장음표시 사용
361쪽
noster, virtutis certamen instituituri Iutrum inde ea tum pro turpi habendum. Nobis ratio melior Curiae nostrae & Doctorum communiter videtur; sponsiones ejusmodi non esse prohibitas. ii casus in futurum mutuo certa. mine collatus, non sit turpis aut noxius; pro quo
merito fuit habita sponsio Pontificii cujusdam hominis apud nos, qui anno LXXIL hujus seculi, spontionem inierat, si ante sestu in Jacobi, hostis patria potiretur, se centum daturum. & stipulatus erat contra: Accusatus est a Procuratore Generali. sed morie condemna. tioneinopi aevenit. Saepe fit etiam, ut laudabile honestumque certamen sit, in divinatione rerum suturarum, quae eX attenta eonsideratione rerum hominumque, & ex comparatione praesentium ac futurorum instituitur, de qua Cicero praeclare ad Caecinam t. es ad fam. ep. Lubi hanc divinandi artem se, tum sapientis D
morum hominum monumentis atque praceptis, plurimoque doctrinae studio, tum magno etiam usu tractanda Reipubl. magnaque temporum varietate consecutum esse tegatur: Cui quidem divinationi, inquit, hoc plus confidimur. quod ea nos nihil in his tam obscuris rebus, tamque perturbatis, unquam omnino fefellit. Proinde hane artem Christianis, quae praeter eadem adjumenta. diligenter consulunt oracula S. Script. non paulo equidein oporteret esse certiorem. In quo genere excellentem bistoria prodidit Hie. ronymum Savanarolam, Monachum Florentinum, qui eum in alta pace quiesceret Italia,
nec ulla belli suspicio animis hominum obversaretur. sub finem seculi decimi quinti, praedixit ea, quae deinceps inopinatissi ina contige. runt; quae postea sanus est, non ex revelatione divina, ut prius creditum erat. sed ex opinio. ne propria lacris literis fundata, a se suisse prae. dicta, ut Guicci ardinus testatur. Le cose predet- te da Ium, essere sate predette, non per revelatione divina, ma per opinione propria fundata
su D doctrina es observatione delia Serutura sacra. l. s. bell. Ita I. in M. Quod studiuin his diebus mirifice incaluit; ut non desint . qui
magnarum rerum eventus ad unguem demonstrare se posse praedicent; quemadmodum ex adverso ab aliis summae incertitudinis arguitur. qua de re circa Viennensis obsidionis exitum m pagna utrimque fiducia certatum meminimus.1 urpe certamen esse. de his rebus in futurum judieandi, dc Scripturas indagandi, si temeritas absit . diei non potest : Nee est turpe civilis
prudentiae certamen, in aliarum rerum eventibus
dijudicandis vel divinandis; nec denique. Medi eae sagacitatis in sua prognosi. quo referemus exemplum. quod Sanuius habet in v. lib. I. tu. s. de . t. in sine. Titius dedit Sempronio centum, si uxor Fua gemellos eniteretur, c quae similia: videatur dicto loco Sandius. ubi rationem aliam refellit, etsi parum distinete. Herbali nostri, ex inti ina subtili minaque juris prudentia petitam. Tract. rer. quotid. cap. l. quam
etiam probat Wisian bachius ad h. tit. n. S. Di licet, hujusmodi sponsiones ae sipulationes carere causa, quales per exceptionem doli inutiles redduntur . I. a. f. s. de doL s mei. excepi. Nos hujus rei explicationem ad tu. de eondin. sine eausia. ubi locus ejus est , rejiciemus; nee obesse huic sententiae, facile probabimus. 6. Ludi virtutis causa perinissi. quinque recenosentur in I. a. g. l. h. si quis certet hasta, vel pilo jaciendo, item currendo. saliendo, luctando, pugnando. In I. . C. h. t. recensentur etiam qui u-que species, sed ab istis diversae, i. cursus vel saltus sine conto , εα δολω, 2. κοιπομονοζολον, id est saltus cum conto 3. liberatio Quintiana, a quodam Quintio se dicta, eum aculeo & ferro. 4. Lucia,
s. Aurigatio sive equorum agitatio. Haud tamen ultra unum nummum,' singulis commissionibus interponere certandi causa licet,d.LI.Chr. in graeco est νοφσμα, Interpres reddit assem, & rursus.' Nostra quoque ordinatio Politi ea d. ann. rui. δε tit. ι . nun stillen. sponsiones permittit, si modo sint, i de re honesta, seis e lite Metten. su extra ludum, Forb. se aliis x bem Epiele gesti ebeni confChristin. V. a.dee. asto. n. υ.seqq. ae modice. vid. praejudic. ap. Finckelth. OU 33. n. I . Adde de licentia
prohibitis accensentur, id ad ollas privatas, non publica autoritate constitutas, pertinet
362쪽
s I MENSOR FALSUM MODUM DIXERIT. 8ue;
solidum; Atqui solidus est aureus, assa cit quinqWe Βασιλι-- l. G. t. x ubi sie est: ror στερο ὲνος νομί cereos minutissimos. PFf dsitcn. Igitur aurς- μήος ου κειτ' εν Βασιλικαῖ, vertit etiam, per soli- intelligatur, qui a Caelar addit, ditioribu unum Ergo nihil dubii, licet nummus νοαur me, itum initin interponere licere; quod de asse nimi de asse plerumque sumatur. Materia Digressio putidum fuerit. maxime cum sequatur; csicri nis liete non deestet , sed minus juridieae: & est autem longe minori pecunia. Cujacius scholium modus in rebus. T i T. VI.
Si mensor falsum modum dixerit.
I. Continuatio. quibus. T eontra quor detur baec actio. IL An morer hela a jure Rom. disere. pent. III. Sitne ex delicto, an e contractu hae actio, quaque inde sequuntur. His titulus cum Cujaelo, pro appendice iudicii finium regundorum habendus est, in
quo plerumque agrimens res adhibebantur. I. g. Fim regunae junc Ia l. l. pr. l. s. s. q. h. t. Scilicet Mensores, qui in metiendis agris dolo malo fatissum retulerunt, vel etiam lata culpa, tenentur actione praetoria in factnm in id quod interest, I. r. pr. I g. t. quae extenditur ad omnes aliarum reis rum mensores, I. s. g. ult. σί. T. pr. atque utiliter ad eos, qui non quidem mensi sunt, verum aliter in modo aut in computatione sesellerunt. I. ult. g. a. ID. h. Datur actio non Domino qua tali, sed ei cujus interest, LI. g. l. contra eum, qui Te- nuncia vir, non qui mensus est tantum, L l. s. vlt. De culpa levi non tenentur, quia solius actoris utilitas vertitur: quod enim accipit mensor, non est merces, sed honorarium, d. l. l. pr.
