장음표시 사용
121쪽
quarum Vt quaeque initia obseruamus, ita Isri Iabis ascribenda iudicamus. quoniam enim ab his incipiunt voces per syllabas, ipsae quoque syllabae incipient. Exemplum est e quia ab N S P , nulla vox incipit, ne syllaba quidem incipiet: sed N , prioris erit syllabae finis in diastasi, cum sequente, propterea quod a caeteris duabus inuenias principium dictionis, Spes. Neque vero euetiit id propterea, quod ex , dc Spira,
compositum est, ut quasi in paries pristinas reducatur 1 sed idem modus erit etiam in Pulchro: erit enim prior syllaba. Altera autem adtra bus incipiet consonantibus: iccirco quia vocis initium inuenias tale, Credo, In Exced' autem si
quis quaerat, ubi sit distinctio faciunda, intelligat
non esse necessarium scin here X. nam quanquam
est duplex vi, figura tamen una est, & in diuisibi lis, quemadmodum supra diximus, alioqui non esset clementum. Neque si sit facta vis dictionibus, per concisionem, ut Extinxti. duarum enim literarum ultima erit syllaba, quia Dη
dicitur. iProprium autem est conluctionis,certas voca Ies, certasque admittere c5 sonantes. Disiunctionis autem,omnes quidem vocaleS, non Omnes cosonantes: ut N, non admittit ante s RP, aut B. Et in coniunctione ci , non aliam admittit,quam v, ρ ad diphthongos conficiendas non omnes con currunt vocales. Eas igitur se mutuo anteire, aut
consequi diuersis in syllabis, iam declaratum est. In eadem autem syllaba praeeunt, A, E , O : sub eunt, ε, V Quinetiam vetere in diphthongo Ei,
122쪽
subit, I, ut si is, pro suibu3. scriptum tamen a Vergilio esse unica litera, coitit ex Gellianis narrationibus. In interiectione tame, Her, manet ad
sillaba inuenitur A,Suauis, Suadeo. Consonantes autem sic ordinantur: Omnes pene consonantes anteeunt duas liquidas, L,&R. Duplices autem non antecut, praeter Z: antecedit
enim ipsum M, si verum ea quod placuit quibus dam, Zm yma.Exempla liquidarum sunt, Brutus, Ciams, frassus, Draco, Flaccm, Frango, Gloria,Graccm Plico,Frecor,Silatum, Trica. At 'Q, neque liquidas, neque aliam quampiam praecedit. Neque D, nisi unam ex ipsis: non enim L. Caeteras B , nullas praecedit, ac ne ipsum quidem N, in verbo, Abn . Sed in bdolas, amplectitur ipsum D, quoniam inuenias, Bdelgium. Etiam in taEina, disiuncta sunt T, & N. At Vcris, C, D, G, P, non respuuntur. Exempla sunt,
runt in Cydnus, δακνω, Agnm, Θρnm. M, in ca dem syllaba cum nulla sequente est, praeterquam cum N: ut in Mnemosne: & ipsum ante se unam aut alteram tantum patitur: D, apud Graecos,s, smaragdus: & si verum est quod aiunt, etiam χ,Zm yrna.quhd si verum est hoc, duplicem praecedere, etiam utrauis eius pars idem munus obire poterit, tam s, quam D . Habet autem ipsum eandem rationem cum P, & C, & liquidis: ut poni possit ante s, Nam quemadmodii dicimus,
123쪽
Nam M, & N, inter liquidas quoque recensuere. Sic ante x, trcs ponuntur, Fata, Lanx, a sex. quod commune habent inter se, non autem cum M. E contrario ipsum s , antecedere potest B, C,
rum nulla. Veteres hic cum alios admisere errores, tum insignem illum, qui negarent ante D, poni: at tanto nobilius ac verius: coeunt enim adeo,ut iideram efficiant unam, L. Nullae mutar inter se coeunt, nisi B, D, ut Bdestium. quod etia videbatur quibusdam asperiusculum, iccircόque mitigarunt interposita vocali , Bedel m. Sed tamen apud Graecos est βδαλλω. Qui negant et, praeponi ipsi Μ, in Smaragdo , fortasse vera dicunt. Sed corum argumentum falsum est: scenim aiunt : In fine carminis daetylici non posset collocari vox illa , neque enim praecedens syllaba finalis in praecedenti dictione posset cor ipi , non enim potest abiici ipsum Ε, sicut abiicitur s. Sed falsa est comparatio:
