Christianae theologiae cum Platonica comparatio quinimò cum tota veteri sapientia ethnicorum, Chaldeorum nempè, Aegyptiorum, & Græcorum. In qua primò secretiora dogmata de Deo, de angelis, de mundi, & hominis creatione, de anima, de dæmonibus, & de b

발행: 1627년

분량: 609페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

Comparationis. Liber II. sv

j αἰθδει- .u speculosiqui sit omnium logi tum positivi, tum scholastici, si Gunus speculator, ut fuit earum factor, ni is dogmatibus, irrestagabilibus diu& est earundem seruator, vel ab c , sputationibus, & rationibus, pijs reue hoc est ab ardedo, quod amore ardeat lationibus visi sunt assimare , quaro peruo in Emprrco Coelo, νbi cum comissis tamen multis , ne prolixitati Deatis Spiritibus videtur beatam dege- studere vii

re vitam,vel tandem a A. M . Quod in nia contemplatur, vel ut omni*m con-xemplator, ut supra νQuomodo huc nomen Dei deducaput, dicitur ea appellatione nominari,n supra dete inatum est,

Haec sunt tandem omnia , quae do Dei natura,& essentia noli ratcs Thςo- studere videremur compendiose, breuiter pertractauimus. Nunc ad ea accedamus, quae Plato, & sequaces, quinimmo tota vetus sapientia Caldaeorum, nempe Aegyptiorum,necnoa omnium de Relig. bene sentienti uir pertractant, eaq. videamus anteqLam couenientia, &dissonantia, & nostro. rum,&illotum id mςdium adducamur.

Finis Secundi Libri:

82쪽

ret. de cur.

CHRISTIANAE

THEOLOGIAE .

Cum Platonica Comparationis.

LIBER TERTIVS

In quo quid Plato,&vniu ra vetusta sapientum Caterii cdς Diu in N uitii, contra negantes Dpum esse sentiant, xplicatur,

LATO: Philosoplim Verum est tamen, quod Bessar. te- plata iumium hia, Risu rustud sto in alis bus magis videtur iure dς moni, in pi imo libro Deo asere, sicuti in Parmenide de uno xerum omniis principio late disputat, quod quidem principium Deum este , no est νndet dubitari postit. In Phedro

itide,tractando de pulchro, secvndunt propositione orationis Lysiae Orato- iis, interloci toribus Iocrate more suo,&ipsomet iuuene Phedro, In Phed allatjs, in Philosophando, alios superauit, itarcin illam, quae magi ad veram videtur spςctare Philcio, phiam,melius paeteris penetraui sic m- pede Dei optimi Maximi nasum; iniuquicquid in eius Philosophia .utia a pur, siue ad negotium naturale , siue a s ne, vhi de an sinat in Phileto, ubi de si Dialecticum, siue ad Moriae , vel Moia isto bono non absolute quia de hoc in thematicum spectet, illud te per fas- i Palii .sed de coditionato bono I ii Tisertore ricino ad contems , hucii Q, suco Ibi dinmido uniuerso ; in .Sophi ad Dei cultum, sumina cum pietate, & sta de legib. de Repub. in Epi tande, Religione reducitur,quo facile videtur ipsem, sine ulla contropersia iure ripti, mo diuinu, & intcr alios reuera Theologum nuncupari posse. hinc ς st,quod eius doctrina verita Theologia, quam philosophia appellari notest, ct de facto apud multos,etiam Christians pie tatis cultores appcllatur, In omnibus Dialogis,quo nobis intestimonium suae docti inae, & pietatis reliquit, vidctur in furere aliquid ita apte de Deo semper, ut nihil aliud mollirisu appareat, nisi homines, ab inanibus

specularionibus ad veras, quae circa ip- suinin et Deu versari dicu tur adducerc.

