Christianae theologiae cum Platonica comparatio quinimò cum tota veteri sapientia ethnicorum, Chaldeorum nempè, Aegyptiorum, & Græcorum. In qua primò secretiora dogmata de Deo, de angelis, de mundi, & hominis creatione, de anima, de dæmonibus, & de b

발행: 1627년

분량: 609페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

531쪽

mutationes, & sic quandoqi vera, quan doq; falla praedicere valent absq; contraditione, respectu diucrsorum. His igitur potent ijs pollent animastucis,& alijs carent,quas perspicue habere homines videmus,uti est potentia vegetandi, quam nullo modo in Darmonibus reperiri, uno ore fatentur Academici, &hae est ratio potissma, quoniam non habent nutritionem necessariam,cum itidem careant instrumentis, eidem in se utentibus: sunt enim aeterni,igitur nutritio in eis est superflua, & eadcm ration instrumenta, veluti os,radices,& similia. An aliquo modo dicantur nutriri τα moves apud Platonicos. On deluerunt tamcn quidam, i Platonica familia etiam grauissimi intcrpretes, qui putarent, Daemones beneficio nutritionis persiui, uti Polaphyrius,& cum coalij, sed est re vera salsa, & erronea eorum sententia, nam Dr-- mones, cuin non habeant instrument apta nutritioni . s. Os, hepatem, venas, . c. non dicuntur ob id nutriri. Bene Paem disis, veru est, quod potest esse vera per quan-- νε, ' dam similitudinem, & metaphoram,hoc mo opifice creati, sed ad aliquem finem sunt dispositi,&destinati, ad aliqu3. Oper b. De euicienda, & perficienda, necnon ad M.

licitate ipsam, cuius re vera capaces qui- stunt,secundum sententiam omnium antiquorum Platonicorum. Sunt substantiae aeternae operationis perpetuae,& pc sectissimae susceptibiles, ait Iamblicus. ' - . Nam si homine. siit tales,prout iureo' i alimo tenent. Philosophi, multo magis Damones, qui ut diximus sunt in emianentiori gradu persectionis. Itidem si extrema sunt talicitatis susceptibilia, vς Dij iuniores, & homines , igitur &haς

ratione Daemones in via Platonica.

fia munera Damonum, fecundum , Non 'dei uerunt tamen quidam, it Fntentiam Tlatonis praeci

Platonica familia etiam grauim- - i ita - i

sunt dispositi,&boni,&mali Ds- mones, secundum sentetiam vera Plationis, unde de bonis dicebat iss Epinor Mutti Pς

Mide,quod Homini sopitulatur insomnis. Fu' ',' , ct istisinjiperspiciatur,IAsnitate, aegris nomii: eadme, ac in vitae exita cons ciuntur, &c. Et hi sunt, quos ibidem nuncupat prudenΠρ

mirabitis participes,acuto inge 'tenaci memoria, cogitationes nsras est sentcs, re

tim, di id ad votu' Dei agunt, dum h - -

midibus,& urbibus,quibus pra sun proin vident,&qus d ent subministrant si guli sin gulis. Curant nedum demanda tu, itto Dei, ut anim. insorpora descendant, mimarum Dsmonum compendiose sint di eorum consiliotin vita diriguntur, dedim, iam aliquid dicamus de eoru mi quorum reuelatione varia, & multa cesneribus, & ossicin specialibus, qui si gnoscunt, tandem quorum ope ad supera eleuatur. Hi sunt boni, quos, ait Cal- quom.sbi, odius in Timaeo, fui se no modo in Dei δε non, est, possunt dici nutrimen tu ea pere,qua tenus eorum corpora per quosdam halitus perficiuntur ,& per i uinos nocti S, ruam saepe laedutur, & hac nutritio per-milis spongiarum nutritioni, apte grapotest magis alteratio,quam nutritio v ra ,& si in hoc sensu intelligit , quod nutriantur, pinguescant, di repleantur Drmones, bene dixit Porphyrius, sin min male. Haec de dotibus,&corporum, de Praesunt, ct propter quae iacti sunt a supr-

ruo Factore.

An Daemones in mia Platonica sint

Beatitudinissusceptibiles. , Acmones tam boni, quam mali, Obsequiu, sed etiam in tutel* mortalium Iti et tabldesti atos, boni iure diculur,& Calodr-moncs,qm bona semper exercent opera.. Misis sudit Mali fueria vicE qui Cacodaemones o φοι- non temere, non casu lacre sitimi dic*JIur, si a vili, de quibus dicit Plato,

532쪽

Comparationis. Liber I VI. η

Ores, sui iuxta illuc uiuinae sanctione, sectu & ripa idco Vr accidens ectitur

533쪽

CHRI ST IANAE

THEOLOGIAE

Cum Platonica Comparationis.

