장음표시 사용
401쪽
Haec dissinisio. ,ex vat i et Academicorumdescriptionibus cxcerpta ic de verbo affucinum te it explicari. Anima esse fiaan tirico area , hoc M pro conisiis. hatiemu cu ipsa non sit corporea mi talia purat ut btoic ne l. sit accides, quod
vitelligitur, vel quoiu a mente pcndeat vel quod habeat mentem tanqua caput, vel quia Ob. varia relatis num ,.& anima dimens dicatur, unde pote t d ei mens, aut respicit. intelligibilia , anima veram corporaliae , sicut anim sciniorum motri-.ces , nostiae diuersa ratione, quiγdici ipsam msueat A & qua specie unotu&dica tui se mouet P lom dicinu3., quod motu. animario,qui est intelligere,de vellς, qui motu fhec it actiones immanentes ipsius,& alio nomine notest appclluimo ius vitalis,& sic a Speulippo. appellatur; ctea a metus corporis, hoc est traulit Iuli motus civi dxm , quoniam corpus. .si nullam tabet vim iam ada, sed eius. causa motus e sta v l . incorporea, hoc est ab anima, ut alibi tetigimu . Pers θω .
dicitur per se subsistere, in quan in pecisae Bim integritatem dicitur esse, ani. ma per propriam sv. statiam dicitur esse scudcires dicitur per se hac ratione sib-
sistere, quixeta suum. eit sua forma, Se per conlequenx sua essentia simplox, a. b alio in cile dependens , tanqua m in . potentia assi non esse, dicit ficinus. Vita perfecta, quoniam,sicut ex se ipsa est fomma teris tribuens, ut sint talia, qu ilia. vivere conlpiciuntur, igitur iure dicitur.
ιμ- . Uta persecta, cum etiam Arist. iesist,
uerc,n tarn cu ulla matel in labe Glita- initiari ii deo incorruptibilis, di immo talis, quoniam fici cui materia, arct ςtia omni conditione inat ei Lili , de pisse: itin 'cdditione incorruptibilitatis, O immGriatilitatis, inalitat calam p r Asistotclam, ratio lacorruptibi stati, supciliasu, sub. A. i. Κ, stantiarqmclicitur caecarentia maiestae nis tr Ju- quoniam dicit in Meta plia substinae 'lxuus, idco non cotrua puntur, inqua a
402쪽
scendat,& quae si causa,& ratio descen. sus , qui , postquam est in ipso corporia recepta , di quis tandem post leparationem ab ipso, quaesitu eius limctiones in omni ita tu . His iacile declaratis , cum breuitate sermonis, aniatae natu in de cundum Plat. ctrinam. adepti eriimus
M' - Plato igitur plivibus in locis expresset' latetur, & probata arma: immortalitate, Tio O, sed praesertim in Pi do ne, in Pliae laboi' Tin Apologia in Tun ,in Metaone , mpitu Io de Republici, in. lib. M legibus ι & tandem in Epinia ride alibi,& in litit u omnibus, quandoq ex pro D si qua loq, vero obuc r, hoc idc m doet .copiosic, ornate pinsequitur. Incipiam us. crg abargumentiS, qui bus utitur ad hoc cibocitur probandum lin Pl done, ubi de anima ex piores.so,agis, inpersona Socratis, m uela qui ocrateScaicere maci patus,&mor tis supplicio inique damnatus, an tequa.
poculum cicutae potarct , alacri animo ,. quod credidc tat vivendo im,rieudo, declare protubi, & acutet probauit Hima inio Prima ratio, quam affert Socrates ii, Phaedon dum consolla tibus amicS.L.
