장음표시 사용
451쪽
tuam , & quo ne dum videtur anima vDidere, audire, dc haec similia facere, ut suo Ioco ostensum est. iiisc sunt,in quibus videtur communi ipse docet productam esse a postremo liniimo. Ait Christicola: Anima potest a corpore separari, est .n. substantia per se, &
cum . sensus,mihi placet eosdem approbare,&reprobare,sicut Ecclesia Catholiςa, ut similes, dedissimiles since e veritati Chri-- ostianae admittit, vel rojicit ub cui*s cem sura omnia piorum scriptorum placit , subi jcienda esse, optimo iure censeo, sed de hac re pro nune satis. In calce istius voluminis longa verborus actura nectam proteitationem, a meractam ride sacro. sanetr Ecclesiae Romanae , quae est, quod nil aliud veru esse puto, nisi illlud omne,
quod est verae Religioni consonum ,β pro tali ab ea admissum, de concessum . ore, de pugnare nostrates Theologi, dii producta, antequa corpori copuletur, de Platonicum uniuersa animae natura. ini immor ais a. per creationem nouam. verbis, de nominibus, non parum tamen, Ait Plato,& totasapientia vetus: Ani di stare videntur, sed quoniam perspicua ma potest a corpore separari,& separabi- se offert cuilibet intueti differentia, idcir- turde facto post solutionein a corporeo a nobis, Ianquam superuacanea, de- vehiculo . i. Ostrea O. α'. -- claranda omittitur. Solum hoc ingenuE Ait Arist. Anima, cu macer ris: Asω' djcam, quod circa hosco sensus ,&dii- ρ sici, arganicipotentia vitam habentu, no
Omp . sensus mihi diacet eosdem approbare,& potest separari a corpore, & cii ratio,quom sicuti .. lis torme naturales, quae ducuntur de potentia materis, sunt ab ipsa in sep rabiles, ita quoq; anima humana, quae ducta est ex ea de materia , erit forma naturalis,& ob id a corpore inseparabilis: si Dims naturales omnes corrupuntur cor. rupto coposito, ergo anima ipsa ut talis forma. Quod est impium dogma, Ne non solu nqiuar veritati irrefragabili contrartu,sed etiam dogmatibus Urph: cis,4 rimagiiticis, Pythagoricis,&linlatonicis,&in hoc maxime nimiru tota vertatur antiquitas, pr terquam unus Arist. sed implicite, Epicurei vero explicite, i hoc dogma perpciam euertere conati iunt. Quoniam Arist. in hoc negotio de ani-αοῦς immortalitate, non ita sibi ipsi constare videtur,ut certi aliquid possit alterrh suasententia, idcirco adducamus breuiter fundamenta,quibus utuntur ij, qui, ipsum immortalem tenuille animam, ambitratur,ut Simplicius, Philopontis T lita missus, & alij multi ex Graecis, D. Thomas, Albertus Praeceptor,& alij multi cx atritia, & postea feremus sundamenta eorum,qui putarunt,eund cm illam cλc gitasse mortale, &a corpore solubilam, ut Alexandri Aphrodis ari, qui tamcria intelle et um agentem asseruit esse Dcum. Averrois, qui unica rationalem animam posuit in tota pzciei humanae sphaera,vtiam alibi dictum est. Rei didicultas stat in hoc, qu d Arist. in hac vitare non ita explicite inquitur, sicut Plato,nam quando ullam PlibutYY 1
Visamus modo, qwsuam longius a n
Ara veritate aberrare videatur,
Neipiamus ab eius generatione, dia. pioductione,de qua longe, latcq, suis Iocis egi naus. q. super Ait Chri icola: Anima est a Deo, ut ' caetera omnia per nouam creationem. . 'xsilius in Ait Plato : Anima non es producta de M. is, Mui ais, sed 'st anu uissima, si mundus non est
Porarie productus,utiq; ' antina ipsa est producta, sed non de novo, sed in exor-- Lidio mundi , in quo omnia suere sini ut, de semel producta.