Id hodie si nostri mensores in rota dignitate. ut olim, non Iura consituri. s eorum opera pro Deari solita habetur. quod vult Du. ScBist. Ex.at. th. 24. Itaque tenebuntur actione locari. etiam
atqui etiam hodie Agrimenseres. mediam inter artium eruditarum Professores s mercenarior artifices eonditionem obtinere videntur, ut nihil eausa videatur bae parte nostri moris edi emtiqui juris admittere dimerentiam.
Agrimenserum prae mercenariis artificibus. inter
uos etiam gradui sunt, sufficit, quod apud ποι
tanta haus unx dignitatis, ut erant tum temoporis ii, quorum causea Praetor hane actionem inis
venit; σ quod consueta is communiter aestimabi. Is mercede ni contenti.
a. Plures mensores singuli quidem tenentur tu solidum, sed unius solutione reliqui liberantur, LI. in pr. h. quoniam in actio rei persecutoria innia datur in id quod interest, poena nusquam constituta. ut dictum ex I. a. pr. σ I. s. g. l. tales autem esse rei persecutorias, non pinnales, sepe dictum.& constat ex A. de O. T A. Atqui id quod interest non nisi seinet peti potest, i. s. de R.J. Poena vero singulos. ita ut unius solutio reliquos non liberet, coercet, ut deinOnstratum est ad rit. De eo. per quem DEI. inspr. Sed estne e contractu.an deis licto 3 Struvium sidi hac parte contrarium esse, D. Thomasius animadvertit; nam ad h. t. n. s. dic re. quod ex contractu sit; in Gercit. p. n. al. iusin. eam reserre ad actiones e delicto. Hac sorte Paulus conciliat in I. 4. h. t. Initium rei est a suscepto negotio, actio venit ex circumscripti ne, adeoque e delicto. Quod etiam eo confirmatur, quia non datur in heredes, I. I. g.pen. h. t. Atqui e contractu actiones, licet delictum in eo quoque versetur, in heredes lainen dantur. I. s. de O. l. quae vero veniunt e delictis, quoniam in illis heres non repraesentat defunctura . in heredes, etsi rei perseeutoriae sint. dari non Iossunt, ut pluribus deinonstratum est in Parte t. U. 4. tu. s. n. M. F lib. q. tu. p. n. L Uerum est, eos. qui damnantur in id quod interest. in
ejusmodi judiciis, nihil inde lucri percepisse;
proinde speciem poenae videri esse, quod solvitur: sed hoe etiam obtinet in Commodato, misposito . similibusque ; damno dato, id quod ininterest. quasi poenae vice iungitur; neque tamen ideo iudicium commodati aliud est, quam simpliciter rei persecutorium. Tu inde collige. quod & alias dictum est; quod aliqui actiones illas e delicto, quae dantur in id quod interest, v cani poenales a parte rei, id non, nisi improprie
363쪽
suodsi hodie mensor ex locato conveniri po Adaretur etiam haec actio contra heredes.
Atqui mensiores ne hodie quidem mercenariis accensendos esse, diximus antea; nec heredes e rum teneri ex dolosa renunciarione, satis indubia talum est.
N. ADDIT. Dependet tota res ab Dpothesi de hodierna
conditione mesorum, de qua mentem nostram modo declaravimus adve us responsionem Auto
Caeteriim, adversus ipsum mensorem hareactio. licet ex delicto P ae toris, latuen est perpetua, quia non est ad poenam, d. I. q.
De Religiosis, & sumptibus senerum, & ut senus ducere liceat.
I. Connexio, s remissio ad Partem ι. II. Divim sepulchrorum. III. Prima actio ad tuendum jus hepulchri. IV. Secunda actio, de Fumptibus funerum. V. Modus illorum. VI. Privia Delum hujus actionis. VII. Tertia actio, pro libertate sepulturae. Itulus de Religiosis, vel est appendix Rei vin- RESPONSIO.dicationis, ut vult Cujacitis, de qua prodi- suidni etiam ratione famιιiarium sepulchrorum, quibus idem juras ainerendis atque tuendis, tum est antea, non dari illam de locis religiosis.L.74 de Religiosi vel quod propius est, Iudicii fa-nialiae ereiscundae. in quam non veniunt sepulchra, Pro ut apparet ex L ff. h. t. quam vide omnino. Rubrica tres hujus tituli partes indicat, quarum est l. De Religiosis. 2. De suinptibus sene. m. 3. Ut funus dueere liceat. a. Quod ad primum attinet articiatum, quae loea sint Religiosa, dictum est in Parte L tu. de Rer. divis n. to. Sunt autem haec. Sepulchra, quae dividuntur in familiaria & hereditaria, I. s. g. cf. h. t. Priora, in quae nemo potest in serri, nisi qui sit de familia. Hereditaria sunt pro eunctis heredi. . biis. Nempe in dominio non sunt, aliquo modo tamen in b. iiiis, quod astu suin: quia de illis ius & actio competit. vid. l. a. g. a. de Interdict.
Hodie fiunt urique, quamvis dissentiat Carpa.decis 289. risium tantum ad privator sipectare putam omini um vero ad ecclesiam: nis dicere velis, dominium privat ortim esse utile Ecclesiae directum. Hodie igitur, restituta vel adempta hereditate, sepulchrorum jura simul adempta ec restituta intelliguntur, contra LIy. b. TI. ηέ. g. l. ad M. Tr hely. iiiii familiatia snt. Groenemeg. ad LII. h. r. g. Pi imum de sepulatiris edictum, est in La. I.2. advers seum, qui mortuum intulit in lucum alieni iuris, ille tenetur actione in fictum. ut vel tollat cadaver. vel loci pretium solvat. d I. a. s. a. in f ac in luper multari pote is, d. g. a. I. a. h.
