장음표시 사용
101쪽
per suum Verbum omnia & molitus & executus
Verum licet in alio scriptore loca, de quibus agitur, in sensum eatholicum exponi possent, nimirum in Iustino, Tertulliano, Origene, similia legere est, quae tamen cut superitis ostensum est in
Arianismum non sapiunt; in Eusebio tamen , vehementer haereseos ejusmodi suspecta sunt: nem-Fe I. Arium recenter exortum, & ab Alexandro Episcopo Alexandrino synodice damnatum,studio ac favore complexus est, ut patet ex ejusdem
Arii ad Eusebium Nicomediensem Epistola quam haeresi 68. resert Epiphanius . 2. Cum in Concilio Nicaeno proposita fuisset fidei sermula qua Verbum dicebatur Patri Consubstantiale , subscribere initio detrectavit, licet postridie , haud dubie veritus Imperatoris minas, eam amplexus sit. 3. Post Concilium Nicaenum, Arianorum conciliabulis non interfuit modo , sed etiam praesuit, velut Antiocheno, in quo ut inserias dicetur ) Nicamar fidei formula multum fuit coarctata, & Tyrio,in quo Athanasius catholicae fidei columen vim passus , inique ex sua sede dejectus est. Objicies I. Eusebius Caesariensis, r. subscripsit
symbolo,quod in Synodo Nicaena confectum est: α. Admisit consubstantialis vocem, quam Nica ni Patres symbola inseruerant: 3. Anathema cum iisdem Nicaenis Patribus dixit iis, qui asse- aerent, Uerbum de non extantibus factum suis. se, extitisse tempus, cum non esset: ergo Euse-hius , saltem post Concilium Nicaenum I. catholice sensit de Dei Verbo. Probatur antecedens ex ipsiusmet Eusebii de Nicaeno Conei lici Epistola ad suos Caesarienses , quam Socrates Hist. lib. I. cap. 8. describit: in ea enim Epistola sic loqu itur: apsam quidem vocem , consubsta τιalis, rejicrmus. Atque haee dicta sint deside quieri lcare promulgata est, cui qtiidem omnes confera -- .... Seὰ O anathematismum, qui post sidei se
102쪽
Differt. I. De Exissent. SS.ITrin. D
isuum lab illis est promulgatus , haudquaquam moleste suscepimus. Resp. dist. ant. Eusebius subdole subscripsit symbolo, quod in Synodo Nicaena confectui rest , conc. an r. subscripsit sincere , neg. ant. Nempe in Epistola ad suos Caesarienses ita exposuit Nicaenum symbolum, ut ea quae in illo prinposita sunt, impietati Arianae minime contraria
Et siue asserit r. eo tantum sensu desnitum fuisse, Verbum εἴν genitum ex substantia Patras , quod non sit portio substanti ae Patris, ita ut retenta sibi portione substantiae, aliam partem ipsi tradiderit: Et has quidem voces , Ex substantia,
fas sunt c ait J hoe significare , Filium quidem
esse ex Patres sednon tamquam panem ipsius Patris . Hunc sensum ut nos quoque amplecteremur, aequum omnino videbatur , cum pia domina praedicet , FAlium ex Patre esse, nee eamen pariem esse illius subsantia; cum e contra earum vocum, Ex substan-sia, obvius sensus, a Nicaenis Patribus inte tus, si, non esse quoddam extrinsecus productum & adventitium, ac neque de nihilo, neque de prius existente materia factum. Asseruit a. consubstantialis vocem Non aliut excludere, quam quod ipse excludi voluit voce ex substantia genitum, scilicet Filium a Patre non processisse per divisionem, aut abscissionem , aut mutationem substantiar, sicut contingit in corporum , aut animalium generatione Sic
etiam sinquit in illud , consubstami salem e se Filium
Patri, cum allatis rationibus discussum esset , con-πenit juxta corporum motam , neque instar more lium animantium aceipi debere: dam neque per divisionem substantiae , neque per abscissionem , nec permutationem paternae substantiae, atque virtutis, id pose constare: Ingenitum enim Patris naturam ab is omn/bus alienam esse. Addit, eandem Consub- ηuialis vocem hoc unum significare, quod nulla sit similitudo inter Filium & creaturarum ge
103쪽
ne rationem: Verum s ait θ hoe confiubstantialem esse Patri, nihil aliud nisicare, quam filium Dei Nullam ctim ereaturis ab ipso factis similitudinem habere; sed solius Patris, a quo genitus sit, fer omnia
