장음표시 사용
121쪽
s δενορ βλάει 'M σα ἰ-ονοχμία. mendo insignissimo , s quod tot interpretes non animadvertisse, non possuin non mirari:) pro βαλλύη τά
igitur , nullum tale signum dari, quo mens feriatur seu afficiatur, neque bonum , neque malum ;uo signo niti talis coniectura , velivinatio possit. Cas usenus.7 Τω .mσασ1 .' Magistro, Ianistae : quem παιδίpἱ alias appellant, ab exercendis Pueri S, dc γυμνα
σθ0. J Aliter Arriani codices exhi
&e. Mihi vix dubitandum videtur, quin istud παρἔρχεσ-θαι, quod hic habemus . Ioco, nemo non videt , alieno r) ab illis sit , qui
πο παρορύπιεσθαι quo partineret hic,
non intelligebant sui hodie passim
videmus in omni studiorum genereIquia pravum putabant τὸ παρέρχε - σθαι ejus loco subistituerunt. Favet huic conje turae quod hodieque quidam codices G τω ἀγῶνι. non , εἰς ιν αγωνα , exhibent; ut ex Darii,
Plantin. edit. Dctionibus discimus. Ne nunc quidem fortasse poli non parvam super hoe verbo docti T. inter viros controversiam , cuiusvis quae vera notio sit hoc loco, dicere. Fos tamen nullo studio adducti , non affectibus in aliis, ut res ferebat, Iiberrime dissentire, nulla religione
prohibiti:) indulgentes ; sed iudicio
solo impulsi , iis ut verissimis acquiescimus, quae aven. m. parente in L monibias Theocritis tradita sunt.
codex habet βλαcύν. sed ελαίην υ rectius legi videtur , quam απια- λειν , aut λαζιῖν. Quod si .χειοα βα- γαῖν pro iniicere manus adversatio, &χε it α λαciis prehendere intelligas Leit enim qu,nqu cionum, de im-
pellere & attrahete adversarium ne
sententia per se absurda non sit rhuic tamen loco non conveniet. in quo de infelici luctae eventu agitur. Nut i, in Κεῖρα φαγν. ' Pleraque editiones βαλεῖν. Wolfius conjicit , βλα-Gναι. Sed verior fortasse ex Arriario lectio , εκcαλεD. ut quidem legit ibi ὀ μ αρIethe, loco supra citat
tam baphen deglutiro. J Hoc quid sit. declarat Ovidius libro nono Metamorphosectar Ille cavis hausto spargit me pulvere palmis, Inque υ cem fulva tactis sa νεfie
gendo , hic arenam seu pulverem 1ignificat, pulvis enim a pugnantibus jactari solet, qui Grace αφὴ dicitur
Budaeo ad L. athletas. ff. de iis . qui notantur infamia. Hinc Proverb. citra pulverem. νοσω. ii EbΘ' οτε ματιγωθῆναι. λ-
terdumfloreris eadi. J Salmatianae editionis lectionem caeteris Praeferrem: Eχι δὲ οτε καὶ μα ΘΘην ι. 'Quia paulo ante Criptum reperimus : Eγιδι ἐτε χειρα βλαciis. Non respicithoe loco Epidietus festum M εtio , quod olim in honorem Bacchi celebrabatur in urbe quadam Arcadiae, Alea dicta . ubi foetninae sese insigniter ex iussit oraculi Delphici flagellabant, de quo apud Pausan. l. vl i rolegimus : Sed respicit procul dubio hie nobilissimum illud Graeciae se-sium , quod singulis annis apud La.
