장음표시 사용
331쪽
De Revollationibus A nimarum. 327
omnibus tribus systematibus inferioribus r unde parct, quod Psyche emanativa Ipsa penitus quidem discesserit ab Adamo cum peccaret: sed Psyche tantum emanativa, quatenue inrtibus systematibus inferioribus inexistit, non seccssit ab eo : atque illa notiones vocantu r placenta mundi .de quibus jam diaeimus,quod sint ioci c oronae; quae omnes quidem sunt de specic Psyches emanativae, sed quatenus illa in tribus inserioribus sisternatibus delitescit. Et illae remanserinat in Adamo: cumque nascerentur Ka in &H dbdi,istim speciem in se receperunt, quae vocatur placenta mundi: simulque etiam acceperunt Psycnen ipsam cirra nativam quatenus talem.
f. y. Ne mireris autem, quomodo possibile sit, quod Kalia dignus sucrit Psychaemanativa, cum tamen in Sohar vocetur nidus impuritatis,&spurciti. s serpentis. Res enim ita se habet. Notum est, quod Adam ab ipsa manu Dei sanctissimi con/itus &priestantiis r iis omnium creaturarum fiterit,omnesq; anima in illo contentae suerint, simusque Ka in & Hebet. Ica in auic in suit primogcnitus, & notum est, quod omnis primogenitus excellentior sit omnibus filiis: quod adhuc magis hinc apparet, quod Deus Sanctissimus cum ipso locutus sit sub phrasi &nomine Teiragrammati, sive Amoris MMisericordia, sicut dicitur Gen. q. v. 7. Et dixit Tetragrammaton ad min. Non vero nil, nomine Elohina sive in veritatis, sicut reperimus illum locutum esse cum Bileam atque Abimelech item cum Labano Unde patet,quod Ica in fuerit Propheta. Dicuntque Magistri nostri bonae memoriae , quod cum juxta Gen. q. v. is. Dem signum poneret in
ino, liceram Hv nominis surd eiragrammati in ipsum designaverit; sicut dicitur in sipplemento tir. Ubi etiam dicitur, quod dignus fucrit horto Eden nec id saltem, sia & qua' posuerie eum in locum praestantissimum Eden .. Et litora Vav est stera vitae, quae ipsi propterea imposita est, ne illum ferirer, quicunque ipsum inveniret Nisi igitur homo quam excelsentissimus suisset, haec omnia a Deo non obtinuisset. Sic etiam in Sohar se A. Urcschith sol. col. r. habetur, quod ipsi tanquam primo nito satis atque gloria competiverit prae omnibus. Sic quoque reperimus, quod Deus lauctitissimus ad ipsum dixerit Gen. q. v. Io. Nonnesi benefeceris,ehoatio tibio Quae verbae exponuntur per locum Gen. qp. v. I. Ubi Rubenitribuitiir plus esevationis, & plus ro. boris de quo plura cap. 23 quod Paraphrasses Chaldaicus Onhelos exponit de primogenitura &sacerdotio. Et Caino dicitur: Si melior evadere volueris , hinc liquet, quod & ille non totus fuerit malus, sed in ipso sat boni fueriti Invenimus quoquein supplementis sol. ias. col. z. quod in Jethrone Min restitutus fuerit a peccato suo. Unde colli itur, quod primo iustus fuerit, sed tantum peccaverit sicut pater suus, unde restitutiis fuit in Iethrone. Et fol. 7. libri cici dicitur, quod Κain ab inraque specie boni nempe & mali sectionem habeat : quae est arbor cognitionis boni &malila Unde etiam Ch avvali dixit Gen. q. v. K -cquisivi virum per Tetragrammaton. Et quamvis nomen nidum quoque denotct, fundamentaliter impurum nempe; per Metathesin tamen ueri porcst p a i p. purus. Unde colligitur, quod bonum illud in ipso exis onu admodum fuerit cellens: cum Chavvalla dicat: Acepi virum per Tetrastram
332쪽
ueis De Revolutionibus Animarum.
