Institutiones theologicae ad usum seminariorum. Authore Gaspare Juenin ... Tomus primus septimus

발행: 1704년

분량: 575페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

481쪽

Differt. I. De Angelis. 9 6

ceps erat regni Graecorum, sic Danielem allocutus est : Prisceps reD, Persarum restitit mih viginti O uno diebus,ct eece Michael unus de Primeu bus nimis venit in adjutorium meum , O ego remansi si juxta regem Persarum. Probatur 2. Basilius de Angelis agens : Abi psiorum sinquit )gentibus praepositisunt, alii se lium singulos consequuntur . Theodoretus quaeis stione 3. in Genesim : cuique genti cinquit Angelum praese , affirmat Seristara. Idem docet Ambrosus lib. 3. de Virginitate, Damascenus lib. 2. de Fide orthod. cap. a. multique alii

veteres.

Quaeres , quid officii ab Angelis custodibus

hominibus exhibeatur.' . 'Resp. I. Angelos custodes perieulis ac malis imminentibus nomines liberare: Angelus sinquit Iacob Genesis 48. qui eripuit me de cunctis nudis. Σ. Impediunt, ne daemones hominibu5 noceant, ut Patet ex cap. 6. & 8. Τobiae. 3. Pias cogitationes suggerunt, Exodi 23. Iudith. Iy. Actoris. Τandem preces nostras offerunt Deo ruasque,ipsi nostris conjungunt, Augustino tesse, epist. I 2I. Bernardo, Serm. 3. super, Missis est, & Sexul. 7. super Cantica .

ARTICUL Us I V. Vtram homo quilibet habeat Angesam

malum αγχον. inatus quaesionis est, utrum seut quilibeto homo ad sui custodiam habet Angelum bonum, ita etiam ad exercitium habeat Angelum

malum a

CONCLUsIO. Quilibet homo non habet Angelum malum, a quo aut ad peccatumPLOV Cetur , aut in naturae fortunaeque rebus detrimene

482쪽

q o Instit. Theolog. Pars III.

- Probatur. Homo vel est reprobus, vel electus: atqui nec reprobis, nec singulis electis, adest A gelus malus. Nam I. ideis Angelus malus reprobis deputatus ellet, ut eos Provocaret ad peccatum : sed ad id necessarius non est, plures enim sunt e reprobis, qui daemoni voluntarie serviunt, clim in omnibus, pravis concupiscentiae desideriis obsequantur. 2. Frustra daemon aliquis cuique electo divinitus deputatus fuisset, cum daris mones omnes multum proclives sint ad tentandum electos, semperque praesto sint, ut eis noceant. 3. Cum Iacobo teste in epistola Canonica) Deus neminem tentet, non convenit, Perillius providentiam hoc agi, ut cuilibet homini

tentator provideatur. 4. Quae conclusioni asvei satur sententia, nec Scriptura, nec Patribus nititur; imo traxi s se videtur originem a gentiliabus, qui duos genios,altei um bonum,& alterum malum , cuique homini destinatos esse volue

runt. .

Obiicies I. Decet Dei providentiam,ut electos suos probet; ut in eos & in reprobos ob Praeterita peccata Leviat: sed ad id necessarium est, ut Angelus malus cuique homini destinatus sit :

Resp. conc. maj. neg. min. Ratio est, quia ut Deus suos electos probet, eosque ob peccata ca

stiget, non est opus, ut per ipsum tentator illis provideatur; sed satis est , ut aut daemoni qui ad nocendum homini maxime proclivis est, tentandi facultatem faciat, aut permittat hominem obsequi innatae sibi concupiscentiae, quae perpetua est illi sistentatio, ipsique dominatur, nivcon traria boni cupiditate superetur. Objicies x. Nonnulli e veteribus docuerunt cuilibet homini destinatum esse divinitus Angelum malum: id enim scripserunt Origenes hom.

xx. in Lucam, Cassianus collatione I 3. cap. I 2.

Magister Sentent. & post ipsum nonnulli alii au-

483쪽

Differt. I. De Angelis . 67IResp. dist. ant. Et Origeni, Cassiano, Magistro

Sentent. non assenserunt alii Patres, conc. ant.& assenserunt alii Patres , neg. ant. Praeterea

Origeni non multum fidei debetur , eum non solum in hoc capite, sed etiam in pluribus aliis quae maximi sunt momenti, multos errores defenderit. Quod ad Cassianum pertinet, Prosper lib.3. contra Collatorem cap. 27. dogma de quo agitur in ipso arguit. Objicies. Quilibet homo habet Angelum bonum sui custodem : ergo & Angelum malum sui inimicum. Resp. neg. conseq. Ratio est, quia decuit, ut Deus, cum sit summe bonus, salutis acquirendae media , non autem impedimenta , hominibus provideret.

