장음표시 사용
41쪽
tradendam mulierem censeant, sed ab omnibus diligendam uti propriam ad hoc, ut esset in Repub. eadem omnium dilectio, de viaio: quae opinio, ut magis pia,&a Christianis legibus non aliena a multis approbatur. quin immo a Can. dilest. Summo Pont. in Can. 6c c. licet,ut plin.
cipijs humanae philosophiae contraria a Philosophis sarcularibus respuatur.
Hi reuera rei jcientes dicunt audactur, quod saepe numero urbium status ex amore rerum propriarum debilitatur, infringitur, bc euertitur, ut legitur de praeclaro Athenientium, de Laciadimoniorum statu, quinimo de illo Romanar nostrae Rei p. quae dum Platonicam secutae it vivendi tormalia comunem,faelicem duxit vitam,teporc. Gu
qui hanc communitatem coluerunt, &obseruarunt at vcrsa vice: euerti cCepit,cu C. Caesar Icruiu propriarum auidus,
Regem se sacere Urbis Romi,& Octauio Nepoti Romanum relinquere Imperium cogitauit. Pugnantes igitur pro hac comm nitate absolute co ludunt, quod cx hac eadem omnia inimoda facile possiunt euitari, quod exemplo prompte confirmant de Mesagetis, Britannis veteribus, Afris, Nasamonibus, Aethiopis, Thracibus, de Br.ic natanis, qui summas licitate gavisi sunt , dum liac commmnione usi sunt uniuersali, sed priscrtim
Sed ego hane absolute non admitto, sed magis superiorem: vel concludo, quod Platonica Resp. admitti pol tan- quain Ideatis,ut Ciceronis Orator, d monstratio Aristotelica; ad autem tanquam realis, 3 c. Sed forsan melius pro desensiones tandem istius communionis dici potest cum Chrisostomo Iauclio Platonem duplicem statuisse Rempublicam,unam .s. ad mentem Pythagorae, quam quidem na nifestat in persona Sociatis, aliam xcro iii propria pia sona; in illa statuit hanc communionem, in sua vero, quam statuit lib. de legib. damnat; vnde illa potest appellari PF thagorica, de
Socratica, ista vero Platonica : de illa tractatur lib.de Rem dc de hac ut dixi in lib.de legib. in illa demum legis conditor est Socrates, in hac est Hospes I uel traa. Athenicosis, qui quidem repressentat pei sonam ipsius Platonis: de hoc signis tacite coni jci potust, quoniam statuuntur iura in secunda aduersantia primae,&praesertim hanc communitatem,quae acerrime reprobatur ab omnibus Sapientibus ; ii quidem in hac tiar iit matrimonia,filios,& uxores, pro quibus leges sancit, de dec rnit, detestans adulteros, Sc nothos. Vt peroptime animad-ucrtit D. Tlieodoretius Cirensis a nobis i ii pra saepe at lcgatus, qui expresse. ait Platonem Liudare nuptias, di ivrc. Verba sua lisc sunt: PLAETONTIM adnut-
rmius, quI inter hominis bona nuptias cosi cat, quas etia- ιmmor agitatis tuendae im
uentam, generi f. human/s intatem μ' Las. Haec Theodorcit dc curatione, Debus. E. ubi de activa vita . o.
Haec sint dicta pro bac communione tuenda, circa quam sortassis nimis prolixitati it uduimus; sed fuit hoc ago eis necessarium, quia inter errorcs, qui impinguntur Platoni , hic maximus reputatur , dc illa tras migratio no strat umanimarum ad bestias, pro cuius defen- sione paulo infra aliquid dicemus. Scit videamus, an aliquo pacto pollit a caeteris vindicari ξQuod non bene sibi constet,loquendo de Deo, de natura diuinorum, Angelorum nempe, Ic Daemonu,non multa sumus modi, dicturi procius delensione; quoniam laxi iii in P sumus loquuturi de his in sequuntibus libris, in quibus ex primaria intentione hoc ago eis intendimus, de utrius r. I heologis dogmata declarare, de ad inui .ri conscrro, ex quibus d c clarationibus, go collati Gnibus faci .e innotesccre porciit, in r V
bui sit laude, vel damnati ne dixi us luc
42쪽
hie mirabilis Philosophus. Pro nunc dicamus absolutissime, quod circa diuinam Deitatem, siue Trinitatem male positam non ex suo sensu labitur,sed ex aliorum opinione . s. Aegyptior si Me curij Turmax,sequentiu dogmata Caldaeorum , & priscorum Graecorum, quod non potuit cum illis lumine sin pliciter naturali illam veritatem atti s re, quam non valuerunt cosequi, nisi adumbrate, vetustissmi Patres veteris Testamenti: sed de his suo loco fustis. Quod modo unicum accuset Deum