. q. Et so iro.&Ha. supplem. in locum Exod. a. v. i 2. Et convertebat sebus is que istuc ; dicitur R. Schimeonem dixisse silio suo : Κainum fuisse de arbore boni &mali: quodque bonum, quod in eo,per revolutionem si se extenderit usque ad Keni i. e. Jethro . Unde patet,quod non minus bonum in eo fuerit,quam malum. 6. 3. Sciendumque porro cst,quod etiam in Hebel malum bono permixtum suerit ; de quo in lib. supplem. quod Mossis per revolutionem fuerit Hebcl ; diciturque ibid. sol. 1is. S i 17: quod Hobet ali his fuerit bonus,& alius malus. Et se sol. 1 v. dicitur : quod Chavvah genuerit Icain, qui fuerit uchemens atque durus : quodque pi stillum protulerit Hebel, qui fucrit mitigatior. Unde apparet, quod in utroque comprehensum fuerit malum aeque ac bonum : praeterquam quod Hebet mitior fuerit, quam Kain. Ibidem porro dicitur : quod sese separaverint ab inviccm ,&singilli facti sint corpus proprium e & ab uno borum corporum, descendere animas impiorum. Sicut haec omnia cap. 2I. latius diducentur. . 6. Mirum ergo non est, quod in Hebete malum quoque fuerit; quia& colluvies plebeja quae cum Jisraelitis ex Egypto exivit,) ab illa parte mali qua in Hebel fuit
originem traxit: unde Moses animam suam pro illis tradere voluit, quia per revolutionem animam Hebetis in se habuit: juxta Num. I r. v. Is . Ne videam malum meum. De quibus suo loco. Sic etiam in Sohar scct. Breschith sol. a . ad locum Gen. , v. 7. Ad ο tium cubat peccatum , dicitur, illam partem impuritatis adhaesissἰ Κ alno, seque super illum extendisse. Unde patui, quod Κa in non fuerit impuritas ipsa a sed quod impuritatem saltem in se attraxerit. Sic quoque in Sohar in Tosiphta legimus, quod Adam inte rogaverit Κainum: Mi illi, qua poena aff. ictus es. Unde patet,quod Deus saluem locutus fuerit cum Talno; Adam autem omnium sucrit ignarus, remquei Κaino demum intellexerit. Et tunc per Κain Adam ad poenitentiam commotus fuit,ut ibidem dicitur. g. 7. Porro omni quoque rationi repugnat, quod primus in mundum natus filius mera fuerit impuritas, ct sapienti satis haec manifesta sunt. Sic etiam in Sohar sect. Breschith sol. G. habentur sequentia: Dixit IC Schimeon nomine R.Jebah senis: Hossilios suisse cum adhaesione serpentina: scd istos duos non fuisse sub sorma hac inseriori . Unde patet, quod sucrint diversi, ncque similis Satho et Et quamvis impuritas serpentis ipsis adhaeserit, nc utiquam tamen fuerint impuritas ipsa. Atque haec satis jam patebunt intelligentibus, it ulteriori prolixitate non sit opus. g. 8. Hoetamen non omittendum, Ea inum&Hebetem natos fuisse post pes tum Adami. Sicut dicitur in Sohar sect. Breschith sol. 1 4. Quod postquam sese applicuisset ad partem illam immundam, genuerit cos. Quod etiam habetur sectione Aeliaremoth sol. m. Tunc enim animae miscebantur u bono atque malo: atque tui generabantur Kain & Hebel mixti e bono & malo. g. s. Sed malum, quod in Xaino crat,vchemens admodum erat; eo quod esset de parte severitatis, sicut dicetur. Malum autem,quod in Hebete erat,debilius existebat, quia proveneratae parte benignitatum.
333쪽
De Revolutionibus Animarum. 329
g. io. Patet igitur, quod singuli tam Κain, quam Hebel bipartiendi sint, in bonum nempe atque malum.) Ipsa igitur anima Naini&Hebetis erat a parte boni, quod in ipsis, ipsique e tribus mundis inferioribus ortum habebant, nempe ex parte sui ibidem dclitescente; prout singulis animabus accidit: cum notum sit, nullam dari animam . in qua non sit portio quaedam de omnibus mundis. Atque haec portio, anima Caini&Hinclis propria vocatur: ita ut Psyche ipsorum de factione, & spiritus ipsorum de formatione , & mens ipsorum de creatione ipsa extiterint. f. ii. Alia vero dein datur species, Psyche nimirum emanativa, quae inserta est omnibus illis gradibus usque ad finem mundi factionis, ut dictum est cap. ro: Et haec
vocatur placenta mundi. Atque haec annexa fuit Psychae emanativae,quae vocatur splendor supernus, ut distum supra.