LIBER SEXTUS DECIMUS

In quo sit abselutissima comparatio uti iusque Theologiae.

circa naturam Daemonicam .

trum praeci se competu

V M natura inmonica, latiori modo sumatur in doctrina Platonica, qua in doctrina Christianaa ut Perspicue superioriabus libris visum et ideo in eadem etiam latiores eiusdem videtur dari dissinitiones, & magis uniuersales, cum cui liquiis do appareo indisserenter copetant, tum bonis, tum prauis mctibus post primam imparticipatam. Di finitiones liancto.

rum Patrum prscise videntur com tere

huic naturae deprauais,& Dei gratia de stitutae propter peccatum , de qua suo

loco latissime egimus. Dissinitiones ve ro Platonicorum videntur tali naturrim stitutae copetentes, quae no ad hominum perniciem, de ruinam tantum sunt desti natae ed ad eorum servitutem,& vulit tem potius accommodatae. n. lj nSed supposito hoc vexodogmate, iacto hoc solido sundamento, quod in

mones sint, prout in via nostra absq; vlla argumentatione statuimus, de in Plato nica probauimus ericacissimis lationi. bus, di me di is non solum eorum doe .etutis, sed ex Peripateticinum principiis elicitis,qui hanc naturam reperiri, perperain ncgant ut visum est superiori lib.de

intra vidcbimus,c xaminemus modo has.

dicinitiones, de facile petspiciemus,

dirinitionum differentias, de per consciquens rei dirinitae cum ipsis naturam. Daemona D. August. iure spiritus numcupatur, hotritidem a Platone, de Plato, ni is nonnegatur, idcirco hoc in una reo prima facie e6cordare videtur,dc quamuis animal, corpore indutu ab eis in dis- finitione appelletur id accidit,quoniam, secundum frequentissimu loquedi usum,

Platonicolum, omnes participatae mcntes, animae nuncupantur, post primam 'mentem im participatam . s.coelaltes,cleis mentares, Daemonicae, de humanae, sed Daeui od

in hoc halucinantur platonici,quoniaco eli, clementa minimE sint animata, neq, etiam debent dici illae subitatis m trices animae, sed mentes ἱ quod mentes animatiae lapissime vocitentur, hac e dem ratione decipiutur; quod sint rati palqs,potest in utraq; via defendi, sicuti, quod sit spiritus,dc mente praeditus,ideo seclissa hac voce animal, quae non bene sonat in via nostra, in caeteris possunt i cillime conciliari. . CommunicUtetia, quod sit immor- ut iis libet tamen permissione) quia sicut 'vini sint ex nihilo eundem creauit altissimus, de . ' sua potetia absuluta, possiet etiam eadem ratione , illum ad nihilum reducere, sincvlla repugnanti .

534쪽

Comparationis. Liber XVI. qu

eoliam qr mo passibilis, & quod sit spiritus errati--kω ' tus seb orbe lunae,in clemento aeris caliginosi degens, sed versa vice pugnant, hom. 12. in Gen.&alij, quorum opiniotias, & praesertim Angelos miserincs simplicitates,cui adstipulamur Chri st.

quod dicatur Deus,cum Amellio etiam nuncupative loque do de prauo spiritu, non de bono, & ratio est, quia hoc nomen Angelis bonis . i. Dijs iunioribus,&Calodgmonibus, hominibusq; solum do, in utraq; via adaptari potest, Caco.

daemonibus vero nequaquam.

quomodos Quod autem sit natura media, interri, wi: -' Deo, & homines, ut asserit Proctus, non

inutiliai. di est absolute verum, neq;omnino falsum, Pug φης' namhcons deretur Daemon ante pecca

tum, & ut Angelus lucis, utiq; potest disci media natura,si vero post peccatum,ut Angelus tenebrarum, minime,quoniam infra hominem,per culpam deprauatus, iure collocatus est,adeo quod in hac sententia, secudum eorum naturam instit tam , communicare possimi, secundum. vero eam destitutam, nequaquam.