omne , quod fit ex suo contrario beta di-.citur. V ciba Socratis haec lundia cno
hac ratione anima dicitur mori, ducor pus, in quo erat moritur,& dicitur itcrare uiuiscere, dum ad inferos transit,& sic
transire de contrario ad contrariumve N. - ba textus hoc a rentia lunt: Dic m mihi Muaiae. . qVoq; ἰοter de Tua, atq; morae: An mm . rearium vivere dicis,etιam arge, mora eqαι dem . O si inuicem siexi st ita. e go vi x te quidnam fer ' mortuum . EDus amem ex mortuo ρ Necesse est feri vivens, cluse ex. mortuis, o Cebes. viventia sunt, atq; Mue res ' apparet. Dum igitur apud inferas an a
Mura' murtis. Condusio igitur illius argumenti est, quod sicut mors, O reliI-
centra tulit contraria, & unum cIria anu fiat cx alio, quod necessario ex inorte ccrporis intelligatur tiat vita ammarii, i dum ad intercis tranuunt, x historsum a ' corporibus dicuntur vivere, dcficesic incori tibillas, de immortales. Haec ratio vialetur Lite exigui poderis, tamcn 2 bis itic prim collocatur, o quia in P ,γ'idone in ordinc prima posita est a Platim,
Secunda latio, qua oliendi tura Dia. S 'nil/ i inne animae Immai tali rasaex eode Pha done pari moda dcturnitur, necnon ex inhhaed. eaone, ubi de virtute agi ζ, & de ea a- . . do ostendit, latre, nostrqinella quo datu remiuisci, under. anima in corpore age , duin aducit adminicul sensuum, dicitur reminisci, itur earum reru,qu . rum prius Laentiam callebat, antequa in corpus iugi ederetur, icminiscitur, ig tur anae cor pua erat,&cum nouerat, igitur incorruptibilis , di is v re .llis , verba textux , quae clara leguntur in Phaecine, haec sunt. Ado sic δε- Agis, o Derutem vel in mem
bi, quin in hanc humanam speciem de ueniret. Quamcbrem de hac ration immortale quoddam auuna videtur ciast, &ta υEx his nimietum verbis,&hicin γω ne, bc alibi expici sis , facile colligitur, animi de mixtau Platonis superstitem esse, de immortalem Aliam deducit rationem ibide exsia Teri aratio militudine, luain habet anima cum diui.n is n um i nibus, quae sum per sent, & eo LP. 4 dem modo se babent, inrae, ut simplisia,
haud eorruptioni,& dissolutioni s sit o noxia Verba textus haec paulo insta su- τperi ra laguntur. Siquid et Q nansit -- Veiba inc
403쪽
muri semper secundum eadem,eodem mmd se halent fingui 2 haec maxime esse conummum cia a aeterb abas, aliter nec sua
secundia eadem hae e se iarissa' Haec aut nulli dubium est, sunt , ut etiam ipsi e presse latetur, egentia prima, ens prima pulchrum, bonum, & caetera, cum quin animam habere similitudinem, asserit. Quod ijs itide verbis sic infra exponit. As vera quones ipse animus prese ipsum em giras istac se taur/t ad purum sempite a menaee sempeν ea em modo se habens, o
quaties ij rerierat in se Eserva, em licea oscm. as errore. Oc. Ex is itidum abis coni, tur verbis, quodicum anima iplum primum ens a Diectet, di ut essentia simplex, ci demas i similari pro viribus nitatur , ipsa pati raticine immortalis incorruptibilia debeat iure optimocenseri, cu n ipsum semper eo in modo. in sua Divina n tura manensi Ricraum , ct immortale
Alia ratici immortalitatis animae, d πν-- ducitur ex eodem dialogo ab actionibus ipsius anime, fiue ab operationibus,qlus exercet in ipso corpore,cm sane conum
ti naturae tibi datum eli: si igitur illi do. minatur,illud in et,& dirigit;si omnia haec agit,imipsadius nuu fieri, quoniam eidem pissidet,non secus quam primum
in uniuerso,at sumescitur mundo pret esse, undum mouere δε este immortale,& incorruptibila, igitur Ac anima,quam ipsi assimilari in essendo semper eodem modo, dixtinus igitui in opertaO,.qumniam modus operandi sequitur modum essendi in sie ratione Qui situdinis, tiam
os, animam quidem si lem inediuino. co pus vero martati. Animisuertentiam. bes, num hac ex omnibus, qua dicta sunt com uantuν. Viaelicet Est diuino, immortali.
benti animam esse simillimam. H,mano v ro mortati: nec intel ibiti, multis mi dis
labib, nῶquam earim modo stimet se hacn-ri, simistumum se corpus. Exhi sipiit Liudinibus igitur, cum pi imo, tum in m do essendi, tum in modo operandi, audiucatur anima immortalis,& incorruptibilis a Platone, & optimo iure, & multa . alia, hanc veritate confirma ntia, ibidcmponuntur ab ipso, quae hic reserre superuacaneum putamus, quonia nimis in longum noster protraheretur sermo.
