장음표시 사용
561쪽
η a per tationes in . Maias ad addas se in . v. t . ει ad
tentiae eminentipri modo conuenia . Videamus modo, quibus vijs, aqim shos summum bonum at jogeret ' polli dere valeat. Animam ad suum pri lci
pium , a qgo dis 4 t, quando in iis
si iis lil dumtaxat unusi s dis fit conuersi de re dirus ad Deum,a o declinan-
unde ys redea d ad suum principium, quo dic sit, quod sit itidem vitim M ς-iusdem finis, in quo hinc assicquituriae
tanto pete Lactantivi Arist. de ρ scia sed
spnt pieta , lipio,&sanctitas, sus pzrsiciuat ipsam adiuram,ut virtutes pinnisi excelle tissimae, ex testimonio ciuidem Platonis in Lpinomide, ubi thaec patent
i icitat 'portet ipsimam se redire. et rationes inpaxas .aψ ideas se a Fli re,& dd mentes medias, hinc a 4 ipsum 'nabouum, ac verum, cum. quo coni g turnexu indisio lubili. Via: cin quam 2 per quas trantit anima in se re veri ii ad iuum p urum principium 4 in quo suam inuenit quietem, & satietatem, quae appellatur1Wli itas,sent Allectio,& Cug iv, AL sectio paratur mea tantibus Virtutibus civilibus, qu* sunt purgatrjses, quilu purgata anima pellicitur, di sic facillime postea scand , t ad ipsum, alioquinii ponciliet sic, inparata, ac pingata, α hac ratione ad pei dicto 'em redacta, n0gseb
tiabile iscd dcclinaret ad eommu abile , de cadiicu, δή sic in dii cstio non ira Mam
Et u quis inquireret, quaenam sunt istae vuIutchpiaesertim, qui Hi anima
purgatur, & perficitur ξ Responderi EOb ;,quod sunt non solum Cardina lxs,d equi by Philc sc thi moraica aῆunt,&quas
per viam cognitionis re dc mar*niat
vatim excitata, quasi a somno, ab his, quη sunt umbrφ,ad G cicuat Pr,quae sutre vexa entia, dc scippiterna,& quonia Nisi sensibilia, mouem ipsa N per quandam concinnitat Lm existetem in rc bus, quar dic ut pulchritudo,idcirco pulcbrbtudine dicitur cicua is hiacmolli quo piam baec concinnitu , haec sulchii tud be it m triplici di JercutLi ut latius alibi dictum est2 id ed tripliciter dicit ut cli ιaxi. Dicitur pulchritudo cut alibi visum iotinu ' Ῥncinnitas nanima ipsa virtutibus p dita, quae a se ipse iinc di fitibus is sis viri milius purgata, qui pςr rationes eleuatur, modo latii dicio, haec et uatio diuitur fieri pei Philoso. iniam rectaro,no ncolentiosa i. . Est ali rutelii itudo in ςorpore, quae resultat cuncordia parvum , stear uni concinnitate, de per hanc etiam dicitur anim supra se cleuarii& pta hiis grae' d mmotum bonuri pertingere, &h ce' uλ-
562쪽
Comparationis. Liber XVIII. 43o
so dicitur sieri pura morem, est pulabri- diate sequitur cognitionem δε haec dici tudo tandem vocum, quae consistit in rura pud graecos EHAPhia, tertio demit concordia motuum, & sonorum i&ex sumitur pro ipsemet usu summi ipsius hac demum Eleuatura alma ad id esut . boni fue pro illatiuuae ne eiusdem qua, rnum bonum,& h eleuatio dicitur fis- voluntas possidet, einc cognitiqne primo,
ri perm*Mam Ursu a per philosishiam: & eraognitu ne secundoniensia dipem- facta spectat ad Mercurium: secunda a d dente , de haec i
sores aeter nitatis, in quibus pulchritudo us non prs gno utarit, Insaac.nimirum mina, & vera polita est, quae poste is non minus accidete videtur, na mens e terminat hunc ascensum , dc qiusdem li- citata,& quasi ex pei gesacta, seni: bilibuscultatem, tiim intelligentem, itun appe- formis per spas connaturales rationes,&tentem satiat. Haec est scala Iota, per per alios supracitatus gradus scande do, quam putant plato, & platoniςi, posse .: tandem summum attinsit bonsi, R illud animam ad De Vm optimum maximum sontempla uri illudqὲ tanqua bonorum reuerti, De