omnium creatorem, modo vulgarem
opinionem sequatur circa multiplicitatem Deornm, modo eandem dam si modo laudet eorum adorationem, votorum eisdem exhibitionem, vel smm p προ- tutionem serrata quibus, ut ait Eus
2,. bius,tunc ferebantur populi Athenienses ratio forsan potest allegari ; quia n5 audebat vel patrias leges violare, vel
eis palam contradicere, nactu Areopagitarum, ne sibi succederet malit, quod accidit Socrati praeceptori,qui cum nollet multitudinc in Deoisi accusare, carcere detentusaethale venenum coactus est assumere: & eadem ratione non pS-nitus vctuit simulacra corii fieri ex metallis, & lignis ; ac alia multa sponte nodetcstatus est, qu. x ps nitus, tanquam falli,sunt damnanda. De eum vi H sc omnia nimirum obseruabat aith P etia Theodoretius) po triae legis causa, adeo quod in hisce rebus duobus modis processit in philosophado, & secundum rina in Aegyptiorum, & s cundum quod suae iubebant leges ciuiales , lemunicipales ueliscin his forsan est aliqua excusatione dignus. Quod circa Daemonicam naturam, de animasticam, non rei te in omnibus - sentiat, dicimus cum Eusebio resolute,
quod & in his quo l. non est Haebreorum dogmata secutus, sed Aegypti rum ; & ob id, quod non est absolute damnandus. Sed de his latissime suo loco lib. sequenti. Quod facultatem creandi commi tat Diis minoribus, hoc est iudicio multorum dictum, quod ijs, ut secundis
causis relinquat virtute multa piod ecendi,&gubernandi, vi nihilominus primae, & uniuersalissimae causae .i. Dei ipsius primi , cui solum absolute pol stas ex natura competit creandi absque
Sed dimissis multis a Patribus ali gatis, & damnatis, tanquam non consentientibus, & communicantibus cum dogmatibus sacrae nostrae Theologiae, quae nihilominus in Philosophia hi h nica possunt dcflandi, iuxta principia eiusdem, & in disputando sustineri; a cedamus ad illa, quae videntur prima facie in se continere summam impietatem,& quae videri tur cunctis scandalosa si in sensu litterati simpliciter capi turn est illa animarum transmigratio, quae graece Methempsicosis appellatur: quam quidem fluxisse a Pythagora fama passim diuulgauit. Alii et Zoroa stro hanc originem duxilic putant, eo quia dicebat ipse, tuum vas habitabant bessa terra, &c. Alij Mercurio Termaximo huius inuentionem ascribunt. Alij Cabalistis Haebreorum. Alijq. alijs hunc
errorcm impingunt. Vagatur nihil minus sententia constans, quod eXO
dium sumpserit ab Aegy pt ijs, a quibus
eam hausisse Pythagoram non iniuria putant, & a Pythagora Platonem. Sed quia Aegyptiorum Sacerdotu, ct D ctfrum Alpha suit Mercurius; hinc est, Mi quod quam plurimi a Mercurio ortum,
Ze initium traxisse firmissime tenent; de hoc autoritate ipsim in Pimandro confirmant, ubi haec verba leguntur.
transmutantur, aqua Itium m rant m te uinum dici
regna , terrestrium in volatitia tran fr-- , tur, aereorum in homines sererentur, ho- is rum vero animae dia in D. mones re si ut , is cir ad extremum in Deoram csoram f ci- ,, tre
43쪽
is ne carentis, ammam rar onalem carruere ;M lex enim Diuina generationem tam nim
, Nam probibet. Ex his Mercurii verbis non solum conspicue elicitur ipsum huiusce transmigrationis tuisse inuentorein primarium , sed quod ipsa ad meliorem trahatur sensum , quam iaciunt multi Pythacorae, de Platonis asseesar,& pr sertim Plotinus cum eo Origenes, A pocratio, Boethus, Numenius, necnon
Anmonius ille saccus, qui suit Plotiunt, de Origenis praeceptor. Est igitur sciendum, pro intellige tia illius transmigrationis, quod Plato hoc dogma desumpsit vel ex doctrina Merc. vel Pythagora' ; de de eodem tacit mulionem in Timeo, de in Phaedro; sed an sit litteraliter intelligendum, an