2Dt. Uaeremus hic I. utrum AngeIi meruerint; a. quid & Per quid meruerint . CONCLus Io I. Angeli sancti revera me

ruerunt.

Probatur. Illi meruerunt, in quibus fuerunt conditiones omnes ad metitum requisitae : atqui fuerunt in anget is ; scilicet ad meritum, ex parte operantis requiritur, ut sit liber, viator, in statu gratiar sanctificantis; ex parte verδ operis, ut sit bonum tum ratione objecti, tum ratione finis ;requiritur praeterea, ut fiat ex motu gratiar actua lis: atqui eae omnes conditiones fueru ni in Ang Iis. Nam I. erant liberi:neque enim ex necessitate determinati erant ad alicujus actus sive speciem, sive exercitium; unde nonnulli peccarunt, alii vero steterunt. 2 Licet Angeli creati fuerint beati m. III. X beati-

484쪽

71 Instit.Theolog. Pars III.

beatitudine inchoata, quae posita est in Imper secta Dei cognitione & imperfecto illius amore gnon fuerunt tamen ut superius dictum est9 creati in statu beatitudinis consummatae, quae in immitiva Dei cognitione conlistit, ac proinde aliquandiu fuerunt in via, nec semper in termino . 3. Gratia sanctificante c ut jam suo loco prob tum est donati fuerunt: Potuerunt elicere actum obedientiae, fidei, spei ,& charitatis: ergo penes ipsos fuit essicere OPera quae bona ellent, tum ratione objecti , tum ratione finis: Ad ea autem opera effcienda praesentem habuerunt gratiam actualem, ut in tractatu de Gratia dicetur: ergo in Angelis fuerunt omnes conditiones ad merendum requisitae.

CONCLUs Io 2. Angeli meruerunt augme tum gratiae sancti ficantis, & beatitudinem supernaturalem, quae posita est in intuitiva Dei cognitione . Probatur I. Homo viator per actus supernaturalis ordinis meretur utrumque, gratiar scilicet augmentum, & beatitudinem supernaturalem :ergo & utrumque Angelus meritus est. 2. Id meruit Angelus, quod suit praemium illius in bono exseverantiae: atqui beatitudo supernaturalis suit hujusmodi, Augustino teste, qui lib. de Co rep. & Gratia cap. II. sic loquitur: Angelisancti, eadentibus adiis per liberum a striam , per idem liberum arbitrium steterunt ἐψι; ct hujus mansionis

debitam mexcedem recipere meruerunt , tantam scialisei beatitistinis elenitudinem , qua eis certissimum H, semper se in illa mansuros. Eadem ratione S. Doctor loquitur lib. de dono Persever. cap. T. Diabolo inquit eum suis cadente , in veritate

steterunt, O ad seeuritatem perpetuam non eadenia, in qua nunc eos e se certissimisumus , pervenire me

ruerunt .

CONCLUs Io 3. Angeli non meruerunt aeternam beatitudinem per opera illam subsi quentia, sed per ea quae eam praecesserunt.

485쪽

Probatur I. authoritate Augustini, qui utinox ostensum est in eonceptis terminis docuit Angelos per suam in bono perseverantiam meruisse beatitudinem Hemam: χ, Per id meruerunt Angeli quod est via ad terminum , non autem per id quod terminum sequitur: atqui opera quae Praecesserunt beatitudinem, fuerunt via ad terminum , ipsam scilicet beatitudinem, non autem ea quae beatitudinis adeptionem subsecuta sunt: ergo, &c. Inde vero eolligitur T. Angelos non meruisse beatitudinem Per gratiam, per quam in bono confirmati sent; ea nimirum gratia non alia est quam ipsida beatitudinis adeptio : quam Augustinus magnam abundantiam inaritatis appellat. Nec obstat, qudd S. Thomas in 4. Sentent. dist. quinta doctrinam contrariam propugnaverit: ab e 1 nimirum recessit postea I. p. q. 62. art. 4. in

Corpore.

Colligitur h. alienam esse veritate sententiam Magistri Sententiarum , cui visum est, Angelos meruisse beatitudinem aeternam per obsequia, quae Deo circa homines exhibent, prout in praescientia divina priora fuerunt ipsa beatitudinis adeptione: scilicet perabsurdum est allerere quempiam a termino ad viam pervenire, cum/eontra via sit medium, Per quod terminus commparatur.

De primo Angelorum peccato.

pr. T N primo Angelorum peecato considera ri post uni illius origo, species, autho Poenae igitur operae pretium est, ut de iis

onem instituamus.

486쪽

Quae fuerit origo primi peccati Aus

torum a Co Ne L. Rigo primi peeeati in AngeIisi non fuerunt aut ignorantia mentis , aut passio eordis; sed sola voluntatis potestas.