his omnibus exactam habe- omnium fontem,& finem, vult voluntas, mus mentionem apud Plotin si, qui pul- dein eo listens immobilis,& permanens, cherr im um c mpo ivit liorum aeui titul*3 eode fruitur,& haec fruitio dicitur eiusdeeit de Triplici ad Deqm editu, in quo usus. Haec exacta,& vera veri, Sebonic profunda quaedam arcana vulgaribus pnitio, sicuti dicitur in intellectu veritas Philosophis ignota philosephatur, cui vidimus sic in volsitate gauditi,& laetitia,qus grsce ad icitur a .l.P uisus nominibus appellitur Hlicitas fusionem,qui uum hoc gaudiu, haec isti in rena Platonis. ia in atrima rςsultatit in ea veluti quae
da radior li summi boni periusio. Potest REstat videre, pro extrema istius ibi dici et hic silicitas humana delcctatio,q
bri parte, quot varia sortiatur Ro- grschappellatur vis di ba τι HRhoc cito mina in Platonica doctrina, haec buma- iectameto,' in annna Mc cognitione, c na selicitas,&sic si nem imponere huic secuti ei&vsu eiusdem summi boni re libro . Faelicitas in hac do4rina quan- sultat,quod deducitura aut a -οψ, doq; solet *ssumi pro simplici cos nitionς hoc est ab inspira tione delectationis,que. νγni illius,quam adipisci iur nimaidum prouenit ab illo admirabili usu. xcitata attollitur a sensibilibus,&cad Potest dici postremo stlicitas,quasi Gςis rς us, quae sunt veluti umbrae respe- dei licitas, vel licitas sumi boni adeptio, ou sum torum ad veras rerum formas, vel et beatitudo,quasi bonico.ccuti atti- modo quo diximus, & haec perfecta co- tudo , quae est attingentia, &consecutio. ignitio diςitur felicitas, & graece appel- Et hic suificiat pro varia non in si signifi- latur m ωmnia, aliquando autem sumi- catione sulcitatis, & beatitudinis, ac protur protasecutione eiusdem,quae imme- coplam. Mi ius Libri beatitud. in via Plat.
563쪽
riri s secta, quae abso- trafismur, licet multoties ut diximus,' late hu nanam faetici, iat Smyrna alle qu muri sis peropitia in lateni nc get, quae cic mii concludit. Augusti ius pluribus in Beatitudo piissi nun- Iocis, sed precaἰ- R. cupatus, & Pauli ve- Erinomi ixam pon attigerint, & varias tutosten- Dueniunt, quod in nobis vigeat foene. i in media attuleunt, ii et fusas,. potituta intus,cquisitioisis, qu n5 po-' nihilominus in baoc in in i m non ilia test dici, quod mammo nobilissimo i t trapsi,ut ipsa in omnino negauerint, frustranea D. M 'usti de veri Beatitu: m Auet , nam 'eius cognitionem natura assctat dine, i&Platoc bi supra. hum Uus intest talias, cum in se habeat Conueniunt,quo tinus hisn creau connatum desideria illius acquirendae,. iit hunς ad .ntrabilem antestim,ut soli1 ndie, noctuq; praemitur, excitatu lici cortori copularetur,& solum ine pm, in inquisitione saepissime alloci eruta. vescum ecio, operaretur, sedit dies, solum inter Philosephos, Platonem nis, taquam ieissa diuinumul geretur, qua ipsum ad Incera, Theologiae nostiae veritatem pisca teria gust. ubi supra , & cum eo multi Patrcs, propius acccsside conspicimusn& ut hoc necnco Plar aricis. 'vet Tmesius pateat, id comparationem EHnueniunt etiam, ibin quia , si rion veniunt utrius , doctrinis nda menta, daretur, mo eget miserabis orcunctis .ct sententiae, ostendae. animantibus 'auli, asteriore ad Ephe 'Fphviri primo, quatum ad Consessione tu, sitis,necnon Procloin Ficino apud Vla- et quod detur luim a s lictos, a Vide- ' mnicos tum quia humanus Ia riuuir tiuitie esse viriu': Theolc. ae confin- re uirit pramitum , quod, cam non h f quia in utrapseri eae in videntur beat in hac prisenti vita, in futura illude te tui damenta .s quo)naturae instim des et expellare,in qua solum vera ri pe- tuad istam quirendain,tanquam re ve- xuiit italicitas. Datur tandem de utriusq;. cxistuntem agita; r, qu Wiam prφ- The0ig Rcosias de laquietudo, qua' H
