장음표시 사용
241쪽
proprium nimirum est intelligenti naturae,ut e gnoscat dc amet, in & tamen sine supposito in eo statu concipitur; neque enim aliud habet suppositum , aliam hypostasim, aliam personam,quan personam, hypostasim,& suppositum Uerbi Nec tamen ex principiis nostris sequitur,essentiam generare,quia intellectio non est generativa, nisi modificata sit per relationem paternitatis. Addendum est, essentiam divinam in illo priori habere suppositum, secundum entitatem sumptum, licet non secundum terminum: siquidem relationes, hypostases, personae, sunt eadem rea liter entitas cum essentia divina, ut suse superias a nobis probatum est.
De Personis incommuni.'t. T Ivinarum 'personarum in communi ex-J ponemus a. nominas a. essentiam 3 3. Proprietates.
Q U AEsTIO PRIMA. De nominibus personarum in communi .
Non oscemus h1c I. de nominibus, quibus Latini Patres usi sunt, ut personas divinas in communi sumptas exprimerent: Σ. denominibus quae a Graecis adhibita sunt: 3. quae remuS,quo tempore tum Latini, tum Graeci P tres convenerint de adhibendo hypostasis nomi
242쪽
Dissert.IV. De Persen.in commvn. 229 CAPUT PRIMUM. De nominibus quibus Latini Patres usisunt
ut personas divinas exprimerent. CONCL I. T Atini Patres variis nominibus ita usi sunt,ut divinas personas incommuni sumptas exprimerent Probatur enumeratione. Frinio, nonnunquam Substantiae dicuntur a Patribus: Cum enim ci quit Augustinus lib. q. de Trinitate, CaP. 4. conaretur humana Aopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in feeretario mentis pro captu tenela 'de Domino Deo creatore suo. ... timuit dicere tres
essentias, ne intelligeretur μὲν sitas. Rursus non esse tria quaedam non poterat dicere , quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est ... suaesivit, quid tria dierect r Et dixit substantias sive personas squibus nomiasius non disersitatem intelliga v suis , sed singularitatem noluit. Verum obserVaridum est, Patres, clim substantiam usurparunt pro Persona, eam opposuisse essentiae, ut patet ex loco, quem mox ex Augustino laudavi
Secundo i Personae Ss. Trinitatis a Latinis P, tribus aliquando Subsistentia dicuntur. Sabelliuscverba stini Ambroni in Symbol.Apost. cap. 2. docuit, unam subsistentiam ese Patrem, O Filium , O Spiritum sanctum , unamque trinominem pedisonam et Sed dum omnes unam esse personam rapis rat , nihil esse unamquamque designat . Utitur eodem nomine Romana Synodus , quae sub Agathone celebrata suit ; profitetur nimirum unitatem quidem essentiae , trinitatem Nero persο- nar- , sive sebo entiarum . An astasiis Bibli thecarvis Pr,satione in septimam Synodum haruscribit: Sed O illud notandum , quoniam ubicum
que in hujus Synodi textu subsistenιiam posui , per sonam intelligi volui.
243쪽
Tertio, passim & ordinariὸ Latini Patres usi
sunt Persena nomine, ut id exprimerent,quod in Trinitate commune non est, sed singulare . Auctor libri de Trinitate, qui vulgo Novatiano tribuitur, auditque tanquam scriptor tertii seculi, cap. 2 I. docet, Christum secundam esse personam post Patrem. Eandem vocem in ordinario Latinorum usu suisse , testatur Alexandrina Synodus,quae anno 362. celebrata est sub Athanasio. Hieronymus epistola 1 7. quae est ad Damasium Papam, sic loquitur: Suineiat nobis dicere unam substantiam, tres personas subsistentes, perfectas , aequales, eo ternas. Augustinus lib. 7. de Τrinitate , capite . eundem Latinorum usum his.ce verbis exprimit et Itaque loquendi ea a dei' fabilibus, ut fari aliquo modo possemus, quod essari millo mori possumus , dictum est a nostris
Graecιs , una esent3a, tres substantiar a Latinis am em, Mna essentia velsubstantia, tres personae. Symbolum quod Athanasio, sed falsδ, tribuitur, eandem adhibet vocem: Alia est enim sinquit pem sena Patris , alia Filii , ad a Spiritus sancti. Concilium Lateranense IU. eum terminum Pariter adhibuit: Nos autem ait capitulo 2.) sacro ct
universati concilio approbante , eredimus O co fitemur eum Petro , quod una quaedam summa reses , ineomprehensibilis quidem O ineffabilis , quae veraciter est Pater o Filius se Spiritus sanctus, tres simul persena , ae singulatim qualibu e Quaeres r. quo tempore Latini personae nomen usurpare coeperint ad id exprimendum quod non commune, sed singulare est in SS.Tri
