장음표시 사용
151쪽
Metaph. Libeν Lbilitas non quaecumque , sed in rector atqui data fornisti distinctione, ista praedicatiorionalitas est Animalitas, salsa est: & solum
vera illa, Rationales Animal, haec autem a Lfirmatio non est satis , ut animalitas dicatur identificata lationalitati ; aliteranit , dicor pus identiscarentur in homine, in quo vere una pars praeduatur de alia in concreto, dicendo, animatum es corporatum h. e. habens ani mam est habens corpus, sicuti dicitur rationale est animat, h e.aiabens rationalitatem est habens animalitatem. Neque dicas, posse praedicari unam formalitatem in abstracto de alia non simpliciter , sed eum addito, dicendo , . Rationalitas rea Iiιεν es animalitas. Nam con
ira est; quia non est a ius propositionis istius sensus, nisi quod duae illae sotmalitates constituunt unam rem. Sed in hoe i pso sensit pol erit
an in . a Dradicari de corpore, quia cum illo con
siluit unum hominem. Proo r. illa distinctio , quaena7rist salvare omnia contradictoria praedicata, in distinctios ricte realis, ut est evidens; quia inter contra. di ctoria sunt esse, 6cnon esse, produci ,δc non produci: quae si de duobus vetificentur , illa sunt indubitanter distinctae res. atqui distio'ctio sol malis eo ipso, quod ponitur ad salvan.
da in te aliqua contradictoria, nata est salvare omnia s cum omnia sint aequalia, nec magis pugnet cynvenires& non convenire, quam ei ledi non esse, quod quaest. 3. lath probatum est. erro distinctio sor malis est stricth realit.
Respondent, argumentum recth concludere,
si. spetietur vis sola distinctionis , potentis ,
quantum est de se, omnia contradictoria veri sicare. aliunde tamen non po testaex incapacitate praedicati . S c quamvis ego sim distinctus realiter a lapide, &ex vi huius distinctionis
possimus omnia contradi ctoria verificare,quan 'rum est ex capite contradictionis; non tamen possis
152쪽
Leuastis V Caput III. I possumus omnia simpliciter propter repugnan
tiam praedicati . quare n pOlsumus verificare ista Deus, non Deus, Angelus, non Angelus; quia
ego esse non possum Deus, vel Angelus. idem dic de sormali talibus, quae esse, & non esse , produci, dc non produci Verificare non possunt, non quidem ex capiae Cpnositionis, sed exanca. Pacitate praedicati , cum formalii as nec esse, nec
prc duci possit per se,& seorsim ab aliis. Sed primo ici mihi videtur satis, ut disti α-cti o ista sit proprie rea lis, si quantum est de se
stat e possit cum eo, quod unum extremum sit,
alterum non sit. Hinc enim fit, quod ista non sit minor distinctione rea li ratic ne sui, sed solum ratione connexionis inter extremam uae est extra notionem distinctionis .. quod ipuim ex
eo eonstat ; quia si contradictio est, quae facit ducti octionem & una contradictio non est malet altera, nec potest esse alter maior una disti α'cti Pax. Relate ad esse , & non esse,. produci, non produci quaelibet formalitas est αbsolute capax; non enim potest existere. aut produci bomo, nisi existant, di producautur eiusdem constitutivae formalitates, a quibus non distin.
guitur . M , inquies, licet possit sermaluas sie, de produci, non tamen re sola. Bene est de dym recurris ad incapacitatem non contradicto.