564쪽
Comparationis. Liber XIX. 44 i
p mitur illum reddat i ntelicissimum. concludere, quod i n hac re etIam omnia Conueniunt igitur absq; vlla conti uersia, dc in hac consessione, quod pro ait a certo detur humana faelicitas, & in eiusdem confessionis probatione pari modo is communicant D. August. ubi supra, &Platonici omnes, nemine discrepante.
--ι : Consentire non minus videntur in
omnibus requisitis,quae in utraq;dii finiatione explicita leguntur, vel quod ipsa sit summi boni optima stultio, Dei.s. velit . diuina essentis, in qua mens respiciens. summam inueniat delectationem, complectamq ; adipiscatur satietatem,nec ulutra quaerat, quia elt unde quaq; persecta. Conueniunt, quod sit summum mentis bonum , quo ipsa per connexionem , adhesiuam similis sito obiecto diuino ebiiciatur, in quo respicisns,& illud, ut sumum bonum cognoscens,illud mei velit,& in illo immobiliter firmetur, tanquam in statu omnium bonorum aggregati
ne perlecto. Matitudo Consentiunt igitur, quod cum Beati- appetibilia ludossit natura appetibilis, & cum non .
'ri quς sit, nee possit esse ille appetitus inanis, quod in utraq; via sit attingibilis, non in praesenti vita, sed in futura, ob id postea eosdeat sentire videamus, quod haberi. non possit in haepisenti vita perfecte,nisi illa apud nostros non appales sed vera,hoc est dispositiva ad apparentem,& veram,nam illa non meretur nomen Beatitudinis vere, sed methaphorice, tum quia non durat, nisi durant prς sente vita, tum quia videtur potius quibusdam esse miseria sic ab Ethnicis appellata, quam Beatitudo. Est tamen aduertendum,quod verae, de apparentis Beatitudinis portio, per aliquod breue temporis spatium, videtur in hoc siculo posse ab animo purgato, degultari, ut Paulum degustasse in illo raptu usq; ad tertium Coelum, multi a remant, de tres Apostolos in monte Ta-bor,in illa Domini Salua toris no stri admirabili , & gloriosa Transfiguratione. Vnde silante hac rei veritatest possumus
nono discrepent. Nam Plato in Epino-mide,concedere videtur veram,& apparentem in hac vita s.cd paucissimis viris, aetate, & sanctitate probatissimis) ut legitur de Mercurio, se Pythagora,quibus per gratiam gratis data fuit hoc munus a Deo concessum, per breue temporis spatium. Unde si verae fuit Beatitudinis portio,&meretur dici talis in via apud nostros, sic eadem illa Platonica, sin iniunus, E contra,qua re quoquo modo acci piatur, forsan non videntur disse miro .noari,& Platonici in hac re ad inuicem. Concludatur igitur, quod non possit Concluso. haberi in hac via perfecte,vel si assequamur per breue tempus,cum sit finiti durationis, di exigua portio, non dicatur vera Beatitudo, sed ad veram via, I dispositio,& in hoc melius est dicere,quod
communicent, &c. Conueniunt, quod non solum appe- Conuen Icttatur naturaliter, sed in quantum suu in D. obiectum est bonum sufficientissimii, disco dant ut optimo iure existimat Seraph. Doctor R ς--
Bona u. & ipsemet Plato in Epinomide, non autem in generali, ut perperam tenet Richardus, sicut suis locis fuse dictum est. Conueniunt etiam, quod ipsi Beatitudo consistat cibiective in hoc se ilicien 'R tissimo bono, hoc est, in hac diuinae L sentia, qui tamen te os eri intellectulis i. ue menti inspicienti, consequenter vero voluntati, lus ut illud ab eo prs uisumast stat, & obtinet, unde eidem magna accidit voluptas,sterna quies, Sc salictas.