similem eser cum e contra voce consubstantialis , Nicaeni Patres adversus Arium significare voluerint, unicam & eandem, nec ulla re dive sam Patris ac Filii esse substantiam 3, ita ut Personarum quidem, sed non essentiae sit aliqua distinctio. - Asserit 3. Concilium ideo damnasse haec verisbar Lx non extantibus: Fuit aliquando tempus cum
non estet, quod in Scripturis non reperientur
Sedo anathematismum qui post fidei formulam ab Alis est promulgatus , haudquaquam moleste fuscepimus , eo quod peregrinis , O a sacra Scriptura
alienis vocibus uti prohibeat, ex quibus omnis δε- me dissensio ac perturbatio Ecclesiarum exorta est . cum igitur ni ita divinitus inspirata Scriptura Uis unquam Ua sit vocibus, se non extantibus , et Fuit aliquando tempus eum non esiet: O adiis quae ibidem seu iciuntur, visum est , nullatenus rationi consentaneum esse, ut haec vel dicerentur νel. docerentur. Troiade huic recto ac salubri decreto, etiam eonsensimus. Uerum licet sententias illas Eusebius proscripserit quoad , verba quibuSi Constant , non proscripsit tamen quoad sensum quem continent, unde senssis iis vocibus damnati ne meminit quidem ; sed nec meminisse votitisset, cum alibi, scilicet Iib. q. de Euangelica Demonstratione cap. I. scribat,omnibus omnino creaturis convenire, quod non factae fuerinteX non extantibus: Nulla c inquit ratione d ei potest , de nihilo esse quidquam eorum quae sunt rrieque enim ese quidquam potest ex eo quod ipsum non sit. Euomodo enim id quod non est, alteri ut Meausa erit φ omne autem quodcumque es , ex uno
qui siolus est , O ante omnia est , quique olim etiam νlluc respondit: Ego quisum, ut esset, ct accep O
104쪽
Differt. 1. De Exissent. SS. Trin. I
' Objicies et . Eusebius in Epistola ad suos Caesarienses, loquens de symbolo Nicaeno, conceptis terminis negat,Verbum esse factum: Fari enumeis ratione inquit in has etiam voces approbavimus rGenitum non factum . 2. Ibidem pariter negat, Verbum esse ex substantia alia a Patris substan
tia: Nee ex alia inquit o quadam h postasi aur
substantia, sed ex Patre Ule . 3. In libris contra Marcellum sepi us asserit, Verbum extitisse ante omnia saecula : Ecclesia Dei ait libro I. cap. 8. Dei Filium unigenitum agnoscit eum , qui ante omnia Reula de Patre fuit genitus . Ejusdem libri
cap. 9. damnat eos, qui contenderint, ipsum appellari debere creaturam: Atque adeo reprehendi nee immerito debent ii, qui ausi sunt illum creaturam nominare . Τandem 4. ipsum saeptiis vocat
et Filium unigenitum, Deum de Deo, lumen de lumine: Credimus verba sunt quae leguntur in symbolo, quod ipse sebius in Nicaena synodo obtulit Imperatori Constantino ) in unum
Dominum Iesum christum , Dei Verbum , Deum de Deo , lumen de lumine , vitam ex vita, Filium Vnia
genitum , primogenitum omnis creaturae , ante omnia Devia ex Deo Patre genitum , per quem omnia facta sunt. ε. Ex iis autem locis sic conficitur argume tum: Ille catholice de Verbo sensit, qui negavit, ipsum esse factum, esita ex substantia alia a substantia Patris, esse creaturam ; qui e contris asseruit, Verbum esse ante omnia saecula , effa Deum de Deo , Unigenitum Patris Filium :Atqui Eusebius illud negavit, &istud asseruit remo, Sc. Resp. cone. maj. neg. min. Ad cujus probationem disting. priorem partem: Eusebius negavit Verbum esse sectum ; esse ex alia substantia a Patris substantia ; esse creaturam, fecundum quid,
conc. ant. absolute, neg. ant. Scilicet eo tantum sensu Eusebius ea, de quibus agitur, negavit d Verbo, quod contenderit,ea ipsi non convenire s. ' in E 3 eadem
105쪽
eadem ratione, qua caeteris entibus conveniunt e Nam cum alia entia immediate a Deo condita non snt, omnia quippe per Verbum facta sunt; econtra ipsum Uerbum immediate ab ipso Deo productum est : Pari ratione sinquit ad suos Cassarienses scribens9 has etiam voces approbavimus , Genitum non factum . P am FACTUM Verbem esse
