장음표시 사용
51쪽
tradendam mulierem censeant, sed ab omnibus diligendam uti propriam ad hoc, vi csset in Repub. cadem omnium dilectio, de viaio: quae opinio, ut magis pia,&a Christianis legibus non aliena a multis approbatur. quin immo a Can. dilea. Summo Pon non.&c. licet, ut prin.
cipijs humanae philosophiae contraria a Philosophis sarcularibus respuatur.
Hi reuera rei jcientes dicunt audacter, quod saepe numero urbium status cx amore rerum propriarum debilitatur, infringitur, be euertitur, ut legitur
de praeclaro Athenientium,& Laccddimoniorum statu, quin imo de illo Romanae nostrae Rei p. quae dum Platonicam secutae it vivendi tonnam comunem, licem duxit vitam,teporc. s. lu-
qui hanc communitatem coluerunt, de obseruarunt at vcrsa vice: eriei ii ccepit,cu C. Caelarierum propriarum auidus,
Regem se facere Vibis Oetauio Nepoti Romanum relinquere Imperium coSitauit. Pugnautes igitur pro hac comm nitate absolute co ludunt, quod cx hac eadem omnia inc6moda facile possunt euitari, quod exemplo prompte confirmant de Mesagetis, Britannis veteribus, Afris, N.ilamonibus, Aethiopis,
Thracibus, de bracmannis, qui summa' s licitate gavisi sunt, dum liac communione usi sunt uniuersali, sed priscrtim
Sed ego hane absolute non admitto, sed magis superiorem: vel concludo, quod Platonica Resp.admitti pol tanquam Idealis, ut Ciceronis Orator, demonstratio Aristotelica insi autem tanquam realis, &c. Sed forsan melius pro defensione tandem istius communionis dici potest cum Chrisostomo Iauello Platonem duplicem statuisset cai publicam,vnam .s. ad mentem Pythagorae, quam quidem manitestat m pcrso ia 50ciatis, a
liam vero in propria pcisonasin illa statuit hanc communionem, in sua vero, quam statuit lib. de legib. damnat; vnde illa potest appellari Pythagorica, dc Socratica, ista vero Platonica : de ill tractatur lib.de Rep.& de hac ut dixi in lib.de legib. in illa demum legu cunditor est bocrates, in hac est Hospes Iaueli tiast. Athenicosis, qui quidem representat pulso nain ipsius Platonis: & hoc signis iacile coni jci potest, quoniam statuuntur iura in secunda aduersantia primata.& praesertim hanc communita ictu,quae acerrime reprobatur ab omnibus Sapientibus a ii quidem in hac stat Rit in trimoni .i, filios,& uxores, pro quibus leges sancit, de deccrnit, detestans aditu. lcros, Sc nothos; ut peroptime animad-ucrtit D. Tlieodorcitus Cirunsis a nobis supra saepe allegatus, qui expresse. ait Platonem laudare nuptias, di ivrc.. Verba sua lisc sunt: PLATONEM AE ter res , qui omer hominis bona nutias colυ- car, quas era m immorsalitatis tuendae inuenetam, generi f. humani Autitatem a ρὸllus. Haec Theodorcituo dc curatione, Debui. lib. ubi de activa vita . 41.
Haec sint dicta pro bac communione tuenda, circa quam torta gis nimis prolisitati liudui inus; sed suit hoc a gci Onecessarium, quia inter errorcs, qui impinguntur Platoni , hic maximus. putatur, di illa tias migratio nostrai umanimarum ad bestias, pro cuius defen- α sone paulo infra aliquid dicemus. Scit videamus, an aliquo pacto possit a caeteris vindicari Quod non bene sibi constet loquendo de Deo, de natura diuinorum, Angelorum nempe, Ne Daemonii,non mulista sumus modo dicturi pro eius delensione ; quoniam lavissime sumus loquuturi de his in sequuntibus libris, in quibus ex primaria intentione hoc aget intendimus, de utrius a. I heologis dogmata declarare, di ad inuicem conscrre, ex quibus d c clarationibus, & collaticl-nibus suci .e innotesccre poterit, in -bui sit laude, vel damnaticine di xnus luc
52쪽
hie mirabilis Philosophus. Pro nunc dicamus absolutissime, quod circa diuinam Deitatem, siue Trinitatem male positam non ex suo sensu labitur,sed ex aliorum opinione Aegyptioru Memc ij Terinax, sequentiu dogmata Caldaeorum , de priscorum Graecorum, quod non potuit cum istis lumine sim pliciter naturali illam veritatem atti S re, quam non valuerunt cosequi, nisi adumbrate, vetustissimi Patres veteris
Testamenti: sed de his suo loco susilis.
