장음표시 사용
161쪽
4o Metaph. Luιν Lsit tes ipsa non proprie , sed per metaphoram e& hoe in verum s sed redit argumentumi nam etiam oculus, Zcautis habent intentionales iα se imagines obiectorum . Praeterea cux istae ima sines, quae sunt obiectum metaphorich, si pluisies sunt, obiectum plurificant, secus reales forismae dc idem urgetur in realibus imaginibus, in quibus etiam res imaginata dicitur habete quodammodo suum esse. Accedit D. Thomas, qui in I. d.2. qu. I. Mia' ado. loquens de distinctione rationis intex Dei alitibuta Leadem est ratio de distinctionerationis inter creatas persectiones sic habet e Tune aliquid est unum re, cu ratione multipliciarer , quando una res correspondet diversis concedptionibus, nominibus, ut da ea ver centur, μcut punctum, quod cum sit una res, respondet δε--naam veritatem diversis eaneeptionibus da eo D. Etis 3 Deprout cogitatur in se in-prout cogitatur centrum, sive prout cogit tur principium linearum. Ο ha rationes ,sive conceptiones sunt in in
tellectu sicut insubiecto, in ipse punctosicut io
fundamento veritatis istarum coneeptionum. At punctum sic diversimode conceptum non est
aliud, de aliud intelligibile in tecto , sed idem conceptum per ordinem ad obliqua diversa . ergo ex mente D. Thomae distinctio rationis non importat multiplicitatem obiecti in recto; adeoque frustra est , quod addit de sito Ca preo. Ius, obiectum ipsum uisurcari, bc habeti aliud ,
etiam in ratione primaria concepta .
Quae pro sententia hie reiecta faciunt argu. menta, ut probent obiectivam praecisionem , eommodius solventur infra.
162쪽
HUie equidem distinctioni, quamvis a
multis, magnisque viris assertae, aequi scere nunquam potui. eam ergo exd uplici po
tissimum capite reiiciam, di quia est destructi va erimi principiis & quia necessario est noli solum virtualis, sed etiam actualis distinctio . LI. miramuis intri rea I
PRobo primum hane distinctionem evertem
primi principii veritatem: quod san eon .ilateas ipsa notione virtualis intrinsecae distin. α nix enim est distinctionis istius pro-Priunt , einere , ut idem omnino idem in acta sit virtualitet multiplex in ordine ad velificanda contradictoria. atqui idem posse verisitare contradictoria ,seu quod perinde est, poste ense, & non esse, seu esse, & non esse tale,pugn trecta fronte eum primi principii veritate, quae legat idem posse esse, & non esse. ergo talis ductinctio deutuit primum principium . Cons petendo ab advertariis, ut explicent a quiduit , A. v. g. esse impossibile,& chimaer eum λ certh non aliud dicent, quam quod, sicuti . Possibile est, quod epsitum in esse repugnanoti m in suis praedicatis non habet: Ita impossibile est, quod si poneretur, repugnantiam in
suis terminis traheret. jam veto quid est repugnantis in terminis praeter esse, 6e non esse de eodem veri ta r hoc igitur, de non aliud est impossibile, iam eoniradictoria varifieans . at
163쪽
' taph. LGer L qui distinctio virtualis id facit, ut idem con .
tradictoria veriscet. ergo ehimaeram facit , adeoque chimaerica est.
Respondent, iIIud ptineipium, non petestsemia, non esse, intelligendum se
eodem, quod est omnino idem, adeoque tum realiter, tum virtualitet idem . at vero uvans mal, & rationale veri ficent contradictorianion tamen sunt idem omnino, cum sint virtuali tex distincta. stat ergo veritas pruni principit.Ex hoc ipso chimaera non sunt, quia chimaera enidem etiam virtualiter idem eontradictoria ve.
Sed contra est x. additum disitu.
Mo vel distrahit diltinctionem, vel diminuit. Si seeundum a tam admittitur in distincto 'i ualiter distinclio actualis minor : quod est in
sidere in sententiam Scolistarum . Si primum ergo distinctio virtualis te ipsa est nulla distin.ctior siculi quia homo distrahitur ab additoctus , homo pictus re ipsa est nullus homo. ergo distinctio viii ualis est omnimoda identitas. erago distinctum vitiua litet est idem omnino idem : quod si veriscet contradictoria, idem omnino idem ea verificat. Contra est 1. distinctio virtua Iis non est vim ualis per metam aequivalentiam pluribus, sed Per aequivalentiam distinctioni plurium in Proprio munere distinctionis, quod est veri meare contradictoria. ergo distincium virtuali. ter re ipsa ,εc secundum propriam notionem, cdefinitionem suam non est, nisi idem potens verificare contradictoria. ergo dum eam pro Positionem Idem non potest veriscare contrAd. ctoria , sic distinguis , idem tantum in Actu,nego si em actu , o, virtualiter, concedo s re ipsi .hυc dieis, idem poteli verificare t tradictoria, quod potest velificate contradrctoria. S d Doeest dicere idem per idem, & est revera limita. reprimum principium , ut in aliquibus sit ve.
