장음표시 사용
381쪽
Hinc est . quod Procurator iurare nou engitur, latum recusari potest, i. s. g. pen. b. t. III. Side. d. LIη. g. 3. eum iniquum fit, de alienoIacto alium serentes non haheant ius deserendi, ut sunt omnes jurare, ut es in I. u. s. pen. de D. rer. amor. Re- sub Curatoribus agentes, LA. I. r. ut si delatumligio quoque jurandi. quae in eoi scientia mentis iit ei, qui jurandi sit incapax, ut de pupillo dire conjititistione sermonis consiliit. non habet dium, t. s. di. a. lv. Si is, cui delatum est jur facultatem in causa aliena, nec est bonum lude- mentum, non habeat forum illici ubi delatio fit; re eum sacris: denique eaedem ratione . quibus si, inquam. non sit subjectus ei judici, ad quem iuramentum ab alio scriptum & praelestium dc jurandi causa vocatus et , d. l. 7s. s. uti. Neces- agnitum per subscriptionem vim iurisjurandi had sitas enim praestandi vel reserendi est a Jurisdictio- here negavi muti locum in hac specie reperiunt. ne, cum exti a judicium cesset, ut superius di- Ideo nec potest laudari institutu in jurandi in ani- elum. V. Ualiis est, si jam semel juratum sit, quia mam alterius, ' quod ex jure Canonico fluxit in superfluis abllinendum, & uno juramento ius adis
mores hodiernos ex eap. D. dejuram in s etiam versarii sublatum est. l. 13 h. t. VI. Huic siti nilis est apud nos, saltein calumniae causa, ut resert ina- casus, si jam aliunde quod satis est, probatum sit; gis quam probat Sandius in lib. t. tu. x def. r. quia tunc supervacua est religio, quam in vitio Adde Gai liuin ι. obf. G. Rartu, tamen apud nos collocant J uris auctores, arg. ιδ. D. de Condit. inis usurpatur. nec video, quid nostros, Iuris Civilis stit. Potest etiam fieri, ut alui amento quod de- dc rationalis tenacisti mos, non aeque movere de- latum es . non reserendo, ex justa causa detur ex-huerit, ad hanc jurisjurandi manifeIlain temera- cu iesio, 3 . F. pen. h. t. Qualis est, si mulietionem omittendam, quam apud Saxone, institu- ri rerum amotarum causa, deseratur juramentum est, Mollero teste 4 Semesim Cclo. tum, non potest hoc referre marito, I. I. I. ult. D. SCHOLIUM. Rer amotar. Iure Saxonicoruramentum in alterius animam i 2. Sequitur tertia species Iurisiurandi. quod non es reeeptum, quamvis id controuris Ramani Iudiciale diximus, alii necessari uin vocant; quae principia esse baud videatur,arg. l. 9. f. penult. h. terminorum diserepantia nullam in rebus vari eis t. vid. Schii Z. in compend. h. t. p. t 34. Struv. h. t. talem, sed confusione in aliquam, nisi diligenter th. 36. cons Wissen b. th. 32. Moribus tamen M. advertas, efficere potest. Est autem judiciale
perii, ut G Saxonicit juramentum fidelisatisfere Iusjurandum, quod Judex in dubiis cauus alteru- per procuratorem praestari flet. tri litigantium deseri, LII. h. t. LI. C. de Reb. cred. RESPONSIO. Dubia causa est, ubi dubites. quid lhquare: quod Lex st. loquitur dejurejurando a parte adversa accidit, cuin utriusque probationes aequi pollent delato, in quo nonis ed factum Dectatur, ut on- exitumque judex quaerit nec invenit. Ita causarea diximus; Reur adversarisi dixit procuratori dubia apud Ciceronem pro Ligario, Quaestio du- meo, solvam tibi, Mures me debere tuo domino. bia apud Modestinum in L lo. de Dr. Fasci. Coena Ire juravit; jam deferens tenetur. bene an male dubia, apud Terent. & Iuven. Ita Praeceptores iuratum veIpejeratum sit, nihil refert. nostri Λnton. Mailli. disp. de Die. io. th. at. σN. ADDIT . seqv. Wisseu b. ad h. t. n. a . explieant inopiam. Jam omnino facio eum Autore, iuramenta in probationum . in d. I. I. C. de reb. Creae negaui. alterius animam esse inventa furis canonici. Ergo que ad hanc speciem pertinere juramentum sup- qua dejura civiti dieIa sunt inscholio, jam possunt Pletorium, quando semiplene probatum est, vel- rvungi. uti Per unum testem omni exceptione majo-II. Casus, quo reeusare licet delatum jusju- rem; ideo, quod actore non probante, reus sit randuin . est hic; si formula sit improbatae reli- absolvetidus, et ii nihil probaverit, i. 4. C. de Edend. gionis; cujusmodi iuramentum cum etiam prae- unus autem testis sit nullus, Ly. C. de Tesib. non siitum pro non facto habeatur, multo magis de- foret autem nullus, si accedente jurejurando ple-
Nec permittitur nostro jure per Proeuratorem iuraret O. P. S. xit. ιδ. 9.M. I cet speciali mandato instrumam. cons praeter allegatos aThomasio in Schol. ad b. β. t . Schili. ad 1. Ex. v. f. yr. add. 8. N.
Excipitur tamen homagium Se juramentum fidu=itatis, quod per procuratorem, qui speciale eo nomine mandatum babet, prae lari potest. Manae EI. d. m. 167. ldesica Cilon deritet ii I. ulld ani ianglist. Appenae
382쪽
DE IUREIURA DO, SIVE VOLUNTARIO, SIVE NECESSARIO, cte. 8 9
ne probaret: Reliqua diligenter removet argu- quidem hoc intellectit atque usu sequentissimcnta contraria D. Wissenbachius d. tb. ain. Ii- mii m. Prius est ac esse debet rarius, praevalemcdem a Jut ejurando. quod a Judice desertur in du- plerumque dicto. s. η. C. de Edendo, Actore non hiis causis. distinguunt juramentum purgatori, probante, Reus absolvitur: et si aliter Thomasius. Um, quo Reiis ab actore non convictus, sui ta- SCHOLIUM. inen purgandi causa. jubente judice, rem ita ut In foro nostro Saxonico9 suppletarium jura
dixit, se habere confirmat, ex Donello a . Comm. mentum aeque in usu est ac purgatorium.