Quod modo unicum accuset Deum omnium creatorem, modo vulgarem opinionem sequatur circa multiplicitatem Deoriam, modo eandem damnet, modo laudet eorum adorationem,
votorum eisdem exhibitionem, vel smlutionem curata quibus, ut ait Eus bius,tunc ferebantur populi Athenienses ratio forsan potest allegari ;quia noaudebat vel patrias leges violare, vel eis palam contradicere, metu Areopagitarum, ne sibi succederet matu, quod accidit Socrati praeceptori,qui cum nollet multitudincm Deoisi accusare, carincere detentus. ethale venenum coactus est assumere: & eadem ratione non ps-nitus utituit simulacra cors fieri ex metallis, & lignis ; ac alia multa sponte n5 deici latus eli, quae rinitus, tanquam falli,sunt damnanda. Hsc omnia nimirum obseruabat ait etia Theodoretius patriae legis causa, adeo quod in hisce rebus duobus in
dis processit in philosophado, & secundum ilhctrinam Aegyptiorum, & secundum quod suae iubebant leges ciuiles, Ic municipales ; & in his forsan est
aliqua excusatione dignus. Quod circa Daemonicam naturam, de animasticam, non recte in omnibus
sentiat, dicimus cum Eusebio resolute, quod de in his quo l. non est Haebreorum dogmata secutus, sed Aegypti rum ; & ob id, quod non est absolute damnandus. Sed de his latissime suo loco lib. sequenti. Quod facultatem creandi committat Diis minoribus, hoc est iudicio multorum dictum, quod ijs, ut secundis causis relinquat virtute multa plod cendi,&gubernandi, vi nihilominus primae, & uniuersalissimae causae .i. Dei ipsius primi, cui solum absolute pol
stas ex natura competit creandi absque praeiacente materia. Sed dimissis multis a Patribus ali gatis, & damnatis, tanquam non consentientibus, & communicantibus cum
dogmatibus sacrae nostrae Theologiae, quae nihilominus in Philosophia hi h-nica possunt defendi, iuxta principia eiusdem, & in disputando sustineri; accedamus ad ilsa, quae videntur prim; facie in se continere summam impiet tem,& quae videntur cunctis scandalosa si in sensu litterati simpliciter capi tur & est illa animarum transmigratio, quae graece Methcmpsicosis appellatur: quam quidem fluxisse a Pythagora fama passim diuulgauit. Alii et Zoroastro hanc originem duxiste putant, eo quia dicebat ipse , tuum vas habitabant bestia terrae, &c. Alij Mercurio Termaximo huius inuentionem ascribunt. Alij Cabalistis Haebreorum. Alijq. alijs hunc
errorcm impingunt. Vagatur nihil minus sententia constans, quod exo
dium sumpserit ab Aegyptijs, a quibus
eam hausisse Pythagoram non iniuria putant, & a Pythagora Platonem. Sed quia Aegyptiorum Sacerdotii, & D et tirum Alpha suit Mercurius; hinc est, quod quam plurimi a Mercurio ortum, de initium traxisse firmissime tenent , de
hoc autoritate ipsius in Pimandro confirmant, ubi haec verba leguntur.
Animarum permultae fame mutationes, parum in melius, ociusque, parram in contrarium ; nam reptilium ammam a Milia transmutantur, aqua Etam murant In te robia, terre num in volaratia tran ferumtur, aereorum in homines em Numis, horum vero animae probe in L .emones transi ut G ad extremum in Leoram ccoram f ficta ter
53쪽
δε ne carentis, ammam rartanalem corruere ;
D lex enim Diuma generinionem tam nefa 'D Nam prohibet.
Ex his Mercurii verbis non solum conspicue elicitur ipsum huiusce transmigrationis tui ite inuentorem primalium , sed quod ipsa ad meliorem trabatur sensum, quam iaciunt multi Pythagora',& Platonis assectae,& pro
sertim Plotinus cum eo Origenes, A pocratio, Boethus, Numenius, necnon
Ainmonius ille saccus, qui fuit Plotini, de Origenis praeceptor. Est igitur scieti duin, pro intellige tia illius transmigrationis, quod Plato hoc dogma desumpsit vel ex doctrinaraci c. vel Pythagora' ; & de eodem facit mulionem in Timeo, & in Phaedro; sed an sit litteraliter intelligendum, an
metaphorice, non satis conitat, quia in hac re interpretus se t0rquent, nec uniformiter sciatiunt .. Suora citati Phil