Cujus hodiernus usus est, ratione stepulchrorum hereditariorum. Di . Schili. Ex. 2I. th. CarpZ. Jurispr. Eccles lib. a. d. 393. quod in hereditariis competere, necesium est y
Ego vero hereditaria δε pulchra hie non opposui
familiaribus, sed sepulcris communibus in corvi teriis. Ergo nulla inter nos lis es. q. Alterum edictum, est in I. a. g. a. de actione funeraria, quae datur ei, qui in funus alienum sumptus serit, adversus eos, ad quos lanus pertinet, ut sunt heredes I. ry. I. ult. Relli tui debet quicquid necessuiu impent uiti fuit, habita ratione temporis, & dignitatis. d. l. η. s.f. s L Non aliter tamen datur haec actio. quain si alia deficiat, d. l. 4. g. a. quia extraordinaria est, bono &aequo accommodata. Igitur, si heres mandaverit, actio mandati datur; qui lamen heredis quasi negotium fessit. is adhue Funerariam habet, LI. q. g. l 1 licet Cujacius tum negotiorum gest ruin det, sed imitat ut illain Funeraria.
Imo revera T accurate loq uendo es sipecies actionis negotiorumgesorum. vid. Struv. h. t. th. 8S. Ouoniam tamen quibusdam hac parte dubium ori ri poterat. nimia ubtilitatem Dectantibus. v Iuit Prator aperte actioncm peculiarem constitu re. Cons. Dn. Schili. d. Exerc. 2I. th. 27 3. Funerandi ossicium convenit alioquin ei. quem testator elegit, qui cessatas tenetur de dolo, re amittit quod ielictu inest,&praeterea extra Ο dinem compellitur a praetore. l. la. g. g. d. I. q. s. a. Debent tamen & hi modum servare civilem. etsi testator modum excedi voluerit, d. l. v. g. cnec ejus voluntati parere debet heres. si insepultum se relinqui, vel abjici jubeat, L 27. de cinae inst.
364쪽
DE RELIGIOSIS. ET SUMPTIBUS FUNERUM, ET UT FUNUS DUcERE LICEΛT. 86i
inst. Si uero homini loeupleti modicum lanus & Adde Ca Z. P. 1. C. 28. d. 4 l. ct 4s. Berlich. P. i.
sordidum duxerit. perdit allionein. d. l. ιδ. g. o. Concl. 64. n. 9O. ct l. 3T. h. t. 6 Pr dita est haec actio in ligni privilegio, ut T. Tertia pars rubr. eit, ut funus ducere liceat. Praeseratur omni credito. etiam hypothecario, & quo pertinet L ch. t. ubi Praesidis ossici uiu esse privilegiato. I. ιδ. T D. h. t. idque omnes exer- dicitur, providere, ne corpora aut Ossa mortuo cent, qui ad funus crediderunt. licet id non prω rum detineantur, aut vexentur, quod etiam prohi curaverint; quod moribus hodiernis ad sumptus bitum est per Nov. D. c. l. tis c.s. eaque de causa
in morbum destineti iactos extendituri eum opi- heredi aetio injuriarum datur, I. t.' s. fi de Iniur. nor, qui fatalis fuit. Ad tu. deflepulchro violato, rursus hac de re viden- SCHOLIUM . dum erit. Cessat haec actio, si pietatis. non repeis Item eaeteris paribus. in eonvivium funerati. s tendi. animo linpensum sit, quod tamen tempo. sumptus ornamentorum. Dn. Sehilt. th. 29. 3o. randum juxta s. 7. d. l. item ex s.f. d. I. ι .
De Mortuo inserendo, & de sepulchro aedificando.
Uperiore titulo cautum est, ut ianus ducere ligiosius. tamen in factum agendum eontraseium. O liceat. Edictum tamen in eam sententiam Hac nun sunt contraria. Aliis communi dividum tum reperitur; at hoc in I. I. h. t. videtur esse do datur in id quod interest. locum communem se. relatum. Ex quo is, qui prohibetur, aut stati in Pultura non esse inutile actum hoc est in l. a. d. i. interdictoPotest uti, aut alito inferre mortuum.& idque tametstlocur nonsit religiosiusfactur,l6. 6.6. postea in Lactum agere in id quod interest, juxta Concurrit actio in factum, sied quaenam ilia'Strati. . s. tit. praeced. Ad istum igitur titulum pertinet chiur intelligit eam, qua datur in extraneum, qui actio in semina, quae post prohibitionem datur: altero hociorum Permittente, mortuum intulit. hujus rubricae est Interdimim in re praesenti. quod Eum refellit Thomasius. Ipse eum Meriliis N Stra iam diximus. Daturque id etiam iis. qui jus in- vis exerc. is. n. 94, intolligit actionem in factum
ferendi mortuum non habent, modo locus sit qua detur ficto inferenti mortuum, adversius este. ipsoruin, proprietate nuda. vel communis, Li. g.2. rum id prohibentem. Nam ex iis, quae diximus.s La g. . de Religiosi Nec enim merita caulae tu quanquam socius, altero invito, non habet ius infohoei: iterd lotam stricte examinantur; n Os prO- rendi mortuum in locum communem purum sita.
hibendi sepulturam displicet Praetori: Summam men prohibeatur, habet actionem in factum quae ducit esse rationem. quae pro religione facit, i. s. es hujus tituli, l. 43. de Religi s. Ego subflso nam de Religios. Strii v. . ιs. n. yin. actio in factum datur in id quod interest, non ad SCHOLIUM. factum sepulturae obtinendum. Adboe est inter dia
Committuntur l. a. I. I. T de Religiosis. & l. 6. ctum. quod sane datur Iocio contra invitum socias. 6. T. Comm. divid. vid. Strauch. VI. T. dc ibid. um. ne cadavera iaceant insepulta. d. l. 43.&l. . not. p. 61. seqq, eOS tit.deRelis.sed actio in factum nulIcquam eu- RESPONSIO. Di vere interfuit, datur. Atqui non interfuit infe- In l. a. s. l. habetur. socium, si ignorante socio. rentis, auia nutamur inferendi habuit, hoe fuit mortuum lutulerit in locum communem, tener iju- penes alterum. qui propterea communi dividunda diei familia erciscunda. vel eo uui dividundo. agere potest. Dicamus igitur l. 6. I 6 dari acti In l.6 I.6. quanquam eo casu locut nonsito 1 re- nem infactu ocio, cujur ingratur mortuus tam
Oeeasione huius tituli observare licebit, Ius Saxon. Electorale honestim sepulturam denegare, si Usmeariis manifestis, Mand. El. d. . 1 s. Pon muttritici en Contracten. g. Eo mollen Nir ci iis . qui in hannum Eeesesiasticum declarari, sine poeniten decedunt, incon. tr. ν imdall. Ca Tov. Pri*. Cenctib. a. d. ira. 3ὶ ei, qui aliquem in duello occidit & capite punitur. -. M. d. m. 1 f. s. 'RMisraber. φρ. Cov. yur. Sax. p. 3ς. ei, qui in duelin periit, non aeque, Mand. H. a. an. νε α K. Dei tentae p. Cor Pri . p. l . Quod mutatum est per M M. nosis. Regi- non ter SelbsLigate unt, Duen. ii ubi Se oecidentium 3c occisorum eadavera, si personae sint nohiIes aut nobilium privilegiis fruantur, extra coemeterium in loco delinquentium sepulturae destinato humari, alias furca suspendi
365쪽
tui est, ad id quod interest suasecundum l. 3. ut ea,
concureat cum actione communi dividundo. Tum
sensius erit ind. l. 6. f. 6. quanquam locus non fit religio fur, tamen quia summa ratio es sepulturae. maneat cadaver, sed alteri Disast aectis in id quod interes.