& in omni loco, ubi de rebus diuinis a git, & in omni b. libris semper ea de r petendo de Deo,inagns constatiae specimen cunctis presbct in philosophando de hac grauissima materia, quod quideest proprium reuera solidistimae doctri, nae eximiae pietatis, ac religionis viri, Sed secundu rem propositam vidς , mum et .mus, quibus vijs, x bi,& quibus rationi- ζ' rivia bus D u cilla,& sateatur,& probet Phi- & νltiori losophus . in primis clarissime testari videtur, verum Philosophum nihil de- nil bere meditari, nisi Deum ipsum in lib. de Rep. 6.quod ostendit his vel bis. Hos e igitur omnes, quι erasmeri quaedam di L

83쪽

Comparationis. Liber III. 6s

erum, articula . easpepercerent, in Phia dispertit, se ipse quoq. proportione sereat

Ahorum numerum reponemus e minimὲ

mus stum inquit iu6 quos ais me veros Philosephas ' eos singuam ego, qui despicienda

δWronomia,Pς P sicis raraonibus sum .,μ verisimilibus clauditur, sed is ipsius Es-NI, UERO sietia Plutosephus versuri δε- ei. Ex his omnibus verbis facile coni, si tur Plato Deum csse,adeo secure asta masse,ux veram Philosophiam in eo id Iummodo speculando inueniri putetia Lum tera omnia, circa quae tantopei. aborant Philosophi vulgares, fluxa, de caduca existant,ri ideo incerta,&a v xitate prorsus remota; si igitur Philosophia vera per ipsum, circa Dcu est circa ipsum,tanqu.im omnino existentem, &sine ulla dubitatione assirmari ex eius

mente potiumus, Deus igitur est per Plat. primo, sed non susticit ad propositum nostrum simplex de Deo cofessio, nisi aliquibus auctoritatibus eadem fulsiatur, de rationibus aperiatur, ideo hospes Atheniensis, tacith Platonis persona representans, semita in

xus videtur tali pacto Dei esse clatissime Cliniae Cretesi, 3c Magilio Lacedsmi

legi L nio demonstrare lib. de legib. io ubi a-crh videtur etiam reprehedere eos , qui quidem Deum esse negabant. O amici vel in pu . sinquit paut ne omnia, nihil mouetur 'iςg contrustas nihil cuneta mouetur, vel ali, qua quidem mouentur, aliqua vero perma neni ' hure et tir. respondebo, manere Eia vero moueri, nonne in ali o loco flant,

o mouentur ' quid i ' nonnulla in On de Usciunt, nonnulla in pluritas, ea ne diei

quae stantium in messio res capiunt in uno miseri, quemadmora cireus fine dicuntur, recireumferentia eorsi vertitur' Dapro 'utram gorius autem, quod in hac circesia none, cum nodi motis maximύ simul, minimums eisculum ci eum ea se Mur partior etfm maiori ominoribus

maioν est,es minor. Pryterea cunctorum sinctus est ons mirasia u. ex his, & alijs m ubiis Plat. verbis in eodem Dial .expressis, liquido patet ipsum cx motu, Vnu m totam vclle cunctis patefacere, qui quiadem moueat in seliora, ct iplea nullo prorsus moueatur, quod quide ad viii Dcisam mundi machinam te habeat, ut anima nostra ad corpus, vel anima cuiuscunq.alterius animalis,ad proprium

corpus mouendum . . . -

Quinimmo Plato mouens illud. Luersi, solet nuncupare animam mundi,qus omnium Q soluin ino triκ existat, sed etiam colundem vivificatrix, cu i tam rerum superiorum naturam, & inferiorum pariter regat, ct administrer. Sed est aduertendum,quod anima ipsa v niuersalis non d icitur hac ratione esse Deus, immo longe inserior, cu supra secvt videbimus paulo infra habeat mei

rem uniuersi opificem, secudum Procli semetiain, vel mundum intelligibilem, secundum Plotini placitum, qui postea nisi dus intelligibilis supra se habet Deurrimum bonum, verum,& Vnu,qui non dicitur cias, sed causa omni sentis, & ex hoc causa itidem omnium actionsi,quae ab ipsis entibus veni sit, vel in omnibus cntibus conspiciuntur: aia a uicin ista, quae dicitur in uere 7niuei sum , nsi est Dcus, sed potius potest rccta ratione appeti dii filia Dei, in limne diale omittanti semia, omnem potentiam,& omnel actionc in hi, beat a ri sdo intelligibili, qui quidem 'lilius Dei tui e nierito η Pla roni, dicitur, e ab cinnabus suis; quotlio docuit . igitur sit, ex anima ipsa univcrsi motricExenari possumus ex mete Platonis . quod: Deus est ι Hic omnix de Deo latius a nob4 per tita istal, si tu , cum de Trinitate Platonis gemus, haec mota sint obiter dicta. Ne igitui dctur abitio in infinitum in m uentibuι , Mileniendum est tandem ad antimam molientem, &ex hac ad primum quod quide Deus est. igitur Deus est