Probatur prior pars. Illud non suit origo, seu causa primi peccati in Angelis, quod in eis locumi non habuit ante peccatum; nimirum causa debet esse prior estectu suo: .atqui nee mentis ignorant a, nec passio cordis, locum habuerunt in Angelis ante peccatum; siquidem sive ignorantia , sive passio, mala quaedam sunt,quae naturam in qua reperiuntur , miseram esciunt: Sed ea quae naturam efficiunt miseram, locum non habuerunt in Angelis ante peccatum, cum ut sae

pe docet Augustinus sub Deo justo nemo sit mu

ter, ni si mereatur . . ' Probatur altera pars conclusionis I. Patres angelorum arbitrio casum illorum adscribunt: --

geli sancti inquit Augustinus j eadentibus aliis

per liberum ambitrium , per idem liberum arbitrium steterunt ipsi. Summa erat in Angelis arbitrii in disterentia; nihilque omninδ suit extrinsecum squod ad malum eos determinarit e ergo arbitrii libertas, sola fuit causa Primi eorum Pec Cati . Objicies T. Causa primi peccati in Angelis fuit inconsideratio, seu, angeli attenderunt ad rationes, propter quas seipsos diligere poterant , excellentiam nimirum naturae sibi per creationem datae sed non attenderunt ad finem uitiamum, ad quem suam excellentiam referre debuerunt: Ergo non voluntatis potestas, sed potius inconsideratio mentis, fuit in Angelis origo primi

Peccati. - a - Resip.

487쪽

Differt. I. De Anguis. 47s

- ' Resp. neg. maj. Ratio est, quia inconsideratio de qua agitur, fuisset inconsideratio privativa , seu non advertentia rei, quam Angeli potuissent&debui si ent advertere; ac proinde illa inconsideratio sui stet peccatum; Peccat enim Peccato omissionis, qui ad rem non attendit, ad quam Potest ac tenetur attendere ; ergo illa inconsideratio non fuit origo, seu causa primi peccati in Angelis. Preterea si in Angelis inconsideratio locum habuerit , vel fuit involuntaria, vel volu taria et Si primum , motus quidam inordinatus Praevenire potuit Angeli innocentis voluntatem: sed id falsum est, alioquin enim concupiscentia, seu inordinatus amor creaturae , locum in Angelis innocentibus habuisset. Si secun Jum, illa inconsideratio fuisset imperata a voluntate s& consequenter, suisset Peccatum Vere ac Pro

prie dictum; cnon fuisset igitur causa primi peccati in Angelis , sed potius ipsa fuisset primum

peccatum. - c. .

Objicies 2. Errant ait Scriptura Proverbio rum I 4. qui malum operantur: ergo Angeli ,

cum pec caverint, errarunt: error igitur suit causa primi eorum Peccati. Resp. dist. ant. Errant aut errore mentis aut errore cordis, qui malum oPerantur, conc. ant. Errore mentis semper, neg. ant. Error prioris

feneris non magis locum habere potuit in Ange is innocentibus, quam in Adamo ante suum lapsum, at in Adamo. nondum lapso locum non

habuisse, supponunt haec Augustini verba lib. 3.

de libero arbitrio, cap. I 8. Approbarefalsa pro ve ris, ut quis erret invitus , non est natura iastituti hominis, sed poena damnas. r at vero in eisdem Angelis locum nabuit error posterioris generis :nempe error ille positus est in eo, quod voluntas eligat objectum, quod lex vetat eligere: sed angeli ejusmodi obiectum elegerunt, propriam nimi rhm excellentiam Deo rerum omnium fini ultimo praetulerunt.

488쪽

4 6 Instit. Theolan Pars In

Objicies 3. Voluntas ereata non sertur in ma- Ium, nisi intellectus in illo malo nonnullam boui Tationem apprehenderit: non enim i ue habeatritum apud philosophos axioma in malum qua malum potest amari : ergo Angelorum inreti lectus aliquam rationem boni apprehendit in Primo peccato, cujus rei facti sunt : set autem eam boni rationem apprehendit , laboravit e Tore , eum a Parte rei nulla esset boni ratio in Peccato, quo se Angeli contaminarunt et ergoeerror, seu ignorantia , suit origo Primi eorum

Peecari. Resp. ad 3. eone. totum argumentum, seu Mantecedens & eonsequens: Ad . dist. ant nulla erat ratio boni in mecato Angelorum sumpto fecundum formale, ecinc. ant. sumpto secundum materiale, neg. ant. Peccatum Angelorum secundum materiale sumptum, suit amor propri ae excellentiae; is autem amor, in se bonus erat, scilicet naturae rationali conveniens est, ut se ipsam

diligat. Econtra peccatum Angelorum , sum-Prum se eundum formale , titit privatio debitaexectitudinis, seu desectus relationis propriae ex cellentiae ad Deum tanquam ultimum finem , in ea autem 'rivatione non est A parte rei ratio boni, nec aliquam in ea intellectus Angelieux apprehendita unde deceptus non fui me qtram Peccaret: aci proinde deceptio , seu nora via , non potuit esse eausa primi peccati, in quod Angelus incidit , sed sola illius voluntatis ei