xii, sed contradictionis; quia dicis laxaealitatempcsse quidem esse,sed non ,dum at a non est . Hoc argumentum, quod mihi est valid sit mum, di petit non soluin formalem, sed etiam virtualem intri iis cam distinctionem , unam patitur dissici lim insani iam ex natura modi inseparabilis a re, cuius est modus. Sed huic instantiae commodius satisfaciam in p. huius
153쪽
f. III. Rupaurit. eontra riis Aminentis. Ostie. 3. Forno per animal eonvenit eum
equo , per intona in diseonvenit. ergo honest idem in homine animal, di rationale. Nego anteeed. si stri taxatis tam enim ho-- eonvenit cum equo rationale, quam disconvenit pexanimal. eonveniri autem, aedisconveniri quo pacto possit per idem formaliter sumetenter est a. v demonstratum . deinde posset negari antee. quia eonvenientia . Et disconvenientia non est in re , sed in anima. quidem hominem convenire eum equo n- est , nisi venite eum eo sub emnitione consa se, & prae indente : disconvenire autem ab equo eu veniresub cognitione, tub qua, equas veniret son potest. ex parte vero rei non est, nisi. suila amentum , ratione cuius homo,
equus hab- cosnitiones unam subqua: miis' sientur,alteram Gqμa serernuntur. Quod autem una iodivisibilis res possit aliam, di aliam cognitionem terminare sine ulla prorsus obje' ctiva distinctione, infra ex presesso probatum
obile a. illae rationes , quarum neutra inelu ilitur in alterius definitione adaequat, , sunt ex natura rei distinctae . definitio enim adae quata cum explicet totam te, naturam, adeo' quequidquid rei convenit per se ipsam , eonis ruens est , ut quod in tali definitione non elis. . itur, rei non eompetat per se, suamque m turam. Atqui ita se habent in homine anima litas, de rationalitas a neutra enim ex his poni, nisi perperam, potest i α definitione alterius aeuo ex natura rei distinguuntur. IJr respondeam, nolo, nullam rem defini'
xi , Ut est in se, sed solum ut est in anima Ra'
154쪽
. . V. Caput III. . tio est; quia detinite est explicare, dc clarum sacere, quod obscurum erat. res autem in se nec complicata est, ut sit explicanda, nec ob scura, ut sit declaranda , sed istae sunt passiones cognitionis, non rei 3 cognitio enim est, quae implicite, de obscure rem attingit; adeoquo luce indiget nova periectioris notitiae, qua declaretux . res ergo non per se, sed per cognitionem , cui subest, habet, u i definit ion is sit capax . Quod idem constax per regulam summu tinicam , quod terminus secundae luteationis appontus termino primae facit illum suppone qxe simpliciter, adeoque pro re non ut in se, ised ut in anima. atqui terminus desinitum est terminus intentionis secundae perinde , ut praedicatum, subiectum, o c. ergo de re dicitur. ut in anima , adeoque in suppositione non per
sonali , sed simplici. Hinc ad argumentum dico, animal definiri adaequa te per principium sentiendi, si stet in
Iuppositione simplici, quatenus illa cognitio contusa, sub qua omnia animalia unificantur a non aliter explicatur, quam per aliam Mario rem, quae attingit explicite principium sentiendi: sed idem animal si stet personaliter , nec ad aequie, nec simpliciter definiri inquantum talo per principium sentiendi . animabenim, ut est in te, non sollim habet, ut sit
principium sentiendi, sed etiam discurrendi. hinniendi, rugiendi, &c. sub quibus rationi bus , ut possit proximh explicari, debent si gulae species sub suis propriis rationibus prius
Instabis. licet animal realiter habeat, ut sit prIncipium sentiendi, atque etiam discurrendi l
n homine, hoc tamen secundum non habet, ut animal est si aliter quodcumque animal posset discurrere. ergo in homine ip animal qua tale distinguitur a rationali.
Reduplicatio,in tetminu universali saeuo lilium
155쪽
3 I Metaph. itabar 'tillum stare distributive, cum reduplicatio
non formae realis, sed i plias intentionis linga, Iaria omnia universaligantis. Manifestum autem , quod ratio abstracta ab omnibus, si s matur. qua talis,comper Il omnibus, Hinc Verum est, quod homo qua animal sentire potests quia pojese ire est ratio abit tacta abomai animlai: talsum, quod possit senti tequa ratiotralis; quia rationalitas non est notio abit ractaab Omnι potente sentire . Sed ista omnia, ut recte proce dunt in statu Iogico , ita perperam traducun
tur ad physicum, in quo reduplicationes istae adhiberi non possunt, nisi ex neglectu dia.