84쪽

6i Christ. Theol. cum plat

est hoc modo concludatur, Pluribus in locis,fecundum occasi nem sibi in disputando oblatam, Plato sterit multa de generari,& genita es

in rerum natura, de cura ad sensum pa- dixi teant nequaquam nititur earum gene dirationem, de interitum argumenti , de

rationibus probare, sed immediate vi detur quaerere quid lit,quod semper cegeaeratione carens, de quid sit, quod numquam est, sed generatur, vel sit e ssi: inquit ipse ab aliqua V era nece ραο - η umes, sed a quan in causaciat, polluntas 00smexipsi ς' 'ijcere, al

omne illud, quod quid px fieri dicitur

t ibi se non cit dicendit v,cuM nihil sit, quod se ipsum iaciat, erga ab alio scriconsequelaxer dicimus, aliud hi,c, non

causa Sed ista causa, estne determinat ximrvpi . causa, posititia an nan: non clidi,

ri. . o. Ddsem, qu id sit in d; termiqata, qui esset casus, de ideo a casu fieri liquid

diceretur, sicuti antiqui qui di, Leucippus, Democritus,& Epicurus saliuasseruersiti de Mudo uni uciso is scit R. , si determinata, de politida, dc non camsus, siquidem ipse non ς si nςς matcria, nec sorma, Rcς copcstum, neq; cli4 es sciens creatui id autem quia , nec sui

stantia, nec quantitas,n qualitaSin

que aliud pra dicamelorum , ergo nilui est, dei nihilo nihil fieri dicuntur omnes non modo Platonici, sed etiam Peripatetici, i . Si est causa determinata, prout est

reuera, noncst causa infim , Ut mate-

porea, neq; equivalens, quia ratio nosiuadet,quod non sit aliquid aequivales rei genitae, in ipsa generando, ergo c it causa superior nobilissima incorporea,&diuina, quae est cffcsens rerum ona. nium, quae qui de dicit ut uniuersi Opifex', ultimum cssiciens, ultra quod nos datur aliud, nisi eo modo, quo prOXi me videbimus, & iste est DcUS, .ergo Deus est. Illa ratio concludit de primo essici te, sicut de primo Motore, nam sicut iam ouentibus non datur processus in infinixum, sed deueniendum est ad unum primum, pari modo in caulis escien tibu S Quod Plato hane causa effcientem Vot esse iacum ipsum eognouerit, clatu eκ- 'λ- tat testimoni si in rheeti quod quidem hic afferre placuit ad rei verita ictu cun sirin indu haec inquam sunt vcrba cius.

meute s. age te , vel cum ratione petista

Fem ηdmodum Theet. Ecce quomodo icatis ciliciente. s a Deo ipso omnia facta uti uimose profert Plato , i in mel non modo omnia sensibilia ut supra exit limauit ) habuiste ortinua ab haς causa, scd materiam ipsam ab ea dcm 43rodii azint e latc mani testat, unde

. non pusiunx suam partem lucri, qui te iaci de mente I lat. materiam est Deo coaeternam, itante hac positionc,quan

postea subintulit ut suo loco monstra

85쪽

Comparationis. Liber III. Q

In eodem Dialogo. nec ordine rebus tradere est proprium

G, quae germana Dei Perue e cognouimus.