Κον apponemur verba notae ad Drauehium. ad quae provocat Scholium, studuium de tota conistroversia relinquemus lectori. 9uaeritur. quid sociui defacto intulerit mortuum invito aut inscio socio. quam actionem socius invitur habeat ad. versussocium inferentem y Videntur pugnare l. a. f. i. de relig. & filmpi. stiner. α l. 6. I. 6. ff. comm.
divid. In priori enim dicitur, quod socius inferens renueniri possit actione communi dividundo, ut sit . pretium refundat; in l. 6. vero f. L die tur, quod etiam comveniri possit actione in actum.
TIT. I. scit δε renes r. non ut pretium Hlvat. sed ut
mortuum ibatum toliat. Respondet Autor, Stra clitus) l. 6. I. 6. non loqui se actione, qua detur adversus Ioctum inferentem, sed quae detur adserissus extraneum, qui consent sente tin intMI rit. Verum hane responsionem non admittunt Ner ba initialia d. I. 6. si quis in communem locum mortuum intulerit, qua innuunt, mortuum non ab
extraneo, sed ab ipso socio istarum esse. Placet ergo respon o Meri lui: per actionem in factum
non intelligi actioucm de relisi foed demortuo inferendo. adeoque d. l. 6. non loqui de actione, qua detur socio invito adversus socium inferentem, sed qua detur socio inferenti, aut inferre volenti, asversus socium invitum ibationi eontradicentem aut illatum de facto ejicere volentem. eui respon- Aoni favet l. 3. de relig. eamque Irolixius decisis
Digestorum seu Pandect. Pars Tertia.
De rebus Creditis, s certum petatur, & de condictione.
I. continuatio, GCrediti sis nificatio cunctis propria Contractibus. II. Extendi ad delicta, sed improprie, sicut eonfimus in his non nise improprie, ubi de emendatione Desana in Taeit. lib. ι a. c. sa. III. Strictius de Muttio Creditum dici. IV De hoe remi ver requiri d minium ad mutuum jure contrahendum : Fosse tamen G indirecte, ubι dominium cessat. V. qua ratione Mutuum ex post acto conmassar. VI. Omnes dare posse pecuniam mmmo, etiam Magiseratur provincialis, stu non foenebrem. VII. Ad l. I 6. C. si ceti. pet. eom meur. VIII quaesto memorabilis de Mutuo Civitatum, T duplex ejus consederatio. IX. suinum possint acci I ere Mutuum, cum hoc effectu, ut bona civitaris publica devinciantur. σεuando probandum sit, pecuniam in rem Civitatis esse versiam. X. Non esse idem iuris ad tune epictum obtinendum, ut cives de Fuis patrimoniis solvere cogantur, idque ad hypothe- deducitur. XI. Communem esse disinctionem inter magi rarus p pulum repra intanis res, Uiecus. eamque verissimam in civitatibus liberit, non ut municipatibus. XII. 2uia Magistrarus municipales non repraesentant populos, quibur Praepostri Iunt, idque exemplo reducitur. XIII. Inde aliud nasci argumentum, quod magi ratur municisales suos cives ex Mutuo obligare non possunt. XIV. Conclusio suastionis. IV De Actionibus pecunia
Iscipit tertia Pars Digestorum Iustiniani. in
qua Caesar, postquam de actionibus in Rem universalibus, singularibus, ct incorporalibus, de mixtis. in Rem scriptis, earumque aecellariis actionibus egit, tractandum sibi proponit de Iindiciis mere rersonalibus. earumque Principiis,qirae sitnt Contrae iis, & illorum adsectiones:
quibus cum generaliter saniviatio CREDITI
eonvenire videretur, placuit inde prima Rubriis ea, de Rebus Creditis, quarum vocum generalem sensum hete valuisse, non patitur dubitare JCtus In l. t. s. r. Credendi, in celgas ait, generalis ampellario est; compti 'Iitur enim omnes Coutractus, quos alienam sidem secutι insituimur: Ideo maeror rerum creditarum rimium praemisit GENER Λ-LEM. Est igitur Credere, nihil aliud quam alte.