164쪽
Leuastis r. Caput V. 343xum, in aliquibus salsum sadeoque est illud in
sua universalitate falsificare. Neque dicas, prius esse rem distingiui , quam posse vexiscate contradictoria ι atque adeo io illa responsione nec dici idem per idem , nec
filsificati primum principium. Nam Contra est l. kuia definitio distincti nuncin en , nisi velificatio contradictoriorum dicuntux enim duo distincta, quorum unum non est aliud : in quo evidenter inyolvit rCOrit xadictio , non quidem exercita c. sic enim omnis distinctio esset chimaera ' sed L nata . h. e. talis, quae si caderet supra idςm , verificaretur φxercite contradictio, non esiesci licet aliud, di esse aliud. Ergo distinctis so*maΙiter non est , nisi contradictio sign in veri. ficata : adedque distinctio virtualis qua talis non aliter est explicabilis, quam Pgr pqlla v*xificare contradictori .
Contra est r. si enim esse distinctum esset in priori ad posse verificare contradictoria , es
itidistinctum esset in priori assi non posse verificare contradictoria ; ubi enim affirmatio φst causa affirmationis, negatio est causa negatio, nis, dum sumus in causis praecisis . hinc autem fieret, ut non poIle veri scare contradicto-L: a probaretur a priosi per esse indistinctum satque ita probaretur a priori veritas prima principii , quod proinde nec primum esset Principium , quia aliud ante se supponeret: nct notissimum esset, quia haberet aliud, a quo
Confirmantur haec omnia ex alio absurdo conera eiusdem primi principii veritatem , quod scilicet contradictoria non solum veris. carentur de virtualiter distinctis , sed etiam de virtu liter eodem a velificabunt enim son. tradictoria non solum animal, dc rationale virtualtiee distincta, sed etiam animal ipsam, in quo nulla supponitur distinctio virtualis .
165쪽
Hoc ita ostendo is demus , cognosci hoe animmal, non cognito hoc rationali in Petro . pro bonune, hoc ipsum animal non cognosci pethune Expositorium: Hoc rationati nonas cogo tum: me animal es hoc rationale . ergo hoc aninmaι non es cognitum. maior supponitur: Mi.
or est tua, qui distinctionem virtualem ponis
inter ea, quorum unum de altero non est nega. bile in recto .conseq. est evidens . Sed aliundEanimal supρonitur e gnitum sergo idem animal est cogntrum , de non cognitum. Quod fi nuas consequentiam, quam praestimis non te. nere. ubi extrema virtualiter distinguuntur ,
totam omnino diruis vim syllogisticam quid enim poterit unquam evidenter concludi, si identitas medii patitur contradictionem y aut quis syllogismus universalis erit aptus ad scien-xiam , si expositorius est sillax Arguo deinde, ut probem virtualemdistin.
ctionem eoineidere cum actuali. r. actualis di. stinctio habetur iniet ea, quorum unum de alio negatur in recto. Sed distinctio virtua. Iis negat unum de alio in recto. ergo est actualis . min. prob. distinctio virtualis saeit , ut unum praedicatum de uno dicatur, quod nota diei tui de alio sed in hoc involvitur, ut unum negetur de alio in recto. quod ostendo ex ea regula summulistiea. Negario negans distribuit omnem terminum, quem assisit e immediatὲ, emeri repostse . bupponamus ergo , quod bene-fieio virtualis distinctionis velificentur de animali, de rationali duo haec contradictoria prae dicata, simile equo . nonsimila equo. Nunc sic . dum dico, rationale non assimila equo, praedi catum di stribuitur , adeoque negantur de ratio nati singula subsimili eontenta. Sed inter caetera subsimili contenta est animal . ergo animal nuatur de rationali. E. Forma distinctionis actualis est actuatis contradictio. ergo de quocumque veri sca
166쪽
ri i. contradictio, veri scatur 'actualis distinato. antee. prob. Adistinguia B, est Aergo quod distinguit A, 8e B, est elie B, ouod dicitur de B, de non esse Β, quod dicitur de A i adeoque distinctionis formanoneu, nisi contradictio. quod si una, Omnis contradictio acta distinguet , cum Granis ut omni aequalis. quid enim plus tribues his,
B, quod neges his aliis, esses
Ex his reiicitur doctrina Caietani . p. Q. 9.art. Id ubi opponens sibi argumentum illud Contradictio velificata est effectas 'Ρctionis . ergo ubi est contradictio acti veri ta, ibi est actu distinctios quia non pintest esse effectus in actu sine causa in actu 1Resipondet negando antecedens; mmissa efectur,
anquit, potes oriri a diuismona, ut a causa
univoca : a virtualiter continante di-Πιnctionam , ut is causa aquivoea. quod addit
Reiicitur, inquam, haee doctrina ex dictissium quia trahit primi principii destructionem .