metaphorice, non satis constat, quia in hac re interpretus se torquent, nec uniformiter sentiunt .. Surara citati Phil sophi interprctantur Platonem volui Lse animam humanam reuera fieri ali . quando animam bruti, quibus assenti ut ne poepa nostratcs Theologi supra allegati, sedi irri praestitim Eusebius , Theodoret tus, lapia. Tertullianus, de multi, ut visum est. Exaduerso alij oppositam habere, de sustinere sententiam videntur, ut Cabalistae, qui parum a Mercurio distant, . Plutarchus, Olympiodotus, Porphyrius, Syrianus, Proculus cum multis neothericis: sed horum singulas breuiter seramus sententias ad hoc, ut prudentissimus Lector perspicaci mentis acie possit in tei has pugnantes opiniones illam sceligere, quae videtur magis vcra. Plotinus ut dixi cum multis iam allegatis tradit animas nostras in br brutorum corpora posse sine dubio mi grare,hoc est in suis moribus simillimas figuras pecudum nempe, & terarum transferri, de multoties huiusmodi conuersiioncs fieri , cui adstipulatur Emp docles , qui secutus Pythagora his versibus eius at firmat sententiam, ex quibus forsan Plotinus ipse , de sequaces Lib t. de hanc delain psere. Carmina sunt hac. f.' ἡ . 'ae
Mutatos stulis mactat Parer impius a
Nec simu caras mandens sub denti s
Comprimite, o genus homicidia: non ne et Metis . Modere vos prpprios anu . ac viscera
Plutarchus harum animarum indi- pliis. Ith dauersas formas rescrre videtur has tauo- 'lutiones, nam ponens quatuor genera animalium rationalium, parvoru Dc
rum , nempe Daemonum, Heroum, &hominum vult, quod ad inuicem transmutentur more cicinctorum, ita ut animae humanae quadoq. in heroicas tran- . seant, de heroicae in Daem micas, de hae in Deos vertantur, tecum purgatae tu rint,naturae Diuinae partici s reddanturin si forte fortuna in humana ingrediuntur corpora, seipsas dimittendo, vitam obscuram, aequas brutalem diuinitate expcrtem, de supcrno bono destitutam nanciscantur. Olympiodorus Platonis assecla fidelis videtur tenere ipsum velle innuere, rhα
animas prauorum corpore exuras inter illa brutorii corpora diucrsari,quae mores habent tales , quales impij, & scelerati illi homines vitam desentes excr-
44쪽
cuerunt, ut qui corporeis voluptatibus per Diauatam, di incitiain aeuum tradu- rteriit,cum brutis huiusnodi viri 3s prae-d Itis poli obitum versentur de hoc Platonis verbis cofinnat in Phaedones cria
sis, ubi habet animas purissimas in
eorum consuetudinem, . ccosortium se se coniungere, prauorum vero circa
monumenta, Sc sepulchra versari. Prophyrius, Secum eo Iamblicus, indoruina Platonis praecipuus, in alium knsum videntur Platonis iententiam interpretari, ut velint hominem non in brutut realiter, sed in homine brutalem, hoc cit, in virum, cuius corpus hominis bruta lis similitudinem gerat, trans fom lch ani metur. Haec opinio coincidit cum sen- 'ri' s.A. tentia Cabalistara, qui intelli unt ani- Nin onem. mam heri omnia, & quod besti i disiciatur taliter, & non quomodoliba, sed
modo propriae speciei consentaneo, &solumodo humano; & huius opinionis Ofirinationem suscipiunt ex sacris litteris , ubi in Daniele Piopheta legitur Babiloniae Regem . i. Nabucdonosor, ob grωbissima scelera ,Iermissione, potestate di tina, fuisse coii uersum in , Bouem, donec ipse pulsatus rest ipisceret. Interpretes exponunt iniqui Regis imaginationem diuinitus sujsse labefactatam, ut imaginaretur se in B uem esse redactum, & ob id grauissimo
assiceretur dolore. tui I In Metaph. Sylianus magnus; Ae Proculus Dia prom in ης doeli ut aliam huius transmigrationis
Daemoneu expolitin nem excogitarunt ; Ii quidemant .nam rationalem minime volunt in
animam bruti transire,quemadmodum Plotinus, & assectae existimarunt I quoianiam absurdum putant & non absque iure) substantia in ratione praeditam in aliam ratione caren in transduci, sed vollit animam humanam in brutorum 6rpora ad tempus, & ad poenas lue das admitti, &per suam imaginati nem illorum imaginationibus insinuari eo modo sanξ,quo traditur a pleris'. Daemones corpora turmana ingrediem tes se hominum imaginatronibus ins rem, easdem i. mouere, a tque ipsorum
Alij multi ex Neotericis metaphori ce, vel allegorice hanc Metemplicostin interprctantes, nullo modosuperiores sententias approbat, sed hanc transmia grationem tale scandalosa in prsdicant,& indignam existimant, quod non so. Ium tene tur a Philosopho summa picatate insigni, sed quod nec nomine tunab hominibus: unde videtur illam rei, cere, & non pcrpera propulsare: quandoquidein nefas esse putent in corpor beluae aptam reperiri praeparationem,& organi rationem ad illas functiones . obeundas; quare negarunt Ne non in iuria) animos rationis praeditos sic corpori ferino posse coniungi,ut illius ossi
