장음표시 사용
431쪽
sus potentiae cognitiuae,prout per com- tiuas potentias recensere vIdetur. Nulli pendium tractauit Alcynous de mente dubium est, quod potentiae animae sunt Praeceptoris, appetitiuae vero tres alip plures,quam una,nam quod plures sint, numerantur communiter a Platonicis, sensus ipsi liquido demon strantiqui nu- voluntas nempe,irascendi vis,&concu- mero quinqi sunt ut tetigimus con-
piscendi facultas, de quibus paulo iusta sensu non solum Platonis ipsius, sed e- aliquid breuiter dicemus . tiam Arist. & aliorum Philosophantio,
Potentia animae, de quibus in Menone
NEOtherici Platonici alia potentia
rum animς videntur adducere duuisionem, de alium earu adem conclud re numerum, & ordinem, ut patet in ala sumento Ficini in Menone,itaui primo ponant vim animae excellent istima, quae mens dicitui, cuius stactio est perpetua veritatis contemplatio ι secundo pon ut rationem, cui us actio est veritatis inue- .stigatio I tertio phantasia, cuius munus est collectio eorum, quae sensus animae nunc ij, idem porrigunt,& has iurec gnitivas appellant, sicut appetitiuas u luntatem, cuius actus est appetere, quae
mens, δέ ratio porrigit. Irascibile, cuius proprium est aggredi ea, quae ratio, phantasia proponit. Concupiscibilem, cuius officium est addiscere, quae phantasia, sensusq; obijciunt. Hsc Ficinus in argumento in Menone, sed de his latius in processu patebit,cum ordinem,denumerii eorum describemus,quibus ut tur Procius in Commentario Timsi,qui quidem est re vera admiratas, cum melius csteris hoc negotium potentiarum animae tractet, dc absoluat; quae a Platone ipso tractantur circa has potentias, bipso sparsim, d obiter pluribus in locis tractantur, & prs tertim in Republica, in Sophi ita, in Menone, in Theaeteto, de alibi, ut supra tactum est. ordo potentiarum animae, quem Pr clus seruat, in Commentario ramar. P Roclus igitur pulcherrimo utitur o dine , toque numero has cogni- praeterquam Stoicorum, qui ad quinq;
sensus notos, duos alios adiunxerunt S sus .f. generationis,uci corum membr
rum, quae ad ipsa spectat generationem, Penis . s. Matricis, &huiusmodi,quae via dentur, dicunt ipsi,habere sensum diuersum ab alijs quinque. Pro septimo autem sensu enumerare videtur Orificium stomachi, sensu. s.fam: S,& sitis vi ct amsupra tetigimus obiter scd hac opinione omissa, concludamus quinq, dumtaxat este sensus, atq; ideo plures este animae hac de causa potentiae cognoscentes,
Neque suscit numerus sensuum, adprobandam pluralitatem potentiarum, animae cognoscentium, propterea quod probatur alibi quoq; in anima nostra reperiti potentiab, quae cognoscunt U-gnoscunt autem res sibi pi oportionatas, velim proportionatas; cognoscere non proportionatas, absurdissi nili est, igitur cognoscunt proportionatas. Resauic,
qus possunt cognosci,sunt in duplici dii-
ferentia prima diuisione,vel n. sunt corporeae,vel incorpores, corporeae possunt cognosci,vel quo ad partes exteriorc S,&accidentia, vel quo ad interiores .f. ad substantiam , atq; ita necesse est, ut dupsint potentis ad cognosccdum has duas conditiones rerum corporearum,dus iti. dem necessaris ad cog n. 4cedas,& intus,& extra, res incorporca S. Quatuor igitur ad minus sunt in anima potentiae cognoscentcs, secundum Platonis docti inam , quem declarat Procius, alijs pro nunc dimissis, sed tam c nia praemissis, siue admissis, prout admittit eas Plato sut diximus & istae sunt inteulectio, Ratio siue Ratiociniit siue Dy nia, Upinio,siue Upinatrix,&besus ipse.