366쪽
DE REBUS CREDITIS, SI CERTUM PETATUR. ET DE CONDICTIONE. 863
nam fidem sequs, ut Ulpianus dolet; ac ideo nam
xime Contractibus adscribitur. Nam euicunque Tei adsentia imir, alienam fidem sequuti, mOX recepturi quid ex lioe Contractili Credere dicimur. ait idem rursus in . d. l. r. Sic etiam Plato lib. I. d. LL. cum ex Simonide, jus esse dixisset, τ' ἀληθῆ
λέγειν, vera dicere. mox addit, τὸ τοὶ o*ωλο αενα κα ριπολοόν , δίγαυον ε Π, Jus es, cuique tr ouere, quodei debeturcontractiis igitur obsti vare, nihil est aliud qualia τ'α'ληΘη λiγων. vera dicere, fidem servare, quam invicem sectui sumus. a. Abiit deincep ut fit, vox Crediti in latiorem, inde in angustiolem significationem;placet enim, Creditorum appellatione non hos tantum accipi, qui pecuniam crediderunt, sed omnes, quibus ex libet causa debetur. adeo ut etiam is, cui ex elicto debetur, Creditoris loco esse intelligatur. I. I. T 22. de R. J. Contra quam thesin. movet ac
Temovet aliquas difficultates D. Wissenbach. ad h. t. ιδ.I. G 4. Tametsi quod hanc significatio. ne me consensu. qui fit etiam in delictis, illustrat, nihil aliud efficit . quam quod improprixtatem hujus vocabuli in materia delictorum magis in conlpietio ponit. regie fert etiam, quod Cujacius emendationem Lipsit, in Tacito, qui scribit
2 . Annal. c. o. seminas. quae cum servis, ignaro domino coniungerentur. habitum iri pro talibus, quae in Icrvitutem sui consensissent . probatre laudat. Quippe Lipsius eam lucutionem, in servitutem Iut consensissent, non potest conco
quam lectionen ne veri quirim ullam Jeciem habere, dieit Wissenbachius, ut ut hummis eam laudibus extollat suocius, inquit, al. obf. tes Scilicet, laudare non didicerat Vir optimus, praeceptor ille noster; nee sciebat quain bla id a vi id genns in. ventiones sedeant metoribus, ut illas non lauda. Te, salva amicitia, non magis liceat, quam τι μαχησαμ. Cujaeius Liplii amicus durare eupiens, bene consuluit;etsi qualis esset emendatio. r serre ne turae quidem habuerit. Equidem laudan. di sunt, qui hanc. omnia laudandi via in insistunt; ei si nescio, qui fiat, ut nec Wissenbachius, nec ei similes, hane viam laudabilem usquequaque le. Pere queant; minimum malum est, non laudari
viessiun: ast utinam hactenus fg. Haec igitur lati mina figni alio notam imis proprietatis habet. Asiasti klior est i in usu. γι- dui appellatio, qua da Mutuo se initur, sine diminutione, magis vero cum talem ione Proprietatis : Etenim in Mutuo sunt ejusmodi res, qua rum darione possumus ire in Creditum, ut Paulus ait in I. i. g. r. h. t. pro quibus tantundein potest ac solet res litui, nee usquam mitiuae fidei relatio& usus est evidentior: Unde creduae pecuniae promutuo datis passim, tam apud alios, quam Juris auctores, FG ι. 4ι .in med B. t. Ly D. pr. de di. tur. Atque ea ratione de Mutuo sith hae Rubrica potissimu in agitur, nec aliud fere quicquain.
4. Nos da MU TUO ad Institutiones egimus
pleno contextu. Vid.Part. I. lib.I.tit. s. Habuimus
definitionem, & ejus exegesin; Qia aestionem Salmasianam. an mutuum iit alienatio; an in plus quam datum est, valeat obligatio; de mutatione monetae quid juris; ct an diverso genere nummo
rum solvere liceat; denique de fictione Mutui, quae est condi filo terti, adeoque eunctis Rubricae partibus desuncti esse videmur. Sed locus de personis, quae mutuum dare. ct accipere possint, superest. Dandi Mutui potestas, in genere eo inpetit
dominis habentibus rerum suarum administralionem,I 2. I, A b.r. g. uti,n. pr. U.2uib.alim.lic. Λquibus abest dominium, ab his mutuum datum non valet, nisi ex persona domini, non modo si mandaverint, sed etiam ex tacita voluntate, quae intelligitur, quando filius . aut servus Pecuniam 'profectitia in, quae Patris est, dominive, dant mutuo, t. q. s. pen. h. t. Quia tamen Mutui iisus valde si equens est, nec ob repentinos usus subtilistate iuris potest circumscribi, singularia quaedam ct ca illud recepta dicuntur in I. s. qualia suntllaec frequent ia: Petis a me pecuniam mutuo, non est ad manus; mitto te ad debitorem meum. ut is
tibi det; ille dat. Hi nummi nunquam mei sue runt, tamen naihi datur Condictio. d. l. N. Item; debes mihi petuniam; Rogas ut liceat eam tibi
retinere mutuam, Permitti . Nummi non fuere mei; tamen esse mutuum non dubitat Vlpianus in I. s. scd negat Africanus in Lay. Mandati. disputans etiam,ut videtur,contra Ulpianum & ejus rationem impugnans. ut dissicile dictii sit, eam non esse antinomiam: sed Ulpiani sententia civilior est
eaque utimur. d. l. s. Iterum, si meos nummos alii dedero nomine tuo, te volente, qiuanquam tu non fueris dominus,actionem Mutui tamen habes. Ly. Fa. h. t. Imo etiam habes actionem ei si quod a meacium est, ignoraveris; modo pecuniam tuo, inquam, nomine dedero, non tantum condicti
neiu, sed&hypothecariam habes. LI.C. per qua persem cuique acquir. quae procul ab Oi dinariisJuris regulis di si edere. manisellum est.
367쪽
. Si dator mutui non sit dominus pecuniae, nec eam nomine domini numeraverit. nullum est
Mutuum inde ab initio; sed deluceps sonvalescere potest. duobus modis. Primo, per consumpti veni hona fide factam. II. - cum l. V. h. e. M. ciuido, per stipulationem de reddenda pecunia, La. C. D cert. pet. I. .La.de Fidejug Dominus ipse tum non habet actionem ex Mutuo, adversus eum, qui pecuniam ipsius a non dominia accepit;
nisi dator mutui & stipulator suum jus illi cessierit,
d. l. a. vindieare tamen ipsa nummorum suoruincorpora,si adhuc supersint, non prohibetur, ginis. in pria suib. alien. licet. Quando igitur non domi. nus stipulationem reddendi pecuniam omisit, aetionem ex Mutuo tandare debet in Consumptio. De. d.I.M. N U. quam tamen & domino quoque cedere potest, are. d. l. a. C. h. r. Eodem modo conis
sumptionis. Mutuum eonvalescit, ii pecunia data sit a dominis quidem, sed non habentibus rerum suarum administrationem, ut si pupillus mutuum dederit. pr.ubi diximus in Parte Uib.a. t. ὀn.4.idem, si furiosus dederit. I. ra h.t. Denique. si
cum daret quis pecuniam. dominus ejus non me-cit, postea vero factus si dominus. Mutuum convalescit; ut exemplo declaratur in I.1. vers. item A. P. t. ubi heres pecuniain legatam. cujus dominium erat penes Legatarium,mutuo dedit; eoque facto, Legatarius repudiavit. ac ita dominium rediit anagis quam remansit apud heredem ; etsi perinde
sit ac si remansisset, quod indicat Pomponius his verbis; quia heredis ex die adita hereditatis v dentur nummifuisse, juncta I .de Legat. a. T leg. . de Furt. in . Denique, conditionis adjectio.