interuallo d is cessit, in hoc dos pate a veritate non modo nostra, sed Ill imica, quandoquidem,anima,qus producta esta primo, & summo omnium Pti 'cisio,
452쪽
incertum,& Ignarum huius Philosophiς, det Aphrodi iis,quem sevsitur Petrus aliquando videtur intellectum asserere, Pomponatius, Simon Portius, Hi
liquando immiartalem, aliquando vero mortalem, aliquando dubia mouit, & aliquado nia hil resoluit. Quare, in hoc tanti ponderis negotio, dubius,& anceps censetur. Hinc occasiones pribet suis expositoribus perpetuarum contentionum . Fundamenta, adducta pro immortalitate, sunt haec. 3 Quod anima non eli natura, sed supra'
Quod non pertinet ad Physicum, sed ad Metaphysicum. Quod est eiusdem rationis, & conditionis cum intelligibilibus. Quod est aliud genus animae a nutritate,&sentiente. Quod est separabilis, ut a teria si a corruptibili. Quod e si imm unis a materiet inquina
Qucidest immunis ab omni passione. Quod eit aliena a corporea mixtione. Q odest proprie intelligibilis, &ob id intelligens. Quod non indiget instrumento cor
Quod extrinsecus accedit, seu deseris
md est intelligibilis, & quod intel-'
ligit te insam. Quod conformatur cum essentia rei v. . 'Qu id est sui ipsius Domina. Quod eli ex se libera. Quod ab ea est aliquando praeestge
Quod est apta omnia fieri. Quod lit demum particeps diuinarum affectionum. Hee sunt loca , ex quibus ab interpretibus clicitur, quod anima sit immo i t. invia Arist. Fundamenta pro mortalitare,potiora sunt illa pauca, qua supra adduxtinus,si ne multis, quae possunt cralligi ex uniuer .sa eiusdem Arist. Philosophia , & colliguntur ab ijs, qui absq; iure impugnant immortalitatum, ut fuit praecipue Alex Pompona i ius, Simon Pori ius, H ieronymus Gardanus, & alij multi ex Neotericis quos subtilillis, e redarguit Hierony- risus PontanJs G ciuis meua in suo a ria lib.de immortalitate animabad menti Atilii uel non Fraciscus Psccolomu netis P cepi noster colanditi. in Ps ripa thetica Dii e plin1 quare his funda-ιnimus potius Arist. iudicandu est cis trarius , non liasi veri tati nosciae irretia- gibis effetiam cit inae Pilium icς,qup ..H l, cxprcessε halla vestra leui hon modo fa- .im turised pr6hai solidissimisitationibus ivt ostens lina est. ii illi in i Rationes pio mortalitato praecipuElan inferiores, Idundana dia. per quael ptastulit fautoris eius dum supiacuati, Iua
Quod non sit rediversa --ibus quin es lent due animae, Ie seiuneis in hominet igit ur m Ditxtis: m Q. - am, I. V Quod eius tmemtibi, Mnipossis *s9rpore separardigatus gnj mamia neces ibrio utitur imagine in intellig. . i. phantalia. ii 2 uti Quando autem rationes adducuntur pro immortalitate,&argumenta, fiunt in debito modo, figίraq; pro ea, et lait: itame ex primis superioribus mdampn tis, lic spondenti Quod quando Arist.loquitur demente agete,quam videtur facere diuinam,&immortalem, aiunt ipsam esse Deum, di ille est Alexander in coin. lib. de anima. Quod loquitur de actu intellicendi; ibiti quoniam apprchensio primor m principiorum nomine nacti Us denotatur Pidcm
Quod mens boni in s dicatur' diuina, 'Ai . non ei reditione propria, sed generis ne iiiiiii: ait Pomponutius assecla Alcxan. .'dri, lib. de atii institistior talitate.
453쪽
, a vici tate animD .l ν D. i. ν
Quod loquitur Arist. demente, dc - ni tria non preci se homiciis, sed uniuerse extensa, etiam ad animas coelorum , auidem Gardanus eodem loco. Quod iacit verba de mete,&potest te, hoc est de prs paratione, & superaddi-Di cubate, idem Alexmder, ut supra.
Quod dicatur dium adacta c6paratim . est plurium formarum . s. Metaphysices,tionc, cum aliis anims partibus egetibus . tex. La. Nec hi est fu sereri in hinc I il ::ῖ
loco. , dum gignit, daretur infinitus ninpurq Quod loquitur Arist. dubitatiue, non ianimarum in actu, quod est con 'ra P ΠΡ assertiue, quia modo in unam , modo in cipia. Peripatheticae Philo: biae, su aliam,videtur dcclinaret partem ait Hie- non admittit infinitum in ci', & asci, tronymus Garganus libro de immortali- mundum aeternum a parte auic , d misi , , . . Aeris hac mihi cet opimo Anosio LP Π 'Ed
ui. Ex his facile conficitur,igitur de men-- te Atlil. quod anima, ut una in tota humana specie sit utiq; immortalis,led nol: Liciaria IC, MOII-vx plures,& rationes, adducis pro iMQuod tandem id extrinsecus accedere mortalitate,faciunt pro ea, rationcs,&ereserunt, no ad mentis essentiam , sed ad uasiones aptem pro mortalitatζ,sunt nul- . . spiritu, in hominis generatione inclusu, lius momenti, & nullius etficaciae. pro mente producenda, qui eli praestan- - ii Quod intellectus agens Li Dcus,quo-tior caeteris spiritibus seminum ,&mai niam nodistio gitur essentia postibili,&rem coeleliis caloris virtutem includit. i quod actus secundus ipsius sit primo di-Haec sunt fundamenta,& iationes, c- uinus, cum apprimξ sit variabilis, & ob vendiose relatae, quibus euertere conan- id non magis immortalis,qua primus, ex '3. de anima, tex. ao. nam spcctantia adactum secundum intereunt,ait ibi Phil*sophus, quare decipitur Alcxander. cd non dicitur diuinus, facta com- In quo paratione cum i j imae gradibus qui itui. O indigen t initrumento corporco, nata, ab - solute inquitur Philosophus, no esse naturam, nec spe stare ad naturalem, &s - , parari, ut aeteria mycorruptibili,qua i ex decipitur Portius. Quod non dicitur diuinus ratione gesneris mentium iam id,quod cic*nuenit, potirilis. ut est mens 'lmina na conuenit, alioquin Arist. nost deciperet, 'c ei tri ucret,quqd non compitit, quare dccapitur Pomponatius.