desertur sive judiciale sive neeessarium voces di, hunc unius testis eri quin esse hoc jusjur. nec stinguunt in Supplet ortu in & Purgatorium: Prae- etiam Divino, quod os duorum vel trium tellium ceptores meos libenter sequerer, si usuin & spe- agnoscit: denique nec ratione, propter fidei moris dies caiisarum dubiarum &juramenti ouod Iudex talis lubricitatem: idque praesertim in causis gra- defert. in Judieio discernere possem, ab eo, quod vioribus atque ubi in arbitrio fuit, plures adhibe .suppletorium Ec purgatorium vocant Inter reles re testes: Sed juxta unum testem. oportet alia atque in Foro usurpant. 'Nec unquam mihi eau- concurrant arguntenta, quibus consertim accu- .fae species dubiae obversata est, quin aut Aetolis mulatis, Judici sit integrum aliter existimare, probationi valde quidem praegnanti aliquid ta- sere ut observat D. Matthaeus d. disp. ιο. ex Duamen deesset, aut minus praegnante. Reus lamen reno 2. disp. anniv. II. Donello . Comm. N. Cu- valde gravaretur. Priore casti juramentum sup- jacio 22. obf. 2S. Fabro de error. pragmat. dec. N. pletionis, altero, purgationis deserri ordinarium err. . Convenienter huic do strinae non solet inest Neque adhuc aut videre vel audire mihi con nostro Foro, nec potest, ubi recte consulitur, a tigit exemplum, quo Judex partibus juramenium Judice ad Onius testimonium deserti jusjurande serret, nisi ait illum istum alterutrum: Nec ali- duin litis decisorium: nisi concurrentibus aliis ter docere, quam intelligere detur, in animum in- Draesumptionibus, idque ait hi te in causis leviori- ducere possim; et si alioqui eum Praeceptori biis bus. Sed nec ita quidem mea memoria, potuit ob- libenter loqui si insolitus. tineri, ut aliter quam aegre& ludiantibus sustragiis. Velim igitur dividere liceat juramentum is daretur juranientiam stippletorium Adtori. De- illud. quod Judex in dubiis causis alterutri litigan- mus. eis res non est dissicilis, exemplum, quo ae-tiuin desert nos Judiciale. Necessalium alii vo- cidit, ut delatu in merit ad unius testimoni uin. Vir cant) quod sit vel A putorium vel Pursatori. Ampliss Horatius KN Υ F. F meus in Senatu Suum. Illud, quod actori desertur, qui lic pro- premo Antecessor. locaverat agiti in cuidambavit, ut Iudex non dubitet, quin res ita se ha- agricolae. Instrumentum locationis nullum exta. heat, nec fit tamen omnibus numeris plena pro- bat. Luratores filii ejus God scisiaia KNΥFF. batio, tot verser inge van on aen even. loqiit n. dignis limi nominis non magis quam virtutis αtur nostri. Purgatorium, quod Iudex reo de. doctriliae patet nae heredis, eum agrum melius lo- fert, non convicio, sed praesul iaptionibus gravato. care possent. eum post triennium alii addixerant, toton Ontlas inge, ut alunt in soro nostro. Et sub conditione, fliber esset ager a Lege conductit -
De Usu iuramenti suppletoriit in Saxonia satis ex O. P. S. tis. Io. re P. r. C. El. U. constat, quae judicem, ex ossicio aut petente parte, hoc jusjurandum jubet decernere. De Juramento Purgatorio praeter P. r. C. V. ra. Dec. El. δι. videri potest, quae duramento prohibet onerari eum, qui stuprum eonfessus promiss- onem matrimonii negat, aliisque praesumtionibus non gravatur. Carpet. Iur. Const. I. d . I. N P. t. C. H. aa.d . t Ad usum hujus iuramenti porro pertinet, juraturum de veritato praeserendum juraturo de credulitare, quod & in purgatorio, re ita fer te, servandum. O. P. S. E. I. ET E Tit. 3o. I. I. Postquam sententia de suppIerorio lata in rem judicatam abiit, judex vel petente parte alterutra, vel ex ossicio intra ochidnum, observato spatio Saxon leo, terminum praestituet, in quo si non compareat juraturus, aut comparens se juraturum negat, jusjurandum pro deserto habendum ἱ parret aItera non comparente,tamen praestandum est. d. N. s. a. Videri etiam potest I. aen. Tu. 3a. O. P. S. E. I. s E. ubi probationem pro exoneranda conscientia, in purgatorio locum non invenire constitutum est. Zet 3 nit. ..
383쪽
nis. Primus conduetor se opponebat, mittin pro. N. ADDIT. dueens testein Pallorem ejus pagi, in quis situs Ita est. ut sutor dicit, favor irrationatis ma- erat fundus, qui se praesentem audiville testaba- trimonii eam sententiam, quam in Scholio com- . tur. cum ad quinquennium ager a defunct i addi- mendavi. peperit: filicet es conclusis fluens excebatur huic colono. Pasi ,r ille uon erat aliO- principio Iuris canonici, quod matrimonium Atqui amieus. sed in alia causa adversarius ejus- sacramentum. Huissuri etiam totum furamen- . dein rustici. Curatores dubitationem suam ipsi, tum supplatorium debetur. Igitur verior quia adjecta conditione. fassi videbantur. His adju- dem est illa sententia Scholii secundum doctrinam vantibus ei reumstamus. impetravit, ut jura meim juris eanonici. Verior Autoris secundum sanetum, quod efferebat, ei delatum fuerit; nec ta- angelicorum principia. meti nisi exigua suifragiorum praerogativa, sui t- iq. Tempus, quo deserendum praestandum. que certum oc tunc & alias. non re, ut in causa que sit juramentum . a Justiniano designatur iamajoris Patrimonii, id tam facile impetraretur. I. ia. de reb. ereis jurejur. Statuit enim Iin- ADGeb Ietur contra AE S. T B. F. T c. ante per. ut omnejuramentumsive a partibus illatum serias Natalitias i68 i. vel in principio litis, vel in medio, vel in ipsa de-
S d an Iuramentum suppletorium quoque in pectata vel ultima desinitione vel provocationire ausis matrimonialibus locum habeat, quasitum formidine. Ex quibus verbis non inodia post fuit: Negativam defendit Carpet. pari. i. conssi conclusionein in causa, sed etiam in ipso momen. 23. des io. Ses contraria eaque verior in supre- to serendae sententiae iuramentum deserri pos-mii Judieiis Hectoralibur approbata fuit. quam se dicenduin est. Variare tamen Interpp. super etiam tuetur idem lib. 3. Respons sT. F in Iuris- hoc tempore narrat A. Matthaeus d. di p. lo. th. 27 pr. Eccles d. t. des 41. Ipse concludit, tam judiciale quam voluntarium RESPONSIO. reete deserri post conclusionein. judiciale vero. Favor matrimonii insignis vergit in eam sen- e iam in ipsa definitiva sententia. ex G. ta. TI.tentiam. Rursui periculum invitor circum υς- u. C. de sent. I interi. in qua tamen nihil est a. niendi. in re maxima non minimum es. Sicut liud, quam Iudicem non debere iusjunandum Ontra tumsancti me observandum, ita pro con- deserre duntaxat, absque definitione, quid fierit pacto ut certissime constet, minimι est habenaeum oporteat. li juramentum recusetur. Laudat Do- matrim. Itaque apud nos ut delatum non memi- uel tu in ad d. l. v. & Duaretur u ad tit. f. deIur ni unquam, ita delatum iri di cile creditu es, jur. C. s. in D. Neutrum de tempore deleren- rarte non ad unius testimonium, nisi in per ex- di iurisiurandi loquentem invenio; sed Wissen-quisitis circumstantiis. bachius noster, tantum post conclusionein in cauis' Seeus est Iure nostro, quo Actor Iurisiurandi delatione uti potest i ante praestitam Guarandam litemque
pure contestatam, O. P. S. tu. νδ. pr. adeoque, postquam per sententiam ipsi injuncta probatio, aut ubi inprobatione defecit, reo jusjurandum deserre nequit. Super replica tamen etiam pos Guarandam praeiastitam ipsum juramentum ab altero exigere posse, supra num. monitum, idemque ratione articulorum elisivorum, quibus rei exceptiones eliduntur, ipsi licere putat Berger Diff. quousque in Saxonia licentisse rejusjuranae G. . Reo vero jus deferendi jusjurandum post litem contestatam statim, aut in articulis reprobatorialibus salvum est, unde durisjurandi delatio ipsi per sententiam solet reservari, it cons. prolixe
haec prosequentem Berger. i. c. f. . . Aq.