nem instar aliorum Contractuu in recipere Mutuum. non est dubium, ut existentia conditionis sit Quam casus mutui confirmandi. d. I. g. in pr. 6. Genus hominuin a Mutuo contrahendo nullum excluditur. quia contractus est beneficus αgeneri humano inprimis amicus. Nemo prohibe-xurMutuum dare, ne quidem Magistratus. & Praesdes Provineia rum eorumve ministri ; quis entin
prohibeat δανέων μηδὲν απελπίζωτας, mutuum dare nihil inde erantes ;quale MutuumChristus dominus sectatoribus suis commendat y Quod
igitur in LII. h. e. habetur, eos. qui Provineias re gunt, qllive cirea eos sunt. mutuam pemniam da
ce Mnusve exercere prohiberi, non disjunctim, sed εξ γηυμ eapiendum. ne mutuam pecuniam fenebrem exerceant, quod addita prohibitio nego- standi confirmat. Rationes hujus prohibitionis Mariae traduntur: I. Ne Magistratus imperio p tius, quam debitorum commodo. pecunias ει-
nori uir uisant N.Lun. de contractoud. II. Ne hoc praetextu corruptiones tegantur. III. Ne a
publicis curis abstrahantur. Haud spernendae r tiones; nisi Convenirent etiam perpetuis Magistratibus eorumque ossicialibus, quos scenebrein dare posse pecuniam, docet is h.t. Pertinet igitur ista prohibitio ad Praesides Provinciarum tem p rarios. quoruin licentia tanto subjectis infestior erat, quanto brevius se defuncturos intelligebant:
Qui perpetuam in provincia sedem habebant, ab hoc ustatissimo exereendi patrimonii instituto. non poterant excludi. Denique. Recipere pecuniam scenebrem, Magistratus nunquam prohibiti sunt. d. LIq. s. r. nili quod Honorius re Theodos in I. is C. Si eert. pet. Iudici scenebrem pecuniam mutuare vetant, quaIudici, ni fallor. ut
interdictio ad litigantes solos pertineat, qua de revid. D. Wissmbach. h. th. V.
.Nec vero tamen omnino temere esse videtur.
quod Salinasius proposuit lib. de ur. c. s. pag. ios prohiberi illic Mutuum dati Judicibus, in casum atque in hunc eventum, si Imperium Pro vinciae illis sit prorogatum. Verba sunt. sivit.
xii Judici 'nebrem pecuniam mutuaverit, si in
'rovincia Derit versatur. Quid sibi volunt haee verba 3 Scimus, quid sit in Provincia versari quod exponit D. Wille acli: verum quid est, mutuam pecuniam alicui dare si in Provincia fuerit versatus hoe non est, qua judici. Salmasius legiiser.
vatus, ut mutuu in intelligatur datum, Provinciae imperium. erit servatum, id est, continuatum Judiei; mitum bene cohaeret altera prohibitio. nequis collectarius sive Mnerator, ambienti honorem det mutuum in honoris pretium. sub exilii poena. Quod si hodie servaretur. nae ingens ossi
ciorum nundinatoribus repagulum tinponeretur.
Salinasii emendationem improbat D. Wissen-baeli. ad h. t. tb. ιy. sed his verbis, si in Proviseia fuerit versatur, non adhibet convenientem interis pretationem. Doctrinam tamen. quod Iudici auatali, non liceat mutilari petuniam. recte se habe. re. Deile eredimus Wissenbaehio & citatis ab illo auctoribus, etsi hele diserte non traderetur. arg. LI. N ult. C. ad L. DI. Repetund. Hue etiam pertinet. quod apud nos Executoribus Litium prohibetur, mutuam dare pecuniam condemnatis, quibus ad soliationem compellendis
delegati sunt; nee silaria sibi debita convertere in obligationem mutui, quod alioqui non est prohibitum. I. s C. Si cera. per. Ita iancitum ab Ordinibus
368쪽
dinibus Frisiae decreto, quod est de dio s. Martii
S. De Mutuo Civitatum, est Lex 27. h. t. Ul-Pianus; civitas mutui datione potes obligari, Irata utilitatem ejus pecunia versae Iunt; alioquini sioli, qui rentraxerunt. non crvitas tenebuntur. Hac de re novissimis annis in Frisia celebris apud Curiam disceptatio fuit, adversus aliquot Civitates aere alieno longe supra vires publici patrimonii gravatas; ita ut Creditores ipsos Cives, ut destio Patrimonio solverent, in jus vocarim; post- quain Apparitor Curiae, signo publicae campanae ctato incolas cujusdam urbis, ut alibi dictum. Voce quoque viva citasset. Res est magni usus. α digitissimae observationis. de qua vir Cl. &
olim Collega meus in I adultate Iuridica honora. rassi mus, nunc Imperialis Camerae Spirentis. nOmine Serenissimi Electoris Brandenhurgici Ad. sttar dignissi inus. Sego, a Creditoribus consulti rei pondimus, Ec dein apud Curiam, meo tempore , sed ob praejudicium, me non sumagante, iudicatum esti Quaellionis dissicultas valde Praevenitur. si duplicem ejus finem distincte consideremus, quod non fit communiter. Primus est hie; quatenus achio detur adversus univeristatem qua talem, di executio fiat in hona publiea ivitatis. Secundo, ut omnes oc singuli cives Conveniantur. deque suis privatis pecuniis, quod satis ad solutionem fit, conferre teneantur. 9. Quod ad priorem quaesiti intentionem attinet. dipinguendum est, utrum Administratore a Civitate rebus pecuniisque Reipublicae prae positi. peeuniam mutuam acceperint, an hi, penes quos est το πολmυρία, regimen Civitatis, quales sunt Senatores, Tribuni plebis, ct magistri Collegiorum , ajunt Struvius ad h. t. n. u. t c Thomasi adposit nostrams. h. t. apud nos sere Consules&Decuriora es eas paries occupant. Si administratores, veluti Quaestores, aliique praese-eli. pecunias nomine Civitatis acceperint, nihil dissicultatis est . quin non aliter eivitas teneatu
quam si pecuniam in rem civitatis versam esse constiterit; quando illi nullam potestatem O, ligandi civitatem aliter quam ex Re. id est, ex eo quod ad illam pervenit. prae se ferre possunt. Enimvero si universitas speciale mandatum siliude mutuo accipiendo dederit, nihil haere dum est, quin teneatur indillincte. licet pecunia in rem
universtatis versae non fuerint, quema dum in privatis ejusmodi maudatum edentibus, usu ve-
pETATUR, ET DE CONDICTIONE. 86s