g. I 2. Patet igitur, cum A dam generaret Tain & Hebel, quod in illos intraverint Psyche, Spiritus & Mens de creatione, formatione di factione, ex illa nimirum specie
animarum, quae ab ipso des aptae immersaeque fuerant intra cortices. Praeterea tamen digni fuerunt accipere illam mundi placentam, quae remansit in Adamor quae sunt centum illae coronae supradictae, species nimirum emanati vae in tribus mundis inferioribus existentes. Et praeter haec omnia ipsam quoque Psychen emanativam supernam. f. II. Patet igitur, quod omnes anima trium mundorum inferiorum specieiprimae, aequales sint omnibus reliquis animabus ab Adamo delapsis. g. I . Illa tamen species, quae vocatur placenta mundi, cum P*che emanativa ipsa, magnam habet praerogativam, atque excellentiam prae caeteris animabus omnibus; quia est de emanatione:nec non quod non sit immersa corticibus.Quanquam haec species placentae mundi & ipsa deinde defectum passa est per peccatum Κaini SH bclis, ut
g. i . Norandum igitur, quod ubicunque mentio si specierum Naini&Hebetis in homine quodam, ibi indigitetur portio illa nobilis, quae a reliquis animabus differt.
Et eadem quoque ratio est revolutionis, de qua cap. 8. Et haec species vocatur animarum quodammodo novarum respectu revolutionis. Nam quia haec placenta non ii mersa erat corticibus per peccatum Adami, quod peccatum, ut dictum cap. i. causa fuit mortis; quodque ulterius explicabimus, cum tractabimus depcrcussione insepulchris sustinenda:Ubi declarabitur liud non posse restaurari nisi per m rtem:) Unde,quia placenta ea non immersa est corticibus,& cum venirent in Nain&Hebes, eadem qualitate prima veniebant ac si primum venissent in Adamum ipsum,ita ut pro novo adventu id non haberetur: hinc cum morerenturΚaindi Hebel, idem ciat ac si adhuc essent in Adamo: unde cum prima vice veniunt in mundum , adhuc novae quodammodo vocanturi& prima vice omnes assequi possunt gradus usque ad Psychen emanativam inclusive. Plura autem quam P*chen emanativam assequi non possisnt; quia primitus Κain de Hebes ipsi plura non accipiebant, quam Psychen emanativam,& in ea peccabant, eamq; vitiabant. Unde cum prima vice redeunt tales, assequi possint omnes gradus ad Ps1-chen hanc usque ; sed non ulterius. it g. 16.
334쪽
3so De Revolutionibus Animarum.
g. 16. Quicquid igitur est de hac specie secunda Κami & Hebelis , quae v
catur placenta mundi , estque notio Psyches emanativae in omnibus tribus mundis inferioribus existentis: id magna praerogativa gaudet prae caeteris animabus omnibus: &parum abest, quin &Psyche ipsarum factiva vocetur Psyche emanati va, cui competit nomen regni: prout declarabimus juvante Deo, cum agemus de prophcta Elia b. m. S de reliquis omnibus ad hanc speciem pertinentibus.
f. I. Dostquam jam exposui naturam specialem animarum novarum atque veterum: iam
1 porro diducendum est, quicquid restat de Caino & Hebete , de quibus diximus,
quod praestantiores sint tales animae caeteris omnibus,quodque parum absit, quin in se
f. 1. Parte secunda ergo cap. 2. hujus operis jam exposuimus, qua ratione stiper tio, gloria, & fundamentum Antiqui dierum involvantur intra sex inferiores Macro- prosopi . Unde patet, quod superatio & gloria antiqui vestiantur intra duos humeros Macro prosopi. f. 3. Porro etiam nosti, quod diximus cap. I. quod Daath seu cognitio Macr prosopi non sit supra in capite ejus : sed in 6. ejus extremitatibus. Unde liquet, quod locus illius cognitionis sit inter duos humeros Macro prosopi. f. q. Nec minus notum quoque est, quod cognitio contineat quinque benigni tates & quinque severitat s. Unde patct, quia cognitio locatur inter duos humeros Macropro sopicos; quod quinque benignitates diitribuantur per humerum dextrum Macropro picum: & quinque severitates per humerum ejus sinistrum. I. I. Porro quoque parte eadem cap .is. declaratum est, quod de illis duobus humeris