Conueniunt, quod forma bicr consita Inhoecodi
stat in his nobilisIimis potent ijs, nihilominus innuitur in utraq; Theol gia, qtoriginaliter consistat in intellectu, c6
cutive autem, siue completiue in volunt1te, qu d est dictu in doctrina Platonica in mente, Quo ad diu morum spcculationem in voluntatis actu, quoad stultionem , & delectationem, & haec positio, cui ad haeret Ficinus,qua cum Sco: i- σεἰ atristica coincidere vidctur magis approbatur 'iis ι
565쪽
a quibusdam, de a nobis etiam, salua tamen sententia colum, qui D. Thomae opinioni adstipulari vidcntur. Et in hoe Stante hac vcritate, non dissentiunt etiam, quod quo ad hac speculationem, cui succedit vela scientia,& recta cognitio consi stat magis in intellectu speculativo, quam in practico . i. quo ad apprehensionem, quo vero ad fruitionem, &dilectionem magis in practico , quam in
speculativo, quare &c. Coirant in Nec respuunt Platonici sensum ad c μ' . -υ operationem Beatitudinis, quoniam imo quare. dagatio illius, quam praecedit instinctus naturalis, ad illam inueniendam, & o
linundam, non fit, nisi, sensu duce praesertim sensu auditus, de visus, unde in quatum sensus e si primaria origo humans cognitionis, qua paratur aditus ad Beatitudinem, dicitur taliter ad illa co- Operari. N imq, apud nostros clara est, sententia Pauli, dicentis,fides est cxauditu, apud Platonem, clarus est mentis ascensus ad primum bonum, & pulchi uiter gradus creaturarum , mediante sensu visus, quare est iure admittcnda sensuum cooperatio ad faelicita icm a primo ad ultimum in utraq; via, licet ut causarc mota, diminus principalis, respectu aliarum causarum magis principalium. D in h64 Per hoc possumus etiam concludere, Δά quod Istius vers Beatitudinis finis attingatur mediantibus his duabus vijs . s. a Lfectione, & cognitione, in utraq; The logia; assectione, per virtutes, cogniti ne, perscrisibilem inspectionem mirabilis creaturarum ordinis,de quo scriptum
consspiciuntur sin Paulus quae est illa pulchritudo Platonica tripicae, de qua suo egimus loco, quaq; veluti per gradus anima ad summum bonum cicuatur, praesertim pulchritudo corporca. In hac tamen una re vi acri posunt non esse concordes, quoniam affectio in via nostra paratur mediatibus virtutibusThcologicis, Fide.s Spe,& Charitatu, in Platonica vero mediatibus ciuilibus. Sed xg0 dicerem, quod etiam in hac re sunt wncorde , quonia mani iuste dicit Plato in Epinomidet, quod anima per scitur In Epino
hoc xst excitatur ad Matitudioem qua in ixodam,& adipiscendam per Religit, In hoe ui
tem, cui corrcspondet Spes,&per pitta. m. s. e. tem, cui corrcspondet Chalitas. υ Nulla demqm, quo ad nomen t si Bea. pnat,s betitudinis, tum isti talis, potest este di
strepantia inter nostros, di Platonicos, penduntutquoniam eadem significatio, de ethimo logia, pote si essu iiiviraq; viam tui buxnos illa nomina Eudemonia Ent chia, dc Euprasua. quia dum significant cognato nem, consecutionem, & usum, no exclu, duntur ad nostram Beatitudine lignan. dam, nam cognitio, coincidit cum viso ne, consecutio, cum tentione, & ususcu si uitione, quare a primo ad ultimum videntur esse fere in omnii us concordes spectantibus ad materiam neatitudidis. Exaduerso, non sunt audiendi alij Reii ei 'ea
Philosophi, dum vel in ascia sus ius n. . um pasione ut Eceptici humanae sapietis a c.