Alia eli ratio antas immortalitatis in Phaedro, re vera singularis, quae licet vi. deatur qui' usdam ambigua, Se aliquatucontinere absurditatem s. quod omnibus animabus coueniat, tum hominum, tum brutoruin,l ni hilominus aequa la ce ponderetur a viris, iudicio,& pie tate, haud deprauatis,apparet dumta Satanimabus nostris posse metitisadaptari,
necnon caelestibus, & est ista in verbis
Platonis satis clara. An a omnIs ect rari mortatis,hsc eli conchi lici,qua su probatur, quod .n. semper mortis Immortale est, minur subrumitur,anima semper moli
tur, igitur immortalis est. Quod primis.
se verae sint,& pet consequens coelusio, his verbia Platonis appaIet ' uia. n. Veiba text.
ri essendo, tum laverando cum Deo, semen mouem' immortale et . Euia vero potest iure iudicari anima immortalis,N atisiamsura, as almet mouetur, cum tex-ιώ,ncorruptibilis Verba , ex quibu&haec et iis inta elicis unitio in Phaedone, lirc sunt Cm, aeram so Me pacto. Euamia in eadem
Ex his igitur verbi clara,& euidens elucitur veritas praemissarum, & conclusi
404쪽
nis.f. quod anima dicatur immortalis ex hoc,quod ipsa se ipsa,&caetera moueat, quod supra ostelain est in declaratione diffinitionis primet eiusdem animae. Quare hae Hac ratione no est usus Plato in Ph 'ii :sita done, in ostendendo animae immortali.lhaed. talem dicit Ficinus in argumento eiust dem Dialogi 9 quoniam non est praecishdi finitio animae humanae, sed inle iis,&daemoniacae, unde ibi totum rationibus, de argumentis usus est animabus humanis,sed no ali s com petentibus, hi ac est, quod omnis .ne in ambiguitas,debet ab eorum animis aboleri, qui tenent, hanc cocludere de animabus brutorum , sicuturo. hoe de humanis: quod ex hoc falsum censeriai gum non potest, quoniam animae brutorum nou
immotiali dicuntur re vera animae, ted umbiae, de Ate anima' idola anima ruin,quae curi educantur de
nalium do. ma aeriae lanu, sicut caeterae foring natura, mon, rust Ies,iraturaliter informantes, mortales, ucorruptibiles iure putantur, de ob id non dicuntur mereri nomen animae propriae, sed potius metaphorice, cum participationes, Je imagines lint animarum, d non verae animae. Anima igitur noli racum caelesti,& dsmoniaca,ex hoc valido argumento teneatur in doctrina Plato
nis immortalis, incorruptibilis,
Seκta xatio . In Apologia, Socrates putat, morte . in niti non esse malam,quoniam animς separa-3n Apolog. tio a corpore, non est eius anni hilatio,
sed transmigratio, de abitio in alium t eum, in quo ab ipso seiuncta corpore vi-uit incorruptibilis, de immortalis. Lapud λ de funistos. Nam vel mors, sensuum est deperditio totalis, vel ad eos abitio, si prima, esse potitis lucrum videtur, cli v luti perpetuus dicatur esse somnus, quies, si secunda est, cu apud defunctos existant cait Socrates viri praestantes Minos .s Radamas, de alij, ut puta ομphaeus, Musaeus, Hesiodus,& Homerus, Poetae celeberrimi, potitis acquisitio debet dici, quam perditio, quonia est cum ijs perpetua, & laeta cohabi talid In Timaeo patet expressa animae immortalitatis consessio, in illari Mirabili ' ratio reoratione, quam habet summus rerum
Opilas, cum Dijs minoribus a se creatis, ratu. Putiquae incipit. Dj Deorum, quorum sex δ Patre Sosin, dec. ubi in processu, ira
fine orationis farctur, Deum immortali oratioth, natinae. s. animae mortale attexisse aliam. f. corpus, quare, si ex duabus naturis iic Opis mallini e distantibus, unum composuit Dςς
hominem animalium nobilissimum, . 'praestantissimum udicandum est,esidem icκ parte antas de mente nostri Philosea pila esse immortalem. Verba, ex quibus haece tessio clara elicitur eo loci , sunt
sertatem attexentes sectatis'. sne n Mnmactatu mi ante se emasa, gemtis, Ansum amrμs recipiatis, '. Ex his sane vel bis clare deducitur, aeniinaul esset immortalis conditionis, dc naturae,
Paulo insta itidem eandetri Ueritatem ostendit, d limJecundum quod bene, ves se piam male ipsa in coi P re vita traduxerit, habitacula post separationem ei assmah prout videbimus lath in hoc libro cirta finemAinima ighur ex hac sincera Platc
nis conseisione, tum antemam corporii uneta existat,tum poli separationem ab
ipso, immortalis, & incorruptibilis per- l
In Menone itidem sut sumi comino. 'morauimus post qua SocrateS, nostram λα in Me.