Macroproso picis fiant cerebra pro Patre & Matre. Quodque postmodum inde fiant duae coronae, quas Pater & Mater Microprosopo haereditario conferunt. Jamque nosti, quod duet ills coronae sint mysterium cognitionis Microprosopi, quae in se continet benignitates & severitates,in quibus constitit radix & sundamentum totius personae. Nam a mysterio cognitionis deducitur gutta specialis ad concubitum, e qua format infans, ut dictu in supra cap.Iq. g. 6. Patet igitur, quod Micropro pus quatuor habeat cerebra, quae sunt f picntia & insormatio & cognitio benignitates continens & severitates. Ista autem c rebra Microprosopica tantum consideranda veniunt sub mysterio lucis ambientis: quod est mysterium imaginis supra caput Microprosopi versantis, ut dictum supra. AGque tunc quatuor sunt, quia non includuntur ut incrementum capiant. f. 7. Deinde autem e mysterio quatuor horum cerebrorum disperguntur scintillae, intrantque atque inseruntur in victoriam, gloriam & sundamentum Matris, ut dictum pari. 2. Cumque benignitates & sc veritates inseruntur fundamento Materno,d inceps perveniunt in cognitionem Microprosopi, ibique copulantur. Atque tunc cerebra
335쪽
rebra haec sub mysterio lucis internae, tantum tria sunt: nimirum sapientia; datio intel ligentiae ; & cognitio. Adeoque uno gradu minora fiunt ;cum sub mysterio lucis ani
bientis essent quatuor, jam vero sub mysterio lucis internar tantum tria. g. 8. Jam vero nosti , quod ista ccrebra sint ipsa essentia, & interior natura animae Microprosopi, quae intra ipsum involuta est, prout declaratum fuit suo loco. s. s. Porro autem tria illa cerebra lucis internae Microprosopicae fiunt notio lucis ambientis pro uxore Micropro sopi: Atque deinde scintillae hinc disperguntur.&sub mysterio cerebrorum lucis internae dc ducuntur in caput uxoris: ubi altero rursus gradu diminuuntur, ita ut ibidem duo tantum cerebra constituant, sicut dicitur in So har, TractatuJara, Scctione Heesina , ubi verba sunt: Fulgetque duobus cerebris in illa esliguratis. Quoniam a luce ambiente atque lucis ambientis cerebris ejusque er diatione atquc scintillatione duae tantum scintillae prosiliunt a duobus nempe cerebris tantum, quae devolvuntur atque consignantur in uxore. Atque haec duo sunt sapientia& largitio intestigentiar: Quoniam cognitionem Illa non habet: id quod dicitur in
Talmude ; mulierum cognitionem levem esse. s. io. Jam igitur notum tibi, sicut victoria, gloria di fundamentum senis inserui tur in macroprosopum ut ibi sint cerebra : Quod ita victoria, gloria & fundamentum patris & matris inserantur in Caput microprosopi, ut ibi sint cerebra: quodque eadem ratione victoria, gloria & fundamentum microprosopi deducantur in cerebra uxoris. Quae proinde duo habet cerebra, quorum unum continet victoriam & gloriam, & alterum severitates, quae in cognitione uxoris. Quia a benignitatibus nihil deductum est in eam. Quod intendunt Magistri nostri, p. m. dum dicunt: mulierum cognitionem
esse levem: Quoniam severitates sunt dimidia cognitio: Quae exinde levis quidem est,
s. ii. Liquet igitur, quod primd quatuor suerint :& deinde tria, & tandem duo
s. u. Nunc igitur convertemur ad materiam de Xaino&Hebete. Iam vero nosti, quod in sene decrcpito non mentio fiat nisi novem saltem numerationum: Regni vero in ipso nulla sat mentio, prout declaravimus cap. I. pari. 7. Ibidem enitia exposuimus,quod uxor senis adumbretur in articulo calcanei, gloris senis: Eo quod ibi verus ejusdem sit locus: unde scemina quoque vocatur pes, sicut in Sohar scribitur, sectioneVajerali, ad locum illum: I. Sana. r. V. 2. Pedos piorum custodiet: id est, uxorem ejus. Rignum enim consistit in fine gloriae loco calcanei ejus: Quare etiam regnum vocatur
calcaneus, juxta illud Genes. v. is. Et tu coutero calca/uuis ejus. Notum enim quod regnum inter numerationes sit ultima omnium, ad instar calcandi.