cerrimi osores, vel Cyienaici, & Epicu. 'μ' ret,in corporis voluptatibus, & io dolen
tia suam faelicitatu collocantes, vel Cresius Lydius Mida , de Periander, in diuiatijs, & honoribus suam & ipsi ponentes,
quoniam nullum aliam admittiit vitam,
quam praeilantem, unde non merentur
iudicio meo nuncupari Philosophi, hocc si sapientis amatorcs, sed diuins, de hin,
Neq; sunt audiendi Stoici,& Peripat hetici, licet melius i n hac re caeteris sin tPltilosophati, quoniam suam de ipsi fa licitatem in hac vita posuere s ut visum e si unde re stat, quod soli Platonici sui summu Ludadi, tuin quia suam Beatitudine in bono incomutabili, de in obiecto stabili iure collocarint ,ltim quia non in praesenii vitae cursu, nisi diminuto, sed in
566쪽
Gur me perpaute , quibus itideba quihorri', hoc cit maereri in praesenti, in f hristicola in H Ethmea humis 'l se tura xxr Ronfecim
latura vero consequi tanquam pumium
Magna cautione itide procedendum camis IMAgna cautione debet. piocedere in in lectione illius Platonics assertionis, lector Christianus, in hac Ethniu in qua videtur ipse, multiq. de sua sa-ca do trina fui dicit D. Auguli 0 Haedi milia cum eo tenere , hominem Fui ii sertim,qui pudeda,& omni liae praesenti ira cutis qui verat 'beptine digna, Epicureorum, & Cy ςs Ricin iudi ni innuata inpe iuratior s , si Ium dogmata legit, qui volunt suam facicitatem cile positam in corporis voluptRtibus,quia praua hac assertione videntqς declina re ito solum in hanc dementi)m,& fatuam opinionem, quod non sit nisi homini pissens vita, & quod haec faelicutas miseranda sit in rebus collocata, quae sunt nobis, & brutis communes, & non modo haec eadem videntur innuer ,
sed quod Deus non sit, ut dixere inique, di maxima iniuria Athei , ade uod nihil magis impium no solum dici,sed pes excogitari pote it, pro nobilissima homi
Haec fatua ut diximusassertio bim
sismet Ethnicis iure propulsatur anquainfamis, di undequaq; erronea, ut vi sinri potest apud Ciceronem lib.3. Toscul. quaeli. Haec porro secta, ut inimica viri tutis, ut de strutrix verae Regligionis, Rnolitae pietatis Christianae , omnino est sugienda, & ut vera pe stis,non solum abeflectione, sed a cognitione expellenda,& omnino rei, tenda, prout reucitqr a multis Philosophantibus, de praestimi Academicis, qui non longe i Dei cognitione, & cultu affuere, ut peroptime dicit Nicephorus Calistus lib. Io. cap. 26. Ecclesia it. Histor. Cautione magna itidem debet procedere,eadem ratione,lector Christianus, dum audit omnem intellectualem naturam in se ipsa, naturali conditione e si Beatam, vel Beatificabilem, hoc est, ut quida videntur inter praetari,ex suis proprijs actionibus in hac vita posse faeliciatatem consequi,quod est omnino absurdum, si tamen non intelligatur, quod in
praesenti , possit suis actibus illam conse-