Instabis iterum . Mimalitas inquantum ni' malitas non est rationalitas. ergo animalitas non est laetionalitas, adeoque distinguuntur in. re. c'nseq. tenet 3 quia plocedita reduplica t i va ad praeiacentem . Sed i. instantia si procedit in statu logicu , recta esse potest, sed nulla est consequentia statum phylicum , ut modo dixi r male enim ex eo , quod rationes sexmales seu cognitiones sunt dii inctae, urguitur distinctio obiectorum, disi sensus sit de animalitiae in statu physico, de obiectivo, reduplicativa illa geminum habet sensum . I. ut negetur reduplicatio ipsa : &dc tunc est sensus, quod praedicatio non est per se e quod est verum, sed nihil concluditur, ut non concluditur sic: Petrus non in quantum Petrus est albus, ergo non est albus . 2. ut at firmetur reduplicatio, dc negctur praedi ea tum de subiecto: & tune est sensus, quod praedica um repugnet subiecto ex propria sermali ratione subrecti, ut patet in ista, homo in quantum homo noο est lapis. & sie data xeduplicativa elifalsa, cum veth aliqua animalitas sit rationalitas , adeoque haee de illa in quantum tali negari non potest . Fateor praedicationes abstracto xum, utcumque sit vera in sensu materiali, oc
156쪽
ident lina simpl iei ter apud Logicos esse falsari, i q. ia semper apud ipsos facit sensui formalem. itaque haec propositio, animalitastu's , non uc explicatur, id , pro quo an nis . litas iuppqnit, est id , pro quo sep ponte istin nati ias: sed praeterea , quod sit eadem sorinalis ratio , seu cognitio utriusque s quod est
Obiic. intellectus nostet est naturaliter dispositus ad eognoscendum obiectum suum prout est . Sed, obiectum proprium ipsius est irerum quidditas. ergo rerum quidditatem eo'. gnoscit, ut est. Sed cognoscit rerum quiddi. tatem conlpositam exrat unxibus suersoribus, dc in seriotibus: ergo rerum quidditas est πισόita composita omnis autem compositio est inter distineta. ergo rationes iliae 4n te sunt 'distisietae
Argumentum urgeti potest tum in Deo,tum in iocinalitatibus ipsis. Directa responsio est. faeius I distinguendo in tet cognoicere rem compositam, &eognostere rem componendo. primum non habet intelle , nisi salso ex opposita salsa opinione praeoccupatus. secum dum habet vete, sed non est opus compositio ne ulla in rebus sicuti quia cognoscit judiΦeando, δc inserendo, non est opus judicio,& illatione in re ipsa. Nego igssur min. iub
Obile. 4. ut se habet tota dianitioad totum definitum, ita partes definitionis ad partes de-. 'finiti. sed definitio stat pro toto definito . ergo partes definitionis, pro partibus d fi- 'niti s adeoque in definito sunt actu in te,
Nego maiorem a partes enim rei Metaphysicae significant non partem rei, sed totam rems aliter non possent de re praedicari, dicendo, homo est animal, homo est rationalis . pars enim de toto non praedicatur in recto. Dicitur
157쪽
erin para Metaphysica, quia limi totamem . non tamen εo liter ea primit , de significat, seu non e Flicat omni modo, quores est explicabilis. est ergo partialis expressio, se simisecatio partialitate non obiecti, sed cognitionis'. obiic. s. magis distinguitur genus, differetistia, quam definitum a definitione . sed hoeat stinguitur ratione sormali- ergo illud plus,
Si physice loquamue , ita in homine sunt
idem animal, dc rationale, ut cum homine est idem animal rationale ι sed logith, . seu meta- physichysin est ita; nam inter genus, &dis rentiam est. distin rationis rigorosa, quae dieii ir perfectae praeeisonis; eum inter detinis tum , &definitionem sit distinctio rationis iniis Mopria, quae dicitur non explicationis ἱ sea seeundum implicitum ide explicitum: de qui-hara insta- ει 'tur ergo con nam inita iplamnaeain formalis distinctionis datux magis, re
. obiit.6. Proprium est Dei ratione illimita. tionis habete perfectiones ad se invicem expur. . rentes. at persectiones eaturae in suis sermais tu, festionibus sint limitatae. ergo una sex militeradaliam non exeurrit. - ivinae fersectiones ab illImitatione non D nto selum stuna excurrat ad altam ει ut excurrat ad omnem non solum in sua li 31-- ed etiam in qualibet .' atta persectio. nes et eatae quamvis una excurrat ad aliam eius 'dem rei persectionem, sensitivitas v. g. in ne sta intellectivitatem, non tamen excire
rit ad omnem petfectionem mssibilem sive in linea sensitivitatis, sive in aliis. Nihil ergo monimus in erratura r gnans limis tinni per hunc ab alem excursum , cum manisestumst, quod praeeisus exeursus ab una finit in
aliam stiliam persectionem non pote x
158쪽
Obiter. non silvati line sermali distinctio ne generis, ae speciei uni vocationem. Resp. negando assumptum, cuius salsirus estia Logicis sufficienter ostenta .
A Atesian uali irinritata distinctio virusmux Gomissica. H.Sedistinctis eap.1. deelaravi, Imporaratrem unam solum in virtute, simi in actu multiplicem in esse obiecti per cognitionem . sed hoc esse impossibile pluribus ostiado. Primo quidem se. Distinctio ista actualis pet intellectum inducta , vel habetur a ratione causaliter, ut scissio ligni a serra, vel formalia ter Non causaliter, ut adversarii ipsi merito admittunt 3 neque enim apparet quid eauset quod ex indistincto diuinctum, & ex eodem fiat non idem. Non formaliter; quia ratio est ab obiecto, quod conaripit ι realiter adaequath distincta. ergo ut illud Ion constituit , ita nec potest distinguere s di.