nire constati Qui servum habet negotiationi mutuisque pecuniis aecipiendis Praepositum, tenetur, saltem utiliter, de mutuo dato, licet creditor Probare non possit. mercium causa pecuniam tuisse creditam. ι. s. de Instit. a I. Idem in exercitore navis obtinet. qui ex Mutuo Magistri conventus tenetur . etsi magister in suos usus pecuniam converterit, L . g. p. D. de Gercit. aILLult. eod. tiri quia navi illum & transinarinae negotiationi praeponens, seire debebat. eam rem sine potestate mutuam aliquando pecuniam accipiendi noa posse regi, ut praepositio instar man dati fuerit. Ita de Mandato Universitatis audicatum est a Curia Suprema, apud Sandium lib. 3.tit. a.def.I. ubi Praesectus cujusdam Praeturae, ac ceptam mandato incolarum pecuniam in suosvius converterat. Ipsa universitas Creditoribus nihil ominus condemnata est, neque spernendum. quod habet eo loeo monitum prudentiae, Sandius e Mornacio. Nostro tempore similes non defuere casus, cum bellis Anglo. Gallicano, publica Provinciae fide quassata, Praeturis re civitatibus injunimam est, pecunias quaerere mutuas, ct Pro Vinc iae rurius credere. Sunt reperti mandatarii, qui Chirographa, quibus Praeturae rursus obliga tam habeant Provinciam, venderent, pecuniam que dissiparent : Praeturae nihilominus ex suo mandato Creditoribus trunt eondemnatae. Quan do autem Rei Lares clijusque civitatis, penes quo est plenum imi versitatis regimen, pecunias acce Pere mutuas, non cunctabimur idem adfirmare, quod de Magistris, qui universae navi prae nuntur, intelleximus. ut civitas inde teneatur, etsi pecunia in rem ejus conversa non fuer it, arg. dd. u. α Per ea, quae Struvius aliique ab illo citati in
io. Hactenus de primo hujus Qii aestionis Iatere. Sequitur confidei alio, an ipsi cives de suis bonis, publica dubita solvere debeant. Nam praedicti Audiores non videntur in hae Quaestione distinguere, inter universitatem qua talem, ejusque bona. α omnes ac singulos cives; veruin ubi mutuum per Reiffores civitatis seminos contractum
est. iptis cives, si ullumse solvi non possit, de suo
scure si, tuunt; idque eos sentire. tam inde colligi tui. qti ad nni vertitatem ab olute dicunt teneri. nec sellius meminere distinctionis, quam quod mutuo a Magilitatibus' Tribunis sumpto, comparant calum, quo ipsi omnes cives convocati, licet quidam iIOil comparuerint, i. s. C. dc De
369쪽
eurion. in mutimin aecipiendum consentiunt. aut communibus sui stagiis nominatim ad eontrahendum auctorem constituant; quibus casibus. nemo negare potest, omnes ac singulos cives ob. ligatos ; ut singuli ad exsiavendum aer alienum Reip. portionemsuam conferant. ait Seneca de Civitatis debito. lib. fide Benes cap. N. Eodem modo volunt illi, Cives teneri. quando Rectores civitat iam . penes quos est plenuni ejus regimen.
Peeunias acoeperunt, ac si ipsi consensu speciali. votis collatis, se ad restituendum obligassent. Nos tamen aliter respondimus, aliterque a Suprema Curia judicatum est, in praedicta causa Creditorum Doecumanorum adversus mus civitatis --nicipes; Intentio Credito in suit. curra narrato sent. Magistratus & Decuriones Civitatis Doccumanae, repraesentantes ibi populum Onu exque cives & incolas, ab aliquot annis negotiatos esse, diaecepisse foenori multa inulta notenoriun; pro quorum solutioue cum Creditores agerent a duerissus Magistratus & Decuriones Civitatis, factum
erat. ut illi demonstraverint. publica Civitatis bona nullo modo paria esse solutioni. Qitapropter ipsi contendebant, ut omnes ae singuli civesci incolae Civitatis condemnarentur. ad contribuendum & in commune conserendum, quantum
post distractionem publicorum civitatis bouorran, suae satisfactioni deesse compertum laret. ii. Consentiens sere distinctio ad hujus Q iae. siti deeisionem inviauit, quam etiam Patroni Ur ditorum Doecumanorum in conspectu habuerunt, utrum Magistratus & Rectores Civitatis. qui
Mutuum acceperunt, habeant qualitatem popuIum repraesentandi. an secus. Voce repraesenta.
tionis, Mugnant ejusmodi qualitatem. Per quam intelligamus. quicquid Rectores agunt, id ipsum Populum agere censeri. Ita Harim. Pistoris lib.
ille praeterea citat. Hane distinctionem in ibesi esse verissimam. non potest negari. Nam si ratio possit inui, qua Mutuum per paucos contra. ctum, perinde valeati ae si ab omnibus ix singu. lis esset initum, res ipsa loquitur, omnes & uagulos etiam ad solvendum teneri, nec minus heredes suos relinquere Oblsatos. quin etiam successores re uouos uuiverutatis incolas, qui Civitati se aggregantes. oneribus ejus subducere se nequeunt. In applicatione distinctionis est dis
cultas, in quibus illa civitatibus lorum babeat. TIT. 1.Εquidem in RepubI. libera talem esse repraesent
tionem, inter Uitiues privati publicique lutis interpretes constat; ut quicquid Imperantes ege runt. id universus populus egisse videatur, quo
fundamento jus belli, α repressaliorum, aliaque plurima nituntur; Nee enim salva juris ratione Cives e Decretis saetisque aliorum, laedi spoliarique possent . ut fit iure Gentium . si non quod Principes contraxerunt, admiserunt. id ipsi fecisse, contraxisse judicarentur. Quare quod Principes aut Rectores liberorum populorum. ex mutuo & quovis alio contractu debent. ad id populum sine distrivarie solvendum teneti, fere
est sine controversia. nec ad hunc locum Peribuet. Hic videndum. an Civitates municipales.
quae sunt membra subjecta majoris imperii, habeant Rectores. in quibus sit ejusmodi vis reprae sentandi, ut quicquid illi nouune civitatis agunt. contrahunt. hoc Civitas ipsa di omnia membraeju, Vere videantur, quod fere illi seriptores volunt. 1ed quod nos jam negatum ad rit. siuod e jusque universit. uom. n. a. heic loci paulo plenius excutiemus.