scientiam esse reminiscentiatii, ostendit; μης consequenter deducit animi immortaliatatem, ex hoc, quod ipsa ante corpori ingressu extiterit necessario, & pcnqua exuta ab eodem erit, pari ratione sum resse demon strat, his verbis. Soc ergo,F. yerba to Pando tempus sit, in quo homo non μι λαχ, hi γ'
tamen ipsi opimones vera, qua siscitando e pergefactae, sicienti.essunt certae r omne tempn, hac homms animus sciet. . Nam mitia per
405쪽
Vetba te .Pvietae Tete me dimam orta uvideor . Non ne igitur, sise e rerum om nium veneas in aurano eo immortatis extitu'
Paulo supra, in hoc Dialogo, Curria nobillissima Poetarum caterua, hanc immortalitat' his aliis verbis expresserat.
Tradit praeterea Pindarus , ct caetereq-cumque Poetarum dismi sunt, talia quatim qua
ea ' tam decedere, quodquiis mori vocati qumq; in martem trahens, a corpore staret eoae niterum ressire, incerare nunquam. Ex Niso maduistud in vero ab re dum illudes,
his, quomodo animus noster a parte an
te, & postquam reliquerit corpus,lit -- mortalis, conspicue deducitur. Sequutur deinde Socrates ostendere Menoni, quomodo, secundum actς vite rationem in corpore satustissime,ad superos evolat purgatus, de iam soluta pena Proserpinae antiquae miseriae, quae videtur assimilari peccato originali,quodammodo Pare tum nostrorum sui alitu ostensum est cassiperis vivat caelicolis, qui omnino immortales,& incorruptibiles permanent
Anima igitur his auctoritatibus solidi Lsimis dicatur immortalis incorrupti bili S. In Republica hoc idem prosequitur
demonstrare,& valida ratione,quae hoc Diteminare conspicue deducitur. Omne id,quod ad interitum turire videtur,. verinterire dicitur proprio malo, vel alieno,animam proprio interire malo,suspia eari non decet, hoc elbvitio, quare nec alieno, idest eoi poris contrariatc, igitur nullo modi, interire conspicitur, & sic immortalis, 'cincorruptibili&remanere Verba, ex quibus haec latio. clicitur, sint haec, postquam conclutionem illius veritatis protulisset, his verbis. Anim
ras immortalem esse homi mi animi abnuto
rex Orionemprofecto , oc. Ex his satis ic- stat probata conclusio Platonis eo loci,& Dilamma,m quo veritas conclusionis reserata videtur, cuidens,& conspicuum. Multa alia sequuntur verba pro hac veritate, quae hic relarre, causa breuitatis omitto. Restat, quod cum siri prauitas, suumq malum,animam perdere nequit, nstquam malum etiam alterius eandem dissoluat , & sic nite dicatur indiliolubilis, immortalis, ct incorruptibilis. In lib de legib. I o etiam pro viribus anime immortalitatem deducit, exco ipsam ino uere dicatur L cuna sit esse hia, & numerus se ipsum mouens cui I pra conspicue ostensum eli ae si tuis est, & nunquam cessat numere, di se, di alia liac ratione dicitui immortalis, cum nunquam ladeseras, nunquam suae motur trahat,quin imo principium, Rorigo alioisi motuum re vera existat. Iahac sane se a huius immortalitatis deducitust syllogistica ratio- Anima est essentia se ipsam mouca,'gitur inaniorta-Es,consequentia probatur sic,quod alijs motum tribuit ex se puteii moucri, anima ell principiis causa omnis moti nis .i. cuiuscunq;.rai mobilis, per senaei
Noe auri mentia essentillatis pi, deari multi putanti
406쪽
verbis hanc deductionem confrinamus. veritatis ibi leguntur: quae sent. Reiuri
In supracitato Dialogo, in medio, cum roissiaericuι ηομω HI σnima, quaνiam ratio Plato decem motu si species numerasci, ea: Num hori satiam ratim m. ρ ter s. circularem, localem, condensationς, inam, quam mododuximus, qνω essessu ferarefactionem,augumentum,decrςmς Usum momereἰ e r a moueri. Uscriέ νδει- tum, generationem, cCrruptionem, mu- nem esis situs fas amae, quam mmmc em rationem, vel altera tioncm, cum alio ab νυ animam appeliamus. Afero e idem . lio factam, ultimam mutationcm ςx se, aduris πη est, adhuc des eramnsesiatum in se, limi in alio factam, hanc. - cimares Ermouctran, idem e fc animam, ovae vel a
tremam vult caeteras Praece dere, δέ ratio est, quoniam ipsa omnibus actionibus, de passionibus se acc6modaru vιdctur,rerumq; omnium quaecunq sint, re vor motus,&trani mutatio nuncupat iri de haec est illai quae alumae praesci lim competit, qine Sese, se alia mouere dicituri hac motus specie,om illa loga verborum ierie, qua utitur Plato ad has omnes de latandas, tolum videbimus,sua ientcntis, quomodo haeccat cras preceda primo, verba sunt Aem p θω- ex δε-
cem me itur, caeteris omnibus et quam rosm
s eum, quo quia σθ, o alia moraepoto *- inter Eo recedere, Heros anum mnes esse L γ pocteriores. At nos dicunus, ii anima est, qua, hac motus, jpecie pr*ditam iudicamus, tenemus, cum nunqua cesset mouere, de se ipsam,&ca tera, candem immortale diudicamus pariter, & tenemus, cu Plat.