iena ratione illius vcritati , quoia is in liri cedanceps, & diu ius, & qua si sedibimet contrariu exhibeatur cvt visu cim tamen multi volunt illum in byc cadere opini nem,ut partim asti mutuomst is r te neati si tenet, illa melle veram beatitudism in qua nquam suitam, & non durabblem, errat , quoniβm βdrarionem vera 'licitatis requiritui necessario aeternitas si vero putat q uod sitsluaedam portio vimpchisum iti in Mimparatione & quast dispolitio ad veru, mani me labitu , naq;
si mimam ferme tenet senta tiam , ansam videt ut prabere 3nullis cum eo errandi,
ae vi illam haeressin in cuirendi, in quameaeci lare Bega di M lagati supra, qui quidem Gebant ,iwminem in hac vita veram postu degustare Matitudine, quod est paen ut silium , nisi tamen eo modo, de No ibidiem, ut supra. Haec itidem vana, & hs retica positio, ut talis reijcitur ab Ecclesia fidelium, &iure impugnatur a suis Doctoribus, ut e flatet apud Castre sem, in ver-tudiri hereliquarta: Hae sunt praecipue cautiones, quibus uti debet vcrae Catholicς doctrins sectator, in lectione Platonica, circa humana selicitatem, multis alijs demissis, quis breuitati s causa relinquimus. Videartius modo, quomodo in hac eadem materia mihi me conueniant Plato,& Arist.
An Plato, Cy ADU. in hae materia
possint ad inuicem concilia rara' cumno Hris aliquo pacto comparara. CIrca hanc humanam faelicitatem , non video, quomodo Plato,
567쪽
eius vomer a familia possit cum Arist.faciliter cociliari, quamuis mulii excellemtis in geni j viri putent , hos grauissimo Philosophos esse eiusdem sententiar, ιχ quod haec veritas pateat,viriu', in meiso tum adducamui fundamenta, de diis
Plato, ut conspicu demonstrat si est, dicit, quod hominis lanicitas est inuanddo ipse purgato animo respicit in sumamum bonum tanquam in obieetum sumamet quietatiuum vel quando hac nimiruinspectione,& accessi ant,fit eidem simialis, haei doctrina clita ccinspicitur in Abibiade primo, & in Theaeteto Arist ver6 in inbialibri dicit, quod bonu se
Plato dicit, quod haec stlichaca Deci venit, tanquam muniis ipsius, hoc as. serit in primo, di secundo Akibiade ; in Menone in Theage, & alibi. Aristoe .rci ait, quod homo suis bonis actionibusti suo arbitrio fit fili η in morat. ut supra. Prima opinio videtur proculdubio m sis consona veritati doctrint nostis, ut
ostensum est. Secunda veru conspica apparet magis recedere a veritate viri
laq: Theologit. Recedit sane i Doctrina Platonica, quia ipse vult, quod Pi
to ponat suam Beatitudinem in botri id cali, quod ab eo amnicio reiicitur,quia ut iam dictum eiu ab eodem Idci omniano reiiciuntur, cum excedant terminos acti ut viti. Nihilominus, stante hoc solido fundamento, quod Deus est omni essentia eminentior, licet omnis essentie primarius sensi de origo, ac omnia, quae aguntur ab hominibus, illius gratia diacuntur fieri ex eidum communicata borinitate, ita ut, quicunque appς tuatur, di cuntur appeti eadem ratione.