cla mercere valeant, unde communica
re cum brutis aliquado admittunt, non tamen modo reali, sed in quadam vitae
similitudine; & istud volunt sensisto Platonem, de in hoc sensu accipiendam esse Pythagoricam Metemplicosim c
Ego ii vera fateri cogor hanc positionem non audeo reprobare, sed forsan approbare,quia si hoc fuit a Plat ne prolatum in Timeo,& Phaedro,non ex propria, sed ex superiorum sentcntia fuit obiter dictum, & praesertim Pynthagorae, vel melius Zoroa stri, & Me
curij, quν de interna, non de externa
metempsicosi forte scia tuna locuti sunt. Si quidem haec reuera in alio sensu minime intelligi debet, nisi similes morcs,& eadem studia , quae in aliquo iam vita functo erant, in alio nunc vitam de gente tenasci. In hoc inquam sensu intelligeda est illa tral migratio Euphor- opi, cista hi militis Troiani, virtute bellica clari in Pythagoram, no autem in sensu re ii . s. quod anima Euphorbi existerit prius in proprio corpore, secundo in Pavone, tertio in Cycno, quarto in e dem Philosopho,quinto in Ennio Po ta et vel quod prius fuerit in Meonide ,
45쪽
idest in Homero Poetarum Principe,&postea in alijs ante, &post Pythagoram; quod iure damnat Tostatus, itu Abulen fis. iii Idaeae sunt placita multorum Platoni-
eorum circa positionem transmigrationis animarum. Et haec postieina inter alias est, iudicio inio, amplexanda sententia, v tpote illa, quae humanae pietati extat magis conformis, & apta, reiectis omnibus allijs,& prssertim illa Plotini,quae ut impia,& lcandalosa,est,ueluti vesana pestis,arcenda a vera Phil sophia, uti illa, quae est plenissima nune proptio gis, de fabellis. Ego reuera magna pie-αohe. Vi mor admiratione, quod Philosophus tam in lignis Platonicae familiae hanc sit
amplexatus,& multis verborum ambagibus candem protulerit,& comps bauerit cum multis sua: academiae iam toribus.
Nec obstat dicere, quod hanc sui sie Pythagorae sententiam Timeus locius clxcrit, eiusdem discipulus a Platone receptam, & excultam , ut ille, qui in xime doctrinam tanti viri colebat obseruabat: quoniam minime existitimandum est illum haud dubitasse fabrutis esse a Pythagoricis excogitatas,&fictas, ut hoc modo homines deterr rent, & auerterent a viti)s, di sceleribus patrandis. Nec est asserendum omnes supractitatos Patres, & Theologos celeberri mos in hanc condescEdere opinionem, cum vno ore,& unanimi consensu hane damnare, ut faedam, & vili pendendam non desistant. Quoniam etiam si refel-Iere pro viribus caudem appareant, id saciunt, non quod veram in re forsan teneant, sed ut etiam in verbis fabul sam, scandalosam, & contrariam, non
modo sacris litteris, sed etiam ipsimet
doctrinae Platonis iure optimo existimenti sicuti secerunt circa illam muli rum communionem , quam propulsare
omnes & sacri, & prophani sapientes pari voto conati sunt de non sinc ratio' ne) vel in tectum sensum interpretarI. Quod non sit sona Platonicae pie' i
tati, ex hoc facile coijci potest, quia vi, ' 'detur cotraria suis dogmatibus, in qu bus agens de anima, postquam eses luta a vinculis corporeis, videtur ei assia gnare receptacula, in quibus Delix, vesmisera cst in aeternum mansura. Eniminuero ex sua sententia cui in lib. de ani ma ad aures ipsius videbimus animas
hominum, cum primum vitam peregem
rint , iudicium esse subituras liquido
probatur, quo absoluto, alias in Tart rum demissas poenas suoru piaculorum persoluere, quasdam vero in Beatorum insulas delatas, vel in Coeli regionem sublatas agere pro illius vitae meritis, quam olim inter homines vectitarunt. v nde si haec a Platone sunt plurieS r- . petita, de conclusa, quis credere cogitur Platoncm in Phedone,& Phedro eκ propria sententia asseruisse eos,qui voluptatibus sis de seruierunt, post obitum asinos fieri ξ qui vero iniurias,& tyran