Quod in teste euis diuinitas sit prolata
rur fautores immortalitatis animae perpetuitatem , unde ex hoe Philosophandi ritu, cospicue eruitur, Arist. ruisse'ancipiatem, & dubiu ut dixi) circa animae ipsius Philosophiam,& longissime in hoc dist re, non solum a doctrina Platonica, sed a veritate Catholica in animp vero pote iijs, iunctionibus, de obiectis, propius accedere, ut in comparationibus supra ostensum est. Ait Chri ilicola: Anima non est una. intellectiva, sed plures, prout sunt plures homines in una specie.
Ait Plato: Animae .mplures, fecinae pluritarem induid strem, licet mundi totius una sit uniuersalis. Ait Arist. Porius inam essem uniuerso specie humana, quam μ' verere, se haec est
454쪽
mens, in tellectus, & anima pro eodem simul usurpantur. Per se mo- Conueniunt hac ratione, quod sit ino , , ,es tellemialis,memorabili ,nec non volun-
sententiam nostrorum , ex quibus AcilEeruitur eius de indubitata immortalitas, secundum multos Patres, di praeserti tria
a. iacus in late, Sc arbitrio libera, quoniam has lim. Animam igitur esse immortalem,non ' ρ' ς' l,et natura facultates, itu orporcinodo est cor dubitetur in nostra si cra Tlaeolo- materiali, & cxtrai modo intellectivo. aia,cum haec vera conscilio sit vere Reli. Conueniunt, secundum multo Pa- gioni, solidis, & prio cipale iundamen- tres, quod sit ad imaginem Dei creata tum; quod quidem tanquam indubita quod e t mirabile dicta in doctrina Pla Ium se te admissum , ct tuae concessum tonis It manifestaturit c per illa vcrba, primo a Mercurio Termaximo, a Phere cide byro, Pythagorς Prsceptor a Pi id ne clam dictum, & probatum citi ei praesertim a Platone, & Plotino, quia i-ino ab omnibus Platonicis. γNos igitur tandem tenemus, quod in principali sun dameto,nostri & ipsi con-jen tiari t istius immortalitatis, non asste in modo probandi candem, nam nostrates procedunt in hac probatione argumentis, quae militant congruuntibus rationibus nituntur principijs creditis, Platonici veto piobabilibus rationibus,&persua. libus ambulant. Praeterea in hoc dissentire videntur, quod ationes no .rorum Theologuiupraecisu concludunt pro immortalitate animae humanae, non autum pro alijs, de quod Platonicae conclud Ad pro omni-hus,etiam fera lu n, iumentorum,vim,&ei M*ciam habς rei dentur,&prsscIti in illa, quae habeti r in Phaedro , cx qua cruitur, quod stymes animae. moueant nullacxcepta P quod sint initia vitae, de caetera. Quare, cum sipn cogant pro anim nostra,vel quod illia sint immortales quod est impium assererela. Religi p. nostra, lug iure optimo t Uin equo, & mulo nullum ineste intellectu, nili comodo, quo libro de anima ex sententia ylatonis dictum est, secundum Procli, c
plicij cxpolisionem concludi potest
eosdem non communicare. - Quare ex bis etiam consequentcr Ω-
ci e pr0bari mi est, quod sicut non sunt
In A leti, t. in Alcibiade i. explicita, ea pol iis uoloco allegata . Quae vcrbi sunt.' L, mus ne at Iria mutas, atq; dicimius in aviam r, et Πι , r. . u, atq; M-git' nihil orsus, hω . r uia Deos Erebi. quae vetat i cos matur in Phi- done bi probatur ciui de immortalitas. Conueniunt, quod sit de nihilo, ad hancti in ilitudine cr, radi tanacia teneatur opin io a Platone , asseclis pietate insignitis quod pr/,ba tum est suo loco .s. quod in udus h i urit Drtum temporalem, & non causa tuum,& cum eo materia ipsa , & cstera cum in eo exilietia. Conueniunt quod sit beatitudinis,&miseris tu sceptabilis,prout bene,vel .ma legellerit in corpore quod iam demonstratum eli in calce su p. lib. in quodς Iocis, i ta quae poti obitiini se recipit, egit inus, longa verbus. 'sio ζ..ibbi ιConueniunt denui, quod sit 3inmolat iis, sit perstes post scpyxation sta compore , prout pro cofesto habueri; Pythagorici, Stoici, 'ca, telaici, cum . multi S cita de Peripathetica tanulia , quod Pi tinus satetur tib de u uua . Sed sicut in hac veritate in falli illi cominuitica