cedaemonios celebrabatur. Μeminit inter alios hujus festi, e .lσματιγω- σεα e dicti, Plutarchus in Laconicis Institutis, cum inquit. Οἰ παῖδες, grus αυτοῖe φαινε ενοι μάωι Azλne 'ε ημερας ε τι τοῦ βωμου et ob-
122쪽
eat, nonnunquam etiam , iat cum ibi es em Λω fresam , ad necem: quorum non modo nemo exclama υit un
quam, sed ne ingemuit quidem. Iterum Tusc. v. Puera opartiata non ingem 1 sunt, verberum dolore laniati. Lege quoque Lucialium de Grmn. Tertullianum ad Marty Ics cap. Iv. Pausaniam lib. DI. atque alios. Reperiuntur etiamnum hodie inter Ro--riae fidei Μonachos,qui annua flagellatione expiantes delicta ilia, seiplinantes appellantur. ix K ψ μιΤὰ σῶοα πάνδε ε νιαχθη. τὸ ι. 3 Wolphiana dc Plantiniana pro vatia lectione exhibent ' Uti μία
3 ταυτα παντα επισκεψαμει m. JIta legitur in omni hus editis. Sola salmatiana vocem mέντα expungit, forte quia jam praecesserat, ora με et ὀ παυσα που νῖα νικηθηναι. I Nυι δε αυλη . t. a Quanta
eura de diligentia Salmasianae editioni praefectus Enchiridii textum ex veteribus libris recensuerit , vel hinc manifeste liquet,quod haec verba plane praetermi sterit, quae tamen inversione leguntur. 3 Eιτ ε σαλπιζε . J Salmasiana sola 2 νυν δε σαλπibl. 16 Σιτα ρήσωρ. J Et hoc loco SH- miliana recedit a vulgatis legendo, νοῦν δε ρητωρ. 17 II ισαν Θέαν ἐαν Π, e.' Ita etiam salmasius e Sed praeter hanc lectionem Wolfilis quoque habet: Ποῦσαν Θιαν-.ὰν Πηρ. Is Περια δευσα e. l ita confident et emendavi pro περα δευσας, quod ita Salmasiana aliisque editionibus conis spicitur. Lectionem veram , quam reposuimus, in Wolphiana δή. I lan tiniana editione pro varia lectione margini ad Icriptam reperiet te
mis excusum reperies , sed in Salmatiana. Κου τίς δὲ Hu εἰ τειν ω e. ινγ. Horum verborum versionem sequimur. Aliam exhibent plantiniana & Wol h. suam recte dieit Socrateit Enim υero quis ita disserera potest ut ille p
C Ap. XXXVI. H0m0, primum conside ra , cujusmodi
sit rcs. Deinde, natura quoque tua eam ne ferre queat, e Xplora. Qtiin- qucrcio esse vis, aut pa
123쪽
tuere ; semora & lum bos considera. Nam aliud, alio natura pertinet. Putasne , te , haec aggrcssum, seque possc edere, aeque bibere, aeque fallidi re Uigilandum cst . laborandum , a tuiS l cedendum ; a puero Contemni , in omnibus deteriori conditione esse , in honore , in magi stra- tu , in judicio , in negotio quolibet , oporte bit. Haec considera a in cumque statue , an his
nimi tranquillitatem . libertatem , conflantiam. Sin minus vide ne, ut pueri, nunc philosophus, mox publicanus , post orator , denique Caesaris procurator fias. Ista
non consentiunt i unum te oportet hominem , eumque vel bonum vel malum esse ; aut CXCrcenda tibi ratio & mens 'est , aut, res CXterna excolendae : aut in internis elaborandum , aut
124쪽
palaestrae de luctae , sie philosophiae
Mon quemlibet esse idoneum significat: utrique opus elle patientia Eceorporis de animi. Quibus bonis qui destituatur, umbratilis potius de pa-gil do philosophus futurus sit, quam verus. Deterret igitur , ut apparet, homines molles de delicatos a philosophia : aut rotius ad ejiciendam ex animo istam mollitiem adhorta tur , dc excitat. Vt enim scopum istum philosophia propositum non attingamus: E 2 aliquo prodire tenus, si non da
Praestat partem aliquam stultitiae de
vitiositatis abjicere , quam integram utramque I et in ere.. ProPonitur ἀπάθεια, boni consulamus αε- Praestat moderate irasci , quam furere . si irae plane relistere non possis. Hos idem de aliis quoque affectibus intelligatur.
2 o'μοίaee δυσαρa A. que δε- si ire. J Refero ad fallidium morosorum hominum , in cibo Jc potu praesertim. δὶρ ἀρις ἐν , bis prandere , videtur ineptum et nisi per alterum prandium , jentaculum intelligatur , κατ' -υγολογίο, Plato certe epistola septima, negar quenquam posse fieri sapientem , virtutisque compotem Ae eta ημέρM
. Qui more Italico de Siculo, bis eodem die impleatur, dc noctu nunquam solus dormiat. Quod alitem
pronomen et sensum ambi. untn facix. Sed referendum est ad philosophiam . non ad quinquersione , quo um exempII gratia men
tio ineidit. Igitur πώλα. πιιώντα τ ψιλρσο εν , ἡ τοι φιλοσε. φων ' ea quae philosophorum sunt. sive, si philosopheris. Idem.