g. is. Quando ergo gloria senis humero sinistro macroprosopi inseritur; illue etiam inseritur regnum Senis. Et ex isto calcaneo gloriae senis, ubi locum habet notatio regni senilis, quique inseritur in sinistrum humerum macropro picum, deducitur scintilla una , quae fit lux ambiens pro regno microprosopi, quae est uxor ejus. Et e converso in victoria senis adumbratur microprosopus: atque exhinc patitur deduciit a tur,
336쪽
31 De Revolutionibus Animarum.
tur. lux ambiens ad microprosopum de notione benignitatum: quae sunt in humero dextro inacroprosopi: sicut in Sohar traditur, ubi verba sunt: Ille est in victoria;&illa
Derunt in stloria atque victoria senis ; unoque gradu post alterum deductae sunt ad micropro pum & uxorem c s. Κain ergo est notio Severitatum existitque in myst rio regni:Hebel autem est de notione benignitatum,existitq; in my sterio microprosopa. te. Unde concluditur, quod notio Kain semper sit humerus sinister, ubi locum habent severitatcs tam in macroprosopo, quam in patre & in matre, & in microproso po & in omnibus quatuor mundis; Ubi Κain semper est humerus sinister mundi: quoniam Adam protoplastes in se continebat omnes mundos a macroprosopo emanativo, usque ad uxorem factivam, sicut dictum capitulis praecedentibus. Ex opposito autem Hebet existit humerus dexter Adami in omnibus mundis & secundum omnes species eorum; quoniam ipse est benignitatum 'ζciς . . . . 16. Jamque nosti quod micro prosopus accipiat coronam benignitatis,& uxor coronam severitatis. Et hinc quoque intelliges id quod diximus Cap. iv. quod nempe Hebel sit in microprosopo,&Cain in uxore.Patet ergo quod etiamHebel non sit allecutus nisi psychen emanativam tantum sicut Κain : nisi quod iste fuerit de specie benignitatum: & tamen nil accepit aliud quam psychen emanativam, nec pervenit ad locum ipsum ubi est micropro pus, nimirum sub notione benignitatum, quod notes. g. i .Et quia ait RHebel duas constituunt species benignitatum &severitatum;hinc pater, quod & ipsi comprehendant omnes animas quae in mundo: Quoniam omnes animae, vel saltu maxima earum pars nonni si e severitatibus vel e benignitatibus consistunt. f.i8. l amq; porro plenius declarabimus duos illos humeros Κaim & Hebetis:unde etiam intelligetur illud quod supra diximusCap.tertio,quod in animabus detur natura quς-dam interior & natura quaedam exterior.Cumq; jam,cum acturn suit de peccato protoplaste,explicut rimus,quidsuerit arbor cognitionisnibi etiam diximus,istum peccato suo causam fuisse, quod cognitio microprosopi descenderit usque in locum , qui est inter duos ejus humeros, jam porro scias, quod microprosopus tria habeat cerebra,que sunt. Sapientia, praebitio intellectus&cognitio.Cognitio autem dividitur in duas partes, benignitates nempe & severitates, quae vocantur duae coronae. Et haec cognitio locata ea in capite inter duo cerebra Sapientiam & informationem:ibi enim a Sapientia beni nitas & ab informatione severitas ortum habent. Cum ergo peccaret Adam protopi stes,in causa erat,quod cognitio microprosopi de scenderet intra duos ejus humeros, intra triadem nempe tertiam corporis ejus,ubi existunt duo humeri. Cumque Iocus ibi elia set amplius,benignitates secesserunt a severitatibus, abieruntq; in humerum dexterum; Severitates autem in humerum snistrum. Unde humerus vocatur pinci cujus nium erus
est ueoo:quia ibidem sunt quinq; benignitates singulae sua constantes Centum,unde oo. Et sic in humero sinistro quinque sunt severitates,ut dictum supraCap.r .Isti autem humeri non sunt ipsa brachia, sed illud membrum humeri quod connectit brachium cum corpore de axilla dicitur ut notum est, quod memineris. S.I9.Tunc
337쪽
s. 19. Tunc ergo Κa in prodiit primus de specie severitatum quae in humero sui-stro: &post eum Hebet e benignitatibus quae in humero dextro.