stinctivum enim nihil est, quod iiam non sitonstitutivum. Cons animal dum actu per opus animae di 'nguitur a rationali, vel id per se habet se aliter, vel per conceptum . Si per se sergo estaud,de aliud antecedenter ad conceptus distinis ientes: quod nolunt Thom istae. Si per eon. ptum; hoc quidem inintelligibile estitiamnceptus animalis in tantum distinguere post animal a rationali, in quantum ita est pr ius animalis, ut non sit proprius rationalis senim sit proprius utriusque, seu verius utrie Communis, evidens est, quod non possitum ab altero distinguere . ded non potest Conceptus proprius unius potius, qu m
159쪽
38 Metaph. Liber L alter us, nisi supponat unum, &alterum . quod est Ec per se certum, Zc certum in exemisplosq1ia non potest albedo esse propria unius iubiecti potius , qliam alterius , adeoque unum ab altero accidentaliter distinguere quo pacto unice d i sti, guere sotest cognRio quin subie .cta in priori unum , 6c alterum supponat. Deinde si 4ntellectus haberet vim distinguendi, quae distincta non sunt, hanc ean. dem vim haberent potentiae sensitivae exterio. res, oeulus nimirum , di auris, Ut enim quia intenectus imperfecte, ae diminuth cognoscetis, rationem superiorem abstrahit, & distinguit ab inferiori r ita quia oculust videns h l ginquo colotem , non distinguit, sitne albus, an ister, debet etiam ipse distinguere colorem, ut se a tali. Ecouia auris percipit sonum indistin.ctum, non discernens, utrum sit vox atticu lata, necne, etiam ipsa debet sonum a voce atticulata distinguere . Quod si oculus, &au
vis non percipiunt in obiecto suo aliud , de aliud, sea idem aliter, de aliter, modo scio. Iicet imperfectius, modb persectius, diversi.
tale tenente se ex integro ex parte modi co. gnoscendi , non ex parte oblecti cogniti a
cur non illam dici potest, di debet in in te, lectu r' Praeterea si per hoe , quod sint plures cogni
tiones eiusdem rei, res illa evadit eo ipso in-ettinsech obiectum multiplex ; ergo ex hoc , quod in una re sint plures sormae accidentales , res illa eo ipso evadet intrinsece multiplex sub' ectum . cons. prob. ut enim cognitio ad obie ctum, ita δc proportione servata , comparatur forma ateidentalis ad subiectam'r dc quidem non video, quid plus possit cognitio in obie.ctum, quam in subiectum sermari; imo plus haec potest, quae dat subiecto suo denominario.
nemintrinsecam , quam illa, quae solima dr nomina 4xtraesech. quare si esse hae , dc illa
160쪽
masio U. Caput IV. 33 cognitione denominatum , habet intrinsech partiti obiectum , a sortiori parti et ut subiectum intrinsech, dum hae, forma assici. tur, & denominatur. Denique coanitio non habet multiplicare obiectum suum, qWia est forma denominans ipsum, ut aperth convincit modo factum ar- sumentum ι aliter omnis forma mulitiplica.cet. Neque habet multi plicare, quia est obie. ni imago , hinc enim fieret limiliter, ut, omnis imago multiplicaret imaginatum . quare cum infinitae cieaturae sint infinitae imagines Deitatis, deberent Deitatem in infinitum multiplicare . Uis sequelae patet ex eo, quod si eo ἡgnitiones , quae sunt imagines obielii intentio. nales, ac diminutae, multiplicitatem intrinse- cana inferunt obiecto imaginato; a sortiori, idem praestabunt creaturae relate ad Deum, quae sunt scilicet Dei te ales, adeoque persectiores imagines. Respondent ad haec omnia , proprium esse intellectus, ut in ipso res cognita habeat suum esse quod non competit potentiis exterioribus sensitivis. Rursus res per sua physica accidentia acquirit aliud , & aliud esse, sed non habet in iis tuum esset: at in mente est ipsum esse obojecti. Similitet Deus participatus , creaturis non habet cium esse in creatutis. Paritates igi tui allatae nulla sunt. Responsio ista nonnisi verbis ludit, eluditque proposita argumenta , obiectum enim. ha bere suum esse in anima, vel secit sensum,quod esse illud ipsum . quod res habet in se . sit in anima : dc facit sensum evidentet falsam εquis enim sanae mentis vel somniet, dum cogno scit equum, equum ipsum quadrupedem,ac tan- . tae molis suo se cerebro includere , vel abbrevia tum quodam cognitionis praestigio Vel tacit sensum, quod intellectus Rabet rem intra se . i