Iophi interprctantur Platonem volui Le animam humanam reuera fieri ali quando animam bruti, quibus assenti ut ne sis a nostrates Theologi supra allegati, sed D. rivi pia sertim Eusebius , I heodoret tus,Mua. Tertullianus, & multi, ut visum est. Exaduerso alij oppositam habere,&sustinere sententiam videntur, ut Cabalistae, qui parum a Mercurio distant, .s Plutarchus, qlympiodotus, Porphyrius, Syrianus, Proculus cum multis necthericis: sed horum singulas breuiter seramus sententias ad hoc, ut pri dentissimus Lector perspicaci mentis acie possit inter has pugnantes opiniones illam sceligerc, quae videtur magis vera. Plotinus ut dixi cum multis iam allegatis tradit asinas nostras. in br brutorum corpora posse sine dubio intigrare,hoc est in suis moribus simillimas figuras pecudum nempe, & ierarum transferri, & multoties huiusmodi conuersionea fieri ; cui adstipulatur Emp docles , qui secutus Pythagora his versibus eius allirmat sententiam, ex quibus forsan Plotinus ipse , & sequaces Lih t de . hanc desumpsere. Carmina sunt baci
Nec sentit carus mandens sub dentilin
Compramue, b genus homicitata: non ne videtis . Mandere vos proprios anus, ac viscera
et fratPlutarchus harum animarum indi- plia. Id,. d. uersas formas refcrre videtur has rcuO- .lutiones, nam ponens qua tu Gl genera animalium rationalium, paruorii Dc rum , nempe Daemonum, Idcroum, &hominum vult, quod ad inuicem transmutentur more escinctorum, ita ut animae humanae quadoq. in heroicas tran- .R seant, & heroicae in Daemi micas ,& hae in Deos vertantur, &cum purgatae tu ria laturae Diuinae partici ris reddantur;& si forte fortuna in humana ingrediuntur corpora, seipsas dimittendo, vitam obscuram, & quasi brutalem d iauinitate expcrtem, & superno bono destitutam nanciscantur. Olympiodorus Platonis asiecta fide- com. ialis videtur tenere ipsum velle innuere animas prauorum corpore exutas inter illa biutorsi corpora diuersari,quae mores habent tales, quales imp ij, & scelerati illi homines vitam dcsentes excγ
54쪽
erunt, ut qui corporeis voluptatibus per lasciuiam, & inertiam a uum tradu- xerut,cum brutis lauiusnodi viri 3s p ditis post obitum versentur:& hoc Pl eonis verbis co findat in Phaedone scri is, ubi habet animas pur issimas ilia eorum consuetudinem, de cosertium sese coniungere, prauorum vero circa monumenta, Se sepulchra versari. Prophyrius, Secum eo lamblicus, in Joctrina Platonis praecipuus, in alium ii sum videntur Platonis sententiam interpretari, ut velint hominem non in brutu realiter, sed in homine brutalem, hoc est, in viciam,cuius corpus hominis bruta lis similitudinem gerat , trans m lihmani metur. Haec opinio coincidit cum sen--..' siis. tentia Cabalistam, qui intelli unt anivisionem. mam fieri omnia, & quod besti i esticiatur taliter, & non quomodolibct, sed modo propriae speciei consentando, de solumodo humano; & hu: us opinionis tofirmationem suscipiunt ex sacris litteris, ubi in Daniele Piopheta legitur Babiloniae Regem . i. Nabucdonosor,
ob grabissima scelera , permissione,
potestate diuina, fuisse conuersum uia nouem,donec ipse puryalus restipue rei. Interpretes exponunt iniqui Regis imaginationem diuinitus suisse labefactatam, ut imaginaretur se in Bouem esse redactum, se ob id grauissi.noasticeretur dolore. I IIn Meraph. Sylianus magnu , fle Proculus Dia
PT ' , doelius aliam huius transnigrationis
mone. expositionem excogitarunt; si quidem animam rationalem minime volunt in animam bruti transire,quemadmodum Plotinus, & assectae existimarunt; quoaniam absurdum putant di non absque iure substantiam ratione praeditam in aliam ratione carentem transduci, sed volsit animam humanam in brutorum ἐ6rpora ad tempus, & ad poenas lue das admitti, &per suam ima ξinati nem illorum imaginationibus insinuari eo modo sanξ,quo traditur a pleris . Daemo aes corpora humana ingredie tes se hominum imaginationi ius inso
cre, easdcmq. mouere, atque ipsorum brutorumani uiae alligari. . MAlij multi ex Neotericis metaphoriace , vel allam ice hanc Metempsic minterpretantes, nullo inodo superiores sententias approbat, sed hanc transmia grationem esse scandalos ainprsdicant,& indignam existimant, quod non solum tene tur a Philosopho sumina pistate insigni, sed quod nec nominetus ab hominibus: unde videtur illam rei, .cere, & non pcrpera propulsare: quandoquidem nefas csse putent in corpore beluae aptam reperiri praeparationem, & organi rationem ad illas iunctiones obcundas; quare negarunt & non in iuria) animos rationis praeditos sic compori ferino posse coniungi, ut illius ossi
cia mercere valeant, unde communica