Q:i id clarius dici potest de esie istius

causae,& deaeiusdem opere faciundo, de exclusione fortuiti eum tias ab opificio univcrsct ergo hac irrefragabili ione Deus e st ad a ures Philosophi. Deus est inquiunt Platonici non solum prout est,&demostiator uniue si causa efficiens, sed etiam , quia cx se est summe necessarius, nam stante, qJomnia efficiat, seruet, ct rcgat, prout pluribus in locis noster Philosophus, di omnes interpretes a strusit, tanquam absoluti limum necessaris, est praelia Ponendum ; nulli bi tamen vocat ipsum nocessarium expresse quod ego sciam sed bene quidam fidelissimus sectator eiusdem hoc nomine videtur ipsum v care. Clara extant verba in Aegyptia Theologia, qtaae non vi a Platone scri-A37' i' pia, sed publice lecta, ab alioq.,&au-ρὰ T. h. dita, & conscripta circunfertur, in quiarra bus ipsum necessarium appellais verba

sunt haec. Tns rerum Eselusimum non conπeritve Theo ali in ab o commami, sed sens prius MDη' syp ue praximo, cum Magens onmium, es e smias eo, nece sarium per quod descia itur2 to

insipientis, sed prudentissimi ordinantis, qui quidem se habeat in suo i per

ordinando, veluti Imperator in excrestu, vel vigilantissmus nauiscustos rectoriqui nihil moliri studet,nisi suam secure ducere puppim adponsi,& s per in fluctibus cam regere, di custodire, ne in profundia pelagi immergatur. Pari modo in uniuerso mundo, ubi admirabilis ordo conspicitur, necesi est cogitare aliquem ordinant i geniosum, qui ordine semper , & ubili n i nerauptis struet,& hunc quid aliud esse d icimus, nisi sapientissimam,& p tentissimam mentem, quae scut ipsum efficit, ita & ut necessaria ducat,dicor

seruet Qiijd aliud est mens ista prasedentissima, nisi Deus ipse uniuersi m tor, effector, &d uctor, qui sine illa fatigatione, & labore hoc per optime laciat ξ Igitur ex hac itidem ratione validissima Deus est. Sed verba Platonis adducamus, ex quibus ratio haec eliciturquamqua n bis sensu constare videatur id verum

csse, quod ipsa persuas si&quoddenses

patet, nulla indiget probatione; verba sunt ista. A qui, o amice, facios laxemeritarem ostendere , quod Dy fm. Ath. is fio ρ Clin.pri mum quidem Ieraasol, mu aeterita, praesenti , of 'ra, sub una fd rabi rems et nime' m, revorum qivbse

ratione immotu quoniamsicit illa, quatenus ornati simia viarietin, annis, mem uti

es auctor errandem. Ex his colligitur quod etiam a Platon. voce, dimis sit, necessarius Deus. Igitur hac ration , item Deus est. Haec postio optime sit concludi, ne detur abitio in infinitum, ut superior, quoinodo vero non d catens Deus primus, sed tantum eius Firo. de isti. Iius, mundus intelligibilis,& omne inserius ad ipsum fusius videbimus in P. cessu, Ita

Ex uniuersi ordine, et Plato Deum esse ostendit in libro de legibus, nam considerans,quod ubicunque aliqualis ordo reperiatur, illum ab aliquo sapi iis .no ordinate procedere necesse est, sinetis, id osendunt. Sed quid ostendant, unicuiq. videri potest, cum terra primo in sua stabialitate posita , varia sensbus suauissima,

devitat animantium necessaria, prod cat, tot sp ira diuersarum rerum an malium tructuum, hcibarum, nNO Io-1umq. in eius vi lacribus productorum, quae omnia non ab ea solum gigni diacuntur, sed a summo conditorc med in quibusda videntur, oidine plus qua in diuino,&genita, Ic Ordinata esse tattestari videntur reuera sapientes Quod hoc uniuersum optimo ordiane constitutum sit, a summo ordinat

86쪽

effectus simili tu linein transierunt ui , Q si diligentioli calaulo diuinae na- Rsicuti lux,splendor, lumen lapis; anias, AEurae,& I riuitatus oditionem indaga huius nodi, prout in s citi literis tr xenit unxur,tilnus cxordicndo perqui- tquenti illunc inuenituita rerς videnturi Rit rin diuinis generiti 'Dil in bri Haec omnia in ip ta essentia, ut essen- filium sue a Filiusex consequ ti tias: st, inueniuntur; modo in ipsam et . generatur, Patar, se Filius spirant ripiu