losophi utique contemni vulgo G lam, pugiles vero sunt admirationi.
tatem. J Qui turbulentis affeAibus . ut ira. meta, cupiditate vehementi. saepe agitatus, tranqAilli animi qualemcunque gustum semel duntaxat ceperit : eum haud dubie quovis pretio redimendum putabit. Sed subinde oggannit prava conluetudo, animi tranquillitatem nepatam esse 'homini: neque frustra affectaudum. quod contingere nequeat, in nullis praesertim , aut raris uinis exemplis .iitque i in persectis. de ideae philosophicae nequaquam rei ponitentibus. Proficecemus tamen aliquid , si coonaremur , dc nervos intenderemus. AId quod in iis cernimus, quos non philosophia . sed fortuna durius Ecdiutius exercuit, quam multa illi ferunt aequis de coi stantibus animis, qu e alii uallo modo posse ferti existi in alit Z Sed fit illud confitetudine de stapore quodam philosophica vero aequaniluitas ratione moderatrice gloriatur. Idem. s Tαυτα ου' συμφώνει. J Ita plurimae habent editiones. Wolfius legit male. τι τα ἱν Cυμφωνεῖ. Sed
huie lectioni veram adpositis Iegendo : ταυ τα ἡ μῆ Cυ μφωνεῖ.6 E rie δει σε αν, πον. Unu te oportet esse hominem. verissimum praeceptum , ae potius oraculum teui me ab ineunte aetate non paruic
se quantopere poeniteat , dici nou ... potest. Fui modo stholasticus, mo do seriba. modo aulicus, modo paerdagogus , modo bibliopbςcae pro
125쪽
lectus , modo scholae gubernator ridque eo usque, ut nunc quid sim, pene ipse ignorem. Mirabiliter dis trahit varietas, de crebrae mutationes, ingenium, Quod si mihi in uno Philosophiae studio ab ineunte aetate elaborare licuisset , cui mefitisse natum arbitror: fortasse pro-iscissemus aliquid. verum ita cum iis agitur, qui nec ipsi sapiunt, Sc
adolet centia destituuntur. MagIstamen reprehendendi sunt . qui recte monentibus non ObtemPetant : Ec discendi occasione ve1 non utuntur per socordiam, vel abutati. tur ad luxum , nequitiam , dc omnis generis malitiam. MO . . 7 Ε - τα εσω. J Salmasiana ecplantiniana , περι τα ἔσω.
CAP. XXXVII. Omnia ossicia in uni
versum mutuis aQ-otionibus sunt metienda. Pater est y praecipitur, C ram ejus agendam , Cedendum ei in omnibus; si convicietur, si verberet , ferendum esse. At pater malus est. Numquid igitur natura cum bono patre conjunctus es Non, sed cum patre. Fra
munus tuum erga ipsum tuere: nec, quid ille agat, considera sed, quibus rebus agendis tuum institutum naturae futurum sis consentaneum. Te cnim
alius non laedet, nisi ipse velis. Tum autem laesus eris , cum te laedi existi. maris. Sic igitur vicini, 'sic civis . sic imperatoris officium invenies, si mu
126쪽
x Ταae σχροσεσι παρὰ κροτρειτ . JAffectiones adhibentur tanquam norma quaedam ad ossicia metienda. Alias εὐρίσκατη reperiuntur. σχέ- CD appellat ποie τι , ea quae Cum aliquo conseruntur e quare affe-etiones, quam habitus, vertere malui. inoffitis. Multa de his verbis & verborum sententia b. m. parens, in Persium
Σ'ε ν in genere dicit esse Simplicius ordinem quorundam inter sese ac mutuum respectum: eumque vel a natura institutum, vel voluntate susceptum. Illius exemplum proponit Epictetus in patre , hujus in vicino, CiUC, Imperatore. Sunt enim haec ex iis , quae Aristot. τά προς τι appeIlat, Latini relata; inter quae est mutua relatio, liveret pectus; quem σχεον vocant Graeci. Vide cap. LXV. sne
ρα. J Videtur interrogative legendum aἰκειωΘης, conjunctus es dc addenda
Non, ted cum patre. Sed dc hic itatim occurrit: Si patet pro hoste Pgerit, cur ego me pro filio geram EIn promptu est responsio , Aliena improbitas non est imitanda. Mdissicile est amare hostem : R eilia.