dicebant COMMuNE reliquis omnibus creaturas, quae
per Filium factae sunt ; quibus nihil simile habeae Filius , ae proinde eum non esse facturam , h/s , quae per ipsum facta sunt, similem; sed longe praestantioris , quam reliquas creaturas, elle substantiae. Ad alteram partem probationis,de qua agitu respondendum est, per has voces: Ante omnia eula , Eusebium id tantum intellexisse, quod intelligebant Ariani, nempe Verbum a Deo Pro-δuctum suisse ante caeteras omnes creaturaS :quippe saecula recensentur inter res a Deo creamias: Tempora se secula ter illum facta sunt f inquiunt Ariani in Concilio Antiocheno Eadem
etiam ratione asserebant, Verbum esse Primogenitum Omnis creaturae , unicum ejus Filium. Iam vero quod idem Eusebius Uerbum dixerit Deum, nihil obstat, cum creaturae excellenteS nonnun quam in Scripturis Dii appellentur. Hinc patet deceptum esse Socratem, cum hist. lib. L. cap. k3ω scripsit, inter Episcopos quaestionem non de re s1ed de nomine tantum extitisse: His de causis cinquit) singuli Episcopi metae contra adversarios j criaptis voluminibus decertarunt. Et eum utrique dicerent, Filium Dei propriam persenam aliue existe tiam habere , Deumque in tribus personis unum esse confiterentur; tamen , nescio quo pacto , nullatenus interse consentire potuerunt , nec ulla ratione quiesceresustinuerunt. 1
Obj icies 3. In Martyrologiis Usuardi, Adonis
Viennensis, & in veteri Breviario manuscriptoe Ecclesiae Lemovicensis, Eusebius inter Sanctos recensetur: ergo, saltem ante mortem , ejura vit haeresim Arianam. Rese. t
106쪽
Dissert. I. De Existent. SS. Trin. 9 3
Resp. r. illorum Μartyrologiorum authores deeeptos suisse sumendo Eusebium Caesariensem Pro Eusebio Samosateno, qui sub Constantio Ariano Imperatore martyr occubuit; nempe in odium fidei, projecta in illius caput tegula, ab Ariana muliere occisus est. Resp. 2. Ecclesiam Lemovicensem, si verum sit quod ex vetere ilia di us Breviario obiectum est, in facto errasse, seu catholicum credidit, quem multa probant juratum fuisse Arianum, etiam post habitam Syn dum Nicaenam.
De formulis Dei post Niciaram onodum
't. Mortuo Constantino Imperatore, Ariani nullum non moverunt lapidem, ut consubstanti tis vocem, qua fides Catholica continetur, o literarent; unde variis in Conciliis varias fidei formulas ediderunt, in quibus aut omissa est vox ejusmodi, aut appositi termini, quibus illius se 1us corrumperetur: OPera Pretium esti ut ea
liost Nicaenum Concilium editas fidei formulas,
ioc in paragrapho Proponamus . CONCLus Io I. In Concilio Antiocheno quod habitum est anno 3 I. tres editae sunt fidei
Probatur I. Socrates hist. lib. I. caP. Io. duas resert fidei formulas Antiochiae editas.2. S.Athanasius lib. de Synodis tertiam describit. Prior formula nec consubstantialitatis , nee similitudinis, nec dissimilitudinis meminit : sic enim habet : Didisimus ab initio eredere in unum Filium Dei unigenitum, ante omnia secula subsistentem , manentemque cum Patre qui ipserim genuit, per qMemomii, a facta fiunt. Altera similitudinem agnoscie inter Uerbum & Patrem: Credimus in unum D minum Iesum christum , Filium ejus unigenisum E Deum ,
107쪽
Deum , per quem omnia facta sunt , genisum ex
Patre ante omnia secuta , Deum ex Deo .... nec Zm
sat soni obnoxium nec conversioni , paternae divinii
sis , substantiae , potestatis , eonsilii O gloriae ex
ressam undequaque imaginem. Deinde anathema dieit iis, qui dixerint, Filium ereaturam ta Mammnam ex creaturis. Tertia fidei sermula, quam protulit Theophronius Tyanorum Episcopus , quamque probavit Antiocheuum Concilium , rite habet: credimus in Filium Dei unden tum , Deum , Verbum , potentiam O sapientiam , D minum nostrum Iesum Christum , per quem Omnia seumque genitum esse ex Patre ante saecula, Deum perfectum ex Deo perfecto , ct apud Patrem existere ita sua persona.