432쪽
ommno ex se caret, hoc est discursu,nam neq; colligit terminos, neq I eos sepuat, non colligit inquam per allirmatione, nec separat per.negatione,quoniam hoceli munus pio priu opina tricis, & Dua,
-us Quartum argumentum Procli, pr . bari en avnon discurrere. 4bidc: Iere ratione, est tale. Sensus est polir mus terminus totius cognoscentis natu
Diat, ii ue ratiocinarii cis potentiae. Quod indi est longissurinpo Loesamente, Stastns uanon discurrat, probat Proclus in ratione, & estiuum thum modo exter- . Platonix sententia qu uuor argumentia: narum, & nonnis per corporea in sir primum est, sensus inest animanti usi -mmta pentipit quur viii fimilium CtH- ticinatibus cunctis, de animali h eno tiaeueniunt ijs cognosce imbus potet ijs, discurrunt, igitur sensus non discurrit, uae rationales dicuntur, igitur cit irinqui est veluti in uacter, I forma summa tion Elis, dic id non discurrit , discursim
virtuosae vitae irrationalis. Secundum, sensus non obcdit rationi, igitur non est rationis particcps gitur non ratiocina, tur, nam si ellet rationis particeps, & ratiocistaretur , aliquando obediret raua autem potenda est aliae ab ipso lenire, re pudem supellici; haetunsu,tcntia lamitae a Platone vocatur διγε , hoc eli
tioni, ut iaciunt ouae illae potentis appo stiendum,m Oid merer ueste accidentia, stiuae,potentia. f. iraLibilis,le potentia sub accidentibu esse substantiam, su
ad mediocritatu reduci pollunt f ut Pla- tinna a sui s cauli hoc est causis extrnas to, Se Atast. docuere=qui nimis tota scho- ei quae sunt deiciens, & nnalis, atq, id la Pythag. & tamen istae duae potentiae tu omnibus rebus accidit. I
inter irrationales enumerantur , ct finiumq- a ratione sunt alienae, audiunt i men aliquando rationis dictamina, iussa, di actus virtuosos, & virtutem ip sam moralem producunt, sensus e crura, etiam si millies a ratione audiret, quod Sol sit maior terra, nihilominus pedale illum semper at picit, neq. unquam maiorem esse persuadere sibi permittit, nee aliter unquam id nobis renunciat, qtmdest argumentum ellicacissimum ad probandu, sensu non esse rationis capacem. Tertium argumentum hocidem probans, est tale. Sensus id ipsum, quod cognoscit,nc scit, neque enim cius es sentiam ce init, nam quid sit albii: an qlmqt M uouit, nouit tamen eskalbuni, atq, i l nouit perpa sonein instr umeti,
O oculi, qui ad praesentia in albi coloris di tegatur,& peream disgregationem,
iii Sciendum ure mest, in ordine poter tiarum cog-Resium esse hanc disposi, tionem, ut primo loco sit inurumentura ipsius se n. us. quod sit sensorium, quod quidem tantu patitur a suo obiecto,ne mtamen cognostit suum obiectum, veluti oculus patitur alumine, &acbloribus, non tamenicognoscit oculus quid sit tu, nen, aut cIlor, atq, ita eum it, quod ve rum sit illud axioma, quod passem vago i tur apud Philosophos, & Ariit. praeci 1.de animar o, quod .cta lens sensibile cori uimpit sensu n, h κ est insta iam e mum ipsius telisus, non autem senium ipsum, qui quide ii se sussatitur, &ipse, sed in pratiendo cognoicit, : ecus autem accidit dutas strumento cognoscit aut, unusquisque singula obici 34 :ua, nem v nu* cqgi 'scit obiectu alterius, ut oculus cogn scitii men, & colores , non autem,cognoscie
433쪽
de reIiquis, hac cirmia obiecta sensibilia ct caulam illius erroris, igitur datur alia sunt accidentia , nulli dubium est, igitur supra sensum,di talis est ipsa opinio,quq E. Ron c0g uicit niti accideat, a. di visus, & gustus cognoscit errorem, L . .e m qVx0 m pii potentia iubstantias quem corrigit,dum causam illius peroin
modo ..... LOPoscens. ensibilium rerum acciden- Iune noscit, & hanc re vera sine ullocorv M t, Iibus suppositas ρ ς tre vera, quae opi--: nnio, liue δέξο ut diximus i Platone na-cupatur, haec ab , dubio prsitantiori in
sis sensibus, prout substatia est pis stan
poreo instrumento. Super hanc potentiam opinatrire,est super po itide alia potentia praestantior, que grγ
intclligatur, de quo hic sit strino. Logos
primo diuiditur induo. L in rationcm, in d= xi, orationem loratio est scrino,ratio avicinest discursus intritisicus animam Orai io sereno ri diuiditur a Platone in Theaeteto in tri- ιν plex mea bi v, dc pi imo in genere,ut omnis letino voce prolatus, de quo e tiam meminit Arist, primi Postui . secundus est se imo, vel voce, vel scripto cxplicans singularu n rerum disterentias. Hi omnea log ij sunt inutiles ad explicationem potentiarum animae, de quibus modo simus..i . . . .: quitur sensuit , esse in anima noltra imae, inesse ut nullI modo pollud ibi tali, hoc ex plo probatur a Proclo, ponatur hic pomum, oculus cogno su tanti inmodra, quod si rubeum,odoratus cognoscit t : . tum modo odoris sua luit WE,gu fluctan tum modo dulcedincni tactus conios sit
quod politum sit,nullus horum sensuum
cognoscit quod sit pomum,altamen comsnoscinius pomum. Diseu tum consta tem ex b ore compacto a suae plantae
te, de hunc hir norem cognosci nus es, a m iteri iei uidem, de qubd sit speciei D.
. . mi, non aute Castaneae, aut Piri, at nul-
. lus sensus id cognoscit, nec sigillatim nusqui' id o nacssimul igit tirneccsse est, ut sit in nobis ali tu i potenti a , per quam cognostamus essentit, δή iubit i iam istius Pomi, rarina iit. itide n alio, & clariori probatur exe-plo. Oculus cernit Iolem, & cernit illatum, non maturem Diametro pede uno,
gultus*ph i dicat mel esse marum, in
hac cognitione no decipitur oculus,ne Usustqs, hoc eit init rumetusi horum sen- . iuxi, Propterea quod, non aliam pati situr p usionem, quam eam,quae sibi ab obie, et ore presetatur, Jς nihilominus heec
gait in sensus ip ius falsa esti propterea cauraturi elidi p. v I tranIlir. Ictinus Quid tuis
tarda uod dri totum est maior pede uno, ut hoc melius explicemus ex Plutone
,.. ... tu. sed et tu tota tςrra i mel autem omnibui in Menone, & ex Alist. primo Pot crim media ta --- eit dulce, praeterquam febricitantibus, rum, scienti im esse cognitionem rei perqu*s Viso cognoscit hunc erroremi non causam, quod Plato ipso demoni rit, di ' 'quidem oculus, qui unum tantummodo stinguens opinionem rectam a s entia cognostit sibi proprium, i ed alia potetia pulcherrimo e emplo statuarum Deda .
Logos autem,quatenus si ificat ra- Logos ut in tioncin, itidem est in triplici discrimine, opinativus primus, qui est discursus ip. 4m ... sus opinionis praedictae; scientificus secundusidceit discutias proprῬs poten rix, quae graece dicitur δὶ ista, Dyania, quam nos Latini non polluinus cxplicare commodiore voce, quam rationis, siue ratioci iiij. Tertius eii l igosi itellectualis, perimens ad intellectum, oscit patentia superior, Se praeitanti ar ipsa Uyania; secundus ille, qui appellatur scientificus,proprius Dyanis cuide qua nunc sermonem habemus, & per hunc quascunq; siuentias acquirimus: est .n. cognoscit i uus, tiun subitantiae rei, ilim causa tumelia ipsus substantur. Scimus Quid nil
434쪽
in. luit, alia verδ alligatae, hae, quae erat so- - ' lutae, vel quae etiam erant ligatae, solutis
rist. i. νε- vinculis aufugiebant, quae vero erant lugati, remanebant, &firmae stabant, ad nunc modum i opinio, quae causa carci,
est veluti statua sine vinculo, & idco fa-eile a mente aufugit. dicientia vero,quῖ annexam habet causalia rei, ea sima in mente remanet I atq, non iniuria, dixit Arist. primo Posteriorum scientiam non posse iaci id mutari. Disponamus igitur in tres gradus, sensum, opinionem, Sc Dyaniam, siue sciet ea sinu. tiam; sensus quidem ut diximus nec in substantias, nec causas subdantia iuc gnoscit. Dyania econtra ,& substatias, ct causas cognoscit. Opinio, tuae est mediainii tim cum sensu concordat,partim cum Dyan ia, quon ia m,prout media cst, parti eps est utriusq; extremi, nana quatenui attingit sensum, no cognos it cam
uit substati is atq, ita fit Irai liccps Dyaniae,quo ad cognitionem substantiatum ex a licra pa rte, par Ucc ps fit sculus, quoad ignorationem causarum. tiarunis. Scquitas alia animae potentia omnia uia iam nobilissima, qua est i lare licetus, qui quiadem est summitas,& veluti stox vitae rationalis, estq; forma ipsius animae ratis natis ut scpe notat Simplicius no igia bilis Peripat laeticus.ὶ Cognoscit autem hic intellectus, iciminos scientiae, . e. .3. Dyanis, secundum Platonis placita lib ari ima, de Republica, a quo non dislautit Arist.
etiam, terminos autem appellamuscos,
qui propositiones scietificax conficiunt escimus. n.Omnes propositiones ex terna udis, subiecto , di praedicato constare, di
quoniam terminos latum modo cognoscit hie intellectuς, dicitur eius cognitio fieri sine ita tisit a termino .f. ad icrinianum : econtra ratio cognitioncm h ibet cum transitu, hoc est coniungit unum terminum cum alio, quod est ab effectubus ad causam uaniuc,& c contra a La
sertim a Plotino, vocatur Rex,qu est In
nobis, sensus autem vocatur Nuncius, inies. Re
Rex quidem, propterea quod omnis animae cognitio, ab eo pendet,®itur,
fons .n. est Omnis nostrae cognitionis: neq;. n. ratio, quidquam cognosceret,
neq; opinio, nisi eis lumen infundereturat, ipso intellectu,& si sequamur. scntentia in Theophrasti, de eius Methaphr sten Priscianum .Lydium, qui contemporaneus,& socius tuit Simplicij se hius etiam nihil cogno ceret, nisi in nobis esset intella ictus , qui quidem in se habet
Ide s rerum,quarum lumina descendutio Dyaniam, & opinionem, J etiam insensum,& sicut semper intellectus habet in se ideas,quarum lumina de Icedunt in Dyaniam,opipionem,& sensum, ita se per citam habet rationes earum . Quas transfundit in easdem potentias, Dya niam .c opinionem ,&sensiam ipsum. Intellectus hic semper est agens,quia semper agit .i. transfundit, di illuminat. . . . :Ideis suis potentias in seriores. Atq ita , . . Plato, & Platonici nullum habent intellectum passibile, aut possibilem, aut nis
terialim, aut in actu, aut in habitu, neq; Pin. intellcctum specillatiuum,ne' praeticu, sunt . n. lii intellectus super fiui in schola Platonica, nec acccdit deseris, est n. in-tiinsccus ipsi animς, quippe cum iit forma ipsius animae,&pals prpstantior,qui .'. est eius substantiar neqi est unicus, ut assercbat Averroes salso ne dicam in t russes. ta pie,qui totam sphsram humanam iaciat cognoscere, aut intelligere, sed est mul- a M.tiplicatus, ad multitudinem animarum; habet. o. unaquaeq; anima suu proprium
intellectum pro forma, hic idem est
practicus,& speculativus, hue conicmplativus: Odeiunt. n. Platonici multipliacarc cntia sine necessitate, neq; hinc in- heli in ex Dtelligit ex particulat ibus viii uel salia, sed habet in se rationes uniuei salium, pallicularium,& utrasq; cognoscit,neq; colligit ab cxtrinseco,sed promit, & pr icrt ab intrinscco omnes suas cogniti uc. , ncq, v ci um cst apud illos d ict
435쪽
in ad vulgatum apud Peripatheticos .c receptio, de alteri eadem simplex nuci
iure uetera phoea tabo . s. Iar , quoa iam intellectus hic,non iungitur pliatas nati, ted distat ab eo tota lub- .stantia rationali, quae duas illax partes .comprehcndit, quae est Dyania, opi. Mio . . Ndq; vera cit illa propcllitio inc s aut 'ae Duaniae,quae quide sine phalata sinate discurrit, vera tamen cstinc s litioirp opinionis, quae non potest subis ita arias retuam cognosceresiae phantia uiare. est iraq; proxime iuncta ipsi phi. taliae que summain est,uci summitas p tentiae sensitiva, haec.n. sensitiva poteratia tria comprehendit. s. sin sum particu.la rem, sciatuni communem , de pharata, qtaplumirutare Iu Lariingit opinionem,
resinate: Dyania vero , do intellectus co quoscunt sine pliantasmate, at Peripa-inetici,non distinguentes hystres facultates, intellectum, inaniam, di opini nem, contuderunt omnia pro uno intellectu, suri dies omnes imidia haec O tam is, o a non sumus modo in comitu, ς4 fio 'moi .dictoe post psylatione rationum rcrum, ta a cognitione subnatiarimi, hin en, lund iure dicun- tui, secundii Pt ita in serniam, po nitus distincta . L . . Et quonia in hic potentia opis vitiua, in remum comitione caret causi, dum . s.
e noscit substatias sensibiles, ideo di
citur esse altera, formaliter dii lineta a Dyania, livea ratione, qu. v cognoscit cinia causa. 4ntellectus p3ri usocti, dum simplicitet te idos cogno: .it , ct sine transitu incognitione pr0cedaei, quinh
mo ipse sit, qui viij x porci iijs lumen in
fundar, dicitur tota mima, ab ijs potes ti js inti titilibus distinctus.&absq, controuersia.
In cognis ne nihilominus ratam,tis poteritis saepb iungsitur, sed stulat mo do,&d lucisa ratione, prout diu is suci obiecta g4olcibilia . Nam saepe acci si q-d ratio, sue Pyania,quae in medio halum potentiali in silii, fungatur sum imillectati. cum cognitione sives.
AT quomodo die uturesse distinctar
titae poterit LE ad inuicem, in Pla..tonica docima at nulli dubiuine it,quod Irmaliter dicuntur essed; stinetae, cumactus earum ad inuicem reuerr formaliaeter appareantes lodii tincti. nain sensus ipse, da n obiceturn cst praesciis, passis, ne in sulci piratico, eamq: pallicincna ut diximus; nuncia i potentu se ius do est su perior . s. opinatrici ipse nunciat simpliaciter n dii currit, neq ra ncinatus,nee .cognoscit te cognoscere, nec tandunt nurunaiulinantia unciatio Opanici vero, taue opinatria ab coaecepta nunciatidae, promit, profere es te ip a rati cnes illius obiecti , de per ea s coquoscit illius
iubaausa. ; at quia accidetimi simplex
istantiasqncorpo i eas PMdnnaar, si vero iungatur cuin opinatiua potEtia , cernit. 5 a spicit corporeas substatias pii t d cincum sensu iugitur, horum corporum accidentia aspicit revera, ipsa a uicinditate mcdia ςntia speculatur, lancest Ma. ulcmaticalia omni , siue Mathematicas ratione9 ouuies, do quaecunq; Lbi insita sunt,&cdnata, quas Peripathetica scho iappellat entia raritinis; lic est omnia entia ut vocat Lmidalia, omnia Moihaphysicalia l . ti Sed vitabilis, di facilius hancveritate videbit nus. h qu. tilioneinitI.im celebe timam solvemus, quam se,cto Plutos, Dorum, quae post Arist. viguere, inclu-Xerut,ds animae iudicatori ,&1 liae me de Stoici Academici recetiorest, Epicura i, 34 Qq enaici,quae quid eqor I Foah An- aeriur b' leuiter ivit tradiata, sed ab lasma ne a lata,Jcbacrari cal Pluta.
436쪽
ua barum patentiarum sit rerum i icatrix,i uiritur, cν absoluitur.
IN quiritur igitur, quanain harum p
tentiarum anima iudicet res citctas,
nam his quatuor pote uis dicitur cognoscere, hinc cognoscitiuae pbtentiae appellantur , unde si cognoscit, potest conijci,quod etiam iudicet icet aliud sit cognoscere ,& aliud iudicare, undeco gnoscere possumus sineiudicatione, ac iudicare nequimus sine cog jtioue, di uersa.n. hic sunt alia quoq; rationei cognitio . n. est perspectiorςi, qus potestella de vera, Ic talia, sed qua nani mic ntia discernit, & dicit illud esse verum, it Iud veto falsum hanc igitur succincte tractemus, Sc eandem absoluamus, ut loqui do conitet, quomodo ad inuicem, in iudicio terendo, circa omnia iudicabilia, potentiae iungamur, de b ic ratione itide appareat veritas. nobilissimae questionis, destitu dignis nae, de qua almquid tang t Arist. & assecle. Animp proprium est sua natura , conditione velle vel um, a salso, & bona a malo dii cmere, sed quanam potenti ex enarratis id faciat,nota est ita clarum, ut diuersi diuersa non sentiant, propte, reaquod Xenophanci sensi senium esse iudicem veri, & falsi, & animam diu bat nullo alio iudicate veritatem, salsitatem, & reliqua duo, qua in seniu
Pi cithagoras autem aliam est secutus opinione, & propterea aliuruit, opini nem,&cuiq, videtur, id esse verum, ain: fessum, botium, aut malum, itaut ex hac sententia , ea ipsa res, quς mihi videtur vera, vera mih i est,si vero talia alteri via deatur, falsi ci eli, atq ; ita iudicavit h.
m: ais opinionem, e Ieanen l urm rerum onnium,quo ad veritatem Je tallitatem rerum, bonitatem, de malitiam. Hoc dogma, taqquam omnino err neum, dea veritate ploisus alienum, re-
kllit Plato in eo Dialogo, qui numine
rationibus, hoc idem facit Ai ist. satis l5. ga dis putatione, confutans hac opini
nem Prothagorae, tuentes uterq, hanc sententiam, res omnes suain certam habere essentiam, & substantiam, etiam si huic, aut illi aliter, atq; aliter videatur. . Alis extitere Philosophi,qui dixerui, anima terre iudiciuin de rebus ea potentia, quam Plato appellat Upina tricem, cuius mentis fuit serinceps notas Acad iniae Arceii laus. Alij tandem dixero, iudicatricem potentiam, Esse rationem ipsani, &discursum, alis mentcm, de in
di Plato, horum omnisi Praeceptor, Iaac veritatem & plenissime cognouit,& planissi declarauit,etiam si paucissi
mis verbis ab Arce: Iaci non considera. ais, eius autem sententia haec cst. Amma. φήae e P gnum, or macta, lec est una si fam
l, Conitituit autem quatuor rei si gradus io uniuerso accidentium sens bili sit
primum substantiatum corporearum s cundum mediorum entiu tertium,qus iam supra explicuimus, Mathcmaticat u. s. rerum omnium, & praeterea eorunia
risu .u,qus rationalia Pcripat tritici vocant, vel entia r donii i quartum autementium diuinorum. Pro ijs nimiium entium gradibus,disponit etiam animae potentias correspodentes, per quas ipsa, ct cognoscere res illorum quatuur graduit, &easdem et a iudicare potast, ita ut seius cognosci et, dc iudicaret accidentia sensibilis; opiniodi cognosceret, de iudicaret subitantias xorporeas, ratio, siue Dyania,&cogno sceret, & iudicaret, Mathematica cucta, decu acta rationis entia, mens vero, inrellectus, de cognosceret, & iudicaret in supremo loco collocata entia diuina, ac incorporea, ita ut lingulae potentis singulas tibi cognitas res cognoscerent, de iudicarent, at l, ita anima dicitur esse i re optimo, multi iudices,& unus iudex.
437쪽
cism.hoe writ Iadex dicitur unus iudex,quan id cosi sciuur. Iudkatur a ratione iuncta 'Via a unam determinat inpotentiam, pliautasiae, exempli gratia distantia eli ''μ ' qiue inma liatum obiecta cogit cistere, a terra, di dantia ortus ab occasu dc pQ dciuai re micit. At quama in est lita sti enim unius loci, aqquius alio. Positim, potcntia e natio ipsa, inania,&diruum de situs, quae distanciain non habent, cuIus, de in Ia conueni uiat omnes vetereS non sint corporis, non iudicantur. Iu- ν' Platonici iis biliorcs, ita r explicates, dicat etiam figuras Omn itum artificia 3.tis otia . .
& p taxim Proclusi qui hanc rem pi Ica, tum naturales, artissiciat s .c domus, hor
δ' hoc modo. Ratio inquit vir doctissim I , i una, vallium, planitierum, lacuum,ma-ὲ si ascendat ad inrael ligenda, α contupl- iis totius, te tandem quaecunq; ad Gemi i. , - da entia diuina, de intelligibal a, assumit graphiam, ad Corographia, ad Top secuini uesiectionem, siue iungitur ipsi, graphiam, di ad Cenograpbiam pertu . o 'cum sit propita mentis, de ipsius in el- nenti Iudicat etiam sinquit Proclus lectus actio , de in hac positione, om- coelestes Eclypses, tum Lunae, tum S ines Platonici conueni init, intcr quos lis, & aspectus omnes de planetarum,
rimne , unus nomine Scueius ut notat licitarum, necnon omnes eorum moturi
in Proclus hac ita accepit, ut diceret nte, Est enim phantasia Ministra Astrologud iciatur lςcti H in assumptain a ratione pro socia carum obieruationum, quae fiunt per a -- iota uire ipsi, prccluinima, Ieseruitutem sus. Si iungitur postremo alicuissent ui s Osuis.
prae laute , hunc reprehendunt, &iure, particulari, ratio iudicat ea, quae sunt illies . ...' cliqui Omnes, qu dxςm i Lucret, plς- sensui obiecta ,&scrc manet conclusa to natura,PI . Pterea quod ,inrellectiooc quaestio de animo iudicatorio, & tota . . . nobilis p/m nimae nostrae potentia, de Philosophia declarata potentiarum ani
acti One,dc qus immediate colungitur dia tnae cognoscetium, in doctrina Platonis. iuinitati, abjurdum uti iacere ministram, potentiae inieriar s, non negant tamen, Potentia aximae antritiuae. eam a ratione aflumi sociami sed sociam se perficientem, S illuminantem,noa D Estat breuiter declarare potentias , .. ra. tem sibi seruientem. Perficitur . n. ratio a tumet appetitiuas,de quibus obii nomni sua cognitione, a luini ne ipsius ter supra diximus. Aliae sequuntur ani, Animae. PM . . 'no intellectus, quod tum nisi ei est uiseret, mae potentiae, quae appetit tuae iuru dicu ' pcorsus caecaullet. tur, de hae sunt prima voluntas, cuius of rvmp aena in. Raxia vcro, per se ipsam solummodo scium et Lappetere, desectari,quae mes, ': ἡ ..., medi entia contemplatur ut tetigimus & intcilectus, necnan ratio ipsa suadet, T quae sunt praedicta Mathematica ,& en- est tamen libcra, de potest praeco S nita alia rationis Logicalia,de Metaph sicalia, mente, ut mala respuere, & ut bona se- iacia Peripat lietiea. Si veto iungatur ctari, ratione dictante, potest inquam pi ni cum interiore opir trice potentia udia respuere ostensum bonum, quod est rocat ipsa opinabilia, hoc est iubstantiaes vera tale, de malu sub specie boni eadem - ςorporea S. Si tandem iungatur clisen- ratione sectari. D. hoc est eius parte, quae ybantata d, Secunda est potentia irascendi,cuius Munera pocitur i nam phantasaese sensus portio- munus eli aggredi,quae ratio, de pliau- 'i rii αὐ- inni nem diximus de mente Platonis. Si, ta fiasii, it, de licet sit irrationalis, sic iliatio r, inqu4m,iungatur ipsi phantasis, cogno- ti est concupiscibilis. attamen Dicit ab scit obieeta 1 pilus, qui sunt ditiatis om- ipsa ratione ad mediocritatem rc duci. nes, omnia figurata , Omnes enim dis ita Tertia est,plamet concupi Libilisμ
438쪽
viget iii Iecor quae vos uti rati paret: ρυ- test & ipsa diri i lf rati ne i qua tanqualinoderatri mi Misi humata reuini uaniaci se iii ινγciuin posses puras esse pronunclis in eota h H dune, quin imo, corporum resurre- , et id nem innithre, apparet, in code Dia lago de Republica, iam allegatoi quaeonines auctoritates, nos admonerin v
maiies det i qm*0 - V de perpc chi Plato videtur, an, in amassi nil uruc irriti iii Phaedi , , cui uetauriga est ipsa ratiri, a pueritus . in , qu, est ratibnalis, licet it hon is eqhus, sodexter, sinister vere; fe inaixis irrimo na-I: Hoc in ei, tiliorum appetitu ui imist i lii ad hone fatem figno pudor iste.d ictu ς, dici: ut etiam holitas, malus versi appetitu scri cupiscibalis, trino magnarin imita tisin inii h obthini pera n s. lsam,ue, ne ' His animat facultu tibias copiose ny
pendij postulabat. ite ii ad videre laude,linquibas loci a suis corporibus, ab Iunctae animae habitent , ii uet uus but receptaculis: vian ur, pro habitaculis, quae sit earum coditio; que inae vii e & qua toelicitate,vel gaudio fruantiit ,d
m an marum recestiuicu's mst earum separationem ὀ suis corporibus. Ati; sta. o Lato,anima superstites post corpo I runseparationem, Successivo, ira cospicue latetur esurivi nulla modo pro- ut bari liceat, eum elui verba plWi ibus tria
piant,& eadem r tione praemium beati ficum assequantur. Itidem easdem an et dis, antequam ad hunc socci perueniat priui purgati a culpis, quasi ii corpori bis contra xcfd, explicite docet in Phae α eoω dimidi in Timaeo, quibus postea purga, tisi ad c Delui evolare consarinat, vel al
m intra aut malorum hominum lani Inaas, poli obitu, psnas dare, subisigit, ' u i ex est B demeritas, Ic piaculis hac rata ne igne cruciari , quin imo & corpora est ii iii K n interi, o torqueri, & puniri, se riternis poenis determi irat Quae locata Platonis ni bis mani rus lare appax ,tiis Haio u he receptacula reperiti animai si, post quam corpore inuta sunt. s. Paradisum, eptacul Pu D tori uir Se infernum.. QObd aut aliquando mentionem faciat in Pliscito .d libro de legibus 1 i E in Mittaliqvurum locorum, ad quae recurrant, τ' ' v avita ad sepulchra, ct ad Cimiteri mcli ca quae vagari dicantur,ad poenas su- si inendas, vel ad terrestre , medias, & . '' 'id putas Regiones, prout corporibus an -