quae pulchra. At ista laude carere malo. Tuo utique malo. Quem vero fructum ex alienae improbitatis imitatione capis' Nullum, opinor; a que utinam non impietatis etiam. aut certe neglecti omeli condemneris- Animi tranquillitate omnino carebis, morsa conscientiae non carebis. M.fus 3 Οάδελφοe ἀδικεῖ ἔ τήν τοι
Parum abest, quin hic eXclamem. o Sancte Epictete Nam merum mel Christianum tua verba redolent, conveniuntque prorsus cum illis, quae ipse Christus Matth. I g. ar. oc diis locis inculcat. 4, Την πρῆξιν. J Imo τὴν τάξιν Ordin m ut Simpli eius & Para phrast. nee est dubitandi locus. ω- sau onus λη.
puum illud esse scito, rectas de eis habere opiniones : ut sentias, &esse eos , & bene justeque administrare univerissa : parendum esse eis,lc omnibus iis , qua: fiant, acquiescendum: dc
127쪽
a mente praestantissima regantur. Sic enim nec incusabis eos unquam,nec ab
eis negligi te conquereri S. Aliter autem id fieri nequit, quam si iis, quae in potestate nostra non sunt, relictis, tam bona quam mala in iis, quae in nobis sta sunt, collocaris. Nam si q uid illorum senseris esse bonum aut malum, ali ter certe fieri non poterit, quin cum iis frustratus fueris quae velles, dc in ea, quae nolles, incideris , dc culpes Zc oderis
illarurn rerum auctor S. Illud enim natura est insitum omni animantium generi , ut ea quae nocitura videantur, eorumque causas fugiant ic aversentur: contra, utilia, dccausias eorum, persequantur & admirentur. Nulla igitur natio est, ut hic, qui noceri sibi putat, co laetetur,quod nocere videatur: unde etiam, ipso damno ut gaudeat, fieri nequit.Hinc fit, ut ec patri filius convitietur, cum ea, quae in bo.
128쪽
inter Eicoclem de Polynicem bellum concitarit, quod bonum existim bant imperium. Hac de causa Deos eXecratur agricola , ob hoc nauta, ob hoc mercator. ob hocii , qui liberos & uxores amittunt. Nam ubi utilitas , ibi etiam est pietas. Quamobrem qui id
dat operam, ut sic dc appetat & aversetur, quemadmodum decet; is ea.dem opera dc pietati dat Oper4M. t Libandum autem dc sacrificandum, re offerendae primitiae sunt unicuique ..ritu patrior caste, non luxuriose, nec indiligenter, nec sordide, nec supra facultates
et aut hoe tantum disti imine, quoa Epictetus pro fastigio habet , quod Sanctus Apost. pro fundamento quae tamen eodem ferme redeunt εω αιχη ut in istis , ανχ C-φiat, occ. utrumque eomplectit M.
R Eiκειν πῶσι τ is γιν. J In omnibus
129쪽
hus hactenus editis si e legitur . in sola Salmasiana additur praepositio:
3 6ο τῆς αρι ης γνωμης. JWolfius, praeter hanc lectionem, ha
- ποτε σοι eo ' suae editioni Wolfius adscripsit: μέμψη ram mitΘMίς. Sed eodem res redit; siquidem deponens illud μέμφομαι ncuso , reprehen o apud classicos auctores cum genitivo, dativo & accusativo constructum reperiatur. s κμωρ σε. J Μeliorem lectio . nem Wolfius textui intexuit, scilicet ἄλλωe δε. fi ΤεΘ Amνη. J Est infinitivus praeter. med verbi Θμω. Stupes , cum stupore admiror. I uo tantum huius verbi tempora in ulli sunt, prael. medium de Aoristus secund. Sed praetexitum illud saepius pro praesentiu surpatur, quemadmodum etiam hoc Ioco ab interprete vertitur. Sed Wolsius pro varia lectione habet, τε αυ-
σθεν. J Wolfius contendit debete legi ἐνΘεν.