87쪽

Comparationis. Liber T

eltui generare ρ quae est repugnantia Z quare oon sequatur filialis, generatio Θhoc elialterius Pili; inuemadmodum pater Ni s, sicuti curuire conspicitur Mipeodbus aliis ria ilicis Θ .

o Sebius ibi hanc essemusam sate tur, eo quia suppositum rccipicias ser-mam P pn dacnonem adaequatam illi f. 1xime, a potest mi illam produc re formam, sed Filius iccipit iremoria foecundam per productionum adaequ ta illi memoriae me de cirula igitur non potest generate, siue producere alium

filium, quia si hoc pol sci pata habcret

ncPotem, quod marci me in cinii iti Filius igitur non gem rat nec Spiritus sanctus,sed Patur solus. sed tis ruid tota essentia Θ seneratiae, via ipsam et seneraturae promio nec generat, nec generatur, ut e sientia est , . nec ob id sequitur error, que immerito Abbas Ioa xliiiii Masiitro Petro Lombardo impii sit. s. quod in diuinis quaternitatemroncrct, asserendo Patrem generare Filium,s 'at m,& Filium spirare Spiti xitum 1 .inctu ii , es lentiam xvid nccs Dera oec senerari, & r-tio validiss- .i e it, eo q uia L lentia n o n d icitur re satiue vi cssentia, nam gen cras realiter refertur ad genitum, & c coucrso,quod cadit inter personas. s. Patrem, & Fili si solumodo, ut personς sunt,rustariqucdclientia nec senerer, nec Mneretur, Si diuina essentia nec generat, nec senere brestat,quod Filius sit qui scineratur, sed nunquid generatur de Patris substantia, tanquam de materia ξGanda usisis dicit,quod sic, cuius rariones multae sunt , quae quidua Scoro os politum tenente .s.quod non sit dς substantia Patris, tanquam de materia, licet fateatur, quod sit de substitatia P tris sirnpliciter, oppug Iantur.

- Quod Filius sit de Patris substantia, hoc ilitelligitur sensu .Lquod ly dc non

dicat pr. aecis e clginationem, cuia hoc inconuenies ex hac positione sequci tur . s. quod ea tucario. nnes csciud

si stantia Dei, ncq. etiam dicat praci- sε consubstantialitanan; auia ex hoc sequeretur aliud inconvcm s.f.quod P :tur esset de subtatas Ithbs d lydEdicit simul, & semes origitia ti oncm, Sec sutillan militaterri, v ccx his taliS potcuc lenius, roacra germanus, Litas citide substantia Patris , hoccis originatura Patre, & ci consubit uitiatur, quid in his sequitur Θ quod non sit durarCI u. a. ubi tantia, tanquam dematuria, ne etiam de nihilo ι & prolacio si ius rcete animaduertitus sic se liab sin.im sicilat de substantia Patasta nouam dc matc-1ia , cesset de ea ti aqcan de aliqumim scriceto, cu semptu quid impertaeni, nis dicat mucii a lespc res productae exca, obstat quod liuest intellige, dum de materia inuriorum, quae .si vi, cisiitudinis,&inutationis subicctsi,qta iactia illo modo argueret aliquallam dii perfeci ionem Patris ad ipsiun Iilium, si tanquam materia se haberct ad ii luin

bud quia tactum est,quod si y dc du

omnes esciit de lubstantia Dci,hac Coecasone inquiritur. Vtrsi creaturae,icum noti sint de subitansa De .silires crans aliquam similitudinem ei in Deo, et ipsae aliquo modo sint et cm s mitis Θ, Respondet D Tito iras, quD quoqlibet creatura, inlatum uis parua, ct gua, Dei aliquale habet sinii litus mem, sed tamen hoc non dicit convcricci at,

ncq. per rotionςua spccidi i aut genctis, hac sin ilitudo comparatur, scd per natostiam .s. ut potest ipsum imitati. . Ratio cst in prorupturius a quicquid est primum ,& uniuersalo principura uagens totius csc huic a; si latur Qua: libet creatura ; Dcus est huiuimodia

quare lac, Probat ira Maioris: nam cum ne

agens agat secundum suam scrin i , , ideo necesse est in dilectu csic aliqualem similitudincm mutiae aguntis: coe