t Novissimo iure iusjurandum in ipso libello est deserendum, nisi, hoe neglecto, malit, refusis impensis
curare, ut reus denuo citetur; delato jureiurando reus, in ultima saltim positione, quid sibi e re sua vid atur, declaret, si hoc insuper habuerit, aut retulerit iuramentum super iis factis, in quibas relatio loeum non invenit, ad praestationem juramenti praecise tenetur. O. P. S. E. I. N E. rit. ιδ. g. p. Super artieulis elisivis replieae vim habentibus, si non ipsi libello haec inserta, in ipsa probatione jusjurandum d ferre licet, ad quos, ut respondeat reus, sub poena confessi & convicti citandus est, ut hoc fiat, pree fundendae sunt ab actore articulos probatoriales porrigente, sub quinque thalerorum poena; si neglexerit actor, ex officio citatio ita concipienda; quod ad responsionem rei attinet, idem, quod I. praeced. consti .
Sive hoe factum fuerit, sive non, reprobatum vel reo, veI actori, reo etiam probaturo exceptiones, juramenti delatione uti licet. O. P. S. E. I. N E. Tu. M. F. a.
384쪽
DE IUREIURANDO. SIVE UOLUNTARIO, SIVE NECESSARIO, cte. 88 i
n juramentum deserri tradit ad h. t. tb.32. Ad Legem vero ra C. h. t. idem nihil habet de tempore. Forte dicet aliquis, rem ipsam loqui indefinitiva sententia non nisi a Judice deserri posse
iuramentum. At ego non video quid vetet, liti-εantes paulo ante sententia in alterum alteri deis
serre iuramentum, idque sub judice praestari re
inseri sententiae, ut diserte in hac Lese II. confli- tutum est.
I 3. Additur, jusj irandum delatum, sub ipse
judice, id est, apud eundem judicem, etsi appellatum suerit, esse praestandum, nec Opus esse, ut expectetur ultima, scilicet, appellati judicis, δε- sinitior, quo praeciditur. quod in I. praeced. scri-Ptum erat, post lententiam non posse revocari juramentum, si provocatione suspensano it. Ergo s provocatum suisset, revocari poterat iuramentum delatum. Ac ita liquet, id tunc in I. ιt. sub ipso judice priore non fuisse praestitum, ni DO-nellus etiam ouservat ad d. I. ra. inpr. quod hodie secus esse debet, ut cautum l. 12. Duarentis hoc tamen nega t ad .ctit. deIurej. e. s. & contendit,
hodieque sententiam definitivam, sub conditione, Muraverit, reete ferri. quam Veteribus ait in usu suisse, producens exemplum ex Seneca 4. Contrθυ. e. ty. sed longe melior est ratio Jolliniani, subesse periculum, ne non hi, qui sti furan
dum praesare sunt iussi, ab hae forte luce subtrahantur. quid tum juris, an obtinebit iudicatum, qui sub hac conditione vicit, an irritum erit 3 licio, quae situm esse hae de re in quadam Suprema Belgarum Curia, etsi quid definitum sit, non intellexerim. At hoc scio. longe prudentius & menti Justinianeae convenientius in nostra Culta servari, ut juramentum sub ipso fudite, id est, durante judicio praestetur, sententiatque inserantur lia CVerba; gehoora den redit non ut aliquando sactum erronee. opinor, der Gende den eedi Sc. Nullam judex conditionem sententiae definitivae inserere debet, 1.d.Ls. D. quando appelI t,nihilo- magi juraverit, quam Aprobaυerit, ut hoc etiam sit aliquando: verum haec sunt Interlocutio. num, ut non ita pridem hae de re, inter alia, consulti e Drentia respondimus, in causa quadam Re visionis; verum liaec res alio pertinet adiit. de Re Judie. De reliquis d. l. ta. contentis vid. DOnellu in et Wissen bachium ad d. I. II.i6. Effectus Juri jurandi est. l. recusili condemnatio, I. 34. g. 6 b. N LI/. h. Praestitia ut ab adversariorem isti effectus est victoria; sic, ut nihil probandum si, quam iuratum esse, s. g. 2. h. I. ax g. ult. h. Hoe stnsu juramentum tamen dieitur speties quasi novationis. I. 26. g. ult. h. nam quod vere novatio non sit, patet ex l. s. s. . N a. I. I. ry. I. s. h. l. 7. g. 7. de Publie. act. l. G. F. t. de Const. pec. ut prolixe probavimus ad L de i
o patet etiam ex ipsa l. 26. vlt. hic, in qua Paulus dubitanter loquitur. juncta l. 3O. pr. eod. ubi aperte dicit, pos jusjurandum, pri9rem actionem manere integram. Haec enim conjecturasinon adest, haberemus novum exemplum digis sensus inter Paulum N inpianum, cujussunt d. l. 13. g. 3s. h. & d l. T. g. r. ff. de rubi. aet. Proinde afl io ex Jurejurando non tam est species actionis novae, quam adventitia qualitas aliarum, D. P. Dix. in Praeleel. ubi copiose disputatu in est ad tit. I. de actim. n. N. G de Excepi. n.