Quod aliquo corpore snt praediti strucet tenui,& leuissimo pari ratione dice dum est, quod pugnent,& communicet, communicant inquam cum his Patriabus, qui putant Angelos ,&Daemones corporibus talibus uti, ut est in capite D. Din. tenen Augustu ib. a. super Gen. ad littera,cap. I . Epistolao s. ad Nebridiu in expo-etos . prout sitione Pal. I .de Ciuitate Dei,lib. Q. s cap. a 3. pariter de Civit. lib. I S. cap γ 3. de Ecclesiasticis dogmatibus cap. II.&12. licet Magister sentent. a. lib. Dist. S. dicat, quod D. August. non ex proprio sensu,sed ex aliorum sententia id asserat, cum eo tamen cosentit Io. Cassianus lib. v. Collat. cap. Io. Io. Damascenus a. Theologiae cap. 3. & lib. 3. aduersus, Iconomastas, de hos omnes sequuntur Basilius Magnus, Athanasius,& Meth - . . diu S, qui quidem uno ore pronuntiant, solum Deum esse incorporeum. Exaduerso D. Thomas, & pleriq; scholastici, sequentes opinionem D. Dionysj Arem Pagitae, negant, qui primo Cap. coelestis Hierarchia appellat Angelos,& inm nes incorporeas,& immateriales subit

a multis, ut veriori amplexatur, & ratio In liae reri Thomae est, quod Angeli, & Demo. 2'' Itanes ne subiistendi, neq; intelligendi. pug n ni. Aneq; seipsos mouendi gratia corporibus R 'indigent D. Bernardus stat dubius,&anceps, propter hanc diuersitatem opinionum Sanctissimorum Patrum,&d ctissmorum Theologorum , adeo quod

a primo ad ultimum ut diximus cu primis concordant, cum secundas aute vcisa vice discordant. ir.

Quod postea Daemones sint spiritus nocendi cupidi, iniuiti, superbi,fallaces, inuidi,callidi,impuri,d iii quietos, generis humani hostes perpetui,& quod publeat omnibus iniquitatibus,quorum me

minit D. August. indisinitione, & qu rem toga series legitur in illa descriptio.

ne, quae eruitur ex copendio Sac.Theol. ron omnino distant Platonici a nostr

tibus, si verum est, quod ipsi admittant

Cacodaemones, prout eorum auctorIta tibus probatum est, nam eorum malitia

snquit non consiliit, nisi in his prauisse M. actibus, & iniquis operationibus, quae In qui Kpu

conspicue apparent contrariae, ordini uniuersae naturς,& humans conditionis, iii a Daem.

ut tactum cst de mente Mercurij, & Potaphyri j. Sint igitur in hac itidem recon cordes, licet de eorum malitia, de nequiatia no ita explicite locuti sint Platonici, uti Theologi nostri, & uniuersa vetus, &noua scriptura. Haec sunt, in quibus con cordant , & in qui caliqualiter distur dare videntur nostri,& Platonici,secundum ea, quae in distinitionibus utriusq; Theologiae scripta leguntur.

Sed rem altius repetendo, videamus, quomodo in caeteris conueniat,&diserta . pent,quae magis eorum naturam,& sun

ctiones declarant ; de primo, quod sint plures in utraq; va, non est cur dubitetur, in nostra clarii est, ex eo, quod communirer tenetur, quod tertia pars Rng Iicae naturae, cum illius capite, de Antes i

535쪽

4ia V Christ. Theot cum Plato

Edmun It gnano Lucifero. In Platonica pariter,ia ex hoc clarum apparet,quoniam In munis domui tar ad in illae sunt potestates, decidem, de hominibus omnino contraria ,sicuti euaui multae bonae in eodem reperiuntur, ut ex Platone ipso, &Platonicis insignioribus cruitur. t pa imita otlgi. Quod habuerint originἴ a Primo com: Z ἰta: ditore, per creationem, sicuti alia multa,

nisi ad nid, ante mundi nititutionem, facile com RR currerent, si admittereturcinatio in doctrina Platonica, prout a multis admittitur, cum mundi ortu temporali, dc non causativo tantum. . I lQuod itide omnes natura fuerint producti boni ab eodem Diuino opifice, licet mali ex culpa effecti sint, facile in utraq via conixi pote it; di assi ari, &per consequens in hac etiam rea dinui cem cocordare adinitti potuit, quod etiaceciderint,propter peccatu in coelo commissum contra D, uitiam Maiestatem,tacile consentire videatur, quod ver iitri vel illa die minime, cum nulla mutio a repareat temporis, seu morulae in sciiptis