Sed quae sit potisti na ratio, qua an mam poste se ipsam mouere, dc alia cun cia, iudicamus, Ficinus in argumento illius Dialogi, optime declarat, dicens, quod & intrinsecus patet, & extrin secus ; intrinsecus, duria videmus, quod suapte natura libere ratiocinando discurrit, D consultat, extrinsecus aut mi quando sua prplentia corpori prssiat, ut per se moueri possi. Cocludamus igitur, c si per se moueatur, & sepercstista possit movere,quod sit ipsa origo, de principistos generationis, &ois motionis ςOrsi, quae fuere,quae modo sunt,& qus erunt, α ob id immortalis, aeterna, ct incorru pii bilis, ex sentcntia vcra Platonis exi gat , cuius verba in contarmationsiillius
Iussiorigyi- mosyratu est, animam θ NAAnrisiurarem esse, maius princip/ῆ sit, Oc. Ex his animam, essentiam pur se m bilem, de cunctis pi s bcnicio motun iam cognoscitnus, di in nruuendo scpiritur. nam pei manentiam, liquido intuemur, oli hos eandum mana orta lamni coris ruptibilcm,s unimo iure indocti ina celeri
t utini Philosophi tutium iis Qxiicquid
sit di bac i a ii l in ,& dc cperis,an .s.convcludant de anima mundi , de caelestii usi& humanis,ues oculq cc omnibus citatu irrationalibus, δbili vidcbimus. Sustu ciat nobis pio nunc, quod concludant immo i talitatem Iationc, qua anima cst
essenti libera pur iς mobilis, causa, principium cuius unq, mutionis, in qψιbuscunq; mobilibu
Itidem anima conclWditsr iure meritu immortalii, in hae doctiin , ex hoco quod cide dic mu competere vita, n momnia vKa .pnrdria, si tantum dicuntur vivere, inquantum animam haberς via dentur , is itur animae per se competit vita, caeteris vero non per se, sed peratum am , at illud, cui competit unxin
oppositum pur sq, non dicitur alteri susceptib:le, animae competit persu vi xa, non igitur oppositum suum, quod ςst inors , igitur in Mui talis, di incorruptibilis. Nec obstat dicere,quod animal moritur, cui per ani am com petit vitai igitur de mors,cum ipsum videatur mori quoniam iaci l .m ἔς vcra te tax is i
407쪽
Comparationis. Liber XII. 3 os
unddcmpus loquedo de homineJ non tum, ut dum intelligit hominem in uni-
sup tior Rhac immor talit. aliter deducta ear .rat o in mortalit a nimae Ea . s ratio immortalii a
ast secundu animam, cu per & primo cosideretur, ut quoddam p.rscctumi sui competit per se vita, animal autem non se, ut animal est, ct compositum , culo Oper se competit Aita, sed per aliud, sed pene per se mors, di interritus. Animae itidem elicitur immortalita tis praeclariis ia a ratio, ex propria ciusdsis ditiqnς, dejia tui ai quae est quod sit limplex,prout c si re vera nulla materiali compustione reseria, inuisibilis, & sin cera, de omnino similii divinae menti, &substantijs aeternis stilli sunt linia Orta les, & incorruptibile i i Situr & animai
haes ratio hic con B luatur, quoniam vide r nc gligerς murtalia, aduersas i compori,moderare perturbatione ieη corpore ipso produximus, quod i Ofaceret ani-ina, nisi ei et tali , ut corpori tam ninopon dominareturi igitur anima putanda est hac ratione intuor talis, 3c incorru
Censenda est etiam, in dcrarina Pla