re cum brutis aliquado admittunt, nota tamen modo reali, sed in quadam vitae
similitudine ; & illud vclunt sensistra Platonem, & in hoc sensu accipiendam esse Pythagoricam Metempsicosim c
Ego si vera fateri cogor hanc positionem non audeo reprobare, sed tam
san approbare,quia si hoc fuit a Plat ne prolatum in Timeo,& Phaedro,non ex propria, sed ex superiorum sente tia fuit obiter didium, & praesertim Prathagorae, vel melius Zoroastri, & Me curij, qui de interna, non de externa metempsicosi forte sol luna locuti sunt. Si quidem haec reuera in alio sensu minime intelligi debet, nisi similes inores,& eadem studia , quae in aliquo iam vita iuncto erant, in alio nunc vitam es gente renasci. In hoc inquam sensu intelligeda est illa trasmigratio Euphor- opus Ossa hi militis Troiani, virtute bellica clari in Pythagoram, no autem in sensu re, ii .c quod anima Euphorbi existerit prius in proprio corpore, secundo i Patrone, tertio in Cycno, quarto in e
dem Philosopho,quinto in Ennio Poeata: vel quod prius fuerit in Meonideis,
55쪽
idest in Homero Poetarum Principe,&postea in alijs ante, &post Pythagoram; quod iure damnat Tostatus, siu Abulenfis., Haec sunt placita multorum Platoni- eorum circa positionem transmigrati nis animarum. Et haec postrema inter alias est, iudicio inio, amplexanda sententia, v tpote illa, quae humanae pictati extat magis consorinis ,& apta, rei
ctis omnibus alijs,de prς sertim illa Plotini,quae ut impia,&icandalosa,est,ue luti velana pestis,arcenda a vera Pliit
sophia, uti illa, quae est plenissima num proprio gis,&fabellis. Ego reuera magna Pre-
αι,4. Vi mor admiratione, quod Philosophus tam insignis Platonicae familiae, hanc sit
amplexatus,& multis verborum ambagibus eandem protulerit,& compI bauerit cum multis suae academiae famtoribus.
Nec obstat dicere, quod hanc fuisse
Pythagorae sententiam Tinacus locrus dixerit, eiusdem discipulus a Platone receptam, & excultam , ut ille, qui in xime doctrinam tanti viri colebat, H obseruabat: quoniam minime existimandum est illum haud dubitasse fabulas esse a Pythagoricis excogitatas ,&fietas, ut hoc modo homines deterr rent, & auerterent a vitise, de sceleribus patrandis. Nec est asserendum omnes supractitatos Patres, & Theologos celeberri mos in hanc condescedere opinionem, cum vno ore,& unanimi consensu hane damnare, ut saedam, & vili pendendam non desistant. Quoniam etiam si refel- Ierc pro viribus caudem appareant, id faciunt, non quod veram in re forsan teneant, sed ut etiam in verbis tabulosam, scandalosam, & contrariam, non modo sacris litteris, sed etiam ipsimet doctrinae Platonis iure optimo existiment i scuti fecerunt circa illam muli
rum communionem, quam propulsare
omnes &sacii,& prophani sapientes pari voto conati sunt di non sinc ratione) vel in rectum sensum interpretarI.
Quod non sit cosona Platonicae pieri ra H
tali, ex hoc facile coijci potest, quia vi- ' 'detur cotraria suis dogmatibus, in quia
bus agens de anima, postquam csis tuta a vinculis corporeis, videtur e i assiugnare receptacula, in quibus scelix, vel mi sera est in aeternum mansura. Enim uero ex sua sententia cui in lib. de ani ma ad aures ipsius videbimus animas hominum, cum primum vitam peregem
rint , iudici uin esse subituras liquido
probatur, quo absoluto, alias in Tart rum demissas poenas suo tu piaculorum persoluere, quasdam vero in Beatorum insulas delatas, vel in Coeli regionem sublatas agere pro illius vitae meritis, ' . quam olim inter homines vectitarunt. v nde si haec a Platone sunt pluries re petita,& conclusa, quis credere cogit rPlatoncm in Phedone,& Phedro eκ propria sententia asseruisse eos,qui voluptatibus is de seruierunt, post obitum asinos fieri ξ qui vero iniurias,& tyrans
nides, rapinas'. exercuere in lupos, a
cipitres, miluoiq. transire Θ & qui olim
popularem , ciuilemq. virtutem, quam temperantiam, iustitiamque appellant,oxercitarint, in Vespas, Aperiri For' micas permutari valeante sunt. n. hsc ad inuicem contraria, nec ullatii habet inter se ut apparet connexionem. Mi to , quomodo etiam suis legibus appGret esse repugnans pluribus in rebus,
di pluribus modis. Et haec susticiant pro
excusatione Platonis circa hanc anima- . a
rum Metempsicosis , quae forsan cst