nides, rapinasq. mercuere in lupos, a
cipitres, miluoiq. transire Θ &qui olim
popularem, ciuilemq. virtutem, quam temperantiam,iustitiamque appellant, ercitarint, in Vespas, Apes, & For' micas permutari valeant e sunt. n. lisc ad inuicem contraria, nec ullam ha bet inter se ut apparet) connexionem. Mi to , quomodo etiam suis legibus apparet esse repugnans pluribus in rebus,
di pluribus modis. Et haec susticiant pro
excusatione Platonis circa hanc anima- .rum Metempsicosim , quae Drsan est damnata ut visum est ab Eusebio, Chrysostomo, Epiphanio, Dainast
no, Theodoreto inter Graecos, ab Amgustino, Isidoro,& Tostato inter Latianos, non laquam pessimu dogma ab eo cogitatum,& inuentum, sed laquam inique receptum,& conscriptum potius
poetice ludendo , quam philosophicucredendo illud esse verum, & indubit tum, cum pluribus in locis oppostat conspicue appareat ipsinu tenae opi-
46쪽
dabilis non apparet, quia postquam
postquam est a corpore abiuncta, &s
Caeterum, si in reliquis, in quibus
damnatur,valeat excusari, posset recte
pro eo allegari illa communis defensio .s. quod inulta dixit, tanquam Phi. Iosephus Gentilis, discors a nostris dogmatibus, propter dcfectum luminis verae Rcligionis, in quibus tamen magis concordem videtur se praebere, quam faciant alij Philosophi ante, poli ipsum. Hinc D. Augultinus noster exclamasse fertur, perpocis mauatis Plura, ct minaniri Christram esent, visupra ractum est. Nec torsan difficile esset dicti eiusdem,quae videmur cile aliena a doctriana nostrorum Patrum, ad bonum ducere sensum ,& sigillatim uniuscuiusq. erroneae assertioni satistacere: sed quia in vanum conterrere icmpus non cst intentio nostra, cum de ali js inultis rebus a Patribus damnatis limus actui ita processu operis, & cum ipsis d im-
nare ea, quae nullam habent consorinitatem cum sacris literis ; idcirco pro nunc haec milia facimus, & concludet do eius d Ictrinam esse lausandam in multis e contrario in ijs rei jciendam , quae nullum habet consensum cum nostrorum Thcologorum placitis. Solum inter citatos Patres vel ba Tertulliani contra Platoncm haud approbare possum, quin immo palam reprobare cogor, cum a viro in multis reprobato, licet doctissimo, & in multis alijs laudato prouenianti Hic vir , quamuis laudetur a Lactantio, ut doctrina praeclarus, Nabriciesia acceptetur tanquam unus cxprimarijs, & vetustissimis Patribus, E contrario tamen in loquendo parum facilis, & minus comptus ,& obscurus ab eo, & a multis appellatur. Hinc cin- quam reuera bonus, & omni liter rum genere excultus, in iudicio nihil minus de Platone ferendo, multu lau- omnes philosophantes damnasset tanquam inutiles,& perniciosos ad The logia nostram, eosdemq. haereticorum Patriarchas appellasset, & tanquam fontes eos de existimasset, a quibus h reses subortae sinu, Platonem acriter reprchendit, tanquam pWbentem ipsis haereticis facilem aditum labendi in turpes errores, vel condimentu ei lacinministrandi. Haec vel ba protulit libro
de anim . Doleo bonis De Hunnem omnium muti rem coutamentarium Lia Ium, illius e-- es in Phedone,quod anima hinc senis tessint Etac, o inde huc. Item in Timas,
quod germina reι delegistasti mortatae
genitura, accepto initio arma immonati, mortale o circamelauerant corpus. T
quod mundus his imagos alterius at cuius. Γαι eruta, ut sidei commentara , ct animam retro m perior ibas cum Deo egisse m commercia Meurum, o istae hαc re uenire, o hic, qu eretro mit de exemptriribus recensere nouam Halorauit argumenis iam discentias remissentias me. Veniem res .n. Dc ιnde animas ob sci raram, in
Haec spccialiter sunt vcrba ipsus Tertuli. in Platonem, ex quibus vid tur ipse multos ei impingere errores: hoc mihi non pat ili acgotium facest re videtur,dum mihi in mentcm veni deTcr. ut .doctrina, ct Platonis Philosophia; Tertu Theologus.& Plato Philosophus; Tertulli .inus Ecclesiae D ctor,& Plato Academicae Philosophiae Lector: nam si libet horum scriptorum
paratilla in medium alicrre, & ea ad inuicem conscrre, debemus firmiorem in doctrina sua confiteri Platonem . .