Contrarium asserui ad Stratieli. XXII. 4. P 3 . Cons. & Wi mei Meh. h. t. th. o. confuse tamen Ndubitanter hane quaestionem tractantem.
Tres hae de re sententiae funt. I. Per jusjuran- dun Guveutionale, veterem actionem plane tolli. quam missenbaebius defendit th. 4 . h. t. contra quam diximus locis citatis. II. Non tolli veterem, sed eam 'peresse, advecta mentione praesiti, aut remissi juriijurandi, quae est nostra, quam G Struvius habet Ex. ι7. th. si. III. quod actio ex jurejur. fit nova actio, nec ramen noPatio veterim, verum quod utraque detur, actoris arbitrio elisenda , quae est Thomasii s quos ille sequitur d. soco, qui volunt, hane actionem semper esse per-' Apud nos si is, qui ad iuramentum delatum se legitime obtulit paratusque fuit ad ejus praestationem, ante terminum juratorium decesserit, iuramentum habotur pro pωstito, et sive sit litis deei rium sive
. suppletorium aut purgatorium, Suend. ad Fibit p. 130. Imos, interposita contra sententiam appellatione, eventualiter tantum ad jusjurandum se obtulit, idem obtinebit juxta Mandat. Uect. d. n. rua. de Miat KIurfuri cons in . GNE. I. 6. mo. ras. n. ast. A q. Strych. Di f. de Morte loco juribastanae c. a. s I.
t Quod in Iuramento, & judiciali, & omnibus aliis nune secus est, heredibus ad de credulitate jurandum obligatis. O. P. S. E. I. N E. Tu. IS. g. δ.
385쪽
LIB. XII. TIT. II. Ρηalem, etsi prior in rem fuerit: sted probatione absit omnis injuriae interpretatio, quae per itidi-
Lborant. Thomasius laudat Schuttium id pro- cem, si senientia ex eo lata nullo modo retractabantem, Comp. ad tit. de Jurejit r. p. i i. Nos Le- ri posset, inferri videretur: Quod disertinen tanctorem ad citata superius n. is. ad Struvium d. lm ti est . ut conventionale ne quidem probato per. co 3 emittimur. jurio, retractetur. Lat. Mequ. de Al. I. eoque N. ADDIT. pertinet, quod dicitur in s. 4. Inst. de Except. In Parum abest nostra sententia a sententia Autο- quum est deperjurio queri. de quo diximus abitu-rii. certe in effectu. Et eo minus ea de re jam di- de ad aerit. In . de Except. n. s. etsi perjDrium septandum est, postquam hodie nomen actionis in non sit penitus impunitum, arg. l. 23. de GL mal. IV tu ponendum non est, se incit simplex facti I. vlt. de Stellion. l. 41. C de Trans ussit. ιν C. de Test. narratis spetitio. qua de re locus erit alius agendi. Vetum qi OdValidius tamen est eonventionale Iuramen- diximus, conventionale iuramentum, nec probatum . quam judiciale, cujus ratio dc usus est in I. It. to perjurio. retractari, recipit exceptionem exta f. h. I. ust de pesi. ubi sententia lata ex conven- I. vlt. C. h. t. Si quis . herede deserente. jurave-tionali propter instrumenta noviter reperta non rit. legatum sibi relictum posteaque nihil esse re. potest retractari. lectis ac in Judiciali. t lictum constiterit, ab eo repeti potest legatum; SCHOLIUM. addit rationem Jiistinianus; ne cui ex delicto im- Ad ea, qua hoe s dubur seqq. numeri, Autor piumsibi lucrum adferre. nostris legibus conceda- ponit. intelligenda, repetendum es, eum per fudi- rur. Quae ratio parum abest . quin generalem elati intelligere, quod Judex in judicio defert, per faciat regulam, quod, approbato perjurio. sem. conventionale vero non fallem id, quod pars parti per quod flagitiose quaesitum est, repeti possit. ut desert extrajudicium. sed etiam quod injuaeicis. censet etiam l aber dec. R. error. Pragm I. n. ε ac RESPONSIO. ita judicatum resert apud Saba udos, t. 4. tit. Φ. defNon valde opiis erat hac Scholii admonitione. a. T def. 24. At vero cum in d. l. vlt. species una ter ea, quae Iustertur dicta sunt. tradatur, tutius est, hanc ut exceptionem eonside-N. ADDIT. rari & stare regula. quae eli in I a. d. tit. Causamn quidem necesse erat ista admonere, sed opus jurejurando conventionali decisa per jurii prae- tamen est semper admonere lectore1 designificati- textu retractari non potest, ni pecialiter hoc Lebus ambiguis vocum, ne male autore1 inι euigant. ge excipiatur. Sed graviter in hane doctrinam lu- Item, a lententia lata ex Jui eiurando conven. ris invehitur Grinnen egius adcl. r. h. t. ct san-iionali non potest appellari, quod de Iudiciali ctionei DLe Duli. vult esse debere generalem, nec eonira sese habet, d. LIt. N Lult. Ratio utrius, sine auctoritate multa. Nos veteribus Romanisque, ex e , . quod delato jurejurando . trans- non minorem iurisi lirandi rationem, quam nobis actuni videtur. l.s. h. ct quod in jurejurando con- habitam esse novimus; Sed vicit Transactionum .entionali sit duplex vinculum; Religio &con- ct finiendarum litium lavor. Ideoque Lex Roma- venito, sive renunciatio juris sui, Per quam fit, ut na. ubi non est abrogata, servanda videtur. Ti T. III.
I. quid fit hoe Iuram. is male diiudi in veritatis V affectionis. II. suo sensiu pietate fama, veritas a iurejur. in litem removeatur. III. A quo deferatur, praesetur. N ex qua causa. IV. In quibur causis Deum habeat. V. tum ejus forensem esse rariorem, non tamen abolitum. exemplis Helaratur. VI. An iuramenti veritatis in Litem sit aliquis usus. QVperest una species Iuramenti Iudicialis, quod r. F l. a. s. r. h. t. Vulgo distinguitur. quod sit auto appellatur IN LI I EM. Praefatur ab veritatir aut assectionis e Sed absque I ege: nam Actore. deferente Iudice. ad aestimandam rem. qua ubicunque de iurando in litem agitur, videmus id
per dolum aut contumaciam rei non resiluitur. I. Oppiani veritati,ut in I. a. s. t. h.t. unde miror.hanct Ibi enim eontrarii probatio adhue loeum habet, sed non, nisi per documenta noviter reperta. O. P. S. E. I. re E. Tt.Ist. F. I.