Angelorum. C O N CL. I. o Rimum Angelorum peccatum ut fuit peceatum superbiae. Probatur 1. ex Scriptura. I. Id a quo omnia:

489쪽

Dissere. I. De Augelis. 477

perditio sumpsit initium, scit Primum pece tum Angelorum : nempὸ ab Angelorum peccato orta sunt mala omnia , ipsa etiam Adami praevaricatio a ncque enim peccavit, nisi a daemone per Evam tentatus : atqui omnis perditio sumpsit initium a superbia: Superbiami ait Spiritus san-mis Tobiae . nunquam in tuosensu, aut in tuo verbo dominari permitte r is ipsa enim initium ἴ--psit omnis perdisio . 2. Isaiae I 4. sub figura regis Babyloniorum describitur primum angelorum Peccatum: atqui Meeatum, quod eo loci describitur, est superbia : Detracta est ad inferos superbia tua r suomodo cecidisti de calo lue er , qui disebas ta eorde tuo , In earlum conscendam ssuper astra Dei exaltabo solium meum Probatur 2. ex Patribus. Chrysostomus h P . I s. in Ioannem sie loquitur: deque in diabolum

versus fulset Angelus, nisi hoe se scelere c de s

perbia agit ) eoinquinasset. Sic etiam Hieron mus Epist. 83. Iudisium ci ruina diaboli nulldubium , quin arrogotia sit . Augustinus doeee his Psalmi r 8. verbis : Si mei non fuerina iam nati , tune immaculatus ero , intelligi superbiam de qua sic habet : me est delictum , quod dejecis

angelum , quod ex angeti fecit diabolum . Be nardus in tractatu de modo benὸ vivendi, Serm. 37. haec scribit : Superbia radix omnium malois rum , Angelos deposuit . Ex iis textibus patet superbiam fuisse primum angelorum peccam

tum a

Probatur 3. rationibus. Primo, Superbia Augustino teste lib. I . de Civit. Dei, c. I 3. P est inordinatus amor propriae excellentiae : atqui Primum angelorum Peccatum non aliud suit,3uam ille inordinatus amor : Ascendam in caelum ait Praevaricator angelus Isaiae I 4. sub figura regis Babyloniorum P similis eo Altissimo . 2. Primum Angelorum peccatum fuit amor rei cujusdam spiritualis ; nec enim substantiae spirituales possunt corporeis rebus assici : Sed ille

490쪽

78 Instit.Theolog. Pars III.

amor non potuit esse, nisi peccatum superbiae et nempe in amore spiritualium non peccatus, nisi quia regula,ad quam amor ille debet exigi , contemnitur , seu quia amor ille inhaeret creatu-Iae, cum ad Deum ultimo referri deberet . Eo Principio nixus Augustinus, lib. I a. de Civit. Dei, capite S de Angelis apostatis sic loquitur :Ab illo qui*mmus est , aves , adse conversseunt, O hoe vis sum nori aliud , quam superbia est. 3. Primum Angelorum apostatarum Peccatum sillud suit , quod in eis arguit sanctorum Angelorum princeps: atqui arguit superbiam; ob id enim vocatur Michael, quod quidem nomen idem significat, ac si quis dicat: unis ut Deus ehoc est , suis est iste, qui se Deo audeat compa

Objicies I. Primum Angeli peecatum fuit Peccatum inobedientiar ; nam ideo excidit ex justitia, in qua creatus suerat, quod Deus ut ipsa ratio praecipit θ subjiei noluerit. E. Videtur etiam ut Scotus arbitratur j qudd fuerit Ieccatum luxuriae spiritualis : siquidem Ange-us Peccavit , quod ex consideratione propriae excellentiae summe delectatus sit. 3. Videtur tandem, quod fuerit peccatum invidiae: nimi-Tum contemplatus Dei independentiam , invidia in eum exarsit, sibique independentiam illius appetiit: Ueendam in eoelum, similis ero Altissimo.

Res'. ad I. neg. ant. Ratio est, quia in Angelo fuit aliquid prius ea non subjectione, cujus me minit argumentum; inordinatus nimirum amor Iul ; ideo enim noluit Deo subjici, quod se ipsum inordinate dilexerit. Resp. ad 2. equidem Angelum summe delectatum esse ex consideratione propriae excellentiae, Verum ea delectatio non constituit peccatum speciale luxuriae spiritualis , sed potius Peccatum superbiae . Ratio est , quia delectatio non constituit Ipeciale peccatum, nisi ratione rei, quae

SEARCH

MENU NAVIGATION