damnata ut visum est ab Eusebio, Chrysostomo, Epiphanio, Damasceno, Theodoreto inter Graecos, ab Augustino, Isidoro,& Tostato inter Latianos, non laquam pessimu dogma ab eo cogitatum,& inuen tum, sed laq uam inique receptum,& conscriptum potius
poetice ludendo , quam philosophice
credendo illud esse verum, dc indubit tum, cum pluribus in locis oppositania
conspicue appareat ipsisu ten et opu
56쪽
nionem circa:animae receptionem , dabilis non apparet, quia postquὶ postquam est a corpore abiuncta, &s omnes philosophantes damnasset tan- cap μparata, ut tactum cst. quam inutiles,& perniciosos ad The Caeterum, si in reliquis, in quibus , logia nostram, eosdemq. haereticorum damnatur,valeat excusari, posset recte Patriarchas appellasset, & tanquam pro eo allegari illa communis defen- fontes eos de existimasset, a quibus limso .s. quod multa dixit, tanquam Phi. reses subortae sunt, Platonem acriter nIosophus Gentilis, discors a nostris reprchendit, tanquam pHbentem ipsis . dogmatibus, propter desectum lumi- haereticis tacilem aditum labendi in nis verae Religionis, in quibus tamen . turpes errores, vel condimentu eisdem magis concordem videtur se praebete, ministrandi. Haec vel ba protulit libro quon faciant alij Philosophi ante, de anim . post ipsum. Hinc D. Augustinus no- Doleo bona side Plaetanem omni mr ri I
Nec forsan dissicile est et dicti eius- qvid germina res delegatasti mortiam
dem,qu e videntur cile allena a doctria genitura, accepto mitio amma ι ortati,na noitrorum Patrum, ad bonum du- mortalec πειν metiuerant corpus. Tincere sensum, & sigillatim uniuscuiusq. quod mundus his imago salterius alicu- erroneae allartioni satisfacerevia quia ius. .ma omia, ut fidei commentara, ct in vanum conterrem lcmpus non ust animam retro ιns Zeruntas cum Deo egis intentio notira , cum de alijs multis re- his co recis Idearum , esinae hac re bus a Patribus damnatis simus actui ita processu Operis, de cum ipsis d im-
nare ea, quae nullam habent consorinitatem cum sacris literis ; idcirco pro nunc haec milia facimus, & ennesudendo eius doctrinam esse laudandam in multis c contrario in inretjciendam , quae nullum habet consensum cum nostrorum Thcologorum placitis. SGlum inter citatos Patres verba Tertulliani contra Platoncm haud approbare possum, quin immo palam reprobare cO-gor, cum a viro in multis repi obato, licet doctissimo, & in multis alijs laudato proueniant.
Hic vir , quamuis laudetur a Laiactantio, ut doctrina praeclarus, &ab
Ecclesia acceptetur tanquam unus CX
primarijs, & vetustissimis Patribus, econtrario tamen in loquendo parum facilis,& minus comptus, de obscurus ab eo, & i multis appellatur. Hinc cin- quam reuera bonus, & omni literarum genere excultus, in iudicio nihil minus de Platone ferendo, multu la
uenire , hic, qxa retro noni ae exem M. ribus recensere nouum Halorauit argumen
iam aestentias remisse sientias me. Veniemus .ag. hac mi anίmias ob nisi raram, in quibus friusfierint, de hinc et bibit,
Haec specialiter sunt vcrba ipsius
Tertuli. in Platonem, ex quibus vid tur ipse multos ei impingere error S: hoc mihi non pari u negotium facest re videtur, dum mihi in mentcm venitie
Tertuli.docti ina,& Platonis Philosophia; Tertul. Theologias.& Plato Philosophus ; Tertulli acus Ecclesiae D ctor,& Plato Academicae Philosophiae Lector: nam si libet horum scriptorum paratilla in medium alicrre,& ea ad inuicem conscrre, debemus firmiorem in doctrina sua confiteri Platonem. No est mirum, quod homo gentilis seculi Philosophus talia de animarum vagatione, de Mundi huius structura ad exemplar pulchritudinis superni
Mundi,de animarum obliuione in compotibus mei sarum, & de earundem re-
57쪽
tuin i scentia philosophatus sit, cum ipse' nimirum cum caeteris philosophant l. bus in tantis tenebris ainbulauerit,ex usu Dque lumine naturae usus, cum ipso Τcrtullianus iam ortae lucis tepore natus in icit errores incidissit, quot ij sur, I baei est, qui ab D. Augustino notatur,a Hier ςe . iii, ii. nymOI D. Thoina Angelico,& a in ul-1ui tisti dedigi sis. Ambulabat Plato interra tenebras gentilitatis densissimas, pamis ψε uam laternam manu tenens,qus eii lu- m En naturae. Tertullianus aut ambulauit iam orto sole, pergradem feres manibus facem, quae e st lumen fiden de tamen Tertullianus cccidit, Plato autem non,quia si d gmata Platonis sibi inuicem compar ur, nullus est error, quia omnia sua possunt iuxta eiusdem principia contra contrarium asscicntes recte defendi ; si autem itidem comparentur cum dogmatibus aliorum Phi, Lilophantium, magis ista,quam illa ad diuinitatem, pietatem, & religionem videntur declinari, ' per consequens