Platonis, & Platonicorum. l . Cito emis Vtrum communicent circa veritatem

casus Luciferi,dea sic laru ,de quo Isaias, a si,M-- cap. Iq. & Homel us lib. i I9. Illia d. qui ipsuin Ate appellat, dique Ophionaeum an vobis. Pherecydes, non est facilis responsio, cum liscucia sint apud nostros, illa vero poetice decantata, nihilominus diceri Pollium us,quod Potta,& Philosophus,si naturae non solum beneficio, sed antia quorum Patrum relatione,vel diuinae r Delatione hoc prodrderui, quod saltem, quoad substantiam facti conueniant, licet quo ad verba, & quasdam citcusta tias discrepare videantur. Quod autem,ssicut cadendo Lucifer, illam copiosam Angelorum multitudinem secum traxerit, sicut Ophionatus a pud Platonicos,& Aten apud Poetas,ita tenendum eli in hac re, ut MK; Theolo gram chucordare, unde assirmari potet hyquod si non in omni us saltem, non

tau in substantia casus,sed in hac mu L.

tudine eadem ratione conuenire ,Qnod unus illorum sit caput,&on, nium Coryphaeus.s. Lucifer, itidem consentiunt, qui multos stib st, cundu no-iltros, duces habeat, q ui quidem in t ello spirituali homines varijs modis,& vaIi stentationibus irretiant, di illaqueent, de hoc facile persuaderi potest, quoniam in dintinaci Ti imagiri ica, & Platonicata, absq; controuersia inmoniarcha admitatitur, qui est omnium Anteiagitanus. Quod hac de causa, inter ipsos sint prς. Coli1t quo Iationes, & gradus, s cui in humana specie,& Angelica Hierarchia ruperiuntur, ε ira eosdem conuenire putandum est. Quod mirabilia faciant, in conspectu C5ἰrant eis hominum, sensus. illudendo, ac eosdem iaco . decipiendo, itidem uno a sensu conueianiunt, de non solum nostri, de Academiaci, sed uniuersa vetus sapientia Ethnic Ium, exceptis Peripateticis. Quod valeant solummodo illa futura Eε In hoe contingentia scire, quae habent causam

.nosticando,quod est secudum quid, non autem simpliciter, ut sunt, quae non actuae riuntur in rerum natura , v tpote non

.entia, itidem concordant, vel parum duscrepant. Quod sint aliqua compositione com- Et in Lapo sim, pnout sunt Angeli boni, de comu ni cosenlii nostrorum Theologorsi, item censeri potest, quod communicent etiam excluso corpore elamentali in quo via uunt, cum solummodo gratuita, & noris naturalia a iniserint in illa ruina, quae ex prauo eorum errore, prima, vel secunda . die, secundum noli ros, sibi accidi G, vera scriptura testatur. Quod tam intelligibilia , qua sensibi- Εε in hoelia intellistit iliter sui natura coonoscere 'i

valeant, etiam line corporum sensite ly, seclusia veis

itidem conuenire putandum est,iabsq;vLla repugnantia. Nec ol stat, quod corpora, quibus induti sunt,essent si ustra, si non sibi data essent ad aliquod ossicium exercendum,quoniam potius, ut vehic Ia s. bi lucre a conditore tradita aquar

536쪽

Comparationis. Liber XV; qi 3

veluti organa, in quibus nobilissimas ramoueant, ut motores nauium naues, perationes exercere valerent,in Platoniaca doctrina passim tenetur. Quod me . . , - n tali, & non vocali utantur locutione, pariter eosdem concordare putandum est, cum careant naturalibus in strumetis, i cutioni assignatis, in utraq; via. Et cum valeant corpora assumere peregrina, per quorum instrumenta possunt sensibilem edere locutionem, in hoc etiam non discrepant nostrates a Platonicis. Tt in hoc Quod valeant corpora materialia fa- taciti'. ζ cilli penetrare,per suam subtilissimam cluia limpi 3 naturam, ut corpora gloriosa faciunt,iti- istam, dem non contradicunt,& non sunt ad inuicem controuet si, nisi in hoc, quod nostrates, id agere eos,putat absq; ullo cON

pore assumpto , sed proprio, Platonici

autem existimat, Dsmones idem facere in suis corporibus simplicibus,& natura libus, quod est nostrae veritati contrari v. Ttini, is Quod demum polleant rerum scien- 'μ tia, ex subtilitate naturae, & experientiae Iongitudine,necnon ex reuelatione clusisdem acquisitae a superioribus,non audet negare Platonici, quare in hac itidem reminime discrepare a nostris, tenedu est.