386쪽
distinctionem probare dissentientes; namque ibi, cum dictuin esset, interdum quod intersit agentis solum aestimari, subjicitur; cum vero dolus aut contumacia dcc. quanti in litem juraverit actor. In l. 8. Ouanti res es, an quanti in litem juratum fuerit. In La. h. t. Si vero neque dolus neque lata culpa se omis a furiijurandifacultate judex de veritate cognoscet. Ergo male se habet divitio in veritatis & affectionis.
Forte bene; nam objectioni Auctoris responderi potest ex dictis ad Strauchium 26. n. I4. P. 399. α seqq.
Deo loco nihil respons aptum reperio quam, ramentum assectio uir esse peciem nobilissimam. undesepius, voce juramenti in litem ab ute posita, notetur. Sed nullum habet textum Thomasius. unde probet aestimationem ejus. quod Dere intero fuit eriperIu9urandum in litem, οπερ εδει δει M, quod erat demonstrandum. Struesur adfert l. s. h. i. g. ult. qua nihilo maris ad rem facit, quam l. I9T. de V. S. quam relιquis jungi vult textibus.
N. ADDIT. Iam diu mutaui iliamSeholiisententiam fiam
eum Aurore sentio. Deduxit hane quaesionem D flus ex doctrina mea Dn. Phil. Reinh. mehi in dissert. inaugurali de pratio affectionis in res suntl-biles non cadente. anno Iror. sub Praelidio meo habita cap. 3. 3. seq. Locum integrum huc appo nere utile duco, cum ea dissertatiosit in paucorum manibus, s eum illa d.ductio contineat non ubia vis obvia. Trautitium est, inquit. iuramentum n litem duplex esse, aliud affectionis, aliud veritatis. Illud voeant, quando res aestimatur per juramentum non quanti revera est .sted quanti valet ex sulari Uectione Domini: hoc vero, quavis res astimatur ex veritate. Et haec est eommunis Interpretum, Praematicorum Praesertim, opinio judiee Hunnio de rerum aestimat. Sin. a. q. s. Sed fleuti jam Faber insinuos errores Praematicorum annotavit: ita me crimen nullum admissurum puta. sis hanc diuinctionem, eanoni satam licet tot
interpretum autoritate, iisdem erroribus in volu . ranis exsimem. quanquam euim Juramentum,n litem a sectionis fundatum in jure esse haud
dubitem, juramentum tamen veritatis aspraedi. eata Hippocentauri referri utique meretur, b. e.
luod non sit in rerum natura,si. I. l. de inutil.stipui., quid opus esset juramento veritaris. eum in iis P ΛRs II. ea ur. ubi de vero pretio praestando visuri iudex 'imo aestimet, actor Plane non juret, id quod famtextibusuris civilis liquidum reddere necesse est. Initio ex l. r. ff. de in lit. itirandae constat, jusjurandum in litem unice ab inpiano definiri,ex eo, quan do ex contumacia lis aestimatur ultra rei pretium. quod fit, ubi ab affectionem aestimatio erasit. H Paulus in l. sib seq. a. . . I. eod. idipsum evidentius declarat. Duas enim ibi propositiones format. Prima est. Interdum quod intersit agentis, solum aestimatur. Pomodo, s a quo' Non per Dramentum. id enim verba sequentia non admittunt, nee doctrina communit Jciorum, qui, quotier culpa non restituitur rer, aestimationem judie relinquunt, uti mox dicemur. Ergo, ubi solum interesse aes atur uramentum cessat. Huic exadverse opponitur altera Propositio. Cum vero dolus aut contumacia non res lituentis punitur. aestimatio fit, quantum in litem iuraverit actor. Ethoe demum esuramentum in litem. Sed progrediamur ad reliquas is es hujus tituli. In I. 3 inpia- nur negat referri posiὸ jusjurandum in litem ob nummor depositori eum certa sit nummorum aest matio. 1 praeterea assectionem non recipiant. Idem
tamen aserit, posse deferri juramentum, A quir
jurare velit de eo, quod' a interfuit, nummo obisiva die redditos esse, veluti, Uub parua pecuniam debuit. aut bub pignore, quod, quia demina ei pecunia abnegata est, disractum est. Hic testur forsan in tuis juramentum in litem veritatis eritim orsan non erit. Non enim inpianus dicit, de .srri hoc in easu furamentum in litem, de qus tamen easu nobis unico sermo est. Alioquin enim omnia iuramenta judicialia I neeusaria hue re ferre posses. ubi itidem veritas rei asseritur, id
quod tamen hactenui nemini, ut Puto, unquam in mentem venit.Jurat hoc easu actorsibi tantum a
essea e drfundamento Aua assertiouis, quod alias probare in judicio debeat, per juramentum Iudicesidem facit. At hoe non est juramentum in litem.
Idem in anus in l. 4. pr. eod. n gat, tutores esse euendor ad subeundum hocce juramentum. At quale iatedieit ' Sine dubio asseetionis. Id enim evincunt verbasquentia: Grave enim videbatur& ignorantes avectionem. quam parer pupillorum erga rem habuit, spupilli haberest uni.& invitos tutores sub alie ui compendii emolumento. dum ultra verum rei pretium ob af tionem ULmatio crepere Abeat. etiam perjurium anceps subire, orsan non tantam erga rem assiectisnom habuerit pater pupillorum. qua uti iurasset. Et ne
387쪽
gem I. ult. Ulpianus hisce verbis, sententiam n stram apprime sirmantibus: Ex culpa autem non esse iusiurandum deserendum constat, sed aestimationem a judice faciendam. Id quod etiam Marcianus suo approbat ealculo, ita l. s. 3. eod. inquiens. Sed in his omnibus ob dolum lotum in litem juratur, non vero ob culpam, hanc enim judex aestimat. Equidem in s. seq. 4. hae assertio videtur esse limitata, is exemplum juramenti veritatis positum, ad quod etiam interpretes incaute provocaretuent. dum ratio aJcio ponitur, cur in actionibus stricti iuris aliquando in litem furetur, quias. judex non poD aestimare rem, qua non extat se delatione Iuramenti. Judex enim de ueritatis pretio aestimat. Si ergo Judex ad hoe inveniendumjuramentum in litem defert,dabitur utique juramentum in litem veritatis. Sed ad hoe dubium infra eommodior respondendi locut erit. Ergo adesse iubemur Marcellum in l. 8. e . qui aperte a nostrissat partibus. Exemplum ibi assertae Tutore rem adulti, quam sto det, restituere recubante, quaeritur itaque, utrum quanti res est, an
quanti in litem juratum suerit, condemnari dis at y Respondet, non aequum esse, pretio, vero nimirum litem aesti in arise. Uudice,cum re contumacia punienda sit. D Marcellum in verbis, ubi negat, pretio litem esse aestimandam, non respexisse
adjuramentum tu litem ; sed ad taxationem Iudicis, patet ex oppositione verborumhquentium: M.