ad veritate Philosophicam: si postremo superiores Platonis rilemones ad Christiana dogmata comparcntur sque sunt errores, & Ob id causam e Grandi inultis ijs temporibus dederunt: si postea perquiratur nu Pcri palli eticorum, Stoico rsi, Epicureoisi dogmata fuerint haereticis in multos caula incidendi errores, magis quam Plitonica;certe hoc pro rato debemus allii mare aia toritatibus, 'e rationibus. Au 'oritatibus Augustini, Theodoreti , &multorum ; rationibus, quia ij in rebus ad Diui tutatem, Pietatem; de Religionem spectantibus,o .nnino fueruit ancipites, de animorum nem νὴ inamomtalitate,de Deo, te Beatitudinctium ana, ac vera, de fine mundi autem, Omnino contra religione, Sede Dae nonibus, ac caeteris fuerunt clari assertores,&pro sua virili probatores, hinc est, qu is in hoc sensu possumus cum Tetatulliano affirmare, quod ij utique Patriarchae haereticol ii Lorunt, & appellari possunt, Plato autem nequaquama , ideo allucinatur Tertullianus. Verum ,
quidcm est, quod multi in via Platoniaca ambulates, in fisreses lapsi sunt i sed si hoc perpendatur perspicaci ut at ut
iudicio non est mirum , cum etiam cae puro intellectu, sed depraua to, textus Euangelici, variae multae, de innum rabiles ortae sint lisreses: ut optime animaduertunt Venerabilis Beda Presbyter, & D. Augustinus, quorum verba sunt. Ac da siquidcm ait Ommum Tuam Brita iaselorum loca apud Haeremos, operuersos plenas nisandatis. bic autem D. Augustinus etiam de 'di I ib. quae haereticis cis dem praue sint letibus circa veritat in Euangclicam scriptum re- to . liquit. Possunt.mdici mi mali etiam I Grio, quia ex eodem Emn gely semine , ct Christi vimine procreati, praxis opimom sad fuga dogmara conuertamar, et eros ae prauando sonsus Euangeliorem, G c. t. lLt Hilai rus de bynodis aduers. Ar iri antis, quin immo de D. Augustinus in lPsal. 3 . explicite fatentur Haercticos antiquiorcs qui s praue secuti sunt recentiores ex verbis, tuin veteris, itimnciliae Scripturae,'occasioncm hausisse incidend i in pernitiosas, de execrabiles haereses, utpote Phot nus cxillis ei bis C p. t. Apost. ad Timoth. I elator Dei, ct s minum, homo Christus Iesu. hausit Chii-stum Dominum tantii hominem fuisse. Maicion ex epiliola ad Philis'. hau-.Cap iasit, corpus C hristusn habuisse pha n laiasticum, de non verum. s. cx illis vcrbis:
Sabellius, cunecm csse, de Patrem ,
& Filium ex Euanges. Ioannis, sui er- -- roris falsitate in desumpsit. Ego, est Pu
Arrius, I assectae, qui ausi sunt, sed
iniquξ, alii rinare Christum creaturam, & Patri inaequalem fuisse, ex illis verbis eiusdem Ioanni raro maior me es s p
Alij demum, dissimilem Patri Chriastuin a firmarunt, illis vel bis forsan ita. nixi.
58쪽
cit i. . GH,Mattha Deaeeotis est hora veris Haee Theodoretus. Verum est uia scis neque Angeti meri sineque Filius, ni itur, quod Tertullianus forsan exes Patm actu, erc. G . I mat de Philosophis lia reticorivn Pa-Sic igituLex sacris Literis. perperam tria ichis indisserenter, non autem de intellecti x ; luerelescortati limi multae, Platonicis praecipue; quiaapud Omnes nulla tamen earum culpa , sed male ina hilaris valentismus, & aliorum asserti telligenti u. Multae ex malo sensu etiam nes in fauorem Platonis,&contra cae librorum sacrorum ra i qui ctia nul- teros , quam Tcrtulliani inuectiva Iumcominercium in Philosophia, & contra ipsum. Nolo plures sententias philosophantibos Platonicis praecipua Sanctorum recensere ad intentionis habuerunt se ut videtur assirmare Bessa- probationem conserentes , nc Mimis inquist. 1io Cardmalisὲ MχZZoia a Cesenas, de longus , fastidientis stomachi selistis
2 2 2.' alis *κ aentioribus Miter cos,qbi ve lectores reddam. Sed solummodo Teris