interposito enim interuallo non coniunguntur voces r itaque non fit positio ad productionem. Quam qui sibi confinxere, ut evadant hanc incommogitatem, modo mulam cum liquida e cusant, modo sibilum, modo aspirationem tot Iunt: sed tot monstris opus non est: multa sunt exempla, multae rationes. Nam quemadmodum dicent illud Homericum dactylo comprehen--iὸ ι μυλα ρεζων : aspiratio enim cum ipso R,
producit praecedentem, quod est manifestum in
124쪽
DE CAVSIs LING. LAT. 83 versu Theocriti ex Herculillo, ο οι υπερ Θει sinis enim senarii dactylici est. Item I, consanans inter duas vocales semper longa est. Ergo quomodo dicamus, Iuno. Est & illa ratio inuicta, si diphthongi finales , non semper corripiuntur sequente vocali, sed etiam poctarum arbitratu producuntur: sequens syllaba initio vocum, fines praecedentium non mutabit. Sed haec alibi propria opera sunt expedita contra ambitionem
Grammaticorum. CAPUT XXXV I. D. Albisclione, lae di litu literis. Vocales.
DIsiunctio accidit omnibus vocalibus ,&mutua inter diuersa,& sua cuiq; ab se ipsa. Α, cu
reliquis Sua, Suem, Sui, Suo. Item cum seipss, Nausicaa, Seen,Dθ, Loopto, Sum. Sunt hae diniunctiones numero quinque & viginti. Qitarum viginti inter se reciprocae sunt: Nam ut quaeque praecedit caeteras,ita praeceditur ab illis.
C A P V T XXXVII. consonantium disiun liones.
D, disiungitur a B, Oribdomen:& quidem mutuo B, ab N, Abriuo: sicut Μ, a D, mitto. B. praecedit p, sed mutatum, Alimo neque enim est si, ut ait doctissimus Gellius: eius a-eumen laudamus, iudicium non sequimur. Prae-
μdit autem a tribus liquidis , idque coin
125쪽
mune habet cum suis comparibus, ιο, Arbori Alpes, Ampusia, orpinas:Alfenus, Ar- .seria. sed Μ, ab hac excluditur, ut diximus. Item praeceditur ab ipso C : idq; commune habet cum
Μ, Τ,s: Pyracmon, Flecto, Flexum: est enim Flec sum. Praeceditur etiam a G, Egbatana. idque habet commune cum D, gdonides de cum Μ, segmen. Τ, praeceditur a Q,& P, siue tenuibus,siue aspiratis : sed plus Graecis, quam nobis, κτάω, πlυ φθ ονεω,χθω . quorum exemplo intelligamus δια-σααν in illis,AZtiis, Aptus, hthonius,u 'ος. Ipsum C, praeceditur ab X, Excutio, Item suum par,
' Μ, praecedit B, & P, ut diximus, & scipsum, ac
L,& R, sere omnes praecedit, orbor, c ra , 6Ardeoia, Corfinium, Corro, Periurus, Ferlego, Fermeo , Fernox, Perpes, Ferquiro, Perrexi. Persono, Pervolo: olbion, Alcon, Aldus, Alpenus, Gatulus,Saliunca , Almon , Alnus, Aiapes, ipsus, stellas,ADeus. Iccirco diximus, Fere:quia L, no praecediti cla,neque R. Ita N,quo'que multas praecedit, Ancon, Andes , Anstactus,cconiunx, Angeria, Conlutibilis, Anquiro, conrugo, consul, nies, Conuolo, Anxur,Zin iber. Ante B,
126쪽
DE CAVs Is LING. ΣΑΥ. 87plici excipiens adueniens C, initio subeuntis dictionis. Excoquo: idem enim est Echtiyito. Duplices nullum praecedunt, neque in constantia, neque in distantia: sed vocales semper inconstitutione. at non retinenteam pertinaciam in subeundo: dicunt enim riobareturnes, Persae, dc Xerxes & nos Anxim,H. ostendimus iam: Graeci, κάμψα: Arabes etiam Aiaci, de Σαω,oleurn, & uua: &alia multa etiam eatra articulum.