Respondet Faeundus Hermianensis lib. I. Pag. labsistentiae nomina tum primum adhibita me, eum orta est hiresis Sabellii: niam
244쪽
Differt. IV. De Persen. rn commvn. 23 Icim, , Patrem O Filium O Spiritum sanctum 'Personarum autem nomen , nonnisi eum Sabellias kmpugnaret Ecelesiam , necessaris in usum praedic tionis assumptum es , ut semper tres eredisi sunt O voeati, Patre , Filius se Spiritus sanctus , unoquoque simul, cammuni personarum nomine v
i De nominibus quibus Grata usi sunt
CoNC L. Raeci Patres 'postasis nominel . . Q usi sunt,ut id exprimerent,quod Latini per personas.. Probatur . Primo , Dionysius Alexandrinus, m responsione ad propositionem quartam Pauli Samosatent, de S S. Trinitate loquens, hare ser bit: Duae hvsases cPatris sellicet O Filia ) λβ-i parabiles sunt, Osubsistens Patris Spiritus , qui erat in Filio. Σ. Alexander Episcopus Alexandrinus, a quo Arius Primum damnatus est , in Epis olet ad Alexandrum Episcopum Constantinopolitanum scribit , profris modo constantem hypostasim F ι . significasse Ioannem his verbis : In principio
erat Verbum , se Verbum erat apud Deum. Adindit postea , Patris O Filii duas esse hisso n
i 3. S. Basilius Epistola ras. laudat s. Epiph I nium, quod tres hypostases admittendas esse scripsisset in literis, quas Antiochia ad eum dede , rat : Illud insuper O mentem meam bene satis ha- , buri, quod in reliqua egregie accurateque uςὸ theologum decebat 9 disputata adjecit tua diligen- , tia , necessum esse omni modo eonfiteri tres h es.c A. Concilium Oecumenicum II. in Synodica Tom. III. L ad
245쪽
ad Damasum , agnoscit unam divinitatem A re
bus perseolii subsipentiis s graecὰ , hypostasibus
sive in tribus persenis . Concilium Ephesinum Anathematismo 4. eodem utitur nomine : Si quis duabus personis , 'e hypostasibus , eas Noces auribuit, quae in euangelicis se apostolisisse plurispasm oecurrunt, O alias quidem homini stanquam seorsim a Dei Verbo eonsiderato, adseruit, alias vero tanquam Deo eonvenientes , soli Dei Patris Verbo adaptat, anathema sit. Eandem loquendi rati nem legere est in Concilio Chalcedonensi actione s. nec non in Epistola Agathonis Papa' ad sextam Synodum, quaeque ejusdem sextae Syn di actione 4. refertur. Quaeres I. utrum omnes Graeci Patres hvs sis vocem usurpaverint pro Persona, seu pro eo , quod in Trinitate commune non est, sed singu
Resp. negative: nam I. Nicaeni Patres subsistentiam, seu c ut habet exemplar Graecum hypostasim, cum substantia confudisse videntur in expositione fidei, ubi sic loquuntur : Eos autem
Oidicunt, Erat aliquando tempus, quando non erat, aritequam nasceretur, non erat: quia ex nullis
substantibus factus e= , aut ex alia subsistentia vel
substantia .... anathematietas catholica O Apost
Lea Melesia. x. Epistola synodica Concilii Sardieensis apud Theodoretum historiae lib. 2. c. 6. si tamen sit Concilii Sardicensis , nec enim apud Athanasium reperitur in fidem facit, damn tos esse Arianos, quos differentes esse hi sufes assererent Patris in Filii cue Spiritus sancti . 3.
Athanasius in Oratione quinta contra Arianon haec scribit: m autem tinum est principium, O .deo Mnus DeM; Aa plane ae revera una est , quoemere est essentia O ispostasis. 4. Cyrillus Hierosolymitanus in eundem sensum scribit Catechesi sexta, Deum esse multinominem O omnipotentem in unius Dpsos.
Quaeres a. quo tempore Patres Graeci hypo- . . stasim
246쪽
Dissert. IV. De Persen. in commum 233
stasim frequentias usurpare coeperint pro eo, quod in Trinitate singulare est. Respondet Baronius in Annalibus Eeclesiasticis ad annum 32o. Graecos Hypostasim, pro eo , quod Latini personam appellant , frequentias usurpasse ab anno 3 I9. Tunc scilicet Alexandri ae celebrata fuit Synodus, in quac eodem Baronio teste) Osius Episcopus Cordubensis author fuit Patribus, ut desinerent hypostasim usurpare pro substantia, eaque voce uterentur solum ad exprimendum id, quod in Trinitate non commune,se4 singulare est.