. ita contactare liquido apparet , solum, . . principali cossili pac Optin e communia candi Si paulo linitia etiam aliquid vid
455쪽
Puto t. tatut Iimuxtiui probare plutarchus, Neq; antequa ad corpus accedat in Anima non 2 .ic : de PorphyTiu qui nacre haud conueni- formandum,®eduin alicubi eli, scdrceum .ir is clam conspicitur, nisi ab creatur,&infuditur in ipsa corporis or- g - 4sensu ii, eodem lib. cxposito. qNo eouim. Quod etiarion iit porti an inlae inunia 'v' uanae, ex praescriniis in lib. de ea ada
fit pomo hes Platonniam vique quo ma negant Christicolae, Ic non abs iratione,munis
Δυ or dum esse an iniata, sed admittunt soluin matura praeditum .i. spiritu quodam,qui per omniae corpora meat, & penetrat; de quo multa dicta sunt ab Arii lib. suo ad Alexandrum, quem tamen spiritum ipse vocat natura, & non mundi anima. - Nec valet dicere,pro sua defensione, quod oinnes ani nae particulares ex hoc putantur cile ani nae uniuersilis polli .e nes, quial exeo lem Cratere, vel Patera, quae eit Idea uniuersi piocedunt, ex qua produculitur no soldinhumans, sed
- - mo Opilice, nam ut iura loco olentumem Se tangemus in ira,in diem ab omni -potenti manu iplius D .i crearitur,2 iitrsunduntur . Unde in hoc nequaquam G:
uenire nostratas, de Platonicos, perspi
haura ra. ram putauit Numenius, de cveo Aue
mes, cuius sententia supra iure reprob ta est, quae quidem per participationem unicuiq; indiuiduo insinuetur, de copi - Ietur, quo extinct , postea, abeat in tua radicate principium, hoc est in mentem
uniuersalem. Eltuna re vera. uniuscuiusq; incliuidui, 'e extincto corpore, bit ad lautii principiun, line est ad suu creatorem, si tamd bene se gellerit in corpore, sin autem, pergit ad loeu supplici j, de I penarii i quare itidem in hoc cum noliris minimE concordare videtui Platonici ,δe Peripathetici , illi praesertim, qui sent Stia Num edi, d Aueriss amplexati suti
gani ratione, ut peroptime D. August asseruit locis allegatis, de in hoc pari r
tione non concordant Plato, & Platoniti L. cinum nostris, qui quidem, maximam iuria, putarunt, animas vel este aeternas,
sicuti sternus est mundus in via .Plotini de as Ieclarum, vel incepit Ie quidem, sed omnes in uitidi primordio fuisse prod
etas. s.cu coelo Ein pyreo, de natura An. gelorum, quam falsam, Ic erroneam sententiam secutum cite Urigenem,celebem Lapsui nartinum Doctorem, multi autumant, que opinio a inultis iure damnatur,ut in tau .ra et tionibus late patebit. Non conueniunt nostri, cum Platon I-- Non edis cis, putantibus coelos esse animatos,nec non clementa ipsa, quoniam sicuti no misia fialunt, de iure mundum esse anima uniueris sui praeditum, ita nec eius partes anima Atas vicistimant. s. sidera, de clementa, ad mittunt nihilominus f ut suo loco ostensum est coelos ab Angelis moueti, nCivia utab animabus, eosdem informatibus, vel eisdem asstilentibus, quare dec. Distordant itidem in eiusdem gene- Non eginuratione, quoniam nostri nullam alia co--ci, gnolcunt,nec admittunt animae genera. he
tionem, quam illam, quam ipsa acquirit per nouam creationem, quae fit cui dixi. mus 2 in ipsa corporis organi Zatione, &licet animae generatio Platonica sit pestilis mystica,quam realis, seu tempotalis; nihilominus, cum nostri nullam habeat c6siderationem illarum generationum. sed creativae,& productivae dumtaxat, idcirco, illos iure discordare a nostra lincera veritate,ten mi V. Non conueniunt etiam , dum anima rnet ram tunc creationem, non Deo imme- ut supra det
diate tribuunt, sed alijs mentibus insta . O 'ῖς. Iipsum, quoniam potentia creandi prFi- se competit Deo fui alibi proballi est de . 'ret
mente omnium Theologorum.) Si ad- mitterent etiam realem animatum gen
lationem, sed omnium sititui,&scmesi
456쪽
quos sint aeternet. vel l habuerint esse in
in mundi ortu discederent itide a no straveritate sui laetum est quae vult, & iure optimo, quod creentur in diem, secum dum quod corpora humana in diem generantur, de organirantur.