Is est ordo, qui est principium, ac quasi Arno
sIllabar: nunc autem diligenter ordinem na talium, atque usus earum videamus. Neque enim recte fecere prisci, aut Latini, qui quem a Graecis aut Graeci quem a Syris accepissent,ordinem retinitere. Sed ut quaeque prima nata fuit lit cra, ita 'prima quoque sese ollari ad pronunciandum. Jccirco & a vocali, propterea quod vocales syllaba rum formam serunt secum, & a notissima earum recte omnia idiomata ordine auspicata sunt, chaldaei, Arabes, Scythae, Graeci,Latini. Est . n. A, prima notissimaque infantis vox, cu qua vitae huius spiritum primu hausimus: neque re Vlla eget alia, quam hiatu oris solo, sine ullo cqterorum o tu instrumentorum. Lud ut enim Gretci, qui a Phoeni cibus Alpha bouem dictum autumant: cuiuS pecoris quasi auspicio quodam Cadmus urbem
Thebas condiderit : cuiusque opera semipio idq
127쪽
. ' sabuloso ciues suos, quos ideo eωαρτὰς vocavit, collegisse: a terra enim oriundos mentiebantur, eo dimetientes & nobilitatem suam & possessionem peregrinis inaccessam : quo iure quasi parentem ab occupatorum amplexibus arcerent.
Sic & Vai, & Opici, in Italia ab eadem terra sese
nuncuparunt. Caeterum Graecorum in mentiendo audaciam superauit quoruudam stultitiam onin credendo solum,sed etiam in prodendo. Nos autem Arabicae linguae non totius ignari,scimus& a Syris hodie, & a Mauris qui inde aduecti sunt,et avr,bouem dici: putamusque in Graeciam a Cadmo eam vocem translatam. Igitur vocales duae quae essent amplissimi soni A, & o, praeponendς alijs suerant,quemadmodu huic illa est anteposita,quae autem esset obscurissima postpo- tienda, v, eiusque similis altera ei apposita Y. Duae autem mediae, E,& I, medium in locum conuenissent. Sed de E, post A , primo statim loco scribendum suit, propterea quod esset magistra quasi quεdam omnium consonantiu: ru nomina, paucis exceptis, aut in ea desinerent,aut ab ea inciperent. Ante alias autem con 'antes de Sibilo primo loco agendu fuit:vocali ctim pro-2imus eae simul & de Aspiratione: nam paultaco pressiore spiritu Aspiratio, paulo tenuiore Sibilus effertur. Atque etia deAlpiratione prius, qua de Vocalibus dicendum fuerat. Sed quia affectus
potius quida est,quam elementu, postremam omnium commodius ponemus. Octauo eam loco Latini constituere, veterum imitatione.Nam, cum a Simonide χ, vocalis sonus, ubi perpetuo
128쪽
produceretur, notatus fuerit figura H, qua Athenienses usi essent antea ad aspirandum: atque ille ea post E cui substituisset, statim reposuisset: Latini receptam ab Atticis de figuram & potestate, Simonidae ordinem simi secuti. Nam Latini ipsam F, cum interponeret, sane numerum auxere: cui sedem eam quare assignarint, haud facile explicari possit. Nam & inusitata litera apud multos Graecorum est: & sit spiritum eius in pronunciatione respicias, ipsi D,anteponi debuit: si origine conleplere, post C, statui: fuit. n. ex duplici, i, unde etiam digamma appellata: partes enim
totum anteire debent. Primores autem consonantum in cunnis sunt a, G, Μ. quare Arabes atque Hebraei Graeciq; longe quam Latini sapientius,qui statim post A, ponerent B. post quem G, non C,ut nostri. facilius enim G, quam C, pro nunciatur : quanquam inter linguae vitia aliquos inuenias in C, aliquos in T, haesitantes. L, quo que facilima suit, atque inter primas reponendar lactentis enim aetatis est:itaque udam Graeci apθpellarunt: minus comode communicato nomine etia ipsi R. quam equide iudico postrema in sede recensenda, sed ante duplices tamen, quarum V, naquaeque eo loco statuetur, quo eius origo fuit: vim prima sit quia B: at E,Vltima quia C: media
autem et,quia D. Q , nouum inuentum Latino
tum, aut statim post C, aut omnium ultima collocaretur. N, autem post L: idem eius filum pronunciationis utrique fuit. Neque verb idem ordo apud omnes si nationes, sed ut cuique fie-quetior est litera,ita prior alia esse debet. l
129쪽
admodum etiam illud intelligas apud Umbros prius de v,qu in de o: contra apud Romanos.