lud est quod inror Eteoclem O POb. nicem bellum concitarit. J Contule Pausaniam , qui lib. nono totam horum fratrum historiam copiose ex plicat. 9' Ο - το συμφέρον , εκεῖ κ σο ευσι ciri Vbi utilitas, iba proras. JO admirabilem sententiam , atque adeo in ipeciem impiam I sed ita tractatam , ut se humani animi simulationem retegat, de religioni vix quicquam possit magis esse consentaneum. mulsius. Illustris sententia, qua nihil unquam gravius aut verius ex Phoebi cortina e ut nos alibi tale disputavi mus , de quae de filiali cultu , mer-
senario Opposito , vulgo jactantur , meras esse τερατολογίαe N λογομα-χivi ex ambiguitate verbi mercedisti utilis ortas, planum fecimus. cain Faubonus. I. Κατα τα πάτρια. Ritu ρο-
de caeremoniis non magnopere putat esse laborandum. Quod si nostro taculo persuaderi posset , tranquillius viveretur. Persuaderi autem posset. si potius e religione vivere, quam de religione dilputare studeremus: si veritatis cupidiores essemus quam vanitatis, hoc est, ambitionis, aemu lationis, avaritiae, ultionis, Et si quae sunt aliae pestes animorum, M. u . Κατα τα πάτρια. Patris ritis. JDormitas mi Epictete i Non jam Philosophum , sed Politicum agere videtis. Politici enim ubique terrarum patrios ritus , id est ejusmodi religionem & ceremonias amplecti jubent , quae supremae potestatis auctoritate constitutae sunt. Si tibi vita degenda sit sub l urcarum , Pontificiorum vel Reformatorum imperio , auctores erunt Politici, ut eam externe profitearis , quam suprema majestas ibi confirmavit atque fanctit. Ast sincerus Philo plius in sanctillimo gravissimoque religionis negotio non aliorum auctoritatem , sed veritatem ex recta ratione deductam amplectitur. Qui Socrates patrios ritus rejecit. κνι τῶν δοξαν τοῦ αφθαρτου Θεου , ω
υμ έρπετῶν mutare recusavit, a Politieis veneno extinctus est. Sed longe aliter se res hanet cum Christiana religione, quae pias fraudes non admittit , & in qua externa professio cum interpa convenire necesse habet. iubetque ut Deum colamus non secundum patrias leges, sed secundum illas, quas in verbo tuo nobis praest ri psiti Aliena prorsus sunt, quae hie sive
Bere lius , sive alius quispiam Epicteto opponit, euius lententia iuwolfius modo simpliciisime exposuit. Nam quod hic regeritur, Philosephum in negotio religionis non aliorum auctoritatem , sed veritatem sola ratione deductam amplecti , id verum est, quod ad sententiam est religione ac veniatibIu divinis, nDiuiti b oos u
130쪽
non vero quod ad ceremonias , de quibus PhiIosophus non magnopere laborat. Atque eam ob causam Epi. oetus το σπενδειν ac Θυνιν , verbo , Titias omnes externos, ita jubet observari, ut summam religionis in a. nimi habitu, καθαρω ponat. Egregie huc facit , quod dicit Socrates
Hist. Eccl. i. v. c. XX M. ἡδεμiα των θρησκειων σά mineὰ ἔθη φυλάτ7M , μαν την αυτου περὶ τουτων δεξανάσπαζητ', nulla religionis secta easdem observat ceremonias, licet ean- em de Deo sententiam amplecta tir. II E. e. Unicuique. J Alias μισοτε, quovis tempore. Mol .
editioni ἔκατοτε adiunxit. omnes quas vidi editiones habent vis rata excepta Salmafiana, quae sola ἐκ is habet. I 2 Καθαρῶe, μη e. J Intelligerem Pro εἰλι ινεις
re non simulate r ni simplicius loediberet , το ἰ DOσυρμένον μεταλαμ- ζα, τινος ἐκ τοῦ ε ώφους α κα-θυσιαζ' Id quod attrahitur, sordibus a solo contaminatur. Eo igit auctore, hoc Ioeo frugalitas luxui. aut mundities sordibus opponitin M. fui.
C A P. XXXIX. Ad vatem accessii rus,
III CVentum ignorare; sed ea de causa adeste, ut cum e vate cognoscas. Quale autem id estet, utique, Cum
venires, scivisti, liquidem philosophus fueris. Nam si
CX Corum numero fuerit, quae in noltra potestate non sunt: nec bonum esse, neque malum, omnino est nece fle. Noli igitur ad vatem afferre vel appetitionem , vel aversationem: alioqui tremens eum acoe
des. Sed illud constitutumesita oportet , nihil inter