tonis,immortalis anima,qdoniam suum benε esse non e Ii ex dependentia ipsu a corpore, quoniam si in operando penderet ab ipso, lirant' in agi ei dein inhγreret, at expcitetia contrarium demonstrat, quia, quanto magis aduersatur ei, eo melius se habere apparet,quare dijudicandum est etia ex hoc , ipsam esse im
Demum ex linc appro' atur animae immortalis in via Pl. to nigella,quoniam absq; organo corporeo exercet suas functiones, und c, i sine ipsis operari potui, ex consequenti ime ipso potest cxis iere, quia ut dictum est supra modus oper. di sequitur modum csiandi , igitii rico sum ab co potest vii ere, & sis iure immortalis dici debet Q iod sine ipse operari potest, ex hoc inam festutii fieri vid tur, quoniam per intes lect4 dicitur op rari speculando,dum se ipsam intelli fit, ac se intelligere intelligit, necnon obiectum uniuersale,quodcdq ab omnico ditione indiuiduali,& materiali depur, uersali, ct c. . oncludamus, quod si potς ii operari, prout liaec probati a suadct, sino hoc materiali organo , quad c spu appellatur, quod cita in sine ipso vix crς 'licosi de sic immortalis, & incor: uptibilis existat
Iliae sunt rationes, di fundamcntaiquit, is animalin doctrina Platonis pro batur immortalis cinnumeris relictis a iij x, qui ibus pos et comprobari) . s. qil dpoli obitum corporis ad diuersa pergat habitaxula,sue indcstinata eat recept cula, ut liquido demonstrat Plato in Titi su . in Cratilo, in Phard ro, di Phri
ne, sicuti suci loco late videbimus. Rc stat, ut quomodo ipsirus Platonis assecla , tuae opinioni ad iii putati videatur, circa ςiusdem an me immortalitate, aperiam us. Plotinus pi tinus, s non 3 rate,saltem docti. ina,in familia Platonica interk ς's, PKceptoris maxime vide tur approbare sumentiam , folidillimis rationibus Approl at in qua quod corpori caduco di minetur anima, ct quod incitam Ptis corpo talibus repugnet: asserit, quod multa a corporibus se lucta irequeter excogitet,stuc rcs scparatas per se
attingat, illic ipsi met separet,sed qδ est
mirabile dictui & magis eius immortalitatem ostendit quod naturali instinctu aeterna affectet, & cupiat, &.ob id tapusspius caduca, c mortalianc stigat. His Plotinus lib. ic. de immoti alitate anima Dicam ut igitur, non sic conclusi nem syllogistice probando. Cui competit dii ii norum affection diuinum, &immortalς exi stimandum est: at talis a nima c6sp; itur, igitur immortalis dicatur Et clari ic pote si hoc probari axio
tit iustitia,qus ςst virtus,oinnes alias virtutes includens, de ipsa est affectici diuinorum, igitiir ex hoc immortalis, & incorruptibilis iudicari potest Praetere est iudicandus immortalis animus, etiam ex doctrina Plotini eodelibro, & capite, quoniam talis est in rei
408쪽
- . Porphyi ius lib. dc akstinc nua, alte de abstinis stari vidctu et immortalitat sint animae , quoniam cum. Magiitro Plaxoaς, eandei an te corpus caestas Ic se intur, de ab eod post leparatione Mi supcriti te; C lς,. hiSi
'Eti mo, do Quis non videt datam alii inae nostrae immortalitate , in his vel bis aqua φρ tamen oluerat a Picii M IMO,
dio . lib. δε terd Haec Plotinus lib. s. de sit, sis anilis. stanti j ognoscentιbus. Pn clus Lyciuεἰ insignis. Platonicus ., hoc id in pluribus in locis, ac pluribus Iasonibu c litetur. His utitur verbis, suadrodo,. has im,.