tariistiores sunt. videamus, quod verum tulliani inconstantiam enarrabo,&cr- pateat, I in mediamiastetamus qua l. rores, in quos inciderit coen Gabii et dam authoritates Patrum . Theododi te Pratebio enumerabo Patrum testi retus Cirensis, quem supra pro Plato- ficationibus adlide, ut ex his omnibusnis tulcia allegauimus,ue Aristotele sit aeeritas luce meridiana clarior culictis
d rmatam, stamus, optiorum, quam Plato Tertullianus ut vir Illustris, in ca- , Pauliarenitent Nam cum kre animans talogo Doctorum Christiansili a D. . Amorrulem iuxu a Camis Plato iuxtine Hieronyino. adictabitur, qui Alexan- Meum .is res omnes mori Graecara com- dri Seueri Imperat. & Pontiani.Pontiplexam Use hic quantum 'siane eius ra- Mam temporibus vixit circa annum mes orbem terea m Huinae proaidentiae Domini, i S. Hic PresbyterCartha -- anem Lucas. Inquis n. que uia ianum nensis sui tonini Pt supta tetigimus GDra gubernationem desernia maiores t ruditione prςditus, non solum Laetanis a Luam. fura eviae subirata. Purima iij, & Hieronymi testimonio , sed etiaret' arct tam qua M. atque Ui Pn , - O. Cypriani, qui nullum diem transi- . ad eat. '. 'f nil f ziz gebat sine esus dem luctione . In prura, s.cilini. Alibi .iinis: autem , tumes Haron s mordio pratissus fuit acerrimus haer arar a faene, M Horrum doctroia ρ' tieorum propugnator, sed per tenipo-
. um pro cara I i. iiici l - ris tractu .n, qui lumen doctrinas cat Iab. Q. . b . lndri Age vero M Ud amus, Uis ris fuit, de ua uittas ex criorum tenebris bra a d rebus fere reme Ureri Psilosissis, Greuocalor, ipse postea, malis quodam - Nememur. . Pliadaneo. Namsi saetas, genis antatus, in laedos, ac turpes er- θω Platanis Philal Ham seriati sane, sim xores ipsc lapsus ell, &, chio peius e it, vim mutis adis rura siri Deo Is ieri huius Dodi errores Y iduntur ex doctria Lib. t, .cia. las pra artutimus hiarit Peri rhmea naueo et cum doloniana Phiti aliqualiter 'GHvia demetrinurem Latiislant, Hau. -c niuienite ψhili suiu reuera ictores intitas. Ue Usu Vari debant . At naue - l Theologia, nostra ed non sunt in Phia tranastrorses docera, In Repub e. u. ratio. losophia Pla Ionicae, uti vickbi inus infnem habere corparis iubet,sed propter anima Primo, Montani imposioris haere- harmomam. Per corpus .mmuere est homi- sim amplexatus est,qui se Spiritum panibus, arremeetia vivere ρου defies r setis isti Deo missum esse fingebat. sese in praedicanda veritate Arrientc n e ti . Upde.D. Hieronymus de viris lilmi,. a rem, Apostolus adhortatur, cum ait: strisse. Tertulsanus et que tamed am aera. Nox praecessit, dissorem di ortyIVari . tem Presbyter fis Ecclesiae Areuanae in
59쪽
Numidis, postea eantumelia Cierkomm D. mane Ecclesiae, ad Momam dogmaza pro
es Secudo, in errores Melienariorum, quos Graeei miliastas appellant, ceci edit, qui errores magni babiti sunt, sed pincipue ille fuit famos , quo dicebat, facta communi resurrectione hiunana, nos in hac vita,velut in Elγsijs campi , suauiter, di laute annos mille victuros
. Tereid, Cathaph rigarum insaniam amplexatus est de non re itera dis nup-t ijs . i. damnantem secundas nuptias, qui error, licet castimo uiae sit quodd4: indicium, omnino tamen in Ecclesia . damnandus est, de de facto damnatur, rto, assereb it 4 i ni II . quid in immortalem esse, sed tam e coxporco ueam faciebat, de per traduc Iouem fieri,li:,c est anima filii tirat ab anima P - ' r. vis, queuiadmoduo corpus a corp0re fi . Quinto , sceleratorum animas post obitum verti in Daemones, de alia bruta congrua meritis, tenebat. . LI ,. to. Sexto, Dcum eorporalibus fingcbat se et ineamenti vcsse, ideo eurp0rc um cum Stoicis , qui e ror notatura mist. Angelico contra Ge giles et quae tamen inpinio in ei eκcusatur ab Augustino. Hi sunt errores, in quos Tertullia- Lib. . e. νι. Mus D. Plata osor Plapsus cit,quos qui- depcollegimus ut diximu a D. Hi ronymo, Augu .ii io, Titoma, licet ab 7 alijs commendetur in is, via Nic
' Dbro in historia Ecclesiastica, a Lyrensi,&ab alijs.
Primus error nihil habet conformitatis cum Platonet secundus videtur aliqualiter cam uenire.cum illi .capor in Elylioruta fietione: ncq. tertius quiς-
quam habet cum eo squartusaure se ride corporeitate animorum , nam Platoniel animas in se nequaquam corpo4reas asserere videntur , sed vehiculis aethereis, & elementaribus indutas i ciunt; ideo partim cum eis potest ada in
tari, parti in autem non . 1 i l .