Cum igitur hsc appetibilitas ita admittatur a Platone, qi negetur ab Aristotele in Met physicis, hac uidum ratio. ne potest dici, quod Misan non omni nudis cordent. Hrc tamen positio a Pisti no non admittitur, qui clare dicit,& d cet, Platonem, nullam admittere istici talem activam Aristotelice similem v nanima sit totus horii corpore utcn , ut initrumento, igitur Itante hac sententia nulla est inter ipsos conueniqntia, & pce consequens nulla conformitas Aristotelica cum lacra doctrina noitra , Icum aliis ad illam spectantibus, ut conlpruue visum est in processu totiua voluminis. iam huic libro penultimo nnem istit '
568쪽
Continens omnia,quae a Poetiri tum Gricis, tem Latinis, spiritu' litteris tum veterii, thio noui testamenti aliquam consoriniatate nabere vid tur: lc praesertim,de Deo de Anselside Mudi exordio, de D. onibus i de de Beatitudine, a nobis ordinata, secundum operis seriem, tum ala ipsi taet eruta, tum ab alijsalle a tal&conscripta,in Chri itiani veritatis confirmationem.
Deus est omnipotenti coit Orpbaeus.
mae palliin inuensivur formitates apud ve tust issimos Uat s,tum Graecos, tim Latinns,
quae quidem cum sinperiorum lib. dogmatibus concidere vi m .entur i idcirco in calce istius voluminis apponere decrevimus, ut magis es cestat verita eorumcline non lumine se dei tantsimodo a nostri Philolaphis vetvirumn sti adumbrata, dc o turali quo dam in itinctu , dc traditione acquisita fuere, sed ab ipsis di nosurore concuratis, perpuli lire deca ntata, de descripta sunt, prout ex variis Patribus Graecis,
orphaeus, praeter ea ,quae dixit,3e d cantauit de diuina natura, de quibu supra mentionem fecimus, haec praesertim de Dei on potetm expressit, D Theo Theolai . doretio asseriore lib. de curation stae ruta affcctionum Pra M/ Deas est, inquit, Pr perficu Orphaeus omnia solas,
Ex bis inqm omnium facit cipem inui sibilem , de incomprchensibileni cogno scimus, ad aures vetustissimi Orphaei ,1 quo nullo pacto indubitata verita nostrae doctrinae dissentit. Alitu de ciuili- tu, fle sede super cacumina Cani sic diui-neraturςeleberrimus Poeta. I
Deus est in cauo, er omnia regit. Q
569쪽
a Cianc a tuo, qui regna Pater sub numine
Tu Pater suminum rou, cus summa potestas Lib. t..
cles circa hanc diurnam mentem, 'se Deum I di, me claro demittit Aympo vir re vera in hac patie yius dum eius des X se υντδες θυννα qui numine torruet. unitatem, pinciat iam,nec non prouiden i l II. mod nomines Ieum Venerant , &
Vnus profecto quDJ Aseu vos Deus. . tu stillima Sybilla, D. Iustinus Martyr,&
Simulachra Quum e marmore, aut ex ine
TDpsanimoia ex ebore, Loq; eas m G tutis cra cetum se coronas Uinimnantes putamur supiampressistra, c. I Haec, de alia carcinit carmina.Soph cles, quae unius Dei,diuinam patefaciut naturam,ut peroptim adnotauit Cyril. lus Alexandrinus aduersus Iulianumen antiquis,&eκ recentioribus: Augustinus Eugubinus deperent Philosophia. Quae carmina hic referre, pr aud grsco restinant intextu, non est modo nostra intentio, ne taedio assiciant mores. ix fit .i, L Gllunt v
Haec carini in coinciduat, millis j-
. iussis vetustissima nee alio rici
latine velio Arsa sic sonant. Sunt homines issi veὼ in tellure Beati, Lib. . Gu Magnuti est in mum, or cecinere
gnioribus, sed etiam a D. nostratibus Γbeologis, me abeo de Ius in D, Eu. seMo, Cyrillo, Clemente Alaxandrino, d a caeteris ne iericax,cos sequentibus, do Dei singularitate, inuisibilisare, im mentitate, militia, de simi l. sic ad Mussai filium scribens alloquitur. .