bitrio potius Domini rei pretium statuendiunesse, potestate petitori in litem jurandi concessa. quam ipsius Iudicis. secundum veritatem litem aestimantis absque utio petitoris juramento. quid verssavolenus in l. 9. eody Ille tantumsolicitus est. ut formulam Iurisjurandi in litem in materia condictionis urtivae explicet, ut F. dum actor affectionem Dam jurejtirando in litem exprimere velit. V vero in formula condictionis videat ejurare debere. tanti rem fuisse. non haesitet ac cogitet, in jurejurando in litem jurari vi tali*mma.
qua pluris rem asimat jurans. quam quanti res ommuniter vendebatur. Respondet en Iavol nur: Ouod res pluris est. utique tanti est,h. ex af- cIioue ejus, cui res furto est ablata. Forsan Calli stratur in l. io. eod. dissentientibus aliquod patrocinium Ueret'sed leve erit texaminetur accuν artui: quaestio ibi s vitur de infrumentit non exhibitis , actorique permittitur in litem jurare,
quantinua interest, ea proferri,ut tanti conΛmng. rur reus. Ergo inquis, habebι ν Iuramcutum in litem ubi pretium veritatis attenditur. Minimo vero. Nam lex de nullo pretio loquitur. Instrumen
ta enim, quia merx non sunt, nec pretium assiectio 'nis habent,nec Derum pretium. Ergo ex natura re non poterit aliter ret aes ari, quam quanti in teres. Denique agmen claudat Paulus in I. f. eod.
qui evidentius sirmat noram hypothesin dicendo. De perjurio ejus, qui ex necessitate juris in litem juravit,quaeri facile non solere. Si cti vero pretio
juraretur facile possit deperjuris quaeri, quia D
cile posset ostendi tanti rem nonfuisse. At cum jure tur de assectione, quir me facile convincet, meo,
sobrasse' Me nova haec opinis es de Alo Iura
mento affectionis, eum fam dudum Noenbach. sHuber. ad s. h. t. hane eandem fovisse constet. Foditius vero contra nox pugnare videntur Marcurlaeuma in comm. de ineund. rei debitae aestituat.
ad i. aT. de R. Cred. n. ult. s Joh. Corasius 6. Misceli. I. qui omne Iuramentum Vectionis negam. 1 unicum solummodo Dramentum veritatissa. bilire conantur. Verum ex hactenus dictis tela eorum facile rumpi es repelii poterunt. Putidum enimfundamentum est,quod peritur ex l. 63. pr. ff. ad L. Falcid. tibi Paulus squi tamen, ut ex ante ced. g. g. consat, ram perspicue prossuramento in litem assectionis rugnarδita Pretia rerum non ex
asseetii, nec utilitate singulorum, sed communiis ter languntur. Exinde colligere volunt Ἀο non datur iuramentum in litem Uectionis. 9uid vero inde aliud evincitur, quam quod lut C. I.jam praIibavimus, in civitate rarius, F non nifex nec state. imo extra ordinem recurratur ad portisum Gemonis, ordinarie vero respiciatur ad pretium legitimum. suis autem hoc negat Τ Re Ia non excludit exceptiones. Porro dicunt . in Operis fruorum Uimandis, negat inpianus in I. f. st. deo per. serv. aestimationem haberi voluptatis
ves Uectionis. veluti, si dilexerisservum dominus, aut in pretio habuerit. Ergo se. At vera hie non agitur de dolosa denelatione res itutionis. ubi juramentum in litem Mectionis demum locum habet: Termini etiam habiter in omni eousuppo nendi sunt. Neque hue commode applicari potes i. I. g. I s. ff. si quid in fraud. patron. ubi patro.
nu non auditur revocare volens rem juso pretio a liberto venditam,propterea quod dicat rem quidem justo pretio venisse. veruntamen soc inter esse sua, non esse venundatam. inque hoc esse fraudem, quod venierit possessio, in quam habet parro
nus assectionem vel opportunitatis. vel vicinum
tis. via caeli. vel quod illic educatus sit, vel paren-
388쪽
ter sepulti. Resipondet enim i se Ulpianus, hie non
agi de restitutione rei dolose denelata, ne quidem fraudem in hoc casu, ubijuso pretio res vendita
es. eoncipi posse, cum demum tum frau/ siubes credatur, si damnum pecuniarium subsit. id quod tamen relat, ibi justo pretio res veniit. Ad l. 33. Tad L. Aquil. infra commodius respondebimus, disquisituri, eur in L. Aquin non uretur in litem. Caeterum qua ulteriur dicti Autoresformant argumenta contra juramentum in litem Uectionis. ea partim petunt M. quod es in principio, veluti, quod nusquam legatur, ex Gentione sola asima rionem rei crescere. item quod juramentum in litem deseratur ratione ejus, quod pecuniaritera toris interest, damnum autem pecuniarium in Uectione non eo sere. Partim vero ad ea jam supra responsum, Q. ad i. nummis. 3. & L in instrumentis Io. ff. de in lit. jurand. partim etiam aperte falsa Funt, veluti, quod alioquin duo sipecialia
circa eandem rem concurrant e ut actor constitu
ret de propria assectione, nam hoc non inconvenia ens esse in fure nostro, anaret ex β. s. I. de adoet. ubi duplex fictis concurrit. vid. Huber. in potat. ad I. cit. tit. I. 8. Denique duo reliqua argumenta minus ponderis habent.Si enim. inferunt. ex contumacia crescit aestimatio, non crescit ex affectione. Negamur enim consequentiam, cum ejusdem
reiplures possint esse causeae. Crescit aestimatio exeontumacia, h. e. λως Rei causia es. eur juretur in litem. tamen simul erestit ex asseritιone, b. e. actor jurans ju i do assectione sua. quae pia ris es, quam pretium vulgare. Et illud oppido falsum est, quod jurare ultra veritatem ex af ILone. sil pejerare. Naturam perfurii. s juramenti in litem assectionisi e dubio non intellexit Cora-μr. dum haec Fripsit. Reliqua huc pertinentiavid. apud Hunnium de rerum aestimatione. S. a. quaest. a. in vero mentem nosram. quam deJura. mento in litem explicando leges singulas.deamur, explicemur, dedere illa leges oceastonem inquirendi. qua ratione commodius jusjurandum in litem diuidi posset. Et tum rei natura tum consensus Legum Romanarum nos eo deduxit, ut asseramus,
jusjurandum in litem rectius dividiposse in regulare dc irregulare. Illud vocamur, quodprafatur de rebur, quarum pretium est, s qua mercium vicem possunt sustinere in emptione venditione. Atque hoe semper assectionis es. quia tales res δεπο-nit. in quas eadit Uectio. Iuramentum vero in litem irregulare vocamus, quod praefatur de rebus, qua mercium nomine non veniunt, ut sunt res
incorporales, jura, fervituter. ρο quae in facta
consistunt, ut exhibitio inventarii, harum rerum proprie non spretium, multo minui aliquod pre. tium Uectionis. nee sunt objectum emptionis Pen. ditiovis ordinarium. unde hic juratur necessario,
quanti interest. D Aefacilius forsanjam intelligi potest l. . T si servit. vindic. Ubi: s non praesetur in actione confessoria, quod praestandum
erat, neque caveatur, tanti reus condemnandus.