Λ hoe mi- Exaduerso nullo modo consentiunt,

R quod eorum corpora reserant forma, Volfiguram orbicularem, quq in penetrati ne corporum materialium, per subtili simos poros distendatur ad instar vermiculorum, quoniam vel paenitus caret coriaporibus , ut multi ex nostris Theol

sis putant quod visum est lib. de Angeis lorum natura, & paulo supra vel si habent illa quandoq; assumunt ad aliquod facinus perpetrandum,sed postea dimitatunt , praeter naturalia, ut quando cadauera, muscas, & ranas accipiunt , qus nihilominus diutius minime conseruant, cum vnio, de assumptio illa sit suae natinet aduentitia,& accidetalis, non autem naturalis, ncc hypostatica, secus autem intelligatur de illis corporibus sthereis,a reis, & igneis, quibus cui diximus, naturaliter prsditi sunt. Conueniunt tamen, quod illa corpo quini ino informent, no tanquain sorua et informantes, sed assistentes.

Conueniunt, quod non pbssint cxcta Tt in I. cere in ipsis corporibus operationes tra- ορο seuntes,sed immanentes,& hoc absq; vllo corporeo organo .f. intestigere, velle,&c. quae etiam a corporibus abiuncti dubio procul exercere valent, sicut Angeli,& animae separatae Conueniunt, quod non possint exem Et in Mecere sensuum exteriorum operationcs .f. -- ni sentire, audire,&c. quonia cCrpora, quae assumunt, non sunt perfecta,nec organizata, nec disposita ad illas operationes

obeundas, eorum namq, sensus e1 teri

res sunt unica potentia astricti, & no persensiteria varia diffusi.

Consentiunt,quod corpora naturalia, D In hoe vel assumpta no nutriantur, vel augean I h 'tur, cum careant omnino vegetatiua facultate, sed dumtaxat ab illis moueantur ut dictu est 2 unde in hoc allucinatus est

Porphvrius. Consentiunt eadem ratione, quod in Thiali clicorporibus assumptis itidem non valeat

munera, & functiones potentis sensitius interioris explere, hoc eit phantasiae,&c. quoniam illa corpora ab illis accident liter assumpta sunt tam indisposita pro sensibus inerioribus, quam pro extetiOribus, ut dictum est.

Consentiunt,quod utiq ; corpora nostra occupent,dum animae organis utuntur, &paesertim phantasiae, non autem

phantasia ipsa,nec obstat,quod id essice

re minime valeant, cum sint natura corporet,quoniam eorum naturalia corpora

s ut dictum est sunt subtilia, & de facili

penetrabilia, etiam corporu solidorum, ut sunt animarum vehicula, in via Ac demica. Vtuntur inqua organo phaΠ- tasiae,no autem phantasia ipsa, quoniam de sensibus interioribus non habent, nisi imaginatiuam. Non c6sentiunt postea, quod nutria

tur per halitus cui perperam imaginatus 'est Porphrrius quoniam carent omnii

537쪽

Non dissen.

tiunt. Rua Pugna

n utritione , etiam metaphorica ,nam ad quid nutritione ipsis assignare absq; n costate ξpatiuntur quidem alterationem quandam, quae tamen ver non meretur dici mutatio.

Quod vero tristentur per suffumigia, fama passim vagatur, nam sicut laetantur, siue laetitis, & gaudi, capaces sunt,ita tristitiae, de meroris sunt susceptibiles,& liarpastines liquido in ipsis apparet in praxi, d iam exorci str quaerunt eos a corporibus obsessis,& verbis,& actibus huiusce modi expellere, quare in hac re non dissentiunt forsan nostri, & Academici. Ini,hies;a An postea sint omnes eiusde speciei, vidHur Q. multi multa dicunt, sed potior pars magis videtur adlisrere opinioni credentiu potius, quod sic, quam quod non, nihilominus in hac re,ii licet Neothericorum afferre sententiam, utraq; opinio potest teneri, &sultineri in utraq; via, sicuti de Angelis bonis dictum eli, nos autem dicimus,& pro nuciamus assirmativam magis veritati consona esse,& est ratio,quia omnes sub unica diffinitione cadiit, omnes habuere idem principium, Omnes a suo creatore Obtinuere easdem dotes, &nil aliud propter culpam amiserunt, nisi gratuita,quamobre ex Angelis lucis effecti sunt Angeli tenebrarum, & in hac sane re nullum inuenio dissidium, inter nos ros Doctores, & illos Academicos,qui hanc non solum bonam, sed prauam admittunt naturam Daemonicam, sic nec obstat, quod sub diuersis sorinis, diuersi quandoq; appareant, quia haec diuersitas est,ccidentalis,&prouenit magis adiuersitate graduum, vel corporum a Lsumptorum, quam a diuersitate naturae,&substantiae, unde ex hoc pollunt concludi in utraque via eiusdem speciei.