570쪽
a .vno inia exordiu habere canit Pyth goricus Empedocles. Carm. graece incipiunt: Πῶr t,dem Quae reducta lonant. . t Iduae eri uti sint, pose et emisa sequentur
Non solsi Deus est unus, sed ab ipso qui eundem non perperam appellat' -
Mens quar tale, es magno se empore misceδε pericles Iothagoricus ex Io. Stobeo. de ho-inae cud ','uus.Tuq ivolantri v.e marmor , faei Hoctra seu κραον γλυET ara viruere maret, 'femina quaeq; Igneres es Ens vagari se cegesis μιν, Atq; ferae volucre has tant nar-- Seminibus quantam a noxia corpora taraei. Dei principiti esse in unus,aequitatem,& iustitiam, ante Maronem, decantauit Homerus ingeniolu fons, ipsiqi postea Maro, latine imitans peroptime caecinit. Sic Homerus ante i plum illiad. lib. ad. Deus .equus utrumq' respicit. Maro veto Deum omnibus aequum esse, sic protulit canendo.
Rex Iupiter omnibus idem. t . .
V trumq; imitando sic etiam decantauit Syllius Poeta non ignobilis, lib.A.
Uta viruere mares, es femina qu.U As ferae volucre ' ha rant Garu rapisces. Longarin Dra,quory est veneranda potestas. nscapud Stobarum graeca leguntur, sic autem reducta, latinitatiq; donata a pud Eugubinum. A Ioue uno .i. a Deo, omnia trahere originem ex Arato,& a D. Paulo allegito, colligitur Aet Apost. cap. 17. graeca ex Auctore sic habetur E'κ Διευ μει ...ν,&citati redacta a Cicer. lic legii ur. A, Ioue principi acιmus, que dicere ny qua
Hre Aratus initio--. Ex his non solum Deum Omnium au.ctorem, facit Poeta ingenio solers, sedi plum esse ubiq. fatetur, cum quo Virgilius noster peropti ine concordat,dicens. Ab Ioue principiαm mus Iouis omnia plena, Ille colu terra , ct c. Et Lucanus, cum utroque consentit, dum &ipse cantat. Ivite es oris; viris, quocu7; mo eris. Mato itidem noster, non solum ubiq; Deum esse fatetur, sed ubiq; ipsum omnia producere,no iniuria cauit . . GcOrg. dicenti
Terra , tractinni maris, caelv profrendum. Hinc pecudes armenta virorgenus Ha feraia rem , IUIunara, nasiemEarcessere visas. De maximo Deoru Ioue, Omnia non
solum moderante, & gubernante, sed mouente, vivificante,& animante ad aures Pythagoricorum, & Platonicorum, Mise, o gnatom ess homim Deus. syllio. Nimis prolixa no stra esset oratio, si Omnia, quae de Deo caecinere vetustissimi vates, adducere niterem ut, prout referunt b, Patres Graeci, in corroboratione Christianae veritatis, de Deo sum
deamus quid scitat circa Diuinas metes a materia abiunctas, ab eoq; productas. De Angelis, quos motavi Deos minois rra, canunt priscι Poetae. Homerus omnium Poetarum Ciro. typhaeus, de D js iaepe mentionsi facii in odissea , dum ait: θ. . ni F, me, ito e M& de eorum ii bita tione, nepe Olympo. inquit leate, o secti sine latiνθ et increti ede de Olympo , - ἐνὶ θεοὶ ἔμενα
In quo Dygaudent, multa s, ct omne. Ex icta tione ita ut tot una, de pi scrti in Stobaei Isichi, de Suidae,colligitur Calliomachum per uetuit uin Poetam, cle t i s 'minoribus multa disthic re,& praetcrtim, Callimi,. quod morbis careant, laborcs ui runt,