No est mirum, quod homo gentilis seculi Philolbphus talia de animarum vagatione, de Mundi huius structura ad exemplar pulchritudinis superni Mundi,de animarum obliuione in coria potibus mersarum, & de earundem reis E G-
47쪽
qtioquomodo intclligatur, allucinatur ait Tostatus; quiani inim inisti sediit in his tribus Hiam sSGiam ut nosty tes iure intelligunt γ sed treissiciviais quod est impium assercreu str: t. Hanc positionem damnat rate Tm statum. August.ωoes Palaea cath lici; & maximo iure pho ut videbimus enmia Ara &originei re reston esse dogmata gere esse quandam vim creatam gen 'a' i Philosophorsi, unde eos appellat Ha)- rativam , do gubematiuam. .vnvici horeticorlim Patriarchis,& iltas vult esse omnium errorum fontem primarium. quae opinio tenetuν etiam a D. Hier,nymo,& etiam a multis. In his carpit Tertullianus Platone' sed infra videbimus,quo modo ipse lapsus est in prauas Haereses. i md. . RVPERTUS Abbas impugnat pPl Itonem, dicens, quod falso putane, Deo fauete suo loco Reprobat coniu-l rit spirituin Domini csse aerem in Ti- nem I atrii cratia,u abn alioru e 1 meo, ubi mundi ortuni enarrat. sua fana limi du. Plato suo seculo vi. com in Ge Itidem eundem non bene sentire, disset in fronte lib. Gen. cum nondum
s circa Ideas existimat ,& tanquam fure Biblia esset in Graechm id inattas la- acci sal,quod eu endem Timeo is a. ta tepore sus peregrinationis in Aegy tionem mundi arripuerit,' liquod tuta pium, sed per Detuaginta annos pindole, at l. peruersE, alia pro alijsdix stea'. Vnderit, quod pote :l krsitan est, Mi scripserit ibidem. D L i esse ca, quaesti ipsiit in Timco , circa m. '. Fri ALPHONSVS Tostatus Episco: mundi exordium, illuna hausiae voce h piis Abuletis reprobat in atonis Ideari Qua ab aliquo Hinruo, dum in illa r quas vocat quid ditatos rerum subsiste. gione ipse commoratus esis, causa diu teri upa ratas actu intelligitales,idest scedi, sed vel male illa intellexilla Platinis ii uenths aliqua'ppe uia operatio- ait,vel eadem:adulturasse fatetur; dumue lintellectus agentis, sicut indiget ponit duo clementa tanquam princiaph nralma ad hoc, inatis inlligibile. pia .f. terram, do ignem, quae mi casu essem Laudat nihilominus. postea Hara coniunxit opi sex per duo pariter mo,
t e raris inguriij xlium, de primum te nere lochm, I Principatum inter Phialo hos, ct nullum in rebus diuinis
sis em habuisse fatetur. i L. Mai. Tom re. η Damnat illam politionem Platoni
dia, hoc est per aciem, & aquam: vnde,quando dicituobpiritus Domini io, rebatur super aquas, in tali gi dcbeat, quod auo erat super aquasi, & inhscTostatus coincidit cum opinione Rup.
M th lis eam quam nituntur delendere assectae, A . damnando Platonem
s.qumd anima cuia tincta,q uan tum e stes se possit intelligere per species in natarii. perilumen. a dearum i mra tum inditum, siue concretum, & quodUmen non intestigat, dum e si in corpore, eo quia ubi pla impcditur. ν. in Carpit quod posuerit duos Deos .f. NOIM.L Patrem,& 1 RIGATON: id est filium, & animam Mundi tanqua Spiritu S. taqliam tria cilentialiter disti ricta, desunt Pater, intellectus suimus imparticipatus. i. Filius,&Spiritus Sactus more nostro, qui ola repleni Sed melius iudicio meo videtur velle , Plato ue nanimai noludi intelli i REIICIT illam opinione Plat nis in Alcibiade r. videlioet,quod ii
morsit anima rationalis, in corpore vivens,illoq. Vtens tanquam institanaen. to, de ob id iplam no esse corporis Q mam .i. in rmantem videtur innuere,
sed elle substatia persecta ex se, quam
coniunxit Deus corpori , ut motorem mobili, & nautam naui, unde videtur illum velle krmam esse cisiillent m. . Respuit cum caeteris opinionem I minisccntiae animae,dum ipsa ingreditur corpus plena, & praedita sciunt ijs, qua potitione innuitur ipsam tuisse a na
48쪽
Damnat demum saluam Pythagorae inpinionem circa animas hominum, di primo quoad originem in Astroni comporibus prius eas habuisse domicilium deinde descendisse in corpora,propter
te fl/tu - peccata ad poenam luenda,quibus ex ,i. i. to iterum ad sua sydera redire, de rur-- sus ad alia corpora etiam belluarum: unde infinitam in eis ponit tiasmigrationein, & circulationem; quam quidem sententiam, non solum ipsum at plexatum esse commemorat, sed etiam sequaces. Dicebat Pythagoras, quod anima exiens de corpore unius ingreditur in corpus alterius, & suimet ibi obliuiscitur; quae Opinio, ut penitus fatua ab Omnibus damnatur, &iure merito; tu ceta quibusdam ad bonum reducatur sensum, ut insta late videbimus. Pro nunc haec pauca sint dicta a Pa-eribus in reprobationem multorum errorum , in quos lapsum esse Platonem, omnes ferre uno ore fatentur, & a n bis compendiose collecta.