tum quia contradictio non est quaecumque s. sed formalis causa, seu verilis ratio distinctio. aris , qualis est definiti definitio : ut modo pro. Davi. ita ergo poterit contradictio verificata itare cum identitate tanquam cum causa κqui voca, ut potest stare eum identitate dis stinctio. Accedit his omnibus ultimo loco non coh. temnendum omninhargumentum, licet n nranti ponderis, quanti praecedentia . Distin Ctio virtualis est eminentialis quaedam conti nentia distinctionis atqui distinato non potest coni nexi per eminentiam. ergo non est possi Ditis virinalis distinctio. maior est advenario:
rum dotarina. min. prob. continere emine 'ser est continere persectionem alter us,demPl
167쪽
. 346 M aph. Liber ἐ. imperfectione admixta. Cum ergo disti actio nihil sit praeter distincta, continere distinctio. nem eminenter, erit conti Se persectionem distinctorum , dempta imperinione distinactionis, quae importat limitationeni, non excursum unius perfectionis ad alia m. quare non erit continentia distinctionis, sed distinetorum. Et quidem cum distincti' persem num eiusdem rei formaliter, ut distinctioc modo non sit distinctio in mera oppositione sua. data, qualis est inter divinas Relationes 3 non sit nisi imperfectio, continere eminenter non solum distincta, sed etiam distinctionem, et it continere non solum perfectionem , verum etiam imperfectionem . at quae eminentia In hoc , quod contineatur ulcumque imperseis citot aut quae persectio aequivaIere imperfe-
Omie. r. Argumenta eontra distin tionem
am possibilitatem . atqui Me est eIertere serium Trinitatis , quod fine hae distinctioiae salvari nullatenus pone Recentiores passim p- nunciant. nam in Patre divino habentur ex Fide realia ista contradictoria praedicata, quod
Filio communicetur secundum naturam , Meidem non communicetur secundum Pater' talem. quare cum inter Naturam,tatem non recte statuatur actualis distincito,
debet admitti distinctio vitiualis: quae som- possit lis est , Mysterium Trinitatis e erit. 'Reso. autusti*mum illud Mysterium evertivo ius ab adversariis , qui statuunt 'n iIlo con- et floria M. dem veriscata: quod
168쪽
tissi ino naturae Iumini repugnat. Egregie in hanc rem hoster Dei Κennis de Deo di . t. c. f. l. notat, quod Nominales nonnulli , qui cum Ccham in s. d. . qu. o. lit. F. limitant primum Prιncipium dic entes , nunquam contradactor admittenda esse de eodem, nisi habeantur in Scriptura bacra, velex determinatione EccIesiae, vel evidenter ex talibus inferantur, tantum nihil explicant ,sed ipsis dioinis Usteriis, Ac Fidei nosera iniuriiIunt, utpote qua incredibi,
Liafaciunt , ratione pugnantia , ac noratantum supra, Ied Ο contra naturam , ae lumen
rationis 3 imo se ab ipsa Ecriptura, quam hic pra-lossere venerari volunt, manifeste redarguunturi Apostolus enim 2. Cor. I. v. II. ab omni eo, quod docuerat , concermente nimirum dioina , . Dei Filium , ac proinde SS. Trinιtatis Musterium , removet est, O non, h. e. affirmaIionem, o ne. gationem ejusdem de eodem, testatur tantumi reperiri, est .