quanti actor in litem juraverit. suis vero di. xerit, hoe easu ades pretium veritatis ρ Simili.
ter, ratione instrumentorum non exhibiscrum
permittitur actor ijurare in litem, quanti Ara rnister est. ea proferri l. Io. is de in lit. jur. sivam. Ois itaque hoe easu dolose denegetur exhibitio, uouramen regulare Iuramentum in litem praestari potest. Ob deficiens objectum Uectionis, sed quan. ti alterius interes. Hane distinctionem dum neglexerunt Diatores. in crassum inciderunt erro. rem, ut putaverint, hoc in caseu adesse juramem tum veritatis, quod semper locum habeat, si culparet non possit restitui, cum tamen in esu eulpae plane non Iuretur,sed ipse iudex rem laxet. quid vero, si exbpothesi communi in iliis easibus . tibi irregulare locum Θabet, non possit adesse furamentum veritatis, cum circumstantia esuum ibipropositorum indicent, non de culpa, sed potius dedola agi y da dolo non praefatur veritatis.sd Qectionis juramentum, etiam ex communi
a. Sed dissicile explicatu videtur, quo sensu
lunamenti religio salva pietate, veritati Oppoua. tur. At tu dic, etiam in ipio, quod excedit veritatem, jureiurando, veritatis tesseram ponservari; nam & in affectione veritas non minus. quam in pretio rerum consistit: si quis mihi nolit restituere vas fictile trium ataim, quod a carissimo amico prosectum ego tribus aureis amittere nolim. vere in tres aureos jurari potest, etsi verum pretium excedat. Nam haec assectioni aesti. matio non habet terminos, abit in infinitum. l. 4. g. a. in pr. h. t. quod tamen civiliter accipiendum, non exclusa iudicis moderatione sive taxatione, quae vel sequi potest, vel etiam praecedere. d. l. q. g. a. cujusinodi taXationem praeviam magis in foro servari, testatur Grinnewegius ad h. t. neque tunc alia taxatio, post juramentum praestitum, adhiberi potest, d. s. a. s. Desertur a Iudice, non ab alio, d. l. 4. g. t. Praestatur ab eo, qui litem suo nomine contesta-
389쪽
tus est, I Tutores & curatores inviti non ju- BOhelmanus lx ego rogati, Midae respondimus rant, l. 4. pr. Causa est dolus vel contumacia, anno I676. inense Junio; cum Praetor Hagiensis l. a. g. r. culpa excluditur, l. s. LI. ut tamen la- ille samoliis Dan Bantin, ciliam ejusmodi apudia culpa pro dolo habeatur, L a. C. h. t. nisi cum ipsum a matrona, quae a viro dissidebat, deposi-Struvio distinguendum sit, inter Obligationes lain, perfide intervertisset. ejus quod interes ,re alias restitutiones, ad h. t. n. . s. Aliud exemplum anno 168o. G. Sp. Λdvo-66. de dolo defuncti adversus heredes non obti- patus senior apud Curiam Frisiae, acceperat, a P net. nisi lite cum destincto contestata, t. q. o. hanne Fierum Codicem rationum, cum inan-Ch. r. Locum habet in actionibus in rem, ad ex- dato exigendi nomina ιχ in jus vocandi reliqua-hibendum, di in b. f. judiciis, quibus de restituen- tores. Idem a matrona quadam limi leni accedo agitur, LF.pr. h. LI. g. a. Commia. l. i. g. 21 perat librum, quem penitus excussisti ut nihil va-mpn . L . s. g. r. Locat. Etiam in judiciis stri' iocis amplius contineret, domina vetus ab eo est possitiit esse termini habiles, ut in l. s. g. tim rei et ierat. Ille de Bibliotheca sua Codicem non tamen regulariter, I 6. I ermini autem ha- Wiersitianum protulit, eumque non inspectum biles sunt, cuni species debetur, eaque periit & tradidit matronae; quae putans suum esse librum. mora facta est, ae is s. ult. Denique in instru- dedit eum non examinatum filio venditori laba. mentis. quae quis non exhibet, actori Perinitti- ci, a quo discerptus & in loculos tabacinos erat tur in litem jurare, quanti sua intercit, ea prin consti mptus. Wiersma deinde situm requirenteferri, L pen. h. librum, Advocatus errore cognito, convenit ina-4. Qui id ad usum hujus juramenti attinet, ' Ly- tronam, ut redderet lihrum, aut id quod interesis paeus uotis ur. BAg. tit. de Proum negat, hanc set sua, ratione petitionis Wiersmanae pratiaret.