Mn aliquo modo post Plato excusaria praedictu erroribus. D Eitat modo videre, an in aliqui-
bus inueniat excusationis, &defensionis locum ex ptaenotatis, de praesertim apud catholicos Patres; tametsi
dici posset pro tutela Plat. quod iuste
carperetur ab omnibus sacrae doctrinae nostrae protessoribus &Graecis,& La-- tinis, quin immo etiam a prophanis, sinoa pollet allegari,quod sapietissimus, ct celeberrimus Philosophus multa dixit, non tanquam Philosophus Christianus, siue Theologus pietatis Christianae, & veritatis Catholicae gnarus, sed tanquam sapiens sapientia Ethnica excultus, lumine fidei nostrae destitutus, naturali l. dumtaxat praeditus; Iese unica, &comuni sententia illu tueri.
Sed tamen, quia sunt quidam P tres doctrina, de pietate Christiana ii
signes, qui non ex professo, & moreis
apologetico, sed obiter in multis vid tur excusare multa Platonis dogmata,
& ad bonum sensum multa dicta ipsus
trahere. Hinc est, quod non incongruuesse duximus ea adducere, ne veritas suo iure priuetur, &ne perperam maximi Philosophi scripta damnentur. Sed prius videndum est, quibus modis va-xijs, & ritibus in philosophado usus sit praestantissinus Philosophus,qui addiscendi desiderio flagrans multas, pere grinando,peragrauit Prouincias,ut tactuin est.
Et primo est animaduertendu, quod Plato circa diuinam naturam, circa A n- gelos, quos Deos minores appellat ut videbimus suo loco circa L annones philosophatus est, prout per traditionem accepit ab Aegyptijs, quorum Sacerdotibus in hoc philosophandi ritu usus est: vel melius dici potest , prout traxit ab aliquibus Hebrsis suo tempore illam regionem colentibus. Hinc est, quod multa dixit circa res Theologiacas, quae propius videntur accedere ad veritatem nostrae docui ne, tametsi se pum veritatis de tanti non attingerit
ut suo loco itide videbimus late quam faciant dogmata aliorum Philosophorum & ante, & post ipsum. Praeterea secundo, quandoq. phi Iosophatus est modo Pythagorico, hoc test per numeros,per symbola,& per ve- Iamina, M. vi patebit in definitione animae, in hac Methempsicosi, & in multis. Tertio, in philosophando multoties secutus est ritus, modos, & leges municipales Patriae Ciuitatis, & hoc non Gne rationabili causa ut videbimus nam ne videretur leges eiusde velle destrue re; conatus est vulgi Atheniensis opinionem in multis amplexari.
Quart aliquando modo Poetico in philosophando processit; neq. hoc fecit absq. rationabilibus causis, inter quas puto hanc esse primariam , ne scilicet D dog-
49쪽
dogmata clara a vulgaribus,& Idiotis mopere damnatur passim ab omnibus, ea perentur, ut patet in Symposiod ut dictum est. l .Poropenia, Androgeno,ec in Repub. Clemens Alexandrinus , in omnii de Pareis, l l l stientiarum genere excelleterversatus Quinto modo demum philosopha- &in Christiana Theologia eminenti iatus eli Mathematicis, utendo speculationibus, ut patet in Menone circa a strum scire, quod si qua dant reminiviscentia, & in Timeo ,dum allignat ese mentis figuras mathematicas per m dum allegoris ad mentem Iamblici,scia
licet cubicam .i.quadratam terrae iratic
ne suae stabilitatis, & immutabilitatis, pyramidalem igni, quia eius inura ii cidit , & penetrat, nati, ab infimo lata incipit illa figura, Ne in acutum adni du terminat . i. in cuspidem,& ita ignis; Icosa hedrum aqua', nam figura Icosa-hedra est solida ex viginti triangulis
contenta, ouia aquae natura lubrica est,
ita haec , quia est pr pinqua sphera po hedram acri, quia sicut illa est couposita octo triangulis, ita conliderati apser habere similem habitudinem ratim ne suae inediar natura inter clementa Mila rauitatem respectilisni4,leuitatam
modauit, quae figura, sicut componitur ex quinquangulis, ita Nivcrsus Muniadus ex I a. maximis partibus c. nstitit quatuor quidem et mentis, is errantibus, & unica inerrante, iiὸ Mathematice quandin. videtur philsimus,videtur ad bonum sensum ficto. here positionem Platonkam;verba li
Haet verba apud illum sunt clara, ex quibus nimirum ciaucitur ut etiam n itat Iacobus Marronius mentem Platonis non fuisse impiam, de pudendam, secundum sententiam istius celeberrimi viri, de vetustissimi Patris circa hanc