Quintus vero cum Pythagoricis, de cum eisdem Platonicis aliqualiter con.
lautit Sextus autem nullo modo conueniuimmo est ni agnae inscitiae argumetum,
quod summopere horruit Plato . qui semper Deum incorporeum ut paulo postea videbimus censebat, dc secure praedicab it. 1 1 Quod Philosophos indistincte H reticinum Pattiarchas appellat,contra di mogenem approbor quia non debet .cui et ecte circa fidem sentientia avis dis itere, cum. huic assertiani thre adstipuletur Ix Hieronymus noster Ecclesiae celeberrimus Doctorised noul udo , quod Philosophum praestanti Liimum omnino dantinet, qui a superioribus Pallibus fuit tute summis laudia
ric Vel quomodocunque res se habeat, ncm debebat damnati Plato ae viro in multis da innado,& a Doctoribus damnato, sed summis laudibus. subi uari, si is a& ut pius commendari, ut pote,qui Πα-lius csteris Philosophis sentiatduino, de Augelis, & de Mundi exordio, de . . , δ, IAnimis, de Daemonibus,&demum de Beatitudineac de multis ad veram Relisionem spectatilibus, quibus vide*r-u multis cui visum est 2 admirari, de in
venerationem haberi i x. P ...: .. ι tia
Et ecce iam auctoritatibus Sanctori
n probata sententia de piet te, ee
60쪽
V NC parest, antequam . breuiter, sumpta occasione ab ijs rubus diueniamus ad Primariam ex professo ab eis tractatis ,& non se- nostram in tetionem pato cuiadsi primarium intentu ,t diximunut pater de russarione ipso, qui volens primo in itingere tela aduersari j Plato. . a in ut faciendam , ut ordinem squpnstruatuti sumus in opcre aperi anus I mentio nostra non est sol un adducere, quid Plato sentiat de Deo, de Angelis, de Mundi exordio, de Animis, de D.emonibus, de Bratitudino, ac dereliquis; sed est etiam ai reeiusi dicta circa haec omnia, eaq. cu noitrae - Res sto a is dogmaetibuς compa raro, &
dare lentaratiam san tii si is,pra iterqued i iii, viri Augallini esse. veri stive ma- main. s. quod per paxcu Mat.1m Platonimi ι φ φ - risi i e sene. In quibuP ruburea, . quae mutari debent ad hoc, omnis mo sim specialiter eruthoracia. Quod opus perficere multi I de ex antiq uio ti-: bux, Sc ex modernioribus aggressi sunt, non ex professo, sed liualia discurrea.do per transennam i ut aiunt. Exanini liquis multi Patres c vi Mid vis . : Des adiutorio in processu ἐidebimus ἐex modernioribus autum mitti, ut risira inlum.. sario Cardinalis, Nicenus vir varia donis, secundum finem sibi in illo operii praefixum , ex consequenti compellit dr-ostedere Platonem magis nostris consentaneum, quam Arist. cuiu* dict quedam magis ijs conformia exclamat
irrationabiliter. aduersarius.O: qimo
volens compaerationem ponere in dictis Plat. & Arist. priino , consequenter per accidens,& non expriina tio Oseficio, sed ex oecursu sumit onus dem strandi Platonis cum sacris litaris conuenientiam ,& inter eosdem: sympho . niain satis breuiter, & luculen ter. 4Nos autem secundum plinei palepi antea tione hoc facere decrevimus,non viribus ingem j nostri, quae exiguae sunt ιtidentes aud auctoritatibus praeclarissi-- morum vinorum in Theologia, de Philosophiae excellenter versatorum in M-c vi,quibusnernu sese opponeresne io- genti reprehensione tentabiti & id, quod adiuersae diuersiniodi: tu Maiij sctrina in lignis ia illo lumine reuera Aureo, quod ut A lagitanancς -- tum Ebris hinc Inde petata et .itus is Philota niatorein Platonis edidit. Franciscus est obiter ut diximus in unum collige-ν Patricius,quo prsceptore ego sum usus mus volumen, quod quidem in se illa in doctrina Platonica. Iacdhus Mara. . clitania c uineat. zonius in illo, quem , Mequ1intd0D Et siquid eκ meo capite in hoc po-set, dedit in lucem, qui de comparatio- nere mihi licebit, quando occasio ira ne Philosophiae Plat. & Arist. ascribu obtulerit, hoc erit semper secunda e tur,&alij. rum mentem, qui hanc prouinciam a- Sed pollat sorsan quis iure inerito & tentarum, & apte: re, si hoc moliti sunt i id doctiis feceri dicere, si noc moliti luntlq riri doctini; feceri di -,Nec ob id postea possum remi, & in omni scien tiai um gestiria E Iphinendi, quod opus coposuerim ali fundissimi , ad quid ergo vis tu in vanu rum doctrinis refertum, ex quo nuli contereru tepus hocia opere co fio endo, Je fine laude, I sine utilitate Θ Pro parte mea possum his interrogantibusti r sp uinpbere, quod huc iecerut laus mihi tribuenda sit i quia hoc facio non ad hoc, ut aliquid laudis mihi tria buatur , sed ad hoc, ut Platonica voluismina non abhorreant ij, qui Theol