Quod piaui hi spiritus poenas inssigat

impijs, ct pecca toribu si decreto Diuinae Iullitiae, cuius sunt executores, & quod crucient Tyrannos, & homines, propter demerita suae prauitatis, utiq; conuentutnostri, & Academici, qui Praeceptore Duco potiores autumat, quod sicuti bo-

Clirist. Theol. cum plate

ni hominibus opem ,&auxilium serunt:

ita mali id faciant tamen ut diximus, diuinae voluntatis permi mone. Non conueniunt econtrario nostri,& In p.

Academici illi, qui sententiam Hesiodi Ira ' Rinsequuntur in numero Drmonum, quoniam cocludunt dumtaxat esse decd millia, quae opinio, ut veritati controuersa ab alijs iure non acceptatur, quin imo vefalsa,&anilis reprobatur. Nam si tertia pars spiritualis natura ut omnes The logi nostrates uno ore concludunt e coelo praecipiti ruina ex culpa cscidit, paulo post suam creationem,& illa sit maxima, quae excedit in numero, no solum millia,

sed decies celena millia cui visum est suo loco λ restat, quod lisc positio sit laquam

falsa, & erronea reprobanda. Conueniunt tandem, quod Daemon, Inho omiuxta vocabuli significationem,ð ' M 1 mologiam, dicatur sapiens, non tam cIE.

Omnia sciens, quoniam multa ignorat, qui Deus haud vult eisdem esse cognita,& in hoc lapsus est Calcidius, quare &c. Haec sunt, quae breuiter, &resolute dici possunt, pro comparatione in monsi in Ethnica, & Christiana Theologia, in quibus multa tacita transiuimus,& ad G ruit adam verborum prolixitalc, & etiam, . . iaza

quia multa diximus in oparatione An gelica,quae etiam ad hanc natura solum, ab illa differentd,accidentaliter specta tia, videri possunt. In qua etiam certum non sumus secuti ordinem,comparando, quem seruauimus in superioribus libris, quoniam in unius comparatione, aliud occurrebat opportune declarandum pro illius explicatione. Iam ad cautiones, more nostro, accedamus, & postea feliciabus auspicijs sine huic libro imponemus.

Cautiones, quibus uti Lbet pius cir

LMme meritatis amicus Ethnicis

Philosophis legendis circa Daemonia

cam naturam.

CAutione magna in primis proced dum est,ne quis putet nequaquam '

538쪽

motis emanavit ab A. tia. st qua e loca ea nunt la

Comp

reperiri naturam Daemonicam absolute ut tenent P ripatetici P vel quod bona ,

admittatur, mala autem nequaquam, ut

pars una Platonicorum videtur ascrete, quς malum in natura a materia abiuncta nescit considerare,quia uniuersa sapientia vetus, Cacodaemones admittit mi via sum e M quare contrariu asserere, esset inhaeresim incidere prauam quorundat haereticorum, qui Antedaemonici nunc pantur , quiq; non lotum omnes spiritus malos e medio tollere conantur, sed munime per eos posse fieri maleficia, & in cantationes autumant,&isti sunt Geo giani, Dauidici, Andreant,de Useander, assertore Castrense,& Prateolo. In contrarium afferre Pati si rationes,& auctoritatri, pro istorum .s euersione,& veritatis confirmatione,esset perspicacillimis oculis solem ostendere lucidum, quippe cu n tota vetus,& noua scriptura, de his pers picue loquatur, nec in ficiatur dari hanc naturam malam per peccatum deprauatam homini inimicam. Fontem , discaturiginem istius erro ris emanare, a Philosophia Arist. no est, qui negare audeat,qui quidem no solum ut ostensum est malos no admittit spiritus, seorsum e materia, sed nec bonos, praeter intelligentias coelestes,unde ultra rationes in superiori libro adductas, auctori tates etiam eliciuntur ex eius doctri . na, hinc inde ex varijs libris excerptae, de supra obiter tacta . Harum prima est illa , quae videtur retruere Dsinones, dum ait, nullum animal posse con stare, vel ex aere, vel ex igne, vel ex alio simplici corpore, prout videntur asserere Platonici. Secunda, quae ostendit elementa minime esse anima prsdita, quoniam ii postibi te est eandem reperiri naturam nobilissimam in igne, & aere. Tertia, quae negat dari animal, quod solum sit aereo prout tenent Academici. Q irta , quae assertiuh profert, i plum ignein, nullum generare animal. Q inta,quae ait, in tam dumtaxat, &

arationis. Liber XVI.