Anima in utraque via dicitur esse alia quali compositione composita, sed quia
non sunt esden rationes compositionis, hince et, quod in hac re minime convcniuit, nihilominus in hoc saltem pollunt censeri concordes,quouiam neutra halu compositionum est ex partibus quatitatiuis, vel ex similaribus,cum istae compositiones speetent ad illam, quae tit ex rebus materialibus. Non concordant ullo modo in vehuculis animarum, quoniam apud noli ros creata anima a Deo, statim infunditur absq; ullo cortice, vel velamine,vcl et herem vel aereo, vel demum aqueo,nisi ta- medicamus, quod coueniunt in Ustreaceo, quod est hoc corpus materiale ex e-
Iernentis copositum,ad quod tamen Dei libera voluntate,& no lege fatali descendit, & ex hoc non dubct conijci, quod sicut corpus hoc fi t ex corpo .i. ex semine patiis,ita anima er . ia per traducem. Non convcniunt cum his Platonicis noliri, qui non bene ponderant verba Diaecept ais, quiq, .ibl l ratione, Dosolum animarum collicritiam ante coi pus, sed earund cm numerum dc terminatum,
di praefixum cxistimant, quoniam cui flensu.ncil)secuduin noti e Religionis veritatim, in viain creantur a Deo, sicut in diem insuaduntur in corporibus, quae per naturale genera tion e es le acquirunt. Extra corpus in utraq; via animae n bilissimis pollent potent ijs, Hon tam n modo materiali,sed intelleetuali,eo quia carent organis corporeis, hoc ramem intelligatur non a parte ante, quia nodum erat,sed a parte post, quia hoc modo sue arterias ut tactum est c non alio modo. Conueniunt cui patet quod descendant ad corpus dia formand una, mouendum, de regendum, in haec inferiora, sed distordat in pluribus causis ipsius des c sus, vel insinuationis, vocant Platonici. Discordant cinquam in causis istius In inuti Mansinuationis, siue copulationis in corpore,& primo,quod pur fatalem neces. tatem, & legem adrat . iaritat talis copulatio, quae in via nolira tio fit,msi ex Dei absoluta, dc libera voluntate ., ut tangit Magister in a.diit. I. Discordat, quod anima descendat ad la, LEcorpus, ut poenas luat error is, seu peccati,in patria,hoc eli in cflo,commisi; ,dcratio illius controuersis itat in hoc,qu niam anima non erat ante corpus in viaveritatis, di ob id eadem ratione discordant,quod i gua prpcedat huius ec scen
Discordant otiaim, quod descendat las .esa. ad ipsum corpus, ad poenas dandas,sive ad piacula purganda , quae ibidem commisit, propter negligentiam quandam Diuinorum, quonia eadem ratione ante
. i. Discordant,quod adli corpora sint Ia . di deliinatae, ut calleant naturam boni, &mali, ac eandem sciant in patria recensurc, dum, resumptis alijs corticibus, ad
illa volando pcrgant, quoniam in patria nullius mali lcmanet memoria, sed omnis boni, quinimo sempitern j, & summi boni acquiritui sempiterna fruitio. Discordant, quod labatur in corpus ad dandam notitiam mundi intelligibilis, vel ad acquiredam scientiam mundi imaterialis, ne utcrque eidem remanea
ignotus. Quoniam si antequam corporio pularc ur non erant, quomodo id fi
ii potest ξ i. . Conuenirent sol san, quod d corpo ra informanda accedat Dei permissione ut dictum ei dilibcra voluim,ad hoc, ut opifici; ipsius pulaliritudo conspici tur, & eiusde infinita virtus admiretur,& laudetur Creatoris bonitas, si tamen
earum perpetuitas ante coniunctionem. I. LVI
toleretur, & necessitas istius coniuncti nis, & propensionis voluntariae, quibus
impelluntur, sed quonia haec praesuppo.
457쪽
Gomparationis. Liber XIII. 34ο
poliquam corporibus coniunctae sunt, videamus, nihil tamen coni derando de his, quae dicunt de earum descensu pernete videntur easdem esse ante corpus, idcirco minime conuenire, cum veritate nostra, Plato icos tenemus,& presertim Plotinum, huius sententiae pinnarium
Conuenirent inqua quoniam fassertore Augustinost Ferat Dem rationalem crearisam, visummum bonum intelluerer, iuuia gendo area G, se amandorispuerei,d
ient liaec omnia fieri, nisi anima ciearetur, de corpori infunderctur, ac ad miniis culo sensuum conspiceret omnia bona per participationem linunt,ad cuius cognitionem et citatur, tanquam pergradu, vel quomodo illud alice aret,cuperciq , ncc unquam acquies cret,donec in eo immobiliter suleret, si non fieret hac corporis,& anima' copulatio e fit nimitu hac de causa, scd per noua anima creationem,& non per stonam eius exiitcntiam, v ci per antiquam eiusdem productionem , ante corpori S gcncrationem, quare n. hac ieiurest sacpat noli ratas, ct Platoi lci. . Viscor, ani demum,quod descendat, ut earum p auitas puniatur, sicut voluit inique Porphyrius, vel vi nccc siitas naturalis,& ilini notus earum implea tui ut perperam alle ruit Proclus. Quoniam si non erant an te corporis ingressum, nec prauit ite g auabantur, ncc naturali nece state co ia pellebantur ad huc descensum, de unione .n, quare dcc. Con enitent' rtassis, quod animarcorporibus a Deo si at datae, tamen per creationem noua, ad noc , ut ipse in ic ris colatur 4b eis, sicuti in coelo ab Angelis veneratur, sicuti Moderni quidam, pietate Chiistiana insigniti, optimo iure
concludunt, si ii ii nouam , dc non arte nam admitterent earum crcationem, at quia non admittunt, idcirco in hac re it, dum minime concurrunt. Hare sunt, in quibus communicant,gc pugnat wst i,di Platon lai,circa anima rum con d tioi . m, ante corporis in se
matione ι nc do quid sentiat de cisdem, signum Cancri, tanquam per ost tum, dc Rei,cisint a de ascessi per signum Capricorni , post ζώω
quam a corporibus solutae,facitit regresia ammae dein
sum in coelum, tanquam in patriam, fractis laqueis, alijsq; resectis, quae in v a nostra, veluti somnia, rei Diuntur.