speciem iurisjurandi in Gallias ct plerisque Belgit Iliacum filio, simplicitatem ingenuam praeferen-
locis frequentari; neque mihi constat, ullum in res, nec ulla dolira Picione, me referente, aboluta nostro soro exemplum ejus extare; nec adeo Pu' est, repulse cum impensis Advocato: Qui manebattem, etsi dolus aut contumacia intercedat, si ta' obnoxius Wie manas, ipso destincto heredibus. men judex argumeniis liquidis veritatem investi' Λt hi nullo modo probare poterant, quavium ex gare possit, ut est in I. a. h. t. hanceisu iam ju- reliquis libro suo contentis exigi potuisset, aesti-randi licentiam locum inventuram. Quod si Ve- mabant tamen nescio quot millibus florenorum. ritus nullo moclo sciri queat, non video Posse abo' Advocatus, quod librum ex cansa mandati credilitam censeri rationem LI . g. ult. h. t. Duc sine tum,supina negligentia, non inspectum tradidis delatione jurisjurandi aestimare non potest rem, set, sine dubio latae culpae reus erat, quae in mate. quae non extat. s qua dolo Rei periit. Quid enim, ria mandati, accede ute publici ossicii exactitudi- si quis cistam rebus pretiosis oc instrumentis re- ne debita, pro dolo habenda suisset, per d. l. a. rum ereditarum plenam apud alium deposuerit, b. t. l. ι. g. a. Simen .fals moi nec ullus, nisiisque dolo cuncta interverterit, an reus absolven' juramento in litem medio, exitus inveniri po-dus, Ideo quia judex aestiniare non potest quod tuisset: Sed cauta mortibus aut transactioue 1 ignoratur' ImO quid juramentum in litem huc Pita, non pervenit ad rem judicatam. Tempe- casu impediret, nihil proferri potest, ac ita D. ramentum sane laxationis judicialis, quod leges
' Nee apud nos usus huju Jurisiurandi deficit.Aliud tamen Iuramentum circa damnum per vim ablatiVam vel ekpulsivam datum. Jure Saxonum est introductum, quod diminutionis sive Minorationis ter Terini illa herun 8 gub. t appellatur. vi cujus reus, qui damnum dedir, actore supurejus aestimatione juramentum
deferente, nisi quantitarem ab actore expressi m praeliare velit,eam juret urando suo minuere tenetur. video. S. tu. 3 . r. 8. R. l. 3. art. . N 1 . cons. Schilter. AEust EA. U. I. II. u. Atque hoc juramentum a reos hori nequit referri, Martin. ad 4 rat. 3ι. n. M. Langius 8 c. c. ys. n. declinari tamen per probationem contrariam, quo casu reo regressus ad jusjurandum non denegatur. Richt. q. t. dre. s. n. D. Suend. ad Ri p. sis. A. Caeterum diversum esse hoc iuramentum a Zenoniano Sacramento, docet Carpaeovius P. a.
C. u. d. 33. non tamen hoc apud nos, per illud sublatum esse, ostendunt praejudicia adducta a Hom.Dis .
de Sacrament. Zeno ram. I. Penuit.
' Noe jure novissimo plane est abolitum. O. P. S. E. I. N E. Tu. I. g r. Neque tamen idem dieendum de iuramento in litem, aut Zenoniano, ita quidem, ut & in Saxonia nostra contra prius illud nulla admittatur probatio. d. Tu. La.
390쪽
suggerunt, diligenter hodieque servaretur. quo juramentum veritatis ad ipsa rerum pretia referri Ivo, non eli ut hoc juramentum ab usu remo- non potest. sed ad consitientiam aestimantis; quae tum videri possit. species a juramento alfectionis in usu atque even-6. Diximus, juramentum veritatis in litem e tu non admodum discreparet, supposito semper legibus probari non poste ; sed tamen an nullus judicis arbitrumento. Nihil igitur est, quo hu- ejus usus detur, quaeri potest. Qui enim e con- jus si eciei u1us, aut ex legibus. aut in ulu sori deis tracta ad rellituendum obligatus, per levem cul- monsti et ur. Quod alliqui volunt, in Actione pana secit, ut restituere non possit, v. gr. rem de- Empti venditi cessare juramentum in litem, non politam vel commodatam, si veritas ejus quod habet rationem, cum haec sit princeps bonae fidei interest, nullis probationibus declarari queat, an actionum . in quibus huic jurijurando datur lo- hoc casu juramentum, quo non liceat excedere cus inprimis. l.f. h. t. Nam quod in L q. C. de iveritatem pretii, deserre licet actori 3 Non dubi- essen. I pl. habetur; id quod interest, einptio-tat Struvius n. o. h. t. α quicunque distinctione nem esse completam. arbitrari Praesidem, primo justamenti in litem, quod sit affectionis. aut veri- non ad aestimationein rei deperditae, sed ad Omnetatis, utuntur. Sed leges, quae citantur, nihil ha- id quod interest pertinet. quod non aestimaturbent ejusmodi; Et in Foro, quod aegre de casu jurejurando in litem: dein nullaesi actio, quae doli di contumaciae receptum videmus , ex causa jusjurandum in litem recipit, quae similiter j iudi- leviq culpae admissum minime conflat: Maxime, cis arbitratum non admittat. quia, cum res non extat di probationes desiciunt. T i T. IV.
De condictione causa data, causa non secuta.
I. condictio in genere, tue haec in pecie quid sit. II. quando locum habear. III. sitiae sit huiusea condictionis causa. IV. quid Dris, si eas ortuito causa non sit impleta. V. An hodieque
uom habeat condictio obpaenitentiam. VI. An hae etiam heredibus competat. VII. I, Iru- tibiιs scCondictionis vocabulum late quamlibet actionem in personam significat, I. 1s. I. de Act. stricte ejusmodi personales, quae non habent nomen speciale : quales in argum. hujus tituli &seqq. tractantur . qua de re copiose diximus adiit. I. de Action. n. U. eqv. ubi naturam condictionuiti ct differentiam ab actionibus in Remsula prosecuti sumus. a. Locum igitur praecipue habet in contractibus innominatis, quia datione inchoantur, non quia facto; cum fictum insectum fieri nequeat. Diti tale fictum sit, addit Thomasius in Schol. quo aliquid ad alterum pervenit, ut in L q. h. t. junct. l. IN. instri de R. J. Caeteruin quae data sunt, quaendiu alter non fecit, revocari Possunt, non modo, si neglexerit, verum etiam, si non potuerit facere. vel etsi dantem poenituerit, ni g. a. h. t. 3. Frustra quaeritur aliunde causa hujus actionis, quam ex ipso contractu innominato; cujus haec praecipua a nominato dii ferentia est, quod non habeat terminos stabiles, & quod ideo retractari postit . quamdiu res ab utraque parte non desiit esse integra.
Sed actis ex contractu non tendit ad contractitis
rescies omen praeprimis, Dis contractus stricti ju
ris, uti coni ractus do titfacias.
tractus parit actionem natu syae convenientem.
quaesitalis sit, ut liberratem, re integra, a negotio Gyeedendi contineat, actionem in hunc quoque Innem producit, ut actio empti ad rescissionem, l. a.C. de Re Icind. vend. Pr ocio, mandati, Depositi, ad
revocationem, . 4. I. pro S c. 9. I. Mand. l. I.
. 43. Depos. Insantia Thomasii de stricti juris
contractibiu in contrarium vertitur. Nam fides
in bonae fidei contractibus sanctius se auda es ;Proinde, A in his detur actio ad revocandum, in frictis multo magis dabitur.
N. ADDITRvero I. Ex meis principiis moralibus sic edoctusium, Mem in omnibus contractibus, sive tbonae fidei sive sirimbris, aequeiancte esseservaridam, eamqiue in fricti juria s bonae mei contrictibus esse differentiam, quod cum hi sint bilatera- A a a s ira,