CAp UT III. ιo tempore Latini convenerint de adhibendo postasis no
Cos C L. π Atini Patres multis annis detrein D ctarunt uti hypostasis nomine ad exprimendas personas SS. Trinitatis. Probatur. Primo, ubi imperante Iuliano M Ietius Antiochenae Ecclesiae restitutus est , &Paulinus a Luci sero Calaritano ejusdem Ecclesiae ordinatus est Episcopus, quod omnes Catholici cum Meletio, Catholico quidem, sed ab haereticis ordinato, qui eum Semarianismo favere censebant, convenire detrectarent, gravis inter Meletianos & Paulinianos orta est de hypostas controversia. Contendebant illi, tres hypostases esse in divinis admittendas , asserebant isti, unicam tant)m admitti debere: utrique sibi invicem haereseos notam inurebant, Paulino quidem adhaerentes , Meletianis Arianismum imponebant ;Μeletiani vero Sabellianismi Paulinianos insimulabant: sius verba sunt Basilii in Epistola 39i. usiam O Dpostasim idem esse statuunt , coguntur tersonas c qua voee Meletiani solas funAiones intelligebant ) tantummodo fateri esse d. NUM ,
247쪽
n eo ipse, quod Dpsases tres disere verentur, Sabellii impietatem non videntur effugere, qui ct ipse assim propriam notionem confiundens , personas hoc est, ut intelligebat Basilius, functiones ac nomina ) distinguere conatur , unam ct eandem hypostasim firmans, pro eo atque res tulerit, varie transformina. De eadem lite haec habet Gregorius NaZian Zenus oratione 32. Diversae Dei sp eiem praebuit levis illa se jejuna de vocum sono alter eatis . me deinde O Sabelli animus ob tres ρεrsonas excogitatus est , ct Arianismus Obtres h safes .
suorum utrumque pertinax contendendi studium essii merata
Secundo , Ath an asus litem de una, aut tribus hypostasibus , evocavit ad Concilium Alexandrinum,quod post obitum Constantii, impera te Iuliano, anno 361. celebratum est. Qui tres hypostases admitti debere contende hant, interrogati fuerunt in Alexandrina Synodoran per tres hypostases intelligerent tres essentias, tres substantias, tria principia; quemadmodum intellexerant Ariani .: Interrogatique sunt verba sunt Epistolae Alexandrini Concilii ) num pro Arianorum sententia alienas peregrinasque , ac dixersae a se invisem substantiae personas esse Ne-ιint , O unam quamque hypostasim per se ac seorsum divisam esse pro ratione eaeterarum creaturarum , eorumque qui ex hominibus nascuntur, ex stiment. An sie intelligant riversas res , quale essaurum s argentum, aes. An, ut alii haeretici, sub Hiis vocibus ima principia , edi tres maximos I εος
constituant. Cui quidem interrogationi Meleti ni responderunt, se nequaquam id intelligere , quod quaesiti fuerant: caeterum illi firmabant , se ita nec dixisse , nee sensisse. Addiderunt, se ideo tres hypostases admittere, ne nomine tenus tantum, sicut olim Sabelliani, Patrem Filium & Sp
ritum sanctum dis snguere viderentur. Percunctantibus autem nobis , qua ratione ista dicerent , aut cur omnino istiusmodi vocabulis uterentur ,
248쪽
Differt. IV. De Persen. in commvn. 233
responsum dederunt , sese in Trinitatem eredere , non quae nomine tenus Trinitas , sed quae vere Triniatas esset , Osubsisteret .... Sescire, esse sanctam Trianitatem,ut tamen una sit deitas ct unum ρrincisium: O Filium se agnoscere eoesentialem suo Patri cui diaxerunt Patres in O Spiritum sanctum non creaturam, neq- alienum , sed propriam ct indisgregatum ab ' esentia Patris O Filii . E contra qui tres hypostases rejiciebant, contendebantque, unam tantum in SS. Τrinitate admitti debere, interrogati sunt, num pro Sabelli
mo dogmate ea mente loquerentur, ut sublatos verulent in Trinitate Filium O Spiritum sanctum , quasi Filius essentia eareat, aut Spiritus sanctus non subsisteret . Eiusmodi autem quaestioni res Ponderunt, se ided tantum tres hypostases rejicere, quod hypostasis nomine usiam sive essentiam aut naturam intelligi crederent: uui ct ipsi quoque affirmarunt, neque ita se dicere , neque se ira sensisse unquam , sed Θροstasin eos intelligeruidem ese eum usia r unam autem ideo sese Θρυἰasim intellisere , partim quia Filius ex essentia Patris sit, partim quia in tribus identitas sit naturae r unam enim sese destatem , ct unam naturam credere , neque aliam Patris , aliam Filii, aliam
Spiritus sancti esse naturam. Ubi sive Meletio , sive Paulino adhaerentes audierunt sibi invicem datam hypost s interpretationem, mutuam inter se pacem inierunt, sese habuerunt pro Catholicis : Illi c verba sunt Epistolae Synodicae9 qui eo crimine postulati erant,
quod tres hypostases inducerent, eum istis in eandem sententiam convenerunt: vicissimque illi qui unam .postasim asseverarant, istorum interpretationi ac quieverunt. O ambaefactiones pariter Arium execratae sunt ut Christi hostem : Sabelliumque O Paulum Samosatensem ut impios ; Valentinum item O
Basilidem ut alienos a veritate; Manichaeum quoque ut malorum machinatorem.