f. ro. Patet ergo duas esse species diminutionum cerebri post peccatum Adami. Cum enim propter peccatum ejus cognitio descenderet intra duos humeros, profecto insigniter diminuta est lux ejus quam nabuerat antea, cum esset intra sapientiam & largitionem intellectus. Quamvis igitur esset ipse cognitio, illius tamen lux diminuta crat admodum, prout & supradictum est, cum de placenta mundi egimus, quae est species duorum humerorum,notione tamen valde diminuta; ita ut nihil in illis manserit, nisi species tantum Psyches. Et haec est diminutio una quoad statum interiorem & supcr- num in capite. Atque deinde etiam in statu exteriore diminutio facta est; prius enim cognitio dc ducebatur e membro capitis ipsius; iam vero ab extra prodit e membro humeri, quod multo inferius est. Nec restitui possunt haec usque ad adventum Messae,&post resurrectioncm, ubi resarcientur omnes desectus,&cognitio iterum ascendet in locum suum atque in caput. Atque tunc animae, quae ab hac radice sunt, fulgorem emittent e cognitione, quatenus quam fulgentissima est in ipso capite: imo natura quoque illius exterior prodibit e membro capitis ipsius, atquc e cranio. Atque haec omnia fiunt per praecepta, quorum observationi nomo dat operam in hoc mundo. Quod autem ad statum externum humeri attinet,oblitus sum, an mihi non dixerit Magister meus, eundem non cessaturum esse post resurrectionem in homine, quamvis ille assecutus fuerit lumen externum capitis. Nam cum semel illuc ascendit humerus, non siet, ut iterum descendat: An vero quaelibet pars iterum reditura sit in locum suum, & ad radicem suam, ita ut ambae partes ab invicem separentur λ Videor mihi tamen potius audivisse, quod semper permansura sit lux illa externa humeri cum sua interna.
JAmque exponemus, quanta sit praerogativa inter animas descendentes a Kaino & Hebele,& inter animas reliquas: item quae sit disserentia inter ipsum Kainum&Hebe-lem. Jam diximus igitur, quod nullae animae vocentur Kainicae & Hebelicae, nisi quae vocantur placenta mundi, & quae sermὶ sunt species emanationis, ut dictum supra cap.r. Unde magnam habent praerogativam prae caeteris. Primo enim parum abcst, quin istae animae sint ipsa species Psyches emana: ivae; quamvis in Psyche sua factiva. Et secundo etiam quoad revolutionem; nam cum quis prima vice in mundum 'venit post mortem Κaini & Hebetis, animamque quandam accipit de illorum genere; illa vocatur nova, &non vetus; & statim adipisci potest gradus suos a Psychae factiva, usque ad Psychen emanativam, prima nempe vice: quod dici nequit de reliquis animabus, ut dictum supra cap. 8.f. r. Patetque etiam, omnem illum , cujus anima dependet ab ista radice, qui sunt duo humeri Adami, nimirum Mino&Hebete, nempe de specie placentae mundi; . it 3 illum
338쪽
3;4 De Revolutionibus Animarum.
illum quamprimum prima illa vice assecutus fuerit Psychen cina nativam, revera deinde vocari Angelum, prout uberius dicetur infra, cum agctur de Elia b. m. & Ethana, qui
g. 3. Aliud quoque istis est commodum, quia, quae a membris reliquis dependent' animae, ut a brachiis vel pedibus, & similibus, illae procul ab invicem distanti sed quae ad
hanc radicem pertinent duarum nempe axillarum, omnes sunt conjunctae& unitae inviacem quam maxime, prout apparet in figura axillae; quae rotunda est, nec extenditur in longum vel in latum. Atque hinc magnum oritur emolumentum animabus istis vicin f, ut nimirum alia aliam juvare queat admodum; imo ut omnes serme quasi sint unum
di idem. Atque hoc perspicuum cst. s. q. Porro adhuc aliud ipsis cst emolumentum; quod praeterquam quod sint de
specie emanativa, etiam pertineant ad genus coronarum inter animas, unde vocantur
placenta mundi: quod ita non occurrit in reliquis animabus , quippe quae tantum descendunt de s. numerationibus inferioribus cujuslibet numerationis in specie, sicut
s. s. Adbuc alia ipsorum praerogativa in hoc consistit, quod istae animae placentae
mundi non tinmersae sint corticibus;& remanserint in Adamo: unde non tanto opus habent labore, ut restaurciatur, tollantque maculam illam, quae ipsis adhaesit cum reliquae inmergerentur intra cortices. Sed reliquae animae, quae delapsae sunt ab Adamo ,&immersae corticibus, magno opus habent labore, donec rcstituantur. Alia praerogativa in hoc consistit, sicut diximus cap is. quoniam vocantur placenta mundi, & sunt species coronarum, quamvis jam per peccatum Adami labem contraxerint, ita ut lux earum in tantum sit di minuta, ut similis tantum sit luci regni, quod tamen tempore adventus Messiae & resurrectionis mortuorum recuperaturae sint lucem suam primitivam, qualia habuerant ante peccatum, ut sint coronae plenariae, & non rcgpi saltem nouo. Atque tune