Quaeres, an tres illae fidei formulae sint Catholicae.
Resp. I. tres illas fidei formulas, si habeatur ratio solorum terminorum ex quibus constant, nihil continere,quod Catholicae fidei adversetur. Resp. 2. quod licet eae formulae eum Catholica si de , absolute loquendo, conciliari possint; eam tamen non sufficienter exprimant : nempe nihil in eis est, quod ut ostendimus agentes de Eus hio θ puri Ariani non concedant. Resp. 3. eas fidei sormulas esse suspectas de haeresi, tum quod vox conflubstantialis, quae iis temporibus erat fidei Catholicae tessera , in eis omissa sit, tum etiam quod editae sint ab Episcopis, qui Athanasium , Eustathium , Paulum Constantinopolitanum, praecipua tunc fidei Nicaenae apud Orientales columina , ex sedibus inique dejecissent , unde corrigendus videtur Hilarii locus, quo Antiochenum, de quo agitur, Concilium Sanctorum Onodus appellatur : tum denique quod trium personarum unitatem redueant ad unitatem consenssis & voluntatis , licet tamen unitatem esientiae non excludant ac CONCLusio a. Aliquibus post solutum
108쪽
Differt. L De Existent. SS. Trin. 9 s
Antiochenum Concilium mensibus, quarta ed, ta est fidei sormula. Probatur ex Socrate, qui hist. lib. I. cap. I p. eam fidei formulam describit: sic autem habet: credimus in unigenitum ejus Filium Domίnum no 1 prum Iesum Christum , qui ex Patre genitus essante omnia saecula , Deum ex Deo , lumen ex lumine ; per quem omnia ficta sunt in eoelo , O interris. Addit quod & omnes sere Ariani addebant, ne audirent, tanquam fidei Nicaenae deis structores:) Illos autem 'ui dicunt, ex eo quod non erat, extitisse Filii m Dei , se ex alia substantia , non autem ex Deo , O tempus aliquando fiuisse cum non esset, Ecclesia catholica alienos esse si
Quaeres, a quibus & qua occasione edita sit quarta illa fidei formula.. Resp. ad I. quartam illam fidei formulam editam fuisse a Narcisso Cilice, Τheodoro Thrace, Mario Chalcedonensi & Marco Syro. Resip. ad Σώeditam fuisse occasione depositionis Athanasii &Pauli ab Arianis tentatae. Cum enim Constanc Occidentalium Imperator de ea certus factus suisset, datis cinquit Socrates hist. 2. cap. IS. ad fratrem Constantium literis, postulavit, tres ad se Episcopos mitti, qui de Pauli & Athanasii depositione rationem redderent: ii vero spergit idem author ) fidem Antiochiae promulgatam Penes se occultantes, quartam hanc fidei formulam a se compositam Constanti Augusto obtule
CONCLUs Io, Anno 34s. Episcopi ad Concilium Antiochiae coacti,quintam ediderunt fidei formulam. Probatur authoritate Socratis, qui hist. lib. 2. cap. I9. haec scribit : Transacro post haec , c seu post legationem Episcoporum ad Constantem Occidentis Imperatorem ) mrsus Orie tales Episcopi eollecta S nodo aliam sidei sermum conscripserunt , eamque ad Episcopos Italia
109쪽
ς6 Institi Theolog. Pars II. qui tune Mediolani habebant Synodum ) m
serunt a. Ea vero fidei formula, quam ibidem Socrates describit, prolixior quidem est aliis, quae eo usque post Concilium Nicaenum promulgata: fuerant, sed nihil eis addit novi,nisi quasdam expressones, quae cum Arianorum haeresi sacile conciliari possunt: Nempe asserit quidem, Filium per omnia similem esse Patri; sed substantiae ne meminit quidem: Ait, eum ante tempora extitisse; 1ed tempora accenset creaturarum numero,hincque fit,ut ex eo loquendi modo colligi non possieaeternitatem Verbo convenire. Docet quidem, ipsum ex non extantibus factum non fuisse, sed Nomen tantum, non vero rem ipsam proscribu- risque cinquit citra periculum erroris diei potes Fιlium ex iis qua non erant, extitisse, cum nis quatra is disinis libris id de illo praedicatum repersatur . Videtur innuere, Divinitatem ei revera compete- Te ; verum immediate post, eum dicit subjectum esse Patri: Scimus enim silum, quamvis Fatri ac Deo subiectas sit , nihilominus tamen genitum ex
Neo, Deum natura esse perfectam ac Nerum.