Anima recipitur in corporc toto, ta- i'
quam in sua sede , quoniam totum viva' ioti uetitant scat, totum mouet, de totu pei ficit,adco cu ledein quod in utraq; via innuituriquetd 1 t tmta in toto,dc tota in qualibet parte ips us, de in hoc concordant non silum intcr iunostri, de Platonici, sed etiam Aristot lici omnes, sed distenti ut polica ipli Academici, quod recipiatur in hac tota sedecor porca, mcdiantibus vchiculis, quoniam anima in via nostra nullum aliud dicitur habere vehiculu,nis oli reaccum, quod cist corpus ipsum, de in hoc toto recipitur ut diximus tanqua in tua sede. Nec recipitur in eo, lacundum hanc Eori, Platonicam considerationem, tanquam . ad forma proxima,informando corpus hoc in s in organicum, quoniam rei diuinae, deii mortali s, , te si a n ima, nulla fieri pote stcommixtio cum materiali, de caduca immediate, sed mediante vi quadam ab ea nihilominus dinusa , qus corporis p teli dici actus, bc forma, de in hoc sensu intelligitur in via Platonica, quod antima rationalis non sic forma informans ex se, sed ais: stes, per istam vero vim dis c'- τ
fusam quodammodo informans, unde, in tot secundiam primum sensum, omnino di- inest diu scordant e nostris, secundum alium vero consentiunt, & non solum cum nostris, sed etiam cum Ari l. ipso, qui vim, facultatem utentem a fiarmante non separat, 3. de anima, dc sic potest corrota ite dici, quod Plato totam animam ata solute, no putat esse hominem, ut vid
tur tenere in Alcibiade primo, sed po
tiorem partem . In corpore igitur, tali modo inserin, io, suas exeicet facultates, suis', utitur
458쪽
Conueniui potent ijs, sed non quemadmodum facitota in .. l istorsum ab illo modo immateriali, &pore. Rex, intellectivo, sed modo organico, &in-φ' struinentali,&in his duobus utendi modi s haud d i fferunt, d ummodo intelligatur, poliquam est corpore exuta, & non ante, quoniam secundum sinceram veritatem Christianae doctrinae, non erat,vidictum est melius.
Conuentiat Concordant in numero potentiarum
iniuit uir paritzr .s. in intes lectu, in voluntate, &in memoria,non autem in reminiscentiaca u n rerum,quarum notitiam callebat,
prius qua corpori copularetur, quonia, unon habebat existetiain , nec cirum .pe-- rationcs, qua rum scientiarum, ag tur de qu irum acrianum liabeoae ruininiscuim sto .lant tiam ξ bene potest diaei, quod concordet
, - - . in illa, quae accidit in corpore plast alicu
u o . ius re , vel visae, vel actae ibi litionem,quet
tamen in docti ina Arist. admittitur clia, a quo non dii sentiunt nostri, neq, tollata
a. Sed sicuti conueniunt in sede animae H Ne no totius in toto,nunqurd in situ dirum po-
-um. tentia Iu n in cor restinui cum eae sicut
conueniunt, quod non sit determinat tota in hac,vcl in illa organi parte ut dictum est sic nec potentiari ἱ si aco, quae p. is sui cxpleri sine corporeo instrumento, ad d Eerentiam potentiarum sensitiuarum, motiuarum, nccno aliarum, cum
sint forma i ter de eiusdein natura, cilcntia, ct quid ditate. Iastinita. Et si quis perquireret,qua re Plato aD signat facultati rationali caput, ta quam Tio o. propriam icilem, in Timeo Psicut in edualijs tacultatibus alias, ut puta irascibilic , concupiscit ili iecur,& caetera, quod cofirmatur auctolitate iplius alit,ia n bis allata, qtare ii, quod optic x voluit
ipsum caput este rei diuiniisins sedem estonso. Pro responsione potest dici, quod hoc debet intelligi, quo ad operandi i
cum, Se completiue, non autem. quoad
originem, &in huc sensu etia Philosophus in ripa theticus, di nost rates cu i sol& praeserti in D. Augu t. data: iuitim tellectivae, & volititiae potentiae medium
cerebri vctriculum, memoris vero politui cam capitis partem . i. occiput,nihilomunus superi rem tenet opinionem. Neq;