Itaque in hoc potius laborandum ad salvandam tanti Mysterii veritatem, ut ostendat ut contradictoria illa, quae de Paternitate, &N tura veri scantur, re ipsa non esse contradicto.. xi a s cum non sit eadem communicatio negata,&affirmata. quod accurate praestat Franciscus Vexenus de Deo disp. o. per totam, Dergen- Nis cit. num. 29. sed accuratius Recentiores in
Obiic. a.dabiIis est actus contritannis, qui odio habeat peccatum propter Deum summh dilectum, adeoque qui simul sit amor Dei, ecodium pes caii. Sed istae duae rationes non sunt omnino indistinctae ex parte obiecti . e rotari. una, eademque de sunt persectio desaliquo modo distinctae . min. pro b. si ei sent omnino jndi. stinctae, tam Deus terminaret odium, quam Pec catum amorem . ergo-odio haberetur Deus, ει amaretur peccatum i quia odi haberi eutermi- . nare odium, amari est terminare amorem .
169쪽
Hoc setinhargumento, quo usus est 1. ynce in Met. l. a. tit. 4. usus est inulto ante in o. nns in I. d. 3. q. g. ad probandam distinctione, inter cognitionem , dc amorem divinum3 si enim cognitio, et amor in Deo essent omnino idem, peccatum, quod terminat cognitionem, terminaret indivium amorem, adeoque ut e gnoscitur, amaretur. Sed Mayronus apparen. ius argumentatur ssumit enim habitudines opapositas eiusdem ad idem ι eum Lynceus sumat habitudines ejusdem ad diversa: Resp. igitur negando min. ad prohationem dico, Deum terminare quidem odium, non tamen sui , sed peccati e peccatum terminalen morem, non tamen sui, sed Dei. hine Deus amatur, dc non odio habetur, quia odio haberiri non est terminate odium alterius, sed sui rpeccatum odio habetur , di non amatur ; quia amari non est terminare amorem alterius, sed sui. Quod si instes , unde habes, quod hic actus fit amor Dei, non peccati, odium peccati,non Dei: certe adversari us ex identitate omnimo. da istarum rationum arguit, hune actum esse indisterenter odium , de amorem tum Pecca. ti, tum Dei. quare responsio videtur petere
prinei pium . Sed non est ita s eum idipsum supponatur ab arguente in hypothesi, qua sta. ruit in uno actu amor rem Dei, dc odium pecca ti. Neque vero est putandum, quod in illo actu sit ratio amoris, dc odii uteumque neque enim est in re amor, & odium, nisi certi obiecti essentialiter ab his actibus attacti sed ea ratio amoris in specie, quae est tendentia pro- fetutiva Dei, 3c ratio odii in specie, quae est ten. dentia aversativa peccati. Ex his tendentiis in uno actu identificatis omnino , nec sequitur ulla contradictio, ut est evidens, quia contra, tradictio nulla ell, dum est in eodem , de non ud idem nee sequitur idem denominari ama. um, Ac odio habitum s quia potest universim ab
170쪽
eadem Indi visibili Mima manare diversim madenominatio pro formae natura, de subiecti , aut termini capacitate . Sic eadem cognitis intellectum denominat cognoscentem , di ob jectum cognitum. Sic idem amor, qui appre tiativh'fextur in Deum su per omnia denominat Deum praehabitum omnibus, ec omnia posthabita Deo. Ad argumentum Mayroni respondetur etiam lacile, negando habet, contradi Aionem ullan in hoc,quod per eundem indivisibilem reali texactum cognoscatur peccatum, & non ametur . Contradictio esset, si cognosceretur , & non gnosceretur , amaretur ., dc non amateluxidem peccatum . At, inquies, idem abus divinus, ut cognitio est, terminatur ad pecori tum s ut amor est, non terminatur. ergo aliud
est cognitia, aliud a mors aliter idem terminaretur, di non terminaretur ad idem. Resp. antes. esse verum in sensu formali infra ex pti cando, sed falsum in sensu trali, ec identicos amor enim ipse realiter terminatur ad pecca turn, quia idem ipse est cogn il io peccati . nec Proinde peccatum smatur ὀ amari enim , ut d i xi, non est terminare quemcumque amorem, sed amorem sui. Obile. 3. oculus dum percipit albedinem,non percipit in ea essentialem habitudinem , quam Deum . ergo ex duabus rationibus identificatis alteram percipit oculus, alteram nons adeoque de eodem contradiboria veris
Argumentum urget potius adversarios, qui negant potentias intellectu inferiores poge ob- praescindere unam rationem ab alia .riego igitur antee. dum oculus percipit colo s. Coloris entitatem percipit , di naOitudo coloris ad Deum supponituae ne color aptis, hane etiam in sensu reali pra'mpit oculus. Sed eam tamen non pexcipit