Noa desunt etiam ex Latinis multi Plat. in via Paeceptoris hoc idem de a iunia immo alitatua firmantes, di proba ites .. Vt Maclobiu S, Calcidius, Apuleiuri di alij. ex vetuiti otibus, sed quoniam ia . simiu. cadem sunt argumenta Massi iri, idcirco hie ea a itur re omittimus. Qui pii,
nissinae huius immol tali tat is Lationcs,
cupit i atelligerς Masilii Ficini Theologiam pis manibu sumat, in qua pio vii L.
quae in plures gradus dii liibuitur a Platone , & Platonicis t Praxisquam hanc dii uix icio tuainus .,. est facienda prius horum graduum diuitia a nobis, ecunda ipseM qnλ quidem peracta, & declarata, spondedum est polica ad initantiam
Vars animarum, gradus , secundum, 'Mercunu, Piatonc,sa interpretea.. M Ddurius.Terina imus videtur to variis in
tatu. secata natura animasticam, 'in . uinam, humanam, vel 4n. Alogon, dum/N i
409쪽
Comparationis. Liber XII. 3 i i
dum Proclum, in uniuersalem siue mun- nia optim ratione fiant, quae ratio ab danam, in caelestem, clementarem, humanam, & brinalem, & quia haec cor
muniter acceptatur etiam a moderni oria
bus, idcirco videndum est ordine, quid si unusquisq; horum graduum animus.
In primo gradu rure liccatur animaldaeis in mete existentibus ducitur; non esset talis animai abs mente esset.'gitur non est a mente distincta,sed cum ea, tanquam cum pura essentia coluncta. Sit itaq ,hrc anima pura ratio in se adeo maianens, ut extra se progredi non possit, ita
mundi,quam quide esse manifestat Pu- se habens ad corpora, ut corpora dicatu, to vici. tentum ella nobis, ubi de Deo tur eius esse, non autem ipsa corporum. egimus quamque nos secundum murutorum Platonicorum mentem, tertiam
in Druinis fecimus substantiam in Phila
ciba rem bo,ubi haec express i habentur verbatam
Quae verba cile vera , quod'psa reperia tur ia via Platonica sic conijci potest
Post an linam mundi in secundo gra du sequuntur illae, quae quasi choream, & tripudium in uniuerso videntur duc re ut animaduertit peroptime Proesus in argumentis,probantibus ipsius pulchriutudinem ut latissime vidimus in lib. de ortu mundi, ad aures Platonis,& Plato nicorum, te illae sunt animae sphaerarum,& elementorum, quae duodecim simul iunctet numerantur a Platonicis,& voca.
Mundus est corpus praestantissim v, om tur pri inpani mr coeteites,&muit ab Utantum corporum inferi arum particulari phicis,qus videntur tamen esse pure cin-rium, at corpora haec inferiora sunt ani. ma praedita, igitur a fortiori, & corpus νειοῦ, ira uniuers, in quo conspicue omnia operapisi te vitalia intuemur, & omnes partes, es ει - ἰα animatas constat mana si secus esset,qu ' modo propria terminaretur figura e ac demum quomodo homo diceretur iure mundus paruus cum constet ex anima,& corpore e at dicitur non iniuria mundus, & est anima prςditus, igitur & magnus est animatus ex talassione Plat. in loco praecitato, & etiam ex c5sensu Pr cli, dicentis,quod Remmopifex componens
lectae, se amma eampos, si igitur est animolestes. Prima primi mobilis, vocatur Callii, pea,quae est omnium pristantissima est illius coeli sphaera. Secunda coeli stellati, vocatur Vrania. Tertia Satur ni, Polimnia. Quarta Iouis, Terpscore. Quinta Martis, Clio. Sexta Solis, Melpomene. Septima Veneris, Erato. Oct ua Mercuri j, Euterpe. Nona Lune, Tha.lia. Iste sunt animi coeloria, que vocantur Cliores a Proclo, quoniam , sicuti in Chorea, quae in usu erat multiplex apud veteres,&est etiam aliquado apud noriri multi, &iuuenes,&puellet manibus simul iunctis varios cient motus, ita i uniuerso orici istε animaru species, tu
rum est etiab, de munis di ortu
tus, prout hae consessiones declarant, & quodammodo, tripudium partium rationes probat,iure dicitur anima mun- mundi suis motibus exercent. De his
di esse,& prima id quod este,cd omnibus meminit Orpbsus in hymno Apollinis,
Platonicis confitemur,& tenemus invia & mularum, qui ad huc extat inter lix Praeceptoris, secus autem in nostra. Nundus da Et non solum esse animatum munduautumant Plato, & Platonici, sed etiam n nte P κ' mente praeditum, de rato assirmant, de