quod

88쪽

Comparationis. Liber II:

persectio simpliciter in ente paritςrsim do pro hac veritate adducere vellenia, pliciter perti ctb, & ut dicit D. thona. nimiae prolixitatis sorte orsucrer, solu- tanquam appetitus intellectivim in ip- modo itaq. principaliorcs principali so, qui est voluntas ; quicquid deratim rum I heologoru,rnmc inco,adducam. ne sita formali est principium produ- D. Thonos dicit, quod si ante hoc, r si m et tuum, ubicunq. est sine impcrfecti quod persons distinguantur in diuinis, ne priui quatia intelligatur habere pro- prout de Ato distinguntur, & una per 'ductum adaequatum, potcst produce- modum voluntatis proccdit, alia vero 're, I si est necesse esse, necestario pro- permodu interiectiis,&intcr qua Sc ducit, at cum in Deost volsitas *cun- dit solummodo ordo originis vividida, sub ratione principij productivi, &cit necesse cile, igitur habens eam, ne-iplum .cessarid producit isto modo ; Nam a sim ii, quemadmodum voluntas finita . habens obiectum amabile finitum, ad squatilin,producit amorem finitum, sic voluntas infinita, ut est voluntas diuina, habens obiectum amabile. infinitum, producit amorem inlinitum, qui

amor est , piritus sanctus, &ista dicitur productio piritus sancti, pactuin voluntatis, tamen sciendum est, quod hic infinitus amor. s. Npiritus sanctus, dicitur esse per se subsistens,eo quia cst infinitus, nani de ratione infiniti est quod sit per se subsistens, siue coinluti' nicabiliter, siue incommunicabiliter. , sed a quo nam dicitur iste infinitus amor,s Spiritus sanctus,pcedere,1 Patre, an a Filio, vel ab utroque Θ prsic Erio. Gin misso Graecorum errore, qui fuit, quod mus pauid supra etiam cum Scotti illa- 'Tum una ab alia procedit, & sic in proposito, cum Filius nequaqua procudata Spiritu sancto, restat, quod Spiritus factus ab ipsemet proccdat,& a Patre, & hoc restat probatu tali ratione, sui ano possunt distingui, nisi perti lationes Oppolitas,quae sunt originis,&c. tadcrii inicii genda est mens D. Thomae, tali

liter; secus tamen rena sic habere optime defendit Scotus. D. Boda uentura, supponedo, qui dsne vha incntis lissitatione Spiritus S. a Patre, &a Filio procedat, nicinini d umtaxat,quomodo pilus a Patre,qua a Filio dicatur proce icta, tamcn non xempore,neq. causalitate hLq.orietine, scd auctoritate,vtvrticu; l. contuplanti potest esse notum; dicit igitur, quod ab procederet a Patre,non a Filio,co quia utroque procedit tanquam ab uno, scd non exprimatur in Euagelio talis pro- prius ab ipso Patre prioritate auctoriccssio ab ipso Filio, dicendum cst cymnosti is Latinis,qui pari voto hoc assentire videntur, quod Spiritus sanctus i ca Patre, & a Filio dicitur procedςre, α merito, iuxta illud in Symbolo Axhina iij expressum. Pater an recto et factus, nec creatus, nec genitus. Filius 9 Patre filae Non Lucrio, nec creatus, sed genitus. υμ ritu an Tas a Patre,o Titia, no facta nec

creatus, nec genitus, procedens Rationes confixinantes ira nc veritatem sunt multae, sicut inulti, & pene innumerabiles sunt Patres scholastici, declarantes omnia, quae apud Masistrum Sent. scripta sunt, quas quidcm, si in talis, qua intellis itur Pater praeccdere Iniqui, scut generans gentium, licci

generatio situ inina .

Alba hoc id emprobat Richaritu , v kli. s. dicit .n. quod si verum est , quod Filii , Τ striri, sta ima so Patris , Πομ pQt Ruri quin ipse cum ipso Patre producatbpiritum S. sicuti ctiam patet ex hoc, si eadem potentia est in Patre, quae cst in Filio, non esset,si Fili uicum eodem Patre non produceret Spiritum Sonam esset quodammodo diminuta potetia in ipso Filio, ii I est maximii incolae niens.