ex hoc conijci debet cui impingant quidam Platoni in litiihi ne tres esse aias, undequaq; dii tinctas, sed unam dumtaxat, his potentijs nobilissinis praeditam. Sed sicut conueniunt in numero, quom in sede harum potentiarum animae nostri α' ἰ& Platonici, quin imo& Peripathetici, lectus. si nunquid comunitant in carum actibu , i ii iis, a&obiectis P Respon latur, quod saltem distet a in hoe conueniunt,quod actus ipsius intellectus sit intelligere, sed in modo intelligendi, &in ordine non bene coin- 'mu. acant; Si quidem modus ilitelligendi ip us in tallectus in via nostra, est du- plex vi sunt ciccidi et uesiJ ut modus in- - ' .. . telligendi immaterialia, ves mare tiar implicata, primo modo per propriam natura id agit. l. pcr impressa veritatis imaginem, qua in se hahet a Dco teste Da- LFEM: naasceno an linc forsan dicunt qui dam moderni conuem ut no ri ,& Pla. onici, qui quidem, per lumen ideatum t i l sibi imprcisirsi, animam intelligere, autumant ut suo loco dictum est. Sec Edomodo intelligit formas, materiae inlisi res, abstrahendo, & hoc fit primo, in diante phantasia, &catera, & in hoc
haud conuenire dicuntur. ded quare sensiis appe ilatur nuncius Instamua Plotino, intellectus vero Rcx, cuius
dubio procul) ipse de nunciat,& desert1pecies imaginationi, & ipsa intellectili, igitur in hoc conueniunt. Responderi Responso potest, quod simpliciter intellectus non Σί' iindiget sensu,quoniam semper cli ag ES, H, elles ux& seinper indiget id eis, quibus illum L c. c. 24'nat potetias interiores, sed secundu quid eius. .s quatenus species, &phantasmata indiget illuminari abeo, propter i ationis in anima, quibus, dii est alligata, utitur, di in hoc sensu dicitur intellectus Rex, de ipse sensus nuncius. QDicitur hicintellectus in vis Platonica semper asens, quia semper a git hoc
459쪽
v practicus, dic. re iii hoc haud conuen et niunt noliri, e Platonici, quoniam entiam litiplicare abs , neceis; te Oderut cuti di num e st parixer tuo loco. 2 Haec dii lin-' ctio intellectus Artitotelica eii, quam tamen nostri sequuntur, dc praebci timSch lastici. . Conue aiunt& Platonici cum nostris, circa volitivam potentiam, qii cst unam appetiti uis, penes ipsos , na in utraq; via, minime ac gatur, quin sit vis quaedaia anima,quae se ipsam applicat ad illud,
cernere, cognoscere, de specularisorpo, rea valet,& quid aliud hoc importat,iniquod,quando ratio cum mcnte iungitur . , Deum valet contemplari, & eius inci lin- mutabilem veritate speculari in via n sita ξ si vero iugatur cum sensu, e contrario valet speculari inferiora corporea, dccreata: quorum primus speculandi modus tute appellatui a D. August. animae D. portio superior, siccundus vexo porito in Dei. Ν ita ferior, in hac igitur mi aime videntur di- ide ri n. scordes. Conueniunt pari modo, in obiectis c uis. iapotentiarum liatu sensibilium, tum sen
qu id niagis placet eligenduin cullariore suum interiorum, tum exteriorum, si in Metivisiue sit bonu n,inte M lum. Non vlla repugnantia, nam si in ii .c non dis- negatur est e nubilli lima potentia, Sc ex hoc in ratione potita. Consentiunt in memoratiua poteria, quod . s. sit quRdam coaceruatio, & sen-xi sus, de intelligentis os iure nostri noruunam quid aliud importat haec coaceru*tio, tu i in indulubilis conseruatio Plaxonnicae,&permanso, quae apte dicitur ab eis thesaurus id earum, dc specierum e nil revera: igauit .i liic eadem re non dil- bunt. - Consentiunt in sensi bus,ttim interi
I.; z. vibus, tu exterioribus, vel saltem paminsentiunt, Plato, de Arii l. vi anirmant, &probat quidam cx antiquis, & cx rece tioribus interpse tibm, ita nec nol. Ii,qui Atili. dogmata in ream' allica, eX pH-
sesso sequuntur,& praesertim in potet ijs,
actibus , de obiectis, de in animae Operationibus , denique dum cst in corpor . Quod non dissentiant Platonici, de Peripathctici, conspicue probant ex xctustis Simplicius,& Philoponus,ex Neothericis vero Picus Miradulanus,Camperius, di PhoxiuS.
reo p i no discre pavi, di si aliqualis quadoqi aspa- potentiarum . s. quod d itinguanturior '' ret discordia in eitisi verbis, & non in . maliter in utraq,via,&ratio est ut sup diximus eo quia earum actus sui taliter distincti, Auae doctrina passim vagatur apud omnes Philolophos, qui quidem .
omnes unanimi consensu aiunt, potentias distingui per actus,& actus per obiecta,quod etiam fatetur Procius, cu ali j Platonicis , Philosophus re vera instagnis, &in hac itidem re haud dissentire
videntur. Conueniunt, quod extra corpus eXe Convenceat itidem anima has operationes. s. intelliger rille, memorari.&c. quUniam ticalibus..