aqua, animantia generari, in igne veto,& aere minime,&elteius ratio,quoniam corporum materia lisc sunt simplicuer. Sexta, quae facultatem ratiocinandia. Dianiam, ait vltimam esse, & minimam, quoniam soli competit homitii, di non alijs animantibus. Septima,quae inquit, solum genus hv. manum diuinitatis cile capax. Octava demum, quae explicite dicit de hoc idem fatetur, quare coneludendueit,ipsum nequaquam admittere Usmones ut quibuldam rationi tus etiam sis p. conclusum est sed scuti in multis ad veram Theologia attinentibus errauit, ita in hac Daemonica veritate hallucinatus

cst quire ii assertio, ut pessima haerellas, a fidelibus Christicolis fugienda est.

Nec oportet pro eius defensione dictare , quod non est absolute verum, quod neget Daemones, quoniam pluribus in locis, mentionem facit istius naturae, primo videtur in diuisione substantie in ter alias partes,explicite enumerare Dae. mones; becudo, ait Ze nocra te, EudsinOna esse aifirmare, qui animam hal ct it u diosam, hac. n. unicuiq; esse Eudsmona. Tertio, per somniu, dicit somnia iasi immitti a Deo,sed elle Daemonica,quia natura Daemonica est, non diuina , qni ad hic facillime respondent tenetes,& non iniuria, Alist. non concedere Daemones,

quod quado locutus est sic Philosophus, vel quod fecitdum usum vulgare locutus est, & non ex propria senteni ia,vel quod Metaphorice intellexit dari Daemones, non autem re vera, & serio, ut quidania putant Philosophi, & in hoc, non solum Platonem, &asseclas reprobare videtur, scd veritatem Christianae doctrinae luce

meridiana clariorem.

Etenim hi vulgares Philosophi, aiunt hoc nomen Daemon facile adaptati posse, cuilibet animi facultati, in via ipsius, de piaestitim rationi ,& appetitui senstiuo,unde, qui recta ducitur ratione, bono duci Daemone dicitur, qui vcro ira, cupiditata, a prauo dicitur trahi Daino. herc

539쪽

ra ite adsen

monet mon

ne . Sed lurc, e similia proserentes toto

animo errant . di non reetu videntur. ha

currere sentcntiam , ut putent ri tufam

Drmonicam abin repugnantia suscepi

Lilcm ci et a studinis,loqi id unde Uac dae M. quonia est penitus vcritati , douetrina nostra contraria, ct ut falsa iuro reprobata . Nam cin specialis illorum ccisus, i peroptime declarat ut is Cotti p. Theor. ita sit de natutae puritate, de fleui iahclitate ii re volui ratis , bd comutabinoebor. se de luce ad tenebra de scientui adimi orantiam , de innocentia ad culpas ,

1 Iis inqui heretici praui volsi quod ir ter multassistes es, hanc protumet,ut d L

ere tur; sedioiam Daemonibus, quoS vo

Lib. de hi tesib c 43.

de iudi i aliud p an ,, δε demum deda- quia ceu texplesse, quod post mussi exi- laetio 1 in od inii ,'podi ca sum facti sum tis,santra Nera saluadi, hii Beatitudinis impelliteii ies,&oblii fiati in malo, exeae

cati a veio,in bono odi deordinati,inlisum alii in Dii Pute, &taiulim exclusa Dei irec s.i t ine: propterea volutas corum, eonuerta eli obstinatigmati in hominis