etiam cognitio Micro prosopi, quae descendit intra humeros, redibit in locum suum ii tra cap ut; ita, ut quod antea fuerat corporis portio, nunc sit portio capitis, ut dictum supra cap. 22. Unde & istae animae, quae pertinent ad species istorum humerorum, post modii in ascendent in gradum cerebri perfecti supcrius in capite detenti. 6.6. Jamq; convertemur ad differentiam, quae est inter ipsos fratres Κainu & Hebe-lem. Notum autem jam antea est, quod benignitates descendant de parte masculi,&severitates de parte foeminae. Et bae benignitates atque severitates gradatim ascendunt usque ad benignitates atque severitates Macroprosopi, & Senis decrepiti. g. 7. Parte autem quinta hujus libri expositum est, quod severitates Cainiticae semper sint manifestae, dum sunt in corpore Macro prosopi, nec unquam occultentur: quod ita non est in benignitatibus; quae nimirum occultatae sunt intra fundamentum senis. Nec non, quod severitates inceperint prodire e fundamento Senis latentis intra corpus Macropro sopi: & inceperint masiisestari ante benignitates. Unde patet, quod quicunque est de specie severitatum facultatem habeat restaurandi animam suam, candemque elevandi de spccie in spectum,&de sortitudine in fortitudinem usque ad illa,
339쪽
sortitudines seu severitates senis decrepiti, quae sunt manifestae: & talis anima ab illis accipere potest lucem magnam publicamque & manifestam. Quod ita se non habet cum eo, qui ortum habet a benignitatibus: quia talis nullum ab iis accipit influxum , nisi quatenus contectae sunt atque occultatae: & quamvis per se majores sint severitatibus & rigoribus; nihilominus respectu accipientis minores reputantur, quia minus ab iis accipi potest, unde in Prov. 27, 3. dicitur: Melior objurgatio manifesta, quam amor occultus, scut dictum parte 2.
s. 8. Adhuc alia datur ratio, quare severitates sint meliores) quoniam notum est, quod cognitio Micropro sopi cst duplicata juxta illud i. Sana. 2. v. s. Deus Cognitionum Dominus eii. Sicut etiam cognitio de parte Patris, quae continet benignitates &severitates, Scinseritur atque vestitur intra fundamentum maternum : Notumque est,
quod duo illa fundamenta, quibus insertae sunt duae cognitiones involvantur sibi invicem : & porro quoque notum est, quod fundamentum Patris sit longum; Matris autςmbre vel unde patet, quod sundamentum Maternum finiatur intra petius Micro pro picum: & sundamcntum Paternum pertingat usque ad finem fundamenti Micropro pici: sicut dictum est pari. . Unde patet, quod benignitates & severitates, quae dc scendunt de parte Patris, obtectae sint tegmine duplici, nimirum duobus fundamentis Paterno & Materno: unde lux ab illis prodiens exigua valde est. Sed benignitates de severitates des endentes e parte Matris unum saltem habent tegumentum, nimirum fundamentum maternum. Unde animae, quibus abinde influxus est, lucem habent multam magnamque admodum. Porro etiam a pectore & porro deorsum, ubi fundamentum
Patris prorogatur, severitates & benignitates luminosae sunt, quia nullo tegmine obvolutae sunt. Atque hinc inte liges, quod animae, quae descendunt a benignitatibus & sevcritatibus occultatis, tantae non sint, quamvis sint sublimiores: juxta id , quod in Taunaude dicitur: Mundum vidi inversum, ubi superius inferius,& inserius superius erat. f. s. Deinde adhuc datur alia ratio, quia nempe benignitates & severitates Patris non lucent, nisi per Maternas , scut ibi deductum est cap.26. f. Io Alia item ratio haec est: quod nempe sevcritates prodeant & inanisestentur primum esundamento materno in corpus Micropro picum, ut dictiim supra. Hinc Tain crat primogenitus: juxta illud, Proverb. u. v. q. Mulier fortis corona mariti sui. Quia ille de parte severitatum descendebat, quae desgnant regnum. Unde dixerunt Magistri nostri b. m: In mundo venturo fore, ut justi sedeant cum coronis in capitibus suis. Consur Apoc. q. v. . Ubi per coronam intelligitur regnum, quae est uxor existens super caput justi, qui est maritus, quae sunt benignitates. Futuro autem tempore omnes animae a severitatibus prodeuntes, & de hac specie Κaini, erunt sacerdotes. Notum autem, quod ad benignitates referantur sacerdotes; & ad severitates Levitae. Futuro autem tempote ordo erit inversus. Atque hinc primitus cultus etiam exercebatur a primogenitis, qui sunt de specie severitatum. Et sic etiam de Davide, qui pertinet ad Regnum,dicitur Psal. 89. v. 28. Ego ipsum primogenitum ponam. Ubi in voce Ponam eum, He praemittitur ante Vari id cit , uxor ante maritum. Deinde autem cul
340쪽
tus ab illis tollebatur, & conserebatur sacerdotibus, qui sunt de parte benignitatum.