249쪽
Alexandrinae synodi decretum approbavit, sibuque adhaetentibus permisit, ut tam hypostases tres, quam unam hypostasim assirmarent: Econtra qui stabant a Μeletii partibus, ejusdem Synodi decreto non obtemperarunt,exagitarunt nimisum eos, qui tres hypostases admittere detrect xent : Von igitur, pro dolor cinquit Hieronymus Epist. o. quae est ad Damasum Papam ) ps7 - caenam fidem , post Alexandrinum juncto pa iter Oc-sidente decretum , trium Θpostaseon ab Arianorum praesule, O cimpensibus intelligit adhaerentes Meletio, qui urbicis Ecclesiis ab Eudoxio, Arri, nae partis Antiochiae Episcopo, exclusi, extra
urbem in eampis suos conventus celebrabant in novellum a me homine Romano nomen exi tur
qui , quaese , ista Apostoli prodidere ρ uuis no usmagister rentium Paulus haec docuit Interrogamus , quid tres h sases posse ambitrentur intelliis ν . Tres tersonas sub Mentes , Hunt . Res Oud anus , nos ita credere. Non suffieissensus , ipsum n men effugitant, quia ne seιο quid veneni in ollab is
Post expositas adversus Meletianos suas querimonias, Hieronymus profitetur, se tres hypostases dicturum , n Damasus dici jubeat: Decem nise inquit in siplacet, obsecro. Pon t ebo tres post ei disere , si jubetis r eondatur nova posteaenam sidera, O similibus verbis eum Arianis confiteamur orthodoxi. Addit, ancipitem se haerere , quod vox graeca psam, apud Latinos scriptores non aliud signincet, quam essentiam &substantiam et Tota saeeularium literarum ρhola nihil aliud hγpostasim, nis usiam novit. Et quis ore s erilego tres substantias praedieabit optat, ut D maius prohibeat diei tres hypostases: Sufficiae nobis dicere unam substantiam , tres personat sub
flentes, perfectas , aequales , eoaeternas. Tacea
rur tres buens es , si placet, O una teneatur. V ον vanae suspieionis est, eum in eodem sensu verba disse τiunt. Suffciat nobis memorata credulitas. RePetic
250쪽
Dissert.IV. De Persen. incommlin. 237st deinde quae dixerat initio: Aut si rectum put
iis, tres hypostases eum suis interpretationibus debere nos dicere , non negamus; sed mihi credite , venenum sub melle latet. Ex iis quae hue usque dicta sunt, patet I. Gra cos pluribus annis non adini siste Latinorum de tribus personis, & una in Trinitate essentia, i quendi modum. Patet 2. Latinos pluribus etiam annis detrectasse Graecorum de tribus hypostam bus & una essentia loquendi morem. Patet 3. utrosque, sive Graecos, sive Latinos, non de re sed de nomine tantam litigasse; ac proinde aequa- qiter suisse catholicos, & eos qui unam tantum hypostasim, &eos qui triplicem admittebant . Patet 4. graecam vocem , Ηνρostasis , & Latinam, Persona, solo usu Ecclesiastico, non autem saeculari & grammatico, adhiberi ad id exprime dum, quod in SS. Trinitate sinputare est, Patrem nimirum, aut Filium, aut Spiritum sanctum. Ρ tet denique s. post quartum saeculum, sive Lati nos sive GTecos Dpostasim passim non sumpsisse Pro essentia, sed tantum pro persona,quam & substantiam ut superitis observatum est nostri
majores nonnunquam appellarunt.
De personarum divinarum essentia.
Non FTΤ quae ad divinarum personarum ensentiam pertinent, explicentur, quae rendum est I.quid sit persona in genere: 2. utrum divinae personae per aliquid absolutum, an veris Per relativum constituantur .