ti no sciu videtur Plat. l cutus esse, dcoςκ propria sententia tria dumtaxat admit tu receptacula, qua superiora sunt. v v ν μ' Ad hoc igitur, ut haec positio Plato- vri , , ν
nis fiateat,quae luce meradiana clarior ea in do nexillit, eius sententia tu de verbo ad vetabum asseramus, in Phaedone praecipue explicitam, d alibi, vi videbimus. In Ph.icione ergo, postqRam argumeta tu est Socrates , & ab acti Mibus proprijs Ui. animae immortala talem proba uit, ea n ademetietas in, cum obtinere mise- , Quior ii, vel t xlioem, leclidum quod vel be-- ves male Si tetit in corpore, his vel
439쪽
bis declarit: -- H, qualisi de s gantur sensu, viHi innuunt instruum, quod B, in simit laenaam, altum a de sic ha mua intcio, scilicet quod post cum trans excellenseinpurum, inui ι- locum finlicitatis, sit locus etiam poeuat m, nabι soccultum, severa adtinum, Fo- Ium, & miseriar pro animabus; si autem emedisti ratum,qυ Deus et uent, paula in secundo intelligantur, dubius i & an. si meet ii I AEnim' est migrandum. Hic ceps potcst cestri Plato in hoc loco, pro- Avus lotus ni --. innuit sitie dubio S diates Paradisum, pterea alium adducere locum ipsius, tria quem Deus, cum coelicolis, inhabitat codem Phaedone,in calce,propono,quo
fidae buraiaris i liberata mahs ρ , quemad- cula, di quarum lint antina rum, post ca-s x , rimis r diei es, re vera reliqua rum iudicium particulare, his verbis de- expresse ipsum tria loca, siue receptacula ordine meminissecliquido conliat , idest Parad. Purg. lnte Paliquam Plato in persona Socratis, uorsi, sui terraneo tum dispositi e gniici in orcete enarrauet,qui tacerta
, quae sequuntur, nimis long verbolusi orie concludit, quod anima sic infecta, de his pollura viti js, propterea psna Ἀ- ineat suae prauitatis, qum Orca sepulchra aberrare, I versari,secundum com- 'Hunem opinionem, videatur, nam non' nullas apparuisse animarum umbras , at tunc tenporis, non exiaua sema re A. uniuersam Graeciam
Haec verba Platonis tam P possunt illa: . Urigiduplici inodo. s. vel quod animae cibatum vagash dicantur circλνγca inferni, quae sepii clita e rueterna intelligi possunt
pol ii de receptaculo in scroi 3
Ijx subinfert verbis etiam alia, quiabus. nox docuti quomodo bic alii exustant PeccatoreSJcccata quidem grauiata' eniςs, latamen finabilia uimae. Hie alia e os inieceram in 'remer,vel baminei'H si
veiqi Ud sint olata Ut tetigimus 'o n. tium precantur, clamore mU , is tartaro secundum propriam sed secundum co- existente oli per annum, habitant, ex Po nuncui istentiam, si in primo intesti- 1 iam ciccii alexi, alsidicct,etiolatore1I,
440쪽
r tum H Megetantem aberrare et Mentu b mciri vero seu struo, donec veniam asidis impetrant, o torim absolontare is gra--Me harum poenarum, si tamen M, qui s
i tu Tartarum Graeas una Vaga es. - . t. riosequitur clarioribus dictit, nobis: locum laesitata ita aeternae animarum in-i a. ' ruiete, vcrba sunt: taut ane' prae carent, pie Oxisse inueniuntur, hi si me, qui ex hιsteraeclis locis, tan avi calce H.uti, arθ' Bberati, ad altiora. tr 'scudunt , puramque supra terram, habitat regio em, mi r Hs auri
ia Deio dictu ea, neq; pr. sns tempς, - ί- endum H iceret. H aec re vera diacta ita aperte nobis it duunt Paradistina, pud. Put reputiri, re piaculum bodaxum Rnia a tu, ut non bis dubita di ompino tollat occasionem. Qui i imo maxim m. nobis ingerat illum agi piste adi spem, si tam n bosum 'pe-
de Repub ' λ o. aperte dicit, quod animae vixo: u. b, norum nunquam a Dijx gliguntur De iniustis vero onantia contrarium esse censendum. doce , di post paeuca hist ui oti, tiam Heri Pamphilis Armini enarrat,ti,dis qui uictra,cum postqua id in probo o
' cubae: Ie post decimum diem ad vitam xegie sus est,& multa viui de animε stalitast objtim explicuit: de iudicio. &
tetributione bonorum, nec non de psnis . . . , malis tute insidiis ,quibus sane Plat. dbctis nobis innuitur, ipsu don modo tria Icceptacula superlina crcdidisse Ad citam ortu Oiq rς surrecti opem ,.de iudicium, non solii credidissic, sed scriptis ς dem
do anima sit immortali , icd quod p ὁ ς obitum debeat suorum obpei u in corpo p pctratorum rationem redderc. Vci baluculenter scripta ibi tala lesuntur. t
susere debuisse, ut quam ια sume, Qq; s mori sine vivant, ne maxima eorPm seti rum