Multae itidem rationes solent addu- - .ci ab alias, hoc idcinprobateS,quaecum '

89쪽

r. sint. dist.

non leues videantur pati oppositioncs, a nobis omittuntur.

Subtilium Princeps,suo more subit eum in insufflando dare, te a se quoque procedere significat, sisn ificans aperthosicdere, quod insumado dabat,quod liter hoc probat ; quod habet principi u spirand , occulte tribuebat ; lja c furit, productivum perfectum,priuiquam in- que breuiter pro hac veritate dicere du-telligatur habere produlium adaequa- ximus, quae cum luce meridiana clari Greum, potest illo principio producere, si appareat, prolixior discussio omittatur. non dependeat, e si est nec Ala esse, ne- Ab utroq. igitur Spiritum 2. proce-cestario producit; at Filius dicitur habe. dere, rc stat probatum; sed nunquid ip- re pri icipiu/n productivum Spiritus b. semet Pater, & Filius in litatuna omni- priusquam intelligatur productu poni, no vnum,uci inquantum plures spirant& non dependet, igitur. Minor huius Syllogis ni pote ut esse,quod spiratio aliquo in o prisupponat generatione, . quia in illo priori communicatur Filio, Omnis persectio absoluta, sicuti eit voluntas foecunda, quae est principium Spiritus sancti. Est clarum igitur Ipsum Spiritum S. ab utro'. procedere, ex sentet ijs, & a

sumentis tantorum virorum, sed bene

verum est postea, quod ipsummet debet intelligi a sanae metis pisdito, a Patre procedere, tanquam a primo principio substatiali totius Trinitatis, a Filio autem,veluti a principio ab alio, nec ex hoc concludere possumus ipsum p xius a Patre, quam a Filio procedere et sivi. i. dist. cum Pater, & Filius spirent inquantum

unum, voluntate una inquantum una,

taquam principio quo, quicquid dicat Henricus Gand. a. P. summr ra. a. Sq. Sed quid amplius in longum protrahendus est sermo noster circa hac productionem,cum innumerς auctoritates

passim legantur, no modo apud Patres antiquos, sed in ipsemet textu Euagelico expresse,quibus hoc confirmare li--Li. ω bet Z Vnde Paulus: si spirituae eius

Misit Deus spirit,m si νμι in corda vis, &c. multa extat confirmatin hoc idem, sed una cst singularis ,pbatio,& est ista. Nisi Spiritus S. procederet etia ab ipso Filio, Filius Dei Christus Dominus iasi dixisset suis discipulis: arripite Spiritum s

irio pul- quod

truti ue gvsem, Suc, iram ex hoc liquet Spiritu S. quaeiunt Theologi, ad quos est dicendum cassertore D. Augustino

existimo, quia ut que, ut nuper tetigimus; nam sicut Pater,& Filius,& 1piritus S .ad creaturam producenda dicuntur unum principium, pari modo dici ndum est de spiratione Spiritus sane i.

Creatura a uibus inquantum una, hoc est dictu inquantum unicam habEt Omnipotentiam . i. inquantum sunt unum,& non inquantum sunt distincti, igitur di hac ratione Spiritus S. a duobus spitatibus spiratur, sicut creatura a tribus creantibus creatur, di hoc d si taxat, quoad similem mcdum principiandi. Insuper dubitatur, an ipse Spiritus S. ab G troque . s. Patre, & Filio uniformiter

spiretur ξ supposito,quod actus spiraditrifariam considerari possit: p; imo, in se simplicitur, & absolute; secutido, respectu termini . i. quatenus producitur Spiritus S. tertio,rcspectu stippositorii, a quibus emanat, dici potest resolute, i primis duobus modis omnino vniformiter ab utroq. spiratur bi littus s. tanquam unicus terminus productil S, videlicet unicus Spiritius S. sed tcrtio modo aliqualis dii tormitas in eius spl- ratione videtur, quia Pater spirata se, hoc est, Pater habet a se vim si ii di, Fl-lius vc ro non a se, sed a Pa tre pcr a te nam generationem recipit vim spirandi, quamobrem dea Patre habct, qu cdspiret Spiritum sanctum.