v irmius non indiget organo coris porco, in his iunctionibus obcudis,qui-nimo in utraq; via anima dicitur videre, audire, di omnes operationes scnsuum cxteriorum secere, sed tamen modo i tali
ci , de Putipathetici a Stoicis, in numero sen Iuum exterioru, qui ct i visum est suo' loco septe in , & non quinq, pci peram posuere. Sed ii omittamus, quaecum sint mei e Philosophica, nihil, vel parum faciunt ad T beologum Christicolam,
conum in Consentiunt, quod in anima sit que dam portio, quae dicitur superior, quaedam velo inscrior, prout optime ponit, D. August. Nam Platonici assercntes, quod, quando ratio, quae Dyania G. scununcupatur , t visum est iungitur cum
intellectu, diuina valet cernere , cogno
460쪽
Conum Mehi intelle sicine pe spe
t flectivo, & supernaturali ut dictu est
non autem modo sensitivo. Conueniunt, quod anima cognoscat per species, a Deo impressas, vel ab Angelo, depraesertim Thom istae, & ex parate Richardus, non autem Scotus, &aD sectae, quoniam Platonici, & ipsi putant animas intelligere ut vidimus potius per infusum id earum lumen, quam pcrspecies, mediatibus sentibus acqui itas,
quo quidem inelius utuntur scortum a corpore, quam in ipso, dic. n. cntiunt,q aad an unae e corporibus separatae, illico se recipiat in aliquod cxti ita ieceptacui s.s in Paradisum, Purgatoriii,vcl internum, licet haec nomina in i non habeantur in via Platonica ut vi- pii luin eli) non tamen id omnino e it alii mandum, quoniam aliqualis cadit dii- fcre uia in hac re inter nostros,&Pla. tonicos, ut altri videbinius. Conuen. ut, quod statini ab ipfs corporibus item ab unet. P, iusto Dei decreto, iudicentur,& pro meritis, de demeritis illarum, aleant in bona, i malar
ae it vi patet ceptacula, quin imo videntur aliqualiter
conuenire in iudicio uniuersali, in mundi exitio, It in resurrectione carnis, liceto non ita explicite Ioquatur Plato vinostra loquitur Theologia quae turn in
verae fidei roborata, horum articulorum veritatem absq, vlla probatione, & dubitatione praedicat, utpote ill i , quae sua firmitatem habet ex ore fili j Dci, o suorum Apostolorum, quod non habet ill i Ethnicorum,qns tu .n me naturs,sinuratione prophetica, non bene poderata, sinpliciter procedere videtur, idcircolit,cabsolutόno est xnde quaq)ariirmandu D cum multa inconitanter prolata ia, ea obterirentur. Non conueniunt hac rati ine, quod abiunctae a corp ribus animae, pertia 4scat in corpora bestiarum, iuxta Pythagorae, & Platonis positionem, si tamen intelligatur dc Meth psicos illa ext
r. mi, non autem de interiori .i. non di
corporali, icd de spirituali, de qua loc
videtus est Ammonius Ermeus In Ph done, pro qua, in defensione illorum summo. rum Philosophoru, extant apud Patres nostros, de Graecos, & Latinos, clariss-:mae auctoritates, quas qui videre cupidivi alibi dicium cstiad D. Io. Chiilo lo- eat Aut utinum ho l. 2q. in Gc n. ad Clc n. Al X. tui. kil. in Pedagogo, ad Boetium Seueri nutriat i g lib. q. de consolat. & ad D. Tliom. in expolitione illius lib.confugiat, qui om- Qncs vita nimi cotiscnsu, &pari voto, ad- . i mittunt transmigrationcm interiorem & spiritualem,non autem exterinicin, Se corpoream, qua in explod uti innes Pa-itres, & vctereS,& recentior S, tanquam
monstruosum, di pessimum dogma, de quo satis at unde locLti sumus in pra i dio, necnon in superiori lib. & etiam iu-
lilii me dicimus m Cautioni' us intra. Conueniunt itide, quod i cui anima, Cesiso exuta corpore, utitur potent ijs intuli et tuis,& lcnsiti uis, intellectus . s. mcmo ident. Aut ris,& voluntatis,cx sentctia nostror I,& pissertim Dama lacni, ita citam,quod in tali ita tu gaudeat, ct tritietur, nam si
tas plena ,& periecta non potest haberi sine ingenti gaudio ; e contrario si in receptaculo inferni euadit misera,&in se lix, miseria, & in Milichas, non est absq; graui tristitia, quare, Ic.
Conueni init de inu, quod ratio illius euom tristitiae, non tantum sit poena damn ω Κ.dis proueniata carentia diuinae vi onis, &boni Idea lis, & nulla tame lubetur muri 'tio in doctrina Plat. sed etiam, quod exr a sensibili fi it, quae in re immateriali
fit cum vnione ipsius cum materiali, quae virio non est facta laquam per inloimationem ut dictum est sed per inh et tiam mouentis ad mobile, & haec modo supernaturali, di Dei permissione . Solum in hoc potest ei e differentia inter
nostros,& Platonicos, quod.Lhscvmo fi .it immediate,secundum veritatem doctrinaen Istrae; mediate auid in via Academica, hoc est mediatibus vehiculis, &prs sertini athere quod cst in ea perpe. tuum