nobilissimo intellectu, & haec est ratio, quoniam , cu praestantissima sit haec anima, debet esse cum mete complicata, as 'i,. hoc ut omnis ei' rectitudo ducatur, om- nos imus, necnon Procius, Macrobius,&alij Platonici,& Theologi nostrates, veluti Lactantius F rmianus, Origi g nes, Clemens Alexandrinus, Theod rettus, ct Eusebius. Cumque coeli moueantur ab his animabus, siue musis di. cuntur moueri, quod moueantur, sensibus, non latet, igitur a vi incorporea, cu
410쪽
ai et . Christ. Theol. cum placi
orpora 1 i , quatenus corpora , nullu
i. mado valeaut mouere se ipsa quod albia tetigimus ex his ergo Platonici reine
suspicati sunt coelos animatos his nuribilia imbus. quibus attributa est omnis elis,om 2 vil:ca,&Omuis C rea,& illis praepositus est Apollo eluti earii Dux,& ob. id diatus Musagena,qui De
item est praepositus omni Musicae , unde ineruo dic utut i Ploclo auimae i sis simul eripum & C ream ducere , & a merum novenarium ex se coplare , dum
Et istae ammt spbrrarum etiam dici,
tur, & non injuria, mente praeditae in re. gendo hoc uniuerse veluti Minui raediuiuae prouidcntis accomodars G dcretaminatae , ut motibus earum harmonicis, hanc Chaream, tripudium quoddam diui .ium ciant ut dixi, nu&cumi Proclo. ω - Dicuntur etiam substantiae, elastes. deui)εti: ui. intellectuales , quῖ adco sphriis coeleui aisti busin tigrent, ut ni quam.ab eisdem possint diuesti, tanquam perpetus mortices eorum orbiti, qMibus prsesse voluit summus rerum omn1um Upis ex
Elemen a Sequuntur anime illi qua tuotiquet iam .' clementis.reperiuntur,.qus cx hoc appa--ni Et non solum volunt elementa anumata ed etiam.quod in ipsis reperiatur sexus discretio,hac ratione suffulti,quod sciui in alatibus mortalibus maris,& is minet differentiam aspicimus,lta in eisdeclementia matri di is mini vites vigeane, non tamen disiunctae, sed coniunctae. Quoniam quo magis ascendimus in re. rum gradibu oniaiorem in eis union εα perimus. Dieantur igitur non solum In Hemis animata in in ta Jed etiam sexus vires in se includere de non solum includerea q sexum, sed includere in ipsa anima me tem, quae est in ea tanquam ma ipsi a tem anima laqua tutamella, semina recipiens ab ipsa, i unde dia Theologi orphati sequaces, Poet Peludendo,1Ω tm duplices faciei habe indixetur qua-Iuin supera mare, iusiura vero linini natu representate vinntur. Supcia semcria Poetka M.
habet, iniera recipit,& patu & haec est . zz et
potissima ratio,viare ipse Orphsuxvntia in hoc' in , clemento duas potentias diuinas inaidit marem unam ceminam aliam,
nem. Igui Phanetaria, de Auroram, di hae vires etiam considerantur ab eo du
rent esse dicunt Platonici in ipsis,quo, in spirarris coelesi ilius, in quibus animaamam. Operationes. videntur continem inesse supra ostendimus. uitales. , quibus iure iudicantur animata ab illis. Habet umquo talam tuseam an inum, qua dicitur , non Mus vivere,. sed vitam. suis Elementatis. prebere.. i talla, & lapides .gignuntur in visceribus tetret, anima eiusde vivunt, quare dc ipsa dicuntur esse animata, ani, stim-- uia matris;Itidem cum animalia exigua minudo.aspiciamus,anima pisdita v. Eue. Iuth vermiculos, pisciculoS,n incas,cici delas, & multa deniq; animalia in terra aqua, aere,ic igne, igitur dei emus invri, & ipsa elementa, in quibus.vitam degunt ,.& a quibus vi recipiunt esse ansemata,& maxime illa, quae putramMteria gignuntur. Sim igitur elementa ammata, indoctrina Platonis, nonam
tem in au ua, ut suo loco vi utanus. Post has animas,& voiveta ,coeli
rum; de elamentotu, sequuntur nostra te quς quide possunt collocati in qua in Madu uniuersae nature ianimU:icae,
quε quidem cum rationatia sint, huella-Gaalas etiam iure dicuntu oquia iam, ab intella, tu nunquam dissociatur , Istae assuis corporibus possut separari,ad differentiam superiorum s. elastium, dedaemonicuum,dc sine ipsis possunt vi ut re . Animae nolitae dicuntur proprie intellectus participes sicuti etiam d cui tur elastes,. Je cemonidae , de lita est ratio, quoniam intellactus est Arma omnium, cui ipsae subsunt, uti materia natur ma
lis subest naturali formς i secus autem*α
irrationalas, quae non dicuntur proprie nes.. humi