II. Populus naturaliter sui iuris, nec ulla vi suta actus, potest vel ipse res suas agere. svinmas per se. minora per ministros ιχ mandatarios, squae
est ratio popularis Reipubl. vel taedio confusionis. omittere conventus imperii causa. suum-.que jus in optimates, aut singulos conferre; quitum libera potestate instructi, Vere populum re- Praesentant, ut omnia, quae lege praevia limitata non sunt. cum eodem effectu agere possint, atque si in quoque negotio Cives consensissent. Summa potestas ita jus suum a populo nacta. eumque sua voluntate repraesentans. ut ipse nullos imperii actus amplius exerceat, cum omnia per se administrare nequeati magistratus & omisciorum ministros. super universitates luseriores,
civitates. pagosue constituit, iisque jura, limitesque potestatis in subjectos exercendae praescribit, ita ut magistratus suum jus non a Populo, verum a Sumina potestate adipiscantur; quo pertinet, quod est in omnium ore Politicorum & juris interpretum . nullam esse jurisdictionem. aut genui imperii, quod non a Summa Potestate deissuat ae ab ea dependeat; et si sorte populi singularum universitatum. adhuc aliquid juris in eligendis Magistratibus exerceant; hoc enim admodum exercitii. non ad jus potestatis resecendum est; populi singulorum loeorum, ipsi a suina
tua potestate depeudent, α quicquid juris habenti
370쪽
DE REBUS CREDIΤIS. SI CERTUM PETETUR, ET DE CONDICTIONE. 86
bent, si non lege fundamentali stabilitum sit, delegatione se ininae potestatis exercent; utique sa- cultates & limites imperii, quod datur Magistratibus a populo eligendis. ab sumina potes late proficiscuntur: quod ad hujus quaesiti momentum luisicit. Hinc evidens est, Magistratus non repraesentare populum, a quo nihil potestatis aecipiunt. sed personam & vicem sui nitiae Potestatis; nec habere tantum juris, quantum populus iis dedit, sed quantum a Sumina potestate acceperunt. Minimeque omnium dici potest; quicquid Magistratus & Rectores univer litatum faciunt. hoc populum quasi per se sitaque voluntate facere videri; verum in omnibus illis videndum. an quod Magistratus egerunt. cum ma n. dato, quod habent a suinina potestate. conveniat: Populus subjectus, potestatis eorum limites ne que extendere, nec coarctare potest. Exempli
gratia; Populus alicujus civitatis Frisieae cupit dare suis Magistrat.bus iurisdictionein criminalem, quam non habent, j iisve tributa ct vestiga. lia imponendi. Certum est. non posse: simulque certum, potestatem Magistratuum cujusque Ioci, non profluere a singulis populis, nec ab illorum voluntate, sed unice a praescripto Summae
potestatis. Hoc jam propius ita nostrae hvpothesi
adiri ivetur. Si magistiatus taeterique Rectores municipiorum. lives suos per contractum Mutui obligare possint, hoc vel habent ex repraesentatione populi, propterea quod hie tale jus Recto. ribus suis dederit, ut quicquid egerint. Ipse populus id agere censeatur, Dinniaque suo arbitratu disponant; vel habent hoc.ex Mandato si immae
potestatis. Ex repraesentatione, tacitaque vel ex.
pressa populi voluntate, non habete Rectores universitatum illud jus. j.uia demonstratum est. Sumina potestas dat Magistratibus potestatem exequendi sua mandata, res quotidiani regiminis administrandi, & de honis Civitatis. commodo ubi leo, disponendi; sub lege. reddendi rationes rincipi. Non dat illis potestatem pecunias ex tra ordinem civibus imperandi, eo, que cum suis patrimoniis privatis obligandi. Nihil tale posiunt magistratus municipales, nisi ex speciali comcessione Summae Potestatis, ne quidem summa alioquin urgente necessitate, ut recte Busius addit
ad i. I. ur. quod cujusque univers. m. n.F. i3. Inde novum Oritur argumentum, quo prinbatur, Rectores municipiorum, cives obligatione
mutui non posse complecti, ut ipsi de suo Creditoribus satisfacere cogantur. Nam impOaere PARs II. alicui neeessitatem solvendi post annum, ut in
mutuo, & injungere solutionem poli octi duuin, vel eis triduum. est ejusdem facultatis; qui posterius non potest, prius nihil O magis polle ilicendus est. Λtqui Magistratus municipiorum non posse populo suo imponere praeitationein pecuniariam, sine auctoritate superioris. noli juris acinoris, ut dictuin. & internos ceriae Observantiae est. Si tu quaeras; au populus municipii alicujus, Magistratui suo non possit facere potestatem in usus publicos aceipiendi pecuniam mutuam. cuin hoc effectu. ut singuli de suo teneantur ad solvendum y Respondeo, posse ad certas causaῆ specialiter, non posse in universiim; quoniam hoc non minus laret, quam tributi indicendi potestas. Sed consensus ille speetalis, non est opus
regiminis aut ordinis publici. in quo pluralitati
suifragiorum locus sit, aut quo novi incolae similiter obligentur; Non potest habere maiorem vim. quam plurium de re ad commoda sua pertunente consensus habet: pluralitas sustragicaruin non nisi a vi superiore, vela praevia partium subis missione, minorem numerum obligare potest, L 7. g. ult. de Pact. non obstante, quod Struvius
habet ex Lo O d. n. ιδ. h. t. civibus convocati omnes teneri, licet quidam non comparuerint, idque probat ex L G. C. δε Decurion. est l. - . quae agit de electione Curialium, quae res eum ad regimen publicum spectet. nihil habet commune cum obligatione Mutui; Ae ita, quod in materia contractilum reique patrimonialis. non habeat locum Piaerogativa numeri suffragiorum, tradit Bariolus ad L 7.Τ. quod cujusque universu. nom. Pech. tract. de jur. sis. e. 4. n. 7. Busius ad LLD. 2uod e utque universi. nom.
q. Res tandem huc redit, ut decisio Quaestionis in Barioli distinctionem resolvatur, quam habet ad d. l. 7. D. Ouod cujusque Univers. nom. inter Civitates, quae ius Regalium & Silperiorita. tig habent. quales sunt etiam Liberae Civitates Germaniae, ac inter municipalei civitates, quae superiorem agnoscunt; cum in illis potestas imperantium a populo immediate prosecta, recipiat absolutam populi repraesentationein ; in his reo
praesentatio, sicut potestas, non oriatur a subditis, verum a summa potestate descendat; qua in distinctionem Lotaus &Gailius. eaeterique superius adducti sequuntur, ut & Busius ad La7. D. de Reb. Cred. n. es verb. in civitatibus Germaniae L beris. Secundum haee Creditores Civitatis D cuinanae, di deinde Francterensis, condemna lino