NVnc de figurarum caussis dicendum est: de
antiquis figuris loquori quas qui Atticas,noantiquas voluerunt appellare,ostenderunt, quam& multum scirent, & parum saperent. Neque e nim Atticarum cognomento circuniatq vllae Vn quam literae fuere, sed Ionicarum: pars enim Ioniae Attica regio fuit. Nam cum in duas partes V niuersa esset Graecia distributa, Peloponnesum, Dores, citer a regionem Iones obtinuere.Duos super hac re versus ponit Strabo certis incisos columnis, quόs qui volet leget. Nam i)dem quuin Asia Ioniam recensent, colonias pro matrice ac primaria regione supposuere. Quorum more in luxum, ac mollitiam Barbaroru quu abiistent, puditum est Atticos Ionicae appellationis. Caeterum nomF & ijlorum usui in literis,& Doriensium manui consuetudini. Iccirco autem dictae sunt antiquη, quia recentiores aliis notulis uti maluere, quibus ctiam maximam horum partem descriptam videmus: quare etiam appellatae: a notioribus igitur incipiendum est. . . Ac figura quide accidit literis, per lineas. Qua 'quam autem figura est spatium lineis contetum, paucique literae, aut totae concluduntur lineis, ut
D, B: aut partes earum, Ut P, Q R: quaedam Vero
etiam unica tantum linea describuntur: tame est eis attributum figurae nomen, propterea quod
non essent verae lineae Mathematicae , sed potiio
130쪽
superscies angustae qusdam. Omnis autem linea, aut est obliqua, aut recta.Nam quod Galanus diuidit in curuam & cauam, id est per accidens eide enim lineae contingit,ut & caua sit & curua: sicuti obliqua dimetiens linea quadratum, in seriori triangulo curua erit, superiori caua . neque enim in linea obliqua cauum a curuo melius distingui potest, quam in puncto dextrum a sinistro, superum ab infero.Sed eade linea distinguitur figurae
Unius cauum, ab alterius figurae curvitate. Omnis igitur litera, aut linea, aut lineis constat: item aut recta, ut I:aut rectis,ut H:aut obliqua, ut o :aut obliquis, ut a: aut recta,&obliqua, ut P: aut obliqua & recta, ut C: aut recta, & Obliquis, Ut R, B. Haec est diuisio a substantia: ab accidenti autem sic : nam transuersum, & perpendiculare, & diametrale,&iugale, & decusatorium accidentia sunt lineae vel rectae vel obliquae. Perpendicularis Vna I: duae H, eaeque iugatae: Duae angulares ad medium perpendiculum, A: Vna perpendicularis cum una iugata, L: cum duabus, F: cum tribus, ErDuae perpendicularcs iugatae diametro quadrati, N:& alio situ et: duae diametrales x.Sunt & curuae inordinatae s: nam Graeca ex aequo respondet sibi Σ:sunt simplices, ut aliae: compositae,Vt oo,& Fri uarum illa originem suam repraesentat, o,o:hic nullam Γ, Γ, potestate.
NVnc singularum causi as videamus. A, tota Graeca est: hoc satis habebamus: sed ne illi