Futuro autem tempore sevcritates erunt restitutae,& cultus reddctur primogenitis, qui
sunt Levitae. Atque id vaticinatus estJechesheldum inquit, cap. . v. is: Et Sacerdotesct Leois asilii Zadu Ubi sensus est, futuro tempore sacerdotes omnes fore e Levitis. Nec alium invenimus, qui ista vaticinatus sit, quamJechcshelem Prophetam, qui erat de specie Caini; ut infra dicetur. Vaticinium hoc etiam non intelligendum est, nisi de tempore venturo, quia tunc justi scdebunt, & coronas habebunt in capitibus suis,seut dictum est. Et caput Hcbesis, a quo hactenus fuerunt saccrdotes, futuro tempore erit in loco Levitarum. My sterium autem in hoc consistit, quod tota radix sacerdotii non in benignitate, sed in severitate locum habeat. Quoniam severitas est primogenitura, & primogenitus etiam accepit coronam sacerdotii. Quamvis hoc in mundo benignitates multo sint puriores, & malum in illis paucum. Sicut & notum est, quod cortices non applicentur nisi ad severitatem, ubi locum habent faeces vini. Quare illa: hoc inmundo sub se babent sacerdotes. Unde etiam intelligitur illud Exod. . v. I . Annon Aaron frater tuus Levita est &c. Ubi dixerunt Magistri nostri b. m: Quod Moses esse
debuerit Sacerdos magnus; Aaron autem Levita: quia autem Moses peccaverit, dicendo: Mitte, quem missurus es: hinc iratum dixisse Deum: Annon Aaronfrater tu Leita a est. Ut sensus sit, quamvis Aaron hactenus fuerit Levita, nunc tamen erit Sacerdos :Moses autem, qui hactenus Sacerdos fuerat, nunc crit Levita. f. H.Et quia Κa in de parte severitatum descenderat; & cortices eidem adhaeserant; hinc excellentiam primogeniturae, quae erat sacerdotium, amisit. Futuro autem tempore cum purificatae erunt omnes penitus animae Kainitieae, primogenituram suam &sacerdotium suum recipient. Et Jecheshel, qui erat de specie Κaini, ut dictum supra.& vaticinatus est, de sanctuario aliquando venturo, de illa generatione vaticinatus est, eum inquit: Et Sacerrito er Levita filii Zari . Cum tamen non fuissent Levitae, sed Sacerdotes. Non enim dicit, Levitae, qui sunt filii Zadoh, sed id intendit, quod Sacerdotes filii Zadok iterum fieri debeant Levitae: & Levitae venturi sint in gradum Sace dolum filiorum Zadoh. g. ir. Atque tunc implebitur, quod Deus dicebat Κaino: Gen. . v. 7. Nonne si
benefeceris elevatio tibi, vel potius primogenitura. Nullum enim verbum ex ore Dei
prodit, quod frustraneum sit, sicut dixerunt Magistri nostri b.m. ad locum illum: Exod.
sa. v. Io. Jama, dimitte me stc. Et faciam ex te gentem maream. Jam vero notum est,
quod particula denotet primogenituram & sacerdotium. Eadem enim phrasi
dicitur ,r: &c. Levit. 2. v.22. Et elevabit Aaron manim suas. Ubi denotatur sacerdotium sicut dixeruntMagistri nostri b.m. Atque idem quoq; denotatur per locum Gones 49. v. s. Potior NB sicerdotio, & potior robore. Ubi Paraphrastes Chaldaicus : Tibi deberetur sacerdotium & primogenitura. Regnum autem intelligitur per robur juxta illud i. Sam.2. v.io. Dedits robur Regi suo. Sacerdotium autem dc primogenitura denotatur per particulam n NU: sicut etiam prolixe de b is agemus cap. 3 r. & 3 q. Ubi agemus de Rubcne, qui etiam revolutio fuit Caini atque deinde porro revolutus fuit