Scd q.id dicendam i set id patrcs quosdam insgnes.s ad Augustino, qui dicit,quod principalita prccc dit .i Patre

a patre. Filio pro

indat

90쪽

Comparationis. Liber II

De 3 ad Hieron. qui proprie Spirita S.

a Patre per Filium procedere; ad Hilariuin , qui Spiritum S a Patre per unigenitum est promereὸpari ratione esset his sati faciendi im, dicedo, quod licet Pater prius origine Filium generct, quam spiret Spiritum S. nihilominus non prius origine Pater ipsum spirat, quam Filius, sed in codem inllanti oriuginis v te . simul ipsum prod. seruato tamen ordine supradicto quia Pater a se, Filias non a se spirat. - Iste est igitur in diuinis nobilissimus

ordo harum personarum , quae tamcn omnino magn tudine equ.ues dicu tui, iuxta illud Symbidi per .ecoetern sit, aquales, quae tamcn magnitudo ult irtutis, non molis, ut est magnitudo

materialis. Nam ubi potest elle cxcessus inter ipsas, si ad inuicem per circuis incessi tin una est in aliaὸ hoc est mu- tu .i, & intima praesentialitas subsisten

iis, seu suppi siti in subsidete re ipsa di

stincto,eiusdem tamen naturs, num rem

peritur in cisὸ & si hoc modo aqualcs in magnitudine sunt, in potetia itidem aequales existimantui, quod & ex ore,1.aluatoris confirmatur. Omnia, rael

tu P.cfer moa 't. & hac fi ima ratione, quia potcntia. scactiva,quae dicit perfectionem simpliciter, c omne tale Seperin Deo est ponendu, cum ipse maxime ens, & maximς in actu dicatur esse. aeuomodo in creaturis reperiatur m .

stigium Sanctis Trinitatis.

SEd utrum tandem in creaturis imueniatur vestigium istius sanctiss. Trinit. Respondetur ad aures D. Tho quod praeter illam similitudinem Angelicainine qua supra aliquid dictsi est, demente eiusdem S. Doct. utique in

cunctis creaturis inii enitur vestigium Trinitatis sanctiss. generaliter tamen, in sola nihilominus rationali eiusdem representatio reperitur Pςr modum, imaginis specialiter

Ratio primo clicitur ab eodem,quia

in quocunq. inueniuntur aliqua, qtuereducuntur in diuinas persona S ,At in Quam, in illa repetitur vestigium Trianitatis, at omnis creatura est huiusmodi. Quare, M. Probatur Maior: illa. n. representatio dicitur vestigi j, qua cnectus representat,s .iit in causalitatem suae naturae, igitur,&c. Minor apparct clara ex hoc,

quia quaelibet creatura habet substantiam, spectum .&Ordinem, & facta ostin numero, pondere, & mcnsura, quae omnia personarum causalitat m reprcssentant, ut in materia.

Praeterea secundo in quacunq. crea tura inuenitur imago Trinitatis, in illa inueni iur verbum conceptum, & amor pr-des, sed sola rationalis cst liuius modi, quare, &c. prima probatur,quiarc preluntatio imaginis est , quatiam ad aliquam similitudinem formae; Filius procedit a Patre, ut verbum, b piritus sanetus ab v troq. ut amor, quaru , &c, sicunda rc manet probata, quia in aniam a nostra,tanquam in nc bilissima fomma apparet conspicue hoc vestigiu ra tione intcilectus,memoriar,& volunt iis, quare, &c. Ascrcndo tamen,quod in caeteris rebus omnibus a ppareat suo in odo ut videbimus alibi, Deo lauete pro hac sublimi doctrina vid Scotum. Haec sunt,quae compendiose,& br uiter ad aures nostrati u Theologoium dici potest de natura diuina, ex quibus elici possunt aliquales conforinitatcs, cum doctrina Ethnicorum , in illa ingenti multitudinet quailidam quaesitonum argutantium , qui in hoc negotio nimis laborare vidcntur.

Deus, quomodo vomisari possit.

SEARCH

MENU NAVIGATION