Postquam Episcopi,de quibus agitur, suum e
Torem variis vocum involucris obtegere conati
sunt, damnant Pauli Samosateni de Christo haeresim; in eo c inquiunt)positam,quod Christus
natura nudus sit ac simplex homo : damnane quoque Photinum & Marcellum, quos errorum tum Sabellii circa Τrinitatem, tum Pauli Samo- fatent circa Incarnationem , insimulant . Sed
Marcellus in Concilio Sardicensi , utroque se purgavit, docens cinquit Socrates Hist. lib. 2. c. 11. o verba libri sui non fuisse intellecta , atque i. eirco se in suspieionem venisse erroris Pauli Samo-
CONCLUs Io 4. Concilio Sirmiens tres Ddei sermulae passim adscribuntur. Probatur. Prior sermula legitur apud Athaliasium libro de Synodis, apud Hilarium de Synodis,
110쪽
Dissen. I. De Existent. SS. Trin. 97
nodis , apud Socratem hist. lib. 2. cap. 3o. Ea formula praetermittit tum substantiae, tum sim titudinis voces, constatque as. anathematismis, quibus damnantur tum Photini de Christo errores , tum nonnullae expressiones, quae a primis Arianis adhibitae fuerant , sed quae tamen cum Arii dogmate facile conciliari poterant. Hilarius libro de Synodis illam sormulam non improbat; imo censet Catholicam: sed ab Athanasio rejicitur tanquam opus, quo Ariana impietas, implicite saltem , contineretur. - Altera fidei sormula purum Arianismum com plectitur, scilicet r. Patrem ideo Deum appellat , quod ipsius etiam Christi sit Deus : Duos autem Deos nec posse nee debere praedicari, quia ipse
Dominus dixis r Ibo ad Patrem meum se Patrem vestrum, Deum meum o Deum estrum. 2. Prohibet, ne substantiae aut similitudinis voces adhibeantur: uuod vero quosdam haud multos movebat de sub=antia , quae graece ουσιας anellatur , id est , ut expresias intelli atur , minoousion quod dicitur , aut HomoetasAn, nuὶlam omnino fieri oportere mentionem. 3. Alserit, absolute Patrem tum majest te, tum dignitate, tum gloria, esse Filio majorem: NI lG potest dubium esse, Patrem honore , dignitate , elaritate , maiestate, in ipso nomine Patris, majorem e fle. 4. Docet, Filium esse Patri subjectum : Catholicum Gre.nemo ignorat, duas per sonas esse Patris O Filia: majorem Patrem, Filium subjectum eum onu bus his quae ἰ t si Pater subiecit . . Innuit, solus in Patrem cum exclusione Filii esse aeternum, invisi, lena, & immortalem : P prem initium nou h here, ἰnvisibilem esse , immo talem esse , impassibilem esse .
Τertia fidei sermula, quae Sirmiensi Concilio tribuitur, quae rue ab Uriacio & Ualente delata est ad Arimmensem Synodum, a tribus aut qua tuor Episcopis ut testatur Athanasius lib. de Srnodis ) Sirmii conseripta est: In ea ver3 formula rejicitur substantiae nomen, & adstruitur simili-E 6 tudo: