thesaurari j vel custodis ec-siae,& de his quae ad eum pertinent. De-m de plurimis oneribus,& calamitatibus,
ictionibus,defectibus, & periculis illorii, talia ossicia habent. HESAURARIVS siue custos praecipua quada praerogatis limita ac honoris praeeminentia in Q Hest sacrosancta ecclesia fulget. Illo Tum,n.dignitati,& ossicio basili
336쪽
, i s PEC. VITAE HVM A. earum primo incumbit custodia & tuitio, ostiariorum institutio, luminarium incensio, di praeparatio. Cura deniq; conficiendi, conseruandique baptismaris, dirigendi baptisterii. Vasorom quoque sanctorum ac sacerdotalium vestium, necnon sacrarum reliquiarum , & tandem totius ecclesiae thesauri ad
eum principalius pertinet custodia; sed de inter ecesinae ministros pro modo obsequii&peribitarii differe tiis, redditus & oblationes diuidit. Merito igitur sancta synodus idip- sim dignitatis officium, ut unam ecclesiae co-Iuna summo studio eligendi honoriq; habendam decreuit,ut nullus in ea nisi sanctior, α
Sed ordo exigit pollicitus, ut huius dignitatis onera afflictiones,& pericula, breuiu me audiamus. Imprimis igitur sacristae siue thesaurarij ecclesiae, aut cuiustis rei p. rem
Romacho corporis naturalis comparantur.
Veluti enim stomachus recipit. quippe &co seruat summa diligentia alimenta humano corpori necessaria: quae tamen refundit virtualiter dc effectualiter in membra singula; nec aliter thesaurarius conseruat ecclesiae thesauros, & sua dispositione expensarum subsidia infunduntur, aut in aerarium ecclesiae, aut in singulorum necessitates, principis aut communitatis iussit. Et ueluti stomachus pe- sifer est qui multa recipit, & recepta minime refundit in membra pro eorum nutrimeto; sic thesaurarius aut ecclesiae custos m ulta ab ecclesia recipiens, & non conseruans, nec aequaliter pro singulorum utilitate distribuens, pestifer est, multosque morbos in corpore ecesinae generans. Et de talibus ait Iere. c Ieremias; ventrem meum doleo. Et iterum . tab Esaias:trangressorem ex ventre vocavi te. Si vero fideliter conseruat, atq; pro membrorum & personarum ecclesiae qualitate, & praesidentis dispositione utiliter distribuit, tan-
337쪽
ua saluberrimus commendandus est. Hi neolicratus, recitat ficta,sed faceta ac utilem ibula, de altercatione,& discordia intertebra & stomachu, eo quod ille deuorabat Mnes labores eoru: nam, ut ait ecclesiastes, unis labor hominis in ore ipsius. Τandemini venissent ad iudicium coram ratione,iae erat iudex,& ratio iudicasset, mebra nil debere dare stomacho,illico membra deis litata sunt,& tremores in cunctis membris uertunt: quare eisdem membris conquentibus iterum ratio iudicauit, Vt alimen- stomaeho a membris ministrarentur. io facto, membra refocillata simi, & pax nfirmata est. Et ob eam rem Policratus
'dit: quod thetaurarij ecclesiarum, & qui
incipu tenent aeraria,non sibi, sed commu-ati, & totius corporis reipu: coaceruare 'ent thesauros tesos, & ecclesiae reditus. Si in aut sibi tenaciter conseruat, aut nimiagitate exinanitus fuerit, nihil habebit qanistris & ecclesiae membris distribuat. d ia specialius ad huius ossicia labores,
acultates, incommoda, atq; pericula dendamus. Τhesaurarii itaq; nue custodis ditas fateor, perdulcis est. Ido; eius nomenicatiab auro dictae nec miru u nomen deiecuius re mortales ta avide perquirimus. ectatia certe nomina, sed dissicilima ossi- si recte geratur,alioquin periculosa pi uriatq; mortifera. Iucudii nonae, sed moestus ictus, atq; prometu periculu,si reddeda est uado de receptis ratio. Taceo de ncgle-cu scriptu sit, maledictis homo qui agits diti desidiose. Basilicarii igit sacroruq; illu,ac uniuersi ecclesiae thesauri custodia cura illius unius, proh pudor, tuitioui cude comittit:si pleritq; sui no recta gerit
dia,'. aut puer est,aut minus ad hoc ido ,nec satis notus.Et qd periculosius est,cui zzλο,nec ingeniu,nec mores, nec idustria,
338쪽
ad paruae domus custodiam satis snssiceret, matricis principalisq; ecclesiae templa, non modo turribus munita, sed sacris preciosisq; localibus ditissima, illorumque conseruatio, iintrepide demandatur. Mira considentia,aut magna dementia, miranda facilitas, aut stulta securitas, Vereor ne hi sint illi custodes, quos Daniel signat, inquiens: custodes tui quasi locustae. Sed oro, quo pacto luminaria in ecclesia accendent, ne lucis in domo dei
desit splendor, qui semper obscuri existunt aut quomodo qui dormiunt in tenebris, de
umbra mortis,alijs lucebuntρ Quomodo rursus sacra tuetur, qui prophana intuetur uomodo reliquiarum sanctarum pr-c nec eius auris audiuit,nec in cor ascendit, dereliquis & veneratione sanctoruia1ρ Quomodo dominicum corpus reuerenter tenet, qui spurciti js adhaeretλ Quomodo solerter pra
stabit exactam custodiam caeterarum rerum
spiritualium, cui assidua est cura rerum secularium λ Adde,cui sacrarium carcer est; altare exilium. Dibentur si quidem custodes, ut in libris numerorum Iegitur, excubare in custodijs tabernaculi, quippe custodia' contra
custodia diligentissime adhibere. Sed hi ve alii filia Heli) concubinas mittunt ad custodia domus dei. Deniq; reditus ac oblationes thesaurarius recipit , quas Vtima aequa lance diuideret. Sed serie malὸ dixerim, diuidunt inquam, sed non ut apostoli, prout unicuiq;
opus est, sed habenti dant, & no habenti subtrahut id quod habere debeat,nonunqua Vero non seruienti, sed absenti tribuunt. Diuia dit inquam a fratribus, non a se: sic partes distributit, Vt totu retineat, expensas graues de falcat,qui lucra sensit: no parua dana supputat, qui Vltra sortem extorsit: & more proditoris dispensatoris sacru de sacro eripit, atq; dignitatis emolumentii in sacrilegin vertit. gnora venerabitur, qui titulum
339쪽
Ex quibus huius ossici j desectus, calamita-
es, & pericula facilὸ conspicies. Si i itur aues habes audiendi audias, & inter tot discrinina, & pericula Versatus, sis prouidus. Τuus enim in hac via gradieris, si quod ordo equirit, sequeriS.
A P. DECIM VMsEPΤΙMUM, e dignitate,& praerogativa osscij scholastii in ecclesia, & de his quae ad hoc ossicium
ectant. Demum de plurimis oneribus, an ictionibus, & calamitatibus,ac defectibus, periculis scholasticorum.
ue dignitas, no modo honoranda ,sed summe neccessaria in ec
clesia fore dignoscitur. Ut enim ait Honorius in canone;scholam magistri velut stellae in perpetuas artertates, doctrinae lumen insundit . Hos meriecclesia honorat atque praebendis atquedditibus no modo praemiat,sed ditat,Vt iui aquaque cathedrali ecclesia clericos,& cae os scholares pauperes gratis instruant. tiare illis ea de re tam opulenter prouidet,& docentis releuetur necessitas, & via pa-it discentibus ad doctrinam.
Sed huius ossicia calamitas, defectus amio, & periculum,breui audire libet. Atque primis scholasticos, qui a sapiente scho
nomen trahit, nequaquam Vlputo tam tuoso nomine oblectaretur, si uera sapienfulgeret. Vt enim inquit, laureatus poe- non eget titulis. sapientia solida, per se-am clara est. Quis lucernam ut videatur,li adhibet λ Plurimi scholastici doctores: magistri dignitate insigniti, cum his ti- is obscuri, & absque illis clarissimi euae. Sed Verum est,quia hodie mortales ti-Os quaerunt,non rem; laudem petunt,prae-
340쪽
um certe inane, exiguum atque sordidi; Quae res egentis ingenia signum est,qui Vmbris gloriari, ac opinione non veritate duci volunt. Rursus necesse est ut illud noscat qui
scholastici dignitatem assumit, quia docendi
non lasciuiendi nomen assumit. Docere enim eum oportet no nuda literarum instrumeta ,
sed morum prςclara documenta, ut quod docet, in se teneat. Sed,proh dolor,assiimuntur quidem s cholastici in hac temporis tempestate ad huiusmodi ecclesiae ossicium,ut honoris assequantur dignitatem,licet nullam scientiet habeant facultatem . Appellantur quod non sunt, nec nunquam didicerunt, quod docere contendunt, & quod verecundius dicam, repericulosius est, qui nusquam scholas viderunt, scholas regere profitentur. Magistri vocantur, qui nondum fuerunt discipuli, aut si velis magistri sunt erroris, qui nunqua fuerunt discipuli veritatis. Peritiam docendi pollicentur, qui aperte ignorantiam confitenrur.Facundiam dicendi hoc ossiciu exigit, qui barbarismis utuntur. Subtilitatem deniq; sacras interpretandi scripturas ea dignitas exquirit,qui utinam simplicem intelligerent literam. Magna certe miseria, magna est magistri confusio id ignorare quod vocari delectat, ut recte ei apostolus dicat: qui alium doces, te ipsum non doces. Hos quidem ignorantiae praeceptores monet sepiens cum ait: antequam loquaris & doceas, disce audiendo . Quid enim ta turpe, 'iam profiteri artem, quam nunquam noluiὸ Et in eam committere, quae eum decorat λ Taceo eorum mores omni sanae doctrinae aduersos, cum dicat Boctius. Vas putridum corrumpit aquas , & omnis doctrina vilescit exigia miniosa vita docentis.Sed utinam quod per se non valent, per doctos probosq; Viros explerent. Sed verum est, quia hoc habet omnis ignorans, ut tales caeteros appetat, u .