odium, S inuidium, quarist causa, quod totis viis nitantur 'cius subueritone, per multos tentandi, di nocendi modos. Vnde, stantibus allegati s , & pr rtiri stante Ubst Latione, & per consequus p uaisone diunia conicitis Iulonis, sesustre nane Ru beatitudine vera in sicemim. Hoc nitri,ac pro v tribus tueri,cilatanimani Ram incidere hamissim Or gente Auliussistit, vetustissimi,&-eelaberrimit metoris, i, tamen Hius piisu osententioeotad Qxistimant,sed perperam Aa pace Istae sunth reses, a quibus cauere de bent Iatholici Christicol circa inmonicam naturia, ingsunt pernici p pestes, qui sunt iugibndi ab eis denr,dum lectio ni Ethnici do inny clitio sudairiopcra. Nec oportcbi quod seducantur a lepcre,& nitae eloquentio; vel a vi ration uret , quas a: seruhe, sed int pie pri firmanea sua in bac re opinione . dum aiunt, quoa non thium boni, sed mali etia Daemone v sunt saluandi, quoniam a Deo no fuerueli ustila, casu cati, Jceum sint hominiabus naturae nemibres,& cum extremi sint BeatitudinisTusceptibiles, nepe boni Iaaemones, di homines, ita etiam me

promulet illoc Lind. si suinptii ab eo, qui dij non sunt cadem scolicitate destituti. suit Diiii istum kiipturaru n accuratissi- Quo num huic instantiae, est facilis renuis interpres, & no huius, & multorum i sponsio, si diminax, quad huius muneris ctrorum Iintentor, ut icit an Diso ei inas mi uatio, non a dii nature , Dei volun- pravere strae tela pestatis haeretici, prauo' late,sed propria malitia,in qua sirmd per inuidiae liuore tacti, ut pero inuincti l sinendo, diuinam amisere gratiam, drien fit,ne autumant , ct promunt mul- , diuina iure priuatisdimisericor lia , quali prae antissimi Patres, & plaesertimis priuatione.iinlicitatis remanentia pa- P .impii i liis Martyr cx antiquis, & ex re- , ces. Et haae luinciant pro comparatione cetioribus, D. IO. Picus, in iliis A nolog. . Daemonica, .u cantionibus utendis in ea.

540쪽

THEOL OGIAE

Cum Platonica Comparationis.

LIA DECIMUS SEPTIMUS

De humana Delicitate, secundum sinceram vetitatem

iae nostrae. oblo, qui est ad Rnilitudinem Diuinam cta

sormatus, quique est rationis usu, ac vocali lo cutione pisditus, inter omnia animalia iure his

de causis primatum tenet cui perspi ueapparet at frustra hac admirabili conditione esset E suo creatore insignitus, nili etiam eundem Beatitudinis susceptibilem prsterea enecisset, sed hanc, noluit Altissimus,ut ipse simpliciter,sed labore,

mς ritis,&virtutibus mediantibus,consequeretur. Vt igitur isti' i licitatis capax, natura conditus, nil aliud in vita qus rere, nil aliud, quam hanc indagare, ii dere debet, scd decipitur, ut plurimum, miser, quonia a sensu deceptus, eandem in hac caduca vita perquirens,deprauata ratione, putat eadem esse, vel in facultatibus caduciς, vel in honoribus inanibus, vel in voluptatibus sensuum, & prsterea in illecebris. Proh dolorcptera animalia,

ut agentia naturalia, suum determinate cognoscunt finem, nec circa illum erra re videntur, solus homo , ut voluntarium agens, sic deceptus, verum non agnoscit distinete , verum non perquiarit, de ob id verum non assequitur. Hunc igi tur volens Deus ei ostendere, ac prς-terea voles illum mira suauitate compellere, ad eundem inueniendum,& amplem homo si si xandum, misit filium suum humana nostra stagilitate carnali indutum, qui nere.qui est hunc ostendit, & voce, & testibus prsoria λδ udo. dinatis,& determinatis,& praeterea prs-dicauit, ac alias praedicare praecepit. Sed quoniam multi reperi utur, ita vecorde s . cqui eandem Beatitudincm enixe, & pro

viribus negare no crubescunt,uel utcuqῶ ν .sed imperfectam,& non veram admitte-

re; utpote illam, quae in sensualitatibus reposita existimatur, idcirco hic & pr bare, & dissinite ,& eam declarare, pro viribus tentabimus , sed breti iter, clare more nostro id agere conablinur,de ad hoc, ut ordinath procedimus, in quia

remus.

Primo, an sit. Secundo, quotuplex sit, hoc est, an sit una, vel plures, & quae sit vera. Tcrtio, quid ipsa sit. Quarto,cuius potetiae sit praec se Op ratio, siue in quo consistat, an .s. in inteulectiva, vel volitiva potentia. Quinto,in qua potentia cons stat,hoc est, an in intellectu practico, an speculativo. Sexto, quomodo omnes Beatitudine appetant, & quam praeci Se. Septimo demtiin,quibus sit varijs prγdita nominibus.

SEARCH

MENU NAVIGATION