- Non desunt etiam inter Scholasticae doctrinae proceres, qui eandem mulie rum communionem in honestum sinian explicent: inter quos extant Aegi-
doctrinae. Aegidius Romanus mist Meeti l Grimus sic videtur trahere ad bonitati
s hane mulierum communionem , lib. . P. P. cap. I s. de Regimine Principum sua verba sunt: Narrantis aretem
sophari Plato, 6e in hunc sensum ipsum se ea, qHYSocrates, sed se pu-- PD velle suam intelligere mentem,lica alij ty Ixerant, ciuitatem se me regendam, se multas videantur adhibere interpretationes , ut Syrianus Proculus, & multi ex Peripathetica familia. Stantibus his procedendi in phil sophatido modis Platonis, videamus cum doctissimis viris, an in supra allatis moribus possit aliquo pacto excusari doctissimus Philosophus. Et primo videamus, ad quem sensum reducant quidam Theologi praestantissimi, de Philosophi acutissimi il. lam mulici u communitatem, quae sum-
emandam, ut Ciuibus comm Mes sent
50쪽
uem duet iis suis ura comm nitas. Sicut Gnim qu libet Cratas debra H gere Cures afas,
ficum ipsem, sie debet diligere uxores, fisos, cir posses iones Araia, Hur orpropria Uare Aegidius ubi supra. Hoc modo vult celeberrim' Philosophus,&The logus,quod dubeat intelligi verba Soci
Gandauensis sic ait & ipse i Epigi ν inguendῆ in principio esse dupli re aria
Druinis intriplicem modum possidendi b na, qua pertiuent ad hominu et sum. υ Laeem rus quidum nasurae humana m tuta in innocentia,storigines. ωλtia. Et es in has status natura humanae de ut ver peccatum, se as rei nassi iustitia obbruarae. υetiam quaedam 'sessio bonstrum communis, suem communi, nihil omnino quoad πω, sepse onem quocun7. modo Vpropriari. etiam quaedam priuata Omma pnando, cir nihil M Ym communem diamcendo. Et stertia meaea utiqua secun musum propria habenaeo, ea, secun quod rario duIar pro tempore, se loco communi ti exponendo. Prima possessio est inutilis,
Pia non es mansiva. Secunia est ιnIP L . quia sitatam, ideo neutra Ciuitati bene sitae eo aerea. Tertia vero es rationa&tis, o meter Uriara' media, quae Ciuitati b
ne in tute est uouea, quae quia ex insinctu
recti rati Mistrou me,quae quodammodo natura iratur, Eoo ducitur esse de urre nam . An Decret. m. I. Ius natis e commune
Ex his longa verborum serie prolaris, non solum constat hanc communi- ratem facile posse ad bonum, de hon stum reduci sensum, sed etiam in hac una re, inter sexdeclin errores,quos im-
pingit mordicus Arist. in Politicis pre
ceptori Platoni,&pei peram,nullam esse dissensionem in re, licet appareat in verbis, in quibus contra illum arguit in
aequi uoco semper. Hanc conuenientiam nedum non
abhorruit admittere Illustrisi. de do- ἰ ζ'
ctiss. Card. Bessario, & hanc communitatem in remum sensum interpretari, dicendo, quod illa uniuersalis communio mulierum, filiorum,&possessionum non est pria itus reijcienda, licet impugnetur ab Arist. nam quod intensius a Platone dicitur, ab eo remissius dece nitur. Si quidem uterq. unire Ciuitatem voluit,sed alter magis,alter minus.
nostro propinquius, ad Anst. sic atur; rim
u contra commune reficit, parum .n. homi-
nissensis nos hor est . mentem videlicet,
atq. intelligentia sequitur, & ob id difficiliores semper aggreditur, sed quae
menti, de intelligetiae magis convcniat. Arist. itaq. sententia sensui, Platonis ex hoc vo-
vero sententia intelligetig propinquior 'μ' '
est. Unde ex his quidam suinpserunt disseno e hoccasionem dicendi Arist. opinionem doel ep. esse intelligendam in concreto, Platonis vcro veluti in abstracto. Alij in alium sensum vidcntur interuligere positionem Platonicam, dic do in communione illa mulicium ipsum hypei bolico sermone usum fuisse, plus dixiste, quam intellexisset quae opinio, ut nimis extrema, iure rejjcitiar a multis. Alij tenent eandem, ut veram , s realem posuit te Platonem; dc ij in peiorem cecidere sentἴti.im, & magis extremam; unde hanc tarde amplexata a Nicolaitis, &a Fratre Dulaino dem si post multa saecula optimo iure, ta quam prauam, & haereticam fuisse damnatam in primitiva, & modcrna Ecclesia, & ii
Alij hanc communionem Platonicam sic in rectum sensum declarandam arbitrantur,& vni quidem viminc D a trin